Issuu on Google+

ΠPIN

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011 ETOΣ 21O • AP. ΦΥΛΛΟΥ 1.019 n2

Κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός της κυβέρνησης

ΠΑΣΟΚ - ΝΔ όμηροι της Ζίμενς

Η εξέγερση θα γίνει επανάσταση;

σελ. 2

σελ. 5

Eφημερίδα της ανεξάρτητης Aριστεράς

σελ. 12-13

Οι Γερμανοί ετοιμάζουν τη χρεοκοπία μας! ΣΧOΛΙO

Ξεπουλούν ΔΕΗ και ενέργεια

Π

ρωτοφανές ξεπούλημα και διάλυση του τομέα της ενέργειας, έτσι ώστε να πλουτίσουν οι ξένες και ντόπιες εταιρείες που θα λεηλατήσουν τον κλάδο, προβλέπει το προσχέδιο του νόμου για την ενέργεια, που συζητείται ήδη σε κυβερνητικούς κύκλους. Η κυβέρνηση - «δώστα όλα» του ΠΑΣΟΚ, σε αγαστή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση των πολυεθνικών, ετοιμάζει να παραχωρήσει στο κεφάλαιο το σύνολο της ηλεκτρενεργειακής υποδομής της χώρας (ορυχεία, σταθμοί, δίκτυα) που αποτελούν ως σήμερα τη ΔΕΗ, μέσω του τεμαχισμού τους σε τρεις ανεξάρτητες ανώνυμες εταιρείες. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις αποκτούν αποφασιστικές αρμοδιότητες στη διοίκηση αυτών των εταιρειών, με μόνη νομιμοποίηση την πολιτική της απελευθέρωσης των αγορών. Η Κομισιόν αφού υπέδειξε ήδη ποια ορυχεία και μονάδες θα κλείσουν, επιλέγει τώρα τα μονοπώλια που θα υφαρπάξουν τον ορυκτό πλούτο και τα λιγνιτικά εργοστάσια της χώρας. Στο σχέδιο νόμου για την ενέργεια που ετοιμάζεται να καταθέσει η κυβέρνηση, κατοχυρώνεται ότι μόνο το 15% της ετήσιας ηλεκτροπαραγωγής θα προέρχεται από λιγνίτες και υδροηλεκτρικά (δηλαδή τις πηγές ενέργειας που σήμερα διαχειρίζεται η ΔΕΗ). Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία αυτών των μονάδων απειλείται είτε με κλείσιμο, είτε με ανταλλαγή, ενοικίαση, swaps ή όπως αλλιώς βαφτίζουν την πώληση. Οδηγούμαστε σε πρωτοφανή ενεργειακή υποβάθμιση κι εξάρτηση, αφού η κυβέρνηση καταργεί κάθε έννοια κοινωνικού δικαιώματος κι εκχωρεί όλες τις κυβερνητικές αρμοδιότητες στην «ανεξάρτητη» Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ). Η ΡΑΕ δεν θα υπόκειται ούτε καν σε κυβερνητικό έλεγχο. Θα λογοδοτεί μόνο στην Κομισιόν(!), ενώ θα ελέγχεται απευθείας από τα μονοπώλια της ενέργειας.

Μ

ε ιδιαίτερη σφοδρότητα επανήλθαν στην επικαιρότητα οι φήμες περί προετοιμασίας της Γερμανίας και της ΕΕ να κηρύξουν σε πτώχευση την Ελλάδα, συνοδευόμενες από ομοβροντία δηλώσεων κορυφαίων γερμανών οικονομολόγων. «Η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να εξυπηρετήσει το χρέος της. Όσο νωρίτερα αναγνωριστεί αυτό τόσο καλύτερα θα είναι για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Γι’ αυτό και η Ελλάδα πρέπει να έλθει σε συμφωνία με τις τράπεζες που την έχουν δανείσει για μια αναδιάρθρωση του χρέους της, στο πλαίσιο της οποίας οι τράπεζες θα παραιτηθούν από ένα μέρος των απαιτήσεών τους» δήλωσε χαρακτηριστικά στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ρόιτερ ο ΧανςΒέρνερ Ζιν, πρόεδρος του κορυφαίου γερμανικού οικονομικού ινστιτούτου IFO. Ένας ακόμη γνωστός οικονομολόγος από τη Γερμανία, ο Μαξ Ότε, τάχθηκε υπέρ μιας «ταχείας αναδιάρθρωσης» του ελληνικού δημόσιου χρέους, προσθέτοντας μάλιστα αυτός ότι «ακόμη και μια αποχώρηση της Ελλάδας από τη νομισματική ένωση» θα ήταν μια «πιο υπεύθυνη και μακροπρόθεσμα σταθερότερη λύση». Γερμανοί αρμόδιοι εκπρόσωποι πάντως διέψευσαν με κατηγορηματικό τρόπο τις φήμες που κυκλοφόρησαν. «Δεν είναι αληθές

ότι η γερμανική κυβέρνηση ετοιμάζει αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους» ισχυρίστηκε ο Στέφεν Ζάιμπερτ, εκπρόσωπος της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ. Ο διεθνής Τύπος πάντως καθόλου δεν πείστηκε από τις υποχρεωτικές σε αυτές τις περιπτώσεις διαψεύσεις των αξιωματούχων του Βερολίνου και των Βρυξελλών, οι οποίες άλλωστε αποδείχθηκαν ταχύτατα ψευδείς. Προχθές, οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς μάλιστα έγραψαν ότι περιήλθε στην κατοχή τους ντοκουμέντο που αποδεικνύει ότι μια πρόταση που προκάλεσε θόρυβο αυτή την εβδομάδα και αφορά στη χρηματοδότηση της Ελλάδας από το μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης για να αγοράσει υποτιμημένα ελληνικά κρατικά ομολόγα στη δευτερογενή αγορά «έχει συζητηθεί επί αρκετές εδομάδες από τους διαμορφωτές της πολιτικής της ΕΕ»! Το σχέδιο αυτό επιτρέπει στις ιδιωτικές τράπεζες να ξεφορτωθούν τα ανεπιθύμητα ελληνικά ομόλογα και να τα φορτώσουν στα... κράτη της ευρωζώνης. Η ουσία πάντως είναι ότι αποκλείεται η Ελλάδα να βγει από την παγίδα του δημόσιου χρέους, αν δεν αποκτήσει μια κυβέρνηση η οποία να προχωρήσει σε παύση πληρωμών προς τους ξένους δανειστές.  σελ. 3, 10-11

Βερολίνο και Αθήνα επεξεργάζονται σχέδια παρά τις διαψεύσεις

ΘEMA Κλειστά επαγγέλματα Στη διευκόλυνση της εισβολής και κυριαρχίας μεγάλων εταιρειών στους χώρους των φαρμακείων και των δικηγορικών γραφείων αποσκοπεί η υποτιθέμενη απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων που προωθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Θα φέρει αύξηση των τιμών σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Βίαιη προλεταριοποίηση μικρομεσαίων στρωμάτων προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου. Του Τάκη Τσίτσου σελ. 6-7

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΕΣΤΗΣ

Πουθενά πια διόδια!

σελ. 15


2 / ΠPIN

Π OΛITIKH

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

Απεργία πείνας 300 μεταναστών Από τα αιματοβαμμένα πεδία του Έβρου, του Αιγαίου και του Ιονίου, το μεταναστευτικό πρόβλημα έρχεται να εγκατασταθεί, με όλη του την τραγικότητα, στο κέντρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Από την ερχόμενη Τρίτη 25 Γενάρη, 300 μετανάστες και μετανάστριες, ξεκινούν απεργία πείνας. Όπως αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους, προχωρούν σε αυτή την ενέργεια, «μη έχοντας άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή τους, για να γίνει γνωστό το δίκιο τους». «Τον τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για

εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών», αναφέρεται στο κείμενο - διακήρυξη της απεργίας πείνας. Οι μετανάστες διεκδικούν τη μονιμοποίηση όλων των μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα μας, ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους. Η απεργία πείνας των μεταναστών,

ΠPIN

που ήδη από σήμερα το πρωί καταφθάνουν στην Αθήνα, θα πραγματοποιηθεί στον ευρύτερο χώρο της Νομικής Σχολής. Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι το ταξικό εργατικό κίνημα, οι μαζικοί φορείς και το ανυπότακτο κίνημα της νεολαίας να παρέμβουν αποφασιστικά στο μέτωπο του μεταναστευτικού προβλήματος. Η κυρίαρχη πολιτική της Ευρώπης φρούριο έχει ως αποτέλεσμα να γεμίζουν οι θάλασσες και τα χερσαία σύνορα της χώρας με πτώματα απελπισμένων μεταναστών, που στα χέρια δουλεμπόρων αναζητούν μια καλύτερη τύχη στη Δύση. Τουλάχιστο 22 μετανάστες

πνίγηκαν στα ανοικτά της Κέρκυρας την Κυριακή, όταν πάνω από 260 άτομα από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Ιράν, τη Συρία και το Ιράκ ήταν στριμωγμένοι πάνω σε ένα ξύλινο καρυδότσουφλο που βούλιαξε. Πολλοί μετανάστες κατήγγειλαν διεμβολισμό από άγνωστο πλοίο, ενώ υπήρχε και μεγάλη θαλασσοταραχή. Διακόσια τριάντα άτομα περισυλλέγησαν και τους δόθηκε βοήθεια. Μετά από λίγες μέρες όμως, η αστυνομία τους διασκόρπισε σε όλη την Ελλάδα για να γίνει η «επαναπροώθησή» τους εκεί απ’ όπου δραπέτευσαν.

ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΣ n ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΡΚΟΥ

Από την άκρα Δεξιά στο κέντρο της πολιτικής Το λαϊκό κίνημα μπροστά σε έναν κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό

Α

τελείωτος είναι ο μαύρος κατάλογος των αντιδραστικών αντιδημοκρατικών μέτρων και πρακτικών που χρησιμοποιεί ο αστικός συνασπισμός εξουσίας για να αντιμετωπίσει το εργατικό κίνημα, την Αριστερά και το ευρύτερο ρεύμα λαϊκής ανυπακοής. Ειδικά μετά την επιβολή του Μνημονίου τα φαινόμενα αυτά πυκνώνουν ολοένα και πιο ανησυχητικά. Αναφέρουμε ενδεικτικά, μόνο γεγονότα των τελευταίων ημερών: «Παράνομη και καταχρηστική», χθες, η απεργία της Ομοσπονδίας Συλλόγων Πολιτικής Αεροπορίας (ΟΣΥΠΑ), σε συνέχεια μιας βιομηχανίας κατα-δικαστικών αποφάσεων ενάντια σε κάθε απεργία που δεν εντάσσεται στο καθωσπρέπει πλαίσιο της ΓΣΕΕ. «Κατά λάθος» σύλληψη στελέχους του ΣΥΝ ως τρομοκράτη και «κατά λάθος διαρροή» από την ΕΛΑΣ και το υπουργείο ΠΡΟΠΟ για την 27χρονη γερμανίδα (βλέπε σελ. 10-11). Καταπάτηση κάθε έννοιας δίκαιης δίκης στον Κορυδαλλό. Συλλήψεις «τρομοκρατών» χωρίς ουσιαστικά στοιχεία. Προώθηση του νόμου για το «ευρω-φακέλωμα». Προώθηση της «κάρτας του πολίτη» και της ηλεκτρονικής καταγραφής προσωπικών δεδομένων. Τρομοκρατικές συλλήψεις στην Κερατέα απλών πολιτών σε συνέχεια του οργίου καταστολής. Παραδειγματική σύλληψη του δημάρχου Στυλίδας Απ. Γκλέ-

τσου (βλέπε και σελ. 11). Σε αυτές τις ειδήσεις των τελευταίων ημερών, δεν μπορεί παρά να προστεθούν γεγονότα μεγάλης κλίμακας, του προηγούμενου διαστήματος, όπως: Ο χημικός πόλεμος που έχει εξαπολυθεί κατά των διαδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας. Οι εκατοντάδες και ίσως οι χιλιάδες, ντυμένοι με πολιτικά, χαφιέδες - προβοκάτορες της Ασφάλειας. Η εξόχως ύποπτη δολοφονία των τριών εργαζομένων στη Μαρφίν. Τα ρατσιστικά τείχη που υψώνονται στα σύνορα και στις πόλεις. Οι προκλήσεις και οι επιθέσεις ακροδεξιών οργανωμένων τραμπούκων στο όνομα «επιτροπών κατοίκων». Σε ειδική ανακοίνωσή του, το Γραφείο Tύπου του NAP, εκτιμά ότι όλα αυτά «συμπληρώνουν το παζλ μιας εικόνας κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού» και ότι «πρόκειται για μια ευρωπαϊκή και παγκόσμια τάση, συμπλήρωμα της οικονομικής ληστρικής πειρατείας του κεφαλαίου ενάντια στον κόσμο της εργασίας, για να ξεπεραστεί η βαθιά κρίση του “υπαρκτού καπιταλισμού”». Kαι συμπληρώνει ότι αυτή η «εφιαλτική αλυσίδα γεγονότων που πυκνώνουν με ταχύτητα από τη στιγμή που η χώρα μπήκε στην “εποχή του Μνημονίου” κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ, δείχνουν ότι ο “εκφασισμός’’ περνά από την “άκρα Δεξιά’’ στο κέντρο του πολιτικού συστήματος. Στην οικοδόμηση του ελληνικού κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού πρωτοστατεί η κυβέρνηση του ΠΑ-

ΠPIN

Ιδιοκτησία: «Eκδόσεις-Μελέτες-Έρευνες» Aστική Mη Kερδοσκοπική Eταιρεία, Kωδικός 2806 Χαρ. Τρικούπη 76, 106 80 Αθήνα, Tηλ.: 210-82.27.949, Fax: 210-82.27.947 E-mail:prin@otenet.gr http://www.prin.gr Tραπεζικός Λογαριασμός Συνδρομών και Eνισχύσεων: 118/784133-73 EΘNIKH TPAΠEZA EΛΛAΔAΣ IBAN: GR 801101180000011878413373 ΕΚΔΟΤΗΣ: Δημήτρης Δεσύλλας ΔIEYΘYNTHΣ: Γιώργος Δελαστίκ Eκτύπωση XEΛIOΣ ΠPEΣ ABEE

ΣΟΚ, συνεχίζοντας το έργο της προηγούμενης κυβέρνησης της ΝΔ και με τη συναίνεση της σημερινής ηγεσίας της, ενώ στηρίζεται στα ακροδεξιά δεκανίκια του ΛΑΟΣ και τώρα, της Χρυσής Αυγής». Mάλιστα, εκτιμά ότι «σε “βασικό μέτοχο” του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού αναδεικνύονται τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της διαπλοκής ιδιοκτη-

τών, κράτους, τραπεζιτών, βιομηχάνων και πρεσβειών». Ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα της βάρβαρης κοινωνικής πολιτικής του Μνημονίου, της μαζικής εξαθλίωσης των εργαζόμενων και μεσαίων στρωμάτων και της γενικότερης κατάρρευσης της κοινωνικής συναίνεσης και κάθε «κοινωνικού συμβολαίου». Η εξωοικονομική βία, δεν αποτελεί απλώς ένα συμπλήρωμα της οικονομικής βίας, δη-

λαδή, του φόβου της απόλυσης και της πείνας, αλλά την κύρια πλευρά καταστολής ενός καπιταλισμού που βυθίζεται σε ιστορική κρίση. Η Αριστερά πρέπει επειγόντως να κατανοήσει ότι έχει αλλάξει η εποχή. Τα φαινόμενα ανοιχτής βίας δεν αποτελούν πλέον κάποια «εκτροπή» από την «κοινοβουλευτική δημοκρατία», αλλά χαρακτηρίζουν το νέο «καθεστώς έκτακτης ανάγκης» που οικοδομείται. H καταστολή και η τρομοκρατία για να αντιμετωπιστούν χρειάζονται πολιτικά, θεωρητικά και πρακτικά μέτρα από την Αριστερά και το λαϊκό κίνημα. Ένα λαϊκό κίνημα ανατροπής της επίθεσης χρειάζεται ένα σύγχρονο πλαίσιο πάλης για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, που θα προκαλούν βαθιά, τακτικά ρήγματα στον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό, θα επιβάλουν δημοκρατικές κατακτήσεις εργατικού τύπου και θα προετοιμάζουν, θα συγκεντρώνουν δυνάμεις για το πρώτο στρατηγικό πλήγμα της επανάστασης και της εργατικής εξουσίας. Το λαϊκό κίνημα χρειάζεται τα δικά του, ανεξάρτητα όργανα που θα επιβάλουν υποχωρήσεις στον αστικό συνασπισμό εξουσίας. Στο πλαίσιό του και μόνο μπορεί και πρέπει να συγκροτηθούν οι επιτροπές της εργατικής και λαϊκής αυτοάμυνας, που θα αντιμετωπίζουν νικηφόρα όλα τα ειδικά σώματα. Από αυτή τη σκοπιά, η Αριστερά διαχωρίζεται πλήρως από τους «αυτόκλη-

τους σωτήρες» της αναποτελεσματικής, όπως έμπρακτα αποδεικνύεται, «ατομικής» αντι-βίας. Tο NAP, στην ανακοίνωσή του τονίζει ότι «σήμερα, περισσότερο από ποτέ, το ταξικό εργατικό και λαϊκό κίνημα χρειάζεται να αναδείξει και να πάρει πρωτοβουλίες ενάντια στον αντιδημοκρατικό κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό, στο πλαίσιο του γενικότερου αγώνα του για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου με επαναστατική προοπτική». Aπό αυτή τη σκοπιά, ιδιαίτερη πολιτική σημασία αποκτά το παρακάτω: «Σε αυτή την υπόθεση θα συμβάλει μια μαζική, μετωπική κίνηση για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις εργατικές - λαϊκές ελευθερίες της εποχής μας, με αντικαπιταλιστικό, αντικυβερνητικό και αντι-ΕΕ προσανατολισμό. Μια μετωπική κίνηση που θα στηρίζει πολιτικά και νομικά τα εργατικά και λαϊκά όργανα πάλης, θα υπερασπίζεται κάθε διωκόμενο, θα αποκαλύπτει την εξουσία, θα συμβάλει στο θεωρητικό εξοπλισμό, αλλά και στην εργατική και λαϊκή αυτοάμυνα του ίδιου του κινήματος και όχι των “αυτόκλητων σωτήρων”, θα οργανώνει την κοινή δράση με αντίστοιχες αριστερές και δημοκρατικές κινήσεις». Kαι η ανακοίνωση καταλήγει: «Σε αυτή την υπόθεση, το ΝΑΡ θα πρωτοστατήσει το επόμενο διάστημα, στηριζόμενο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στο ευρύτερο αντικαπιταλιστικό ριζοσπαστικό δυναμικό».

Συγχωνεύσεις σχολείων

Ανταρσία στα εισιτήρια

Επιστροφή στο Γκουαντάναμο

σελ. 16

σελ. 17

σελ. 19

Μεγάλη αντιδραστική τομή στην εκπαίδευση αποτελούν τα κυβερνητικά σχέδια για συγχωνεύσεις σχολικών κέντρων και κατάργηση εκείνων που έχουν κάτω από 130 μαθητές.

Το σύνθημα ανυπακοής «δεν πληρώνω» επεκτείνεται και στα εισιτήρια των μέσων μαζικής αναφοράς. Μέρα μαζικής ανυπακοής στις αυξήσεις και στα μέτρα ορίστηκε η 1η Φεβρουαρίου.

Παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις του Μπαράκ Ομπάμα το κολαστήριο του Γκουαντάναμο παραμένει ανοιχτό. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ετοιμάζεται να απαγγείλει νέες κατηγορίες.

ΝΑΡ: Ανάγκη, μια αντικαπιταλιστική μετωπική κίνηση για τις δημοκρατικές ελευθερίες


ΕΣΒΗΣΕ Ο ΠΥΡΣΟΣ της ΝΔ μετά από 37 χρόνια, σηματοδοτώντας μια ήπια ρήξη με το καραμανλικό παρελθόν και ένα επικοινωνιακό λίφτινγκ στη γερασμένη εικόνα της. Tο νέο σήμα και λογότυπο του κόμματος που έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις στο εσωτερικό της ΝΔ αποτελείται από τον τίτλο του κόμματος και συμπληρώνεται από δύο άτονες γραμμές, χρώματος πορτοκαλί και πράσινου. Μιλώντας στους δημοσιογράφους ο Α. Σαμαράς δηλώνει έτοιμος για πρόωρες εκλογές και εξέφρασε δημοσίως την ανησυχία του ότι «έρχεται κοινωνική έκρηξη». Η Νέα Δημοκρατία ωστόσο μπορεί να αλλάζει το ίματζ της αλλά δεν μπορεί να ξεπλύνει τις αμαρτίες της. Το πόρισμα της για τη Ζίμενς αθωώνει όλους τους διεφθαρμένους και μισητούς υπουργούς της κυβέρνησης Καραμανλή, κάνοντάς τη να μοιάζει με το πρόσωπο του Ντόριαν Γκρέι που όσο νεανικό και αν μοιάζει στην όψη στην πραγματικότητα κουβαλάει πάνω του όλη τη σαπίλα και την αρχαία σκουριά της Δεξιάς και των εγκλημάτων της. ΑΝΕΛΕΗΤΟ και νεφελώδες διπλωματικό προσκήνιο μεταξύ Ελλάδας, ΔΟΕ και ΗΠΑ προηγήθηκε του περίφημου «ατυχήματος» του Κώστα Κεντέρη και της Κατερίνας Θάνου το 2004 όπως φάνηκε από τις μαρτυρίες στην έναρξη της δίκης για τις συνθήκες που οδήγησαν στο στημένο ατύχημα. Η Ολυμπιακή ομάδα των ΗΠΑ έχοντας την υποψία ότι οι Κεντέρης και Θάνου χρησιμοποιούν ακόμα πιο επιθετικό «ντοπάρισμα» από τους δικούς τους αθλητές απειλούσε με αποχώρηση από τους αγώνες εφόσον θα συμμετείχε ο Κεντέρης. Ο συνήγοροι των αθλητών έκαναν ανοιχτά λόγο για εκβιασμό σε βάρος της Ελλάδας με την ανάμειξη μεγάλων εταιριών, προς όφελος αθλητών των ΗΠΑ και υποστήριξαν πως τους είχαν ασκηθεί τεράστιες πιέσεις να μη λάβουν μέρος στους Αγώνες. Μάλλον δικαιώνεται η κυνική ρήση του Τζέκου πως «ντοπαρισμένος είναι μόνο ο αθλητής που πιάνεται». ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΠΑΤΗ αποδεικνύεται η ιστορία με τα φωτοβολταϊκά, (μετατροπή της ηλιακής ενέργειας σε ηλεκτρική), η οποία έσπρωξε μέρος του αγροτικού κόσμου σε παρασιτικές δραστηριότητες. Η ΔΕΗ σηκώνει τα χέρια ψηλά και δηλώνει ότι τα ηλεκτρικά δίκτυα δεν μπορούν να απορροφήσουν το σύνολο της πανάκριβης ενέργειας που πρόκειται να παραχθεί. Ήδη η ΔΕΗ έχει δεχτεί περισσότερες από 6.000 αιτήσεις στο όνομα αγροτών κάτι που ισοδυναμεί με τετραπλάσια ηλεκτρική ενέργεια από αυτή που προβλέπεται στην υπουργική απόφαση για τη συγκεκριμένη επένδυση. Και όμως τα τραπεζικά συμφέροντα που βρίσκονται πίσω από τις αιτήσεις έχοντας τους αγρότες σαν βιτρίνα και βουλευτές της επαρχίας στο πλευρό τους συνεχίζουν να ασκούν ασφυκτικές πιέσεις στη ΔΕΗ να δεχτεί το σύνολο των αιτήσεων κάτι που απειλεί ακόμα και τη σταθερότητα του ηλεκτρικού συστήματος ενέργειας της χώρας.

ΠPIN / 3

Π OΛITIKH

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

ΓIΩPΓOΣ ΔEΛAΣTIK

Ο

Μας πάνε για χρεοκοπία

ργίασαν και πάλι αυτή την εβδομάδα οι φήμες και οι πληροφορίες με προέλευση το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και το Παρίσι γύρω από το ενδεχόμενο «συντεταγμένης χρεοκοπίας», όπως την αποκαλούν οι Γερμανοί, της Ελλάδας. Δεν αναφερόμαστε στην ιδιαίτερα ευνοϊκή για την κυβέρνηση Παπανδρέου εκδοχή που έθεσε σε κυκλοφορία η σοσιαλδημοκρατική γερμανική εφημερίδα Ντι Τσάιτ και διέψευσε η δεξιά κυβέρνηση Μέρκελ, βάσει της οποίας ο μηχανισμός στήριξης της ΕΕ θα δώσει δάνεια στον Γ. Παπανδρέου να αγοράσει στη δευτερογενή αγορά υποτιμημένα ελληνικά ομόλογα και έτσι να μεταφερθεί το επισφαλές ελληνικό χρέος από τις ιδιωτικές τράπεζες στα κράτη της ΕΕ! Εμείς αναφερόμαστε σε κανονική χρεοκοπία, την οποία θα αποφασίσουν οι Γερμανοί και τυπικά στη συνέχεια και η ΕΕ. Αυτή θα συμπεριλαμβάνει αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους –δηλαδή μείωση του συνολικού ποσού που χρωστάει η Ελλάδα, μείωση των επιτοκίων και αύξηση της χρονικής διάρκειας αποπληρωμής– συνοδευόμενη βεβαίως από πλήρη ανάληψη από την ΕΕ του οικονομικού ελέγχου της χώρας. Αυτή τη διαδικασία της «συντεταγμένης χρεοκοπίας» οι Γερμανοί δεν τη θέλουν μόνο για την Ελλάδα. Τη θέλουν ενσωματωμένη πλέον στους νέους κανόνες λειτουργίας της ευρωζώνης. Ευνόητο είναι πως η Ελλάδα του Παπανδρέου είναι το υπ’ αριθμόν ένα υποψήφιο θύμα για να αρχίσει η εφαρμογή στην πράξη αυτής της νέας αρχής λειτουργίας της ευρωζώνης και της ΕΕ. Στη σύνοδο κορυφής των «27» στα τέλη Μαρτίου θα γίνουν τα πρώτα βήματα επίσημης υιοθέτησης αυτής της διαδικασίας, η οποία πάντως θα έχει οπωσδήποτε ολοκληρωθεί πλήρως μέσα στον επόμενο χρόνο. Την άνοιξη του 2013 εκπνέει η ισχύς του τριετούς διάρκειας υφιστάμενου μηχανισμού στήριξης, ο οποίος θα αντικατασταθεί από το μόνιμο που κύριο στοιχείο του θα έχει και τη «συντεταγμένη χρεοκοπία». Στο οικονομικό επίπεδο και δη στις πτυχές που ενδιαφέρουν τον πολύ κόσμο, η «συντεταγμένη χρεοκοπία» εμπεριέχει παραμέτρους που στους μη ενημερωμένους πολίτες θα προκαλέσουν ...ανακούφιση! Δεν θα πεταχτεί δηλαδή η Ελλάδα έξω από το ευρώ και δεν πρόκειται να πειραχτούν οι καταθέσεις του κόσμου στις τράπεζες. Με δεδομένο ότι αυτά τα δύο είναι τα πρώτα πράγματα που ρωτούν εκατοντάδες χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια Έλληνες, η όποια ελληνική κυβέρνηση συναινέσει στην υπαγωγή της χώρας μας σε καθεστώς «ελεγχόμενης χρεοκοπίας» θα έχει πιθανότατα να αντιμετωπίσει μικρότερα προβλήματα από όσα θα φανταζόταν κανείς, τουλάχιστον στην αρχή. Η κατάσταση βεβαίως για τους εργαζόμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα αλλά και

όλων των Ελλήνων που κάνουν χρήση της δημόσιας εκπαίδευσης, του δημόσιου τομέα της υγείας, των δημόσιων συγκοινωνιών κ.λπ. θα επιδεινωθεί δραματικά. Ο λόγος είναι απλούστατος: Στην κατάσταση της ελεγχόμενης χρεοκοπίας που περιγράφουμε, οι Γερμανοί θα ορίσουν ένα ποσοστό των δημοσίων εσόδων (π.χ. μιλώντας εντελώς υποθετικά το 40%) το οποίο θα πηγαίνει υποχρεωτικά στην αποπληρωμή του χρέους και με τα υπόλοιπα θα πορεύεται η ελληνική κυβέρνηση. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αν δεν φτάνουν τα λεφτά που μένουν, η ελληνική κυβέρνηση θα κόβει κάθε χρόνο περισσότερο τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, των γιατρών, των εκπαιδευτικών, των στρατιωτικών κ.λπ. Θα κλείνει σχολεία, νοσοκομεία, κέντρα υγείας, πολιτιστικές δραστηριότητες, κοινωνικές παροχές, επιδόματα σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, άτομα με ειδικές ανάγκες κ.λπ. Θα αυξάνει διαρκώς τη φορολογία που πλήττει τις ευρείες μάζες του λαού – ΦΠΑ, φόρος καπνού, αύξηση των χαμηλών φορολογικών συντελεστών, φορολόγηση των εισοδημάτων από το πρώτο ευρώ και μύρια όσα παρόμοια. Αυτή η πολιτική δεν έχει όριο, δεν έχει «πάτο». Θα συνεχίζεται αεναώς! Όσο βαθαίνει η κρίση και φτωχαίνουν οι Έλληνες αυτά τα μέτρα θα αποδίδουν μικρότερα ποσά σε απόλυτα μεγέθη. Επειδή όμως τα τοκοχρεωλύσια αφορούν απόλυτα ποσά, θα καταβροχθίζουν διαρκώς και μεγαλύτερο ποσοστό των συρρικνούμενων δημοσίων εσόδων, οπότε θα απαιτούνται ασταμάτητα νέα μέτρα κάθε χρόνο προκειμένου να συγκεντρώνονται τα απαιτούμενα ποσά. Η «συντεταγμένη χρεοκοπία» που μας ετοιμάζουν οι Γερμανοί θα αποβεί «δημοσιονομικό Νταχάου» για τους Έλληνες και πολλούς άλλους λαούς της Ευρώπης. Εννοείται ότι οι κυβερνήσεις των χωρών που θα έχουν περιέλθει σε αυτό το καθεστώς θα είναι υπόδουλες πολιτικά του Βερολίνου και ανίκανες να υπερασπιστούν ακόμη και θεμελιώδη εθνικά συμφέροντα των χωρών τους όπως τα ορίζει μέχρι και η αστική αντίληψη. Άλλωστε η Γερμανία δεν εισάγει την αρχή της «συντεταγμένης χρεοκοπίας» από δημοσιονομική ...ψύχωση, αλλά για να υπηρετήσει πρωτίστως τον πολιτικό στόχο της επιβολής απόλυτης γερμανικής επικυριαρχίας σε ολόκληρη την Ευρώπη! Πολύ απλά, το Βερολίνο χρησιμοποιεί ολοένα και περισσότερο την οικονομική του υπεροπλία για να καθυποτάσσει αρχικά οικονομικά και στη συνέχεια πολιτικά τα κράτη - μέλη της ευρωζώνης και της ΕΕ. Γι’ αυτό και στην παρούσα φάση αποκλείεται οι Γερμανοί να διαλύσουν οικειοθελώς την ευρωζώνη, η οποία έχει εμπράκτως αποδειχθεί το πιο αποτελεσματικό όπλο του γερμανικού καπιταλισμού στην επιβολή της πανευρωπαϊκής ηγεμονίας του.

n ΓΛΕΝΤΙ ΤΟΥ ΠΡΙΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

Μια υπέροχη βραδιά με τον Διονύση Τσακνή

Ε

να ζεστό και δουλεμένο πρόγραμμα επιφύλαξε για τους φίλους του Πριν ο Διονύσης Τσακνής προχτές Παρασκευή στην Αρχιτεκτονική, όπου έγινε η καθιερωμένη βραδιά της εφημερίδας μας. Πάνω από 230 φίλοι έδωσαν το «παρών» με το τραγούδι τους και την καλή διάθεση, δίνοντας έτσι και μια σημαντική οικονομική «ανάσα» στο Πριν, που την έχει τόση ανάγκη. Ο Διονύσης Τσακνής ετοίμασε ένα ισορροπημένο πρόγραμμα με τραγούδια - ορόσημα όπως το «Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον» που τραγουδήθηκε με μια φωνή από όλους, αλλά και με κομμάτια από μελοποιημένο Σκαρίμπα, απ’ τον τελευταίο του δίσκο. Ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς, η παρουσία στη σκηνή του Νίκου Ζιώγαλα που ερμήνευσε μαζί με τον Δ. Τσακνή πολλά τραγούδια, ενώ «χάρισε» στους φίλους του Πριν και μια δυνατή εκτέλεση του «Σαν σταρ του σινεμά». Στη σκηνή ανέβηκαν επίσης η Κασσιανή Λειψάκη, με φωνή έκπληξη, που ερμήνευσε από κομμάτια του Ρέι Τσαρλς ως σύγχρονο έντεχνο. Ο MC Yinka έδωσε ένα άλλο στίγμα, με ρέγγε και χιπ

χοπ τραγούδια του, που είχαν πολιτικοποιημένο στίχο. Το δικό του στίγμα άφησε προς το τέλος της βραδιάς και ο Πρόδρομος Μιχαηλίδης, με τον αμίμητο «τετραγωνισμό του πενταγώνου». Οι πολύ καλοί μουσικοί που συμμετείχαν στις ορχήστρες αλλά και ο φιλόξενος χώρος της Αρχιτεκτονικής στο Γκάζι δημιούργησαν από την αρχή ένα πολύ καλό και φιλικό κλίμα για τις συντροφικές παρέες που γέμισαν την αίθουσα. Για την οικονομική ενίσχυση της εφημερίδας πραγματοποιήθηκε και λαχειοφόρος αγορά, που γέμισε τους φίλους του Πριν με δώρα στην έξοδό τους, ενώ άφησε και μια σημαντική βοήθεια στην εφημερίδα. Για το λόγο αυτό πρέπει να ευχαριστήσουμε θερμά τους εκδοτικούς οίκους και τις εταιρείες που αφειδώς πρόσφεραν αυτά τα δώρα. Είναι: οι εκδόσεις Γκοβόστης, Θεμέλιο, Κανάκη, Καστανιώτης, ΚΨΜ, Λιβάνης, Μαμούθ Κόμιξ, Πιρόγα, Προσκήνιο και Τόπος που προσέφεραν βιβλία και η κινηματογραφική εταιρεία New Star που χάρισε DVD και περιοδικά.


4 / ΠPIN

Π ΟΛΙΤΙΚΗ

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

ΠΡΟΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑ «ΠΡΟΘΥΜΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ»

ΣΥΡΙΖΑ n ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΖΙΑΝΤΖΗΣ

n ΔΗ.ΑΡΙ. - ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ

Εξάμηνο «χάριτος» στον Σύριζα με μίνιμουμ πρόγραμμα συμβιβασμών

Υπέρμετρη κινητικότητα παρατηρήθηκε την τελευταία εβδομάδα στο χώρο της Δημοκρατικής Αριστεράς και των Οικολόγων Πράσινων. Σε κοινή εκδήλωση τοπικών κινήσεων των δύο σχηματισμών στους Αγ. Αναργύρους, την περασμένη Δευτέρα, ο Φ. Κουβέλης έσπευσε να προκαταβάλει ουσιαστικά μια πρόταση σύνθεσης και δημιουργίας ενός μόνιμου φόρουμ διαλόγου, ο οποίος θα έχει σκοπό τη συγκρότηση ενός «πόλου της σύγχρονης Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας». Ο ίδιος ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς έσπευσε να δώσει ορισμό και στα πεδία δράσης του νέου υπό διαμόρφωση σχήματος συνεργασίας κάνοντας λόγο για νέες συνθέσεις, νέα μείγματα πολιτικής και φυσικά για άρση του αδιεξόδου και της κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης μέσω του νέου πόλου. Η κίνηση αυτή φαίνεται ότι δεν ικανοποίησε τους Οικολόγους, οι οποίοι περίμεναν τη θεσμική υποβολή της πρότασης για να μπουν στο παιχνίδι της συζήτησης και ουσιαστικά «πάγωσε» τις διαδικασίες, καθώς επιφυλάχθηκαν να απαντήσουν «εν καιρώ». Η πρόθεση πάντως, υπάρχει και από τις δυο πλευρές, ωστόσο, μια οποιαδήποτε συνεργασία δεν είναι και εύκολη υπόθεση, περισσότερο δε, που το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς δεν έχει ακόμη «μετρηθεί» σε εκλογές, ενώ οι Οικολόγοι Πράσινοι κατέχουν έδρα στην ευρωβουλή και… ποσοστά σε εθνικές εκλογές. Από την άλλη πλευρά, ο Φ. Κουβέλης, με δηλώσεις του, απέρριψε κάθε σκέψη για διάλογο και συνεργασία με το ΣΥΝ και με το ΣΥΡΙΖΑ, καθώς αρνήθηκε κατηγορηματικά την πρόταση Τσίπρα για τη συγκρότηση μιας μορφής μετώπου εναντίον της «κοινωνικής χρεοκοπίας και του Μνημονίου». Όπως δήλωσε, «υπάρχουν διαφωνίες αναφορικά με τον τρό-

Νέα αρχή ή επιστροφή στο χθες;

Μ

η σκαλίζεις τη στάχτη να ξανάβρεις φωτιά» τραγουδούσε ο Στέλιος Καζαντζίδης, ωστόσο φαίνεται ότι και στην περίπτωση της συμμαχίας της Βαλτετσίου υπάρχουν σπίθες που ακόμα κρατούν και μένει να αποδειχτεί «αν μ’ ένα φύσημα του αέρα και αυτές θα χαθούν». Μετά τη στασιμότητα των προηγούμενων εβδομάδων, ακολούθησε μια έντονη κινητικότητα. Η πρόσφατη απόφαση της ΠΓ του ΣΥΝ επισημαίνει ότι «απέναντι στην πρωτοφανή κοινωνική καταστροφή που βιώνουμε, η Αριστερά έχει καθήκον να αναπροσανατολίσει τους στόχους και τις επιδιώξεις της». Σ’ αυτό το πλαίσιο και ενώ η ισχυροποίηση του ίδιου του ΣΥΝ σημειώνεται ακόμα ως βασικός στόχος, εκφράζεται ταυτόχρονα η ανάγκη για μια νέα αρχή στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, για πρώτη φορά μετά τις εκλογές, « χωρίς αποκλεισμούς και ανελαστικούς όρους ή προϋποθέσεις». Μιλώντας για το ΣΥΡΙΖΑ σε συνέντευξη του στην Κυριακάτικη Αυγή, ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι υπάρχει ανάγκη να κάνουμε ο «καθένας ξεχωριστά από ένα βήμα πίσω, για να πάμε όλοι μαζί δύο βήματα μπροστά», ενώ διευκρίνισε ότι δεν έχει σημασία με ποιο οργανωτικό σχήμα έρχεσαι στο κοινό τραπέζι αλλά τι επιδιώκεις. Στο άτυπο μορατόριουμ «απάντησε» εμμέσως το Μέτωπο Α.Α Ελεύθερη Αττική αναβάλλοντας τις διαδικασίες πανελλαδικής συγκρότησής του που είχαν προγραμματιστεί για το Γενάρη. Όλες οι πλευρές ωστόσο παραμένουν εξαιρετικά επιφυλακτικές όχι μό-

νο για το αν οι κινήσεις της ηγεσίας του ΣΥΝ αποτελούν μια πρόσκαιρη τακτική, αλλά κυρίως για τους όρους του νέου συμβολαίου και τους νέους συσχετισμούς δύναμης που θα διαμορφωθούν στο

νταχτων. Η πρωτοβουλία της διευρυμένης ΑΝΑΣΑ, ενώ δέχεται την αναβάθμιση της κοινοβουλευτικής ομάδας, υποστηρίζει ότι πρέπει να συνέλθει η σημερινή Γραμματεία για να συγκα��έσει πανελ-

εσωτερικό του. Στη νέα συγκατοίκηση δίνεται ένα «εξάμηνο δοκιμαστικής λειτουργίας», ενώ ως απαραίτητη προϋπόθεση τίθεται η δέσμευση ότι οι διαφορές στα μεγάλα ζητήματα (όπως το θέμα του χρέους, της ΕΕ, και της οραματικής πρότασης) δεν θα αναφέρονται από τις δημόσιες τοποθετήσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Κομβικό σημείο διαφωνίας μεταξύ του ΣΥΝ, της ΑΝΑΣΑ και του Μετώπου είναι το ζήτημα της νέας συλλογικής ηγεσίας. Στη δοκιμαστική εξάμηνη περίοδο, ο ΣΥΝ προτείνει να αντικατασταθεί η σημερινή Πολιτική Γραμματεία από ένα νέο διευθυντήριο με κυρίαρχο ρόλο της κοινοβουλευτικής ομάδας αλλά και με συμμετοχή εκπροσώπων των υπόλοιπων συνιστωσών, καθώς και ανέ-

λαδική συνδιάσκεψη «πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ». Εκτός από τη «λελογισμένη» αναπαλαίωση του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας, στην ίδια συνέντευξή υποστηρίζει ότι «μια κατακερματισμένη Αριστερά δεν είναι δυνατόν να δημιουργήσει δυναμική μιας μεγάλης ανατροπής» και γι’ αυτό καλεί σε συμπαράταξη με στόχο τη συγκρότηση ενός ευρύτερου Μετώπου (από τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ έως τα αριστερά της Αριστεράς) για την ανατροπή της πολιτικής του Μνημονίου. Μιλώντας στη ΝΕΤ, ο Αλ. Τσίπρας διευκρίνισε ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει αυτό το μέτωπο με έναν και μοναδικό στόχο: Το σταματημό της κοινωνικής κατρακύλας. «Να πούμε στον ελληνικό λαό, έστω, την αναδιαπραγμάτευ-

ση του χρέους χωρίς νέα μνημόνια, την ανάπτυξη με όρους κοινωνικής συνοχής (…) μίνιμουμ πράγματα». Το πρόβλημα με τη στρατηγική του ΣΥΝ είναι ότι όλο και περισσότεροι αριστεροί αγωνιστές πιστεύουν ότι η πάλη απέναντι στο Μνημόνιο και η διαμόρφωση της δυναμικής μιας μεγάλης ανατροπής δεν μπορεί να προωθηθεί από μια Αριστερά συμβιβασμένη σ’ ένα θεσμικό - κυβερνητικό δρόμο και στον κυβερνητικό συνδικαλισμό, με μίνιμουμ αμυντικούς στόχους και με ανομολόγητο βασικό επίδικο την κοινοβουλευτική αυτοσυντήρηση. Ούτε βέβαια μέσα από ένα εντελώς ετερογενές και ανταγωνιστικό μέτωπο δυνάμεων. Όλο και περισσότεροι κατανοούν ότι η πολιτική του Μνημονίου δεν ανατρέπεται χωρίς ανταρσία απέναντι στους βασικούς πυλώνες και θεσμούς της καπιταλιστικής επίθεσης και κυριαρχίας, χωρίς έξοδο από την ΟΝΕ και την ΕΕ, που έχει μετατραπεί σε ένα ευρωπαϊκό ΔΝΤ σε πολλά σημεία χειρότερο από την ατλαντική «βερσιόν». Χωρίς άρνηση αναγνώρισης του ληστρικού χρέους και αίτημα την παύση πληρωμών και την ολική διαγραφή του. Χωρίς ένα πολιτικό μέτωπο με βάση το ανασυγκροτημένο λαϊκό κίνημα που θα διεκδικεί να επιβάλει αγωνιστικά την απαλλοτρίωση κερδών προς όφελος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων και θα στρέφεται ενάντια στο συνολικό συνασπισμό εξουσίας ολιγαρχίας, ΕΕ, ΔΝΤ ελληνικής κυβέρνησης, των εναλλακτικών τους λύσεων και των μηχανισμών τους.

3ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΑΡ

πο αντιμετώπισης των ζητημάτων της οικονομικής κρίσης, της ευρωπαϊκής κλίμακας στην οποία αναφέρεται η οικονομική κρίση της χώρας, αλλά και στις εναλλακτικές προτάσεις που έχουν σχέση με την αντιμετώπιση των ασφυκτικών ρυθμίσεων του Μνημονίου». Τόνισε πως «η αναζήτηση κοινού πολιτικού τόπου προϋποθέτει τουλάχιστον βασικές συμπτώσεις, οι οποίες επί του παρόντος δεν υπάρχουν». Είναι πασιφανές ότι βρίσκεται στα σκαριά μια συμμαχία «προθύμων αριστερών», η οποία βλέπει τον εαυτό της ως «διορθωτή» του Μνημονίου, με όχημα τη ΔΗ.ΑΡΙ. και τους Πράσινους Οικολόγους. Φυσικά, θα περάσει από κάποιες «σκληρές διαπραγματεύσεις», αλλά δεν θα αργήσει να ευοδωθεί. Είναι εξάλλου και επιθυμία ισχυρών εκδοτικών και πολιτικών κέντρων…

Σε ανοικτή εκδήλωση - παρουσίαση την ερχόμενη Δευτέρα 31 Ιανουαρίου το απόγευμα, σε αίθουσα του κέντρου της Αθήνας, θα γίνει η παρουσίαση του Κειμένου Εργασίας για το Πανελλαδικό Σώμα του Νέου Αριστερού Ρεύματος με θέμα την καπιταλιστική κρίση και την απάντηση της Αριστεράς. Στην παρουσίαση θα κληθούν στελέχη της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αγωνιστές του εργατικού, νεολαιίστικου και συνολικά του μαζικού κινήματος, διανοούμενοι, δημοσιογράφοι κ.λπ. Ο χώρος της παρουσίασης θα ανακοινωθεί σύντομα στην ιστοσελίδα του ΝΑΡ (www. narnet.gr). Το Κείμενο Εργασίας - εισήγηση εγκρίθηκε από την Πολιτική Επιτροπή της οργάνωσης και αναμένεται η έκδοσή του. Στο επόμενο φύλλο του Πριν θα υπάρχει εκτενής παρουσίασή του. Με τη δημοσίευση του Κειμένου γίνε-

ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Εισήγηση για την κρίση Παρουσίαση τη Δευτέρα 31 Γενάρη ται το πρώτο σημαντικό βήμα για το 3ο Συνέδριο του ΝΑΡ, το οποίο η ΠΕ αποφάσισε να συγκληθεί το φθινόπωρο του 2011. Το 3ο Συνέδριο του ΝΑΡ αποτελεί ένα πολύ σημαντικό σταθμό στην πορεία της οργάνωσης, καθώς προγραμματίζεται να εξετάσει την πολιτική γραμμή της οργάνωσης σε συνδυασμό με ανάλυση της βαθιάς κρίσης του καπιταλισμού, να καταλήξει σύγχρονη προγραμματική διακήρυξη και να συζητήσει για τη συμβολή του ΝΑΡ στο αναγκαίο κομμουνιστικό φορέα της εποχής μας, πραγματοποιώντας έτσι αποφασιστικά βήματα στη μετατροπή του ΝΑΡ σε κομμουνιστική εργατική οργάνωση.

Η πορεία προς το 3ο Συνέδριο επιδιώκεται να είναι μια ουσιαστική δημοκρατική διαδικασία, στην οποία θα συμμετέχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των αγωνιστών και των διανοουμένων που εμπνέονται από τον αγώνα για αντικαπιταλιστική Αριστερά και κομμουνιστική επαναθεμελίωση. Στο πλαίσιο αυτό, θα πραγματοποιηθούν δύο προσυνεδριακά Πανελλαδικά Σώματα Εργασίας, το ένα για την καπιταλιστική κρίση (2-3 Απρίλη) και το δεύτερο για το επαναστατικό υποκείμενο (Ιούνης). Το Κείμενο Εργασίας για το πρώτο Σώμα επικεντρώνει στην ιστορική κρίση του 21ου αιώνα και

έχει τα εξής κεφάλαια: Το παρελθόν, οι μορφές και τα χαρακτηριστικά της κρίσης. Πρώτα συμπεράσματα για το χαρακτήρα της κρίσης. Η αστική απάντηση στην κρίση: Ποιοτική τομή - ανασυγκρότηση στη συνέχεια του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Με ποια πολιτική στρατηγική και τακτική απέναντι στην κρίση. Για την προετοιμασία του Σώματος θα δοθεί βάρος στις συνεδριάσεις των Οργανώσεων Βάσης του ΝΑΡ, ενώ θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις και συσκέψεις σε πόλεις, γειτονιές και κλάδους. Η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ προετοιμάζει και ημερίδα με θέμα τον ελληνικό καπιταλισμό, την κρίση και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ιδιαίτερης σημασίας είναι η προκήρυξη οικονομικής εξόρμησης του ΝΑΡ, το χρονικό διάστημα και το πλάνο της οποίας θα ανακοινωθούν σύντομα.


ΠPIN / 5

Π ΟΛΙΤΙΚΗ

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

Αλλαγή φρουράς στην ΚΝΕ

n ΜΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Ι

σχυρές αναταράξεις προκάλεσε στο πολιτικό σκηνικό και οργή στην κοινή γνώμη η δημοσιοποίηση, την περασμένη Πέμπτη, των ονομάτων που προτείνονται για παραπομπή από ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαφθοράς. Απόλυτο σκοτάδι και καμία έρευνα για το 2% του συνολικού τζίρου της ελληνικής Ζίμενς που κατέληξε στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας σύμφωνα με τις μαρτυρίες. Καμιά ευθύνη για το ελληνικό κεφάλαιο, ούτε καν για τις δεκάδες ελληνικές επιχειρήσεις που ήταν συμμέτοχες στο έγκλημα. Καμιά κουβέντα ούτε καν για το αυτονόητο αίτημα για αγωγή του Δημοσίου εναντίον της γερμανικής Ζίμενς, (όπως έκαναν άλλες κυβερνήσεις) ανάλογη με το ύψος της τεράστιας ζημιάς που προκλήθηκε σε βάρος του ελληνικού λαού και επιστροφής των κλεμμένων. Έπειτα από ένα χρόνο λειτουργίας της

εξεταστικής επιτροπής το ΠΑΣΟΚ απέδωσε ευθύνες στους πρώην υπουργούς του Τ. Μαντέλη, Χρ. Βερελή, Γ. Παπαντωνίου, Ν. Χριστοδουλάκη και Α. Τσοχατζόπουλο και στους πρώην υπουργούς της ΝΔ Μ. Λιάπη, Γ. Αλογοσκούφη, Γ. Βουλγαράκη, Β. Πολύδωρα, Π. Παυλόπουλο και Χρ. Μαρκογιαννάκη. Η ΝΔ με εμμονή στο δόγμα ότι «το σκάνδαλο ήταν πράσινο» δεν έβαλε στις προτάσεις της κανένα πρώην ή νυν στέλεχός της, αλλά μόνο υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, με κορυφαίο παράδειγμα τον Κ. Σημίτη και τους Τσοχατζόπουλο, Παπαντωνίου, Χριστοδουλάκη, Μαλέσιο, Μαντέλη, Βερελή και Παπακωνσταντίνου. Φυσικά για σχεδόν όλα τα ονόματα –σύμφω-

Ζίμενς: Το μαγείρεμα του αιώνα να με το νόμο που έφτιαξαν τα δύο κόμματα «περί ευθύνης υπουργών»– οι ευθύνες έχουν παραγραφεί! Ταυτόχρονα ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία έχουν το θράσος να επιχειρούν να αξιοποιήσουν την κολοσσιαία επιχείρηση συγκάλυψης για την ακόμα πιο αντιδραστική αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος. Αποτέλεσμα της πολιτικής της μίζας ήταν ο ΟΤΕ να αφήνει ανεξέλεγκτες τις σκανδαλώδεις προμήθειες, το ελληνικό Δημόσιο να χάνει κάθε χρόνο τα εκατονταπλάσια από τις μίζες που οι έλληνες πολιτικοί και οι επιχειρηματίες εισπράξανε, ο ελληνικός λαός να πληρώνει ακόμα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για «οργουελιανά» συστήματα παρακολούθησης και οπλικά συστήματα, τα οποία ούτε καν παραλήφθησαν και εκατοντάδες εργαζόμενοι να μένουν στο δρόμο. Και τώρα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ καλούν τον ελληνικό λαό να πληρώσει τα «σπασμένα» από τις μίζες και τις προμήθειες του αιώνα αφού κανείς άλλος δεν θα τιμωρηθεί! Ταυτόχρονα το «θέατρο» της κάθαρσης στοχεύει στον αποπροσανατολισμό των λαϊκών αντιστάσεων και στην υποταγή στη στρατηγική του κεφαλαίου. «Λαϊκός ήρωας» έγινε για τη Νέα Δημοκρατία ο τομεάρχης Κ. Τζαβάρας που τόλμησε να συγκρουστεί με τους Γ. Πρετεντέρη και την Ο. Τρέμη για το ποιος είναι «καραγκιόζης». Η ιστορία αποτελεί μια μικρή πτυχή των μεγάλων αντιθέσεων μεταξύ πολιτικής και μιντιακής εξουσίας και η αποδοχή της «ανταρσίας» Τζ��βάρα φανερώνει και τη λαϊκή κατακραυγή για το ρόλο των ΜΜΕ. Αποτέλεσμα ωστόσο είναι η συνέχιση της ίδιας κατάστασης με άλλα ονόματα. Μην ξεχνάμε πως η ίδια εταιρεία που είχε αναλάβει την επικοινωνιακή προώθηση της Ζίμενς και τις επαφές και τα «δωράκια» στους δημοσιογράφους, πολιτικούς και άλλους αξιωματούχους και η οποία στην εξεταστική συνδέθη-

κε με τη διακίνηση μαύρου χρήματος είναι η ίδια που προσέλαβε από κοινού το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η ελληνική κυβέρνηση για να αναλάβει την επικοινωνιακή διαχείριση του Μνημονίου και τις συναντήσεις με έλληνες δημοσιογράφους για την προώθηση του «αναπόφευκτου» των μέτρων εξοντωτικής λιτότητας, του Μνημονίου και της επίθεσης στις λαϊκές αντιστάσεις. Φυσικά το απόλυτο σκοτάδι κυριαρχεί για όσα ακούστηκαν περί αμοιβών 66.000 ευρώ μηνιαίως «για δημιουργία τοπίου» και τα περί «λίστας δημοσιογράφων» που πληρώνονταν από τη Ζίμενς. Ακόμα και η Ντόρα Μπακογιάννη που έμεινε στο απυρόβλητο και από τα δύο κόμματα εξαπέλυσε επίθεση στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ ότι επιχειρούν να καλύψουν την υπόθεση. Και όλα αυτά όταν σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που βγήκαν από τη λεπτομερή απογραφή των προσωπικών ημερολόγιων του πρώην αφεντικού της Ζίμενς Ελλάς, από τις 620 πολιτικές συναντήσεις που αναφέρονται, οι 356, γύρω στο 60% του συνόλου των επαφών, είναι με μέλη της οικογένειας Μητσοτάκη! Η συναίνεση στη συγκάλυψη –παρά τις υπαρκτές διαφορές– συνοδεύεται από την εντατικοποίηση μιας μεγάλης εκστρατείας αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης και προσπάθειας υποταγής όλης της κοινωνίας με εξαθλίωση των εργαζομένων στην κυριαρχία της πολιτικής τους. Η παρανομία και η διαφθορά αποτελούν συστατικά στοιχεία της πλήρους υποταγής της πολιτικής στο επιχειρηματικό υπερκράτος και τη «νόμιμη», αλλά καθόλου ηθική παρασιτική δράση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αποτελούν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση της πολιτικής αποθέωσης της «ανάπτυξης», της «επιχειρηματικότητας», της «ανταγωνιστικότητας» και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας.

n Η ΧΙΛΑΡΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Αναμένεται η οριστικοποίηση της ημερομηνίας Παρά το γεγονός ότι δημοσιεύματα έφεραν σίγουρη την επίσκεψη της Χίλαρι Κλίντον στις αρχές Φεβρουαρίου, την περασμένη Πέμπτη, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Γρ. Δελαβέκουρας, είπε ότι δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί. «Δεν υπάρχει κάτι νεώτερο για την επίσκεψη της αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον», δήλωσε απαντώντας σε σχετική ερώτηση. Ωστόσο, από διπλωματικές πηγές η επίσκεψη θεωρείται κάτι παραπάνω από βέβαιη και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Από πολλούς, η μη ανακοίνωση της ημερομηνίας της επίσκεψης, δεν οφείλεται στο πρόγραμμα της αμερικανίδας υπουργού, ούτε στις λεπτομέρειες της ατζέντας, αλλά στην προσπάθεια αιφνιδια-

σμού, ώστε να μειωθούν οι αναμενόμενες αντιδράσεις. Σύμφωνα με δημοσίευμα των Νέων, την περασμένη Δευτέρα, η Χίλαρι Κλίντον προγραμματίζει επίσκεψη στην Αθήνα, μετά από ταξίδι σε Βουλγαρία και Τουρκία. Η επίσημη ανακοίνωση της άφιξής της στην Αθήνα αναμενόταν να ανακοινωθεί από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εντός της εβδομάδας. Κατά την παραμονή της στην Αθήνα θα συναντηθεί τόσο με τον υπουργό Εξωτερικών, Δ. Δρούτσα, όσο και με τον πρωθυπουργό. Η εφημερίδα αναφέρει ότι «η επίσκεψη αποτελεί πάγιο αίτημα της

ελληνικής πλευράς, ιδιαίτερα μετά τη δυσφορία που είχε προκαλέσει στην Αθήνα το γεγονός ότι το 2009 ο αμερικανός πρόεδρος είχε πραγματοποιήσει επίσκεψη στην Τουρκία χωρίς ενδιάμεση στάση στην Αθήνα, όπως συνήθως στη λογική των «ίσων αποστάσεων» ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις γύρω από την ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο, η αντιπαράθεση μεταξύ Τουρκίας Ισραήλ και η στρατηγική συμμαχία μεταξύ Ελλάδας - Ισραήλ, δίνουν άλλο νόημα στο «πάγιο αίτημα» της

ελληνικής κυβέρνησης. Όπως γράφουν τα Νέα: «Την ατζέντα για τα εθνικά θέματα αναμένεται να μονοπωλήσουν τα ελληνοτουρκικά και ο εν εξελίξει διάλογος για το Αιγαίο και το Κυπριακό, καθώς και το θέμα της ΠΓΔΜ. Αναμένεται να συζητηθούν, επίσης, το Κυπριακό, αλλά και το θέμα της ελληνοϊσραηλινής προσέγγισης, η οποία έχει τις ευλογίες της Ουάσινγκτον. Πληροφορίες αναφέρουν πως οι ΗΠΑ έχουν ενοχληθεί από την τουρκική στάση και βλέπουν θετικά το στρατηγικό χώρο που δίνει η Ελλάδα στο Ισραήλ». Η Αριστερά και το μαζικό κίνημα πρέπει να προετοιμασθούν για να εκφράσουν με τον αρμόζοντα τρόπο, τη λαϊκή αντίθεση στην πολιτική των ΗΠΑ και της κυβέρνησης.

Ο

πως ανακοίνωσε η ΚΕ του ΚΚΕ «στο πλαίσιο αναδιάταξης στελεχών αποφάσισε την αλλαγή της χρέωσης του Γιάννη Πρωτούλη, από γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ να αναλάβει νέα καθήκοντα στη δουλειά της ΚΕ». Ο Γ. Πρωτούλης είχε επανεκλεγεί πριν πέντε μόλις μήνες στο πόστο του γραμματέα που κατείχε από το 2007. Η ΚΝΕ εξέλεξε ομόφωνα νέο γραμματέα της τον Θοδωρή Χιώνη 30 ετών που μεγάλωσε στην Αλεξανδρούπολη και οργανώθηκε στην ΚΝΕ το 1993 Ο Θ. Χιώνης την Παρασκευή πραγματοποίησε την πρώτη του ομιλία με την ιδιότητα του γραμματέα της ΚΝΕ, μιλώντας σε εκδήλωση της οργάνωσης Θεσσαλονίκης. Όπως τόνισε οι «αγώνες

του χτες δεν αρκούν» αλλά «αυτό που δεν έχει δοκιμαστεί είναι η οργανωμένη δύναμη της εργατικής τάξης και της φτωχολογιάς για να πάρουν την εξουσία οι πραγματικοί παραγωγοί του πλούτου». Υποστήριξε ότι το τεράστιο όπλο για τους νέους είναι η μελέτη της διαδρομής του ΚΚΕ και ιδιαίτερα της πείρας της προλεταριακής Οκτωβριανής Επανάστασης και της οικοδόμησης του σοσιαλισμού: «Καθήκον μας είναι να παλέψουμε με το κομμα μας για να είμαστε η γενιά της ανατροπής» συμπλήρωσε.

Νέο «κίνημα» από Γ. Δημαρά

Τ

η χειρότερη δυνατή εκκίνηση είχε ο νέος πολιτικός φορέας του Γ. Δημαρά. Μόλις 24 ώρες μετά την παρουσίαση της νέας πολιτικής κίνησης με την ονομασία «Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών» ο Γ. Δημαράς αναγκάστηκε να δηλώσει ότι θα αλλάξει το όνομα του κινήματος. Ο Μίκης Θεοδωράκης που είχε ανακοινώσει ήδη την «Ανεξάρτητη Κίνηση Πολιτών» εξέφρασε δημόσια την ενόχληση του για το γεγονός ότι ο βουλευτής αντέγραψε τη δική του προσπάθεια: «Δεν είχε έμπνευση για άλλο όνομα;» αναρωτήθηκε δικαίως ο έλληνας μουσικοσυνθέτης. Λίγες ώρες νωρίτερα ο Γ. Δημαράς βρέθηκε πάλι απολογούμενος για την προηγούμενη ανεκπλήρωτη δέσμευση του να παραιτηθεί από βουλευτής: «Είναι δικό μου λάθος και το χρεώνομαι» δήλωσε. Την Τετάρτη ο Γ. Δημαράς μαζί με τον επίσης ανεξάρτητο βουλευτή Β. Οικονόμου ανακοίνωσαν τη νέα πολιτική πατριωτική κίνηση, η οποία «δεν είναι ακόμα κόμμα αλλά μπορεί να γίνει ανάλογα με τις εξελίξεις». Ο Γ. Δημαράς έδωσε έντονο πατριωτικό και αντιμνημονιακό χρώμα στη νέα κίνηση δίνοντας βάρος στα εθνικά θέματα και στην ανάγκη «εθνικής, λαϊκής, κοινωνικής ενότητας». Στην παρουσίαση ο Γ. Δημαράς και ο Β. Οικονόμου εμφανίστηκαν θετικοί στο διάλογο και τη συνεργασία με τους Οικολόγους Πράσινους και την Δημοκρατική Αριστερά.


6 / ΠPIN

ΘEMA Το δήθεν άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων

E IKONOKΛAΣTEΣ

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

n ΤΑΚΗΣ ΤΣΙΤΣΟΣ

Το λεγόμενο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, που προωθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σύμφωνα και με τις οδηγίες ΕΕ και ΔΝΤ, θα οδηγήσει σε βίαιη προλεταριοποίηση μικρομεσαίων στρωμάτων και σε άλωση των συγκεκριμένων υπηρεσιών από μεγάλες εταιρείες του ελληνικού και πολυεθνικού κεφαλαίου. Αναγκαία μια αντικαπιταλιστική εργατική και όχι συντεχνιακή γραμμή απάντησης στην επίθεση.

n ΠΡΟΩΘΕΙΤΑΙ ΑΜΕΣΑ Εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο και επίκειται η άμεση (μέσα στο Φλεβάρη) ψήφισή του από τη Βουλή το σχέδιο νόμου με τον εύγλωττο τίτλο «Αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας – Κατάργηση αδικαιολογήτων περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων». Πρόκειται για τη νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης για την απελευθέρωση των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων. Σύμφωνα με το εισαγωγικό κείμενο του σχεδίου νόμου στόχος της κυβέρνησης είναι να επαναφέρει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα επαγγέλματα στη χώρα μας πιο κοντά στη συνταγματική επιταγή της ελευθερίας στην επαγγελματική δραστηριότητα. Η προτεινόμενη νομοθετική πρωτοβουλία αίρει τους περιορισμούς που ισχύουν σήμερα για την άσκηση διαφόρων επαγγελμάτων, όπως αριθμός αδειών, καθορισμός τιμών υπηρεσιών, ελάχιστες αμοιβές, γεωγραφικοί περιορισμοί και αντιστρέφει την υπάρχουσα λογική. Από εδώ και στο εξής, κάθε επαγγελματική δραστηριότητα μπορεί να ασκηθεί χωρίς περιορισμούς, ενώ οι ειδικοί περιορισμοί που θα παραμείνουν θα επιβάλονται αυστηρά για λόγους υπεράσπισης επιτακτικού δημοσίου συμφέροντος, όπως λέγεται. Το σχέδιο νόμου περιλαμβάνει δύο κεφάλαια. Στο πρώτο εφαρμόζεται η συνταγματική πρόβλεψη για ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος καταργώντας περιορισμούς, επί της αρχής, στην άσκηση οποιασδήποτε επαγγελματικής δραστηριότητας, επιτρέποντας ταυτόχρονα μέσω Προεδρικών Διαταγμάτων την επιβολή περιορισμών για λόγους δημοσίου συμφέροντος, ενώ στο δεύτερο μέρος, ειδικές διατάξεις τροποποιούν την υφιστάμενη νομοθεσία για την άρση των περιορισμών στα επαγγέλματα των νομικών, των συμβολαιογράφων, των νόμιμων ελεγκτών και των μηχανικών. Ως στόχοι αναφέρονται η βελτίωση των συνθηκών παροχής υπηρεσιών προς τους πολίτες, η μείωση των τιμών και η βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, η δημιουργία περισσότερων και καλύτερων ευκαιριών απασχόλησης στην οικονομία για πολλούς νέους επαγγελματίες και τελικά η ενίσχυση της δυναμικής ανάπτυξης της οικονομίας.Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι στην έννοια των αιρούμενων περιορισμών, συμπεριλαμβάνονται η άρση του κλειστού αριθμού ασκούντων ένα επάγγελμα στην επικράτεια ή τμήμα αυτής, η κατάργηση κάθε είδους αδειοδότησης από δημόσια αρχή, η απαγόρευση άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας έξω από συγκεκριμένη περιοχή, η ύπαρξη ελαχίστων αποστάσεων μεταξύ των εγκαταστάσεων προσώπων που ασκούν το επάγγελμα, η κατάργηση της πρόβλεψης αποκλειστικής δυνατότητας ή απαγόρευσης διάθεσης είδους αγαθών από ορισμένη κατηγορία επαγγελματικών εγκαταστάσεων κ.ο.κ. Με Προεδρικό Διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου εντός τεσσάρων μηνών από την έναρξη ισχύος του νόμου, μπορεί να προστεθούν και άλλοι περιορισμοί σε εκείνους που ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο. Επίσης με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση του καθ’ ύλην αρμόδιου υπουργού και του υπουργού Οικονομικών εντός τεσσάρων μηνών από την έναρξη ισχύος του νόμου, είναι δυνατή η θέσπιση εξαιρέσεως σε σχέση προς ορισμένο επάγγελμα από τη ρύθμιση της παραγράφου 1 και η διατήρηση σε ισχύ περιορισμού αναφερομένου στο νόμο ή θεσπιζομένου με Προεδρικό Διάταγμα.

ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ

ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ Η

κατάθεση και ψήφιση του νομο- σεις υλοποίησης της λογικής αυτής έχουν ως στικών ταμείων, οι οποίοι σήμερα παρακρασχεδίου αυτού αποτελεί, κατά τα εξής: Πρώτο, κατάργηση ελαχίστων αμοι- τούνται από το ΤΕΕ και αποδίδονται, διαλεγόμενα της κυβέρνησης και των βών για τους δικηγόρους. Πλέον η ελάχιστη τηρούνται τα ισχύοντα ποσά των ελάχιστων εκπροσώπων των ΕΕ, Ευρωπαϊ- νόμιμη αμοιβή αντικαθίσταται από την αρχή υποχρεωτικών αμοιβών, ως ποσά αναφοράς κής Κεντρικής Τράπεζας και ΔΝΤ της ελεύθερης έγγραφης συμφωνίας με τον όμως μόνο, για τον υπολογισμό των σχετιτη σημαντικότερη υποχρέωση της χώρας μας πελάτη, η οποία μπορεί να είναι και κατώτε- κών κρατήσεων, ποσά που καταβάλλονται εν όψει του επικείμενου ελέγχου από την ρη από τη σημερινή ελάχιστη. Οι σημερινές από τον ίδιο το μηχανικό. Για τους ορκωτούς τρόικα για την εφαρμογή του συνεχώς επι- ελάχιστες αμοιβές μετονομάζονται σε νόμι- λογιστές: Kαταργείται το ελάχιστο υποχρεωκαιροποιούμενου Μνημονίου, με άμεση συ- μες αμοιβές και θεωρούνται ως ποσά ανα- τικό ωρομίσθιο που ισχύει σήμερα, ενώ ανάνέπεια την εκταμίευση της 4ης δόσης του δα- φοράς για να καταβάλονται από τον ίδιο το λογες ρυθμίσεις προωθούνται και για τους νείου. Έχει προηγηθεί σημαντική εκστρα- δικηγόρο πλέον οι κρατήσεις υπέρ ασφαλι- φαρμακοποιούς μέσω ειδικού νομοσχεδίου τεία προπαγάνδας υπέρ αυτής της νομοθετι- στικών ταμείων και επαγγελματικών συλλό- που προετοιμάζει το Υπουργείο Υγείας. κής πρωτοβουλίας, με δηλώσεις κυβερνητι- γων. Δεύτερο, άρση γεωγραφικών περιοριΜε το νομοσχέδιο αυτό, που θεωρούμε κών παραγόντων, στελεχών της ΝΔ και του σμών στην άσκηση της δικηγορίας. Τρίτο, ότι είναι το πρώτο βήμα μιας σχεδιασμένης ΛΑΟΣ, παραγόντων της αγοράς, εκπροσώ- απελευθέρωση στη λειτουργία των δικηγο- πορείας που θα ακολουθηθεί και από επόμεπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των γνωστών ρικών εταιρειών. νες νομοθετικές πρωτοβουλίες, προωθείται δημοσιογράφων - κυβερνητικών εκμια συνολική αναδιάρθρωση στον τοπροσώπων που «εν χορώ» κόπτονται 4 Η συγκέντρωση του νομικού και τεχνικού κλάδου μέα παροχής υπηρεσιών, με κεντρικό για την ανάγκη προσαρμογής της ελστόχο την «τακτοποίηση» από πλευσε όλο και λιγότερες καπιταλιστικές επιχειρήσεις ληνικής οικονομίας. Για την προσαρράς του κεφαλαίου του πεδίου λειθα σημάνει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μογή, πέρα από αγκυλώσεις και χρότουργίας της καπιταλιστικής επιχειρηματικότητας με στόχο τη μεγιστονιες εξαρτήσεις από συντεχνιακά αύξηση των τιμών συμφέροντα, σε ένα σύγχρονο συνεποίηση της κερδοφορίας της. ΚοντοΓια τους συμβολαιογράφους: Προβλέπε- λογίς, η παροχή υπηρεσιών σε όλες τις σχεχώς διεθνοποιούμενο ανταγωνιστικό περιβάλλον, εξυγιαίνοντας και αναδιαρθρώνο- ται επανακαθορισμός της αναλογικής αμοι- τικές επαγγελματικές δραστηριότητες που ντας τη λειτουργία της αγοράς, σε ένα πλαί- βής ώστε να βαίνει μειούμενη όσο αυξάνεται συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτό που συνήθως σιο ουσιαστικής επανίδρυσης του καπιταλι- η αξία του αντικειμένου της συναλλαγής. Για ονομάζουμε μικρομεσαία στρώματα, η παστικού τρόπου παραγωγής, που θα επιτρέψει τις περιπτώσεις που η αξία του αντικειμένου ροχή υπηρεσιών από πληθώρα επαγγελμαστο σύστημα να αντιμετωπίσει με υπερβατι- της συναλλαγής υπερβαίνει ένα καθοριζόμε- τιών –που κυρίως μέσω της αυτοαπασχόληκό για τα συμφέροντα της αστικής τάξης τρό- νο με προεδρικό διάταγμα όριο, η αναλογι- σής τους λειτουργούν μικρές επιχειρήσεις πο τη συνεχώς διογκούμενη κρίση. Τέλος, ο κή αμοιβή παύει να είναι υποχρεωτική και ανά επάγγελμα– αντιστοιχεί σε προηγούμενόμος αυτός έχει τις πολιτικές και ιδεολο- μπορεί να συμφωνείται μικρότερη αμοιβή νες φάσεις ανάπτυξης του συστήματος. Στόγικές του «ρίζες» σε παλαιότερες πολιτικές του συμβολαιογράφου. χος της κυβερνητικής πρωτοβουλίας είναι η πρωτοβουλίες και επιταγές της ΕΕ, με πιο Για τους μηχανικούς: Πρώτο, καταργού- μέγιστη δυνατή συγκέντρωση της σχετικής γνωστή όλων την οδηγία Μπόλκεσταϊν για νται οι ελάχιστες υποχρεωτικές αμοιβές. επαγγελματικής ύλης σε υπάρχουσες ή άλτην απελευθέρωση των υπηρεσιών στις χώ- Δεύτερο, καταργείται το σύστημα είσπραξης λες που θα δημιουργηθούν κεφαλαιουχικές ρες - μέλη της Ένωσης. της αμοιβής μέσω του ΤΕΕ. Τρίτο, προκειμέ- εταιρείες, οι οποίες θα λειτουργούν με μοΕπιγραμματικά οι προωθούμενες ρυθμί- νου να διασφαλιστούν οι πόροι των ασφαλι- ναδικό και αποκλειστικό κριτήριο το κέρ-


KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

ΠPIN / 7

E IKONOKΛAΣTEΣ

ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΛΙΑΝΕΜΠΟΡΙΟΥ

δος στην παροχή των αντίστοιχων υπηρεσιών. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: Mεγαλύτερη και σε πιο βάρβαρη κι αντιδραστική βάση προλεταριοποίηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των επαγγελματιών και μεγάλη έξοδος από το επάγγελμα σημαντικού τμήματος μισθωτών ή αυτοαπασχολουμένων. Η προωθούμενη ρύθμιση πατά και αναπτύσσει περαιτέρω και πιο δραστικά την ήδη εν πολλοίς διαμορφωμένη κατάσταση σε μια σειρά επαγγελματικούς κλάδους με τη συγκέντρωση της επαγγελματικής ύλης σε εταιρείες (δικηγορικές, κατασκευαστικές κ.ο.κ.) που εν τοις πράγμασι σήμαινε την υπαρκτή σημαντική τάση μετατροπής σε μισθωτών μεγάλων τμημάτων των επαγγελματιών κάθε χώρου. Με την κυριαρχία κάθε μορφής εργασιακών σχέσεων τύπου «γαλέρας», οι οποίες στην πλειοψηφία τους είναι μη αναγνωριζόμενες ή μη καλυπτόμενες από το νόμο. Εντείνουν τον ήδη υφιστάμενο ανταγωνισμό μεταξύ των επαγγελματιών, οι οποίοι έχουν ήδη καταργήσει στην πράξη (σε πολλές περιπτώσεις) τις ελάχιστες αμοιβές με μειοδοσίες για την εξασφάλιση του «πελάτη». Διογκώνουν τον κατακερματισμό, οριζόντιο και κάθετο, στo πλαίσιo του ιδίου επαγγέλματος, βάζοντας τον κάθε επαγγελματία να λειτουργεί με νόμους ζούγκλας απέναντι στο συνάδελφο, που κυρίως βρίσκεται στην ίδια μοίρα με αυτόν (αφού τον πιο δυνατό δεν μπορεί να τον αγγίξει) και απέναντι στον εντολέα - πελάτη. Ήδη αυτή η τάση εκφράζεται και στο επίπεδο των αντιδράσεων απέναντι στο νομοσχέδιο, όπου απεργούν οι δικηγόροι της επαρχίας ως κυρίως θιγόμενοι από την άρση των γεωγραφικών περιορισμών, ενώ δεν συμμετέχουν οι δικηγόροι της Αθήνας, οι οποίοι ψευδώς θεωρούν επί του συγκεκριμένου τον εαυτό τους ωφελημένο. Όλο το αστικό μπλοκ εξουσίας προπαγανδίζει ότι με το επιχειρούμενο νομοσχέδιο θα φθηνύνουν οι υπηρεσίες προς το λαό. Μεγαλύτερος μύθος δεν υπάρχει. Όσο ωφελήθηκε το λαϊκό νοικοκυριό και η εργατική τάξη από τη δημιουργία πολυκαταστημάτων, από την κατάργηση των κρατικών μονοπωλίων στους τομείς ενέργειας, μεταφορών κ.ο.κ., άλλο τόσο θα έχει ο εργαζόμενος φθηνότερη πρόσβαση στη δικαιοσύνη ή φθηνότερες υπηρεσίες από μηχανικούς κ.ο.κ. Είναι αποδεδειγμένο ότι η συγκέντρωση της διαχειριζόμενης ύλης σε όλο και λιγότερες καπιταλιστικές επιχειρήσεις θα σημάνει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα αύξηση των τιμών των παρεχόμενων υπηρεσιών για τους

εργαζόμενους. Οι μόνοι που θα ωφεληθούν είναι αυτοί που έχουν τέτοια διαπραγματευτική ικανότητα έναντι των επαγγελματιών κάθε χώρου κι όχι ο μεμονωμένος πολίτης. Τέτοια διαπραγματευτική ικανότητα έχουν οι τράπεζες ή οι ασφαλιστικές εταιρείες έναντι των δικηγόρων με τους οποίους συνεργάζονται ή οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες με τους μηχανικούς που απασχολούν. Εξάλλου αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για τη φθηνή πρόσβαση του λαού και των εργαζομένων στη δικαιοσύνη, για παράδειγμα,

δεν θα είχε αυξήσει πρόσφατα σε υπέρογκο βαθμό τα παράβολα στα διοικητικά δικαστήρια ή τα παράβολα υποβολής μήνυσης ή παράστασης πολιτικής αγωγής. Ο επίσημος συνδικαλισμός στα «απελευθερούμενα» επαγγέλματα αντιμετωπίζει με μια λογική μικροαστικού συντεχνιασμού τις ρυθμίσεις αυτές, ηγεμονευόμενη από την αστική ιδεολογία. Αποδέχεται τη λογική ανοίγματος των επαγγελμάτων και προσπαθεί να διαφυλ��ξει το έλασσον των συντεχνιακών συμφερόντων. Προβάλλει ως μέγιστη νίκη τη διασφάλιση των πόρων στα ταμεία και τους επαγγελματικούς συλλόγους, αδιαφορώντας παράλληλα για τη συνολική κατακρήμνιση του ασφαλιστικού συστήματος και των δικαιωμάτων των ασφαλισμένων. Ο κατακερματισμός των συμφερόντων και η έντονη ταξική διαστρωμάτωση των επαγγελματιών αυτών των κλάδων συμβάλλει αντικειμενικά στη διαμόρφωση μιας αντίστοιχης ιδεολογίας και πρακτικής στάσης, στη λογική προάσπισης του ατομικού συμφέροντος σε βάρος πρώτα - πρώτα του πελάτη - εντολέα αλλά και του συναδέλφου. Η αντικαπιταλιστική Αριστερά θα βρεθεί

σε πολιτικό και κινηματικό αδιέξοδο, αν πέσει στη «λούμπα» αντιμετώπισης των μέτρων με τη λογική της επιμέρους κριτικής μέτρο το μέτρο, σημείο το σημείο. Αν υιοθετήσει ένα τέτοιο μοντέλο κριτικής στην επιχειρούμενη αναδιάρθρωση μάλλον δεν θα αποφύγει μια αριστερή συντεχνιακή προσέγγιση στο ζήτημα, λογική καταδικασμένη εκ των πραγμάτων στην αποτυχία. Αντίθετα, θεωρούμε ότι πρέπει να αναδείξει ως κομβικό σημείο στη λογική της τον κεντρικό πυρήνα της αστικής πολιτικής εν προκειμένω που είναι η διαμόρφωση των δρόμων και των όρων μεγαλύτερης υποταγής και εξυπηρέτησης της καπιταλιστικής κερδοφορίας των παρεχομένων υπηρεσιών στους αντίστοιχους επαγγελματικούς κλάδους, με τον ιδιαίτερο τρόπο και ρυθμό που γίνεται σε κάθε χώρο ξεχωριστά. Σ’ αυτή τη βάση να αναγνωρίσει ότι εισέρχεται σε μια διαρκή πολεμική κατάσταση, η πρώτη μάχη της οποίας είναι το μέτωπο ενάντια στο πέρασμα του νομοσχεδίου και το ξεδίπλωμα αντιδράσεων και αγώνων από αντικαπιταλιστική και όχι αστική - συντεχνιακή σκοπιά. Να προσπαθήσει να διαμορφώσει μια μάχιμη πολιτική γραμμή παρέμβασης που να εκπροσωπεί τα συμφέροντα των πληττόμενων ανά κλάδο, που είναι οι ίδιοι οι μισθωτοί και αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες. Να βρει εκείνα τα πολιτικά αιτήματα που θα αντιστρατεύονται την κυρίαρχη πολιτική, όχι από τη σκοπιά της υπεράσπισης του σημερινού καθεστώτος, αλλά προβάλλοντας μια λογική συνένωσης των συμφερόντων των εργαζόμενων δικηγόρων, μηχανικών κ.ο.κ. με την αδήριτη ανάγκη της εργαζόμενης πλειοψηφίας για την πλήρη υπεράσπιση, ανάπτυξη και δικαίωση του συνόλου των πολιτικών - κοινωνικών δικαιωμάτων της. Είναι σίγουρο ότι ο πόλεμος αυτός θα έχει βάθος σε χρόνο αλλά και σε πολιτική σημασία. Η επίπονη αλλά και απαραίτητη ιδεολογική, πολιτική εμβάθυνση της συζήτησης μαζί με τα αγωνιζόμενα τμήματα των κλάδων στη βάση της συγκρότησης μιας αντικαπιταλιστικής απάντησης, η οποία αν μη τι άλλο θα πρέπει να αφορά και στον επαναπροσδιορισμό της άποψής μας για το ρόλο που παίζουν τα επαγγέλματα αυτά στο σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι, είναι προϋπόθεση για την κινηματική αντιμετώπιση όχι μόνο του επικείμενου νομοσχεδίου αλλά και όλης της αναδιαρθρωτικής αστικής πολιτικής.

Προωθούν κλείσιμο φαρμακείων n ΜΥΘΟΣ Ο ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΟΤΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΘΑ ΡΙΞΕΙ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

Ε

ντυπωσιακή είναι πράγματι η ταχύτητα με την οποία τρέχουν τα αντιδραστικά μέτρα για όλη την κοινωνία, μαζί και για το χώρο της υγείας και τα φαρμακεία. Η κυβέρνηση στηριγμένη στην πολιτική στάση της ΝΔ, του ΛΑΟΣ κ.λπ., υλοποιεί κατά γράμμα (αδιάλλακτη απέναντι στους θιγόμενους) τις προτάσεις που έχει η ίδια κάνει προς την τρόικα για την εφαρμογή του «Μνημονίου». Το «άνοιγμα» του επαγγέλματος των φαρμακοποιών (που γίνεται στο όνομα της εύρεσης εργασίας, αλλά και της μείωσης της φαρμακευτικής δαπάνης), στην πραγματικότητα είναι η απόλυτη μείωση του αριθμού των φαρμακείων (από 12.000 σε 4.000 κατά τον υπ.

Υγείας), όπως απαιτεί και το Μνημόνιο. Με τον τρόπο αυτό θέλουν να συγκεντρώσουν και να ελέγξουν τη διακίνηση - λιανεμπόριο του φαρμάκου στην Ελλάδα (στο χονδρεμπόριο επίσης έχουμε αλλαγές). Αυτό γίνεται φτιάχνοντας ένα ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας των υπαρχόντων φαρμακείων, στο οποίο δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν. Συγχρόνως θέλουν να διαμορφώσουν τώρα (βλ. πολυνομοσχέδιο για την υγεία) αλλά και σε επόμενη φάση, το νομικό πλαίσιο που θα επιτρέπει τον έλεγχο του φαρμάκου (μέσω αλυσίδων, σούπερ μάρκετ ή άλλες μορφές) από το μεγάλο εθνικό και πολυεθνικό κεφάλαιο στο όνομα της ελεύθερης αγοράς. Προβάλλεται το επιχείρημα ότι αυτό θα ρίξει τις τιμές! Όχι μόνο έχουμε άπειρα παραδείγματα όπου αυτό

δεν έγινε, αλλά πρέπει να προσθέσουμε ένα ακόμα παράγοντα. Αυτή τη στιγμή το φάρμακο είναι διατιμημένο (ίδια τιμή σε όλη την Ελλάδα). Ποιος εγγυάται ότι στο καθεστώς της ελεύθερης αγοράς δεν θα εκτοξεύεται η τιμή ενός δυσεύρετου φαρμάκου; Εξάλλου, αυτός που καθορίζει τις τιμές δεν είναι παρά η εκάστοτε κυβέρνηση σε συμφωνία με τους φαρμακοβιομήχανους. Άρα αυτοί είναι και οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για τις όποιες υπερκοστολογήσεις και τις επιβαρύνσεις των ασφαλιστικών ταμείων. Στην τιμή αυτή προστίθεται το κέρδος του μεσάζοντα (φαρμακαποθήκη), το κέρδος του φαρμακείου και η κρατική φορολογία. Εδώ έρχεται η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης για το ποιος θα κερδίσει και ποιος θα χάσει.

Στο απυρόβλητο οι φαρμακοβιομηχανίες n ΑΜΑΛΙΑ ΔΡΑΓΑΝΙΓΟΥ Η κυβέρνηση προσπαθεί να αφήσει εκτός συζήτησης τη φαρμακοβιομηχανία, η οποία ακόμα και εν μέσω κρίσης, παρουσιάζει αύξηση κερδών, όπως το 2009 (που σύμφωνα με έρευνα της Stat Bank) κατά 5,7%. Συγχρόνως, στο όνομα της κρίσης, απολύονται εκατοντάδες υπάλληλοι. Η κερδοφορία των φαρμακοβιομηχάνων όχι μόνο δεν θίγεται ουσιαστικά από την κυβέρνηση, αλλά πάντα βρίσκονται τρόποι για να ξεγλιστρούν. Κατά τη διάρκεια του 2010, η κυβέρνηση προχώρησε σε μείωση των τιμών των φαρμάκων που έφτανε το 40%. Η απάντηση της φαρμακοβιομηχανίας ήταν η δημιουργία τραγικών ελλείψεων σε βασικά φάρμακα, καθώς το ίδιο φάρμακο μπορεί να έχει σε άλλες χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ πολλαπλάσια τιμή και να είναι πιο συμφέρουσα η εξαγωγή του. Αυτό έκαναν και οι φαρμακοβιομηχανίες, χωρίς η κυβέρνηση να μπορεί να σταματήσει το φαινόμενο και να προστατεύσει έτσι τη δημόσια υγεία (ελέω ελεύθερης αγοράς). Λόγω της προηγούμενης πτώσης των τιμών, αλλά και πιθανής μελλοντικής μείωσης, εύλογα δημιουργείται η αγωνία για την ποιότητα των φαρμάκων που θα κυκλοφορούν. Η κερδοφορία της φαρμακοβιομηχανίας έτσι εξασφαλίζεται σε βάρος της ποιότητας της υγείας. Στην ίδια λογική, του μικρότερου κόστους για την υγεία, διαμορφώνεται ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός φαρμάκων που εξαιρούνται από τη συνταγογραφία (Μη Συνταγογραφούμενα Φάρμακα, φάρμακα «λάιφ στάιλ», όπως και άλλες λίστες και όρια που αναμένουμε). Ωστόσο η τιμή του φαρμάκου αυξάνεται και από τους φόρους που προσθέτει το κράτος πάνω σε αυτό. Έτσι, εξακολουθεί να παίρνει το 6,5% (ΦΠΑ). Το αποτέλεσμα είναι αυτό που θα πληρώσει γενναία και αναντίστοιχα των δυνάμεών του (μαζί βέβαια με τους ασθενείς, που είναι τα πρώτα θύματα των αλλαγών στην υγεία) να το φαρμακείο. Στο φαρμακείο επιβάλλεται ελαχιστοποίηση του ποσοστού κέρδους του μέσα από πολλές παραμέτρους: επιστροφή χρημάτων στα ασφαλιστικά ταμεία, νέα φορολόγηση, υποχρέωση να πουλούν φάρμακα που έχουν αγοραστεί ακριβά σε φτηνότερη τιμή, πολύμηνες καθυστερήσεις πληρωμών από τα ασφαλιστικά ταμεία κ.ά. Κομμάτι αναγκαίο για τον έλεγχο του λιανεμπορίου και του κέρδους του από το κεφάλαιο είναι η εξαφάνιση από το χάρτη των μικρών - μεσαίων φαρμακείων με τους αυτοαπασχολούμενους φαρμακοποιούς. Έτσι τώρα επιχειρείται να επιβληθεί το μέτρο της επέκτασης του ωραρίου του φαρμακείου σε Δευτέρα και Τετάρτη απόγευμα, καθώς και το Σάββατο. Αυτό θα έχει σαν άμεση συνέπεια τα φαρμακεία που λειτουργούν μόνο με το φαρμακοποιό να αναγκαστούν να πάρουν τουλάχιστον ένα υπάλληλο, πλήρους απασχόλησης για να ακολουθήσουν κυλιόμενο ωράριο. Εφόσον το κέρδος του φαρμακείου συμπιέζεται και άλλο, δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί και άρα δεν θα ακολουθήσει το ωράριο. Αυτός είναι λοιπόν, ο πραγματικός λόγος για την επιβολή του μέτρου αυτού και όχι ότι δεν καλύπτονται οι κοινωνικές ανάγκες. Η Ελλάδα έχει τα περισσότερα κατά αναλογία φαρμακεία απ’ ότι οι υπόλοιπες χώρες τις Ευρώπης. Μετά από όλα αυτά η κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει ότι το «άνοιγμα», δημιουργεί θέσεις εργασίας για τους νέους φαρμακοποιούς που είναι άνεργοι, επειδή δεν έχουν φαρμακείο. Στ’ αλήθεια πιστεύει κανείς ότι τα υπάρχοντα φαρμακεία απειλούνται από τους νέους αυτοαπασχολούμενους φαρμακοποιούς, όταν δεν μπορούν τα ίδια να διατηρηθούν με τους νέους όρους; Το λαυράκι δεν κινδυνεύει από τη μαρίδα αλλά από τον καρχαρία που τον βλέπει να έρχεται γοργά. Ένα γιγάντιο πλέγμα συμφερόντων σε όλη την υγεία αποσαθρώνει ότι ο λαός χρειάστηκε δεκαετίες για να κατακτήσει. Όσο πιο μεγάλη είναι η επίθεση, τόσο πιο μεγάλη είναι και η ανάγκη για μέτωπο σε όλο το φάσμα της υγείας. Το χιλιοπληρωμένο δικαίωμα στη φαρμακευτική περίθαλψη, καλείται ο λαός πλέον όχι να το υπερασπίσει αλλά να το ξανακατακτήσει.


8 / ΠPIN

ΠPIN HΔON

Το κοινωνικό υποκείμενο του αγώνα

AΠO

σπόντα ••• Μάλλον επιχειρούν τώρα να τα «μαζέψουν», αφού πέρασαν τα πιο βασικά και στρατηγικά μέτρα • Η ΕΕ περιμένοντας και την Πορτογαλία και υπό το φόβο πάντα της Ισπανίας, όπως όλα δείχνουν, θα προχωρήσει σε μια συνολική συμφωνία επαναγοράς ομολόγων υπερχρεωμένων χωρών στη δευτερογενή αγορά και σε χαμηλότερη τιμή, για μια – ουσιαστικά– αναδιάρθρωση του χρέους • Προφανώς, η Γερμανία θα επιβάλλει και πάλι τους όρους της, και θα πετύχει να δέσει όλο και πιο σφικτά τις δορυφορικές χώρες μέλη της ευρωζώνης στο άρμα της... ••• Στην Ελλάδα, οι παρασκηνιακές συζητήσεις για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών συνεχίζονται και ο μελλοντικός πολιτικός χάρτης ανασχεδιάζεται, φυσικά, επί χάρτου • Ο Σαμαράς, πλέον στήνει κανονικά το νέο «μαγαζί», νέα γραφεία, νέο λογότυπο • Η Ντόρα, οργώνει κυριολεκτικά την Ελλάδα, ψάχνοντας για στελέχη και υποψηφίους • Ο Δημαράς, βγήκε μπροστά και επιφυλάσσεται για το νέο αριστερό σοσιαλδημοκρατικό σχήμα, που θα τον στεγάσει στις εκλογές • Κουβέλης και Οικολόγοι Πράσινοι, παρακολουθούν από κοντά • Την ίδια ώρα, ανασχεδιάζεται και ο μελλοντικός χάρτης του Τύπου και των ΜΜΕ, με επίκεντρο την τύχη του ΔΟΛ και της Ελευθεροτυπίας, των δυο ιστορικών «μαγαζιών» της μεταπολίτευσης, που τράβηξαν το «κάρο» των εξελίξεων... ••• Στόχος του Παπανδρέου είναι να ζυγίζει καλά τα πράγματα και να βρει την πιο κατάλληλη και ευνοϊκότερη δυνατή στιγμή, ώστε να στήσει τις κάλπες • Ο πιθανότερος χρόνος των εκλογών θα πρέπει να αναζητηθεί στο διάστημα από φθινόπωρο του 2011 έως και το φθινόπωρο του 2012 • Ας μην ξεχνάμε ότι ο κανονικός χρόνος εκλογών είναι το φθινόπωρο του 2013, ενώ τον Ιούνιο του 2014 θα έχουμε ευρωεκλογές και μαζί ξανά δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, ενώ την άνοιξη του 2015 θα έχουμε εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας... ••• Εξαιρετική η προσπάθεια του παλιού συντρόφου Γιάννη Τόλιου στο «Αριστερό Βήμα», που ακτινογραφεί την απληστία του ελληνικού καπιταλισμού και την τυπολογία της εγχώριας οικονομικής κρίσης • Αποκαλυπτικό το παράδειγμα των ελλήνων εφοπλιστών, που με τόση κερδοφορία συμμετείχαν το 2010 στα φορολογικά έσοδα μόνο με το ποσό των 12 εκατ. ευρώ, ενώ τα φορολογικά έσοδα από την «πράσινη κάρτα» ανήλθαν στα 50 εκατ. ευρώ!!!

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

n ΑΝΕΣΤΗΣ ΤΑΡΠΑΓΚΟΣ Είναι δεδομένο ότι η διεξαγωγή του πανελλαδικού αγώνα των εργαζομένων σ’ ολόκληρη την τελευταία 20ετία της νεοφιλελεύθερης επέλασης, και ιδιαίτερα στην τελευταία διετία της καπιταλιστικής κρίσης και της αντεργατικής της διαχείρισης, από την πλειοψηφία των δυνάμεων του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ), έχει επιφέρει συνεχείς ήττες και αλλεπάλληλες υποχωρήσεις του εργατικού κινήματος σ’ όλα τα επίπεδα. Οι κινητοποιήσεις τις οποίες είχε εξαγγείλει στη διάρκεια του 2010 είτε δεν διασφάλιζαν παρά μια χαμηλή εργατική συμμετοχή, είτε όταν αυτή διευρυνόταν και γινόταν αποφασιστική (όπως στις πανελλαδικές απεργίες στις 5 Μάη και στις 15 Δεκέμβρη), έμεναν μετέωρες, χωρίς καμία αγωνιστική συνέχεια, συνέπεια και προοπτική, και χρησιμοποιούνταν απλώς ως μια «καταγραφή διαμαρτυρίας», για την ενίσχυση του ρόλου της ΓΣΕΕ στο εσωτερικό των αστικών πολιτικών διακανονισμών. Ακόμη και η πρόσφατη «αντίδραση» που φέρεται να έχει εκφράσει για την πραγματοποίηση των ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων (που μειώνουν τους μισθούς κατά 10% με πρόσχημα την αποτροπή ενδεχομένων απολύσεων), έχει εντελώς υποκριτικά χαρακτηριστικά, γιατί η ίδια έχει ανοίξει τον δρόμο σ’ αυτή την κατεύθυνση: Ήδη με την ΕΓΣΣΕ που συνομολόγησε με τις εργοδοτικές οργανώσεις το καλοκαίρι του 2010, επέφερε μείωση των εργατικών αποδοχών κατά 15% με δεδομένο τον υψηλό πληθωρισμό του 5% και την αύξηση των φορολογικών επιβαρύνσεων της εργατικής τάξης. Για το ξεπέρασμα αυτής της πρακτικής της προσχεδιασμένης ήττας και υποχώρησης του εργατικού κινήματος που προκαλούν συστηματικά οι εργοδοτικές – συναινετικές πλειοψηφίες του θεσμικού συνδικαλισμού, επιτα-

ΔIA-

λογος

ΠIΣΩ από τις

κάμερες Για πρώτη φορά στην ιστορία της, η ΕΣΗΕΑ με ανακοίνωσή της καταργεί τη βασική δημοσιογραφική αποστολή. Αυτή του ελέγχου των πηγών. Στην περίπτωση των ψευδών πληροφοριών που μετέδωσε ο ίδιος ο πρόεδρος της ένωσης συντακτών για μια Γερμανίδα την οποία έχρισε μέλος της RAF, η ΕΣΗΕΑ αποδίδει την ευθύνη στην αστυνομία!

«Καλούμε την ηγεσία του υπουργείου να αφήσει τους δημοσιογράφους να κάνουν τη δουλειά τους όπως εκείνοι καλά γνωρίζουν και να συστήσει στις υπηρεσίες του να ενημερώνουν σωστά τους εκπροσώπους της

κτική προβάλλει η ανάγκη ανάδειξης ενός ταξικού – αγωνιστικού υποκειμένου του πανελλαδικού απεργιακού αγώνα από την αρχή της τρέχουσας χρονιάς του 2011. Άλλωστε στις μέχρι σήμερα κινητοποιήσεις των εργαζομένων, τα εργατικά ρεύματα και παρατάξεις που διασφάλισαν την μικρότερη ή μεγαλύτερη απεργιακή συμμετοχή δεν ήταν άλλα από τις δυνάμεις: Του Συντονισμού των Πρωτοβάθμιων Σωματείων Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα, του ΠΑΜΕ και των λαϊκών αντιπολιτευτικών συνδικάτων της κοινωνικής βάσης της ΠΑΣΚΕ, ιδιαίτερα στις ομοσπονδίες των κοινωφελών επιχειρήσεων. Κατά συνέπεια η ανάδειξη ενός Εργατικού Αγωνιστικού Μετώπου αυτών των ταξικών δυνάμεων, μέσα από την οριζόντια συντονισμένη συσπείρωση πρωτοβάθμιων σωματείων, Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών, στα οποία πλειοψηφούν ή διαθέτουν ισχυρές δυνάμεις αυτές οι αγωνιστικές συνδικαλιστικές δυνάμεις, που να αναλάβει το ιστορικό βάρος διεξαγωγής του απεργιακού πανελλαδικού κινήματος με όρους μαζικής συμμετοχής, κλιμάκωσης, ταξικών στόχων, κοινωνικών συμμαχιών και αποτελεσματικότητας, αναδεικνύεται σε πρωταρχική αναγκαιότητα για την μισθωτή εργασία, σε κεντρικό στόχο των ριζοσπαστικών εργατικών δυνάμεων. Άλλωστε αυτό το πρότυπο συνδικαλιστικού αγωνιστικού συντονισμού, με δεδομένο τον πολυκερματισμό των εργατικών οργανώσεων, εφαρμόστηκε με γονιμότητα στην περίπτωση του γαλλικού εργατικού κινήματος, τόσο στην προηγούμενη περίπτωση των κινητοποιήσεων για την Σύμβαση Πρώτης Απασχόλησης, όσο και στο πρόσφατο παρελθόν του Φθινοπώρου 2010 απέναντι στα κυβερνητικά σχέδια αύξησης των χρονικών ορίων συνταξιοδότησης. Αντίστοιχα τα παραδείγματα στην περίπτωση του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος: Της συμπαράταξης των 115 σωματείων στις αρχές της 10ετίας του 1960, και της συμμαχίας των συνδικαλιστικών δυνάμεων ΕΣΑΚ – ΣΣΕΚ – ΑΕΜ στο δεύτερο μισό της 10ετίας του 1980, που πλειοψήφησαν στους θεσμούς του εργατικού κινήματος. Στην σημερινή ελληνική περίπτωση αυτό δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα, παρ’

όλες τις εκκλήσεις και τις προσπάθειες των ριζοσπαστικών εργατικών δυνάμεων (Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων), εξ αιτίας της στάσης περιχαράκωσης και απομονωτισμού του ΠΑΜΕ και λόγω της αντιφατικής συμπεριφοράς και της πολιτικής ατολμίας των λαϊκών αντιπολιτευτικών δυνάμεων της κοινωνικής επιρροής του ΠΑΣΟΚ. Η διαμόρφωση της ενωτικής συμπαράταξης κοινής δράσης των τριών αυτών πυλώνων του σημερινού εργατικού κινήματος (παραδοσιακού κομμουνιστικού του ΠΑΜΕ, ταξικού αντικαπιταλιστικού των πρωτοβάθμιων σωματείων, ριζοσπαστικού σοσιαλδημοκρατικού της βάσης της ΠΑΣΚΕ), αντιπροσωπεύει την πρωταρχική συνθήκη για την διασφάλιση του μαζικού, με κλιμάκωση και διεύρυνση, και τελικά με αποτελεσματικότητα απεργιακού εργατικού κινήματος του 2011. Το σπάσιμο των τειχών περιχαράκωσης που επιβάλλει ο ηγετικός μηχανισμός του ΚΚΕ στις συνδικαλιστικές δυνάμεις της επιρροής του, και η απαλλαγή τους από την ιδεοληπτική αντίληψη των «κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας», εν όψει της συσσώρευσης δυνάμεων για την ανάδειξη της «λαϊκής εξουσίας και οικονομίας» που τοποθετείται στο «ιστορικό υπερπέραν», αποτελεί την πρώτη επιδίωξη του ριζοσπαστικού εργατικού ρεύματος στις σημερινές συνθήκες. Και από την άλλη πλευρά η επίτευξη της αποκοπής του «ομφάλιου λώρου» που συνδέει τις εργατικές δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ στην κοινή ωφέλεια και στον δημόσιο τομέα με τον ιστορικό σχηματισμό της σοσιαλδημοκρατίας που έχει μετατραπεί σε εμπροσθοφυλακή της αντιλαϊκής επίθεσης κατάργησης των ιστορικών εργατικών κατακτήσεων, αντιπροσωπεύει την δεύτερη πλευρά του ρόλου του εργατικού ριζοσπαστικού πόλου. Η ενίσχυση αυτού του ριζοσπαστικού πόλου του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων είναι σε θέση να βαρύνει καθοριστικά για την κατανάλωση αυτών των δύο διεργασιών.

ενημέρωσης και κατ’ επέκταση την κοινή γνώμη και να καταλογίσει ευθύνες για την γκάφα σ’ αυτούς που κατασκεύασαν ένοχο τρομοκρατικής δράσης μια αθώα γυναίκα» αναφέρει η ένωση συντακτών στην ανακοίνωσή της.

Το Εποπτικό Όργανο Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, «αδειάζει» τον πρόεδρο της ένωσης, αφού στην ανακοίνωσή του «αποδοκιμάζει έντονα όσους δημοσιογράφους λειτουργούν ως οιονεί εκπρόσωποι της αστυνομίας, υιοθετώντας άκριτα και μεταδίδοντας ανεπιβεβαίωτες ή σκόπιμες πληροφορίες, που στοχοποιούν πολίτες και εκθέτουν βαρύτατα για μια ακόμη φορά την ελληνική δημοσιογραφία».

Πως όμως ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ κάνει τη δουλειά του; Σε άρθρο του στην ιστοσελίδα www.aixmi.gr αναφέρει πως είχε «από το γραφείο Τύπου του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη την εξής ενημέρωση: “Το απόγευμα συνελήφθη στην οδό Κιουταχίας 17 στη Νέα Ιωνία, όπου διέμενε, η Φέϊ-Μαρί Μάγερ, γεννηθείσα στις 2-8-83 στη Γερμανία στα πλαίσια των ερευνών της Αντιτρομοκρατικής”».

Αυτή την πληροφορία την υιοθέτησε άκριτα, αφού προερχόταν από την αστυνομία και τη μετέδωσε ως «είδηση»: «Αυτή την είδηση μετέδωσα κι εγώ, από την οδό Κιουταχίας στο κανάλι που εργάζομαι, στο MEGA�� γράφει, ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, συναντώντας ελάχιστες αντιδράσεις, αφού οι περισσότερες εφημερίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί αναπαρήγαγαν την πληροφορία της αστυνομίας ως είδηση.

Το κείμενο είναι απόσπασμα από την εισήγηση στην Πανθεσσαλονίκεια Συνέλευση των Πρωτοβάθμιων Σωματείων Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως ο εκπρόσωπος αυτής της δημοσιογραφίας είναι εκείνος που ηγείται της ΕΣΗΕΑ και συμμετέχει σε διαπραγματεύσεις με τους κυρίους Ψυχάρη και Μπόμπολα, καθορίζοντας το μέλλον εκατοντάδων εργαζομένων του κλάδου. Η στάση του και στα ζητήματα του κλάδου ελέγχεται σε μια σειρά από γεγονότα, οι δε προτάσεις του μοιάζουν έντονα με εκείνες της ΕΙΗΕΑ. Την ίδια ώρα οι απλήρωτοι της Απογευματινής, χωρίς να έχουν την υποστήριξη της ΕΣΗΕΑ, αντιμετωπίζουν την προκλητική πολιτική Σαραντόπουλου ο οποίος όπως αναφέρουν στο blog τους «κατήγγειλε στην αστυνομία τρεις συναδέλφους».


ΠPIN / 9

ΠPIN HΔON

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

σχόλια

Επιθεωρητές ...καπνίσματος Μόνο ως πρόκληση μπορεί να ερμηνευθεί η απόφαση της κυβέρνησης και του A. Λοβέρδου να βάλουν τους Επιθεωρητές Εργασίας να ελέγχουν τα... τσιγάρα στα τασάκια των επιχειρήσεων, όταν οι εργοδότες κάνουν πάρτι με τα δικαιώματα των εργαζομένων! Όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στο ΣΕΠΕ, εδώ και καιρό απαξιώνεται η υπηρεσία τους και η λεγόμενη επανασύστασή της θα γίνει μέσα από τον έλεγχο της εφαρμογής του αντικαπνιστικού νόμου! Σε δεύτερη μοίρα οι ανασφάλιστοι εργαζόμενοι, η ελαστική εκμετάλλευση, οι απλήρωτες υπερωρίες, τα απλήρωτα δεδουλευμένα και οι πάσης φύσεως αυθαιρεσίες των εργοδοτών. Δικαίως οι εργαζόμενοι στο ΣΕΠΕ δηλώνουν «κάθετα αντίθετοι» στο φιλοεργοδοτικό αντιπερισπασμό της κυβέρνησης....

Ανασφάλιστος 1 στους 4! Κι όλα αυτά, όταν πρόσφατα στοιχεία του ΣΕΠΕ αποκαλύπτουν ότι η ανασφάλιστη εργασία αφορά πλέον πάνω από μισό εκατομμύριο εργαζόμενους στην Ελλάδα, τη χρονιά που μας πέρασε! Συγκεκριμένα, μετά από ελέγχους της Επιθεώρησης Εργασίας συνολικά σε 27.538 επιχειρήσεις που αντιστοιχούν στο 3% του συνόλου, βρέθηκαν να μην έχουν καταχωρηθεί στα ειδικά βιβλία 19.435 εργαζόμενοι στους 77.666, δηλαδή 1 στους 4! Μάλιστα, το εντυπωσιακό είναι ότι οι δύο στους τρεις ανασφάλιστους δεν είναι αλλοδαποί, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά έλληνες εργαζόμενοι, γεγονός που καταδεικνύει τους ραγδαίους ρυθμούς με τους οποίους ο κόσμος της εργασίας χάνει τα δικαιώματά του.

Μια άλλη μετωπική δράση Την προηγούμενη Παρασκευή πραγματοποιήθηκε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας φοιτητικών συλλόγων της Αθήνας στο υπουργείο Παιδείας στο Μαρούσι, με βάση τις αποφάσεις των γενικών τους συνελεύσεων. Εκεί, οι φοιτητές βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις δυνάμεις της αστυνομίας, που τους εμπόδισαν

στο ημι

ΦΩΣ

να συναντηθούν με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου. Ωστόσο, στον ίδιο χώρο οργάνωσε την ίδια μέρα και ώρα συγκέντρωση το ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών. Αν και κανείς θα περίμενε τον έντονο διαχωρισμό του ΠΑΜΕ από μια κινητοποίηση που δεν διοργανώθηκε από τις δυνάμεις της ΚΝΕ, αντίθετα οι εκπαιδευτικοί ενώθηκαν με τους φοιτητές και συγκρούστηκαν μαζί, με τις δυνάμεις της καταστολής. Η κοινή μετωπική αγωνιστική δράση βρήκε το πιο γόνιμο παράδειγμά της!

σεις το τελευταίο διάστηµα εξαιτίας της παλαιότητας του στόλου των οχηµάτων και της έλλειψης χρημάτων για τη συντήρησή τους. Ο νέος δήμαρχος Γ. Μπουτάρης έχει ήδη ζητήσει από το στρατό να παραχωρηθούν στο ∆ήµο µηχανοκίνητα µέσα, τα οποία να συνδράµουν στην αποκοµιδή χιλιάδων τόνων σκουπιδιών, ενώ πιθανώς να επιστρατεύσει και ιδιωτικά συνεργεία για τη βρόμικη δουλειά,

ατροφική βοήθεια προς τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, τον τελευταίο χρόνο, όπως παραδέχεται η Συμφωνία για τη Διατροφική Βοήθεια (FAC), στην οποία συμμετέχουν ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνία, Καναδάς, Αυστραλία, Αργεντινή, Ελβετία και Νορβηγία. Συγκεκριμένα το 2009-2010, διατέθηκαν 7 εκατ. τόνοι διατροφικής βοήθειας, έναντι 7,9 εκατ. τόνους που είχαν διατεθεί το 2008-2009. ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ο... γνώστης Πετσάλνικος Την περασμένη Πέμπτη μετά την πορεία εργαζομένων και απολυμένων συμβασιούχων του δήμου Αμαρουσίου, από το υπουργείο Εσωτερικών έως τη Βουλή, αντιπροσωπεία αποτελούμενη από το δήμαρχο, μέλη του δημοτικού συμβουλίου και εκπρόσωπους των σωματείων, συναντήθηκαν με τον Φ. Πετσάλνικο. Στην αναφορά και μόνο συμβούλου για τη διογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια από την ανάλγητη πολιτική της κυβέρνησης, ο πρόεδρος της Βουλής άστραψε και βρόντηξε, ανταπαντώντας, μπροστά στα ΜΜΕ, ότι «δεν δεχόμαστε υποδείξεις κύριε από κανέναν και έχουμε εικόνα της κοινωνίας καλύτερη από αυτή που εσείς μας περιγράφετε» και αμέσως εξαφανίστηκε. Φαίνεται πως σύσσωμα τα στελέχη του κυβερνώντος ΠΑΣΟΚ διαβιούν στο δοκιμαστικό σωλήνα του ΔΝΤ....

Επιστράτευση για σκουπίδια Την «επιστράτευση» του στρατού ζήτησε ο ∆ήµος Θεσσαλονίκης προκειµένου να αντιµετωπίσει το πρόβληµα της καθαριότητας, που έχει πάρει µεγάλες διαστά-

ως πρόβα τζενεράλε για την ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας. Πάντως η εμπλοκή του στρατού σε μια κοινωνική υπηρεσία δείχνει την άλλη αξία χρήσης του σε στιγμής «κρίσης» για την εξουσία ....

Λιγότερη διατροφική βοήθεια Σημαντικά συρρικνωμένη ήταν η δι-

Ιδιαίτερα μειωμένο καταγράφεται το μερίδιο της ΕΕ (-25%) και των ΗΠΑ (-12%), οι οποίες παρέχουν πάνω από το 70% της συνολικής διατροφικής βοήθειας. Φαίνεται πως αν οι πεινασμένοι του κόσμου, προσδοκούν λύση στο πρόβλημά τους από την ελεημοσύνη των πλουσίων, τους περιμένουν ακόμα χειρότερες μέρες…

ΘANAΣHΣ ΣKAMNAKHΣ

Λόγος περί της μεθόδου

TEΛEYTAIA

Πολύ συχνά στο κίνημά μας προκύπτει ένα ζήτημα μεθόδου. (Λαμβάνοντας υπόψη πως η μέθοδος υποκρύπτει, αν δεν δηλώνει και προφανώς, το περιεχόμενο του ζητούμενου). Από πού ξεκινάς την έρευνα για την αναζήτηση της επαναστατικής αλήθειας; Λες, οι δικές μου απόψεις, προσωπικές ή συλλογικές, της όποιας συλλογικής έκφρασης, κατά βάση του κόμματος ή της κίνησης, έχουν δικαιωθεί ως τώρα. Αξίωμα το οποίο χρειάζεται απόδειξη, αλλά εσύ θεωρείς πως δεν σου χρειάζεται, συνεπώς, αφού ως τώρα δικαιώθηκαν οι απόψεις μας «αποδεικνύεται» πως μόνο εγώ ή εμείς λέμε και τώρα το σω-

στό. Δεύτερη αυθαιρεσία λογικού χαρακτήρα, γιατί φυσικά ακόμα κι όταν όλα όσα έχεις πει κι έχεις κάνει στο παρελθόν έχουν αποδειχθεί σωστά, η διαλεκτική, η επιστήμη και ο μαρξισμός απαιτούν να αποδεικνύεται κάθε φορά η ορθότητα γιατί κάθε περίπτωση είναι μοναδική και ανεπανάληπτη. Μετά από αυτό καταλήγεις στη λογική επαγωγή, πως όποιος δεν καταλαβαίνει το προφανές, δηλαδή το δίκαιο της άποψής μου/μας, ή είναι βλάκας ή είναι εχθρός. Η λογική αυτή πήρε πλανητικές διαστάσεις και χαρακτήρισε την περίοδο της διακυβέρνησης Μπους του νεώτερου, όταν κυ-

λέξη

ριάρχησε το δόγμα όσοι δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας. Κατόπιν τούτου έχεις ορίσει το σύμπαν ως περίκλειστο χώρο, όπου δεν συμβαίνουν άλλα γεγονότα πέρα από εκείνα που εσύ ορίζεις, το οποίο σύμπαν περιβάλλεται από ποικίλους εχθρούς, και το μόνο το οποίο οφείλεις να κάνεις είναι να πολεμάς εναντίον όλων, ως μόνος υπερασπιστής της απόλυτης επαναστατικής αλήθειας. Σύμμαχοι είναι μόνο εκείνοι που αποδέχονται ως μοναδική τη δική σου αλήθεια, οι άλλοι αντικειμενικά είναι με τον εχθρό, μερικές φορές μάλιστα και πράκτορες που προσπαθούν να διεισδύσουν στην καρδιά του κινήματος. Η πολιτική συμμαχιών, η τακτικοί στόχοι για την προσέγγιση των στρατηγικών επιδιώξεων, η προσπάθεια προσέλ-

κυσης των «καθυστερημένων» τμημάτων της κοινωνίας, καταντάνε να είναι εκδηλώσεις του οπορτουνισμού, ο οποίος ως γνωστόν είναι ο πιο μεγάλος πράκτορας της αστικής τάξης στο εργατικό κίνημα. Κατόπιν αυτών μπορούμε να νοιώθουμε ευτυχείς και μόνοι. Καμιά ανησυχία δεν θα ταράζει τον ύπνο μας, καμία τύψη τη συνείδησή μας και καμιά φουρτούνα τη σκέψη μας. Όλα έχουν τακτοποιηθεί στα κουτιά τους. Κι όσο για την πραγματικότητα; Τόσο το χειρότερο γι’ αυτήν. (Σκέψεις μετά την ανάγνωση του άρθρου του Δ. Γόντικα στον Ριζοσπάστη, οι οποίες αφορούν κυρίως το άρθρο και τη μέθοδό σκέψης του, αλλά και πολλούς άλλους ακόμη).


10 / ΠPIN

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Για ένα «μέσο» του κινήματος n ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ* «Σβήστε την τηλεόραση» ήταν ένα από τα συνθήματα του γαλλικού Μάη του ’68. Γιατί ειδικά την τηλεόραση; Επειδή αυτό επιβάλλει η κυρίαρχη θέση της ανάμεσα στα ΜΜΕ, ο ρόλος των οποίων είναι κύρια χειραγωγικός και προπαγανδιστικός. Με βάση τα σχετικά δημοσκοπικά δεδομένα, αυτό που ονομάζουμε «κουτί», καλύπτει ένα μεγάλο μέρος του χρόνου των πολιτών. Αποθαρρυντικά είναι κατά την άποψή μας τα στοιχεία σχετικών ερευνών, που αναφέρουν ότι ο Έλληνας παραμένει καθηλωμένος μπροστά στη μικρή οθόνη 4 ώρες και 12 λεπτά την ημέρα(!) σύμφωνα με τις στατιστικές της AGB για το 2007. Αυτή η αποδεδειγμένη... καθήλωση μπροστά στο κουτί των... θαυμάτων, δεν είναι όμως ούτε αθώα, ούτε χωρίς συνέπειες για τον πολίτη, αλλά και συνακόλουθα για την κοινωνική εξέλιξη, εξαιτίας του ρόλου που διαδραματίζουν τα ΜΜΕ με το να προωθούν την κυρίαρχη αντίληψη με τη χρήσης τους από τις ομάδες των εξουσιαστών και προς όφελός τους. Η άποψή μας, λοιπόν, είναι πως ακριβώς σε αυτή τη συγκυρία, χρειάζεται να απευθυνθούμε στον πραγματικό κόσμο με μια πραγματική εικόνα, κοντά στη δική του πραγματικότητα, ως εάν ο ίδιος να την απέδιδε και μάλιστα, με την οργανωτική πρόβλεψη ο ίδιος να την αποδίδει... Είναι καιρός να αρνηθούμε στην πράξη το ρόλο που μας επιφυλάσσεται ως καταναλωτικό κοινό των παραδοσιακών ΜΜΕ, τα οποία, στην καλύτερη των περιπτώσεων, και συνήθως στο πλαίσιο του αποπροσανατολισμού που επιχειρούν, προσκαλούν και «την άλλη άποψη». Στις σημερινές συνθήκες, παρατηρείται ότι οι προσκλήσεις αυτές ολοένα και λιγοστεύουν. Δεν υποστηρίζουμε ότι είναι μάταιο ή πρέπει να αποφεύγουμε να διΧρειαζόμαστε ατυπώνουμε όσο γίνεται σαμια «δική μας» φέστερα τις θέσεις μας ή να ζούμε με το φόβο ότι νομιτηλεόραση μοποιούμε με την παρουσία μας το λόγο των εξουσιαστικαι όχι αυτή κών ομάδων. που εκτελεί Επειδή, όμως, το μνημόνιο με τις συνεχείς αναθεωχρέη «λαϊκού ρήσεις του επιβάλλει μέτρα που οδηγούν τα πράγμαυπνωτηρίου» τα στα άκρα, είναι νομίζουμε κατάλληλη η στιγμή να λειτουργήσουμε ένα τηλεοπτικό κανάλι σε... επαγγελματική βάση, δηλαδή σαν να είμαστε οι μοναδικοί στον κόσμο και σαν να έχουμε κερδίσει τον πόλεμο που ήδη διεξάγεται. Στόχος μας θα είναι να αναδείξουμε το λόγο όλων εμάς των πολλών, με όλες του τις αντιφάσεις και με συνδετικό ιστό την ανάγκη να συνειδητοποιηθούμε, ώστε να ανατρέψουμε στην πράξη κοινωνικές πρακτικές που μας στερούν όσα μας ανήκουν, κρατώντας μας δέσμιους σε μια εκμεταλλευτική κοινωνικοοικονομική οργάνωση. Πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Η Καθημερινή (14-1-11), ανεβάζει σε 84% το ποσοστό όσον αφορά τις «προσδοκίες για κοινωνικές συγκρούσεις» – το διάστημα Σεπτ. 2010 - Ιαν. 2011. Η εκτίμησή μας λοιπόν είναι, ότι με την όξυνση της κατάστασης, για να έχουμε αποτέλεσμα, θα πρέπει οι πολίτες ή να βλέπουν αυτό το πραγματικά εναλλακτικό κανάλι που προτείνουμε και να δίνουν τον αγώνα στους δρόμους ή –αν εξακολουθήσουν να βλέπουν τα παραδοσιακά μέσα– θα βλέπουν το δρόμο του αγώνα όχι μόνο δύσκολο, αλλά και αδιάβατο. *Η Αγγελική Χ. Χρονοπούλου είναι υπεύθυνη ύλης του επιστημονικού περιοδικού Σύγχρονη Εκπαίδευση

A ΠOΨEIΣ

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ

Νέα λιτότητα φέρνει το σχέδιο επαναγοράς του δημόσιου χρέους n ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

O

ύτε λίγα εικοσιτετράωρα δεν άντεξαν οι διαβεβαιώσεις από ελληνικής μεριάς ότι δεν υφίσταται θέμα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Τα σχετικά σενάρια έσπευσαν να διαψεύσουν από τις αρχές της εβδομάδας όχι μόνο ο εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης, Γιώργος Πεταλωτής, λέγοντας ότι «δεν υπάρχει καμμιά συζήτηση για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους» και ο υφυπουργός Οικονομικών, Φίλιππος Σαχινίδης, με μια δήλωση καρμπόν στο πρακτορείο Ρόιτερ πως «δεν υπάρχει συζήτηση για το θέμα της αναδιάρθρωσης». Με ύφος κατηγορηματικό και ο ίδιος ο πρωθυπουργός μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο επιχείρησε να διαψεύσει την αποκάλυψη γερμανικής εφημερίδας χαρακτηρίζοντας το επίμαχο δημοσίευμα κακόβουλο. Τι ανέφερε το ρεπορτάζ που επικαλούταν μάλιστα υψηλόβαθμες πηγες; Ότι ελληνική και γερμανική κυβέρνηση βρίσκονται σε προχωρημένες συζητήσεις εξετάζοντας ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους που θα προβλέπει την επαναγορά των ελληνικών ομολόγων από την ελληνική κυβέρνηση με χρήματα που θα δανειστεί από την Γερμανία ή από το Ταμείο Στήριξης όπου όλα τα κράτη μέλη θα συμβάλλουν αναλογικά με τον πληθυσμό ή το ΑΕΠ τους. Οι φήμες έπαψαν να αποτελούν κακόβουλα σενάρια την Πέμπτη, οπότε όλος ο ευρωπαϊκός Τύπος επιβεβαίωνε τα συγκεκριμένα σχέδια, που αξίζει να πούμε ότι είχαν διαψευστεί εξίσου σθεναρά και απο το Βερολίνο και από τις Βρυξέλλες – δεν είναι δηλαδή μόνο η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου που αποκρύπτει την πραγματικότητα από τους εργαζόμενους. Το σχέδιο σε αδρές γραμμές (και χωρίς να έχουν διευκρινιστεί ακόμη πολλά λεπτά) έχει ως εξής: Η κυβέρνηση της Γερμανίας δανείζει την ελληνική και άλλες κυβερνήσεις από την περιφέρεια της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν πρόβλημα με το δημόσιο χρέος τους και αυτές στη

συνέχεια αγοράζουν τα ομόλογά τους από την δευτερογενή αγορά αξιοποιώντας το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή διαπραγματεύονται σε τιμές πολύ χαμηλότερες της ονομαστικής τιμής έκδοσής τους. Ενδεικτικά μόνο να πούμε πως τα 5ετή ομόλογα της Ελλάδας πουλιούνται στο 80% της ονομαστικής τους τιμής, τα 10ετή στο 70%, τα 15ετή στο 60% και τα 30ετή στο 56%. Έτσι, η διαγραφή τους από το χρέος θα μειώσει το ύψος του κατά το ποσοστό της έκπτωσης της αρχικής τους τιμής προς αυτή με την οποία διαπραγματεύονται, σύμφωνα πάντα με τους

Η Γερμανία αν δεχτεί την επαναγορά κρατικών ομολόγων θα το κάνει μόνο αφού πρώτα επιβάλλει νέα μέτρα φτώχειας και ανεργίας

υποστηρικτές αυτού του σεναρίου. Πριν αναφωνήσουμε όλοι με έκπληξη «μα πώς δεν το είχαμε σκεφτεί τόσο καιρό» αξίζει να δούμε τους όρους υπό τους οποίους θα προωθηθεί αυτό το σχέδιο – τουλάχιστον όσους είναι μέχρι γνωστούς ή καλύτερα όσους επέλεξε να κάνει γνωστούς το Βερολίνο. Οι πρώτες φήμες άρχισαν να κυκλοφορούν ταυτόχρονα με τις συνεδριάσεις του συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης και της ΕΕ, που έγιναν αντίστοιχα Δευτέρα και Τρίτη. Πριν την συνεδρίαση είχαν καλλιεργηθεί προσδοκίες ότι η Γερ-

μανία θα βάλει για μια ακόμη φορά το χέρι στην τσέπη και θα συμφωνήσει στην πρόταση αύξησης του κεφαλαίου του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, που ανέρχεται σε 440 δισ. ευρώ. Το Βερολίνο όμως είχε άλλη γνώμη. «Δε φαίνεται να υπάρχει άμεση ανάγκη να αυξηθούν οι πόροι που έχει στη διάθεσή του το συγκεκριμένο ταμείο», ήταν η απάντηση του γερμανού υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που πυροδότησαν μια ασυνήθιστης έντασης διαφωνία στα υψηλότερα δυνατά κλιμάκια της ΕΕ. Στο πλαίσιο της για παράδειγμα ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Μανουέλ Μπαρόζο, δεν δίστασε να επικρίνει ευθέως την Γερμανία, με αφορμή την απόρριψη της πρότασης αύξησης του κεφαλαίου του ταμείου, για να δεχθεί μια σειρά από δηκτικά σχόλια, εκ μέρους της ναυαρχίδας του γερμανικού Τύπου, του περιοδικού Σπίγκελ. Μια προσεκτικότερη ματιά στις δηλώσεις του γερμανού υπουργού Οικονομικών ωστόσο βεβαιώνει πως η Γερμανία δεν απέρριψε την πρόταση αύξησης του κεφαλαίου του Ταμείου, συνολικά. Η διαφωνία της αφορούσε τον χρόνο που θα γίνει αυτό. Πολύ περισσότερο η Γερμανία, απορρίπτοντας την πίεση που της ασκήθηκε, παρέπεμψε το θέμα στην επόμενη (4 Φεβρουαρίου) ή τη μεθεπόμενη σύνοδο κορυφής της ΕΕ (τον Μάρτιο) επιδιώκοντας μια λύση πακέτο. «Πρέπει να ετοιμάσουμε μια συνολική και πλήρη απάντηση της ευρωζώνης στην κρίση δημοσίου χρέους», ήταν τα λόγια του γερμανού υπουργού Οικονομικών. Τι εννοούσε; Πρώτα και κύρια λιτότητα για πάντα. Η Γερμανία θα δεχθεί να αυξηθούν τα κονδύλια παρέμβασης υπό την αυστηρή προϋπόθεση ότι οι χώρες που θα κάνουν χρήση αυτών των χρημάτων θα συναινέσουν να εφαρμόσουν ένα εξοντωτικό πρόγραμμα περικοπών δημοσίων δαπανών και φιλοεργοδοτικών αλλαγών στον ιδιωτικό τομέα

ΣΤΟΧΟΣ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ Δεν έχετε «ψωμί»; Φάτε ...τρομολαγνεία! Την παλιά δοκιμασμένη τακτική υλοποιεί η κυβέρνηση, για να διαμορφώσει ένα κλίμα μαζικής ενοχοποίησης κάθε ανήσυχου πολίτη, κάθε αγωνιζόμενου εργαζόμενου, γενικότερα της Αριστεράς και του κινήματος. Με την πρόθυμη συμμετοχή των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης και με πριμαντόνες τους ομοκρέβατους δημοσιογράφους της ΓΑΔΑ, στήνει αλλεπάλληλα τρομοκρατικά θρίλερ, τα οποία όμως όλο και συχνότερα καταλήγουν σε παρωδία γουέστερν. Ο «βαμμένος» ερυθρόδερμος (με κόκκινο DNA) τρομοκράτης, «ξεβάφει» στη στιγμή! Και τι δεν είδαμε τις τελευταίες ημέρες, γεγονότα που θα οδηγούσαν σε ομαδικές παραιτήσεις άλλες εποχές. Όμως όχι φέτος. Γιατί δεν πρόκειται για λάθη ή για υπερβολές, αλλά για

ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΛΑΦΡΟΣ

Οι ΡΑΦτες της Κατεχάκη «ράβουν» τρομοκράτες μεθοδικές κινήσεις διασποράς του κρατικού τρόμου και εμπέδωσης της καταστολής. Είδαμε στέλεχος κοινοβουλευτικού κόμματος της Αριστεράς, τον Δημοσθένη Παπαδάτο - Αναγνωστόπουλο, μέλος της κεντρικής επιτροπής του Συνασπισμού, να απάγεται κυριολεκτικά από κουκουλοφόρους της ΕΛΑΣ, να ξυλοκοπείται και να δέχεται εξευτελισμούς, για να αφεθεί τελικά ελεύθερος! Ούτε γάτα, ούτε ζημιά για τον Χ. Παπουτσή, ο οποίος μάλιστα δεν δίστασε να μιλήσει για «συμπτώσεις που έπρεπε να διευκρινισθούν»... Γκεμπελικής έμπνευσης

ήταν το στήσιμο του σκηνικού ενοχοποίησης της 27χρονης Γερμανίδας Μαρί Μάγιερ (που ζει στην Ελλάδα), την οποία οι Ιαβέρηδες της αντιτρομοκρατικής την παρουσίασαν ως τρομοκράτισσα με βασικά «στοιχεία» ότι είχε συναντηθεί με τέσσερα άτομα που κατηγορούνται για τον ίδιο λόγο και πως η μητέρα της ήταν μέλος της γερμανικής οργάνωσης Φράξια «Κόκκινος Στρατός» (RAF). Όσο για τον πατέρα της, αναφέρθηκε ότι είχε πέσει νεκρός μετά από ανταλλαγή πυρών με αστυνομικούς στην Αυστρία! Τρομερό στόρι για να καούν τα μηχανάκια

της AGB και για να σβήσουν κάθε απορία για το εάν υπάρχουν πραγματικά αποδεικτικά στοιχεία για την 27χρονη Μάγιερ και για τους υπόλοιπους τέσσερις συλληφθέντες. Κατά τον προσφιλή τους τρόπο, η ΕΛΑΣ και το υπουργείο ΠΡΟ. ΠΟ., διοχέτευσαν τη βρωμιά προφορικά αλλά επίσημα στους διαπιστευμένους δημοσιογράφους, με αποτέλεσμα –οι περισσότεροι, με επικεφαλής τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ Πάνο Σόμπολο– να αρχίσουν να παπαγαλίζουν την «είδηση»! Κάποια στιγμή κι ενώ κοντέψαμε να ε��πεδώσουμε την ύπαρξη «γονιδίου τρομοκράτη», που μεταβιβάζεται από μάνα και πατέρα σε κόρη, αποκαλύφθηκε ότι πρόκειται για απλή συνωνυμία, ότι καμία σχέση δεν έχει η μητέρα της Μάγιερ με το μέλος της RAF και πως ο πατέρας ζει και ερ-


A ΠOΨEIΣ

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

ΠPIN / 11

ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΜΜΕ

που θα είναι πολύ πιο βάρβαρο απ’ ότι έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα. Με βάση πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της σημερινής Γουόλ Στριτ Τζέρναλ η Γερμανία αναμένεται να ζητήσει συνταγματικές δεσμεύσεις για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, εναρμόνιση της φορολογίας, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και αποσύνδεση των μισθολογικών αυξήσεων στους μισθωτούς από τον πληθωρισμό. Η απαίτησή της αυτή μάλιστα θα ζητήσει να εφαρμοστεί όχι μόνο στις 17 χώρες της ευρωζώνης, αλλά και στις 27 χώρες της ΕΕ. Ξεχωριστή σημασία για την Ελλάδα έχει ότι το συζητούμενο σχέδιο αναδιάρθρωσης (που δεν θα αναφέρεται μόνο στα 110 δισ. των δανείων του Μηχανισμού) θα εξετασθεί όταν θα έχει ολοκληρωθεί η επίσκεψη της τρόικας που ξεκινάει την προσεχή Πέμπτη 27 Ιανουαρίου και από το πόρισμά της θα κριθεί η εκταμίευση της νέας δόσης του δανείου. Δηλαδή όλο το σύνθετο σχέδιο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους που θα περιλαμβάνει και επιμήκυνση του δανείου της τρόικας από τα 5 στα 11 χρόνια και αναδιάθρωση διά μέσου της επαναγοράς κρατικών ομολόγων θα εγκριθεί εάν και εφόσον δώσει το πράσινο φως η τρόικα. Αυτή τη φορά όμως η τρόικα (με την άδεια της κυβέρνησης πάντα που αποθρασύνεται βλέποντας να μην συναντάει την δέου-

γάζεται στην Γερμανία! Αντί να πάρει κεφάλια και να ζητήσει συγνώμη, ο Χ. Παπουτσής περιορίστηκε σε μια χλιαρή ανακοίνωση, λέγοντας ότι θα απαγορεύεται η μετάδοση πληροφοριών από την ΕΛΑΣ πριν ολοκληρωθούν οι έρευνες. Από την άλλη ο Π. Σόμπολος, «εκ μέρους και των συναδέλφων», ζήτησε συγνώμη και τα έριξε όλα στην κακή ενημέρωση της αστυνομίας, χωρίς να αναλαμβάνει τις ευθύνες για το γεγονός ότι τα ΜΜΕ έχουν μετατραπεί σε ντουντούκα της Κατεχάκη. «Δουλειά κάθε κυβέρνησης είναι η προπαγάνδα και η παραπληροφόρηση. Δουλειά των εκδοτών είναι να αναπαράγουν κατασκευασμένες ειδήσεις. Καθήκον κάθε δημοσιογράφου είναι να εκθέτει όλους αυτούς και να παρουσιάζει την αλήθεια. Τουλάχιστον, καθενός που εξακολου-

σα αντίσταση στα μεσαιωνικά σχέδια της) θα απαιτήσει ένα πολύ πιο αυστηρό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που θα εστιάζεται σχεδόν αποκλειστικά στον ιδιωτικό τομέα, απαιτώντας αναθεώρηση του νόμου για τις εργασιακές σχέσεις ώστε οι επιχειρησιακές συμβάσεις να κατισχύουν πλήρως των κλαδικών. (Ποιός νοιάζεται πια για το δημόσιο χρέος και τη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων;) Η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους επομένως θα είναι το δόλωμα για ένα νέο γύρο συντριβής των εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Πέραν όμως των περιφερειακών πλευρών, αξίζει να δούμε και ποιον εξυπηρετεί το ίδιο το σχέδιο επαναγοράς κρατικών ομολόγων. Με μια λέξη, τις τράπεζες! Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, εκτός κυρίως αλλά και εντός της Ελλάδας, θα είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι της επαναγοράς καθώς οι πακτωλοί του κρατικού χρήματος αρχικά θα ανακόψουν την πορεία μείωσης τιμών των ομολόγων που διατηρούν στα χαρτοφυλάκιά τους και στη συνέχεια θα μετατραπούν σε δικά τους κεφάλαια. Και αυτό μάλιστα σε μια εποχή που το ρευστό είναι είδος εν εξαλείψει. Το δείχνει η τακτική των τραπεζών να κρατούν επτασφράγιστες τις στρόφιγες του δανεισμού παρά τα 78 δισ. που έχουν πάρει από το κράτος με τη μορφή ρευστού ή εγγυήσεων, παρά και

θεί να αισθάνεται δημοσιογράφος και όχι «βαποράκι»… Κάποιοι «συνάδελφοι», συμπεριλαμβανομένου του προέδρου της ΕΣΗΕΑ, έχουν αποδείξει προ πολλού σε ποια κατηγορία ανήκουν», τονίζει το Αριστερό Ριζοσπαστικό ΜΜΕτωπο. Πρωτοφανείς είναι και οι συλλήψεις που κάνει η ΕΛΑΣ το τελευταίο διάστημα, πιάνοντας τρομοκράτες χωρίς ...τρομοκρατική οργάνωση, όπως οι τέσσερις νέοι που πιάστηκαν προ δεκαημέρου! Η ΕΛΑΣ δίνει επιβαρυντικά στοιχεία (π.χ. αχρησιμοποίητα όπλα), ορισμένα με πρόδηλο στόχο (λίστες δικαστών για να δημιουργήσει κλίμα μέσα στο δικαστικό σώμα ενάντια στους συλληφθέντες), τα οποία μένει να δούμε εάν είναι πιο σοβαρά από την …μητέρα - τρομοκράτισσα, αλλά ακόμα ψάχνει σε ποια οργάνωση ανήκουν.

τα 95 δισ. που έχουν πάρει από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ενεχυριάζοντας κρατικά ομόλογα. Άρα το σχέδιο επαναγοράς είναι ένα νέο κανάλι μεταφοράς κοινωνικού πλούτου από τους φορολογούμενους και τους εργαζόμενους στις τράπεζες. Υπό συζήτηση είναι ωστόσο και το ονομαστικό όφελος όπως προκύπτει από τη διαφορά ονομαστικής και πραγματικής τιμής. Ο λόγος είναι απλός: αν εγκριθεί το σχέδιο, τότε τι πιο φυσιολογικό από το να γίνουμε μάρτυρες ενός ράλυ ανόδου της τιμής των κρατικών ομολόγων στη δευτερογενή αγορά, ως αποτέλεσμα της προοπτικής αγοράς τους από το κράτος, που θα οδηγήσει τις τιμές τους να πλησιάζουν όλο και πιο πολύ την ονομαστική τους τιμή; Ως αποτέλεσμα όλο το σχέδιο αναδιάρθρωσης το μόνο που θα έχει καταφέρει θα είναι να κρατικοποιήσει το δημόσιο χρέος, καθαρίζοντας την αγορά από υποτιμημένα και αβέβαιης αξιοπιστίας κρατικά ομόλογα! Από μια άλλη σκοπιά είναι κεϋνσιανισμός για πλουσίους στην εποχή του σύγχρονου καπιταλισμού, όπου αντί το κράτος να αγοράζει προβληματικά ναυπηγεία και κλωστοϋφαντουργίες, λειτουργώντας ως ασφαλιστική εταιρεία της αστικής τάξης, αγοράζει προβληματικά ομόλογα! Το πρόβλημα όμως είναι ότι ακόμη και τα μαθηματικά της επαναγοράς (αγορά ομολόγων στο 70% της αξίας τους, άρα μείωση του χρέους κατά 30%) παραλείπουν σημαντικές μεταβλητές, όπως για παράδειγμα τους τόκους που καταβάλλονται στο τέλος κάθε χρόνου κι οι οποίοι αφαιρούνται όταν η αγορά γίνεται πριν την ωρίμανσή τους. Επομένως 100 - 70 δεν κάνει 30... Συνολικότερα, το σχέδιο επαναγοράς και άλλα σχέδια που απεργάζονται οι Γερμανοί και η ελληνική κυβέρνηση ως στρατηγική επιδίωξη έχουν να κάνουν το χρέος βιώσιμο, κατά την τρέχουσα ορολογία, προς όφελος των πιστωτών. Να διασφαλιστεί δηλαδή ότι θα αποπληρωθεί. Σε αντιπαράθεση με αυτά τα σχέδια που επιφυλάσσουν νέα μέτρα λιτότητας οι εργαζόμενοι πρέπει να αντιπαραβάλλουν την παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους έτσι ώστε να σταματήσει ο κοινωνικός πλούτος να απομυζάται από τους πιστωτές και τις τράπεζες. Ρόλο επιταχυντή σε αυτή τη διαδικασία μπορεί να διαδραματίσει ο λογιστικός έλεγχος του δημόσιου χρέους που θα ανοίξει τα βιβλία του στην κοινωνία και θα απονομιμοποιήσει το ίδιο το χρέος, η αποπληρωμή του οποίου μέχρι στιγμής εμφανίζεται συχνά και από την Αριστερά ως θέση αρχής και αξιοπιστίας!

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά ήρθε και η έναρξη της δίκης για τους κατηγορούμενους ως μέλη της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» την Δευτέρα. Η αστυνομία πήγε να μειώσει το κόστος του χαφιεδισμού, ζητώντας προκλητικά από κάθε πολίτη που ήθελε να παρακολουθήσει την ακροαματική διαδικασία να παραδίνει φωτοτυπία της ταυτότητάς του! Καταργείται ακόμα και το στοιχειώδες δικαίωμα της δημόσιας δίκης. Πόσο μάλλον που είχε γεμίσει την αίθουσα με μυστικούς αστυνομικούς... Η συμβιβαστική πρόταση της Προέδρου ήταν να παραδίδονται οι ταυτότητες και όχι οι φωτοτυπίες... Στο βιβλίο του Τζον Λε Καρέ Ο ράφτης του Παναμά, ένας πράκτορας της ΜΙ5 στέλνει χαλκευμένες πληρο-

φορίες για να δικαιολογήσει το μισθό του. Οι σύγχρονοι RAFτες της Κατεχάκη στέλνουν χαλκευμένες πληροφορίες για να υπερασπίσουν τα συμφέροντα ενός συστήματος που βουλιάζει στην κρίση. Ο Χ. Παπουτσής πάει να ξεπεράσει τον βραβευμένο από το FBI Μ. Χρυσοχοΐδη. Με οδηγό τον Λ. Οικονόμου, που εκμυστηρευόταν στους Αμερικανούς ότι οι οργανώσεις της άκρας Αριστεράς είναι προθάλαμος για την τρομοκρατία. «Η κυβέρνηση προσπαθεί να εγκαθιδρύσει μια Χούντα με κοινοβουλευτικό μανδύα, με τη βοήθεια της ΕΕ, του ΔΝΤ και άλλων μηχανισμών του διεθνούς ιμπεριαλισμού. Η προσπάθεια τρομοκράτησης της Αριστεράς και της κοινωνίας θα πέσει στο κενό», τονίζει σε ανακοίνωσή της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ο Απ. Γκλέτσος και η ανυπακοή n ΝΙΚΗΤΑΣ ΓΕΡΑΝΗΣ Πυρ ομαδόν κατά του Απόστολου Γκλέτσου, από τις εφημερίδες του κατεστημένου, την εβδομάδα που πέρασε, με υποτιμητικά σχόλια για τη ζωή και το προηγούμενο έργο του νυν δήμαρχου. Πρωτοπόροι στη δημοσιογραφία των ποταπών προσωπικών επιθέσεων οι εφημερίδες της Καθημερινής και του Βήματος και εδικά ορισμένων συντακτών τους, γνωστών για το αντιλαϊκό τους μένος. Ο Απόστολος Γκλέτσος ορθώς στήριξε ως δήμαρχος τους κατοίκους του δήμου του. Άλλωστε, δεν είχε και άλλη επιλογή, αν ήθελε να διασφαλίσει την πολιτική και ηθική του ύπαρξη. Εξάλλου δεν είναι ο μόνος που επιχείρησε κάτι τέτοιο. Το ίδιο ακριβώς έκανε τον περασμένο Οκτώβριο ο δήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου Διονύσης Αρωνιάδης. Μόνο που ο Αρωνιάδης δεν ήταν διάσημος και από τον περασμένο Οκτώβριο μέχρι σήμερα η τάση γενικευμένης ανυπακοής των πολιτών δεν ήταν τόσο ανεπτυγμένη όσο σήμερα. Η διασημότητα του Γκλέτσου και η εκρηκτικότητα της εποχής, σχετικά εύκολα θα μπορούσαν να μετατρέψουν τον πρώην ηθοποιό σε λαϊκό σύμβολο της ανυπακοής –χωρίς, ίσως, ο ίδιος να θέλει ή να έχει επιδιώξει κάτι τέτοιο– ενώ το γεγονός της Στυλίδας εξίσου εύκολα θα μπορούσε να αποτελέσει τη θρυαλλίδα ώστε παρόμοια γεγονότα και πράξεις πολιτών να αποκτήσο��ν ανεξέλεγκτη έκταση – στα πρόθυρα τέτοιας κατάστασης βρισκόμαστε. Η απαράδεκτη σύλληψη του δημάρχου και η προσπάθεια να παρουσιαστεί ως γραφικός «νταής» από τα ΜΜΕ ήθελε να προλάβει ακριβώς αυτό το ενδεχόμενο: να κόψει την όρεξη των Ελλήνων για γενίκευση των πράξεων ανυΗ βρόμικη πακοής και, ακόμη πιο επίθεση από επικίνδυνα για το σύστησυλλογικής ανυπακοεφημερίδες κατά μα, ής και αυτοοργάνωσης. Ακολούθησαν οι «νουθετου δημάρχου σίες του «κακού λαού» με Στυλίδας, στόχο βαρύγδουπα άρθρα και απόψεις περί «ανομίας» έχει το κίνημα και άλλες αθλιότητες. Το αποτέλεσμα βέβαια αυανυπακοής τής της σταυροφορίας της αστυνομίας και των ΜΜΕ ήταν η γελοιοποίησή τους, καθώς οι κάτοικοι της Στυλίδας και ο «γραφικός» Γκλέτσος δικαιώθηκαν – τόση ήταν η γελοιοποίηση της αστυνομίας που δεν τολμούσε να συλλάβει τον Γκλέτσο όσο αυτός βρισκόταν ανάμεσα σε δημότες! Και μαζί τους δικαιώθηκε ηθικά και η αγανάκτηση και στάση ανυπακοής των πολιτών, που ανάγκασαν τον ίδιο τον υφυπουργό Υποδομών Γ. Μαγκριώτη να χαρακτηρίσει σε συνέντευξή του στη ΝΕΤ «δικαιολογημένη» τη «δυσφορία του κόσμου» για το θέμα των διοδίων! Το ζήτημα της ελεύθερης διέλευσης 3.000 ανθρώπων, κατοίκων του δήμου Στυλίδας, από τα διόδια της Πελασγίας, που κόβουν το δήμο τους στα δύο, θα αποτελούσε ένα μεμονωμένο γεγονός αν δεν συνέβαινε σε μια τέτοια εποχή. Ο αγώνας των κατοίκων της Στυλίδας ενώθηκε χωρίς να το αποφασίσει κανείς με όλες τις φωνές και πράξεις διαμαρτυρίας και ανυπακοής απέναντι στον προκλητικό τσαμπουκά των εργολάβων των εθνικών οδών, αλλά και με όλες τις μικρές και μεγάλες φωνές και πράξεις αντίστασης απέναντι στο αμόκ που έχει καταλάβει κράτος, επιχειρήσεις, ΜΜΕ, ΔΝΤ, ΕΕ εναντίον του λαού.


12 / ΠPIN

H

A ΛΛH O ΨH

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

Η απρόβλεπτη εξέγερση

Ε

νας μήνας κινητοποιήσεων, που πήραν τον χαρακτήρα της εξέγερσης και κατέληξαν να ονομαστούν η πρώτη επανάσταση του σύγχρονου αραβικού κόσμου, ήταν αρκετός για να ανατρέψει σχεδόν 25 χρόνια ουσιαστικής δικτατορίας στην Τυνησία και να οδηγήσει τον σχεδόν ισόβιο πρόεδρο Ζιν Αμπιντίν Μπεν Αλί στο να εγκαταλείψει κυνηγημένος τη χώρα. Από τις 17 Δεκεμβρίου, μέρα που σημαδεύει πλέο την σύγχρονη ιστορία της Τυνησίας, και τον θάνατο του Μοχάμεντ Μπουαζίζι που ήταν η σπίθα πυροδότησης της εξέγερσης των ανέργων, όλα τα ενδεχόμενα παραμένουν ακόμα ανοιχτά. Το πολιτικό σύστημα της χώρας συνεχίζει να στέκεται αδύναμο και αμήχανο απέναντι στις συνεχείς κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα, που αμφισβητούν ακόμα και την μεταβατική κυβέρνηση εθνικής ενότητας του πρωθυπουργού Μοχάμεντ Γκανούσι και του προέδρου Φουέντ Μπάζα λόγω των άμεσων δεσμών τους με το καθεστώς Μπεν Αλί. Το σκηνικό συνεχίζει να δημιουργεί αναταραχή στον αραβικό κόσμο, με κινητοποιήσεις –εμπνευσμένες από την Τυνησία– σχεδόν σε όλες τις γύρω χώρες, ενώ οι κυβερνήσεις προσπαθούν να υποτιμήσουν την κατάσταση με τις ανακοινώσεις τους. Επιπλέον, η εξέγερση εντείνει την αμηχανία της ΕΕ αλλά και των ΗΠΑ που ήταν παραδοσιακοί σύμμαχοι του προηγούμενου καθεστώτος της Τυνησίας και κάνουν προσπάθειες να ελιχθούν πιεζόμενοι από την κατάσταση της χώρας ώστε να μη χάσουν έναν πολύτιμο σύμμαχο. Ο φυγάς πρόεδρος της Τυνησίας Μπεν Αλί ήταν το χαϊδεμένο παιδί του ΔΝΤ και όλου του διεθνούς συστήματος του κεφαλαίου. Είχε μάλιστα παρασημοφορήσει τον Στρος Καν με τον τίτλο του «Ανώτερου Αξιωματικού του Τάγματος για τη Δημοκρατία». Το κόμμα του ήταν μέλος της... Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Μετά την πτώση του οι κινήσεις των ισχυρών φανερώνουν τον κρυφό τους πανικό και την ανάγκη τους να ελέγξουν την κατάσταση. Χαρακτηριστικά μέχρι και η Σοσιαλιστική Διεθνής, με πρόεδρο τον δικό μας Γ. Α. Παπανδρέου, διέγραψε την εβδομάδα που πέρασε το κόμμα του Μπεν Αλί, σε μια κίνηση καθαρού εντυπωσιασμού. Ενώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σοσιαλιστές και συντηρητικοί μπλόκαραν την έκδοση ψηφίσματος συμπαράστασης στο λαό της Τυνησίας, στη Γαλλία, χώρα με στενούς οικονομικούς αλλά και πολιτικούς δεσμούς με το καθεστώς Αλί, η υπουργός Εξωτερικών κατηγορείται γιατί θέλησε να στείλει υλική βοήθεια προς το καθεστώς για την καταστολή της εξέγερσης. Την ίδια στιγμή, οι φωτογραφίες χειραψιών του προέδρου Σαρκοζί με τον Μπεν Αλί αποκαθηλώνονται από την ιστοσελίδα της πρεσβείας της Τυνησίας. Στην Τυνησία όμως ακόμα ο λαός συνεχίζει να αμφισβητεί, να αγωνίζεται και να κερδίζει...

nΚ  ΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ

Δ

εν σας φοβόμαστε πια, προδότες», είναι το σύνθημα που κυριάρχησε την εβδομάδα που μας πέρασε τους δρόμους των μεγάλων πόλεων της Τυνησίας, σχεδόν μία εβδομάδα από την πτώση του καθεστώτος Μπεν Αλί και ουσιαστικά τη φυγάδευση του δικτάτορα από τη χώρα. Μπορεί ο ίδιος ο Μπεν Αλί να έκανε κάθε προσπάθεια, στo πλαίσιo της αυταρχικής εξουσίας του, να καταστείλει μια μεγαλειώδης εξέγερση, με τρία διαγγέλματα κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα, όπου έταξε από θέσεις εργασίας μέχρι μείωση της τιμής της ζάχαρης, του ψωμιού και του γάλακτος, καθώς και ελευθερία του Tύπου και πάταξη της διαφθοράς, όμως η ιστορική αλλαγή είχε πια ξεφύγει από τον έλεγχό του. Και οι εξεγερμένες συνειδήσεις βρίσκονται πια σε πορεία συνεχούς διεκδίκησης, μια πορεία που δεν έχει καταφέρει να ανακόψει ούτε και η πτώση του καθεστώτος, αλλά ούτε και η προσπάθεια του υπάρχοντος

πολιτικού κατεστημένου να δημιουργήσει μεταβατική κυβέρνηση ώστε να ενσωματώσει τις αντιστάσεις. Η ιστορία του Μοχάμεντ Μπουαζίζι είναι πια μία παγκόσμια αφήγηση. Νέος, πτυχιούχος, άνεργος, που για να επιβιώσει έγινε μικροπωλητής φρούτων. Η αστυνομία καταστρέφει τον πάγκο του και απευθυνόμενος στις αρχές δεν βρίσκει καμία δικαίωση. Αυτοπυρπολείται σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απελπιστική πραγματικότητα που βιώνει, και υποκύπτει στα τραύματά του. Ο θάνατός του ήταν η αφορμή για να ξεσπάσει η εξέγερση των ανέργων της Τυνησίας, που μετατράπηκε στην επανάσταση που έριξε ένα δικτάτορα και επανέφερε στο προσκήνιο την πραγματική ουσία της πάλης των τάξεων και το ρόλο της πολιτικής. Η Τυνησία ήταν μια χώρα όπου η επίσημη μακροοικονομία ευημερούσε, με τη στήριξη μιας δικτατορίας με δημοκρατικό μανδύα. Η χώρα συμμετείχε στην GATT και τον ΠΟΕ, είχε στενούς δεσμούς συνεργασίας με την ΕΕ, με υπογεγραμμένες

συνθήκες ελεύθερης διακίνησης εμπορευμάτων και κυριότερους συνεταίρους την Γαλλία και την Ιταλία. Υπό το καθεστώς Μπεν Αλί, ο χρηματοπιστωτικός τομέας αναμορφώθηκε και αναπτύχθηκε, σημαντικά τμήματα του δημόσιου τομέα μετατράπηκαν σε κερδοφόρες επιχειρήσεις και 160 κεντρικές κρατικές επιχειρήσεις ιδιωτικοποιήθηκαν. Η χώρα είχε ΑΕΠ αντίστοιχο με την ευρωπαϊκή περιφέρεια, χαμηλό έλλειμμα δημόσιου τομέα, πληθωρισμό απόλυτα ελεγχόμενο και πλήρως ανανεωμένη δανειοληπτική ικανότητα στις περίφημες αγορές... Οι πολιτικές του ΔΝΤ που εφαρμόστηκαν ήταν απολύτως αποτελεσματικές. Ταυτόχρονα ορισμένες οικογένειες της χώρας, ανάμεσα στις οποίες και η οικογένεια Τραμπελσί, γόνος της οποίας και η δεύτερη γυναίκα του δικτάτορα, είχαν στην κατοχή τους τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις της χώρας, ανάμεσα τους τράπεζες, ξενοδοχεία, τηλεπικοινωνίες, αντιπροσωπείες. Η χώρα ουσιαστικά είναι χωρισμένη σε ζώνες ανισότητας, με την παραλιακή ζώ-

Ο μεταδοτικός ιός της ανα n ΝΑΣΙΜ ΑΛΑΤΡΑΣ*

Ε

νας ασπρομάλλης εξηνταπεντάχρονος Τυνήσιος, με μάτια που έκλειναν μέσα τους ρυάκια από ζεστά δάκρυα, στο πεζοδρόμιο της Τύνιδας. Σαν μίλησε, η μεταλλική και βαριά του φωνή σε έδενε πάνω σε κάθε του κίνηση: «Ευχαριστούμε τους νέους μας. Τα κατάφεραν... Τα κατάφεραν... Εμείς κοίτα τα μαλλιά μου, γεράσαμε παλεύοντας... Αποτύχαμε, αποτύχαμε. Ευχαριστώ τους νέους για αυτήν την ιστορική στιγμή που ζω... Ευχαριστώ, ευχαριστώ». Στο πρόσωπο του έβλεπε κανείς όλες τις εικόνες και στη φωνή του όλες τις φωνές, εκείνες τις κλεισμένες και πνιγμένες. Έβλεπε ίσως την πολιτική, κομματική και κινηματική ιστορία της Τυνησίας. Εξέφρασε με λίγα λόγια τον πόνο ενός λαού για τα πολιτικά αδιέξοδα που τον οδήγησαν τα κινήματα και τα κόμματα, νόμιμα ή παράνο-

μα. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι οι δυνάμεις αυτές παραιτήθηκαν από τον αγώνα ή ότι λύγισαν κάτω από το βάρος των αποτυχιών. Όχι, αντιθέτως έμειναν στη πρώτη γραμμή, αλλά δεν μπορούσαν να ξεσηκώνουν τον λαό, γιατί δεν γνώρισαν πως οργανώνεται μια εξέγερση ή μια επανάσταση. Τώρα έμαθαν από τους ανέργους και τους νέους, που έκαναν ό,τι ήθελαν και όπως και όπου ήθελαν. Και όταν εξεγείρεται ο λαός δεν κάνεις εσύ τον μικρό «κινηματικό δικτάτορα». Οι εξεγερμένοι δεν άφησαν τίποτα όρθιο στο πέρασμα τους, από το πιο μικρό χωριό της Τυνησίας μέχρι τη μεγάλη μάχη της Τύνιδας. Τα στελέχη των κινημάτων δεν καταδίκασαν, ούτε επέκριναν τον τρόπο αντίδρασης ενός λαού, δεν εγκλωβίστηκαν στην καθεστωτική εισαγγελική λογική. Κράτησαν αξιοπρέπεια και έντιμη στάση. Και αυτό φάνηκε από τη στάση τους απέναντι στις


KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

H

ΠPIN / 13

A ΛΛH O ΨH

η της Τυνησίας νη να έχει συγκεντρώσει όλο τον πλούτο. Ακόμα και σε τομείς της οικονομίας που ευημερούσαν επί Μπεν Αλί, οι μισθοί παρέμεναν χαμηλοί, ενώ για τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού η κυβέρνηση, ακολουθώντας πολιτική ΔΝΤ, είχε καταργήσει τις οικονομικές παροχές και είχε οδηγήσει σε εξασθένιση το κράτος πρόνοιας. Οι εργαζόμε��οι αντιμετώπιζαν την άνοδο των τιμών των βασικών ειδών διατροφής και των δαπανών στέγασης, ενώ η ανεργία επισήμως καταγραφόταν στο 15%, με την πραγματικότητα να είναι χειρότερη. Τα ποσοστά ποικίλουν τόσο με βάση τη γεωγραφία της χώρας, με το ποσοστό να εκτοξεύεται στο εσωτερικό της, αλλά και με βάση την ηλικία. Η ανεργία στους νέους αγγίζει σε περιοχές το 50%, ενώ είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ο άνεργος πληθυσμός αποτελείται από μεγάλο ποσοστό πτυχιούχων, σε ένα μορφωμένο πληθυσμό, αφού οι απόφοιτοι λυκείου αγγίζουν το 100%. Σε αυτό το σκηνικό ανισοτήτων και καταπίεσης η κοινωνική αναταραχή ήταν απλά θέμα χρόνου. Όμως η έκταση και έντασή της ήταν κάτι που το καθεστώς δεν περίμενε. Ξεκινώντας από την πόλη του Σιντί Μπουζίντ, όπου ζούσε ο Μοχάμεντ Μπουαζίζι, και με αρχικό πυρήνα την άνεργη νεολαία, εξαπλώθηκε σιγά σιγά σε όλη τη χώρα και μετατράπηκε σε παλλαϊκή εξέγερση, με τους εργαζόμενους να παίρνουν τη σκυτάλη της συμμετοχής από τους ανέργους, τους δικηγόρους και τους καλλιτέχνες να προκηρύσσουν απεργίες και την αντίσταση να φτάνει στην πρωτεύουσα. Και αυτό παρά την εκκωφαντική σιωπή που τηρούνταν ευλαβικά από όλα τα μέσα ενημέρωσης της χώρας, που ελέγχονταν από το καθεστώς. Για εβδομάδες, το μόνο που έφτανε στα αυτιά των Τυνήσιων ήταν τα διαγγέλματα του προέδρου. Το επόμενο όπλο του καθεστώτος ήταν, αναμενόμενα, η βίαιη καταστολή. Όλες οι μονάδες της αστυνομίας ήταν στο δρόμο, ανάμεσά τους και ελεύθεροι σκοπευτές. Η εξέγερση αυτή σημαδεύτηκε από 100 νεκρούς, σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι το καθεστώς έφτασε

στο σημείο να κλείσει όλα τα σχολεία και τα πανεπιστήμια της χώρας, στην προσπάθειά του να μην εμπλακούν στην εξέγερση που είχε ήδη ξεκινήσει. Η κίνηση αυτή του καθεστώτος καταγγέλθηκε από την Γενική Ένωση των Φοιτητών (UGET), ένωση παράνομη για πολλά χρόνια. Στο ξεκίνημα του, το κίνημα υποτιμήθηκε και από τα συνδικάτα της χώρας, που τελικά εγκαίρως κινητοποιήθηκαν. Με αποτέλεσμα, όταν το Γενικό Συνδικάτο Εργατών της Τυνησίας (UGTT) καταδίκασε τη βίαιη καταστολή και έδωσε το πράσινο φως για τοπικά καλέσματα σε γενικές απεργίες στις αρχές του Γενάρη, αλλά και ανακοίνωσε τη γενική απεργία και το ραντεβού στην Τύνιδα, να έχει πια ξεπεραστεί από το κίνημα που ήταν σε πορεία ευθείας σύγκρουσης με το καθεστώς. Οι κινητοποιήσεις βέβαια στέφθηκαν με απόλυτη επιτυχία. Ο κοινωνικός χαρακτήρας αυτού που τα δυτικά Μέσα και η μεταβατική κυβέρνηση βαφτίζουν «επανάσταση της αξιοπρέπειας και την ελευθερίας», στοχεύοντας στην ενσωμάτωση στο υπάρχον πολιτικό σκηνικό, είναι αδιαμφισβήτητος. Οι πολιτικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να παίξουν καίριο ρόλο υπό διαφορετικές συνθήκες, είχαν ήδη αποδυναμωθεί και κατασταλεί από το καθεστώς. Η επιρροή του Ισλαμικού Κόμματος An-Nahda παραμένει ελάχιστη, μιας και οι ηγεσία του είχε ουσιαστικά διωχθεί και αυτοεξορισθεί εδώ και δεκαετίες και οι δομές του είναι ανύπαρκτες. Αντίστοιχα το Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργατών της Τυνησίας ήταν στην παρανομία και ο ηγέτης του Xάμα Χαμάμι απελευθερώθηκε πρόσφατα μετά την πτώση του καθεστώτος. Οι ίδιοι στην προσπάθεια τους να ενημερώσουν για το τι ακριβώς συνέβαινε στη χώρα τις πρώτες μέρες της εξέγερσης, ενημέρωσαν το ΝΑΡ, ανάμεσα στα άλλα, και για τις συλλήψεις των μελών τους. Ο Αmmar Amroussia συνελήφθη στις 29/12 στην Gafsa λόγω του ρόλου του στο δρόμο, και των άρθρων του, ενώ ο Wael Naouar, γενικός γραμματέας του γραφείου της Γενικής Ένωσης Φοιτητών συνελήφθη την 5/1 παρά το ότι είχε σπάσει το γόνατό του.

Η πραγματική πολιτική αξία και επικινδυνότητα της εξέγερσης ήρθε να επιβεβαιωθεί και όταν ο Μπεν Αλί κατέβασε το στρατό στο δρόμο. Οι σκηνές στρατιωτών και διαδηλωτών να πανηγυρίζουν μαζί, ήταν το τελευταίο χτύπημα στο καθεστώς. Με την πτώση του Μπεν Αλί, το πολιτικό σκηνικό της χώρας παραμένει ρευστό. Θα κριθεί από την ένταση των κινητοποιήσεων και την προσπάθεια του αστικού μπλοκ εξουσίας να τις οδηγήσει σε εξασθένιση, παίζοντας το χαρτί της εγκαθίδρυσης δημοκρατίας. Η δημιουργία μεταβατικής κυβέρνησης «εθνικής ενότητας» με πρωθυπουργού τον Μοχάμεντ Γκανούσι και πρόεδρο τον Φουέντ Μπάζα και η προκήρυξη εκλογών δεν ήταν αρκετές για να καθησυχάσουν το λαό. Με δεδομένο, ότι υπουργοί της κυβέρνησης αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός ήταν μέλη του κόμματος του Μπεν Αλί Συνταγματικός Δημοκρατικός Συναγερμός (RCD) μέχρι πρόσφατα, που υπό τη λαϊκή κατακραυγή παραιτήθηκαν και το κόμμα αυτοδιαλύθη-

κε, η κυβέρνηση είχε τις πρώτες παραιτήσεις υπουργών πριν καλά - καλά προλάβει να δημιουργηθεί. Πρόκειται για πολιτικούς, που αρνούνταν να συνδεθούν με την έστω και έμμεση στήριξη του κατεστημένου. Παράλληλα ο πρωθυπουργός προσπαθεί να εξευμενίσει την κοινή γνώμη με κάθε τρόπο, από την υπουργοποίηση γνωστού «μπλόγκερ» και ακτιβιστή του διαδικτύου, μέχρι τη νομιμοποίηση των κομμάτων που ήταν στην παρανομία, την αμνήστευση των πολιτικών κρατουμένων αλλά και των συλληφθέντων της εξέγερσης, την απελευθέρωση του Τύπου και την κατάργηση της λογοκρισίας, τις δηλώσεις «ρήξης με το παρελθόν» και την κήρυξη τριήμερου πένθους για τους νεκρούς της επανάστασης. Όμως οι καθημερινές διαδηλώσεις συνεχίζονται, και αντιμετωπίζονται μέχρι και με πυροβολισμούς. Το στοίχημα της κοινωνικής αλλαγής παραμένει ανοιχτό και απειλεί πλέον τη σταθερότητα του τυραννικού καπιταλισμού στην ευρύτερη περιοχή.

Οι καθημερινές διαδηλώσεις συνεχίζονται, καθώς το παλιό καθεστώς προσπαθεί να επιβιώσει με «άλλα ρούχα»

ατροπής στις γειτονικές χώρες διεθνείς τους συμμαχίες. Δεν πωλήθηκαν στους Αμερικανούς, όπως έκαναν ιρακινοί και κούρδοι πολιτικοί ηγέτες. Δεν αντικατέστησαν την ανικανότητα τους με συμμαχίες με τους ιμπεριαλιστές. Δεν δέχτηκαν να γίνουν ηγέτες μαριονέτες, ούτε δέχτηκαν να θυσιάζουν στο βωμό ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου έναν εκατομμύριο πολίτες Ιρακινούς, για να χτίζουν τελικά έναν φθαρμένο καθεστώς μαφίας, ανελευθερίας και εκτελέσεων στο Ιράκ και το Κουρδιστάν Ιράκ. Στην Αλγερία και την Αίγυπτο όμως, τα κινήματα ξέρουν να κάνουν εξεγέρσεις και επαναστάσεις. Εκεί οι πράξεις ανατροπής των καθεστώτων θα προκαλέσουν τεράστιες γεωπολιτικές επιπτώσεις όχι μόνο στην περιοχή αλλά διεθνώς, ειδικά στην Αίγυπτο. Στην αφρικανική αυτή χώρα οι επιπτώσεις έχουν άμεση σχέση με την ασφάλεια του προτεκτοράτου των ιμπεριαλιστών στη Μέση Ανατολή, του Ισραήλ. Οι πολιτικές δυνάμεις εκεί έχουν εγκλωβιστεί στο φόβο ότι ο λαός τους και η κοινωνία θα υποφέρουν

σε όλα τα επίπεδα, αν ποτέ προχωρήσουν στην ανατροπή, εξαιτίας της οικονομικής της εξάρτησης από το δυτικό κόσμο και ειδικά από τις ΗΠΑ. Ας μην ξεχνάμε τον πόλεμο του Σουέζ, τον πόλεμο του 1967, την κατάληψη της Διώρυγας του Σουέζ, που οδήγησε ως γνωστόν στο κλείσιμό της για έξι ολόκληρα χρόνια, στερώντας από την Αίγυπτο το 60% των εθνικών της εσόδων. Η κυβέρνηση της Αλγερίας που έχει στο θησαυροφυλάκιο της χώρας πάνω από 152 δισ. δολάρια, αποφάσισε προκλητικά μέσα σε μια μέρα το διπλασιασμό των τιμών σε βασικά είδη. Και δεν σταμάτησε εκεί, αλλά αποφάσισε να επιβάλει με αλαζονικό ύφος αύξηση στο ΦΠΑ των μικροπωλητών κατά 17%. Οι πολίτες γνωρίζοντας τι πλούτο έχει η χώρα τους και, βλέποντας την έκταση της διαφθοράς και της ανεργίας που έφτανε σχεδόν σε όλα τα φτωχά στρώματα, ξεσηκώθηκαν αψηφώντας όλα τα κομματικά και κινηματικά πλαίσια. Δεν είχαν όμως πολιτικούς στόχους, όπως οι Τυνήσιοι. Οι Αλ-

γερινοί φοβούνται ότι η πράξη ανατροπής ενός δικτάτορα ισοδυναμεί με κήρυξη εμφυλίου πολέμου. Και οι πολίτες της Αλγερίας έχουν κακές αναμνήσεις από τον εμφύλιο. Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση εγκατέλειψε τη μάταιη προσπάθεια να καταστείλει την εξέγερση με τα δικά της όργανα. Αποφάσισε να πάρει πίσω όλες τις αυξήσεις και να ακολουθήσει την τακτική των συλλήψεων εναντίον ηγετικών στελεχών του Ισλαμικού Κινήματος Σωτηρίας. Στέλνοντας έτσι με έμμεσο τρόπο μήνυμα στους διαδηλωτές ότι επίκειται εμφύλιος πόλεμος. Ενώ δηλαδή η εξέγερση των Αλγερινών δεν έχει σχέση με το Ισλαμικό Κίνημα ο δικτάτορας, αμέσως τη φόρτωσε στις πλάτες τους. Περιορίζοντας έτσι την κοινωνική της διάσταση και τη διεθνή της απήχηση. Πολλά δυτικά καθεστωτικά ΜΜΕ περίμεναν την έξυπνη αυτή κίνηση από την κυβέρνηση της Αλγερίας και άρχισαν να γράφονται άρθρα και ρεπορτάζ για το ρόλο των ισλαμιστών και τις συλλήψεις εναντίον τους.

Και έτσι πέρασε γρήγορα η εικόνα, ότι πίσω από την εξέγερση είναι οι ισλαμιστές που θέλουν να καταλάβουν την πλούσια σε αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου χώρα. Τα αντανακλαστικά της Δύσης ξύπνησαν, γιατί εκτίμησαν ότι η πτώση ενός δικτάτορα στην Αλγερία από οικονομική και πολιτική άποψη έχει μεγαλύτερο γεωπολιτικό αντίκτυπο από ό,τι ενός δικτάτορα στη τουριστική Τυνησία. Από και πέρα το υπόλοιπο έργο ήταν εύκολο και γρήγορο: Με εκβιασμούς, απειλές και πολιτικές παραχωρήσεις, όπως η συμμετοχή στο 1/4 της εξουσίας, κατάφερε η κυβέρνηση της Αλγερίας να πείσει και να «ηρεμήσει τον κόσμο» κι έτσι η εξέγερση σταμάτησε απότομα, μόλις απελευθερώθηκε ο ηγέτης του κινήματος ο Αλί Μπελχάτζ. Στην Τυνησία αυτό δεν μπορούσε να γίνει, γιατί καμία πολιτική δύναμη δεν είχε το πάνω χέρι στην εξέγερση των ανέργων και έτσι νίκησε και συνεχίζεται… * Δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας


14 / ΠPIN KOINΩNIA EIΔHΣEIΣ

E ΠIKAIPOTHTA AKPOBAΣIEΣ

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

n ΓIANNHΣ ΔEPMENTZOΓΛOY

Διαδηλωτές κατά Γ. Παπανδρέου στην Κοζάνη

Σ

ιδερόφρακτος», με τη συνοδεία χιλίων ανδρών των ΜΑΤ, μετέβη την Πέμπτη στην Κοζάνη ο Γ. Παπανδρέου, προκειμένου να εξαγγείλει τη δημιουργία στην περιοχή του... μεγαλύτερου φωτοβολταϊκού πάρκου στον κόσμο! Φαίνεται όμως πως η οργή που έχει προκαλέσει η πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ ΔΝΤ, δεν κατευνάζεται με εξαγγελίες ...πράσινης ανάπτυξης. Ενδεικτικό είναι το γεγονός, ότι στην προηγούμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού, τον Σεπτέμβρη, στη συ-

γκέντρωση διαμαρτυρίας που είχε διοργανωθεί τότε, συμμετείχαν μόλις μερικές δεκάδες εργαζομένων. Αυτή τη φορά οι διαμαρτυρόμενοι ξεπέρασαν τους 1.500. Στη διαδήλωση, που χτυπήθηκε βίαια από την αστυνομία συμμετείχε το Συνδικάτο στην Ενέργεια «Εργατική Αλληλεγγύη», φοιτητές του πανεπιστημίου, κάτοικοι από τον τέως Δήμο Βελβεντού (αντιδρούν στον «Καλλικράτη») και την κοινότητα Μαυροπηγής, αλλά και καταστηματάρχες της Κοζάνης που αντιδρούν στο νόμο απαγόρευσης του καπνίσματος. Στα μπλοκ των εργατών της ΔΕΗ και των φοιτητών, που ήταν και τα πιο μαζικά, κυριάρχησαν συνθήματα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική του Μνημονίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ, της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας, αλλά και των εν εξελίξει αντιδραστικών αλλαγών στην εκπαίδευση.

Αλληλεγγύη στην τουρκική «Πορεία»

Κ

ύμα αντιδράσεων προκάλεσε και στην Ελλάδα η απροκάλυπτη εισβολή της τουρκικής αστυνομίας στις 24 Δεκέμβρη στα γραφεία του νόμιμου αριστερού περιοδικού Πορεία, στην Κωνσταντινούπολη, κατά την οποία λεηλατήθηκε και καταστράφηκε η υποδομή του περιοδικού και συνελήφθησαν τέσσερις εργαζόμενοι σ’ αυτό. Ψηφίσματα καταδίκης της αστυνομικής καταστολής έχουν εκδώσει μέχρι τώρα η ΑΔΕΔΥ, το ΠΑΜΕ, η ΟΛΜΕ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε ερώτηση στην ευρωβουλή. Ανακοινώσεις καταγγελίας και αλληλεγγύης στους τούρκους αγωνιστές εξέδωσαν το ΝΑΡ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στην ανακοίνωση του το ΝΑΡ απαιτεί «να σταματήσει κάθε δίωξη και επίθεση ενάντια στους αγωνιστές». «Ο αγώνας “ενάντια στην τρομοκρατία’’ που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση Ερντογάν, δεν είναι παρά η επίθεση ενάντια στις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα του λαού», σημειώνεται. Το περιοδικό Πορεία αναδεικνύει τους αγώνες των εργαζομένων, αλλά και την πάλη των πολιτικών κρατούμενων στις τουρκικές φυλακές. Για τον αγώνα των φυλακισμένων είχε μιλήσει στο Πριν, στο φύλλο της 25ης Δεκεμβρίου, ο τούρκος αγωνιστής Βεχτίτς Αστζί, πρόεδρος της Ένωσης Αλληλεγγύης και Αλληλοβοήθειας. Από λάθος γράφτηκε ότι είναι μέλος του DHKP-C, κάτι που είναι τελείως ανυπόστατο.

EIΔHΣEIΣ

Συνέλευση της Ανταρσίας στις Γειτονιές της Αθήνας Την Παρασκευή 28/1, στις (6 μ.μ.), στον Πολυχώρο «Άννα & Μαρία Καλουτά» του Δήμου Αθηναίων (Τιμοκρέοντος 6α - Νέος Κόσμος - στάσεις μετρό Ν. Κόσμος, τραμ Μπακνακά, λεωφορεία Αγ. Σώστης), θα πραγματοποιηθεί η πρώτη μετεκλογική συνέλευση της δημοτι-

κής κίνησης. Στόχος η συγκρότηση της κίνησης, η συζήτηση της μέχρι τώρα κατάσταση στο Δήμο και το Δημοτικό Συμβούλιο και η οργάνωση της συλλογικής πολιτικής παρέμβασης στο Δήμο, με την κατάρτιση προγράμματος δράσης για το επόμενο διάστημα.

Κινητοποίηση Συνδικάτο ΙΓΜΕ Έξω από το υπουργείο Οικονομικών συγκεντρώθηκαν την προηγούμενη Δευτέρα, οι εργαζόμενοι στο ΙΓΜΕ, ζητώντας την άμεση αναστολή των περικοπών στον τακτικό προϋπολογισμό του Ινστιτούτου, προκειμένου να πάψει η περιθωριοποίηση του ΙΓΜΕ και να εξασφαλιστούν οι μισθοί των

εργαζομένων σε αυτό. Εξάλλου ζήτησαν την ενίσχυση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου προκειμένου οι 130 εργαζόμενοι να αποζημιωθούν. Επειδή δεν έλαβαν από το υπουργείο δεσμευτικές απαντήσεις στα αιτήματά τους, οι εργαζόμενοι σχεδιάζουν την κλιμάκωση των κινητοποιήσεών τους.

➨ Στο διήμερο εκδηλώσεων των ΤΕ Αγ. ΕΚΔΗΛΩΣΗ Δημητρίου - Δάφνης - Ν. Σμύρνης ΑΝΤΑΡΣΥΑ Π. Φαλήρου, η σημερινή συζήτηση ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ (11 π.μ., κινηματογράφος Σπόρτινγκ, Κ. Παλαιολόγου 18 - Ν. Σμύρνη), έχει θέμα «Η Κρίση, το χρέος και οι κοινωνικές αντιστάσεις.» Εισηγητές: Π. Παπακωνσταντίνου, Π. Σωτήρης, Α. Δραγανίγος και Σ. Κοντογιάννης. ΕΚΔΗΛΩΣΗ νΚΑ ➨ Την Παρασκευή 28/1 (7 μ.μ.) στη Νομική θα πραγματοποιηθεί πολιτική ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ εκδήλωση με αφορμή τη συμπλήρωση ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ 20 χρόνων από τη δολοφονία του Ν. Τεμπονέρα και τους νεολαιίστικους αγώνες. Ομιλητές: Τ. Κατιντσάρος, Ν. Ξηρουδάκης, Γ. Μπαλάσης και εκπρόσωπος του ΕΑΜ. 40ΧΡΟΝΑ ΤΟΥ ΕΚΚΕ

➨ Με αφορμή τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την ίδρυσή του, το ΕΚΚΕ πραγματοποιεί μεγάλη πολιτική εκδήλωση τη Κυριακή 30/1 (11 π.μ.) στο κτίριο της Νομικής.

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΟΝ ΑΛΙΜΟ

➨ Αύριο (8 μ.μ.) θα πραγματοποιηθεί (Πολιτιστικό Κέντρο Αλίμου, Λ. Ιωνίας 96) συνέλευση κατοίκων, με θέματα την ακρίβεια, τις αυξήσεις τελών και εισιτηρίων και το ξεπούλημα των ελεύθερων χώρων.

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΑ ΝΟΤΙΑ

➨ Οι Δήμοι Αλίμου, ΑργυρούποληςΕλληνικού και Ηλιούπολης καλούν σε συγκέντρωση, αύριο (6 μ.μ.), στη συμβολή των οδών Βουλιαγμένης και Παπαναστασίου, για την οριστική κατοχύρωση και απόδοση στους δημότες του κτήματος Καρρά.

ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

➨ Μεθαύριο Τρίτη (7 μ.μ.), στο Πολιτιστικό Κέντρο Αρχέλαος (Γρυπάρη 195, Καλλιθέα), θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με θέμα το βιβλίο της Έλλης Παππά, Μαρτυρίες μιας διαδρομής. Εισηγητής: Δ. Χατζηπαναγιώτου.

Συντονισμός Σωματείων στη Θεσσαλονίκη Μαζική συνέλευση της Πρωτοβουλίας των Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 16/2. Συμμετείχαν οι διδασκαλικοί σύλλογοι, ΕΛΜΕ, τα σωματεία εργαζομένων ιματισμού, βιβλίου - χάρτου, μισθωτών τεχνικών, η ΕΝΙΘ, και το σωματείο εργαζομένων στους ΟΤΑ. Αποφασίσθηκε: η ενίσχυση

της δράσης στα σωματεία για την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, η δημιουργία Επιτροπών Ανέργων σε κάθε σωματείο, η αντιμετώπιση της προσπάθειας να υπογραφούν οι ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις, αλλά και η ενεργή στήριξη των κινημάτων ανυπακοής ενάντια στην εμπορευματοποίηση όλων των κοινωνικών παροχών (υγεία, μεταφορές, διόδια κ.ά.).

Στερνό αντίο στον Τάκη Τασσόπουλο Στις 16/1 έφυγε από ζωή ο αγωνιστής κομμουνιστής Τάκης Τασσόπουλος. Είχε γεννηθεί το 1940, στο Κοπανάκι Μεσσηνίας, από γονείς με ενεργό συμμετοχή στην Εθνική Αντίσταση και στο αριστερό κίνημα. Από πολύ νέος οργανώθηκε στην παράνομη ΕΠΟΝ και εν συνεχεία στην ΕΔΑ. Στα μαθητικά του χρόνια ήτανε εκ των ιδρυτών του Συλλόγου Εργαζομένων Μαθητών (ΣΕΜΕ) και αρχισυντάκτης στην εφημερίδα Μαθητική. Διετέλεσε γραμματέας της ΟΜΛΕ και στέλεχος του ΚΚΕ (μ-λ) μέχρι το 1981, οπότε και αποχώρησε, λόγω πολιτικών διαφωνιών. Σε όλη του τη ζωή παρέμεινε πιστός στις ιδέες της κοινωνικής απελευθέρωσης της εργατικής τάξης και επίμονος υποστηρικτής της ενότητας των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που μάχονται για αυτή. Το ΝΑΡ και το Πριν εκφράζουν θερμά συλλυπητήρια στη σύζυγό του Δανάη και στα παιδιά του Κώστα και Ορέστη.

TO TEΛOΣ THΣ AΓOPAΣ

Ο

ταν πεθαίνει ένας αναγνωρισμένος καλλιτέχνης, το υπουργείο Πολιτισμού ή και ο πρωθυπουργός και οι αρχηγοί των κομμάτων κάνουν δηλώσεις εξαίροντας το έργο και την προσφορά του αποθανόντα. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τους καλλιτέχνες της δεύτερης ταχύτητας, ιδίως με τους μεγάλους μουσικούς που δεν έβλεπαν το όνομά τους στη μαρκίζα του μαγαζιού ή στο εξώφυλλο του δίσκου – και ένας από αυτούς ήταν ο Γιάννης Σταματίου ή Σπόρος που πέθανε την περασμένη Δευτέρα σε ηλικία 75 ετών. (Από τους πολιτικούς, μόνο ο Νικήτας Κακλαμάνη είπε δυο ζεστά λόγια.) Δεν γνωρίζω καλά τον κόσμο της μουσικής και των μουσι-

MAPIANNA TZIANTZH

Ένας «Σπόρος» στο Διαδίκτυο κών και θα ήταν ανάρμοστο να επιχειρήσω να αξιολογήσω την προσφορά αυτού του καλλιτέχνη. Ξέρω όμως πόσο πολύ τον σέβονταν οι άνθρωποι που αγαπούν και γνωρίζουν σε βάθος το λαϊκό τραγούδι. Ακόμα και τώρα αντηχεί στα αυτιά μου η φωνή του Πάνου Γεραμάνη να λέει στις ραδιοφωνικές εκπομπές του «και στο μπουζούκι ο Γιάννης Σταματίου ή Σπόρος». Ο θάνατός του αναφέρθηκε σε λίγες εφημερίδες, αλλά σε πάρα πολλά sites. Οι περισσότερες αναφορές ήταν αναπαραγω-

γή είτε ενός κειμένου του Γιώργου Ξεπαπαδάκου στο protagon. gr, που είχε αναρτηθεί την ημέρα της κηδείας του Γ. Σταματίου, είτε ενός κειμένου του Π. Γεραμάνη που συνόδευε το cd Μουσικές ανταύγειες (Καθρέφτης, 1998). Ωστόσο, στο Διαδίκτυο μπορεί κανείς να βρει ένα θησαυρό: την αφήγηση του ίδιου του Γ. Σταματίου στον Άρη Νικολαΐδη. Το κείμενο αυτό, που έχει τίτλο «Η σελίδα μου στο βιβλίο του λαϊκού τραγουδιού είναι γραμμένη», φιλοξενείται στα «Αφιερώματα» του διαδικτυακού περιο-

δικού www.klika.gr, από το Μάρτιο του 2006 και δείχνει τι σημαίνει λαϊκός πολιτισμός και πηγαία λαϊκή γλώσσα – πράγματα που λάμπουν διά της απουσίας τους στον επίσημο Τύπο. Όσοι λοιπόν δεν έχουν απολαύσει τον Γ. Σταματίου «λάιβ», μπορούν να τον ακούσουν να παίζει μπουζούκι σε cd ή στο Υoutube και να διαβάσουν αυτή την υπέροχη αυτοβιογραφία του. Να λοιπόν που εκ Διαδικτύου «ερρύη τα φαύλα», αλλά και εκ Διαδικτύου «πηγάζει τα κρείττω». Ο «Σπόρος» τιμήθηκε στο (και όχι «από» το) Διαδίκτυο ενόσω ήταν εν ζωή και, επομένως, στον ανεπίσημο αγώνα Οθόνη - Χαρτί θα πρέπει να σημειώσουμε 1.


KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

Σ YNENTEYΞH

ΠPIN / 15

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΕΣΤΗΣ, επιτροπή ενάντια στα διόδια «Δεν φοβόμαστε την ποινικοποίηση που επιχειρούν κυβέρνηση και εταιρείες, ��ιατί το κίνημα έχει μαζικοποιηθεί πολύ», λέει στο Πριν ο Γιώργος Αρέστης, μέλος της συντονιστικής επιτροπής ενάντια στα διόδια ΒΑ Αττικής. Ένα πρωτόγνωρο κίνημα αναπτύσσεται, με συνελεύσεις στα χωριά, δημοκρατική συγκρότηση και πανελλαδική δικτύωση. «Είμαστε ξεκάθαροι, δεν θα δεχτούμε μειώσεις, ούτε κάρτα, ούτε ηλεκτρονικά διόδια. Απαιτούμε ελεύθερους δρόμους», τονίζει.

Να καταργηθούν όλα τα διόδια

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ

n ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΝΑΤΑΣΑ ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΥ

Είμαστε σε σύγκρουση με την πολιτική κυβέρνησης και τρόικας

– Ποιες είναι οι αποφάσεις που πήρατε στο ξεκάθαροι, δεν θα δεχτούμε μειώσεις. Α- τάμε να καταργηθούν τελείως τα διόδια, Πανελλαδικό Συντονιστικό των Επιτροπών παιτούμε κατάργηση των διοδίων και α- όχι απλά να μεταφερθούν στους γείτονές Ενάντια στα Διόδια, την προηγούμενη Κυ- πορρίπτουμε τις λογικές της κάρτας, των μας. ριακή; ηλεκτρονικών διοδίων και της χρήσης των – Με ποιο τρόπο λειτουργεί το κίνημα αυτό; – Στο συντονιστικό της Λαμίας συγκε- παράπλευρων δρόμων, που λανσάρονται, Μπορεί να συμμετάσχει ο κάθε πολίτης; ντρωθήκαμε 21 επιτροπές και 12 φορείς / λες και είμαστε πολίτες β’ κατηγορίας, οι – Έχουμε τοπικές επιτροπές αγώνα στα παρατηρητές, ενώ λάβαμε και αρκετά ψη- οποίοι θα χρησιμοποιούν τους παράδρο- χωριά μας. Φτιάξαμε επιτροπή φορέων φίσματα συμπαράστασης. Οι αποφάσεις μους, ενώ οι έχοντες τους δρόμους ταχείας και κατοίκων, στην οποία συμμετέχει η που πήραμε επιβεβαίωσαν για μια ακόμα κυκλοφορίας. Ομοσπονδία Συλλόγων του Ωρωπού με 45 φορά την αναγκαιότητα πάλης ενάντια – Πώς ξεπήδησε το κίνημα ενάντια στα δι- πολιτιστικούς, μορφωτικούς, γυναικείους στις συμβάσεις παραχώρησης των δρό- όδια; συλλόγους. Έχουμε την τοπική κοινωνία μων στους ιδιώτες. Δρόμους τους οποίους – Τον Σεπτέμβριο του 2009 άρχισαν να μαζί μας. Έπειτα όλα αυτές οι επιτροπές οι εργαζόμενοι έχουν πληρώσει πανάκρι- γίνονται εκσκαφές στους παράπλευρούς συγκροτούν ένα τοπικό συντονιστικό, που βα τόσα χρόνια με τη φορολογία τους και δρόμους στην είσοδο της περιοχής μας συνεδριάζει ανοιχτά. Λειτουργεί σε αμετους οποίους το κράτος σοδημοκρατική βάση. Μπορούν να συμμετάπρέπει να παρέχει δωρεάν στους πολίτες του. σχουν όλοι οι κάτοικοι. Σ’ αυτή τη βάση απαιΕκλέγει το προεδρείο του και μια συντονιτούμε την άμεση παύση των συμβάσεων παραστική γραμματεία, που χώρησης και την κατάροργανώνει τις δράσεις γηση όλων των διοδίων από κινητοποίηση σε (κρατικών / ιδιωτικών) κινητοποίηση. Έχουμε σε όλη τη χώρα. Επιδιφτιάξει και το μπλογκ μας (σ.σ. diodiastop. ώκουμε να συνεχιστούν blogspot.com), που όλα τα έργα επέκτασης απευθύνεται στον κόή βελτίωσης των εθνικών δρόμων, με την ευσμο, έχοντας μεγάλη αθύνη όμως ενός δημόπήχηση, αφού καθημεσιου φορέα, κάτω από ρινά το επισκέπτονται 10.000 άτομα. Πέρα κοινωνικό έλεγχο. – Με αυτό το πλαίσιο από αυτά οργανωνόμαπάλης κάνετε κάλεσμα στε πανελλαδικά, μετά και σε άλλες συλλογιαπό γενικές συνελεύσεις των επιτροπών. κότητες; 4 Να συνεχιστούν όλα τα έργα επέκτασης ή βελτίωσης Έχουμε κάνει τρία – Στόχος μας είναι να πανελλαδικά συντονιαπευθυνθούμε από 'δω των εθνικών δρόμων, με την ευθύνη ενός δημόσιου φορέα, στικά, εκλέγοντας πακαι πέρα σε επαγγελκάτω από κοινωνικό έλεγχο. ματικές και κοινωνικές νελλαδική γραμματεία, ομάδες, που αγωνίζοη οποία απαρτίζεται ανται, να συντονιστούμε πό τοπικές επιτροπές, με αγροτικά μπλόκα, με φορτηγατζήδες, στον Ωρωπό, αλλά και στις Αφίδνες. Τότε που εναλλάσσονται. για να έχει ο αγώνας μας μεγαλύτερη μάθαμε ότι θα σηκώσουν διόδια. Ο κό- – Γιατί το κίνημα έχει αγκαλιαστεί από χικοινωνική αποδοχή. Μάλιστα καταλήξα- σμος ξεσηκώθηκε αυθόρμητα και άρχισε λιάδες κόσμου; με σε ένα ψήφισμα, που θα σταλεί στους να φτιάχνει τις πρώτες επιτροπές. Συγκρο- – Οι κάτοικοι είναι εξοργισμένοι και κιεργαζόμενους των εταιρειών οδοποιίας, τήθηκαν σε όλα τα χωριά, με αποτέλεσμα νητοποιούνται γιατί βιώνουν ένα παρατους οποίους οι εργοδότες εσκεμμένα να διαμορφωθεί ένα μαζικό λαϊκό κίνημα λογισμό: Ένας εργαζόμενος που πάει απ’ παραπλανούν, λέγοντας τους ότι το κί- με εκατοντάδες πολίτες στην αρχή, που το Κρυονέρι στη βιομηχανική περιοχή για νημα των διοδίων θα τους αφήσει χωρίς τώρα έχουν γίνει χιλιάδες. Από τα πρώτα να δουλέψει, ή που κατεβαίνει απ’ τον δουλειά. Δυσκολεύει λένε την είσπραξη, του βήματα το κίνημά μας άρχισε να συ- Ωρωπό στην Αθήνα καθημερινά για τον με αποτέλεσμα να σταματούν τα έργα και ντονίζεται με επιτροπές που φτιάχτηκαν ίδιο λόγο, ή μια οικογένεια που πάει το να επίκεινται χιλιάδες απολύσεις. Σε αυτό κοντά την περιοχή μας και πιο συγκεκρι- παιδί της στο φροντιστήριο ή κατεβαίνει απαντάμε: πρώτον ότι ήδη οι εταιρείες έ- μένα στην Τανάγρα. Η κατάσταση έφτα- στο σούπερ μάρκετ στον Άγιο Στέφανο, χουν κάνει απολύσεις, παρόλο που βάζουν σε στο απροχώρητο όταν έβαλαν 8 διόδια χρειάζεται για τη μετακίνηση του αυτοστα ταμεία τους «ζεστό χρήμα». Δεύτερον μέσα στον «καλλικρατικό» Δήμο Ωρωπού. κινήτου να καταβάλει 4,10 ευρώ, μόνο ξεκαθαρίζουμε ότι δεν ζητάμε να σταμα- Ξεκινήσαμε έτσι να οργανωνόμαστε με το στα κεντρικά διόδια. Αυτό σημαίνει ότι τήσουν τα έργα, αλλά να γίνονται από δη- σύνθημα να καταργηθούν τα διόδια στην σε μια περιοχή που δεν υπάρχουν Μέσα μόσιο φορέα, γεγονός που θα εξασφαλίζει Αττική και ήρθαμε σε επαφή με κάθε κί- Μαζικής Μεταφοράς, και οι μετακινήσεις και στους εργαζόμενους μόνιμες θέσεις νημα που παλεύει εναντίον της ιδιωτικο- γίνονται μόνο με αυτοκίνητο, η κάθε οιεργασίας, σταθερό μεροκάματο. ποίησης των δρόμων. κογένεια χρειάζεται 1.200 ευρώ το χρόνο – Άρα, δεν σκοπεύετε να συμβιβαστείτε με Πήγαμε στα δημοτικά συμβούλια και α- για τα διόδια! Με δεδομένο μάλιστα ότι την κυβέρνηση, που σκέφτεται να κάνει κά- ποσπάσαμε αποφάσεις αντίθεσης στην υπάρχουν και παράπλευρά διόδια (γύρω ποιες διορθωτικές αλλαγές, για να αμβλυν- περικύκλωση, αλά Λωρίδα της Γάζας, στο ένα ευρώ) το κόστος εκτινάσσεται. που έγινε στην περιοχή μας. Ακόμη και Επίσης δίπλα μας υπάρχει η βιομηχανική θούν οι «αδικίες»; – Η κυβέρνηση μπροστά στην πίεση του κι- οι νομαρχίες και οι τοπικές κοινότητες έ- ζώνη, όπου δουλεύουν 25.000 εργαζόμενοι νήματος κάνει λόγο για αναθεώρηση των βγαλαν καταγγελίες. Βέβαια οι δήμαρχοι από διάφορες περιοχές της Αττικής, και συμβάσεων παραχώρησης, για δήθεν μεί- δεν έβαλαν το ζήτημα της κατάργησης των αυτοί –με τους μισθούς πείνας που παίρωση της τιμής των διοδίων και επιμήκυνση συμβάσεων, έμειναν μόνο στο να φύγουν νουν– αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα με του χρόνου αποπληρωμής. Εμείς είμαστε τα διόδια απ’ την περιοχή μας. Εμείς ζη- το κόστος μετακίνησης.

– Ήδη γίνονται προσπάθειες ποινικοποίησης του κινήματος. – Κάθε κινητοποίηση μας έχει να αντιμετωπίσει εκστρατείες εκφοβισμού. Αρχικά οι εταιρείες και το κράτος θέλησαν να μας τρομοκρατήσουν με τη δικαστική διαδικασία. Γύρω στα 13-14 μέλη κληθήκαμε σε απολογία, γιατί υποτίθεται ότι συκοφαντούσαμε την εταιρεία, παρακινούσαμε τον κόσμο να μην πληρώνει, και έτσι η εταιρεία έχανε κέρδη. Δεν τρομοκρατηθήκαμε. Τώρα απειλούν ότι θα μας φωτογραφίζουν κατά τη διέλευση, θα μας ταυτοποιούν, θα στείλουν κλήσεις μέσω της εφορίας και θα πληρώσουμε τα 20πλάσια. Ποια ήταν η απάντηση μας σε όλα αυτά; Κάναμε άμεσα κάλεσμα την προηγούμενη Κυριακή (όπου συμμετείχαν 750 αυτοκίνητα) για να σπάσουμε το ρεκόρ Γκίνες με 2.000 ελεύθερες διελεύσεις. Και το καταφέραμε! Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, κυρίως γιατί το κίνημα ενάντια στα διόδια έχει μαζικοποιηθεί πάρα πολύ πλέον. – Πιστεύεις ότι το κίνημα ενάντια στα διόδια συνδέεται με άλλες κινήσεις ανυπακοής (μη πληρωμή εισιτηρίων στα ΜΜΜ, Κερατέα), αλλά και με τις αντιστάσεις ενάντια στην αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας; – Το κίνημα μας είναι κίνημα ανυπακοής, το οποίο συνδέεται αντικειμενικά και θα συνδεθεί περαιτέρω με κάθε άλλο αντίστοιχο κίνημα. Για παράδειγμα, με τους εργαζόμενους του ΟΣΕ –που κινητοποιούνταν – είχαμε κάνει δυο φορές μαζί κινητοποιήσεις. Ήταν λογικό, αφού οι κάτοικοι διαφωνούσαν με τις αυξήσεις στα εισιτήρια του ΟΣΕ. Η πολιτική των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - ΝΔ χρεοκόπησε. Έχει οδηγήσει στο να κοστίζει στην Ελλάδα η κατασκευή ενός δρόμου 1,3 εκατ. / χιλιόμετρο, όταν στην Ευρώπη στοιχίζει 700 χιλιάδες / χιλιόμετρο. Αν αυτά τα έργα γίνονταν με κοινωνικό έλεγχο, θα είχαμε φτιάξει, με τα ίδια λεφτά, δρόμους από εδώ ως την… Κίνα. Επιπλέον σήμερα έρχεται η τρόικα να ζητήσει το ξεπούλημα των πάντων. Χθές ξεπούλησαν τους δρόμους, αύριο θα πουλήσουν τα μουσεία και τις θάλασσες. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι πρέπει να αντισταθούμε και στο Μνημόνιο και στην πολιτική τους. Να αντισταθούμε συνολικά στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Οπότε αντικειμενικά όταν παλεύεις ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των δρόμων, όταν παλεύεις για δημόσιες μεταφορές/συγκοινωνίες, ελεύθερη πρόσβαση για το λαό, όλη αυτή η γραμμή έρχεται σε σύγκρουση με το σύνολο της πολιτικής κυβέρνησης και τρόικας. – Το γκρέμισμα της μπάρας από το δήμαρχο Στυλίδας Απ. Γκλέτσο προκάλεσε τη σύλληψή του, αλλά και το χλευασμό του, και κατ’ επέκταση του κινήματος ενάντια στα διόδια, από τα ΜΜΕ. Ποια είναι η άποψη σου; – Ο κάθε δήμαρχος θα έπρεπε να κάνει κάτι αντίστοιχο, με κάποιες προϋποθέσεις: Να μην μείνει μόνο στο δοθούν περι��σότερες ή λιγότερες κάρτες, αλλά να βάλει ζήτημα ενάντια τα διόδια. Τις κάρτες μπορούν να τις προωθήσουν για να διασπάσουν το κίνημα και μετά να τις πάρουν πίσω (όπως έγινε στη Στυλίδα). Η κίνηση του δημάρχου της Στυλίδας έπαιξε θετικό ρόλο και έδωσε τη δυνατότητα να πάρει μεγαλύτερη έκταση το κίνημα. Πλέον δεν είναι λίγοι οι κάτοικοι που λένε ας πάρουμε τις μπουλντόζες να τα ρίξουμε!


16 / ΠPIN

ΑΡΙΣΤΕΡΟ

ΕΞΤΡΕΜ n ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ

«Γιατί δεν έρχονται πια αυτοί;» Βρετανική «φούσκα», μέρος δεύτερο... Την προηγούμενη εβδομάδα αναφερθήκαμε στα οικονομικά στοιχεία που πιστοποιούν ότι το «απαστράπτον», βουτηγμένο στη χλιδή, μοντέλο του αγγλικού ποδοσφαίρου οδηγείται σε αδιέξοδο. Υποτίθεται ότι η οικονομική ευρωστία ήταν το εξασφαλισμένο αντίτιμο διάφορων «προσαρμογών» και –όχι τόσο δημοφιλών– επιλογών στο αγγλικό ποδοσφαιρικό στερέωμα. Σήμερα, όμως, αυτές οι «προσαρμογές» μοιάζουν με ασφάλιστρα που δόθηκαν ...τσάμπα. Ορισμένες από αυτές περιγράφει στο – γραμμένο το 2009– βιβλίο του Το τελευταίο παιχνίδι ο δημοσιογράφος Τζέισον Κόουλι, διευθυντής του περιοδικού New Statesman. Οπαδός της Άρσεναλ ο ίδιος, φαντάζεται ποιες απορίες θα είχε σήμερα ο πατέρας του, αν ζούσε και παρακολουθούσε μαζί του κάποιο εντός έδρας ματς των «κανονιέρηδων». Γράφει ο Κόουλι: «Πού είναι όλες οι παρέες από νεαρά αγόρια και κορίτσια; Αυτό θα ρωτούσε αναμφίβολα ο πατέρας μου. Πού βρισκόταν το αντίστοιχο πλήθος με τα παλικάρια που παλαιότερα συνήθιζαν να στέκονται μαζί σου στη βόρεια κερκίδα; Δεν έρχονται πια, θα έπρεπε να του πω. Τα εισιτήρια είναι πολύ ακριβά για αυτούς. Δεν αντέχουν το οικονομικό κόστος. Πού είναι όλοι οι εργαζόμενοι με τους γιους και τις κόρες τους; Πού είναι οι συνταξιούχοι; Ούτε κι αυτοί έρχονται πια θα του έλεγα, επειδή οι τιμές των εισιτηρίων στην πρώτη κατηγορία έχουν αυξηθεί παραπάνω από 300% από το 1989. Εταιρείες και επαγγελματικές ενώσεις έχουν εξαγοράσει ολόκληρες σειρές θέσεων. Το πιο οδυνηρό, θα του έλεγα, είναι ότι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία δεν έχει κάνει τίποτε, ομολογώντας την αδυναμία της και συνθηκολογώντας με τους χρηματιστές της Πρέμιερ Λιγκ». Ο Κόουλι υπογραμμίζει πως όλα αυτά έχουν αποκόψει το αγγλικό ποδόσφαιρο (τουλάχιστον τις κορυφαίες βαθμίδες του) από «ταξικούς και πολιτιστικούς συσχετισμούς», καθώς και από τις «περιφερειακές του ιδιαιτερότητες». Απέναντι σε τέτοιες διαπιστώσεις, εδώ στην Ελλάδα το σύνηθες κράμα επιπολαιότητας και ραγιαδισμού αντέτασσε ένα σκοροφαγωμένο κλισέ (ναι, από τις οικονομικές παραμέτρους μέχρι την καταπολέμηση του χουλιγκανισμού, στην Ελλάδα ακούγονταν για την Αγγλία απείρως περισσότερα «ωσαννά» από όσα στην ίδια τη Γηραιά Αλβιόνα!): «Έτσι όμως το αγγλικό ποδόσφαιρο αποκτά μεγάλη οικονομική σιγουριά και γίνεται καθώς πρέπει». Η τωρινή κατάσταση αποδεικνύει ότι επρόκειτο για τη «σιγουριά» της «φούσκας». Όσο για το «καθώς πρέπει», δεν έχει κανείς παρά να διαβάσει ό,τι αναφέρει για τις «κεφαλές» του βρετανικού ποδοσφαίρου ο αρθρογράφος και καθηγητής στο Κέμπριτζ, Ντέιβιντ Ράνσιμαν: «Το αγγλικό ποδόσφαιρο, πνιγμένο στο χρήμα, παραδομένο στην απληστία λήσταρχων αφεντικών με διπλά βιβλία, μαύρο χρήμα και πληρωμές κάτω από το τραπέζι, μοιάζει όλο και περισσότερο με τις αμερικανικές επιχειρήσεις σε κάποια από τις περιόδους των καταχρήσεών τους, όπως η Enron στη δεκαετία του ‘90, ή η Γουόλ Στριτ στη δεκαετία του ‘20, λίγο πριν το μεγάλο οικονομικό κραχ». Τώρα, όπως έχουμε ήδη αναλύσει, όλο αυτό το μοντέλο δείχνει βαλτωμένο μέσα στα χρέη και την αβεβαιότητα. Ποιος ξέρει, με αυτή τη βαρύγδουπη απομυθοποίησή του μπορεί να έχουν λόγους να χαμογελούν σαρδόνια τα εργατόπαιδα και οι συνταξιούχοι που δεν θα έβλεπε πλέον στο γήπεδο ο πατέρας του Τζέισον Κόουλι...

K OINΩΝΙΑ

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΜΑΜΟΥΘ

ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ - ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ Κινητοποίηση στο υπουργείο Παιδείας την Τετάρτη n ΝΤΙΝΑ ΡΕΠΠΑ

Γ

ιγαντιαίας έκτασης αντιδραστική επέλαση στην εκπαίδευση επιχειρεί το υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση. Με όχημα μεγάλου εύρους συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων ελπίζει να αλλάξει το χάρτη της εκπαίδευσης έτσι ώστε να διευκολυνθούν τα συνολικά σχέδια της για την αντιδραστική τομή. Εκμεταλλευόμενη την κρίση και εφαρμόζοντας το Mνημόνιο, προωθεί σήμερα ό,τι με μένος προσπάθησαν αλλά απέτυχαν, οι κυβερνήσεις τα τελευταία 20 χρόνια. Οι σημερινές εξελίξεις γράφουν στην ούγια τους ΔΝΤ, ΕΕ αλλά και ΟΟΣΑ κι αγγλοσαξωνικό μοντέλο συντηρητικής αναδιάρθρωσης. Σε ένα διάλογο - παρωδία, με κείμενο που βγήκε στη διαβούλευση από την Πέμπτη 20/1 ως τη Δευτέρα 24/1, με ταχύτητες εξπρές, η κυβέρνηση προωθεί τα πολυδύναμα σχολεία και σχολικά κέντρα που δεν είναι τίποτα άλλο παρά εκτεταμένες συγχωνεύσεις και καταργήσεις. Συγκεκριμένα, προωθεί τη συγχώνευση όλων των συστεγαζόμενων σχολείων, τη μετατροπή τους σε 12θέσια «νέου αναμορφωμένου προγράμματος» για όσα ανήκουν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και την κατάργηση εκείνων που έχουν κάτω από 130 μαθητές. Η επιδίωξη αυτή αφορά το σύνολο των σχολείων της χώρας, άσχετα με την περιοχή που βρίσκονται και τη βαθμίδα εκπαίδευσης. Μια τέτοια εξέλιξη, αν προχωρήσει, θα οδηγήσει στο να κλείσουν πολλά δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια που στεγάζονται μόνα τους και οι μαθητές τους να μεταφερθούν σε γειτονικά σχολεία. Με τη μέθοδο αυτή η κυβέρνηση θέλει να δημιουργήσει πληθωρικά σε μαθητές τμήματα ώστε να εξασφαλίσει μείωση του εκπαιδευτικού προσωπικού κατά 30% κι απαλλαγή του κρατικού κορβανά από σημαντικές δαπάνες. Γι’ αυτό άλλωστε, πρώτη φορά στη μετα-

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΟΣΔΕΠ

πολιτευτική ιστορία της εκπαίδευσης, επιδιώκεται να μεταβληθούν ριζικά τα κοινωνικά κριτήρια για το παιδαγωγικά κι εκπαιδευτικά χρήσιμο. Το υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να πείσει, μέχρι στιγμής χωρίς επιτυχία, την κοινωνία, ότι όσα περισσότερα παιδιά είναι μέσα στην τάξη, τόσο καλύτερα, ότι είναι φυσιολογικό οι μαθητές να μετακινούνται 10 χλ., και μισή ώρα για να πάνε σχολείο. Στα μαθηματικά εξασκούνται στο υπουργείο Παιδείας εδώ κι ένα χρόνο. Οι πολλαπλασιασμοί, οι προσθέσεις κι οι αφαιρέσεις έχουν μια βασική στόχευση, τη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, την απαλλαγή του κράτους ακόμα κι από τα ελάχιστα που δίνει σήμερα για την εκπαίδευση των μαθητών, ώστε να γίνει το σχολείο πηγή κάθε μορφής κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Με τον τρόπο αυτό το σχολείο, όπως το γνωρίσαμε, το σχολείο της γειτονιάς θα εξαφανιστεί γιατί δεν ευνοεί τα σημερινά κυβερνητικά σχέδια. Γι’ αυτό άλλωστε, οι εκτεταμένες συγχωνεύσεις και καταργήσεις συνοδεύονται από μια μεγάλη τομή στη διοικητική δομή της εκπαίδευσης ώστε να μπορεί να προωθηθεί το σχολείο της αγοράς. Δημιουργείται μια τεραστίων διαστάσεων συγκεντροποίηση και ασφυκτικός έλεγχος ώστε τίποτα απολύτως να μη μπορεί να ξεφύγει από τις βασικές κρατικές επιταγές. Η ηλεκτρονική κάρτα των σχολείων που καταγράφει ανά πάσα στιγμή ακόμα και την ανάσα της σχολικής μονάδας, οι υπερεξουσίες στο διευθυντή και η ελαχιστοποίηση των δικαιωμάτων του συλλόγου διδασκόντων, η αξιολόγηση και η χρηματοδότηση των σχολείων με βάση αυτή, η κατάργηση των Οργανισμού Εκδόσεων Σχολικών Βιβλίων και η κατάργηση του δωρεάν βιβλίου, το κουπόνι του μαθητή, οι συνεχείς μειώσεις στην επιχορήγηση των σχολικών επιτροπών και τελικά ο «Καλ-

λικράτης της εκπαίδευσης» όλα συνηγορούν στη δημιουργία ενός σχολείου εμπορικού κέντρου, με μαθητές πελάτες και εκπαιδευτικούς πωλητές που θα πρέπει να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις και στις ανάγκες της αγοράς για να υπάρξει. Καθόλου εύκολα δεν είναι τα πράγματα για την κυβέρνηση. Γι’ αυτό άλλωστε επιδιώκει να ξεμπερδεύει γρήγορα κι αθόρυβα. Τη βοηθά εξαιρετικά σ’ αυτό η στάση του κρατικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που στην πιο δύσκολη χρονιά για την εκπαίδευση, τηρεί ένοχη σιωπή, απίστευτη απραξία και προδοτική συναίνεση. Στην ουσία προσφέρει χείρα βοηθείας όταν ΔΟΕ και ΟΛΜΕ συμμετέχουν στον εξωνημένο διάλογο του ΕΣΥΠ την ίδια στιγμή που η εξόντωση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης προχωρά με ταχύτατους ρυθμούς. Την πρωτοβουλία των κινήσεων οφείλουν και πήραν οι πρωτοβάθμιοι σύλλογοι και ΕΛΜΕ που προχωρούν σε συντονισμό με γονείς και ενώσεις. Την περίοδο αυτή δεκάδες συγκεντρώσεις πραγματοποιούνται στα σχολεία όπου γονείς κι εκπαιδευτικοί συζητούν τις εξελίξεις και οργανώνουν την αντίδρασή τους. Ήδη στη Αττική ο συντονισμός συλλόγων και ΕΛΜΕ, σε δελτίο Τύπου που εξέδωσε προτείνει καμπάνια ενημέρωσης με αφίσα, πανό, γράμμα, μεγάλη εκδήλωση για τα 800 σχολεία «νέου αναμορφωμένου προγράμματος» και τις συγχωνεύσεις - καταργήσεις στις 13/2, κινητοποίηση στο υπουργείο Παιδείας την Τετάρτη 26/1, στις 13.00 και φυσικά απεργιακές κινητοποιήσεις και καταλήψεις. Είναι φανερό ότι η εκπαίδευση βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι αναγκαίο το μέτωπο παιδείας - εργασίας με πραγματικούς απεργιακούς αγώνες διάρκειας και μορφές που θα μπλοκάρουν και θα ανατρέψουν τις κυβερνητικές επιδιώξεις.

n ΣΕ ΚΛΙΜΑ ΠΟΛΩΣΗΣ

Ελπιδοφόρα αφετηρία του Δικτύου Μέσα σε κλίμα πόλωσης ολοκληρώθηκε την προηγούμενη Κυριακή το 10ο συνέδριο της ΠΟΣΔΕΠ, με τις παρατάξεις της πλειοψηφίας της απερχόμενης ηγεσίας της ΠΟΣΔΕΠ (ΚΙΠΑΝ, που π��όσκειται στο ΠΑΣΟΚ, ΑΡΜΕ στη Δημοκρατική Αριστερά και δεξιοί γιατροί) να μετατρέπουν το συνέδριο σε παρωδία αρνούμενοι να συζητήσουν επί της ουσίας τα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν την πανεπιστημιακή κοινότητα, και κυρίως το «κείμενο διαβούλευσης», προκαλώντας την αποχώρηση των παρατάξεων ΔΗΠΑΚ, Δίκτυο Πανεπιστημιακών και Συσπείρωση Πανεπιστημιακών. Η σύνθεση της νέας Διοικούσας Επιτροπής (ΔΕ) σε έδρες είναι: ΚΙΠΑΝ 8, ΑΡΜΕ 5, ΑΣΚΕΥ 5, Συσπείρωση Πανε-

πιστημιακών 6, ΔΗΠΑΚ 3, Δίκτυο Πανεπιστημιακών 3, Κίνηση Μελών ΔΕΠ 1, Ανεξάρτητη Κίνηση Πανεπιστημιακών 1 και Πρωτοβουλία Μελών ΔΕΠ Ιατρικής Σχολής 1. Το αποτέλεσμα αυτό έδωσε πλειοψηφία σε μια ετερόκλητη σύμπραξη δυνάμεων που στηρίζουν τα σχέδια της κυβέρνησης: ομάδες του επιχειρηματικού πανεπιστημίου και «εκσυγχρονιστές» που στήριξαν τη «μεταρρύθμιση» Γιαννάκου και στηρίζουν σήμερα την ολοκληρωτική κατεδάφιση που επιχειρεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (ΚΙΠΑΝ-ΑΡΜΕ), με ομάδες που εκφράζουν καθαρά συντεχνιακά συμφέροντα των ιατρικών συλλόγων (ΑΣΚΕΥ). Παρά τη σημαντική υποχώρηση της ΑΡΜΕ, με τη σύμπραξη των τριών αυτών παρατάξεων συγκροτήθηκε το νέο προεδρείο της ΠΟΣΔΕΠ. Η σύνθεση της νέας Εκτελεστικής Γραμματείας (ΕΓ) είναι: ΚΙΠΑΝ 3, ΑΡΜΕ 2, ΑΣΚΕΥ 2, ΣΥΣ 2, ΔΗΠΑΚ 1, ΔΙΚΤΥΟ 1.

Με το Δίκτυο Πανεπιστημιακών συγκροτήθηκε μέσα στο συνέδριο μία νέα συλλογικότητα, που οι θέσεις της εκφράζονταν μέσα από τον δικτυακό τόπο «Δίκτυο Πληροφόρησης και Συντονισμού για το Πανεπιστημιακό Κίνημα» και αποτελούν συνέχεια των θέσεων που είχε εκφράσει η ΠΟΣΔΕΠ (επί ηγεσίας Λάζαρου Απέκη και Γιάννη Μαΐστρου) μέσα από τους μεγάλους αγώνες ενάντια στην αναθεώρηση του άρθ. 16 και της εφαρμογής του νόμου Γιαννάκου ενάντια στην πλήρη εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της δημόσιας ανώτατης παιδείας. Το Δίκτυο Πανεπιστημιακών θα εκπροσωπήσουν στην νέα ΔΕ οι Σταύρος Γούτσος (Παν. Πατρών) και Τάκης Πολίτης (Παν. Θεσσαλίας), μέλη της ΕΓ της ΠΟΣΔΕΠ για το διάστημα 2005-2009 και 2007-2009 αντίστοιχα, και η Τίνα Ζορμπαλά (Παν. Αιγαίου) και στη νέα ΕΓ ο Τάκης Πολίτης.


ΠPIN / 17

K OINΩΝΙΑ

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ n ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΠΡΟΜΠΟΝΑΣ

Μέρα ανυπακοής η 1η Φλεβάρη

Απάντηση των εργαζομένων στις υπερβολικές αυξήσεις των τιμών των εισιτηρίων

T

ην αγανάκτηση χιλιάδων επιβατών έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση μετά τις νέες αυξήσεις ύψους 40% που επέβαλε στα εισιτήρια (στις μηνιαίες κάρτες φτάνουν και το 80%). Ήδη τοπικές αντικαπιταλιστικές άλλά και δημοτικές κινήσεις, πρωτοβουλίες, εργατικά σωματεία και πολιτικές οργανώσεις έχουν εκδώσει ανακοινώσεις, στις οποίες τονίζουν πως τα νέα μέτρα που πλήττουν βάναυσα την καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων στην πόλη, δεν θα περάσουν! Την ίδια ώρα οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες βρίσκονται στον αγώνα. Βεβαίως ο «προβληματικός», όπως παρουσιάζεται, ΟΑΣΑ δεν προέκυψε σήμερα, αντίθετα είναι θύμα μιας συνεχούς πολιτικής υποβάθμισης και υποχρηματοδότησης των δημόσιων συγκοινωνιών. Το κυβερνητικό σχέδιο προβλέπει τη μετεξέλιξη του ΟΑΣΑ σε μητροπολιτικό φορέα για τις συγκοινωνίες της Αττικής, ο οποίος θα σχεδιάζει, θα προγραμματίζει, θα συντονίζει και θα ελέγχει το συγκοινωνιακό έργο. Ταυτόχρονα κλείνουν οι πέντε εταιρείες του ομίλου που λειτουργούν σήμερα (ΕΘΕΛ, ΗΛΠΑΠ, ΗΣΑΠ, ΑΜΕΛ, ΤΡΑΜ) και στη θέση τους δημιουργούνται δύο νέοι φορείς, ένας για τα μέσα σταθερής τροχιάς κι ένας άλλος για τις οδικές μεταφορές. Η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης για την άρον άρον αναδιοργάνωση του ΟΑΣΑ επικεντρώνεται στα ελλείμματα και τις δανειακές υποχρεώσεις των θυγατρικών του. Επίσης, το νομοσχέδιο θα θεσπίσει το λεγόμενο «Σύμφωνο Ευθύνης», το οποίο θα επιβάλει τριμηνιαίο οικονομικό έλεγχο στις μεταφορικές ΔΕΚΟ από ορκωτούς ελεγκτές και σε περίπτωση απόκλισης

ΙΚΤΕΟ AUTECO

από το εγκεκριμένο επιχειρησιακό τους σχέδιο, θα συγκροτείται νέο μπίζνες πλαν, ενώ θα υφίστανται κυρώσεις οι διοικήσεις των φορέων. Αποσιωπούν επιμελώς και σκοπίμως να πουν ότι την αποκλειστική ευθύνη για τα ελλείμματα είχε το

ατίθεται έναντι 45 ευρώ, παράλληλα καταργούν και τη φθηνότερη επιλογή κάρτας των 25 ευρώ μόνο για τα λεωφορεία και τρόλεϊ. Σημειώνεται πως πάρα πολλές διαδρομές στο λεκανοπέδιο γίνονται πλέον με τη χρήση δύο μέσων, καθώς τους τε-

κράτος, γιατί όχι μόνο δεν ήταν συνεπές διαχρονικά στις οικονομικές υποχρεώσεις του, που απορρέουν από τη νομοθεσία, αλλά υποχρέωνε τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και ειδικότερα τον ΟΑΣΑ να δανείζεται με επαχθείς όρους από τις τράπεζες τα ποσά που έπρεπε να δίνει το ίδιο ως αντισταθμιστική καταβολή για τον κοινωνικό του ρόλο. Ταυτόχρονα ανοιχτή πληγή για την κοινωνία αποτελούν οι αυξήσεις στις μηνιαίες κάρτες. Για τη μηνιαία κάρτα απεριορίστων διαδρομών προβλέπεται αύξηση 28%. Από 35 ευρώ που κοστίζει σήμερα θα δι-

λευταίους μήνες ο ΟΑΣΑ έχει αναδιαρθρώσει πολλά δρομολόγια λεωφορείων προκειμένου αυτά να λειτουργούν ως τροφοδοτικά των μέσων σταθερής τροχιάς. Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση θέλει να βγάζει κέρδος από τις δημόσιες συγκοινωνίες, ενώ διεθνώς επιδοτούνται. Τόσο οι αυξήσεις στα εισιτήρια όσο και αυτές των καρτών βρίσκονται πάνω από το μέσο όρο του κόστους μεταφοράς ανά επιβάτη, το οποίο από τον ίδιο τον ΟΑΣΑ είχε υπολογιστεί περίπου 1.15 ευρώ ανά διαδρομή. Ουσιαστικά προκρίνεται με βίαιο τρόπο το «ξεχρέω-

μα» του οργανισμού ώστε καθαρός πια να παραδοθεί σε συμβάσεις δημοσίου - ιδιωτικού, όπως ο ίδιος ο υπουργός δηλώνει. Θύματα των περιστάσεων και των εργολαβιών που ασχολούνταν με τις αστικές συγκοινωνίες και οι εργαζόμενοι εκεί. Οι αυξήσεις αποδοχών που κατακτήθηκαν ένα προηγούμενο διάστημα μετατράπηκαν σε μπούμερανγκ, αφού συνήθως δεν ενσωματώνονταν στις βασικές αποδοχές αλλά έπαιρναν τη μορφή επιδομάτων. Με αυτό τον τρόπο, όμως, οι βασικές αποδοχές των εργαζομένων εμφανίζονταν σε σχετικά χαμηλά επίπεδα αλλά τα συνολικά έσοδα αυξάνονταν σημαντικά μέσω επιδομάτων και άλλων πρόσθετων αμοιβών. Ευκαιρία μιας μαζικής πρώτης απάντησης η 1η Φεβρουαρίου, η οποία θα αποτελέσει μέρα μαζικής ανυπακοής στις αυξήσεις και τα μέτρα. Ήδη αριστερές κινήσεις πόλης από την Αθήνα, πρωτοβουλίες συλλογικοτήτων και κινήσεις για την ελεύθερη κίνηση στα μέσα μεταφοράς συντονίζουν τις δυνάμεις τους. Βασική επιδίωξη αυτός ο αγώνας να περάσει στα χέρια των χιλιάδων ανθρώπων που πλήττονται από τα μέτρα, και να αποτελέσει ένα σημαντικό σταθμό στην πάλη ενάντια στο Μνημόνιο και την τρόικα, ενάντια στη φτώχεια και την ανεργία. Και φυσικά αντίστοιχα «χαράτσια» δεν έχουν επιβληθεί μόνο στα λεωφορεία, αλλά και τα νοσοκομεία, τα τρένα, τις ΔΕΚΟ. Το σύνθημα «Δεν Πληρώνω» θα ακούγεται ολοένα και περισσότερο στις γειτονιές της Αθήνας. Ήδη στη Θεσσαλονίκη έγινε η αρχή με τις πρώτες κινητοποιήσεις και την κατάληψη αστικού λεωφορείου από ανέργους. Και έπεται συνέχεια…

Π

οιος είπε ότι η επιχείρηση ιδιωτικοποίησης των πανεπιστημίων και η ανάθεση της λειτουργίας του ολοκληρωτικά σε ιδιώτες περνάει μόνο από την ψήφιση του νόμου - έκτρωμα της Α. Διαμαντοπούλου: Η πρώτη προσπάθεια για εφαρμογή του νόμου έγινε στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών με την επιδίωξη ανάθεσης της φύλαξης της σχολής σε ιδιώτες, μέσω εργολαβίας. Η πρόσληψη σεκιούριτι δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από μία άθλια επίθεση στο άσυλο και έμμεση καταπάτησή του. Όχι μόνο λόγω της ιδιότυπης ιδιωτικής αστυνομίας - σεκιούριτι. Χτύπημα στο άσυλο είναι και η εισβολή ιδιωτικών εταιρειών στο πανεπιστήμιο. Το σκανδαλώδες της υπόθεσης είναι πως ενώ ως δικαιολογία για την εισβολή των σεκιούριτι χρησιμοποίησαν την αδυναμία του πανεπιστημίου να πληρώσει υπερωρίες και αργίες στους υπαλλήλους, η εργολαβία κοστίζει τα τετραπλάσια!!! Αυτή η κίνηση όμως βρήκε μπροστά της το φοιτητικό κίνημα. Μετά από τη διάλυση της επιτροπής που θα πρότεινε την εταιρεία σεκιούριτι σειρά είχε κατάληψη του ΕΛΚΕ που έγινε με πρωτοβουλία του σχήματος ΕΑΑΚ. Αυτές οι κινήσεις μαζί με την κατακραυγή της ακαδημαϊκής κοινότητας ήταν που απέδωσαν καρπούς. Νίκη όμως προσωρινή, για αυτό χρειάζεται επαγρύπνηση. Το υπουργείο και η πρυτανεία έχουν βάλει σκοπό να κάνουν τα πανεπιστήμια κολέγια με δικαιολογία τη μειωμένη χρηματοδότηση και το Μνημόνιο. Την επόμενη φορά όμως θα τα βρουν πιο σκούρα. Η συνέλευση των διοικητικών υπαλλήλων που έγινε την Παρασκευή 21/1 αποφάσισε την αποπομπή των εργολάβων από τη φύλαξη, τον καθαρισμό και τη συντήρηση του ΓΠΑ. Απαίτησαν την απόσυρση της ιδιωτικής φύλαξης και την καταβολή των δεδουλευμένων των

n ΣΤΡΑΤΟΣ ΒΟΥΡΑΖΕΡΗΣ

Εκδικητική απόλυση εργαζομένου

T

Υπουργείο και πρυτάνεις κατά του ασύλου

α αφεντικά του ιδιωτικού Κέντρου Τεχνικού Ελέγχου Οχημάτων (ΚΤΕΟ), AUTECO, που ανήκουν στον όμιλο επιχειρήσεων J&P, στις 14/1, απέλυσαν εργαζόμενο ο οποίος προ λίγων εβδομάδων είχε καταγγείλει στην Επιθεώρηση Εργασίας τη χειροτέρευση των όρων εργασίας του, που όπως αποδείχτηκε επιχειρούσαν να του επιβάλουν. Συγκεκριμένα με πρόσχημα την οικονομική κρίση, ζήτήθηκε από τους εργαζόμενους, να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις εργασίας εξαήμερης απασχόλησης –έναντι πενθήμερης που ίσχυε– χωρίς καμία αύξη-

ση στις αποδοχές τους. Μάλιστα στο έγγραφο (σχέδιο σύμβασης) που έφεραν για υπογραφή στους εργαζόμενους, υπήρχε η έκφραση «κατ’ απαίτηση του εργαζόμενου», ως αιτία για τη σύναψη ατομικής σύμβασης. Λίγες μέρες πριν την κλήση των πρώτων εργαζομένων, για την υπογραφή, η εργοδοσία είχε προχωρήσει σε απόλυση πέντε, επιχειρώντας να στείλει μήνυμα για το τι θα σήμαινε ενδεχόμενη άρνηση υπογραφής της ατομικής σύμβασης. Η έμμεση, πλην σαφής, απειλή των εργοδοτών της AUTECO, έγινε πράξη στην περίπτωση τεχνικού, μέλους του Σωματείου Μισθω-

τών Τεχνικών (ΣΜΤ), ο οποίος ενημέρωσε την εταιρεία ότι «δεν διατυπώνει καμία απαίτηση για τροποποίηση των όρων εργασίας του» και υπό αυτή την έννοια ζήτησε να μην υπάρξει η σχετική έκφραση στη σύμβαση, που θα υπέγραφε. Ο εργαζόμενος άμεσα προσέφυγε στην Eπιθεώρηση Eργασίας, ζητώντας προστασία έναντι των εργοδοτικών απαιτήσεων, ενώ υπέγραψε τη σύμβαση «με επιφύλαξη» και αφού πρώτα είχε φύγει η έκφραση. Με την επιστροφή του από την άδεια που έλαβε τις ημέρες των γιορτών, στις 14/1 η εργοδοσία του ανακοίνωσε την απόλυσή του, επι-

καλούμενη αναγκαίες(;) «περικοπές προσωπικού». Ο εργαζόμενος, αλλά και το ΣΜΤ, που πραγματοποίησε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας την Τετάρτη και χθες, έξω από τις εγκαταστάσεις του ΚΤΕΟ, στο Βοτανικό και στο Μοσχάτο, κάνουν λόγω για «παράνομη και εκδικητική απόλυση απέναντι σε έναν εργαζόμενο που δεν δέχτηκε την επιδείνωση της θέσης του». Για την Τετάρτη έχει προγραμματισθεί τριμερή συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας, στην οποία το ΣΜΤ θα προσέλθει ζητώντας την άμεση ανάκληση της απόλυσης και την κατάργηση των ατομικών συμβάσεων.

υπαλλήλων, που εδώ και καιρό δίνουν το δικό τους αγώνα για να κρατήσουν τη δουλειά τους. Παράλληλα αποφάσισαν τη συμμετοχή στην απεργία στις 10/2 και την κατάληψη της διοίκησης της σχολής, αν κατατεθεί το κείμενο διαβούλευσης προς ψήφιση. Η στάση των διοικητικών υπαλλήλων και ο κοινός βηματισμός τους με τους φοιτητές και τους εκπαιδευτικούς, η πρώτη νίκη του κινήματος στη σχολή δείχνει πως στον καιρό της καπιταλιστικής κρίσης, η ένταση της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης δεν είναι μονόδρομος. Με μαζικό κίνημα εργαζομένων - νεολαίας θα έχουμε νέες κατακτήσεις και δικαιώματα.


18 / ΠPIN

ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ

K ΟΙΝΩΝΙΑ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΙ - ΛΙΠΟΤΑΚΤΕΣ

ΡΕΒΑΝΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Ιδιαίτερα προκλητικός εμφανίστηκε ο Ν. Μιχαλολιάκος, δημοτικός σύμβουλος της Χρυσής Αυγής, στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων, όταν συνοδευόμενος από οκτώ «φουσκωτούς» που έπαιζαν το ρόλο του σωμα-

Αντιδραστικές οι νέες ρυθμίσεις για το στρατό n ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

Μ τοφύλακα, δεν δίστασε να χαιρετήσει ναζιστικά – αυτός ο «ελληνόψυχος» με το χαιρετισμό των ναζί, σαν γνήσιος γερμανοτσολιάς. Λίγο πριν αποχωρήσει, αφού προσπάθησε να αρθρώσει σε σειρά κάποιες λέξεις υπό τη μορφή ομιλίας, ανακοίνωσε, με αφορμή τα πρόσφατα επεισόδια που προκάλεσαν οι ομοϊδεάτες του το περασμένο Σάββατο στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα εξ ονόματος υποτίθεται των κατοίκων της περιοχής, ότι πάντα θα κάνουν τα ίδια, σε κάθε προσπάθεια άλωσής της από αλλόθρησκους και ανθέλληνες. Έκλεισε το παραλήρημά του βρίζοντας με ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς και χαιρετώντας ναζιστικά. Άμεση υπήρξε η αντίδραση του δημοτικού συμβούλου της Ανταρσίας στις γειτονιές της Αθήνας Πέτρου Κωνσταντίνου, που απάντησε στην προκλητική αυτή συμπεριφορά, λέγοντας ότι «Δεν δεχόμαστε φασίστες στο δημοτικό συμβούλιο», ενώ σε δήλωσή του αναφέρει ότι «…οι νεοναζί δεν έχουν καμιά θέση στο δημοτικό συμβούλιο, όσο στη πράξη επιτίθενται σε διαδηλώσεις του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος, οργανώνουν ανοιχτά πογκρόμ σε βάρος των μεταναστών». Τα πολιτικά αυτά κατακάθια είναι δημιουργήματα του ίδιου του συστήματος, όσο κι αν δήθεν «εξεγείρονται» εναντίον του, γι’ αυτό κι εξασφαλίζουν προστασία, προβολή (έστω και με δόσεις διαμαρτυρίας για τις υπερβολές τους). Γι’ αυτό είναι τελείως ανυπόστατη η ομολογουμένως αξιοπρόσεκτη προσπάθεια αστικών κύκλων και δημοσιευμάτων, κυρίως μέσω εφημερίδων και ιστοσελίδων, που επιχειρούν εντέχνως να παρουσιάσουν το συμβάν σαν μια διαφορά που έχει να κάνει μεταξύ των «ακραίων» στοιχείων της Χρυσής Αυγής από τη μια και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την άλλη. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ όμως παλεύει για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και του συστήματος συνολικά, από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων. Απ’ αυτή την άποψη αντιπαλεύει τη δράση των φασιστικών συμμοριών, το ρατσισμό και τον εθνικισμό. Η πάλη για την ανατροπή της χούντας κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ θεωρείται από τους κρατούντες ακραία. Στην πραγματικότητα ακραία είναι η πολιτική τους.

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

ε άγριο χαράτσι έως 6.000 ευρώ τιμωρούνται οι ανυπότακτοι και οι λιποτάκτες, μεθόδευση που αποδεικνύει όλη τη φορομπηχτική και εισπρακτική λογική της κυβέρνησης, την επιχείρηση τρομοκράτησης της νεολαίας, ενώ νομοθετούν τη λούφα των μοναχών. Ταυτόχρονα, όλος σχεδόν ο ανδρικός πληθυσμός της χώρας, που βρίσκεται σε κατάσταση εφεδρείας, τιμωρείται με χρηματική ποινή 90 ευρώ, που απαιτούνται από την εφορία, με πρόσχημα ότι δεν τήρησε τις υποχρεώσεις του απέναντι στη στρατολογία: π.χ. δεν ενημέρωσε για αλλαγή διεύθυνση κατοικίας. Διαπιστώνοντας ένα διογκωμένο ρεύμα άρνησης συμμετοχής σε ασκήσεις εφέδρων που εκτελούνται περιοδικά, διακόπτοντας την επαγγελματική και μορφωτική ζωή μας, επιβάλλουν πρόστιμο 1.000 ευρώ, επίσης απαιτείται από την εφορία, προχωρώντας σε επιπλέον ποινικοποίηση της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Το υπουργείο αντί να στείλει στο δικαστή όσους αντιστέκονται και δεν λαμβάνουν μέρος στις ασκήσεις, αντιμετωπίζοντας πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις από κινήματα αλληλεγγύης, τους στέλνει στην εφορία! Τέλος, διαμέσου της εναλλακτικής θητείας, που λόγω της μείωσης της γίνεται πιο ελκτική, επιδιώκουν να αλιεύσουν δωρεάν εργαζόμενους, συχνά με ανώτερες σπουδές και σημαντική εργασιακή προϋπηρεσία. Η στρατιωτική θητεία αποκαλύπτεται ως ένα τεράστιο βάρος που θα το κουβαλήσουν τα παιδιά της εργατικής και αγροτικής οικογένειας, αφού οι πλούσιοι, τα βύσματα ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, οι μεγαλοδημοσιογράφοι και τα ανθρωπάρια της σόου μπιζ ή θα χώνονται στο Πεντάγωνο με διαρκή «άδεια από την σημαία» ή θα πληρώνουν και θα απαλλάσσονται! Το μάτι κλείνει πονηρά σε όσους σπουδάζουν και κάνουν καριέρα στο εξωτερικό, στους οποίους επιτρέπεται έναντι ενός «λογικού για αυτούς ποσού» να απαλλαγούν ουσιαστικά της στρατιωτικής θητείας.

Με αυτό τον αυταρχικό τρόπο, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη διευρυμένη αποστροφή της νεολαίας για το στρατό, που τον νοιώθει ως χάσιμο χρόνου και τσαλαπάτησης της προσωπικότητας, ως περίοδο στυγνής εργασιακής εκμετάλλευσης και μετατροπής των πολιτών σε πολεμικές δολοφονικές μηχανές. Αυτό το κοινωνικό πεδίο πρέπει να αφουγκραστεί η Αριστερά και να στραφεί ενάντια στην υποχρεωτική στράτευση και το μισθοφορικό στρατό! Στα μάτια της κοινωνικής πλειοψηφίας, ο στρατός όχι μόνο δεν υπηρετεί αμυντικές ανάγκες, αλλά περιφρουρεί το αστικό καθεστώς εξουσίας, καλύπτει τρύπες του κρατικού μηχα-

νισμού (ο εκλεκτός δήμαρχος των ΠΑΣΟΚ ΣΥΡΙΖΑ - Κουβέλη - Μπακογιάννη, Μπουτάρης βάζει στρατιώτες να μαζεύουν τα σκουπίδια στη Θεσσαλονίκη) και αναλαμβάνει συνεχώς διευρυνόμενες αποστολές εκτός συνόρων στο πλαίσιο ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων των ΝΑΤΟ-Ευρωστρατού, προστατεύει παγκόσμια τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου. Οι ρυθμίσεις εντάσσονται στα σχέδια αντιδραστικής αναδιοργάνωσης των ενόπλων δυνάμεων. Ο Ευ. Βενιζέλος γνωρίζοντας τα τεράστια κενά που θα προκύψουν από την απόλυση χιλιάδων Επαγγελματιών Οπλιτών, προσπαθεί να στρέψει στο στρατό όσο το δυνατόν περισσότερους εφέδρους. Επιπλέον, η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου έρχεται να πάρει ρε-

βάνς συνεχίζοντας τα σχέδια της ΝΔ για βίαιη αναδιάρθρωση της ζωής των νέων ανθρώπων διαμέσου του στρατού. Σκοπός τους είναι η όσο το δυνατόν πιο γρήγορη ενσωμάτωση της νεολαίας στον στρατό, ώστε οι νέοι, χωρίς παραστάσεις, στρατιώτες να φέρνουν τις λιγότερες αντιστάσεις στις όποιες διαταγές τους, που ολοένα θα στρέφονται ενάντια τον εσωτερικό εχθρό-λαό. Θέλει να τελειώνει με το φοιτητικό κίνημα και οι συνδυασμένες παρεμβάσεις της Α. Διαμαντοπούλου (ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, κόψιμο αναβολών, περιορισμό των όποιων παροχών, στοχοποίηση των αιωνίων φοιτητών κ.λπ.) τείνουν στο καναλιζάρισμα της ζωής της νεολαίας: σχολείο - πτυχίο - μεταπτυχιακό - γάμοςδάνειο - εργασιακή περιπλάνηση: Μια ζωή περιφερόμενος όμηρος των εργοδοτών και της τράπεζας. Ο στρατός και διαμέσου της ένταξης του στην πολιτική προστασία και το κυνήγι μεταναστών, βγαίνει από τα στρατόπεδα που τον έκλεισε η μεταπολίτευση. Επιχειρείται να καταστεί συστατικό κομμάτι της πολιτικής ζωής. Επιπλέον, στην κορύφωση της εφαρμογής της στυγνής αντεργατική πολιτικής, το αστικό σύστημα εξουσίας απαντά με ανάδειξη του «εξ ανατολών κινδύνου», απαιτώντας «εθνική ενότητα» και νέες αγορές όπλων. Σε αυτό συμβάλλουν οι «επιθετικές» δηλώσεις Γ. Παπανδρέου, οι συνήθεις εθνικιστικές κορόνες του Κ. Παπούλια και η επιφυλακή των ενόπλων δυνάμεων για αποσόβηση θερμού επεισοδίου! Θεωρούμε αδιέξοδες και αστικά ενσωματώσιμες τις εθνικιστικές κορόνες της καθεστωτικής Αριστεράς (μοιράζουν «το Αιγαίο μας», πουλάνε «τις ΑΟΖ μας»). Αντίθετα, απαιτείται η ανάδειξη ενός σύγχρονου εργατικού διεθνιστικού εργατικού κινήματος και συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για τη συνδικαλιστική έκφραση του κινήματος μέσα και έξω από το στρατό.

Τα ΜΑΤ χτύπησαν το αντιρατσιστικό συλλαλητήριο n ΝΑΤΑΣΑ ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΥ Κοντά στα 2.000 άτομα συμμετείχαν το Σάββατο 15/1, στο συλλαλητήριο ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία, όπως προωθείται με την πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας. Αφρομή ήταν οι εξαγγελίες Παπουτσή για τη δημιουργία φράχτη στον Έβρο για την... αποτροπή της μετανάστευσης. Οι διαδηλωτές πορεύτηκαν προς την 3η Σεπτεμβρίου, επιδιώκοντας να προσεγγίσουν την πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα, όπου και θα πραγματοποιούταν συναυλία με πλειάδα καλλιτεχνών. Βέβαια στην πλατεία του Άγ(ρ)ιου Παντε-

λεήμονα, ήδη από το πρωί μερικές δεκάδες εθνικιστές της Χρυσής Αυγής καλούσαν σε… κοπή πίτας, πραγματοποιώντας στην ουσία ρατσιστική αντι-συγκέντρωση. Μάλιστα οι εθνικιστές απέτρεψαν το πρωί την εγκατάσταση εξέδρας και μικροφωνικής από τα συνεργεία του Δήμου, δηλώνοντας έτσι ότι δεν πρόκειται να δεχθούν να πραγματοποιηθεί αντιρατσιστική εκδήλωση στο «άβατο» τους. Οι «καταληψίες» της πλατείας διεξήγαγαν το έργο τους υπό το… άγρυπνο βλέμμα της αστυνομίας, η οποία δεν έκανε τίποτα για να διευκολύνει τα δημοτικά συνεργεία, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι σ’ αυτή τη γειτονιά της Αθήνας νόμος είναι το «δίκαιο» της Χρυσής Αυγής. Αλλά και η δημοτική αρχή της Αθήνας, έκανε …μισή δουλειά: Μπορεί να έδωσε την άδεια και να παραχώρησε συνεργεία, ωστόσο όταν είδε τα… σκούρα, όχι μόνο δεν προσπάθησε να επιβάλει την απόφαση

της, αλλά δεν έβγαλε ούτε μια καταγγελία. Στη συνέχεια δεν επετράπη στην αντιρατσιστική πορεία να προσεγγίσει καν την πλατεία. Τα ΜΑΤ είχαν στήσει «υγειονομική ζώνη», στο ύψος της οδού Δεριγνύ, κάνοντας ξεκάθαρο ότι είχαν πάρει εντολές από τον «υπουργό Προστασίας του χρυσαυγίτη» να προστατεύσουν την εθνικιστική αντι-συγκέντρωση. Ενώ, ο εισαγγελέας που ήταν παρών ζήτησε από τους επικεφαλής του αντιρατσιστικού συλλαλητηρίου να μην προχωρήσουν, για… λόγους δημόσιας τάξης. Τελικά οι αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν απρόκλητα στην πορεία με χημικά και οβίδες κρότου λάμψης, απωθώντας την. Όσο εξελίσσονταν αυτά, πάνω στην πλατεία οι τραμπούκοι της Χρυσής Αυγής, με λοστάρια και πέτρες προσπάθησαν να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό για να εφορμήσουν στους διαδηλωτές.


ΠPIN / 19

E PΓAZOMENOI

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

KTYΠΩNTAΣ KAPTA

n ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πολιτικός ο αγώνας των συμβασιούχων και του εργατικού κινήματος για σταθερή και μόνιμη εργασία

Μ

ε 24ωρες απεργίες, στάσεις εργασίας και μια πολύ μαζική συγκέντρωση άνω των τριών χιλιάδων ατόμων υποδέχτηκαν οι συμβασιούχοι τη πολυαναμενόμενη εκδίκαση στον Άρειο Πάγο της υπόθεσης που αφορούσε στη μονιμοποίηση καθαριστριών του ΟΠΑΠ, που εργάζονταν για πάνω από 15 χρόνια με συμβάσεις. Η υπόθεση αυτή αρχικά είχε οριστεί να συζητηθεί τον περασμένο Σεπτέμβριο, αλλά η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, συμβασιούχοι πυροσβέστες κ.λπ. άσκησαν παρέμβαση υπέρ των καθαριστριών του ΟΠΑΠ και για το λόγο αυτό συζήτησαν και έλαβαν αναβολή εκδίκασης της υπόθεσης. Στη συγκέντρωση ήταν συμβασιούχοι από τους δήμους, τον ΟΑΕΕ, τους πυροσβέστες, τα ΕΛΤΑ, τα υπουργεία Πολιτισμού και Γεωργίας, τα πανεπιστήμια, και αρκετούς ακόμα εργασιακούς χώρους, αλλά και πρώην εργαζόμενοι με συμβάσεις σταζ. Μόλις έγινε γνωστό ότι η εισήγηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι. Τέντε ήταν αρνητική, οργισμένοι διαδηλωτές πέταξαν καφέδες, νερά, αυγά και άλλα αντικείμενα στην είσοδο του κτιρίου, ενώ έκαψαν και τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επί της ουσίας, υιοθετήθηκε η αρνητική για τους εργαζομένους απόφαση που είχε εκδοθεί υπό την προεδρία του Ρ. Κεδίκογλου, με οριακή πλειοψηφία μάλιστα από την Ολομέλεια έπειτα από τηλεφωνική διάσκεψη. Οι διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των υπόλοιπων φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα που καταρτίστηκαν με βάση το άρθρο 103 του Συντάγματος και το νόμο του 1994, θεωρούνται ότι δεν μπορούν να μετατραπούν σε συμβάσεις αορίστου

Π

ρωτόγνωρες αγωνιστικές στιγμές έζησαν την περασμένη εβδομάδα οι Αττικές Εκδόσεις, ένας από τους μεγαλύτερος όμιλους έκδοσης περιοδικών, που είναι εισηγμένος στο χρηματιστήριο, εκδίδει 20 περιοδικά, κατέχει 2 ραδιοφωνικούς σταθμούς, μία δισκογραφική εταιρεία κ.ά. Οι εργαζόμενοι πέταξαν στα... spam το μέιλ του διευθυντή Θ. Φιλιππόπουλου, με το οποίο τους διαμήνυε την περικοπή κατά 10-15% των μισθών από 1.000 ευρώ μεικτά και άνω! «Η διαφημιστική δαπάνη στα Μέσα έχει υποχωρήσει», και «οι κυκλοφορίες πλήττονται» ήταν οι προφάσεις. Από τη μία σημείωνε ότι «βρισκόμαστε σήμερα έκτος δηλ. της ζώνης κίνδυνου» καθότι εισηγμένη η εταιρεία του, κι από την άλλη ότι «βρισκόμαστε εκ νέου σε αρνητικό σημείο». Φυσικά,

χρόνου, έστω κι αν καλύπτουν πάγιες και διαρκείς και όχι πρόσκαιρες ή απρόβλεπτες ανάγκες. Επίσης, θεωρείται ότι οι συμβασιούχοι δεν καλύπτονται ούτε από την κοινοτική οδηγία που υποτίθεται ότι θα συνέβαλε θετικά στην επίλυση του ζητήματος των χιλιάδων εκβιαστικών συμβάσεων στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Τι κι αν το ίδιο το κράτος και τα υπουργεία του, ως εργοδότες, παραβιάζουν συνεχώς την εργασιακή νομοθεσία; Χαρακτηριστική είναι η καταγγελία του Συλλόγου Έκτακτων Αρχαιολόγων, ότι το υπουργείο Πολιτισμού χρησιμοποιεί αρχαιολόγους, ακόμα και για 20 συνεχόμενα χρόνια, και ότι απαγορεύει την εργασία τους πέρα των 24 μηνών ακυρώνοντας τα επαγγελματικά τους δικαιώματα. Βέβαια, η ουσία είναι ότι η δικαστική εξουσία εναρμονίζεται πλήρως με τη στρατηγική του Μνημονίου και της κυβέρνησης για ξεκαθάρισμα χιλιάδων συμβασιούχων και πέταμά τους στην ανεργία. Αυτό επιχειρεί να αποτυπώσει και δικαστικά η κυβέρνηση και για αυτό οι εργαζόμενοι με συμβάσεις δεν θα πρέπει να αναμένουν την επόμενη δικαστική «μάχη», αλλά να δώσουν σκληρούς αγώνες στους δρόμους. Ήδη, το μήνυμα το έλαβαν οι συμβασιούχοι οι οποίοι δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους, σημειώνοντας πως σε δύο περίπου μήνες που θα βγει η τελική απόφαση θα πραγματοποιήσουν νέα, περισσότερο μαζική και

δυναμική, συγκέντρωση στον Άρειο Πάγο. Μέσα στο Σαββατοκύριακο αρκετά σωματεία τους θα συνεδριάσουν προκειμένου να αποφασίσουν τις περαιτέρω κινήσεις, ενώ έχουν ακουστεί προτάσεις για τη διενέργεια συγκεντρώσεων κάθε εβδομάδα, σε όλη την Ελλάδα. Δυστυχώς, και σ’ αυτή τη φάση του αγώνα, απόντες ήταν όλοι οι

παραδοσιακοί φορείς του κυρίαρχου γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, παρά την προκήρυξη στάσεων εργασίας. Άλλωστε ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, και πολλές ομοσπονδίες έχουν επενδύσει στη διάσπαση και τον κατακερματισμό της εργατικής πάλης και συγκρότησης, εμμένοντας στη συνδικαλιστική απομόνωση όλης της εργατικής ζώνης ευέλικτης εργασίας από τις γραμμές των συνδικάτων. Η πάλη για να μην περάσει καμιά απόλυση, για μονιμοποίηση των συμβασιούχων και προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, για κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, για το δικαίωμα στη σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους, για αυξήσεις μισθών και επιδομάτων ανεργίας, είναι υπόθεση όλου του ερ-

γατικού κινήματος. Από την άλλη, μόνο ο κοινός αγώνας εργαζόμενων - ανέργων, μόνιμων - ελαστικά απασχολούμενων, Ελλήνων-μεταναστών, μπορεί να συμβάλει αποτελεσματικά σε ένα νικηφόρο εργατικό κίνημα, που θα επιβάλει με τον αγώνα του τα εργατικά δικαιώματα κι όχι βέβαια ο Άρειος Πάγος ή οποιοδήποτε άλλο αστικό δικαστήριο... Αυτό υπογράμμισε και ο περιφερειακός σύμβουλος Άγγελος Χάγιος που με αντιπροσωπεία της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική βρέθηκε στον Άρειο Πάγο για να εκφράσει τη συμπαράστασή τους στο δίκαιο αγώνα των συμβασιούχων: «Ο αγώνας που δίνετε δεν είναι δικαστικός. Είναι πρωτίστως πολιτικός. Η τελική του έκβαση δεν εξαρτάται από τις όποιες αποφάσεις των δικαστηρίων, αλλά από την ίδια τη δυναμική του κινήματος των συμβασιούχων και ελαστικά εργαζόμενων. Μαζί με όλους τους μαχόμενους κλάδους εργαζομένων στις συγκοινωνίες, τις ΔΕΚΟ, στους ΟΤΑ, στον ιδιωτικό τομέα, να παλέψουμε ενάντια στο αντεργατικό πραξικόπημα κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ, στις πολιτικές των περικοπών και του Μνημονίου, ενάντια στις χιλιάδες απολύσεις από το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, με ένα εργατικό κίνημα που θα επιβάλει την ανατροπή του Μνημονίου και της αντεργατικής πολιτικής, την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης και κάθε επίδοξου διαχειριστή της ίδιας πολιτικής».

ΑΤΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕ ΜΕΙΩΣΗ 15%

«Δεν υπογράφουμε»! δεν δεσμεύθηκε για μελλοντικές απολύσεις, ενώ κατέληγε με το προκλητικό: «Αν επικρατήσουν ατομικιστικές νοοτροπίες, τότε αφενός θα κινδυνεύσει όλη η προσπάθεια, αφετέρου θα είμαι υποχρεωμένος να θυσιάσω τα άτομα, προς το συμφέρον του συνόλου»! Μετά από προετοιμασία του κλίματος, με άμεση εξόρμηση αγωνιστών της αριστερής πρωτοβουλίας Παρατύπως και σύνθημα «Δεν υπογράφουμε», και ενεργοποίηση των

ίδιων των εργαζόμενων εκ των έσω, μέσα σε μια εβδομάδα έγιναν 4 (!) συνελεύσεις (μία εκτός εταιρείας και τρεις στην είσοδο) με συμμετοχή από 50 έως 150 εργαζομένων, δύο στάσεις εργασίας και μία 24ωρη απεργία που γενικά παρέλυσε την εταιρεία, ενώ εξέλεξαν και 5μελή εργασιακή επιτροπή. Δυστυχώς, τα σωματεία του χώρου (ΕΣΠΗΤ, Λιθογράφοι που ελέγχεται από το ΠΑΜΕ κ.ά.) και πάλι βρέθηκαν πίσω απ’ τις διαθέσεις των εργαζομένων, προτρέπο-

ντάς τους σε... ψύχραιμες αποφάσεις. Αυτοί όμως με τη δυναμική διακλαδική συνέλευσή τους επέβαλαν την 24ωρη απεργία της Πέμπτης. Μελανό σημείο στην αντιπαράθεση αποτέλεσε κείμενο που κυκλοφόρησε μερίδα εργαζομένων σημειώνοντας ότι «στηρίζουν την επιχείρηση στην οικονομική της δυσχέρεια», εκφράζοντας τη διάθεση «για 9 μήνες να της παρέχουμε οικειοθελώς υπό τύπου ενίσχυσης το 10% του μισθού μας»! Αυτή η λογική πάντως απομονώθηκε από την πλειοψηφία των εργαζομένων, αλλά αξιοποιείται δεόντως από την εργοδοσία, η οποία μεθοδεύει ως εναλλακτική λύση και την εκ περιτροπής εργασία, καθώς η... ενυπόγραφη ανταπόκριση στο «αίτημα» της εργοδοσίας είναι κατώτερη των προσδοκιών της!

Δράσεις για τις συγκοινωνίες

Σ

υνεχίζονται οι πρωτοβουλίες συμπαράστασης στον αγώνα των εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες. Την Τρίτη έγινε διαδήλωση εκατοντάδων αγωνιστών μετά από κάλεσμα του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων, ενώ με επιτυχία οργανώθηκαν εξορμήσεις στα αμαξοστάσια της ΕΘΕΛ σε Ρέντη, Π. Ράλλη, Βοτανικό, Α. Λιοσίων, Γλυφάδα και Ανθούσα, όπου μοιράστηκε μαζικά η προ-

κήρυξη του Συντονισμού. Από τις συζητήσεις αναδείχτηκε η μεγάλη αγανάκτηση των εργαζόμενων, που λειτουργεί αποτρεπτικά για την ώρα στις τάσεις συνδιαλλαγής των ηγεσιών των σωματείων με την κυβέρνηση. Πριν από αυτές τις δράσεις, είχε προηγηθεί σύσκεψη για το θέμα, που καλέστηκε από την ΕΑΣ-ΕΘΕΛ, με συμμετοχή οδηγών λεωφορείων, και εργαζόμενων από ΟΣΕ, ΕΛΤΑ, ΔΕΗ, ΜΟΔ, εκπαίδευση, υγεία, τράπεζες, το Συντονισμό, συνδικαλιστές από ΔΟΕ, ΕΚΑ, ΑΔΕΔΥ, αντικαπιταλιστικές κινήσεις πόλης που οργανώνονται κατά της αύξησης των εισιτηρίων κ.ά. Η συνάντηση επαναλήφθηκε χτες Σάββατο, στο Πολυτεχνείο.

Εκλογές στο βιβλίο

Ε

κλογές για την ανάδειξη νέου ΔΣ πραγματοποιούνται στο σύλλογο υπαλλήλων βιβλίου - χάρτου στις 25-26/1 11 π.μ.-6.30μ.μ. και 27/1 9.30 π.μ.- 9.30 μ.μ. (Λόντου 6, Εξάρχεια). Καλώντας τα μέλη του να συμμετάσχουν στις εκλογές, ο σύλλογος τονίζει: «Ο μαχητικός ανεξάρτητος συνδικαλισμός είναι η δύναμη που μπορεί να τους σταματήσει. Ο γραφειοκρατικός, υποταγμένος συνδικαλισμός πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια. Υπάρχει και ένας άλλος τρόπος να κάνεις συνδικαλισμό, ο δρόμος του συνδικαλισμού βάσης, μέσα από τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις γενικές συνελεύσεις, το συντονισμό των εργατικών συλλογικοτήτων».

Αυθαιρεσίες στη Ν. Ιωνία

κκληση σε πρωτοβάθμια σωματεία, ομοσπονδίες και συνομοΕ σπονδίες, για προκήρυξη παρατετα-

μένου και συντονισμένου απεργιακού αγώνα και άλλων μορφών αντίστασης μέσα στο Φλεβάρη, απευθύνει η γενική συνέλευση του Σωματείου Εργαζομένων ΟΤΑ Δήμου Ν. Ιωνίας. Επίσης, θα αναλάβει πρωτοβουλίες ενάντια στη μεθόδευση εκχώρησης της καθαριότητας στην Αττική από ΕΣΔΚΝΑ και κυβέρνηση στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Παράλληλα, η ΓΣ καταδικάζει και καταγγέλλει την αυθαίρετη και παράτυπη απομάκρυνση του προϊσταμένου καθαριότητας για ανεξήγητους λόγους και την επίσης αυθαίρετη, παράνομη και προκλητική τοποθέτηση νέου, έξω και πέρα από κάθε τυπική και ουσιαστική διαδικασία. Καλεί δε, το νέο δήμαρχο να προχωρήσει στην άμεση ανάκληση της απόφασης.


20 / ΠPIN

K INHΣH I ΔEΩN

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

ΒΙΒΛΙΟ

Διαζύγιο με την παράδοση του κρατισμού και του οικονομισμού, υπεράσπιση του κοινού αγαθού (commons) απέναντι

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

στις νέες «περιφράξεις» του κεφαλαίου και αναζήτηση της κοινωνικής χειραφέτησης με όρους ελευθερίας και ισότητας είναι ο ελάχιστος κοινός παρανομαστής των αναζητήσεων για την κομμουνιστική επαναθεμελίωση, όπως αποτυπώνεται στο βιβλίο των εκδόσεων Verso.

Η φανερή γοητεία του κομμουνισμού Η ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ Εκδόσεις Verso Επιμέλεια: Κ. Δουζίνας, Σ. Ζίζεκ Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Verso το αγγλόφωνο βιβλίο Η Ιδέα του κομμουνισμού. Πρόκειται για συλλογικό έργο, στο οποίο περιλαμβάνονται εισηγήσεις στην ομώνυμη, διεθνή διάσκεψη που οργανώθηκε τον Μάρτιο του 2009 στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου από το Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Σπουδών Μπίρκμπεκ – μια διάσκεψη που σημείωσε μεγάλη επιτυχία και απασχόλησε μεγάλης κυκλοφορίας διεθνή μέσα ενημέρωσης. Την επιμέλεια της έκδοσης είχαν δύο εκ των πανεπιστημιακών που ανέλαβαν την πρωτοβουλία, οι Κώστας Δουζίνας και Σλάβοϊ Ζίζεκ. Στο ενδιαφέρον (αν και άνισο, από πλευράς έκτασης και ποιότητας των άρθρων) τομίδιο περιλαμβάνονται εισηγήσεις γνωστών αριστερών διανοουμένων, όπως οι Αλέν Μπαντιού, Τόνι Νέγκρι, Μάικλ Χαρντ, Ζακ Ρανσιέρ κ.ά. Ο πλουραλισμός πολιτικών και φιλοσοφικών απόψεων, η διεπιστημονική σύνθεση της διάσκεψης και η ευθεία αντιπαράθεση, αρκετές φορές, μεταξύ των εισηγητών προσέδωσαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ζωντάνια στη διάσκεψη, όπως μαρτυρούν όσοι βρέθηκαν στα ασφυκτικά γεμάτα αμφιθέατρα. Κάτι από αυτή τη δημιουργική ένταση διασώζεται στο εν λόγω βιβλίο. Θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι η έκδοση αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα των αναζητήσεων στο χώρο της σύγχρονης διανόησης με κομμουνιστική αναφορά. Από πλευράς ειδίκευσης, ή αν θέλετε οπτικής γωνίας, υπερεκπροσωπούνται η φιλοσοφία και η κριτική του πολιτισμού, ενώ σχεδόν απουσιάζουν η πολιτική οικονομία και η πολιτική επιστήμη. Από την πλευρά των ιδεολογικών ρευμάτων, δυσανάλογα μεγάλο είναι το βάρος της λεγόμενης «Λακανικής Αριστεράς» (με αναφορά στον Γάλλο ψυχαναλυτή Ζακ Λακάν) και των μετα Αλτουσεριανών. Πολλοί από τους εισηγητές δεν χαρακτηρίζουν καν τους εαυτούς τους μαρξιστές, αλλά αναζητούν έναν «μετα - μαρξιστικό» κομμουνισμό. Απουσιάζουν σημαντικά ονόματα του σύγχρονου, μαχόμενου μαρξισμού, όπως οι Ιστβαν Μέσαρος, Ιβόν Κινού, Ζακ Μπιντέ, Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Έλεν Μέικσινς Γουντ, Άλεξ Καλίνικος, οι ομάδες περιοδικών όπως, π.χ., τα Historical Materialism, Actuel Marx, Contretemps και La Pensee, για να μην αναφερθούμε στους έλληνες και λατινοαμερικούς μαρξιστές που έχουν διαρκή παρουσία στη θεωρητική παραγωγή. Βεβαίως καμία πρωτοβουλία δεν μπορεί να καλύψει τα πάντα. Και μόνο το γεγονός ότι ένα σοβαρό πανεπιστήμιο μεγάλης δυτικής χώρας οργανώνει θεωρητικό συνέδριο γύρω από τη βλάσφημη λέξη του κομμουνισμού αποτελεί σημείο των καιρών. Προφανώς, αυτή η μεταστροφή δεν είναι άσχετη με τη ριζοσπαστικοποίηση του κοινωνικού περιβάλλοντος υπό την καταλυτική επίδραση της διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Σ

την εισήγησή του, ο Αλέν Μπαντιού χαρακτηρίζει τον κομμουνισμό ως τη «μοναδική Ιδέα άξια της φιλοσοφίας, από την εποχή του Πλάτωνα ως τις μέρες μας». Αυτός ο εξω-ιστορικός (και εν πολλοίς εξωταξικός) κομμουνισμός θυσιάζει κάτι από την αιθεριακή φύση του για να γίνει πιο γήινος όταν ο A. Μπαντιού τον βλέπει να ενσαρκώνεται στο κόμμα, που κινείται και στα τρία επίπεδα της λακανικής τριάδας πραγματικό - φαντασιακό - συμβολικό. Ωστόσο, αυτό που χαρακτήρισε το ιστορικό κομμουνιστικό κίνημα δεν υπάρχει πια, υποστηρίζει ο A. Μπαντιού, ακολουθώντας την προβληματική των τελευταίων βιβλίων του Η κομμουνιστική υπόθεση και Τίνος πράγματος το όνομα είναι ο Σαρκοζί. «Η μορφή του κόμματος, όπως και εκείνη του σοσιαλιστικού κράτους», γράφει ο γάλλος φιλόσοφος, «δεν είναι πλέον κατάλληλες να υποστηρίξουν την Ιδέα», όπως η εργατική τάξη δεν είναι πλέον το υποκείμενο της κομμουνιστικής πρακτικής. Αναζητώντας υποκατάστατο, στρέφεται προς το παγκόσμιο προλεταριάτο των αγροτών του Τρίτου Κόσμου, των μεταναστών, των ανέργων και της εργασιακής επισφάλειας στις μητροπόλεις, χωρίς να μας λέει πολλά για την άρθρωσή τους σε μια κοινωνική και πολιτική ολότητα. Στη λογική του A. Μπαντιού περί «πολιτικής σε απόσταση από το κράτος και το κόμμα» ασκεί κριτική ένας από τους πιο γνωστούς μελετητές του, ο καθηγητής ισπανικής φιλολογίας στο πανεπιστήμιο του Κορνέλ, Μπρούνο Μποστίλς, στο άρθρο του με τίτλο «Η αριστερίστικη υπόθεση» (ευθεία αντίστιξη με την Κομμουνιστική υπόθεση του Μπαντιού). «Τι απομένει, άραγε, από την κομμουνιστική υπόθεση όταν αφαιρέσουμε όλες τις μορφές διαμεσολάβησης- το κόμμα, τα συνδικάτα, τη συμμετοχή στις εκλογές, οτιδήποτε άλλο από το αλφάβητο του λενινισμού – για να αφήσουμε μόνο την αυτόνομη δράση των μαζών, η οποία, μάλιστα, δεν στρέφεται εναντίον, αλλά εκτυλίσσεται σε απόσταση από το κράτος», διερωτάται ο συγγραφέας. Διαφωτιστική είναι η αναφορά του στο βολιβιανό θεωρητικό Άλβαρο Γκαρσία Λίνεα, αντιπρόεδρο σήμερα της χώρας του, υπό τον Έβο Μοράλες. Στο βασικό έργο του Η πληβειακή δύναμη, ο παλιός αντάρτης αναζητά το νέο υποκείμενο που θα υπερβεί το παραδοσιακό προλεταριάτο στις αδιαφοροποίητες, πληβειακές μάζες, προικισμένες –υποτίθεται– με το χάρισμα της αυτόνομης οργάνωσης και επαναστατικότητας. Το ότι κήρυκας αυτής της αυτονομίας είναι ο σημερινός αντιπρόεδρος της Βολιβίας δεν αποτελεί μόνο ιστορική ειρωνεία για τον Μποστίλς, ο οποίος βλέπει το συγκεκριμένο συμβάν ως μεταφορά: «Κανείς δεν γράφει τόσο γλαφυρά για τους κινδύνους που παραμονεύουν αυτούς τους “στρα-

n ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

τευμένους διανοούμενους”, οι οποίοι μιλούν στο όνομα αυτών των “απαλλοτριωμένων μαζών”, ενώ έχουν τα μάτια καρφωμένα στα υλικά και ηθικά προνόμια που τους προσφέρει η προνομιακή θέση του�� μέσα ή κοντά στους μηχανισμούς του κράτους». Με άλλα λόγια, η άρνηση κάθε μορφής διαμεσολάβησης –κόμματος, οργάνωσης κ.λπ.– στο όνομα της αυτονομίας αφήνει ανοιχτό το χώρο στο Μεσσία

4 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η άποψη του ιταλού οικονομολόγου Κάρλο Βερτσελόνε περί τάσης μερικής «μετατροπής του κέρδους σε πρόσοδο» που δεν είναι δύσκολο να γίνει σφετεριστής και τύραννος. Οι οπαδοί του Αντόνιο Νέγκρι μάλλον θα απογοητευτούν από την παρέμβασή του, η οποία ανακυκλώνει τις βασικές ιδέες της τριλογίας που έγραψε μαζί με τον Μάικλ Χαρντ (Αυτοκρατορία - Πλήθος - Κοινοπολιτεία). Κεντρική θέση κατέχει η λογική του κομμουνισμού ως εμμενούς (εσωτερικής, αυτοαναπτυσσόμενης, όχι σχεδιασμένης και επιβεβλημένης) διαδικασίας, η οποία αναπτύσσεται όχι απλώς ως δυνατότητα, αλλά και ως (έστω καταπιεσμένη) πραγματικότητα στο σύγχρονο καπιταλισμό της «άυλης εργασίας». Είναι ωστόσο ενδιαφέρον ότι οι σχεδόν απολογητικές, έναντι του υπό αμερικανική ηγεμονία, παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, πλευρές προηγούμενων έργων του (Αυτοκρατορία, Αντίο κ. Σοσιαλισμέ) μετριάζονται κάπως (μια τάση που ήδη ήταν διακριτή και στην Κοινοπολιτεία) προς όφελος ριζοσπαστικότερων ή απλώς ορθολογικότερων τοποθετήσεων. Μια από τις πιο πυκνές σε νοήματα και πολιτικά ευθύβολες παρεμβάσεις είναι εκείνη του Σλάβοϊ Ζίζεκ, υπό τον τίτλο «Πώς να ξαναρχίσουμε από την αρχή» - τίτλος που παραπέμπει στο σημαντικό άρθρο του Λένιν «Σημειώσεις ενός δημοσιολόγου» (Άπαντα, τ.44, σελ. 415- 423, Σύγχρονη Εποχή, 1983), που γράφτηκε το 1922, στις συνθήκες της παγκό-

σμιας επαναστατικής υποχώρησης και της Νέας Οικονομικής Πολιτικής. Ο Σ. Ζίζεκ πρέπει να έκανε πολλούς εκπροσώπους του ακαδημαϊκού μαρξισμού να αισθανθούν άβολα όταν καυτηρίασε τον κομμουνισμό - εκκεντρική Ιδέα, τον κομμουνισμό ως «ναρκισιστική υποστήριξη μιας χαμένης υπόθεσης» από τον δήθεν «αιρετικό» διανοούμενο και τόνισε ότι δεν νοείται κομμουνισμός χωρίς πολιτικό υποκείμενο. Προσγειώνοντας σε υλιστικό έδαφος τη συζήτηση, σημείωσε ότι ο κομμουνισμός, ως «πραγματικό κίνημα που αλλάζει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων», δεν μπορεί να οικοδομηθεί παρά μόνο στη βάση των ιστορικά συγκεκριμένων αντιθέσεων του παγκόσμιου καπιταλισμού, ιεράρχησε δε τέσσερις από αυτές ως καθοριστικές: Την οικολογική καταστροφή, την πνευματική ιδιοκτησία στην εποχή της γενικής διάνοιας - νέα μορφή «περίφραξης» του κοινού αγαθού, τη βιοπειρατεία και το παγκόσμιο κοινωνικό απαρτχάιντ. Λιγότερο σαφείς, ωστόσο, ήταν οι απόψεις του για το νέο, «διευρυμένο» προλεταριάτο της εποχής μας και για τη διαίρεσή του σε τρία τμήματα, με αντίστοιχους, διαφορετικούς πολιτισμούς – τους εργαζόμενους της πνευματικής παραγωγής, το παραδοσιακό βιομηχανικό προλεταριάτο και το υποπρολεταριάτο των παραγκουπόλεων, της ανεργίας και της επισφάλειας. Σε κάθε περίπτωση, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναφορές του στη δουλειά του ιταλού οικονομολόγου Κάρλο Βερτσελόνε περί τάσης μερικής «μετατροπής του κέρδους σε πρόσοδο» και τα εγγενώς απολυταρχικά, πειρατικά, παρασιτικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου καπιταλισμού της «γενικής διάνοιας» – αν και επί του προκειμένου περισσότερα είναι τα ερωτήματα από τις απαντήσεις. Αποτιμώντας γενικά το βιβλίο - επίλογο του συνεδρίου του Λονδίνου, μπορούμε να πούμε ότι ναι μεν δεν έφερε κάποιες ριζικά νέες ιδέες (οι οποίες, άλλωστε, σπανίως εμφανίζονται σε συνέδρια, είτε θεωρητικά, είτε κομματικά), έκανε όμως ένα βήμα για την αλληλεπίδραση μεταξύ διαφορετικών ρευμάτων και για την τοποθέτηση των ερωτημάτων που (ελπίζεται ότι) θα γεννήσουν τις αυριανές υπερβάσεις. Ο Κώστας Δουζίνας αποτύπωσε έντιμα τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή των αναζητήσεων για την κομμουνιστική επαναθεμελίωση στο τρίπτυχο: Διαζύγιο με την παράδοση του κρατισμού και του οικονομισμού – υπεράσπιση του κοινού αγαθού (commons) απέναντι στις νέες «περιφράξεις» του κεφαλαίου, στην εποχή της εκθετικής κοινωνικοποίησης της γνώσης και της εργασίας – αναζήτηση της κοινωνικής χειραφέτησης με όρους ελευθερίας και ισότητας. Ένα θεωρητικό ελάχιστο που δεν είναι βέβαια επαρκές, αλλά παραμένει αναγκαίο ως σημείο αφετηρίας.


ΠPIN / 21

Π OΛITIΣMOΣ

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

Όλο το χειροκρότημα αξίζει η δουλειά που έχει γίνει στην Οδό Κεφαλληνίας πάνω στο τελευταίο θεατρικό έργο που μας

ΒΙΒΛΙΟ

άφησε ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Το σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα (1936). Μεταφυσικό βάθος και πολιτικές προοπτικές

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΟΥΤΑΡΗΣ

πέρα από την πρώτη γραμμή ανάγνωσης του θέματος της καταπίεσης της γυναίκας.

Ύστατος Λόρκα στην Οδό Κεφαλληνίας

Τ

n ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΡΑΝΤΖΗΣ

ο σκηνικό παραπέμπει σε πένθος, ένα σπίτι - επιτάφιος μέσα στο οποίο είναι κλεισμένοι ηθοποιοί και θεατές. Τα λουλούδια που έχουν στολίσει τις κολόνες της αίθουσας με φυτεμένα ανάμεσά τους εικονίσματα και φωτογραφίες προγόνων μιλάνε για μια μαραμένη φύση - μητέρα, και το θάνατο· το θάνατο που παραμονεύει για όλους. Τον ήδη συντελεσμένο θάνατο του πατέρα, τον επαπειλούμενο θάνατο του εραστή, το θάνατο της μικρής κόρης. Βρισκόμαστε στο σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα. Σε λίγο στη σκηνή θα βγει η υπηρέτρια που θα μας εισαγάγει στην υπόθεση του έργου. Κανένα αρσενικό δεν πρόκειται να εμφανιστεί παρά μόνο μια σειρά βασανισμένα από τη στέρηση του έρωτα κοριτσόπουλα. Αυτά και η αυταρχική μητέρα τους που πλέον έχει αναλάβει το ρόλο του άνδρα στο σπίτι. Δέρνει, τιμωρεί, ορίζει απαγορεύσεις· παίρνει και τ’ όπλο αν χρειαστεί. Στο τελευταίο θεατρικό που μας άφησε ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα οι οδηγίες του ποιητή προς το σκηνοθέτη είναι σαφείς: Οι τρεις πράξεις να αποτελέσουν ένα ντοκουμέντο φωτογραφικής πιστότητας. Δίνοντάς μας αυτό το «δράμα γυναικών στα χωριά της Ισπανίας» ο Λόρκα περιγράφει έναν ολόκληρο πολιτισμό καταπίεσης της γυναίκας, και προοικονομεί, σύμφωνα με κάποιους μελετητές του έργου του, τον ερχομό του φασισμού. Οι πέντε κόρες –ας δούμε πέρα από το γυναικείο ζήτημα εδώ ένα λαό σε συνθήκες καταπίεσης– έχουν στα χέρια τους τα κλειδιά της παράστασης, η οποία δομείται σκηνοθετικά με άξονα την επιβλητική παρουσία της μητέρας τους (Μπέττυ Αρβανίτη). Πότε μονοιασμένες, πότε να τρώγονται μεταξύ τους. Πότε υπάκουες στις προσταγές, πότε ατίθασες. Τις ενώνει η ανάγκη να ζήσουν τη ζωή τους. Τις χωρίζουν η άνισα μοιρασμένη ομορφιά και περιουσία. Η τραγική κυριαρχία του πατροπαράδοτου νόμου και του ανδρικού

ΚΟΜΙΞ

κόσμου που εκπροσωπεί η άστοργη μητέρα τους, είναι αναπόφευκτο, εφόσον δεν καταφέρνουν να υποστηρίξουν η μια την άλλη, να επιβληθεί. Με αίμα. Η μεγαλύ-

4 «Εγώ δεν πρόκειται να συνηθίσω» λέει η όμορφη και ανυπάκοη Αδέλα τερη κόρη, η Ανγκούστιας, σκέφτεται το συμφέρον της που είναι να παντρευτεί το συντομότερο, αφού την πήρανε τα χρόνια, τον Πέπε Ρομάνο που τη ζητά σε γάμο λόγω της μεγάλης περιουσίας που κληρονο-

ANIMAL’Z Ενκί Μπιλάλ Μαμούθ Κόμιξ Το σκοτεινό μέλλον τη Γης σε μια περίπτωση ακραίας οικολογικής και τεχνολογικής απορρύθμισης, περιγράφει με το έξοχο πενάκι του ο καταξιωμένος σκιτσογράφος Ενκί Μπιλάλ, στο τελευταίο του άλμπουμ Animal’z που κυκλοφορεί από τη Μαμούθ

μεί μετά το θάνατο του θετού πατέρα της. Εκφράζει το εδώ και τώρα, τον πολιτικό πραγματισμό και κυνισμό. Οι υπόλοιπες τέσσερις καταδικάζονται να μείνουν στα αζήτητα. Η πιο μικρή, η Αδέλα, είναι η πιο όμορφη, και η ανυπάκουη. Αυτή θα φτάσει τη σύγκρουση στα άκρα δοκιμάζοντας τον ίλιγγο της απόφασης να μη συνηθίσει στο πένθος, να μην αποδεχτεί το μνημόνιο της συντριβής της. Εκπροσωπεί το αύριο, την έξοδο σε έναν καλύτερο κόσμο. Η αμέσως μεγαλύτερη αδερφή της, η Μαρτύριο, ζει το δικό της μαρτύριο φυλακισμένη σε ένα φιλάσθενο σώμα που πνίγει τις επιθυμίες της και της στερεί τη δυνατότητα του έρωτα. Δεν αντέχει την ευτυχία της κατά τέσσερα χρόνια μικρότερής της Αδέλας, δεν αντέχει να αντικρίζει τη χαρά που η ίδια στερείται. Εκπροσωπεί την ενσαρκωμένη βία της υπακοής. Τον τύπο εκείνο του ανθρώπου που δεν θέλει και δεν μπορεί να ξεφύγει από τη μοίρα του και έτσι υποτάσσεται στον κυρίαρχο επιθυμώντας τη συμφορά όλων. Το ηθικό και πολιτικό φορτίο της τρίτης πράξης, εδώ όπου υμνείται η ομορφιά κι η γενναιότητα του ανθρώπου που ακολουθεί έναν έρωτα, μία πίστη, ένα όνειρο είναι η πολύτιμη παρακαταθήκη του μεγάλου ποιητή. Και η ενοχή που η επόμενη μέρα θα είναι μια μέρα σιωπής μοιράζεται δίκαια σε όλους όσοι σιωπηρά παρακολούθησαν το δράμα – στους ίδιους εμάς τους θεατές του. Αυτή είναι η τεράστια επιτυχία της σκηνοθεσίας του έργου. Εκτός αν κρατήσουμε το παράδειγμα της Αδέλας: «Εγώ δεν πρόκειται να συνηθίσω!» Σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός. Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου. Σκηνικά - κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου. Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου. Παίζουν: Μπέττυ Αρβανίτη, Σμαράγδα Σμυρναίου, Αννέζα Παπαδοπούλου, Τζίνη Παπαδοπούλου, Γωγώ Μπρέμπου, Εκάβη Ντούμα, Κόρα Καρβούνη, Λουκία Μιχαλοπούλου.

Κόμιξ. Ακατανόητα φυσικά φαινόμενα, πλήρης αναξιοπιστία από τα μέσα ενημέρωσης, έλλειψη πόσιμου νερού και ακραίος ατομισμός για την επιβίωση στον πλανήτη, συνθέτουν το εφιαλτικό τοπίο μιας ιστορίας που δεν μοιάζει πλέον πολύ μακρινή για να είναι αληθινή. Η έξοχη εικονογράφηση βάζει τον αναγνώστη γρήγορα στο νόημα του όλεθρου που ζουν

οι χάρτινοι ήρωες, ενώ οι διάλογοι που εμπλουτίζονται με αποφθέγματα μεγάλων της παγκόσμιας λογοτεχνίας, «προσγειώνουν» την ιστορία από τη μακρινή περιοχή της επιστημονικής φαντασίας, στις σημερινές αντιθέσεις της κοινωνίας. Όπως κάθε καλό κόμιξ, το Animal’z συνδυάζει άψογα την αισθητική απόλαυση με τα κοινωνικά ερεθίσματα.

Ο ΔΑΙΜΩΝ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ Ηρακλής Κακαβάνης Εκδόσεις Προσκήνιο Διάσημος είναι βέβαια ο «δαίμων» των τυπογραφείων, που με τα καμώματά του κάνει άνω κάτω την ορθογραφία και τα κείμενα στις εφημερίδες. Ο Ηρακλής Κακαβάνης,για δεκαετίες διορθωτής του Ριζοσπάστη, που έχει γνωρίσει από κοντά τη δράση του... δαίμονα, έγραψε μια πλήρη ιστορία του στα ελληνικά δημοσιογραφικά χρονικά. Στην πραγματικότητα, η ιστορία του «δαίμονα του τυπογραφείου» είναι η ιστορία του Τύπου. Πάντα η δραστηριότητα των εφημερίδων, με τη χρονική κυρίως πίεση να βαραίνει σε μια σκληρή πνευματική δουλειά, συνοδευόταν από μικρά ή μεγαλύτερα λάθη στις διατυπώσεις και την ορθογραφία, που άλλοτε μας κάνουν να γελάμε άλλοτε μας βάζουν σε σκέψεις. Όπως το κλασικό λάθος «ο κ. υπουργός Εσωτερικών δέρεται τακτικώς εις το γραφείον του τρις της εβδομάδως» αντί για το ορθό «δέχεται». Λάθη της τύχης, τη άγνοιας, αλλά και της κούρασης, της πίεσης ή της μειωμένης επαγρύπνησης των συντακτών και των διορθωτών μας κατακλύζουν και αξίζει να μελετηθούν. Σαν να ξορκίζει το δαίμονα, ο συγγραφέας σκιαγραφεί ένα πολύ γοητευτικό πορτρέτο του, το οποίο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας των ελληνικών εφημερίδων. Όπως γράφει στον πρόλογό του ο Τάκης Τσίγκας, η ανάγνωση του βιβλίου «προκαλεί χρήσιμες σκέψεις και προβληματισμούς για το περιεχόμενο και το ρόλο των σημερινών εντύπων, ιδιαίτερα αυτών με πλατιά κυκλοφορία. Σε τελευταία ανάλυση, συμβάλλει στην επιτακτική σήμερα ανάγκη να έρθουν στο προσκήνιο ορισμένες βασικές και κρίσιμες αλήθειες για την καθοριστική σχέση του γραπτού λόγου με την ανθρώπινη νόηση και συνείδηση». Ο Γιώργο Χουρμουζιάδης γράφει στο δικό του πρόλογο για το συγγραφέα: «Έψαξε, διάβασε, σχολίασε, αποδελτίωσε και κατόρθωσε μέσα από μια γλαφυρή αφήγηση, χωρίς λάθη από όσο μπορώ να καταλάβω, να μας αποκαλύψει ένα γεγονός για τους πιο πολλούς ασήμαντο, που είναι όμως δυνατό να παίξει σπουδαίο ρόλο στη διαμόρφωση μιας πολύ σημαντικής κοινωνικής διαδικασίας που αφορά την αραγωγή της γνώσης. Κι αυτό το κατόρθωσε ο συγγραφέας του Δαίμονα γιατί δεν απομόνωσε το τυπογραφικό λάθος σαν μια απροσεξία, αρκετά αστεία μερικές φορές, αλλά το παρακολούθησε ως ένα στοιχείο της ιστορίας της τυπωμένης γνώσης». Το βιβλίο εξετάζει την ιστορία του Τύπου από την ανακάλυψη της τυπογραφίας ως τις μέρες μας. Δεν αποτελεί συλλογή «μαργαριταριών», αλλά σίγουρα περιέχει μια μεγάλη και ξεκαρδιστική ποικιλία από όλες της εποχές και τις φάσεις της ελληνικής γλώσσας.


22 / ΠPIN

O IKOΛOΓIA

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

n ΣΤΡΑΤΟΣ ΒΟΥΡΑΖΕΡΗΣ

A ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΥΜΗΤΤΟΥ (περιοχή Κουταλά, Β’ ζώνη) και ρύπανση του δάσους Καισαριανής καταγγέλλει με ανακοίνωσή της η Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα. Από τα στοιχεία που αναφέρονται στην ανακοίνωση της Παρέμβασης, προκύπτει ότι η περιοχή χρησιμοποιείται ως τόπος επαγγελματικών μεταφορτώσεων και πιθανώς παράνομης - λαθραίας μεταφοράς μπάζων, από εταιρείες οι οποίες αντί να νοικιάζουν επαγγελματικούς χώρους και να πληρώνουν για την αποθήκευση των εξοπλισμών και τη διεξαγωγή των εργασιών τους, έχουν καταλάβει παράνομα τη δημόσια και δασική έκταση του Κουταλά, με την ανοχή όλων των αρμοδίων (Δήμου Βύρωνα, υπουργείου Περιβάλλοντος, αρμόδιων δασικών υπηρεσιών). ΜΟΤΟΚΡΟΣ ΑΠΕΙΛΕΙ περιοχή NATURA, όπως καταγγέλλει ο Φορέας Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Δέλτα - Αξιού - Λουδία - Αλιάκμονα, εντός των ορίου του οποίου λειτουργεί –παράνομη– πίστας μοτοκρός. Συγκεκριμένα το τελευταίο δίμηνο λάτρεις του μηχανοκίνητου αθλητισμού, εισέβαλαν στο πάρκο, το οποίο έχει χαρακτηρισθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα Πουλιά, προκαλώντας σημαντική όχληση στα σπάνια είδη που φιλοξενούνται. Τονίζεται ότι η περιοχή είναι ήδη επιβαρυμένη τόσο από την ανεξέλεγκτη απόθεση αδρανών απορριμμάτων (μπάζα), όσο και από τη λαθροθηρία. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΚΤΟΝΑ η Apple, σύμφωνα με λίστα περιβαλλοντικών οργανώσεων της Κίνας, στην οποία κατατάσσονται πάνω από 20 τεχνολογικές επιχειρήσεις - όμιλοι, που δραστηριοποιούνται στη χώρα, με βάση την προστασία που εξασφαλίζουν για το περιβάλλον κατά την άσκηση της δραστηριότητάς τους. Σύμφωνα με αυτή η Apple κατατάσσεται στην τελευταία θέση. Εκτός όμως από τη φύση, η Apple βλάπτει και τους ανθρώπους. Εργαζόμενοι στην εταιρεία Wintek Corp, που κατασκευάζει τις οθόνες αφής, για τα προϊόντα της Apple, αρρώστησαν μαζικά λόγω των χημικών που χρησιμοποιούν. Επίσης προ ενός χρόνου πολλοί εργαζόμενοι στην Foxconn Technology Group (κατασκευάζει τα iphone της Apple) αυτοκτόνησαν…

ναντίστοιχη των προσδοκιών που είχε δημιουργήσει, ως αντιπολίτευση, αποδεικνύεται η σημερινή κυβέρνηση, όσο αφορά στην επίλυση του προβλήματος του εξασθενούς χρωμίου στην Βορειοανατολική Αττική - Βοιωτία - Εύβοια. Απόδειξη για αυτό αποτελεί το γεγονός ότι το… χρώμιο, μετά ένα και πλέον χρόνο κυβέρνησης «πράσινης ανάπτυξης», συνεχίζει να τρέχει από τις βρύσες χιλιάδων σπιτιών της συγκεκριμένης περιοχής. Μεταξύ αυτών και των κατοίκων του Ωρωπού, των οποίων η Επιτροπή Αγώνα, έστειλε το περασμένο Δεκέμβρη, τελεσίγραφο στο Ειδικό Γραμματέα Υδάτων του υπουργείου Περιβάλλοντος (ΥΠΕΚΑ), Α.

Ανδρεαδάκη, ζητώντας την άμεση υλοποίηση των δεσμεύσεων που είχε αναλάβει στις συναντήσεις που είχαν τον περασμένο Ιούνη. Μεταξύ άλλων η ηγεσία του ΥΠΕΚΑ, είχε δεσμευτεί για την εξασφάλιση καθαρού νερού στους κατοίκους του Ωρωπού, αλλά και για τη συγκρότηση ελεγκτικού μηχανισμού για τη βιομηχανία, με τη συμμετοχή μαζικών φορέων και επιτροπών κατοίκων. Το τελεσίγραφο των κατοίκων του Ωρωπού λήγει σήμερα και το μόνο που υλοποιήθηκε από τις κυβερνητικές εξαγγελίες στο θέμα του εξασθενούς χρωμίου είναι το περιβόητο διεθνές συνέδριο για το θέμα, το οποίο μετατράπηκε σε συνδιάσκεψη, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το Σάββατο 16/1. Στην ημερίδα συμμετείχαν επιστήμονες

Μέτωπο κατοίκων Αττικής, Βοιωτίας και Εύβοιας ενάντια στην καταστροφή από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ με σημαντική εμπειρία στο θέμα. Οι διοργανωτές του συνεδρίου, παρότι η κυβέρνηση κλείνει σε όλους τους τόνους τη «δημόσια διαβούλευση», δεν προσκάλεσαν στην ημερίδα τις επιτροπές κατοίκων της περιοχής. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η άμεση παροχή ασφαλούς πόσιμου νερού στους κατοίκους των περιοχών που έχουν πρόβλημα, σε συνδυασμό με τον καθορισμό ανώτατης συγκέντρωσης εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό 0,02 μγρ/λίτρο, αποτέλεσαν κοινό τόπο των τοποθετήσεων των επιστημόνων στην ημερίδα του Σαββάτου. Τέτοιες τοποθετήσεις «στριμώχνουν» την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ. Αυτό πιθανά ήθελε να αποφύγει η κυβέρνηση, διοργανώνοντας τη συνδιάσκεψη μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και χωρίς την παρουσία των κατοίκων, προκειμένου να έχει όλο το χρόνο «για την επεξεργασία και δημοσιοποίηση των πεπραγμένων της συνδιάσκεψης και των συμπερασμάτων», όπως αναφέρεται σε σχετικό δελτίο Τύπου που εξέδωσε το υπουργείο (15/1). Επίσης, κάτοικοι της ΒΑ Αττικής εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους σχετικά με τη μέχρι σήμερα εξέλιξη της περιβόητης επιδημιολογικής μελέτης για τους κατοίκους των Οινοφύτων, η οποία εκπονείται από την καθηγήτρια Ιατρικής και υποψήφια βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Αθηνά Λινού. Οι κάτοικοι είχαν ζητήσει και συμφωνήσει –το καλοκαίρι– με τους εκπροσώπους του ΥΠΕΚΑ και του υπουργείο Υγείας, να εξετασθούν οι κάτοικοι της περιοχής όσο αφορά στο βαθμό τοξίνωσης που έχουν υποστεί μέχρι σήμερα, έτσι ώστε να γίνει προσπά-

θεια, με την εφαρμογή συγκεκριμένων πρωτοκόλλων, να απομακρυνθούν οι τοξικές ουσίες από τον οργανισμό τους. «Αυτό σημαίνει αξιοποίηση όλου του μηχανισμού του ΕΣΥ στη περιοχή, σε συνεργασία με επιστημονική ομάδα τοξικολογίας, που συγκροτήθηκε με αφορμή την Ολυμπιάδα, προκειμένου να εξετασθεί το σύνολο του πληθυσμού. Ακόμα και έναν άνθρωπο να σώσουμε είναι μεγάλο κέρδος», μας τόνισε ο χημικός Θανάσης Παντελόγλου, συμπληρώνοντας ότι αυτό που έχουμε δει από την επιδημιολογική μελέτη της Α. Λινού, είναι στοιχεία για την αυξημένη θνησιμότητα του πληθυσμού των Οινοφύτων, τα οποία γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια. Κάτοικοι και συλλογικότητες από τον Ωρωπό, τα Οινόφυτα, το Αλιβέρι, τη Μεσσάπια κ.ά., κινούνται στην κατεύθυνση συντονισμού των δράσεών τους όχι μόνο για τα θέματα του περιβάλλοντος αλλά συνολικά των προβλημάτων (εργασιακά, οικονομικά κ.ά.) που αντιμετωπίζουν. Σε αυτό το πλαίσιο καλούν την άλλη Κυριακή 30/1 (10.30 π.μ.) στο Δημαρχείο του Ωρωπού, επιτροπές αγώνα κατοίκων για περιβαλλοντικά και όχι μόνο θέματα, εργατικές συλλογικότητες και σωματεία, προκειμένου να αναδειχθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνική πλειοψηφία στην συγκεκριμένη περιοχή και να διερευνηθούν οι δυνατότητες συγκρότησης «ενός μετώπου με πολιτικά χαρακτηριστικά, που θα προχωρήσει πέρα από την ευκαιριακή κριτική, με γνώση και σοβαρότητα, στην υποβολή πολιτικών προτάσεων και θα αναπτύξει τους αγώνες, για να επιβληθούν πολιτικές προστασίας του φυσικού μας περιβάλλοντος, προστασίας της υγείας των εργαζομένων και των κατοίκων και της αειφόρου ανάπτυξης των κοινωνιών μας».

Τσιμέντο και... ΠΟΤΑ στις περιοχές Natura Με «εξέγερση τσιμέντου» απάντησαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στη λαχανί μεταρρύθμιση της Τίνας Μπιρμπίλη στο νομοσχέδιο για την προστασία της βιοποικιλότητας. Αιτία πολέμου η διάταξη που επέτρεπε την εκτός σχεδίου δόμηση στις περιοχές του Προγράμματος Φύση 2000 (Natura) μόνο σε ιδιοκτησίες άνω των 10 στρεμμάτων και όχι στα τέσσερα στρέμματα, όπως ισχύει σήμερα για όλη τη χώρα (με παρεκκλίσεις φτάνουμε στο μισό στρέμμα). Οι βουλευτές του «ναι σε όλα» τα σφαγιαστικά νομοσχέδια αντέδρασαν τώρα για να σώσουν την «ανάπτυξη», δηλαδή την τσιμεντοποίηση, ακόμα και μέσα στις περιοχές Natura, που χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας. Τελικά, επήλθε ενδοπασοκικός συμβιβασμός: Κτίζονται τα έως τώρα

αγροτεμάχια τεσσάρων στρεμμάτων, ενώ στο μέλλον απαιτούνται 10 στρέμματα. Κι όμως «διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο». Γιατί όσον αφορά στη δόμηση, το θέμα δεν είναι τα τέσσερα ή τα δέκα στρέμματα (ρύθμιση που θίγει κυρίως τους μικροϊδιοκτήτες), αλλά ένα πρόγραμμα απαγόρευσης της εκτός σχεδίου δόμησης. Επίσης, στο «οικολογικό» νομοσχέδιο της Τ. Μπιρμπίλη αφαιρέθηκε διάταξη για απαγόρευση δημιουργίας Περιοχών Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΟΤΑ), δηλαδή τεράστιων επενδύσεων με τεχνητά χωριά, γκολφ κ.λπ. Έτσι, με τις διαδικασίες φαστ - τρακ θα λεηλατηθούν και οι περιοχές Natura από το μεγάλο κεφάλαιο.

ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ

Η τοξίνωση στις ΗΠΑ καλά κρατεί… Περισσότερα από είκοσι χρόνια έχουν περάσει από την ανίχνευση υψηλών συγκεντρώσεων εξασθενούς χρωμίου στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Πρόσφατη ανάλυση δειγμάτων πόσιμου νερού από τριανταπέντε πολιτείες των ΗΠΑ, έδειξε ότι ποσότητες εξασθενούς χρωμίου εξακολουθούν να ανιχνεύονται στο πόσιμο νερό 31 πολιτειών της χώρας. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων έγιναν γνωστά από το Environmental Working Group (Ομάδα Μελετών για το Περιβάλλον) το τελευταίο 10ήμερο του 2010, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, για την ποιότητα του πόσιμου νερού, ακόμα και της πρωτεύουσας Ουάσινγκτον. Στα δείγμα πόσιμου νερού που ελήφθησαν από την πρωτεύουσα των ΗΠΑ, όπως και σε εκείνα του Σικάγου και άλλων 24 πόλεων, ανιχνεύτηκε εξασθενές χρώμιου, σε συγκέντρωση 0,19 ppb (μέρη στο δισεκατομμύριο). Πρόκειται για συγκέντρωση τριπλάσια εκείνης που έθεσε μόλις πέρσι ως «στόχο» (όχι «ανώτατο όριο»), για το πόσιμο νερό, η πολιτεία της Καλιφόρνια (0,06 ppb). Τονίζουμε ότι ακόμα δεν έχει νομοθετικά ορισθεί, σε ομοσπονδιακό ή πολιτειακό επίπεδο, ανώτατη συγκέντρωση εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό. Προκαλεί οργή, το γεγονός ότι ενώ εδώ και πολλά χρόνια έχει αποδειχτεί στις ΗΠΑ, η καρκινογόνα δράση του εξασθενούς χρωμίου (βλ. έρευνες Εθνικού Τοξικολογικού Προγράμματος του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των ΗΠΑ), οι αρχές και η επιστημονική κοινότητας της χώρας επιμένουν να μη θέτουν αυστηρά όρια. Ακόμα και σε δηλώσεις τους μετά τη δημοσιοποίηση των τελευταίων μετρήσεων, έκαναν λόγο ότι απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση του θέματος για να δούνε την έκταση του προβλήματος…


ΠPIN / 23

Δ IEΘNH

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

Παρά τις περί του αντιθέτου προεκλογικές υποσχέσεις του αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος διαβεβαίωνε ότι θα κλείσει το κολαστήριο του Γκουαντάναμο, τις επόμενες μέρες η αμερικανική κυβέρνηση ετοιμάζεται να απαγγείλει νέες κατηγορίες σε κρατούμενους για τρομοκρατία που θα σημάνουν την παραπομπή τους στο ειδικό δικαστήριο.

Ζει και βασιλεύει το Γκουαντάναμο

Η

ταν Μάρτιος του 2009 όταν ο Μπαράκ Ομπάμα και ο αμερικανός πρώην αντιπρόεδρος Ντικ Τσένι έδωσαν την περίφημη μάχη του Γκουαντάναμο. Σε συνεντεύξεις τους που μεταδόθηκαν την ίδια ημέρα από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα υποτίθεται ότι εκπροσωπούσαν τα δυο πρόσωπα των Ηνωμένων Πολιτειών: Το φρικιαστικό πρόσωπο του πολέμου και των βασανιστηρίων και το φιλελεύθερο πρόσωπο της κοσμοπολίτικης Αμερικής. Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα ο Τσένι ένιωσε την ανάγκη να συγχαρεί τον Ομπάμα για την στροφή που πραγματοποίησε αποφασίζοντας να διατηρήσει ανοιχτό το κολαστήριο του Γκουαντάναμο. «Ο Ομπάμα κατάλαβε εμπειρικά ότι θα έπρεπε να μας είχε συγχαρεί για τις πράξεις μας» δήλωσε ο Τσένι. Ήταν σαν να τον χτυπούσε φιλικά στην πλάτη και να του έλεγε «τώρα είσαι ένας από εμάς» ένα ακόμη ανθρωπόμορφο κτήνος στην ηγεσία του Λευκού Οίκου. Χτες συμπληρώθηκαν ακριβώς δυο χρόνια από την ημέρα που ο Ομπάμα υπέγραψε τη διαταγή με την οποία απαγόρευε να ασκηθούν νέες κατηγορίες εναντίον κρατουμένων του Γκουαντάναμο. Ήταν ουσιαστικά η πρώτη απόφαση που έλαβε ο ένοικος του Λευκού Οίκου μετά την ορκωμοσία για την ανάληψη των καθηκόντων του θέλοντας έτσι να δώσει το στίγμα μιας νέας πορείας. Ήταν όμως και η πρώτη αθέτηση από τις προεκλογικές υποσχέσεις του. Όπως αποκάλυψαν οι Νιου Γιορκ Τάιμς, τις επόμενες εβδομάδες ο υπουργός Άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς (ο μόνος δηλαδή που διατήρησε τη θέση του από το υπουργικό συμβούλιο του Τζορτζ Μπους) αναμένεται να επιτρέψει να απαγγελθούν νέες κατηγορίες εναντίον ενός ή περισσότερων κρατουμένων, τους οποίους έχει υποδείξει το υπουργείο Δικαιοσύνης για παραπομπή σε ειδικό στρατοδικείο. Το συγκεκριμένο δικαστήριο αποτελεί ένα εξωνομικό σώμα το οποίο δεν αναγνωρίζει στους κρατούμενους ούτε τα δικαιώματα του αμερικανικού συντάγματος αλλά ούτε και τα δικαιώματα των αιχμαλώτων πολέμου που προβλέπει η συνθήκη της Γενεύης. Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα μιλούν για τις δίκες της Ουάσινγκτον σαν συνέχεια των δικών της Μόσχας, εντάσσοντας τις ΗΠΑ στα πλέον απολυταρχικά καθεστώτα που γνώρισε η ανθρωπότητα τους τελευταίους αιώνες. Ανάμεσα στους κρατούμενους που θα οδηγηθούν στα νέα στρατοδικεία είναι και ο Σαουδάραβας Αμπντούλ Ραχίμ αλΝασίρι, ο οποίος κατηγορείται ότι σχεδίασε την επίθεση στο πολεμικό πλοίο USS

n ΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ Cole στην Υεμένη το 2000. Ο Νασίρι έχει πέσει θύμα φρικτών βασανιστηρίων (που είχαν καταγραφεί σε βιντεοκασέτα την οποία κατέστρεψε η CIA) και αναγκάστηκε να ομολογήσει ό,τι του ζητούσαν οι ιεροεξεταστές του. Μεταξύ άλλων τον ανά-

γκασαν να δηλώσει ότι ο Οσάμα μπιν Λάντεν διαθέτει πυρηνικά όπλα! Πρόκειται δηλαδή για την ίδια πρακτική που ακολουθούν οι βασανιστές στα ελληνικά αστυνομικά τμήματα εναντίον αλλοδαπών συλληφθέντων, ενισχυμένη όμως με την ηλιθιότητα μιας υπερδύναμης. Η περίπτωση του Νασίρι αποκτά ιδι-

«Ο Ομπάμα κατάλαβε εμπειρικά ότι θα ’πρεπε να μας είχε συγχαρεί για τις πράξεις μας» δήλωσε ο αντιπρόεδρος του Μπους, Ντικ Τσένι

αίτερη σημασία καθώς διαψεύδει τη λογική του Λευκού Οίκου που έλεγε ότι στο Γκουαντάναμο οδηγούνται «εχθρικοί μαχητές» που συμμετείχαν στον πόλεμο της διεθνούς τρομοκρατίας μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ο Νασίρι κατηγορείται για μια τρομοκρατική επίθεση που συντελέστηκε ένα χρόνο πριν από την επίθεση στους δίδυμους πύργους και το Πεντάγωνο αποδεικνύοντας ότι τα αμερικανικά κολαστήρια έχουν και… αναδρομική ισχύ. Ούτως η άλλως το Γκουαντάναμο, με τη «νομιμοποίηση» που του προσφέρει πλέον ο Μπαράκ Ομπάμα, παύει να αφορά μόνο ανθρώπους που συνελήφθησαν στα βάθη της Μέσης Ανατολής και της Ασίας και αφορά το σύνολο των κατοίκων του πλα-

νήτη. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δικηγόροι του δημιουργού του WikiLeaks Τζούλιαν Ασάνζ εκφράζουν ανοιχτά το φόβο τους ότι ο πελάτης τους ενδέχεται να απαχθεί από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και να οδηγηθεί στο Γκουαντάναμο χάνοντας κάθε δυνατότητα νομικής εκπροσώπησης. Οι πόρτες του αμερικανικού κολαστηρίου είναι πλέον ανοιχτές για ανθρώπους κάθε εθνικότητας που θα κρίνονται ύποπτοι για την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών – είτε πρόκειται για ακτιβιστές αντιπολεμικών κινημάτων ή ακόμη και για δημοσιογράφους που απειλούν το πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο της Ουάσινγκτον. Η συμπλήρωση, όμως, δυο χρόνων, από την επίσημη υπόσχεση του Ομπάμα για το κλείσιμο του Γκουαντάναμο δεν ήταν η μόνη επέτειος που ντρόπιασε τον αμερικανό πρόεδρο την εβδομάδα που μας πέρασε. Στις 17 του μήνα συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την περίφημη αποχαιρετιστήρια ομιλία του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ με την οποία ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος προειδοποιούσε για την απειλή του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος. Μισό αιώνα αργότερα οι μεγαλύτεροι φόβοι του στρατηγού του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, έχουν επιβεβαιωθεί με τον χειρότερο τρόπο. Όπως αποκαλύπτει ο ερευνητής Ουίλιαμ Χάρτανγκ στο βιβλίο του Οι προφήτες του πολέμου οι κολοσσοί της πολεμικής βιομηχανίας εμπλέκονται πλέον σε κάθε δραστηριότητα της κυβέρνησης. «Η Λόκχιντ Μάρτιν» σημείωνε χαρακτηριστικά «εργάζεται για τη CIA, το FBI αλλά ακόμη και για την εφορία και τη στατιστική υπηρεσία… έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον πόλεμο στο Ιράκ ενώ έχει συνεργαστεί με τις ΗΠΑ για την αναμόρφωση του δικαστικού σώματος της Λιβερίας, τη διεξαγωγή των εκλογών στην Ουκρανία και την συγγραφή του νέου συντάγματος του Αφγανιστάν». Ίσως όμως η σημαντικότερη απόδειξη για την κυριαρχία του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος είναι το γεγονός ότι ο ίδιος ο Ομπάμα διόρισε επικεφαλής της επιτροπής προμηθειών του Πενταγώνου πολιτικούς όπως ο Μπακ Μάκον, που θεωρούνται άνθρωποι της πολεμικής βιομηχανίας και είχαν λάβει εκατομμύρια δολάρια ως προεκλογική ενίσχυση από το λόμπι της πολεμικής βιομηχανίας. Επιβεβαιώνοντας την ομιλία που έδωσε ο Αϊζενχάουερ πριν από 50 χρόνια και διαψεύδοντας την δική του υπόσχεση για το κλείσιμο του Γκουαντάναμο, ο Ομπάμα κατέστησε σαφές με τις πράξεις του ότι το «βαθύ κράτος» ελέγχει όσο ποτέ την πολιτική του Λευκού Οίκου.

Απειλές Ισραήλ κατά του Λιβάνου n ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ένα νέο αμφιλεγόμενο άρθρο στο Der Spiegel, που εδώ και χρόνια επιδιώκει να εμπλέξει τη Χεζμπολάχ στη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου Ραφίκ Χαρίρι, έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει. Το άρθρο υποστήριζε ότι το Δικαστήριο των Ηνωμένων Εθνών που στήθηκε στη Χάγη ανακάλυψε τους δολοφόνους του Ραφίκ Χαρίρι και κατηγορεί τη Χεζμπολάχ ότι είναι δολοφόνος. Το δικαστήριο, από την πλευρά του, υποστηρίζει ότι δεν έδωσε καμία τέτοια πληροφορία στο γερμανικό περιοδικό. Λίγες μέρες αργότερα, ο κατήγορος του δικαστηρίου (που τελεί υπό την αιγίδα του ΟΗΕ) εξέδωσε ένα σχέδιο κατηγορίας για τη βομβιστική επίθεση του 2005 που στοίχισε τη ζωή του Χαρίρι και άλλων 22 ατόμων. Ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, χαιρέτησε τη Δευτέρα την κατάθεση κατηγορητηρίου για τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου Ραφίκ αλ-Χαρίρι. Εδώ και χρόνια η Δύση και μερίδα του πολιτικού κόσμου του Λιβάνου διατύπωναν τον ισχυρισμό ότι η δολοφονία Χαρίρι ήταν έργο της Συρίας και της Χεζμπολάχ. Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Σεΐχης Χασάν Νασράλα από την άλλ με κάθε ευκαιρία υποστηρίζει ότι πίσω από την δολοφονία Χαρίρι υπάρχει ισραηλινή συνωμοσία. Όπως ήταν φυσικό οι τελευταίες εξελίξεις πυροδότησαν πολιτική κρίση στο Λίβανο. Την προηγούμενη εβδομάδα έντεκα υπουργοί της Χεζμπολάχ αποχώρησαν από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Λιβάνου, λόγω του ότι δεν έγιναν αποδεκτά τα αιτήματά τους προς την Κυβέρνηση που αφορούν το δικαστήριο του ΟΗΕ. Ο ηγέτης των Δρούζων του Λιβάνου Ουαλίντ Τζουμπλάτ δήλωσε πριν μερικές μέρες ότι η κοινοβουλευτική του ομάδα έχει δεσμευθεί να υποστηρίξει τη Χεζμπολάχ ενόψει των διαβουλεύσεων που θα ξεκινήσουν τη Δευτέρα για την επιλογή νέου πρωθυπουργού. «Ανακοινώνω τη σωστή πολιτική θέση, διασφαλίζοντας τη σταθερότητα της κοινοβουλευτικής ομάδας (του Σοσιαλιστικού Προοδευτικού Κόμματος) στο πλάι της Συρίας και της αντίστασης (Χεζμπολάχ)», δήλωσε ο Τζουμπλάτ σε συνέντευξη Τύπου. Στην συνέχεια ο ηγέτης των Δρούζων Τζουμπλάτ τόνισε ότι το Ειδικό Δικαστήριο για τον Λίβανο έχει «πολιτικοποιηθεί». «Το δικαστήριο έχει μετατραπεί σε απειλή για την εθνική ενότητα και την ασφάλεια, αλλά και όργανο εκβιασμού του Λιβάνου». Παρά την πίεση που δέχεται από τη Χεζμπολάχ και τους συμμάχους της οι οποίοι του ζητούν να παραιτηθεί, ο ίδιος ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός του Λιβάνου, Σαάντ Χαρίρι, φέρεται διατεθειμένος να σχηματίσει νέα κυβέρνηση. Γεγονός που θα οξύνει επιπλέον την εσωτερική κρίση που έχει ξεσπάσει. Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο του Λιβάνου, ο πρωθυπουργός του Κατάρ, σεΐχης Χαμάντ Μπιν Τζασίμ αλ Τανί και ο Αχμέτ Νταβούτογλου, υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας, ανέστειλαν προσωρινά τις προσπάθειες διαμεσολάβησης στο Λίβανο για την εξομάλυνση της πολιτικής κρίσης. Η αισιόδοξη θέση του τούρκου υπουργού Εξωτερικών στο Λίβανο έρχεται σε αντίθεση με αυτήν που προηγήθηκε από το σαουδάραβα υπουργού Εξωτερικών Σαούντ αλ -Φάισαλ, ο οποίος χαρακτηρίζει “επικίνδυνη” την κατάσταση και δεν αποκλείει το ενδεχόμενο διαίρεσης του Λιβάνου. Από την άλλη πλευρά το Ισραήλ προειδοποιεί τη Χεζμπολάχ να μην επιχειρήσει τη διάχυση της εσωτερικής σύγκρουσης στο Λίβανο, διότι θα δεχτεί συντριπτικό στρατιωτικό πλήγμα. Χαρακτηριστικά, το ισραηλινό αποτρεπτικό μήνυμα αναφέρει, ότι την στιγμή που θα δεχθεί επίθεση, δεν θα περιοριστεί απλώς στο να αντιδράσει, αλλά η στρατηγική του θα είναι η επιδίωξη της απόλυτης επικράτησης. Σε ένα μήνυμα με πολλούς αποδέκτες από την άλλη, το τηλεοπτικό δίκτυο της Χεζμπολάχ, το Αλ Μανάρ, αναφέρθηκε στα γεγονότα στην Τυνησία, λέγοντας ότι η εξέγερση εκεί δείχνει το δρόμο και πως οι άραβες ηγέτες θα πρέπει να υιοθετήσουν τα διδάγματα που προκύπτουν…


24 / ΠPIN

ΔIEΘNH

KYPIAKH 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

ΠEPI σκόπιο

σκου, αιτιολόγησε την απόφαση, επικαλούμενος την ανάγκη να «πιέσει» τους Ρομά να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο.

Σινο-αμερικανικά ντιλ

Η Τυνησία των Βαλκανίων Μεγάλη διαδήλωση κατά της αλβανικής κυβέρνησης πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στα Τίρανα. Η παραίτηση του αντιπροέδρου της, Ιλίρ Μέτα, ο οποίος εμπλέκεται σε σκάνδαλο διαφθοράς δεν ήταν αρκετή για να κατευνάσει τη λαϊκή οργή. Ο Ι. Μέτα αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά τη δημοσιοποίηση βίντεο, όπου εμφανιζόταν να ζητά από τον πρώην υπουργό Οικονομίας, Ντρίταν Πρίφτι, να ακυρώσει δύο διαγωνισμούς για συμβόλαια εκμετάλλευσης υδροηλεκτρικού σταθμού, προς όφελος κάποιας εταιρείας. Η αντιπολίτευση ζητά πρόωρες εκλογές. Ωστόσο, το διεφθαρμένο καθεστώς Μπερίσα που κυβερνά τη χώρα από το 1992, προσφέροντας γη και ύδωρ στην Ουάσινγκτον, επιστρατεύει όλες του τις δυνάμεις, προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Η πρεσβεία των ΗΠΑ απηύθυνε το πρωί της Παρασκευής έκκληση στα κόμματα να αποφύγουν τη χρήση βίας στην πορεία, σε μία προσπάθεια να τρομοκρατηθεί ο κόσμος και να περιοριστεί η συμμετοχή στην πορεία. Παράλληλα ο Μπερίσα προειδοποιούσε από τηλεοπτικό σταθμό ότι οποιαδήποτε προσπάθεια να μετατραπεί η διαδήλωση σε εξέγερση θα αντιμετωπιζόταν με τον κατάλληλο τρόπο... Σημειώοντας δε πως βασικοί υποστηρικτές της αντιπολίτευσης επικοινωνούν με εγκληματικές ομάδες.

«Υπάρχει ένας Γκιλάντ Σαλίντ, αλλά 7.000 παλαιστίνοι φυλακισμένοι» φώναζαν στη γαλλίδα υπουργό Εξωτερικών, Μισέλ Αλιότ Μαρί, χιλιάδες γυναίκες και παιδιά στη Γάζα, εμποδίζοντας την αυτοκινητοπομπή στην οποία επέβαινε να συνεχίσει το δρόμο της. Πρωταγωνιστές του επεισοδίου ήταν συγγενείς των θυμάτων που δεν έκρυψαν την οργή τους για τις δηλώσεις

Εκλογέςστην Ιρλανδία Πρόωρες εκλογές για τις 11 Μαρτίου αναγκάστηκε να προκηρύξει ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας, Μπράιαν Κάουεν, μετά την παραίτηση έξι υπουργών - μελών του κυβερνώντος κόμματος, Fianna Fail. Η κατρακύλα της κυβέρνησης, εξαιτίας της εντεινόμενης αντιλαϊκής επίθεσης που εξαπολύει, η οποία καταγράφηκε τόσο στις δημοσκοπήσεις όσο και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, δεν έπεισε τον πωθυπουργό να αλλάξει την ακολουθούμενη πολιτική. Η επιβεβλημένη απόφαση για διάλυ-

O

«κύριος Τίποτα» –όπως τον χαρακτήρισε πρόσφατα ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον– φαίνεται να ταράζει την πολιτική σκηνή στη Γηραιά Αλβιώνα. Ο λόγος για τον νέο ηγέτη του Εργατικού Kόμματος, Εντ Μίλιμπαντ, που παίρνει την εκδίκησή του. Όχι μόνο ως προς το δεξιό πρωθυπουργό της Βρετανίας, που σε αγαστή συνεργασία με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες του Νικ Κλεγκ, έχει ταράξει στη λιτότητα τους συμπατριώτες του, αλλά και ως προς το ίδιο το δεξιό κατεστημένο

των Εργατικών, που συνεχίζει να αντιπαλεύει με λύσσα τα όποια δειλά, αριστερά ανοίγματα του Εντ Μίλιμπαντ, υποχρεώνοντάς τον σε πολλές περιπτώσεις σε δεξιά αναδίπλωση.

που έκανε η γαλλίδα υπουργός μια μέρα πριν, από το Ισραήλ, όταν επισκέφθηκε τους γονείς του αιχμάλωτου ισραηλινού και έκανε λόγο για «έγκλημα πολέμου». Μετά τη θερμή υποδοχή που της επιφυλάχθηκε ο εκπρόσωπος Τύπου της ανέφερε ότι η συγκεκριμένη δήλωση δεν έγινε από την υπουργό αλλά από τους γονείς του αιχμαλώτου. Ήταν όμως αργά πια…

ση της παρούσας Βουλής και προκήρυξη εκλογών δεν αρκεί για να γλιτώσει ο ιρλανδικός λαός από τη στραγγαλιστική λιτότητα που προωθούν κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ. Το Κοινοβούλιο θα ψηφίσει για τα νομοθετήματα που αφορούν στον προϋπολογισμό και συνδέονται με την εφαρμογή της συμφωνίας για οικονομική βοήθεια ύψους 85 δισ. ευρώ με την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, πριν τη διάλυσή του. Έτσι, οι αποφάσεις για τη λήψη μέτρων που θα επιδεινώσουν περισσότερο τις συνθήκες διαβίωσης των εργαζόμενων και των νέων στη χώρα, θα ληφθούν εν μέσω πολιτικής κρί-

EKTOΣ OPIΩN

σης και παρά τη βούληση της πλειοψηφίας των πολιτών.

Ψαλιδίζουν την παιδεία Η ρουμανική κυβέρνηση σχεδιάζει να καταργήσει το σχολικό επίδομα, με πρόσχημα την «ώθηση των οικογενειών» να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της κυβέρνησης, το σχολικό επίδομα θα κόβεται, αν οι μαθητές έχουν στο σχολείο βαθμό μικρότερο του 8 στη διαγωγή (στην κλίμακα από το 1 έως το 10). Ο ρουμάνος πρόεδρος, Τράιαν Μπασέ-

Με εκπροσώπους των μεγαλύτερων αμερικανικών εταιρειών συναντήθηκε ο κινέζος ηγέτης Χου Ζιντάο κατά την επίσκεψή του στην Ουάσινγκτον. Ο πρόεδρος της Κίνας και ο αμερικανός ομόλογός του, Μπ. Ομπάμα, κάθισαν στο ίδιο τραπέζι με τους επικεφαλής των επιχειρηματικών κολοσσών των δύο χωρών. Από τις συναντήσεις προέκυψαν συμφωνίες ύψους, 45 δισ. δολ., που θα δημιουργήσουν 225.000 θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ. Η ανακοίνωση σχετικά με τις συμφωνίες άμβλυνε τις αντιθέσεις αμερικανών βουλευτών, όσον αφορά στις πρωτοβουλίες για διεύρυνση της σινο-αμερικανικής συνεργασίας.

Διαδηλώσεις και στην Ιορδανία Διαδήλωση κατά της ακρίβειας και της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στο Αμάν της Ιορδανίας. Η διαδήλωση, στην οποία συμμετείχαν ισλαμιστές, εργατικά συνδικάτα και κόμματα της Αριστεράς, ήταν η δεύτερη που διοργανώθηκε στη χώρα μετά την πτώση του τυνήσιου προέδρου Ζιν ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι. Την περασμένη Κυριακή, ισλαμιστές πραγματοποίησαν καθιστική διαμαρτυρία μπροστά στο κοινοβούλιο διαμαρτυρόμενοι για τον πληθωρισμό και την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Περίπου το 25% των Ιορδανών ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

n ΜΙΧΑΛΗΣ ΨΥΛΟΣ

Ο «κόκκινος Εντ» άρχισε να προβάρει τα ροζ Η πρώτη νίκη για τον Εντ Μίλιμπαντ ήρθε στα μέσα Ιανουαρίου, στις επαναληπτικές εκλογές στην περιοχή του ανατολικού Ολνταμ, μετά την ακύρωση από τη δικαιοσύνη της εκλογής του εργατικού βουλευτή Φιλ Γουόλας, ο οποίος είχε αναδειχθεί με διαφορά μόλις 103 ψήφων. Η νέα υποψήφια των Εργατικών, Ντέμπι Άμπρααμς εξελέγη βουλευτής με το εντυπωσιακό ποσοστό 42% και με 3.558 περισσότερες ψήφους από το βασικό της αντίπαλο και υποψήφιο των Φιλελευθέρων (32%). Όσο για τον υποψήφιο των Συντηρητικών του Κάμερον; Συνετρίβη από το 26,8% στο 12,8%! «Η μεγάλη νίκη των Εργατικών, σε κάθε περίπτωση, εδραιώνει την ηγεσία του Εντ Μίλιμπαντ στο Εργατικό Kόμμα» έγραψε το περιοδικό New Statesman. Κάτι πραγματικά δύσκολο, με δεδομένο ότι το σύνολο σχεδόν της κομματικής γραφειοκρατίας των Εργατικών είχε καταψηφίσει τον Εντ Μίλιμπαντ, ο οποίος εξελέγη χάρη στην υποστήριξη των συνδικάτων. «Οι ψηφοφόροι έστειλαν ένα σαφές μήνυμα στην κυβέρνηση, που προωθεί πρωτοφανή μέτρα λιτότητας» τόνισε ο Εντ Μί-

λιμπαντ σχολιάζοντας το αποτέλεσμα των επαναληπτικών εκλογών. Οι μετοχές του Εντ Μίλιμπαντ εκτοξεύτηκαν αμέσως και η τελευταία δημοσκόπηση για την εφημερίδα Independent, έδειξε ότι οι Εργατικοί προηγούνται με 8 ποσοστιαίες μονάδες των Συντηρητικών (42% έναντι 34%). Μια διαφορά εντυπωσιακή με δεδομένο ότι οι Εργατικοί είχαν κατρακυλήσει στο 29% στις εκλογές, πριν εννιά μήνες. Δυστυχώς όμως, αντί ο νέος ηγέτης των Εργατικών να χτίσει τώρα ένα ισχυρό κίνημα ενάντια στην κυβέρνηση Συντηρητικών Φιλελευθέρων, εμφανίζεται να δέχεται πολλά από τα επιχειρήματα της Δεξιάς. Για παράδειγμα, από τη μία πλευρά επέκρινε έντονα τις προηγούμενες κυβερνήσεις των Εργατικών γιατί έγιναν «δούλοι» των αγορών και του Σίτι, και από την άλλη ισχυρίστηκε ότι ο προκάτοχός του, Γκόρντον Μπράουν θα έπρεπε ως πρωθυπουργός να είχε προχωρήσει και αυτός σε δημοσιονομικές «περικοπές» μετά την οικονομική κρίση που σάρωσε τη Βρετανία. Μιλώντας στο BBC, ο Εντ Μίλιμπαντ δεν δίστασε ακόμη να εκφράσει τον αποτροπιασμό του για τις απόψεις ορισμένων συνδικαλιστών να προκηρύξουν απεργία την ημέρα του βασιλικού γάμου του πρίγκηπα Ουίλλιαμ στις 29 Απριλίου ή στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο, το 2012. «Οι απεργίες είναι μια έσχατη λύση, ένα σημάδι

της αποτυχίας και για τις δύο πλευρές» είπε ο ηγέτης των Εργατικών και πρόσθεσε: «Oι απεργίες δεν αποτελούν τρόπο αλλαγής των κυβερνήσεων. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν μόνο μέσω της κάλπης». Οι κινήσεις αυτές του Εντ Μίλιμπαντ προβληματίζουν πάντως την αριστερή πτέρυγα των Εργατικών και τα συνδικάτα που έδωσαν μάχη υπέρ του αποκαλούμενου «Κόκκινου Εντ». Αναμφίβολα, ουδείς –και φυσικά ούτε ο Εντ Μίλιμπαντ– μπορεί να αγνοήσει το συντηρητισμό της βρετανικής μεσαίας τάξης. Τα πράγματα αλλάζουν όμως και στη Βρετανία, όπως έδειξε ο σκληρός αγώνας των φοιτητών ενάντια στον τριπλασιασμό των διδάκτρων στα πανεπιστήμια. «Δεν πρέπει να περιμένουμε πότε θα επιστρέψουν οι Εργατικοί στην εξουσία,αλλά να κινητητοποιηθούμε. Μόνο ο αγώνας θα οδηγήσει στην ανατροπή της δεξιάς κυβέρνησης» λέει ο Εργατικός βουλευτής Τζον Μακ Ντόνελ. Πολλά μέλη της αριστερής πτέρυγας των Εργατικών καλούν ήδη τα τοπικά συμβούλια να αρνηθούν να εφαρμόσουν τις κυβερνητικές περικοπές στο κοινωνικό κράτος.


ΠΡΙΝ 23 Γενάρη 2011