Page 1

14-06 | 26-07 2018

Incredibles 2 Op bezoek bij Pixar

Interviews Met Jodie Foster & Benicio del Toro

5


Mission-Impossible.nl

Mission-Impossible.nl /MissionImpossibleNL #MissionImpossible /MissionImpossibleNL #MissionImpossible Mission-Impossible.nl /MissionImpossibleNL #MissionImpossible

2 AUGUSTUS

22 AUGUSTUS IN 3D AUGUSTUS IN 3D


S IN 3D

Mamma Mia! Here We Go Again

4

19 juli

Incredibles 2: op bezoek bij Pixar

9

27 juni

Jodie Foster: welkom in Hotel Artemis

12

28 juni

Keihard en up close: Benicio Del Toro

14

5 juli

De 10 meest rampzalige filmproducties!

16

Ocean’s 8

18

21 juni

Adrift

19

5 juli

Love, Simon

20

14 juni

Redbad

21

28 juni

The Man Who Killed Don Quixote

22

26 juli

Utøya 22. juli

23

14 juni

Wat draait er nog meer deze maand?

24

Preview is een uitgave van Free Media Depot BV Hoofdredactie: Barend de Voogd Redactie: Ruben van Eijl, Ronald Simons, Kita van Slooten Correcties: Phil van Tongeren Medewerkers aan dit nummer: Yfke van Berckelaer, Ype Driessen, Menno Kooistra, Daniëlle Kool, Jorrit Niels, Maarten Vande Wiele Art Direction / vormgeving: Anke Landweer Uitgever Remco Duinkerken | remco@boomerang.nl Distributie: CP&A Druk: Roto Smeets Correspondentie Preview filmmagazine, Bezuidenhoutseweg 50, 2594 AW Den Haag, tel. 020-5611233, info@previewmag.nl


Illustratie: Maarten Vande Wiele


Mamma Mia! Here We Go Again wordt dĂŠ feelgoodfilm van het jaar. In het langverwachte vervolg keren we terug naar het Griekse eiland Kalokairi voor nog meer zon, zee, romance en ABBA-liedjes. Preview sprak in Londen met oudgediende Christine Baranski (Tanya) en de drie vaders van Sophie in hun jongere versies: Sam (Jeremy Irvine), Bill (Josh Dylan) en Harry (Hugh Skinner). Vanaf 19 juli in de bioscoop


Tien jaar zijn verstreken sinds de verrassende en muzikale ontknoping van de huwelijksdag van Sophie (Amanda Seyfried) in Mamma Mia! Nu is ze zwanger. Tijd dus voor een groot feest en een antwoord op de vraag: wat gebeurde er precies in 1978 tussen haar wilde moeder en haar drie knappe vaders? Door Jorrit Niels Christine Baranski is Tanya

Josh Dylan is Bill

‘Na tien jaar zijn we weer bij elkaar en het voelde op de set ook als een echte reünie met Pierce Brosnan, Stellan Skarsgård, Colin Firth, Julie Walters en Meryl Streep. De jonge cast is geweldig én er is een briljante nieuwe toevoeging: Cher, als Sophies grootmoeder!’

‘Ik had geen idee wat ik moest verwachten,’ vertelt Josh Dylan die in Mamma Mia! Here We Go Again de jonge versie van Bill speelt (de ‘oude’ Bill wordt natuurlijk nog steeds door Stellan Skarsgård gespeeld). ‘Dit is mijn allereerste film en dan deel je de credits met een paar van de grootste namen in Hollywood! Ik denk dat ik erg verwend ben voor m’n volgende projecten, haha!’

Cher ‘Ik heb helaas geen nummers met Cher mogen zingen, zo jammer! Dat zou een geweldig verhaal geweest zijn voor mijn kleinkinderen. Ik heb wel dagenlang naast haar op de set gezeten en haar uitgehoord, hangend op een stoeltje en met een constante stroom koffie. Zó bijzonder, ik volg haar al sinds mijn meisjesjaren in Buffalo. Mijn volgende doel is om in het adressenboek van haar telefoon te komen!’

Afleiding

6

‘Mamma Mia! is puur vermaak. Goed gemaakt entertainment met een hart is schaars tegenwoordig, terwijl we dat juist zo nodig hebben. De wereld, en onze Amerikaanse politiek, is onrustiger dan ooit en dan wil je soms gewoon even naar de bios en twee uur lachen en aan niets anders denken. Ik zeg: missie geslaagd!’

Enorme mazzel ‘Ik had nog wel een klein rolletje in Allied met Brad Pitt en Marion Cotillard – ook al enorme mazzel – maar dit is mijn eerste grote filmrol. Het had heel imponerend en eng kunnen zijn, maar de regisseur, Ol Parker, heeft mij enorm geholpen. Ik ben geen moment nerveus geweest. De rest van de cast plaagt me nog wel omdat het allemaal zo gemoedelijk ging.’

Werkplek ‘Ik had veel scènes op een boot. Elke ochtend naar een jacht varen en daar de hele dag filmen – er zijn slechtere plekken om te werken! We filmden op het eilandje Vis bij Kroatië. Ik ga daar zeker nog een keer naartoe voor een vakantie. Of nou ja, wéér een vakantie.’


Hugh Skinner is Harry

Jeremy Irvine is Sam

Colin Firth keert natuurlijk ook terug als de timide Harry in Mamma Mia! Here We Go Again, maar Hugh Skinner speelt hem als jongeman. ‘We hebben de film zelf nog niet gezien,’ vertelt hij, ‘alleen wat korte stukjes. Ik zag het eerste nummer dat de meiden zingen: Kiss the Teacher. Fantastisch. Ik denk dat jullie straks nauwelijks stil zullen kunnen zitten in de bioscoop. Lily James als de jonge Donna is briljant. Ze is echt een jonge Meryl Streep.’

‘Ik kende de film natuurlijk, maar ik had de musical eigenlijk nog nooit gezien,’ bekent Jeremy Irvine. Hij speelt de jonge versie van Sam (Pierce Brosnan). ‘Voordat we begonnen namen de producenten ons mee naar de musical. Wat een feest! We waren de ochtend erna allemaal schor. Hopelijk gebeurt dat ook als er een sing-a-long-versie komt van onze film.’

Kroatië

‘Dit is de eerste keer dat ik me bijna schuldig voelde over het feit dat ik dit werk mag noemen. Zes weken lang naar een zonnige filmset in Kroatië en geregeld een goed feestje na het draaien. Ik had het er vandaag nog over met Jeremy: dit zullen we niet snel nog een keer meemaken.’

‘We filmden een deel in Engeland in de Shepperton Studios, en een groot stuk in Kroatië. We leefden daar bijna zoals in de film. Erg bijzonder. De hele club stond met elkaar op en we gingen zwemmen in de zee of relaxen aan het strand. Het klinkt heel klef – en dit soort dingen gebeuren niet vaak op een set – maar ik denk dat die gemoedelijke sfeer ook terug te zien is in de film.’

Voor paal

Glitterkanon

‘Ik was als de dood dat ik mezelf voor paal zou zetten met het dansen. Ik kan een toon houden, maar ik ben absoluut geen danser. De choreograaf was perfect, maar ik hoop wel dat de cameraman en editor mij een beetje hebben gered. We gaan het zien!’ (Lacht)

‘Als je van deze film niet vrolijk wordt, dan weet ik het niet meer! Vooral de laatste draaidag maakte indruk op me. Dan kom je aan op de set en daar staat Cher te zingen in spandex met een glitterkanon. En één voor één komt de complete cast bij elkaar voor de finale. Krankzinnig!’

Zonnige set

7


D W A Y N E

J O H N S O N

11 JULI IN 3D SkyscraperFilm.nl

/SkyscraperNL

#Skyscraper


The Incredibles zijn terug! Na veertien jaar maakt de langverwachte sequel dan eindelijk z’n opwachting in de bioscoop. Preview ging op bezoek bij Pixar in Californië voor een kijkje achter de schermen. Door Daniëlle Kool Emeryville is een slaapstadje even buiten San Francisco waar helemaal niets bijzonders lijkt te gebeuren. Tot je door het hek stapt van de wereldberoemde animatiestudio Pixar. De studio werd in 2000 gebouwd met de opbrengst van Toy Story: de eerste Pixar-film die meteen alle verwachtingen aan de box office overtroefde. Inmiddels zijn we achttien films en vijftien Oscars verder!

Mr. Incredible wordt Mr. Huisman Op de studiocampus is van alles te doen. Zo is er vandaag een fietsenmaker beschikbaar voor het personeel dat wil deelnemen aan de ‘op de fiets naar het werk’-dag binnenkort. Even verderop speelt een groepje medewerkers een potje basketbal, vlak naast het zwembad waar ze een baantje kunnen trekken. Verder is er een beachvolleybalparkje, een voetbalveld en staan

er voor de minder sportief aangelegde Pixar-medewerkers hangmatten en een barbecue klaar. Maar er wordt hier natuurlijk ook gewoon gewerkt. Er staan twee langverwachte films op de rol: Toy Story 4, die volgend jaar juni uitkomt, en Incredibles 2. Op het moment van ons bezoek wordt de laatste hand gelegd aan de nieuwe avonturen van het superheldengezin Parr. In een wereld waarin superhelden verboden zijn, leefden de voormalig Mr. Incredible en Elastigirl in The Incredibles nog een onopvallend leventje als Bob en Helen Parr. Ze hadden gewone banen en wat minder gewone kinderen. De superkrachten van baby Jack-Jack waren nog niet ontdekt en dochter Violet en zoon Dash mochten hun superkrachten niet gebruiken… totdat Bob stiekem een klus aannam en de hele familie in een gevecht met de slechte Syndrome verzeilde. In Incredibles 2 zijn de rollen omgedraaid. Helen a.k.a. Elastigirl

9


wordt gevraagd voor een gevaarlijke missie en Bob blijft thuis bij de kinderen. Beiden lopen daarbij zo tegen hun eigen uitdagingen op.

Uit het niets gecreëerd

10

De productie van Incredibles 2 ging iets meer dan drie jaar geleden van start. Voor Pixar-begrippen is de film razendsnel gemaakt. Ter vergelijking: Coco, de film die afgelopen november uitkwam, had een productietijd van zes jaar. Toch zijn de makers niet over één nacht ijs gegaan; dat blijkt bijvoorbeeld wanneer we een kijkje nemen bij het art department. Regisseur en scriptschrijver Brad Bird pakt in Incredibles 2 het verhaal direct op waar het veertien jaar geleden eindigde. Het verhaal speelt zich af in 1962, en dus zochten de art directors ook deze keer inspiratie bij de bouwstijlen en interieurs van die tijd. Paradepaardje moest het nieuwe huis worden van de familie Parr. Maandenlang werkten de ontwerpers aan een woning die precies paste in de stijl van de film, de tijd en het verhaal. En toen kwam Bird met het slechte nieuws: ‘Het scenario was aangepast. Brad moest een aantal scènes samenvoegen en daar hadden we een groter huis voor nodig,’ herinnert art director


Bryn Imagire zich nog heel goed. ‘Daar ging ons mooie huis de prullenbak in – en de nieuwe versie moest binnen drie weken klaar zijn!’ Bioscoopbezoekers realiseren zich vaak niet hoeveel werk animatie is, stelt sets supervisor Nathan Fariss. ‘Álles wat je ziet moet uit het niets gecreëerd worden: van de auto’s tot de wolkenkrabbers, en van de bomen en het wolkendek buiten tot simpele zaken binnen als een afvalemmer of een kinderstoel. Het is allemaal door iemand gemaakt.’ Het team van Fariss kon hier en daar wel terugvallen op het uitgebreide Pixar-archief. ‘Net zoals je in Hollywood pakhuizen vol filmrekwisieten hebt, hebben wij alles digitaal opgeslagen. Daar kun je nog weleens een kastje of iets anders voor in de achtergrond vandaan halen. Maar de dingen die echt in het oog springen, moeten specifiek in de stijl van The Incredibles passen.’

Ongeopend cadeautje De eerste film kwam in 2004 uit. Op technologisch gebied is in de tussentijd enorm veel veranderd. Sommige innovaties waren vooral handig achter de schermen van Incredibles 2. Zo kun-

nen beelden nu veel sneller bewerkt en efficiënter opgeslagen worden, zodat kleine wijzigingen sneller en voor alle afdelingen zichtbaar zijn. Maar ook in de bioscoop ga je het verschil merken: ‘In de eerste film bewogen de superheldenpakken van de familie alsof het een opgeplakte huid was,’ aldus Bryn Imagire. ‘Je ziet nu echt de stof en bijvoorbeeld hoe het licht erop valt. Dat maakt het een stuk realistischer.’ Ook voor Brad Bird bood de technologie nieuwe mogelijkheden. Zo is één van de superkrachten van baby Jack-Jack – welke en hoeveel er in totaal zijn wil de regisseur nog niet verklappen – pas sinds kort ook technisch te realiseren. ‘Dus we hadden de sequel niet eens eerder kunnen maken,’ lacht de regisseur, die de afgelopen veertien jaar ontelbare keren de vraag kreeg waar de opvolger van The Incredibles bleef. ‘De speciale krachten van Jack-Jack voelden al die tijd als een ongeopend cadeautje. De kijker weet sinds het einde van de eerste film dat hij ze heeft, maar de familie zelf niet. Ik wist dat ik dat pakje mocht openen in de tweede film. Ik moest alleen de rest nog verzinnen.’ Vanaf 27 juni in de bioscoop 11


Jodie Foster zagen we de laatste jaren nauwelijks meer acteren en dat was een pijnlijk gemis. Gelukkig vinden we de tweevoudig Oscar-winnares en hoofdrolspeelster van klassiekers als The Accused en The Silence of the Lambs nu terug als hoofdverpleegster in Hotel Artemis! Door Steven Goldman Foster schitterde in haar lange acteercarrière in meer dan veertig films. Haar rollen in Taxi Driver en Bugsy Malone (beide uit 1976) staan nog altijd op het netvlies gebrand. In 2013 zagen we haar voor het laatst in de sciencefictionfilm Elysium. De laatste tijd regisseerde ze vooral, waaronder een aantal afleveringen van populaire series als Orange is the New Black, House of Cards and Black Mirror. Vanaf 28 juni is ze gelukkig weer als actrice te zien, ditmaal als Jean ‘The Nurse’ Thomas. Ze deelt de lakens uit achter de gesloten deuren van het vervallen Hotel Artemis, daarbij geholpen door haar trouwe rechterhand Everest (Guardians of the Galaxy’s Dave Bautista). In het door rellen verwoeste Los Angeles van de toekomst verschuilt zich achter het oude art deco van Artemis een wel heel bijzonder ziekenhuis. Nurse Thomas verpleegt namelijk louter gewonde criminelen. Gevaarlijke types als Waikiki (Sterling K. Brown), Honolulu (Brian Tyree Henry), 12 Nice (Sofia Boutella), Acapulco (Charlie Day) en The Wolf King –

een door Jeff Goldblum gespeelde bendeleider. En vanavond is het spitsuur in het ziekenhuis! Hoe was het om weer voor de camera te staan? ‘Ik heb mijn hele leven geacteerd, vanaf mijn derde al. Het voelt dus niet zo vreemd om terug te zijn. Het is een voorrecht dat ik na 52 jaar in de filmindustrie nog steeds kan zeggen dat ik acteer omdat ik van acteren houd. Dat is het. Dat is de enige reden.’ Je bent voor deze rol flink ouder gemaakt in de make-up, niet bepaald glamoureus. ‘Oh my gosh, nee. Dat is wat ik wilde. Ik koos deze rol juist vanwege die transformatie, daar keek ik naar uit. Ik wilde terugkeren op een manier die niemand nog van me gezien heeft. Ik moest er zelfs een beetje voor vechten. De producenten hadden hun twijfels toen ze me in make-up zagen. Maar zo is het goed.


Ik vind het interessant hoe je al die rauwheid, al die dingen die Jean heeft meegemaakt, kunt aflezen van haar gezicht, haar lichaam, haar hele houding.’

de kamer in, en daar wacht je weer iets anders. Drew moest er natuurlijk wel voor zorgen dat het een eenheid bleef. Ik denk dat hij dat fantastisch gedaan heeft.’

Drew Pearce schreef mee aan Iron Man 3 en Mission Impossible – Rogue Nation. Dit is zijn regiedebuut. Hoe is dat bevallen? ‘Ik heb veel films gemaakt met debuterende regisseurs die later groot zijn geworden. Alan Parker bijvoorbeeld, van Bugsy Malone. Je staat op de set om de regisseur te dienen en ik vind dat altijd interessant. Er zijn zoveel dingen die ze niet weten, maar dat ene ding dat ze wél hebben is instinct. En Drew zou wel eens de best voorbereide debutant ooit kunnen zijn. Hij wist vanaf de eerste dag precies wat hij wilde, of het nu om de muziek ging, het production design of de cast. In dat opzicht is hij totaal geen nieuwkomer.’

De muziek is ook te gek. ‘Drew Pearce is meesterlijk met muziek. Dat jaren 70-gevoel zegt alles over het leven van The Nurse. Ze leeft met de geesten van haar verleden. The Mamas & The Papas, dat nummer van Neil Young – dat brengt je helemaal terug naar wie ze vroeger was. Een bitterzoet gevoel.’

Als Nurse Thomas heb je scènes met iedereen in de grote en zeer diverse cast. ‘Ze zijn allemaal heel anders en allemaal fantastisch. Ik zie het zo: Hotel Artemis heeft een bepaalde sfeer, maar iedere hotelkamer afzonderlijk heeft zijn eigen toon. Afhankelijk van wie er woont: Waikiki, Acapulco, Nice… Charlie Days acteerstijl is ook anders dan die van Sofia Boutella. En Jeff Goldblum acteert natuurlijk totaal anders dan Brian Tyree Henry. Het is bijna als in een videogame. Je weet wel: je opent een deur, gaat

Nog even terug naar je carrière. Waarom ben je geswitcht naar regisseren? ‘Ik ben niet echt geswitcht: ik heb een nieuwe balans gevonden. Mijn eerste film regisseerde ik toen ik 26 was, Little Man Tate (1991). Vijf jaar later regisseerde ik Home for the Holidays. Weer vijftien jaar later The Beaver en in 2016 Money Monster. Daar zit heel veel tijd tussen. Ik heb dus maar vier films geregisseerd: 10% regisseren, 90% acteren. Ik wilde die balans wat veranderen. Ik wist van begin af aan dat ik op een bepaalde leeftijd meer geïnteresseerd zou raken in regisseren. Maar ik kan die balans weer zien veranderen nu ik ouder word. Ik bedoel, ik wil blijven acteren tot mijn tachtigste.’ Vanaf 28 juni in de bioscoop 13


En ook Josh Brolin keert in het vervolg natuurlijk terug als CIAagent Matt Graver. In Sicario: Day of the Soldado is de drugsoorlog nog meer geëscaleerd. De Mexicaanse kartels maken zich nu ook schuldig aan mensensmokkel en het smokkelen van terroristen over de Mexicaans-Amerikaans grens. We vroegen Del Toro naar het verschil met de eerste film. ‘Heel kort door de bocht: deze film is nóg heftiger. Wat de personages doen, de schaal van de film, het is veel groter. Maar – en dat vond ik ook de kracht van de eerste – het voelt nog steeds ‘intiem’. Ik heb nooit begrepen waarom grote films niet emotioneel of persoonlijk zouden kunnen zijn. Dat is ons bij Sicario: Day of the Soldado weer gelukt.’

Is jouw personage Alejandro Gillick een van de ‘goeden’? ‘Ik weet het niet. Het blijft een keiharde kerel. Maar hij probeert het goede te doen, dat is iets. En dat maakte het interessant voor mij om terug te keren naar de rol. Het werd meer dan een herhaling van zetten.’

Wordt Sicario jouw Jason Bourne-franchise? ‘Haha, dat hangt ervan af. Ik benader het zoals ik al m’n films benader: elke op z’n eigen merites. Als Alejandro interessant blijft en de film is meer dan een schietfestijn? Zeker, waarom niet?’

Er komt veel aan bod in de film: mensensmokkel, terrorisme, militair ingrijpen… Waarover gaat Sicario: Day of the Soldado voor jou? ‘Het klinkt als slap acteursgelul, maar dan ga je toch weer terug naar de personages: wat doe je als je faalt? De missie faalt. De politiek faalt. Hoe ga je daarmee om? Neem je dan je eigen verantwoordelijkheid door er wat aan te doen?’

Je hebt in veel films gespeeld over de drugscrisis. ‘Ja, ik denk dat ik die wereld qua rollen nu wel vanaf elke hoek heb gecoverd. Ik heb in 1990 een miniserie gedaan (Drug Wars: The Camarena Story - red.), over een DEA-agent die naar Mexico ging en vermoord werd. In 2000 maakte ik Traffic en de afgelopen drie jaar maakte ik dus deze twee Sicario-films. De conclusie is helaas dat ondanks alles de drugsproductie niet is gedaald en dat het geweld op sommige plaatsen erger is dan ooit.”

Je lijkt ook wel een zwak te hebben voor dit soort wetteloze karakters. Voel je je daarbij het meest op je gemak? 14

‘Haha! Weet je, tijdens de drooglegging in de jaren 30 waren


‘Deze film is nóg heftiger’ gangsterfilms mateloos populair; verhalen over geweld, verraad, wraak, hebzucht, angst en macht. Dat zijn onderwerpen die schrijvers al sinds het begin der tijden gebruiken. Ik denk dat ik me vooral aangetrokken voel tot die thema’s. Ik heb in een paar van die verhalen gespeeld: niet per se omdat ze gaan over misdaad en drugs, maar omdat ze gaan over de menselijke toestand.’

Het geweld in Sicario: Day of the Soldado is bruut en expliciet. Sommigen zeggen dat het geweld in de maatschappij deels veroorzaakt wordt door de entertainmentindustrie. Wat is jouw mening? ‘Wapens en geweld bestaan al sinds het begin. Volgens mij was het Jean-Luc Godard die zei: je kunt geen film maken zonder een meisje en een pistool. In Amerika kun je dat zeker niet. Kijk maar naar de stomme film The Great Train Robbery. Je weet niet wat je ziet. De bad guys doden gijzelaars, en dat was in 1903! Dus het is zeker niets nieuws.’

Je geeft films dus niet de schuld? ‘Dit soort verhalen zit in onze cultuur, meer dan in Europa. Dat gezegd hebbende: ik denk wel dat we in een heel gevaarlijke tijd leven wat betreft wapens en wapengeweld. Ik vind alleen absoluut niet dat films hier schuldig aan zijn, dan was die geweldsopleving er al eerder geweest.’

Je hebt in interviews vaak gezegd dat je wilt gaan regisseren. Heb je al een script gevonden? ‘Ha, dat moet er toch maar eens van komen! Ik zou het erg graag willen proberen, maar je moet er ook de tijd voor hebben. Je moet alles inzetten op dat ene project en dat toch zeker twee jaar lang. Ik ben iemand die gemotiveerd raakt, maar dan weer geïnteresseerd is in iets anders en vervolgens verwatert het. Dat is mijn proces. Maar het komt er zeker een keer van. Ik wil het goed doen en niet zomaar iets regisseren om het maar gedaan te hebben.’

Hoe is je ambitie geëvolueerd in de loop de jaren? ‘Ik hoef niet meer per se de hoofdrol. Liever een goede bijrol in een goede film dan een hoofdrol in een slechte. En ik ben erachter wat je nodig hebt in Hollywood: talent, charisma, geluk, hoop en een slecht langetermijngeheugen – of een hele, hele dikke huid.’ Vanaf 5 juli in de bioscoop 15


Rampspoed kan een filmproductie volledig lamleggen. Vraag maar aan Terry Gilliam die na dertig (!) jaar nu eindelijk The Man Who Killed Don Quixote uitbrengt. Preview viert het heugelijke feit met een lijstje van de tien meest rampzalig verlopen producties uit de filmgeschiedenis. Wat een hellegang! Door Ruben van Eijl

Jaws ‘De haai werkt niet! Ik herhaal, de haai werkt niet!’ Dit bericht klonk in 1974 dagelijks door de walkie-talkies op de set van Steven Spielbergs Jaws. De kuren van de mechanische haai zorgden voor budget-verslindende vertragingen. Achteraf bleek het een zegen: de enge scènes moesten vaak zonder haai gefilmd worden, waardoor de moordende kolos heel lang een onzichtbare dreiging bleef. Dat werd dé kracht van dit meesterwerk.

Apocalypse Now Vier maanden filmen op de Filipijnen liep voor Francis Ford Coppola en zijn crew uit op een gekmakende martelgang van een jaar. Met dank aan haperende apparatuur in het afgelegen, vochtige oerwoud. Crewleden werden ziek en vielen bij bosjes om. Het script werd elke dag herzien. Martin Sheen kreeg een hartaanval en Coppola epileptische aanvallen. En, o ja, Marlon Brando weigerde zijn tekst te leren.

The Island of Dr. Moreau Marlon Brando zorgde op de set van The Island of Dr. Moreau ook al voor vertraging. Opnieuw weigerde hij zijn dialogen te leren. Nóg onhandelbaarder waren Val Kilmer en zijn enorme ego. Hij wilde bijvoorbeeld altijd als laatste uit zijn trailer komen, omdat hij immers de belangrijkste man op de set was. Regisseur Richard Stanley werd ontslagen en de zes weken draaitijd werden zes maanden.

Star Wars: A New Hope De sterren leken ook Star Wars niet goedgezind in 1976. In Tunesië verwoestte een storm grote delen van de set en niet iedereen kon tegen de extreme hitte. George Lucas was bovendien ontevreden over de special effects, zodat er ter plekke nieuwe technieken verzonnen moesten worden om de ruimtegevechten geloofwaardig te maken. En ondertussen geloofde niemand op de set in Lucas’ ruimteavontuur met malle wezens.

Waterworld Dit grootse wateravontuur met Kevin Costner was begroot op 30 miljoen dollar, maar midden op zee een film draaien bleek een geldverslindende bezigheid. Er hangt nu eenmaal een prijskaartje aan alle benodigde jetski’s en helikopters. Zinkende decors, een tropische storm en een onvolledig script deden de rest. En toen kostte Waterworld ineens 175 miljoen dollar – en 16 flopte aan de kassa.


Superman Lives De problemen rond Superman Lives waren zelfs zo groot, dat de film er nooit gekomen is. Warner Bros. gaf een slordige 30 miljoen dollar uit aan de superheldenfilm van Tim Burton. Voor niks. Wat er misging? Fans vonden Nicolas Cage als Superman een pure miscast en lieten dat online nogal onzachtzinnig merken. Het script werd bovendien drie keer herschreven. Warner durfde na de flop van Batman & Robin geen cent meer uit geven en Superman Lives stierf ter plekke.

Fantastic Four Regisseur Josh Trank en 20th Century Fox hadden in 2014 zóveel onenigheid over de Fantastic Four-reboot, dat besloten werd Trank op een zijspoor te zetten en zonder hem verder te gaan. Grote verhaallijnen werden omgegooid en de superheldenfilm kreeg een ander einde. Nagel aan de doodskist waren de negatieve tweets die Trank vlak voor de release van de film de wereld instuurde. ‘A year ago I had a fantastic version of this. You’ll probably never see it.’

The Shining Een van de engste films aller tijden had een nóg heftigere shoot. Werken met de perfectionistische regisseur Stanley Kubrick was niet voor iedereen een pretje. Je moet er maar tegen kunnen: 127 takes voor één scène. Shelley Duvall kreeg het meest te verduren. Kubrick toonde geen enkel medelijden met de actrice, zodat de zenuwinzinking van haar personage in de film meer dan realistisch oogt. Duvall kreeg haaruitval van de stress.

Twilight Zone: The Movie De ramp die Twilight Zone: The Movie trof had niets met budgetten of botsende ego’s te maken. Tijdens een van de scènes stortte een helikopter neer. Acteur Vic Morrow en twee kinderen verloren het leven. De makers werden aansprakelijk gesteld voor de dood van het drietal – ook regisseur John Landis, die de kids illegaal ’s nachts had laten werken.

The Man Who Killed Don Quixote Terry Gilliam is een volhardend mens. De regisseur deed er tien jaar over om geld bij elkaar te sprokkelen voor zijn droomproject over Don Quixote. In 2000 kon hij ein-de-lijk gaan draaien. Op dag twee trok er een hoosbui over de Spaanse set die belangrijk apparatuur wegspoelde. Kort daarna kreeg hoofdrolspeler Jean Rochefort een hernia. Einde oefening. Pas in 2016 kon de productie hervat worden. Vanaf 26 juli kun je in de bioscoop gaan zien of de film alle kopzorgen waard is geweest.

17


Ocean’s 8

Op 21 juni slaan de dames hun slag! George Clooney, Matt Damon en Brad Pitt maken in Ocean’s 8 plaats voor o.a. Sandra Bullock, Cate Blanchett, Anne Hathaway, Mindy Kaling en Rihanna. Het criminele zusterschap maakt zich op voor een spectaculaire heist tijdens het Met Gala in New York. Door Jorrit Niels

Sandra Bullock speelt de rol van Debbie Ocean – de zus van Danny Ocean (George Clooney) die we ons natuurlijk nog herinneren van de vorige drie films. De hoofdrollen zijn deze keer dus nieuw, maar er komen ook een paar oudgedienden langs voor een cameo. Preview belde met Hollwood-veteraan Elliott Gould die voor de vierde keer in de rol kruipt van de oude oplichter Reuben Tishkoff. ‘Nou, één keer niezen en je hebt mij gemist,’ lacht Gould, ‘maar het was wel fantastisch om te doen. Ik heb een leuke scène met Sandra Bullock.’ Je hebt een lange carrière in Hollywood, wat is je geheim? ‘Je moet alles omarmen, zowel je successen als je missers. Ik werd erg bekend na de televisieserie M.A.S.H., maar heb daarna veel fouten gemaakt die mij rollen hebben gekost. Toch heb ik nergens spijt van. Het heeft me gebracht tot waar ik nu ben. Er zijn nog altijd nieuwe kansen.’ Welke rol heeft je het meeste op de kaart gezet? ‘Ik vind The Long Goodbye een hoogtepunt, maar de meeste mensen kennen me waarschijnlijk als de vader van Monica en Ross in Friends. Ik probeer altijd met jonge mensen te werken om fris te blijven, maar had niet gedacht dat die serie zo’n lang leven zou hebben!’

18

Je werkte aan alle vier de Ocean’s-films. ‘En dat was geweldig! George is een vrijgevige, intelligente en

grappige man. Hij en Brad Pitt zetten de toon toen we Ocean’s 12 opnamen in Amsterdam. Ik ben vrienden geworden met Matt Damon. Ik kon het met iedereen wel vinden op de set, een zeldzaamheid. Erg jammer dat ze deze niet in Amsterdam gedraaid hebben. Ik kom er heel graag.’ Goede herinneringen? ‘Alleen maar. Ik heb vaker in Nederland gefilmd en ik vind dat jullie een perfecte combinatie hebben van work en play. Al ben ik niet elke avond meegegaan als George, Matt en Brad de stad in gingen, haha!’ Vanaf 21 juni in de bioscoop


Tami Oldham en Richard Sharp waren jong, avontuurlijk en verliefd toen ze in 1983 de kans kregen een schip van Tahiti naar Californië te zeilen. Hun sprookje veranderde in een nachtmerrie toen ze in een orkaan verzeild raakten. Door Daniëlle Kool Het boek dat Tami jaren later schreef over die barre tocht is nu verfilmd. In Adrift wordt ze gespeeld door Shailene Woodley, de actrice die we kennen van de Divergent-reeks en The Fault in Our Stars. ‘Ik ken de twee broers die het scenario schreven al jaren,’ vertelt Shailene tijdens een interview in Los Angeles. ‘We hebben samen veel wandeltochten gemaakt en avonturen uitgewisseld. Ze dachten voor de rol van Tami meteen aan mij, en toen ik het script las snapte ik dat wel.’

Avontuur Tami was 23 toen zij en Richard hun grote avontuur aangingen. Op dat moment zwierf ze al een tijdje over de wereld, zichzelf onderhoudend met tijdelijke baantjes op boten of in de horeca. Woodleys Hollywoodcarrière begon al op haar 16de, maar ook zij heeft veel gebackpackt. ‘Ik begreep daardoor intuïtief wat er

zich in haar hoofd afspeelde, en dat heb ik niet altijd met mijn personages. Adrift werd op een echte boot op zee gefilmd. Woodley, die opgroeide aan de Californische kust, vond het heerlijk. Toch heeft ze niet de illusie dat het haar zou helpen, mocht ze ooit écht schipbreuk lijden. ‘Dit verhaal speelde in 1983. Toen wisten mensen als Tami nog hoe je een sextant moest gebruiken, een navigatie-instrument waarmee je je locatie bepaalt door de afstand tussen de horizon en de zon te meten. Ik ben veel te afhankelijk van technologie als GPS.’ Dat was wel een leermomentje voor de 26-jarige actrice: ‘Sinds ik Adrift heb gedraaid, let ik meer op dingen die je kunt gebruiken als je geen elektriciteit hebt. Ik realiseer me nu hoe hard je die nodig kunt hebben.’ Vanaf 5 juli in de bioscoop

19


Hoe en wanneer vertelt de zeventienjarige Simon zijn familie en vrienden dat hij homoseksueel is? Voor veel jongeren gaat Love, Simon over een herkenbaar dilemma. Mark Knoop zat ooit in hetzelfde schuitje. Als groot fan van het boek kijkt de 30-jarige dus al maanden uit naar de film. Door Kita van Slooten Mark is een echte filmfanaat. Twee tot drie keer per week duikt hij de bios in. Maar Love, Simon is niet zomaar een van de vele films die hij ziet. ‘Het boek van Becky Albertalli is een van mijn favorieten. Ik heb het drie keer gelezen en ik volg het nieuws over de film op de voet.´ Een van de redenen dat het verhaal Mark zo aanspreekt, is dat hij zich herkent in Simon. Mark hield op de middelbare school zijn seksuele geaardheid voor zich en vond het veiliger om er alleen online met leeftijdsgenoten over te praten. Precies zoals Simon, die in de film online verliefd wordt op een anonieme klasgenoot. ‘Op internet had ik op een Harry Potter-forum mensen leren kennen en twee daarvan heb ik het toen via MSN 20 verteld. Ze zaten niet in dezelfde positie, maar ik vertrouwde ze.

Mensen die ik in het dagelijks leven tegenkwam vertelde ik het niet. Online vond ik gemakkelijker.’ Het luchtte op. ‘De reactie was bemoedigend en het was heel fijn om iemand te hebben waarmee ik dingen kon bespreken. Toch duurde het daarna nog wel een tijdje voor ik het ook in mijn omgeving hardop zei. Ik was begin twintig en zat met mijn ouders thuis naar een quiz op televisie te kijken. Daarin kwam een vraag over homoseksualiteit voorbij. Toen vroeg mijn moeder opeens: “Ben jij dat misschien ook?” Ik zei “ja” en dat was het. Helemaal niet filmisch ofzo.’ Mark, die vanaf zijn veertiende wist dat hij niet op meisjes viel, had het wel fijn gevonden als hij als tiener een film als Love, Simon had kunnen zien. ‘Ik las en keek toen van alles over homoseksualiteit, maar een film als Love, Simon had misschien wel geholpen, ja. Ik heb speciale voorpremières bijgewoond. Daar zaten tieners in de zaal die aan het einde van de film gingen juichen. Dat was mooi om te zien.’ Vanaf 14 juni in de bioscoop


REDBAD

754 AD: de heldhaftige Friese koning Redbad (Gijs Naber) strijdt tegen de Franken, belandt bij de Vikingen en verdedigt de vrije Frisii tegen het oprukkende christendom! Het nieuwe historische epos van de maker van Michiel de Ruyter wordt weer ontzettend spectaculair. Preview sprak met regisseur Roel Reiné. Door Yfke van Berckelaer ‘Als je aan historici vraagt wie de belangrijkste helden in onze vaderlandse geschiedenis zijn, dan zeggen ze Willem van Oranje, Michiel de Ruyter en Redbad. Ik vind het interessant om die drie te verfilmen,’ vertelt Roel Reiné in zijn woonplaats Los Angeles. ‘Ik wist alleen weinig van Redbad; ik kende het Radboudziekenhuis. Producent Klaas de Jong is Fries en hij kon er maar niet over ophouden’ Zoals je op de setfoto hierboven ziet stond Reiné al snel te juichen. ‘Ik ben in die geschiedenis gedoken en raakte gefascineerd.’ Er wordt flink gevochten in de film, hoe hebben jullie dat aangepakt? ‘De acteurs begonnen drie maanden van tevoren al met zwaardvechttraining en paardrijden. We gebruiken bijna geen stunt doubles in deze film, behalve voor de mensen die we in de fik zetten. Gijs Naber springt zelf van zijn paard, valt zelf, vecht zelf… dat hoort bij de rol en gelukkig gingen de acteurs ervoor. Gijs, Loes Haverkort en Lisa Smit hebben elk een speciale manier van vechten geleerd die ze onderscheidt.’

De vrouwen knokken dus ook mee? ‘Natuurlijk! Ik vond het belangrijk dat de vrouwen eigenlijk sterker zijn dan de mannen in dit verhaal.’ Herken je jezelf in Redbad? ‘Zeker. Nadenken over je over wie je bent en wat je doel is in het leven. Twijfelen over je verleden en wat je daarmee aan moet, je weg zoeken en daarbij geholpen worden door sterke vrouwen. Ik wilde heel graag naar Hollywood, maar ik was een beetje bang en het was mijn vrouw die zei: “Pak je koffers gewoon en ga!” Al die dingen zitten ook in Redbad.’ Je noemde net de drie grootste Nederlandse helden. Van twee van hen heb je nu een film gemaakt, staat de derde ook op je lijstje? ‘De Tachtigjarige Oorlog, de vorming van Nederland en Willem van Oranje aan het hoofd? O ja, absoluut!’ Vanaf 28 juni in de bioscoop 21


Utøya 22. juli, over de vreselijke terreuraanslag van Anders Breivik, is een film die niemand onverschillig laat. Exploitatie of therapeutisch meesterwerk? Door Ronald Simons Utøya 22. juli is het heftige verslag van de 72 minuten durende schietpartij op het Noorse eiland Utøya in 2011. De rechtsextremist Anders Breivik overviel een jeugdkamp van de sociaaldemocratische Noorse Arbeiderspartij en schoot 69 jongeren dood. Eerder op de dag verloren acht mensen het leven bij een door hem geplande bomaanslag in Oslo. De film over de gebeurtenis is opgenomen in real time. In één ononderbroken take volgen we de 19-jarige Kaja in haar zenuwslopende vlucht voor de kogels, terwijl ze wanhopig naar haar zusje zoekt. Regisseur Erik Poppe is ook in zijn zesde fictiefilm niet vies van wat onnodig dik aangezet melodrama, maar zijn keuze om consequent bij één van de ongeveer zeshonderd jongeren te blijven, is ijzersterk. Kaja, een indrukwekkend debuut van actrice Andrea Berntzen, heeft geen flauw idee van wat er precies aan de hand is, wie er op haar schiet of waarom.

Dat wij als bioscoopbezoeker wél weten wat er gebeurt, heeft ontegenzeglijk iets pervers, maar het werkt wel. De kritiek op Utøya 22. juli komt tot nu toe vooral van de Amerikaanse pers die de film exploitatie noemt, zoals dat eerder gebeurde bij Elephant van Gus van Sant, over de schietpartij op Columbine High School, en bij United 93 van Paul Greengrass, over een van de gegijzelde vliegtuigen op 9/11. In thuisland Noorwegen werd Utøya 22. juli ontvangen als een therapeutisch meesterwerk, een filmisch monument voor de slachtoffers. Of dat ook zo zal uitpakken voor de Netflix-serie die Greengrass op dit moment maakt over de terreur van Breivik, valt te bezien: in Noorwegen zijn al tienduizenden handtekeningen verzameld om de release tegen te gaan. Vanaf 14 juni in de bioscoop 23


HET FEEL-GOOD FILM EVENT VA N D E Z E Z O M E R MET EN

18 J U L I

MammaMia2.nl

/MammaMiaFilmNL

#MammaMia2


The Man Who Killed Don Quixote ‘Het probleem met Don Quixote is, dat als je eenmaal gewonnen bent voor het personage en de dingen waar hij voor staat, je ook zélf een Don Quixote wordt.’ Terry Gilliam weet waar hij het over heeft. Hij vecht al sinds 1989 voor The Man Who Killed Don Quixote. Door Barend de Voogd

De tegenslag op de set van Gilliams Don Quixote-film is legendarisch (zie ook blz. 16-17). Gelukkig weet de regisseur van films als Brazil (1985), Fear and Loathing in Las Vegas (1998) en The Zero Theorem (2013) van geen ophouden. ‘Je marcheert de waanzin binnen, vastbesloten de wereld zo te maken als jij het je hebt voorgesteld,’ vertelde hij over zijn film die dit jaar dan eindelijk in première gaat. Welbeschouwd zijn eigenlijk al zijn films een gevecht tegen de windmolens. Het is ook niet moeilijk Gilliam te herkennen in de hoofdpersoon van The Man Who Killed Don Quixote. Toby (Adam Driver uit Star Wars: The Force Awakens) was ooit een idealistische filmstudent die een bewerking van Don Quixote regisseerde. Tegenwoordig is hij een arrogante filmmaker die tijdens een commercial-shoot in Spanje worstelt met een buitenechtelijke affaire, een storm van Bijbelse proporties en zijn veel te grote ego. Dan ontmoet hij de man die de rol van Quixote speelde. De oude man is compleet getikt, waant zich nog steeds ‘De Held van La Mancha’ en ziet in Toby zijn trouwe knecht Sancho Panza… Ten aanval! Vanaf 26 juli in de bioscoop

25


Hereditary De Grahams hebben het even moeilijk na het overlijden van grootmoeder. Wat heet: rouwverwerking verandert in complete horror in Hereditary. Toni Collette schittert in de debuutfilm van Ari Aster die door Amerikaanse recensenten werd omschreven als The Exorcist van deze generatie. Dat heeft natuurlijk ook te maken met actrice Milly Shapiro als de tong-klakkende en ontstellend creepy dochter Charlie. ‘Who’s going to take care of me… when you die?’ Vanaf 14 juni

Don’t Worry, He Won’t Get Far on Foot John Callahan (Joaquin Phoenix) heeft een drankprobleem en belandt na een wilde nacht voor de rest van zijn leven in een rolstoel. De AA, nieuwe vrienden (Jonah Hill en Rooney Mara) en vooral een stevige dosis politiek incorrecte humor helpen hem er gelukkig bovenop. Phoenix en regisseur Gus Van Sant brengen het waargebeurde verhaal van Callahan – die later nationale bekendheid zou krijgen als cartoonist van inktzwarte grappen – op een fantastische manier tot leven. Vanaf 14 juni

The Last Son Op 18 juli 1969 reed senator Ted Kennedy na een feestje met zijn auto van een brug bij Chappaquiddick. De politicus wist veilig naar de kant te zwemmen, maar zijn 28-jarige campagnemedewerkster Mary Jo Kopechne overleefde het niet. Had Kennedy gedronken? Waarom was zijn vrouw niet op het feest? En nog belangrijker: waarom liep Kennedy weg van de plaats van het ongeluk en informeerde hij de politie niet? The Last Son is een meeslepend verhaal over een beroemde doofpotaffaire. Vanaf 21 juni

Tag In Nederland zeggen schoolkinderen: ‘Tikkie! Jij bent hem!’ In de Amerikaanse komedie Tag riskeren vijf volwassen mannen hun leven, relatie én baan voor het spelletje. Ze spelen al sinds de eerste klas, maar nu een van hen gaat trouwen loopt het wel heel erg uit de hand met hun hobby. ‘Based on a true story,’ volgens de trailer. Echt waar: The Wall Street Journal schreef in 2013 een artikel over de groep vrienden die het kinderspelletje al 23 jaar lang spelen. Volkomen getikt! Vanaf 28 juni

The First Purge Hoe houd je de criminaliteitscijfers onder controle? Simpel, weten de fans van The Purge: door iedereen een uitlaatklep te geven voor zijn frustraties. Eén keer per jaar, twaalf uur lang, is tijdens The Purge alles toegestaan. Zo kan iedereen even fijn zijn agressie botvieren en het recht in eigen hand nemen. Na drie deeltjes complete en aan de box office zeer succesvolle anarchie is het tijd voor een terugblik: hoe is deze gewelddadige traditie eigenlijk ontstaan? Vanaf 5 juli 26


Disobedience De terugkeer van Ronit (Rachel Weisz) zorgt voor onrust in een besloten orthodox-joodse gemeenschap in Engeland, vooral wanneer ze weer contact opneemt met Esti (Rachel McAdams). ‘Waarom ben je getrouwd?,’ vraagt ze haar jeugdvriendin. ‘Hij dacht dat dat me wel zou genezen.’ Meeslepend verhaal over een verboden liefde door Sebastián Lelio, de Chileense regisseur van Gloria. Gebaseerd op de gelijknamige debuutroman van Naomi Alderman. Vanaf 12 juli

Skyscraper Nou vinden wij Dwayne Johnson zelf ook al behoorlijk imposant, maar ‘The Rock’ is natuurlijk maar een kleintje vergeleken met De Pearl, de hoogste wolkenkrabber ter wereld. Dwayne speelt Will Ford, ex-FBI, ex-oorlogsveteraan, en tegenwoordig beveiliger van dit soort skyscrapers. Wanneer hij met zijn gezin naar China wordt gehaald voor De Pearl staat hem een aardige klus te wachten: 240 verdiepingen, een fel uitslaande brand op de 96ste en hij wordt nog valselijk beschuldigd ook! Vanaf 12 juli

De Kleine Heks De Kleine Heks is 127 jaar en dat is nog een beetje te jong voor het grote heksenfeest op de Bloksberg. Natuurlijk gaat ze stiekem tóch. Voor straf moet ze binnen een jaar alle spreuken van het grote magische boek uit haar hoofd leren. En dat staat garant voor de gekste toverspreuken en de wildste avonturen! Gebaseerd op het verhaal van kinderboekenschrijver Otfried Preußler en met de stemmen van Vivienne van den Assem, Tygo Gernandt en Sterre Koning. Vanaf 18 juli

Ant-Man and the Wasp De zomer komt eraan en dat betekent: lekker naar buiten, suikerzoete limonade drinken en... Ant-Man and the Wasp! Ruim baan voor de kriebeligiste helden van het Marvel Cinematic Universe! Het vervolg op Ant-Man uit 2015 speelt zich net iets na Captain America: Civil War af. Ant-Man neemt het op tegen de kwade Ghost en vindt daarbij een aantrekkelijke doch stekelige partner aan zijn zijde. Ondertussen probeert Scott Lang ook nog een goede vader te zijn. Vanaf 18 juli

Kings Het broeit in Los Angeles. De dood van de 15-jarige Latasha Harlins – neergeschoten omdat ze een pak sinaasappelsap gestolen zou hebben – en de mishandeling van Rodney King door de politie waren de aanleiding voor de beruchte rassenrellen van 1992. Millie (Halle Berry) is in Kings een hardwerkende alleenstaande moeder in South Central. Samen met haar buurman Obie (Daniel Craig) waagt ze zich in de angstaanjagende chaos om haar kinderen in veiligheid te brengen. Vanaf 19 juli 27


Previews Pubkwis

1. Wat is de overeenkomst tussen deze twee personages?

2

3

4

5

2 t/m 5. Wie zijn dit?

6. Naar welke film verwijst Josh hier?

7. In deze poster zijn zeven films van Terry Gilliam verwerkt. Welke? Een punt per goed antwoord.

Stuur je antwoorden voor 5 juli naar prijsvraag@previewmag.nl Onder de inzenders met de meeste juiste antwoorden verloren we drie fantastische prijzenpakketten. Hou je vast: twee vrijkaartjes voor een Pathé-film naar keuze; een exemplaar van Adrift, het spannende en nu verfilmde boek van Tami Oldham Ashcraft; Gilliamesque, de (Engelstalige) memoires van Terry

Gilliam én drie van zijn films: The Meaning of Life (dvd), Fear and loathing in Las Vegas (Blu-ray) en The Holy Grail (Blu-ray). Doe mee en win! De antwoorden staan vanaf 5 juli op www.previewmag.nl en op onze Facebookpagina.

voordefilm.nl

#lekkernaardefilm Adryanno en Luci komen uit Brazilië, maar ze wonen al een tijdje in Nederland. Preview kiekte ze op een zonnige dag in de foyer van Pathé Tuschinski en raad ’s wat ze net aan het lezen waren? Heb jij ook een leuke foto van je laatste bioscoopbezoek? Lady’s night, op de rode loper of samen met je vrienden en hun kekke 3D-bril? Het kan niet gek genoeg. Zet je selfie op Facebook of Instagram met de hashtag #lekkernaardefilm en @PreviewFilmmagazine en wie weet staan jij en je vrienden volgende keer op deze plek in de Preview!

28

www.previewmag.nl

|

@previewfilmmagazine


Kita’s keuken Mamma Mia! Wat een salade!

In Mamma Mia! Here We Go Again wordt weer flink gezongen en geflirt op het prachtige Griekse eiland Kalokairi. Je proeft de mediterrane sfeer in deze zomerse salade die ook nog eens je stembanden smeert, zodat je uit volle borst mee kunt blèren. Benodigdheden voor twee personen: 100 gram feta 200 gram kleine trostomaatjes halve komkommer kleine rode ui stuk of tien pitloze zwarte olijven zak gemengde sla Voor de dressing: 1 theelepel oregano 1 eetlepel citroensap 1 eetlepel kruidenazijn 3 eetlepels olijfolie 1 theelepel honing

Stap 2: Voeg oregano, azijn, olijfolie en het citroensap samen in een schaaltje. Om het perfect op smaak te krijgen én om je stem soepel te maken, gaat er nog een theelepel honing doorheen. Goed roeren en klaar.

Stap 1: Snijd de feta, trostomaatjes en komkommer in stukjes. Snijd de rode ui in fijne reepjes en de olijven in tweeën. Doe alles, samen met twee handjes sla, in een kom.

Verdeel de salade over twee borden, sprenkel daar de dressing over en ga lekker zitten in de tuin of op je balkon. Soundtrack van Mamma Mia! op de achtergrond en het is net of je met Meryl Streep & co in Griekenland bent.

fotostrips.nl

De Blockbusters

29


10 AUGUSTUS /TheEqualizer

#TheEqualizer2


Kleurplaat

HotelTranssylvanie.nl

Zon, zee en… tentakels! Dracula en zijn monsterfamilie genieten in Hotel Transsylvanië 3 van een welverdiende vakantie op een groot cruiseschip. Er is van alles te doen aan boord en Drac is helemaal verliefd op de knappe kapitein Ericka. Maar… heeft die Ericka niet een of ander stiekem gemeen plannetje?

/HotelTNL

©2018 Sony Pictures Animation. All Rights Reserved.

18 JULI IN VOORPREMIÈRE IN 3D

#HotelT3

Oei! En het begon allemaal omdat de Heer der Duisternis een beetje verdrietig en eenzaam was! Misschien kun jij hem en zijn vrienden wat opvrolijken met je kleurpotloden of viltstiften! Vanaf 25 juli in de bioscoop 31


NO GUNS. NO COPS. NO KILLING THE OTHER PATIENTS. JODIE

FOSTER

JEFF

SOFIA

GOLDBLUM

BRIAN TYREE HENRY

JENNY SLATE

BOUTELLA

ZACHARY QUINTO

CHARLIE DAY

28 JUNI IN DE BIOSCOOP

STERLING K.

BROWN

DAVE BAUTISTA

Preview filmmagazine 5 juni/juli 2018  
Preview filmmagazine 5 juni/juli 2018  
Advertisement