Page 1

Πζρα ςτθν ανοιχτι κάλαςςα, ςτα κρυςτάλλινα, γαλαηοπράςινα, ιρεμα νερά τθσ βριςκόταν το βαςίλειο τθσ Κρυςταλλζνιασ. Η πανζμορφθ Κρυςταλλζνια, θ βαςίλιςςα των καλάςςιων ηϊων, ιταν καλόκαρδθ και αγαποφςε όλα τα ηϊα. Ζτςι αποφάςιςαν να γίνει εκείνθ θ βαςίλιςςα τουσ. Όλα τα ηϊα του βυκοφ ηοφςαν ιρεμα κι αγαπθμζνα όμωσ ζνα πρωί κάτι παράξενο ζγινε. Ο Ντίνοσ, το χαροφμενο δελφίνι ιταν ξαφνιαςμζνο κι ανιςυχο και φϊναηε δυνατά : «Κίνδυνοσ! Μαφρο υγρό χφκθκε ςτθ κάλαςςα!». Τα ψάρια τρομαγμζνα μαηεφτθκαν γφρω από τον κοραλλζνιο κρόνο τθσ βαςίλιςςασ, θ οποία ςυντετριμμζνθ και αμίλθτθ ιταν ζτοιμθ να βάλει τα κλάματα. - Βαςίλιςςα Κρυςταλλζνια, οι άνκρωποι ζριξαν μαφρο υγρό ςτθ κάλαςςα. - Το ζμακα τα άςχθμα νζα. Αυτό το μαφρο υγρό λζγεται πετρζλαιο και μασ ςκοτϊνει. - Αμάν! Ζωσ πότε κα μασ κάνουν κακό οι άνκρωποι; Μασ μιςοφν; - Όχι, δε μασ μιςοφν. Απλά είναι αςυνείδθτοι. Και δεν νοιάηονται για μασ. Εκείνθ τθ ςτιγμι θ Χριςτίνα θ χελϊνα ζφταςε λαχανιαςμζνθ.

-

Πάλι καλά που είςτε όλοι μαηεμζνοι εδϊ. Δεν πάει άλλο με αυτοφσ τουσ ανκρϊπουσ. Πιγα ςτο νθςί που είχα αφιςει τα αυγά μου. Και τι να δω; Η ακτι ιταν γεμάτθ ςκουπίδια και τα αυγά μου άφαντα. Συμφορά μου!!! Πάνω που τζλειωνε τα λόγια τθσ να κι ο Βαγγζλθσ το μπαρμποφνι. -

Απροχϊρθτθ κατάςταςθ! Δεν το πιςτεφω! Κακόμουν με το φίλο μου το Μάρκο και εκεί που μιλοφςαμε ςκάει ζνασ δυναμίτθσ. Σκότωςαν το φίλο μου. Κοίτα κράςοσ! Και να φανταςτείτε πωσ ζχει απαγορευτεί θ αλιεία με δυναμίτθ. Αφοφ ξζρουν ότι καταςτρζφουν το καλάςςιο οικοςφςτθμα!!

-

Ωσ εδϊ! Αρκετά προβλιματα μασ προξζνθςαν οι άνκρωποι. Θα τουσ δϊςουμε ζνα αξζχαςτο μάκθμα! Κι ζτςι τα ηϊα τθσ κάλαςςασ ζφυγαν από κει. Οι άνκρωποι που τρζφονταν από αυτά πεινοφςαν επειδι δεν τα ζβριςκαν και είχαν απελπιςτεί. Ζκαναν προςευχζσ και τα παρακαλοφςαν να γυρίςουν πίςω. Τα ψάρια όμωσ το διαπραγματεφονταν. Θα γυρνοφςαν αν οι άνκρωποι ςταματοφςαν να μολφνουν τθ κάλαςςα, να ψαρεφουν υπερβολικά ι με δυναμίτθ και να ρυπαίνουν τισ ακτζσ. Τα ψάρια τουσ ζλεγαν να ςκεφτοφν τθν κλθρονομιά που κα ζδιναν ςτα παιδιά τουσ, δθλαδι ζνα κακαρό περιβάλλον για όλουσ. Τζλοσ, οι άνκρωποι ζηθςαν ςυμφιλιωμζνοι με τα καλάςςια ηϊα. Προςτάτευαν τθ κάλαςςα και ζδωςαν ςτα παιδιά τουσ τθν κλθρονομιά πουσ τουσ άξιηε.

Ένα καθαρό περιβάλλον για όλους!!!


A Sea Story by Georgia Mouzouraki Far away in the open sea, in the crystal, blue, calm waters were the kingdom of Crystalia. Crystalia was beautiful and good-hearted and loved all the animals. That’s why all the animals decided to chose her to be their queen unanimously. All deep-sea world animals were living in peace and love when one morning something strange happened. Dinos, the happy dolphin, was taken aback, worried and was shouting loudly:” Danger! A black liquid has been spilt in the sea!” The terrified fish gathered around the coral throne of the queen, who was sorrowful, speechless, and ready to burst into tears. _ Queen Crystalia, the humans have spilt a black liquid in the sea! _ I’m aware of the bad news! This black liquid is called “oil” and it’s killing us. _Oh, no! How long will the humans be harming us for? Do they hate us? _No, they don’t hate us. They are just consciousless and don’t care about us. At that time Christine the sea turtle arrived out of breath. _Thank God you are all gathered here. The situation can’t get any worse with the humans! I went to the beach where I had laid my eggs and to my dismay I saw it was full of rubbish and gone were my eggs.What a disaster! Just as the turtle was finishing her last words, Vagelis the mullet arrived. _What an unbearable situation! I can’t believe it! I was sitting with my friend Marcos and talking when suddenly a dynamite exploded! They killed my friend! What impudence! Just imagine! Fishing with explosives has been prohibited. They do know they are destroying the sea eco-system. _ Enough! Enough with all the problems the humans are causing to us! Let’s teach them a lesson! As a result, the sea animals left the area. The people who fed on them starved because they couldn’t catch any fish and were despaired. They prayed and begged them to come back. However, the fish started negotiating. They would come back on condition that the people would stop polluting the sea and beaches and stop overfishing. The fish told the humans to think of what their children would inherit, that is a clean environment for all. In the end the humans reconciled with the sea animals. They protected the sea and passed on their children the inheritance they deserve: a clean environment for all.

A Sea story  

Comenius project Living by the sea

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you