Issuu on Google+


Hoi allemaal! Omg het is –like- totally awesome dat je Project Magazine leest! , Project Magazine? Like, heb je die totally fabulous nieuwe naam op de cover al gezien? Like dâh, fer sher. Want, you know, Project Magazine heeft like, een totally awesome nieuwe naam. R@ndom Magazine, ‘cause we’re random as fuck you know. Of course zullen alle website-urls zullen nog gewoon hetzelfde blijven, maar R@ndom Magazine is voortaan dus de nieuwe naam! Don’t like? Don’t read. Dit tijdschrift is alleen voor awesome mensen ‘f course! ‘Cuz It’s like dûh, totes amaze! Als het team, de ‘opperawesomemensen’ hebben wij natuurlijk weer like, een totally rad nummer voor je in elkaar gezet! Helaas is het niet zo dik, wat like totally komt door een stel peepz dat hun werk niet doet. *like totally evil glare* Hopelijk is het toch leuk genoeg om –like- een glimlach op je gezicht te toveren :D Byebye & like, stay awesome!

Xx.Veerle


inhoudsopgave Prikbord

blz. 3

Interviews – Part One

blz. 5

De Edele Dichtkunst

blz. 7

Verhaal

blz. 8

Interviews – Part Two

blz. 9

Mediahoek

blz. 10

Wallpaper

blz. 11

Interviews – Part Three

blz. 12

Slotwoord

blz. 13

Meet the Team

blz. 14


e

Omdat we deze keer geen goed thema konden verzinnen is er niet echt een thema. Daarom gaat dit nummer over van alles en nog wat. Toch is het belangrijkste in dit nummer de lente! Want die is nu begonnen :D.

Om in de lentestemming te komen is hier vast een mooi liedje over ieders favoriete seizoen!


Bedankt voor de vele stemmen! We zijn heel blij met jullie mening en proberen dan ook het volgende nummer n贸g leuker te maken.


Door Freya

Orchidee Freya : hallo orchidee, hoe gaat het vandaag met je? Orchidee: ik ben geen orchidee, ik ben een dalia! Freya: Oké, schiet niet zo uit je bloembollen! Dalia: ik heb geen bloembollen, ik ben geen tulp! Freya: Huh? Ben je nu een Dalia, een orchidee of een tulp? Tulp: Ik ben ten minste niet stom zoals jij! Freya: Voor een mini-orchidee heb je wel een grote mond hé? Orchidee: ik ben geen orchidee, ik ben een Dalia! *wou dat ze wat langere blaadjes had, dan kon ze iets doen dat veel van een faceplam weg had* Freya: Dus? Hoe bevalt dit plekje bij het raam? Dalia: Het is wel oké, maar als je me in de warmte zet, zou je er wel aan moeten denken om me meer water te geven! Freya: Veeleisende plant! Het is ook nooit goed voor jou hé? *loopt kwaad weg en weigert de miniochidee ooit nog water te geven* Freya’s zusje: En bedankt, verwaand ding, nu moet ik voor jou zorgen, mottige mini-ochidee! Orchidee: Ik ben een Dalia! Is deze hele familie gewoon dom ofzo?!


Bankje F: Voor de gelegenheid interview ik het mottige bankje waar ik op zit tijdens de studie omdat de leraar Frans ziek is. Bankje: Wie noem jij hier mottig? F: Het is school en ik mis de vakantie, oké? Wat is jouw excuus. Bakje: Ik sta al mijn hele leven op een school en jij zit op me! Oh, wacht: je kwijlt bijna op me! F: Ik ben moe, ik moest vroeg opstaan! Mag ik mijn slaap hier ook al niet inhalen? Bankje: Zie ik er uit als een bed? F: Niet echt, maar op school heeft alles trekjes van een bed voor mij… Bankje: Natuurlijk… en dat gekwijl heeft zeker ook niets te maken met die jongen aan de overkant van de studiezaal? F: *wordt rood* Uhm, nee? Bankje: Waarom staat er dan een hartje in de kantlijn? F: Ik stel hier de vragen, ik ben nog steeds de interviewer! Dus, wat zie je zoal op een dag? Bankje: Veel te veel! Eerstejaars die totaal niet aangepast zijn en wel lagereschoolkinderen lijken. Tweedejaars met veel te veel energie, derdejaars die onder me zitten te sms’en… rare vierdejaars zoals jij, waar alle levenskracht door de school uitgezogen is. Vijfdejaars die leraren terroriseren en zesdejaars die denken dat de school van hen is… En natuurlijk kwijlballen zoals jij! F: Ah, kom op, we waren net goed bezig, waarom verpest je het weer? Bankje: Omdat het leuk is om eindelijk eens mijn hart te kunnen luchten bij een andere gesprekspartner dan die doodsaaie wiskundeboeken waar niemand echt in kijkt… Waarom is het eigenlijk altijd wiskunde? F: Het moet lijken alsof je studeert, en bij wiskunde krijg je dezelfde levenloze, wazige blik in je ogen als bij dagdromen, zo merken de leerkrachten het verschil niet! Bankje: Oh, nu snap ik het! Er moest een verklaring voor zijn, niemand houd van die saaie, slordige boeken die altijd hun x kwijt zijn. F: Je dacht toch niet dat we graag wiskunde deden? Bedankt voor je tijd! Bankje: Welke tijd? Ik sta hier vast nog 40 jaar! F: Behalve als er eindelijk eens een pyromaan zijn ding doet! Bankje: Dan ben ik dood. F: Zo is dat! Bankje: Dat is niet erg aardig. F: Laten we dan voor jou, maar niet voor al de rest van deze school, hopen dat die pyromaan zich inhoud… Bankje: Eindelijk! De bel! Kom, weg nu! F: Doei!


Een Alfabet a bee cee dee ee ef gee h. i. j. k. l. m. n. o. p. QRS tee uu vee wee iks

Een Limerick Er was eens een jongen uit Vaken Die wenste een limerick te maken Hij nam een vel papier En hij had veel plezier Hij was alleen vergeten de laatste zin te laten rijmen.

Pindakaas Vind je ook niet Dat pindakaas Zo lekker warm Smaakt als je er Thee bij drinkt Lekker warm Banaan

Zang op mijn moeder Mijn moeder is een kunstenaar Ze dicht niet, schrijft niet, etst niet, maar Zij ademt lucht in en de rest Gaat altijd op tijd naar haar nest Zij schreef geen magnum opus noch Een epos uit de oudheid doch Maakt zij een levenskunst erbij Mijn moeder maakte maakte mij


Lees met bijpassende muziek! http://www.youtube.com/watch?v=_EuPsXanYzY Nyancat schoot regenbogen. Want achter de regenboog, lag Fairytopia. En Nyancat hield niet van Fairytopia. Dus ging hij maar op zoek naar de pot goud die ergens achter de regenboog ligt. Maar, Er was een sterke dwerg, genaamd Gimmly, Die de pot goud bewaakte. Als Nyancat dichter dan 1 meter bij de pot zou komen zou Gimmly hem in zijn soep koken. Jammer genoeg wist Nyancat dit niet, dus hij besloot Gimmly te negeren en een plan te verzinnen. Allereerst had hij natuurlijk camouflage nodig, dus trok hij een roze panty over zijn hoofd. Dit kleurde heel mooi met zijn poptartvacht, die als een roze stuk vuurwerk door de nacht schitterde, hij had, like, totally omg best mee kunnen doen aan het carnaval! Héél trots op zijn übersexy outfit sloop Nyancat richting de pot goud. Toch was hij niet zo subtiel als Nyancat gehoopt had, waardoor Gimmly en zijn logé, een biologieleraar met elfenschoenen, hem al snel opmerkten. Nyancat besloot om heel snel naar de pot goud te lopen in de hoop sneller te zijn dan het licht. Met zijn beste ninjamoves passeerde hij Gimmly en zijn logé. De elfenman rolde over de grond van het lachen, maar Gimmly keek hem alleen maar kwaad aan. De biologieleraar wist dat het hopeloos was om dat te proberen als een levend organisme, daarom lachte hij Nyancat in zijn gezicht uit. Nyancat werd woedend en liet een grote regenboogscheet recht in het gezicht van de grijnzende elfenschoenenman. Nu was het Gimmly's beurt om te lachen en dat gaf Nyancat de mogelijkheid zijn missie af te maken. Nyancat liep naar de pot, maar hij was zo vrolijk dat hij struikelde over zijn kleine pootjes en werd betrapt door een hoopje meisjes dat samen aan een magazine schreef. Snel zette hij zijn zieligste blik op, in de hoop dat de meisjes hem wouden helpen. Natuurlijk konden ze geen weerstand bieden aan zijn grote ogen en gaven hem een koekje met aardbeismaak. Toch was Nyancat nog niet

tevreden, want hij had liever frambozen, maar hij wou vooral nog steeds de pot goud. Hij miauwde schattig, in de hoop dat dat beter zou werken. Behalve mensen die zelfs van puppy's, regenboogeenhoorns en ijsjes nog niet vrolijk worden kan natuurlijk niemand zo'n schattige miauw weerstaan, dus de meisjes besloten Nyancat te helpen. Zij konden veel sneller lopen dan hem, dus ze pakten hem op en renden naar de pot goud. Jammer genoeg droegen ze hoge naaldhakken die braken onder het gewicht van Nyancat. Ze rolden over de grond in één grote mensenhoop. De blonde elfenschoenbioleraar lachte zich half dood, maar de meisjes gaven niet zomaar op! Snel deden ze hun schoenen uit en liepen verder naar de pot goud, ze kwamen alsmaar dichter en dichterbij en Nyancat begon lichtjes te kwijlen. Toen hij naar beneden keek zag hij dat hij zijn prachtige camouflage had ondergekwijld, wat zonde! Toen hij eindelijk bij de pot goud aankwam en erin dook om te genieten van zijn verovering, merkte hij dat het eigenlijk chocolademuntjes waren. Hij was een beetje teleurgesteld omdat het geen goud was, maar ach ja, hij had niks te klagen, hij was gék op chocola. Hij bedankte de meisjes van het magazine voor hun hulp en gaf ze allemaal een chocolademuntje. Daarna ploften ze samen in het gras en genoten samen van hun schat. EINDE.


Forever Alone

Arme Wekker

Interview met Laptop

Interview met Bed

Kimberly: Dus vertel eens, wat is je mening over vriendschap?

Kimberly: Hallo, bed! Wat vind je het leukste aan een bed zijn?

Laptop: Ik heb geen vrienden, I’m forever alone! *huilt*

Bed: Wel, uhm… De meeste mensen vinden mij leuk.

Kimberly: Maar je hebt toch wel contact met andere laptops? Je kunt chatten, sociale netwerksites gebruiken,…

Kimberly: Vind je het dan niet erg dat mensen je gebruiken om te slapen en je dan weer alleen laten?

Laptop: Nee, mijn internetconnectie laat me altijd in de steek…

Bed: Nee hoor, iedereen komt toch altijd terug. *glimlacht* Het feit dat ze weg gaan, is de schuld van de wekker: hij maakt degene die in mij slaapt altijd wakker.

Kimberly: Oh, dat is jammer. Wat zoek je in een goede vriend? Laptop: Iemand die er altijd is om energie af te staan als mijn batterij leeg is en die lieve vriendschapsboodschappen zet in zijn shared documents, zodat ik die kan lezen omdat we op hetzelfde netwerk zitten. Kimberly: Dat klinkt heel lief, ik ben zeker dat je wel een goede vriend vindt. Bedankt voor je mening.

Kimberly: Waarom denk je dat hij dat doet? Bed: Ik denk dat hij gewoon jaloers is… Niemand houdt van hem, terwijl hij alleen maar zijn werk doet, eigenlijk heb ik wel medelijden met hem. Kimberly: Troost je hem dan soms? Bed: Ja hoor, we knuffelen de hele tijd als er niemand thuis is. Kimberly: Dat is zo schattig! Bedankt voor je tijd! Bed: Graag gedaan!


recensies Mama sé, K3 Dit is een geniaal gezongen liedje en hoewel het Nederlands is, heeft het veel kwaliteiten. Vooral de aanstekelijke deuntjes, het actieve ritme en de hypergezellige muziek is een must! De tekst is zeer makkelijk mee te zingen, na het tweede refrein kan je al zelf meedoen, zeer catchy dus. Maar hij is ook zeer diepzinnig en de betekenis spreekt me echt aan. Ook het mysterieuze element is aanwezig in dit topliedje en doordat je het nooit meer uit je hoofd krijgt en de lyrics voor eeuwig in je brein vastplakken, heb je ook voor eeuwig de tijd om na te denken over hoe diep die tekst wel is! Het lied doet je verder nadenken over dingen en de opbouw van het liedje, het punt waarop de refreinen komen, is perfect bepaald! De kans dat dit wordt geapprecieerd door je ouder is dan wel miniem, maar als ze merken dat je eindelijk eens iets gemeen hebt met je kleine zusje, kunnen ze je niet dwingen om het af te zetten, want dat was hun droom, dat je overeenkomt met hen. Als dit niet al de kwaliteiten zijn van een hit, weet ik het ook niet meer!

Lollypop land Ook dit liedje is perfect gezongen, de afwisselingen en samenvoegen van de stemmen gaat perfect. De tekst gaat over dromen, de droom die we allemaal wel eens hebben, want wie wil nu niet naar lollypop land, en al zeker koningin zijn? Net als alle liedjes van K3 is het de aanstekelijkheid die het hem doet, net als het feit dat je die liedjes echt op geen enkele manier meer uit je hoofd krijgt. Ook de vrolijke, positieve gevoelens die het teweegbrengt maken K3 zo speciaal, wie wil nu geen totaal hyperactieve deuntjes met ADHD in de zwaarste vorm horen? En al zeker als ze gezongen worden door al net zo goed gehumeurd ogende meisjes? Dit liedje is dan niet zo zeer diep of mysterieus, maar het is wel leuk en begrijpbaar voor iedereen!

Eén ding is zeker, of je het nu wilt of niet, dit blijft hangen! De kans dat één van je laatste woorden ‘lollypop land’ is, wanneer je overreden wordt door een knalgele schoolbus met pimpelpaarse stippen omdat je te druk bezig was met het pijnigen van je zuurstofloze hersentjes bij het zoeken van een alternatieve vertaling voor ‘mamase mamasa mamasaca boom ba’ is groot, dus onthoud: blijf uit de buurt bij oftewel K3, oftewel scholen waar ze vreemd gekleurde bussen hebben.

Door onze recensent: Freya

10


Yup, we zijn weer terug met de wallpapers. En deze keer is het een mooi blauw en paars exemplaar. Isn’t it totally fabulous?! Klik erop en like, het de website opent zodat je, like de nog awesomere grote versie kan zien! Totes Amaze!


Afgelopen maandag was ik op weg naar een interview met een zeer bijzonder persoon. Mijn goede vriend, Sexy Bosaardbei aka mijn aardbeienknuffel. Hij is een zeer intelligente vrucht, en zou dan ook vast voor een bijzonder gesprek zorgen! Zie hieronder hoe het interview verliep!

Ik: Hallo Meneer, uhh.. Aardbei was het toch? SB: P.S. Bosaardbei, dankjewel. Hoe lang ken je me nu al? Ik: Hé, waar staat die P voor? Potplant, Ponyfanaat, Paperclipje? PSB: Da- dat is geheim! En bovendien hadden we het daar niet over! Ik: Waar hadden we het dan wél over? Ik dacht toch echt over je voornaam. PSB: Ik vroeg hoe lang je me al kent, weet je nog? Ik: Was dat geen retorische vraag dan? PSB: Eigenlijk wel, maar ik verwachtte niet dat je slim genoeg was om dat te snappen. Ik: Ik ben toevallig héél slim! Ik heb waarschijnlijk veel meer hersens dan jij hoor! PSB: Ik heb geen hersens. Ik: Exactly. Nee wacht, dat is niet wat ik bedoelde! Waarom zeg je dat je geen hersens hebt?! Je bent zo arrogant als een narcistische poedel met een meerderwaardigheidscomplex. PSB: Het is minderwaardigheidscomplex, dombo. Ik: Maar dat zou niet mooi in de vergelijking passen. Bovendien, als het een bestaat bestaat het ander vast ook. PSB: Zucht. Waar gaat dit gesprek héén?! Ik: Ik weet het niet, zeg jij het maar! PSB: Ik dacht dat jij hier de interviewer was? Wel een bár slechte, maar oké. Ik: Ik ben een fantastische interviewer! Dankjewel. En trouwens, is het niet leuk om de geïnterviewde zelf eens wat vragen te laten stellen? PSB: Nee, dat slaat nergens op. Ik: Nou, laat maar zitten dan. We gaan verder. PSB: Verder met wát?! Dit hele gesprek slaat nergens op. Ik: Maak er zelf dan eens iets beters van.

PSB: Wat hadden we nou net gezegd, ugh. Ik ben hier zo weg hoor! Ik: Há, ga maar dan! En trouwens, dat weet ik meer. Mijn geheugen is niet zo goed, weet je dat? PSB: *geërgerd* Dat is niet waar, je hebt een steengoed geheugen. Maar whatever. I’m outta hier. Je maakt me gek! Ik: Uw, dat is een verschrikkelijk liedje. PSB: Dat verschrikkelijke liedje heet ‘Maak me gek’, niet ‘Je maakt me gek’. Ik: Vind je ’t leuk ofzo, dat je dat zo goed weet? PSB: Iedereen weet dat toch. Zuuuucht. Oh wacht, ik ging weg. Weet je wat? Ik en al weg! DOEEEGH! Ik: Ik zei toch dat je mocht gaan! En nee, niet iedereen weet dat! Waarom zou ik dat willen weten? Het is een verschrikkelijk lieeeeeeed! PSB: Lalala BYEEEE. Ik: Tot ziens dan! En nog bedankt voor het compliment, hehe. PSB: Welk compliment? Ik: Dat ik een goed geheugen heb. Hé, misschien is het nog waar ook . En misschien ben JIJ hier degene met het slechte geheugen. PSB: Fuck you. Ik: No, thank you. Zoek daar maar iemand anders voor. Bovendien wist ik niet dat aardbeien daar aan deden? PSB: Doen ze niet. En, en ARGH. Dit interview is nu officieel afgelopen. Ik: Dat was het een paar regels geleden al. Maar toch, bedankt voor uw tijd Meneer PindakaasSexy Aardbei! PSB: >:(

12 Look at that sexyness.


Haii! Like, totally thanks voor het lezen van Project Magazine, oh omg nee, ik bedoel R@ndom Magazine ‘fcourse! ’t Was wel kort, maar ook like, totally awesome right!? Please kijk uit naar het volgende nummer, en like…

Je hebt zojuist het slechte tijdschriftnummer allertijden gelezen, maar geef toe, het was leuk toch? Wacht maar af, misschien verschijnt er nog een echt nog wel een echt nummer… o (◡‿◡✿)

13


Meet the team! Iedereen die meewerkt aan dit tijdschrift verdient een plekje op deze pagina!

Veerle Hoofdredactrice & vormgever

Reym verhalenschrijfster

Gloria Algemeen schrijfster

Freya Reviewer

Azure Columniste & verhalenschrijfster

Belle Internetspotter

Laurel Interviewer en fotografe

Kiek Tekenaar

Kimberly Algemeen schrijfster

Wil je ook graag meehelpen aan dit tijdschrift? Ga naar www.projectmagazinex3.blogspot.com, lees de vacatures en schrijf je in! 1


Project Magazine nummer 3