Issuu on Google+


‫‪1‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬ ‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﻧﺸﺮ ﺷﻌﺮ ﭘﺎرﻳﺲ‬ ‫‪1389‬‬


‫‪2‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﻛﻠﻴﻪي ﺣﻘﻮق ﺑﺮاي ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ و ﻧﺸﺮ ﺷﻌﺮ ﭘﺎرﻳﺲ ﻣﺤﻔﻮظ اﺳﺖ‪.‬‬


‫‪3‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻨﻮان ‪:‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﭘﺪﻳﺪآورﻧﺪه‪ :‬ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬ ‫ﻧﺎﺷﺮ ‪:‬‬

‫ﻧﺸﺮ ﺷﻌﺮ ﭘﺎرﻳﺲ‬

‫ﻧﻮﺑﺖ ﭼﺎپ‪:‬‬

‫اول – ﺗﻴﺮﻣﺎه ‪1389‬‬

‫‪www.poetrymag.ws‬‬


‫‪4‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪5‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬ ‫ﻫﻨﺪﺳﻪ ‪11 .....................................................................................‬‬ ‫اﻧﺎر ‪13 .........................................................................................‬‬ ‫ﺗﺼﺎدف ‪16 ....................................................................................‬‬ ‫ﻛﺎرﺧﺎﻧﻪ ‪18 ....................................................................................‬‬ ‫ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻪ ‪21 .................................................................................‬‬ ‫ﭼﺮاغ ﺟﺎدو ‪26 ................................................................................‬‬ ‫ﺳﻮراخ ‪29 .....................................................................................‬‬ ‫ﭘﺮده د‪‬ري ‪36 .................................................................................‬‬ ‫ﮔﻨﺠﺸﻚ‪40 ...................................................................................‬‬ ‫ﻣﺎدرﺟﻨﺪه ‪44 ..................................................................................‬‬ ‫ﺑﻴﺮوت‪48 ......................................................................................‬‬ ‫ﻗﻄﺐ ﺷﻤﺎل ‪52 ................................................................................‬‬ ‫ﻛﺘﺎب‪56 .......................................................................................‬‬ ‫ﺗﻮﺑﻪ ‪59 ........................................................................................‬‬


‫‪6‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﺗﻤﻜﻴﻦ ‪60 .....................................................................................‬‬ ‫ﻳﺎرو ‪61 ........................................................................................‬‬ ‫ﻛﺒﻮﺗﺮ‪62 .......................................................................................‬‬ ‫ﻧﺎﻣﺰد ‪63 .......................................................................................‬‬ ‫ﭼﺮﻳﻚ ‪65 .....................................................................................‬‬


‫‪7‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪8‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﺑﺨﺸﻲ از ﻳﻚ ﻧﺎﻣﻪ‬ ‫)‪(...‬‬ ‫ﭘﺮﻫﺎم ﺟﺎن!‬ ‫» ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره « رﺑﻄﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺪارد اﻣﺎ رﺑﻂ ﻫﺎ دارد ﺑﻪ ﺧﺪا ﻛﻪ‬ ‫ﺧﻮدش را وﻗﻒ زن ﻛﺮد و ﺗﻮي آنﻫﺎ دﻧﺒﺎل آنﭼﻪ ﻧﺪارد ﻣﻲﮔﺮدد!‬ ‫ﻣﻦ وﻟﻲ ﺧﻴﻠﻲ از ﺧﺎﻧﻢﻫﺎ را ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﻲﺧﻮاﻫﻢ ﻧﻤﻲﺷﻨﺎﺳﻢ! آنﻫﺎ را ﻫﻢ‬ ‫ﻛﻪ ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻢ ﻧﻤﻲﺧﻮاﻫﻢ‪ ،‬و اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ ﭘﺲرﻓﺖ!‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ ﭘﺲ و ﭘﻴﺸﻲ ﻫﻢ در ﻛﺎر ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬آنﻫﺎ ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﻨﺪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻛﻨﻨﺪ‪،‬‬ ‫ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺣﻠﺰون ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ و ﻣﻲﭼﺮﺧﻨﺪ دورِ ﻫﻴﭻ و ﻛﻢ ﻛﻪ ﻣﻲآورﻧﺪ دﺳﺖ‬ ‫ﻣﻲﺑﺮﻧﺪ آن ﭘﺎﻳﻴﻦ و ﻫﻲ ﭘﻴﭽﺶ ﻣﻲدﻫﻨﺪ ﻛﻪ اﻋﻼم ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﻚ واﻗﻌﻦ‬ ‫ﻣﺮدﻧﺪ! اﺳﻼم از اﻳﻦ ﻣﺮداﻧﮕﻲ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬و اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ دﻳﻮاﻧﮕﻲ!‬ ‫ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻗﻮل ﻧﻴﭽﻪ ﺗﻘﻠﻴﺪ زﻧﺎﻧﮕﻲﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ از ﻓﺮاﻧﺴﻮيﻫﺎ ﺑﺮ‬ ‫ﻣﻲآﻳﺪ‪ ،‬ﻧﻪ اﻧﮕﻠﻴﺴﻲﻫﺎ ﻛﻪ اﻏﻠﺐ ﮔ‪‬ﻲ ﺷﺪهاﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ را ﭘﻴﺶﺗﺮ ﺑﻪ آن ﻛﺸﻴﺸﻲ‬ ‫ﻛﻪ دروغ ﻧﻤﻲﮔﻔﺖ و ﺗﺮﺳﻮﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬ﺧﻮاﻫﺮ ِدروغ ﺑﺎش‬ ‫ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﺎورت ﻛﻨﻨﺪ! و اﻟّﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﻠّﺎﺳﺖ ﻛﻪ داﺋﻢ ﺣﻤﺎﻗﺘﺶ را ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻧﻪ‬


‫‪9‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫آدﻣﻴﺰاد! آنﻫﺎ ﻧﻤﻲداﻧﻨﺪ ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﻃﺮﻓﺪاري داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ ﺻﻔﺮ‬ ‫در ﺟﻤﻊ ﺑﻲ ﻃﺮف ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺟﺎﻧﺐِ زن را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺧﺎﻳﻪي ﻣﻦ را ﺣﻮاﻟﻪي‬ ‫ﻋﺎﻟﻢ و آدم ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻣﺮگ را ﻏﺎﻟﺐ ﻛﻨﻨﺪ و ﻧﻤﻲداﻧﻨﺪ ﻣﺎ‬ ‫زﻧﺪﮔﻲ ﻧﻤﻲﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ‪.‬‬ ‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ در » ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره « ﻣﻦ دﻳﮕﺮ آدم دوروﻳﻲ ﻧﻴﺴﺘﻢ و اﻳﻦ‬ ‫ﻳﻚ رﻧﮕﻲ ﻳﻌﻨﻲ دروغ! اﺻﻠﻦ ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺶ ﺗﻦ ﺑﺪﻫﻴﻢ؟ ﻛﻪ ﻓﺮوﺗﻦ ﺑﺎﺷﻴﻢ؟‬ ‫ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ادﻋﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻳﻦﻫﻤﻪ ﮔﻨﺪ ﻛﻪ در ﻋﺎﻟﻢ و آدم ﻫﺴﺖ ﻧﺪارد‬ ‫اﺻﻠﻦ ﮔُﻪ ﻣﻲﺧﻮرد ﻛﻪ ﻣﻲﻧﻮﻳﺴﺪ! ﺑﻪ اﻋﺘﻘﺎد ﻣﻦ ﺷﺎﻋﺮ ﻫﻴﭽﻜﺲ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬اﻳﻦ‬ ‫ﻫﻢ ﻛﻪ داري ﻣﻲ ﺧﻮاﻧﻲ اﺻﻠﻦ ﻛﺘﺎب ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻛﺘﺎﺑﭽﻪ ﺳﺖ! ﺑﭽﻪي‬ ‫ﻣﺎﻧﺎﻳﻲﺳﺖ ﻛﻪ ﺣﺎلِ ﺑﺰرگ ﺷﺪن ﻧﺪارد‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻛﻪ ﺣﺎلِ ﺑﭽﻪداري ﻧﺪارم آن‬ ‫را ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻲﺳﭙﺎرم ﻛﻪ در ﻧﺸﺮ ﭘﺎرﻳﺲ ﺑﺰرﮔﺶ ﻛﻨﻨﺪ! اﻟﺒﺘﻪ ﺣﺘﺎ اﮔﺮ ﻛﻮﭼﻚ‬ ‫ﺑﺸﻮد ﻣﻦ ﺑﺎز ﭼﻮن ﺧﺪا ﺑﺰرگ اﺳﺖ‪ ،‬راﺳﺖ ﻣﻲﻛﻨﻢ! اﺻﻠﻦ ﻛﻲ ﮔﻔﺘﻪ اﻳﻦ‬ ‫ﺣﺮفﻫﺎ رﺑﻄﻲ ﺑﻪ ﺣﺎﻻ دارد؟ ﺑﺮﺧﻼف‪ ‬ﺟﻬﺎن‪ ،‬دﻧﻴﺎ ﭼﻮن ﺧﺪا دارد ﻣﺪام ﻋﻠﻴﻪ‬ ‫ﻣﺎ ﻋﻤﻞ ﻛﺮده اﻣﺎ ﻧﻤﻲداﻧﻢ ﭼﺮا ﻫﻨﻮز ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﻦ اﺳﺖ! ﺧﺪاﺷﻨﺎﺳﻲ ﻋﻘﻞ‬ ‫ﺑﺎﺧﺘﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﻛﺸﻴﺶ ﻛﻪ اﻧﺠﻴﻞ ﻣﻲﺧﻮاﻧﺪ‪ ،‬و ﻳﻚ ﻣﻠّﺎ ﻛﻪ اﺧﻼق‬ ‫ﻣﻲﻓﻬﻤﺪ! ﺷﺎﻋﺮ ﻛﻪ ﺟﺰ ﺳﻮء‪‬ﺗﻔﺎﻫﻢ ﻧﻤﻲﻓﻬﻤﺪ‪ ،‬ﺷﻌﺮ ﻫﻢ ﺳﻮء‪ ‬ﺗﻔﺎﻫﻤﻲ ﺑﻴﺶ‬ ‫ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻣﻦ روي اﺧﻼق ﺑﻤﺐ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ ،‬ﭼﻮن زن را روﺳﭙﻲ ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ وﻟﻲ‬ ‫ﺑﻪ او درس راﻫﺒﻪﮔﻲ ﻣﻲدﻫﺪ!‬ ‫راﺳﺘﻲ ﺷﻨﻴﺪهام ﺣﺎﻓﻆ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﻮده‪ ،‬ﻗﺮآن را ﻧﺨﻮاﻧﺪه ﻣﻲﭘﻴﻤﻮده! اﮔﺮ واﻗﻌﻦ‬ ‫اﻳﻦ ﻃﻮر ﺑﻮده ﭘﺲ ﻗﻄﻌﻦ ﺷﺎﻋﺮ ﻧﺒﻮده‪ ،‬ﻛﻮﺳﺨﻮﻟﻲ ﺑﻮده ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻣﺜﻞ‬


‫‪10‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﻣﻮﻟﻮي ﭘﻴﺸﻮاﻳﻲ ﺷﺪه ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ را ﭘﻴﺶِ ﺷﻤﺲ و ﭼﻨﺪ ﻛﻮﻧﻲِ دﻳﮕﺮ از ﭘﺸﺖ وا‬ ‫ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻪ ﺳﮓ‪ ‬ﮔﻠﻪ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﻣﻲرود ﺗﺎ ﮔﻠﻪاي دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ‬ ‫ﭼﻮﭘﺎﻧﻲ در ﭘﻲ دارد‪ .‬رﻫﺒﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﻴﺮو آرﻣﺎن‪ -‬ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ‪ ‬ﺧﻮد ﺑﻮده‪ ،‬ﭼﻪ‬ ‫ﻣﻲداﻧﺴﺘﻪ ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﭼﻴﺰي ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ اﻧﺰﺟﺎر ﻋﻤﻴﻘﻲ از ﻫﻤﻪ‬ ‫ﭼﻴﺰﻫﺎي دﻳﮕﺮ ﻣﺤﺘﺎج اﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز اﻋﺘﻘﺎدي ﺑﻪ اﻋﺘﻘﺎد ﻧﺪارم‪ ،‬ﺑﺎ‬ ‫اﻳﻦﻫﻤﻪ اﻳﻦروزﻫﺎ دارم ﺑﻪ ﻃﺮز ﻓﺠﻴﻌﻲ دﻧﺒﺎل ﺧﺪا ﻣﻲﮔﺮدم‪ .‬ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ‬ ‫ﭘﻴﺪاش ﻛﻨﻢ ﻣﺪام ز‪‬ل ﻣﻲزﻧﻢ ﺑﻪ او ﻛﻪ آن ﭘﺎﻳﻴﻦ‪ ،‬ﺑﻴﻦ دو ﭘﺎ درﮔﻴﺮ اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ‬ ‫اﻳﻦ دﻳﻮار ﻧﺮم ﮔﻮﺷﺘﻲ‪ ،‬اﻳﻦ ﺷﻜﻢ ﻻﻣﺼ‪‬ﺐ ﻛﻪ از ﺑﺲ آﺑﺠﻮ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﻣﮕﺮ‬ ‫ﻣﻲﮔﺬارد‪ .‬ﮔﺮﭼﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺒﻴﻨﻤﺶ اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻓﺠﻴﻌﻲ ﻫﻨﻮز‬ ‫ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﭼﻮن ﺗﺎ ﺻﺪاي ﻧﺎزﻛﻲ در ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻴﺪا ﻣﻲﻛﻨﺪ راﺳﺖ ﻣﻲ اﻳﺴﺘﺪ ﻛﻪ‬ ‫ﺧﻮدي ﻧﺸﺎن داده ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺪ! اﻳﻦ ﺷﻜﻢ ﻟﻌﻨﺘﻲ ﻫﻨﻮز دﺳﺖ از ﺳﺮِ‬ ‫ﺑﻄﺮي ﺑﺮدار ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻻﻣﺼ‪‬ﺐ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﻨﺪ ﻣﻲزﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻨﺪهﺗﺮ ﻣﻲﺷﻮد و‬ ‫رﺧﺼﺖ ﻧﻤﻲدﻫﺪ ﻛﻪ از اﻳﻦ ﺑﺎﻻ ﺧﺪا را ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺣﻠﻲ رو ﺑﻪ درﻳﺎ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎ‬ ‫ﺑﻨﺸﻴﻨﻢ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦﻫﻤﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﭼﻴﺰي داره آن ﭘﺎﻳﻴﻦ وول ﻣﻲﺧﻮره‪،‬‬ ‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟!‬


‫‪11‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻫﻨﺪﺳﻪ‬

‫از اﺑﺮﻫﺎي ﭘﺎرﻳﺲ ﻛﻪ رﻳﺨﺘﻢ ﺑﻴﺮون‬ ‫رﻓﺘﻢ ﺑﻪ ﻛﺎﻓﻪاي‬ ‫درﻓﺮودﮔﺎﻫﻲ‬ ‫ﻛﻪ ﺑﺎ دو ﻣﻌﻨﺎي ﺳﻴﺎه‬ ‫زﻳﺮِ دو اﺑﺮو‬ ‫ﻧﺸﺴﺖ‬ ‫درﺳﺖ ﻫﻤﻴﻦ روﺑﺮو‬


‫‪12‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻓﻘﻂ دوﺳﻄﺮِ ﭘﻴﺸﺎﻧﻲش را ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮدم‬ ‫ﻛﻪ رﺳﻴﺪم‬ ‫ﺑﻪ ﺳﻮﺗﻴﺘﺮي ﺳﻴﺎه‬ ‫ﻛﻪ ﺳﻠﻤﺎﻧﻲِ ﺳﺮﻛﻮﭼﻪ ﺳﺎﻧﺴﻮرش ﻛﺮده ﺑﻮد‬ ‫دو ﭘﺎره ﺧﻂ ِﻛﻮﺗﺎه‬ ‫ﺑﺎ ﻓﻮﻧﺘﻲ ﻧﺎزك‬ ‫ﺑﺎﻻي دو ﻣﻌﻨﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﭼﻴﻨﻲ‬ ‫زﻳﺮش ﻋﻤﻮد‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﻪاي ﺑﻴﻨﻲ‬ ‫دو ﺗﺎ ﻟﺐ داري ﺧﻴﻠﻲ‬ ‫ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ ﻗﻮرﺗﻢ ﺑﺪﻫﺪ‬ ‫از ﻟﻨﮕﺮود‬ ‫از ﺗﻬﺮان‬ ‫از ﭘﺎرﻳﺲ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﺧﻮﺷﮕﻞﺗﺮ ﻧﻴﺴﺘﻲ‬ ‫ﻣﺜﻞ زنﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻃﻼﻗﺸﺎن دادم‬ ‫از ﺗﻮ ﻫﻢ ﺟﺪا ﻣﻲﺷﻮم‬

‫ﻟﻨﺪن!‬


‫‪13‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫اﻧﺎر‬

‫اﻳﻦ درﺧﺖ‪ ‬ﺧﺸﻚ‬ ‫ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮد را ﺑﺮﮔﺰار ﻛﺮده ﻛﻪ اﻳﻦ ﻗﺪر‬ ‫اﻳﻦ ﻗﺪر‬

‫ﺑﺮﻗﺮار ﻣﺎﻧﺪه؟‬

‫زﻳﺮِ ﺑﺎران‬

‫اﻧﺎري را ﻛﻪ ﺑﺮ دار ﻣﺎﻧﺪه‬ ‫ﭼﺮا ﻳﻜﻲ ﺑﭽﻼﻧﺪ‬

‫ﻛﻪ ﻧﻤﻲ داﻧﺪ؟‬

‫دﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲ آﻳﺪ‬ ‫ﺑﺎراﻧﻲ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﺷﻌﺮ‬ ‫و زﻧﺪﮔﻲ‬

‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﻳﺪ‬

‫اﻳﻦ ﻻﻻﺋﻲِ ﻛﻮﺗﺎه‬

‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺧﻮاﺑﻢ ﻣﻲﻛﻨﺪ‬


‫‪14‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺑﺮ ﺻﻔﺤﻪاي ﻛﻪ ﻋﻤﺮي در ﻧﻤﻲداﻧﻢ ﮔﺸﺖ‬ ‫ﭼﻘﺪر ﺑﻨﻮﻳﺴﻢ‬ ‫ﺷﻌﺮي را‬ ‫ﻗﻄﻌﻦ‬

‫ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﻧﻮﺷﺖ؟‬ ‫ﮔﺮوه‪ ‬ﺧﻮﻧﻲِ ﻟﻨﺪن‬ ‫ﻛﻪ ﺣﺘﻤﻦ ﺑﺎﻳﺪ اُ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺧﻮرد‬

‫ﻛﻪ ﻫﻲ ﻣﻲروم زﻳﺮِ ﺑﺎران و آب ﻣﻲﺧﻮرم‬ ‫ﻋﺠﺐ ﺳﻤﺎﻋﻲ دارد اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻛﻪ در ﺳﺮ دارم‬ ‫ﻳﻜﻲ ﺑﻴﺎﻳﺪ‬ ‫ﺑﺎز دارد اﻳﻦ ﺻﻮﻓﻲ را ﻛﻪ ﻫﻲ ﭼﺮخ ﻣﻲﺧﻮرد در ﺳﺮم‬ ‫ﺑﺎراﻧﻲ ﻛﻪ دارد ﻣﻲآﻳﺪ‬ ‫دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺷﻌﺮم ﻧﻤﻲآﻳﺪ‬ ‫اﻳﻦ ﻣﻠﻌﻮن‬


‫‪15‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫اﺷﻚ‪ ‬ﻫﻤﻪ را درآورده ﺳﺖ‬ ‫اﻳﻦ ﺑﺎز ﭘﺮس‬ ‫اﻳﻦﻛﻪ از اﺑﺮﻫﺎي ﺑﺎﻻي ﺳﺮِ ﻟﻨﺪن‬ ‫اﻳﻦﻫﻤﻪ ﺣﺮف ﻣﻲﻛﺸﺪ ﺑﻴﺮون‬ ‫آﻳﺎ ﻛﺴﻲ آن ﺑﺎﻻ ﺑﻴﻜﺎر اﺳﺖ‬ ‫ﻳﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ دارد‬ ‫ﻛﻪ ﺑﺎران دارد‬

‫ﻫﻨﻮز ﻣﻲﺑﺎرد؟‬

‫ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﻲﻣﻴﺮﻳﻢ‬ ‫ﭘﺲ ﭼﻴﺰي ﺗﻤﺎم ﻧﻤﻲ ﺷﻮد‬

‫اﻓﺴﻮس!‬


‫‪16‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺗﺼﺎدف‬

‫از ﭘﻴﺎده روﻫﺎ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻲﮔﺬرد‬ ‫ﻟﻨﺪن ﻟﺒﺎس ﻛﻠﻔﺘﺶ را درآورده‬ ‫وﺑﺎران ﻛﻪ از اﻳﻨﺠﺎ ﻗﻬﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‬ ‫دوﺑﺎره آﻣﺪه اﺳﺖ‬ ‫ﻛﻪ ﭼﺘﺮم را از ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﺑﻴﺮون ﺑﻜﺸﻢ‬ ‫ﺑﻪ رﺳﺘﻮراﻧﻲ ﺑﺮوﻳﻢ‬ ‫درﺧﺎﻧﻪي ﻣﺎدرﺑﺰرگ‬ ‫ﻛﻪ ﻣﺎﺷﻴﻦ او را ﺟﻠﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪17‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﭘﻴﺶ ازآﻧﻜﻪ ﻣﻴﺰ را ﭼﻴﺪه ﺑﺎﺷﻴﻢ‬ ‫ﺗﺨﺖ را ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﺎﺷﻴﻢ‬ ‫وﺳﻂ اﺗﻮﺑﺎن ﻛﺸﻴﺪ ﻛﻨﺎر‬ ‫اﻫﻞ ﻗﺎﺷﻖ و ﻛﺎرد و ﭼﻨﺪﻳﻦ ﭼﻨﮕﺎل ﺑﻮد‬ ‫ﻣﻦ ﺑﺎ دﺳﺖ ﻣﻲ ﺧﻮردم‬ ‫ﻣﺜﻞ ﭘﻴﺶ ﺑﻨﺪ ِﭘﻴﺶ از ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ‬ ‫ﻛﺎﻧﺪوﻣﻲ را ﻛﻪ ﻛﺎدو آورده ﺑﻮد‬ ‫ﻣﺎدراﻧﻪ ﺗﻨﻢ ﻛﺮد‬ ‫و ﺑﻌﺪ از اﻳﻦﻛﻪ ﻋﺸﻖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎزي ﻛﺮد‬ ‫ﻛﺎﻣﻴﻮﻧﻲ ﺑﻪ او زده ﺑﻮد‬ ‫ﺗﺼﺎدﻓﻦ ﺗﺠﺎوزي در ﻛﺎر ﻧ���ﻮد‬ ‫دردي ﻧﺪاﺷﺖ‬ ‫ﺑﻴﻬﻮده ﺷﻴﻮن ﻣﻲﻛﺮد‬ ‫ﻣﻦ ﻓﻘﻂ داﺷﺘﻢ‬ ‫ﭼﺘﺮم را‬ ‫در ﺻﻨﺪوﻗﺶ ﻋﻘﺐ ﻣﻲﮔﺬاﺷﺘﻢ‪.‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪18‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﻛﺎرﺧﺎﻧﻪ‬

‫از ﻛﺎرﺧﺎﻧﻪ ﺑﺪش ﻣﻲآﻣﺪ‬ ‫از رودﺧﺎﻧﻪ‬ ‫ﻛﻪ وﻗﺘﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲ آﻣﺪ‬ ‫ﻫﻤﻪ دﺳﺘﻤﺎلﻫﺎ را ﺧﻴﺲ ﻣﻲ ﻛﺮد‬ ‫ﺗﺒﻌﻴﺪ‬ ‫ﺑﻪ او ﭘﻨﺠﻪاي داده ﺑﻮد زﻣ‪‬ﺨﺖ‬

‫ﺑﺪش ﻣﻲآﻣﺪ‬


‫‪19‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﻴﺐ را ﻟﻪ ﻛﻨﺪ‬ ‫و ﻫﻤﺴﺮي‬ ‫ﻛﻪ وﻗﺘﻲ ﻛﺘﻚ ﻣﻲﺧﻮرد‬ ‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮔﺮﻳﻪ ﻧﻜﻨﺪ‬ ‫اوﻗﺎﺗﺶ را ﺗﻠﺦ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺒﻌﻴﺪ‬ ‫ﺑﻪ او ﺧﻨﺪهاي داده ﺑﻮد ﻗﺎه ﻗﺎه‬ ‫ﻛﻪ وﻗﺘﻲ در ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻴﺪا ﻣﻲﺷﺪ‬ ‫دو ﺗﺎ ﮔﻮﻧﻪ ي ﺳﺮخ‬

‫ﭘﺸﺖ‪ ‬ﺧﻴﺲ‬

‫ﮔﻢ ﻣﻲﺷﺪ‬

‫و ﺷﻬﻮﺗﻲ‬ ‫ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﭼﮕﻮﻧﻪ زن را ﺧﻴﺲ ﻛﻨﺪ‬ ‫وﻟﻲ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ‬ ‫ﺑﺎ ﭼﻚ ﭼﻚ‪ ‬اﺷﻜﻬﺎ ﭼﻪ ﻛﻨﺪ‬ ‫اﺷﻚ ﻃﻨﺎﺑﻲ ﺑﻮد‬ ‫ﻛﻪ زن او را ﺑﺎ آن دار ﻣﻲزد‬


‫‪20‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﺮ ﻛﺎري ﺑﻜﻨﺪ‬ ‫ﻗﺎدر ﺑﻮد‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮزِ ﻓﺠﻴﻌﻲ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﻮد‬ ‫و ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ‬ ‫ﻫﺮوﻗﺖ دﻟﺶ ﺧﻮاﺳﺖ‬ ‫زﻧﺶ را ﻛﺘﻚ ﺑﺰﻧﺪ‬ ‫وﻟﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ‬ ‫ﺟﻠﻮي اﺷﻚﻫﺎش را ﺑﮕﻴﺮد‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪21‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻪ‬

‫در ﺳﺎﻋﺖ دوي ﺑﻌﺪازﻇﻬﺮ‬ ‫درﺳﺖ ﺳﺮِ ﺳﺎﻋﺖ دو ﺑﻮد‬ ‫ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻪ را آب و ﺟﺎرو ﻛﺮدم‬ ‫در ﺳﺎﻋﺖ دوي ﺑﻌﺪاز ﻇﻬﺮ‬ ‫دوش ﮔﺮﻓﺘﻢ‬ ‫رﻳﺶ زدم‬


‫‪22‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫درﺳﺖ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ از دو ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‬ ‫ﮔﻴﻼس ﻫﺎي ﺷﺮاب را ﻫﻢ ردﻳﻒ ﭼﻴﺪم‬ ‫وﺧﺎﻣﻮش ﻛﺮدهام‬ ‫ﺻﺪاي ﻟﻮرﻛﺎ را‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻪ ﻣﺎﻧﺪه ﺳﺖ‬ ‫اﻳﻦ ﺑﺎر اول اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺎرﻳﺎ ﻣﻲآﻳﺪ‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮدم را ﻛﻤﻲ ﺷﺎد ﻛﻨﻢ‬ ‫ﺑﺒﺮم ﭘﻴﺶ ﺷﺮاب و از ﺷﺮﱠش آزاد ﻛﻨﻢ‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻋﻘﺮﺑﻪﻫﺎ ﻣﺎﻳﻞ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺳﻪ ﺑﺸﻮﻧﺪ‬ ‫ﺑﻬﺘﺮ ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﻠﻬﺎ آب ﺑﺪﻫﻢ‬ ‫ﺗﺎ ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﻴﺎﻳﺪ درﺳﺖ ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ وﻗﺖ دارم‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ از اﻳﻦ ﻏﺬا ﻛﻪ از ﻗﻀﺎ آﻣﺎده ﺳﺖ ﺳﻴﺮ ﺑﺨﻮرم‬ ‫زﻧﮕﻲ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﺎﻳﻜﻞ ﺑﺰﻧﻢ‬ ‫و ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻛﻪ دﻳﮕﺮﺗﻨﻬﺎﻳﻴﻢ را اﻧﺠﺎم دادهام‬ ‫دﻗﻴﻘﻦ ﺑﻴﺴﺖ دﻗﻴﻘﻪ ﺗﺎ ﻣﺎرﻳﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ دارم‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪23‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﺣﺘﻤﻦ از اﻳﺴﺘﮕﺎه ﺳﺮ ﻛﻮﭼﻪ ﺑﻴﺮون زده دارد ﻻس ﻣﻲزﻧﺪ ﺑﺎ‬ ‫ﮔﻞﻓﺮوش دمِ ﺧﺎﻧﻪام ﻛﻪ دﺳﺘﻪ ﮔﻠﺶ را ﻛﻤﻲ ﺳﺮخﺗﺮ ﺑﭙﻴﭽﺪ‬ ‫ﭘﺎﻧﺰده دﻗﻴﻘﻪ دﻳﮕﺮ دﻧﻴﺎم ﻋﻮض ﻣﻲﺷﻮد ﺟ‪Ĥ‬ان!‬ ‫واي ﭼﺮا ﻋﻄﺮي ﻧﺰﻧﻢ ﻛﻪ ﺗﺸﻮﻳﻘﺶ ﻛﻨﺪ زودﺗﺮ‬ ‫ﻫﺎ ده دﻗﻴﻘﻪ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻪ ﺳﻪ ﻫ‪‬ﻪ!‬ ‫ﻣﺜﻞ ﮔﺎو ﻧﺮ‬

‫روي ﺳﺎﺣﻞ ﺳﻴﺎه ﺳﻴﻨﻪام‬

‫ﻋﺠﺐ ﺑﻨﺪري ﻣﻲزﻧﺪ دﻟﻢ‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺠﻨﺒﻢ ﻓﻘﻂ ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ ﻣﺎﻧﺪه ﺗﺎ ﻇﻬﻮر ﻛﻨﺪ‬ ‫اﮔﺮﻛُﺮﺳﺘﻲ ﺳ‪‬ﺖ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ زﻳﺮﭘﻮشِ ﺳﻔﻴﺪش ﭼﻲ!؟‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ زود ﺑﺎﺷﻢ ﺑﺮوم ﺷﻮرﺗﻢ را ﺳﻴﺎه ﻛﻨﻢ‬ ‫ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻪ ﺗﺎ دﻗﻴﻘﻪي ﻧﺎﻗﺎﺑﻞ ﻣﺎﻧﺪه ﻛﻪ زﻧﮓ‪ ‬ﺧﺎﻧﻪام را ﺑﺰﻧﺪ‬ ‫ﻣﻲداﻧﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ زﻧﺪ‬ ‫ﻣﺎرﻳﺎ ﺳﺮِﺳﻔﺮه ﭘﺪرش ﺑﺰرگ ﺷﺪه‬ ‫ﻫﻤﻴﺸﻪ در ﻫﺮ ﻗﺮاري ﺳﺮِوﻗﺖ ﻣﻲآﻣﺪه ﺣﺎﻻﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﺎﻳﺪ‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻓﻘﻂ دو ﺗﺎ ﻣﺎﻧﺪه ﺗﺎ ﻣﻮﻋﻮد‬ ‫اﻳﻦ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻢ ﻛﻪ ﻣﺎ را ﻧﻤﻮد‬


‫‪24‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭼﻘﺪرزﻧﮓ ﻣﻲ ﺧﻮرد ﻻﻣﺼ‪‬ﺐ‬ ‫ﺣﺘﻤﻦ دوﺑﺎره ﻟﻴﻼ ﺳﺖ‬ ‫ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﺳﮓ وﻟﺶ ﻛﺮدم‬ ‫دوﺷﺎﺧﻪ را از ﭘﺮﻳﺰ ﻣﻲﻛﺸﻢ‬ ‫واي ﻓﻘﻂ ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ ﻣﺎﻧﺪه اﻣﺎ ﭼﺮا اﻳﻦ ﻛﻨﻪ ول ﻛﻦ ﻧﻴﺴﺖ‬ ‫ﮔﻴﺮ داده ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻣﻮﺑﺎﻳﻠﻢ‬ ‫ﺟﺎﻧﻤﻲ! ﺷﻤﺎرهي ﻣﺎرﻳﺎ اﻓﺘﺎده ﺣﺘﻤﻦ ﭘﺸﺖ در اﺳﺖ اﻟﻮ!‬ ‫اﻓﺘﺎدهام وﻟﻮ‬ ‫درﺳﺖ ﺳﺮ ِﺳﺎﻋﺖ ﺳﻪ‬ ‫واي ﭼﻪ ﻣﻮﺣﺶ ﺳﺎﻋﺘﻲ ﺑﻮد ﺳﻪ‬ ‫ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻪ ﺑﻮد ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺳﺎﻋﺖﻫﺎ‬ ‫ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻪ ﺑﻮد در ﺗﺎرﻳﻜﻲِ وﻟﻲﻋﺼﺮ‬ ‫دﻳﮕﺮﻧﺠﺎت دﻫﻨﺪهاي در ﻛﺎر ﻧﺒﻮد‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ دوﺑﺎره اﻳﻤﺎﻧﻢ را از دﺳﺖ ﻣﻲ دادم‬ ‫ﺳﻮﺷﻴﺎﻧﺖ‬


‫‪25‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻴﺴﺎي ﻣﺮﻳﻢ و ﻣﻬﺪي‬ ‫ﻫﻤﻪ وﻋﺪهي ﺳﺮِ ﺧﺮﻣﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‬ ‫وﮔﺮﻧﻪ ﻣﺎرﻳﺎ‬ ‫درﺳﺖ ﺳﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻪ‬ ‫زﻧﮓ ﻧﻤﻲزد ﻛﻪ ﻧﻤﻲآﻳﺪ‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪26‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﭼﺮاغ ﺟﺎدو‬

‫ﺧﺐ!‬ ‫ﺧﻴﺎﻟﻢ راﺣﺖ ﺷﺪ‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺑﺮو ﺷﺎدي ﻛﻦ‬ ‫ﭘﻮل ﻣﻜﻔﻲ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻲ‬ ‫ﻛﻪ دﻣﺎﻏﺖ را ﻛﻤﻲ ﺑﺎﻻ ﺑﻜﺸﻲ‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪27‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫زﻳﺮ دوﮔﻮﻧﻪات اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺧﺮﻣﻬﺮه ﺑﻜﺎري‬ ‫و درﺧﺎﻧﻪاي ﻛﻪ ﻣﺎل ﺧﻮدت ﺑﺎﺷﺪ ﭼﺸﻢ ﺑﮕﺬاري‬ ‫ﺣﺎﻻ داري‬ ‫و ﻣﻲﺗﻮاﻧﻲ ﺣﺎﻟﺶ را ﺑﺒﺮي‬ ‫ﺑﺮو ﻛﻤﻲ ﺷﺎدي ﻛﻦ‬ ‫اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﻲ ّﻃﻲِ دو ﻫﻔﺘﻪ آﻳﻨﺪه ﻣﻲروﻳﻢ وﻧﻴﺰ‬ ‫ﺳﺮي ﺑﻪ ﻣﺎدرﻳﺪ ﻫﻢ ﻣﻲزﻧﻴﻢ‬ ‫و ﻧﻴﺰ‬ ‫ﻟﺒﺎس زﻳﺮت را از ﭘﺎرﻳﺲ ﻣﻲﺧﺮﻳﻢ‬ ‫واي ﭼﻪ ﺣﺎﻟﻲ دارد‬

‫در ﺣﺮﻓﻬﺎي ﺧﺼﻮﺻﻲ‬

‫ﻫﺮﭼﻪ دل ِﺗﻨﮕﺖ ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ اﻣﺮ ﻛﻦ‬ ‫ﻳﻚ ﺻﻔﺤﻪ ﻫﻢ ﺧﺎﻟﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻪام‬ ‫ﻛﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ از اﻳﻦ ﻏﻮل ﺧﻮاﺳﺘﻲ‬ ‫ﺑﻌﺪن ﺧﻮدت درﭼﺮاغ ﺟﺎدو ﺻﺪا ﺑﺰﻧﻲ‬

‫ﻫﻮاﭘﻴﻤﺎﻳﻲ‬


‫‪28‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﻲ ﻃﻲِّ دو ﺻﻔﺤﻪي ﺑﻌﺪي‬ ‫ﭘﺸﺖ ﺧﺎﻧﻪاي ﻛﻪ ﺑﺮاﻳﺖ در ﺳﻄﺮﻫﺎي ﻗﺒﻠﻲ ﺧﺮﻳﺪم‬ ‫ﻳﻚ اﺳﺘﺨﺮ ﻣﻲزﻧﻢ ﺑﺎ ﺳﻮﻧﺎ‬ ‫آﻧﻮﻗﺖ ﻣﺜﻞ ﺑﺨﺎر‬

‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﻴﻢ از آب ﭘﻴﺎده ﺷﻮﻳﻢ‬

‫ﺗﻮ دﻳﮕﺮ ﻗُﺮ ﻧﺰﻧﻲ‬ ‫ﻣﺮا ﺑﺮاي ﭘﻮﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﺪارم‬ ‫ﺑﺎ ﻫﺰار و ﺳﮓ ﻓﺤﺶِ ﺑﻲ ﺳﺒﺐ ﺑ‪‬ﺮ ﻧﺰﻧﻲ‬ ‫و ﺑﮕﺬاري‬ ‫ﻣﻦ ﻫﻢ داﺳﺘﺎن ﺧﻮدم را ﺑﻨﻮﻳﺴﻢ‪.‬‬


‫‪29‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺳﻮراخ‬

‫ﻋﻤﺮ ﺟﻬﺎن‬

‫ارﺗﻔﺎع ﻫﻮاﺳﺖ‬

‫ﻧﻪ ﭼﺎه وﻳﻠﻲ ﻛﻪ در ﻣﺴﻴﺮش ﻋﻤﺮ ﻣﻲﻛﻨﺪ آب‬ ‫ﻋﻤﻖ آب زﻳﺮاي درﻳﺎﺳﺖ‬ ‫ﻧﻪ ارﺗﻔﺎع ﻫﻮا ﻛﻪ از وﻗﺘﻲ ﻋﺸﻖ ﺑﺎ او ﺑﺎزي ﻛﺮد‬ ‫اﺳﻢ ﺧﻴﺎل ﺣﻮ‪‬اﺳﺖ‬


‫‪30‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﺸﻖ‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫رﺳﻢ ﻧﺪارد‬

‫رﺳﻢ ﻫﺎي ﺑﺴﻴﺎر اﻣﺎ ﺑﺮ ﺟﺎ ﻣﻲﮔﺬارد‬ ‫ﺑﻴﻦ ﺧﻄﻮط‪ ‬ﻛﻒ‪ ‬دﺳﺘﺶ‬ ‫ﺳﻄﺮﻫﺎﻳﻲﺳﺖ ﻧﺨﻮاﻧﺪﻧﻲ‬ ‫ﻓﻘﻂ آﺳﻴﺎﺑﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪‬ش در ﻛﻒ دﺳﺘﻢ‬ ‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ اﻳﻦ ﺳﻨﮓ را ﻛﻪ ﻛﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ام در ﺳﻴﻨﻪ ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﺪ‬ ‫آدﻣﻲ‬

‫ﺣﻀﺮﺗﻲ ﻧﺒﻮدﻧﻲ ﺳﺖ‬

‫ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺟﻔﺘﻲ اﻧﺎر را ﻛﻪ در ﺳﻴﻨﻪ ﻛﺎﺷﺘﻨﺪ ﺑﭽﻼﻧﺪ!‬ ‫ﻟﻲ ﻟﻲ ﻛﻨﺪ در دلِ ﻳﻚ دﺧﺘﺮ‬ ‫و ﻣﺜﻞ آدم ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﺮﭼﻪ آدم ﻓﺮق داﺷﺖ‬ ‫ﺑﺘﻮاﻧﺪ‬

‫ﻣﺜﻞ ﻳﻚ آدم‬

‫ﺑﺸﻮد آدم‬

‫ﻧﺸﺪ!‬ ‫ﺣﻘﻲ ﻛﻪ در ازاي از دﺳﺖ دادن‬ ‫ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه ﺑﺎﺷﺪ‬ ‫ﺳﺮﺑﺎزي ﻛﻪ ﻣﺮگ ﺧﻮد را ﺑﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ‬

‫ﺑﺎﻃﻞ اﺳﺖ‬ ‫ﻗﺎﺗﻞ اﺳﺖ‬


‫‪31‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺪ!‬ ‫ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﻢ دﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ در ﺧﻮن‬ ‫ﻛﻪ ﻣﻮزﻳﻚ راه رگ اﺳﺖ در ﻣﺠﻨﻮن‬ ‫در ﺣﺎل ﺷﺮاب ﺧﻮري ﺑﺎ ﺑﺎخ‬ ‫ﺷﻴﺸﻪ ﻻﻳﻌﻘﻞ و آخ!‬

‫ﻣﻦ ﻣﺴﺖ!‬

‫ﻫﻨﮕﺎم دوري ﺳﻮراخ‬ ‫ﻛﻴﺮ ﻣﻲ اﻓﺘﺪ د‪‬ﻣ‪‬ﺮو‬

‫در ﻛﻒ دﺳﺖ‬

‫ﺑﺮس ﺑﻪ دادش ﻛﻪ ﺣﺎل ﻧﺪارد‬ ‫ﻣﮕﺲ ﻛﻪ ﻣﻌﻨﺎﻳﻲ ﺟﺰ وﺑﺎل ﻧﺪارد‬ ‫ﺑﺰن ﺑﻪ درﻳﺎ دل‬ ‫ﺻﺤﺮا‬

‫ﻻي دو ﭘﺴﺘﺎن ﺳﺎرا‬

‫ﺳﺎرا ﺑﻴﻦ دو ﻛﻮﻫﺎن اُﺷﺘﺮ‬ ‫ﺳﻔﺮاز راﺳﺖ‬

‫ﺑﻪ ﻣﺎه‪ ‬ﭼﭗ ﻣﻲﻛﻨﺪ داس در دﺳﺖ‬

‫ﻫﻨﮕﺎم دﻳﮕﺮ ﺳﻮراخ اﺳﺖ‬ ‫رگ ﻣﻲ ﺧﺰد روي ﭘﻮﺳﺖ‬


‫‪32‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺧﻮن ﻣﻲ ﺑﺮد ﺗﻮي ﻗﻠﺐ‬ ‫ﻛﻪ آﻏﻞ ِﻏﻮل ﺗﻮﺳﺖ‬ ‫دﻳﮕﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ روي ﺗﺨﻢ‬ ‫ﺗﻮي ﺗﺨﺘﻢ زﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﻲ‬ ‫وﺷﻠﻮارت را ﺑﺮاي اﻳﻦ اﺑﺮﻗﺪرت ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻜﺸﻲ‬ ‫ﻫﺎﺟﺮ ﻛﻪ ﻗﺎﻳﻖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪي ﻣﻮﺳﻲ ﻧﻤﻲﺑﺮد‬ ‫ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ در اﺑﺮاﻫﻴﻢ ﺷﻨﺎ ﻛﻨﺪ‬ ‫ﺳﺎرا ﻛﻪ در ﺻﺤﺮا ﻏﺮق ﻧﻤﻲﺷﻮد‬ ‫ﻛﻮﻳﺮ‬

‫درﻳﺎﻳﻲ ﺳﺖ ﻛﻪ در آن ﺷﻨﺎ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﺷﺘﺮ‬

‫ﻧﻪ آدﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻛﺸﺘﻲ‬ ‫در ﺑﺰرﮔﺪاﺷﺖ آب‬

‫ﻣﻲﻛﻨﺪ ﺷﺮﻛﺖ‬

‫زﻣﻴﻦ‬ ‫در ﻃﻴﺎرهاي ﻛﻮﭼﻚ‬ ‫ﻫﻨﻮز ﻫﻤﺎن ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻏﻲ ﺳﺖ ﻛﻪ آن ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲزﻳﺴﺖ‬ ‫درﻳﺎ دﻳﮕﺮﺟﺸﻨﻲ ﻧﻴﺴﺖ‬ ‫ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‬


‫‪33‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫در ﺑﺰرﮔﺪاﺷﺖ‪ ‬آب آﺑﻲ‬

‫آﺑﺎدي‬

‫ﻣﺮگآور اﺳﺖ‬ ‫در اﻳﻦ ﭘﺎرﺗﻲ ﻛﻪ ﭘﺎ دادي‬ ‫ﻣﺴﺘﻲ ﺑﺎ ﺷﺮاب ﺷﻮر‬ ‫و ﺧﻮن ﺷﺘﺮ‬ ‫ﻛﻪ وﻗﺘﻲ در ﺻﺪات ﻣﻲرﻳﺰد‬ ‫ﺳﻴﻢ ﻫﺎ ﻟﺨﺖ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ و ﺑﺮﻗﺖ ﭼﻨﺎن ﻣﻲﮔﻴﺮدم در آﻏﻮش‬ ‫ﻛﻪ اﺑﺮﻗﺪرﺗﻲ در ﺳﻮراخ‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﻲﺷﻮد ﻣﻮش‬ ‫دﻧﺒﺎل ﮔﻮداﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺮش ﻛﻨﻢ‬ ‫ﺷﺒﻬﺎ در ﻛﺎﻓﻪ ﻣﻲ ﭼﺮم‬ ‫ﺗﻮي ﻛﺎر دﺧﺘﺮي وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺗﻮي ﻛﺎر دﺧﺘﺮ دﻳﮕﺮي رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﻛﻪ‬ ‫درﮔﻴﺮ دﺧﺘﺮي از ﻧﻮع دﻳﮕﺮ ﺑﻮد در دﻓﺘﺮي ﻣﻲﭼﺮم ﻛﻪ دﺧﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ‬ ‫دﻛﺘﺮ ﺑﻮد‬ ‫ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺑﻠﻮﻧﺪ‬

‫ﺗﺐ ﻣﺮا ﺷﺒﻬﺎ ﺷﻔﺎ ﻣﻲ داد‬


‫‪34‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺻﺪاﻳﺶ ﭘﻨﺠﺎه ﭘﻮﻧﺪ و ﺑﺎدي ﻛﻪ آﻣﺪه ﺑﻮد داﻣﻨﺶ را ﺑﺰﻧﺪ ﺑﺎﻻ‬ ‫ﻓﺮار ﻛﺮده ﺑﻮد‬ ‫ﻛﺠﺎي ﺑﺎد ﺑﻪ ﻏﺮﺑﺖ ﻣﻲ رود ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﻏﺮﻳﺐ اﺳﺖ؟‬ ‫ﭘﻴﺶ ﺑﻨﺪت را ﺑﺒﻨﺪ‬ ‫و در ﭘﻴﺸﺨﺎن آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ات ﺧﺎﻧﻢ ﺑﺎش‬ ‫ﻛﻪ از دو ﺑﺎزوﻳﺖ‬

‫دو ﻧﻴﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ي ﻣﻮﺳﻲ رﻓﺘﻪ ﺳﺖ‬

‫و ﺑﺎ اﺷﻚ ﻣﻮﺑﻠﻨﺪي آب را ﭼﻮﭘﺎن ﻛﺮده ﺳﺖ‬ ‫درﺧﺘﻲ ﻛﻪ ﺗﻮت ﻛﺎﺷﺘﻪ ام‬ ‫ﭼﻮن ﭼﺎﻗﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﻓﺮو ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ در دل آدم‬ ‫دارد زﻣﻴﻦ ﺗﻮ را زﺟﺮ ﻣﻲ دﻫﺪ زن!‬ ‫ﺑﻜﺶ ﺑﻴﺮون از آن آﺳﺘﻴﻦ ﻣﺎر‬ ‫ﻛﻪ دارد ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‬ ‫ﺧﻮن در ﻗﻠﺐ‬ ‫ﭘﺎ در ﻛﻔﺶ‬ ‫ﻓﻜﺮ در ﻣﻐﺰ ﻛﺸﻒ ﻣﻲ ﺷﻮد‬


‫‪35‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻧﻪ ﺳﻮراﺧﻲ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﻃﺮدي‬ ‫ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺷﺮﺣﻲ‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺮو ﻛﻪ ﺑﺮﻧﮕﺮدي‬ ‫ﻣﺎﻧﺪي و ﮔﻮش ﻧﻜﺮدي‬ ‫ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﺗﻮ ﺗﻮي ﻃﺮﺣﻲ‬ ‫ﻋﻼﻗﻪام دارد‬ ‫دوﺑﺎره ﻟﻲ ﻟﻲ ﻣﻲﻛﻨﺪ در دل ﻳﻚ دﺧﺘﺮ‬ ‫از اﻳﻦ ﻛﺮوﻛﻲ ﺑﻜﺶ ﺑﻴﺮون‬ ‫ﺗﺮاﻓﻴﻚ‪ ‬ﻣﻦ ﻋﺠﻴﺐ ﺳﻨﮕﻴﻦ اﺳﺖ‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪36‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﭘﺮده د‪‬ري‬

‫ﻫﺮ آدﻣﻲ را اﻣﺘﺤﺎن ِﺧﻮدش ﭘﺎس ﻣﻲﻛﻨﺪ‬ ‫وﮔﺮﻧﻪ ﺣﺘ��� آﻣﻮزﮔﺎر ﺑﺰرگ‬ ‫ﭘ‪‬ﻞ ِﺻﺮاط را ﻻي ﭘﺎت ﻧﻤﻲﻛﺮد‬ ‫ﻛﻪ در دﺧﺘﺮي ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﻬﺸﺘﻲ ﻓﺮو ﺑﺮوي‬ ‫آن دﻛﺘﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﺎدﻛﻨﻚ ﻓﺮوﺧﺖ‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪37‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻣﮕﺮ ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻛﻮﻛﻢ‬ ‫ﻛﻮدﻛﻢ‬ ‫و ﻣﻲﺗﺮﻛﺎﻧﻢ؟!‬ ‫ﻃﻮري ﻣﺮا ﺧﻮاﺑﻴﺪ‬ ‫ﻛﻪ از ﺷﺪ‪‬ت‪ ‬آﻏﻮﺷﻢ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺴﺖ‬ ‫از وﻗﺘﻲ ﻛﻪ دﺧﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪام ﻛﻪ ﺧﻮﻧﺶ ﺑﻨﺪ ﻧﻴﺎﻣﺪه ﻛﻢ ﻣﻲآﻳﺪ‬ ‫و آﻧﻘﺪر ﭘﻴﺸﻢ ﻧﻴﺴﺖ‬ ‫ﻛﻪ دارد از ﻫﺴﺖ ﺑﺪم ﻣﻲآﻳﺪ‬ ‫از اﺳﺖ ﻛﻪ وﻗﺘﻲ ﻣﺴﺖ ﻣﻲﻛﻨﺪ‬ ‫ﻳﻚ ﻛﺎره ﻣﻲ ﭼﺴﺒﺪ ﺑﻪ اﺳﺐ‬ ‫از ﭼﺴﺐ ﺑﺪم ﻣﻲ آﻳﺪ‬ ‫ﻋﻠﻲ اﻟﺨﺼﻮص وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻧﺼﺐ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎي ﻟﺨﺖ‪ ‬زﻧﻲ در ﺻﻮرت‬ ‫زﻧﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﻢ را ﺣﺴﺎب ﻧﻤﻲﻛﺮد‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪38‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﮔﺎزش ﻣﻲﮔﺮﻓﺖ و دﺳﺘﻮر ﻣﻲداد ﺑﻪ ﻟﺐ ﻛﻪ ﺧﻮن‬ ‫ﺑﺮﻳﺰد ﻻي ﭘﺎش‬ ‫ﺧﻮﻧﺮﻳﺰي ﺧﺎﻧﻪام ﺑﻨﺪ آﻣﺪه ﺑﻮد‬ ‫و ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ ﻛﺎﻣﻠﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‬ ‫از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪي ﺑﺎﻛﺮهام ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﻲﻛﺸﻴﺪم ﺷﺪﻳﺪ‬ ‫ﻇﺮﻓﻬﺎ را ﻧﺸﺴﺘﻪ ول ﻛﺮدم‬ ‫ﺧﻮاﺑﻴﺪم ﻛﻪ ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ را آب ﺑﺒﺮد‬ ‫ﺻﺪاي ﭘﺎﻳﻢ در ﻛﻮﭼﻪ ﭘﺎرو ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‬ ‫ﻳﺎرو ﺣﺴﺎﺑﻲ زﺧﻤﻲ ﺑﻮد‬ ‫ﻣﺜﻞ ﻋﺮوﺳﻚ ﺑﻐﻠﺶ ﻛﺮدم‬ ‫ﺧﻮاﺑﻴﺪ و ﻻﻣﺼﺐ ﺗﺎزه ﺑﻴﺪار ﺷﺪه ﺑﻮد‬ ‫ﭼﻨﺎن ﮔﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ آﺗﺶ ﺗﺤﻘﻴﺮ ﺷﺪ‬ ‫ﻋﺠﺐ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ِﮔﻨﺪي در ﺣﻮاﺳﻢ ﺣﺒﺲ ﺷﺪه‬ ‫ﻣﻦ اﮔﺮ اﻣﺴﺎل را در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﮕﺬارم‬ ‫ﻻي دو اﻧﮕﺸﺘﻢ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻢ او را ﻧﮕﻪ دارم‬


‫‪39‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫دارم‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫دوﺑﺎره ﻛﻮس ﻣﻲﻛﻨﻢ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره‬

‫ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟‬


‫‪40‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﮔﻨﺠﺸﻚ‬

‫ﻫﺮﭼﻪ ﻛﺮدم ﺟﻴﻚ ﻫﻢ ﻧﺰد‬ ‫ﺳﺮِﺳﺎﻋﺖ آﻣﺪ و ﭘﻴﭻ ﻫﺎي ﭘﻴﺮاﻫﻨﻢ را ﺷُﻞ ﻛﺮد‬ ‫ﻛﻤﻲ ﻣﺮا ﺧُﻞ ﻛﺮد‬ ‫ﻋﻘﺮﺑﻪام را ﭘﻴﺶ ﺑﺮد‬ ‫ﭘﺲ داد‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪41‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻳﻜﻲ ﻳﻜﻲ ﻳﻚ ﻗﺎﺷﻖ از ﻛﺎﺳﭙﻴﻦ ﻛﻢ ﻛﺮد‬ ‫ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﻋﺖ ﻛﻮﻛﻢ ﻛﺮد‬ ‫ﺣﺘﻲ ﭘﻴﺶ از آﻧﻜﻪ زﻳﺮآﺑﻲ ﺑﺮوم‬ ‫ﺑﺎﻃﺮي ام را ﻋﻮض ﻛﺮده ﺑﻮد‬ ‫ﺗﺎ ﺑﮕﺮدم دور ﻳﻚ ﻧﻘﻄﻪ در ﺗﺎرﻳﻜﻲ‬ ‫ﺗﺎ ﻳﻜﻲ ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﺎه‬ ‫ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﮔﺬاﺷﺘﻢ‬ ‫ﺳﺮِ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ درﻳﺎ ﺑﺮﺳﺪ ﻳﻚ ﻛﺎره‬ ‫ﺑﻴﭽﺎره ﻣﺎه‬

‫ﻫﻨﻮز‬

‫ﻣﺮاﻗﺐِ زن ﭘﺎ ﺑﻪ ﻣﺎﻫﻲ ﺳﺖ‬

‫ﻛﻪ وﻳﺎر ﻧﻤﻚ دارد‬ ‫درﻳﺎ ﻛﻪ ﺑﻴﺨﻮد ﺟﺰر و ﻣﺪ ﻧﻤﻲﮔﻴﺮد‬ ‫ﻛﻮﻛﻮﻛﻨﺎن آﻣﺪه از ﺑﺎﻛﻮ‬ ‫رﺳﻴﺪه ﭘﺎي ﻟﻴﻼﻛﻮه‬ ‫ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻮﺟﻲ ﻛﻪ رﻓﺘﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﭙﺮدهام او را ﭘﺲ ﺑﺪﻫﺪ‬ ‫ﻧﻤﻲدﻫﺪ‬


‫‪42‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻧﻤﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﺳﺎﺣﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ او را ﺑﻪ ﻋﺰا‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻛﻪ زاﻳﻨﺪه رود زاﻳﻴﺪه ﺳﺖ‬ ‫اروﻧﺪ در ﺣﻮاﻟﻲ ِﺧﻮد درﺑﻨﺪ اﺳﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﻛﻮدﻛﺎن ﻫﺮات ﭼﻄﻮر ﻣﻲ ﺷﻮد آبِ ﻓﺮات داد‬ ‫ﺑﻪ اﻳﻦ دﺧﺘﺮاﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻧﺒﺎت درﺳﻤﺮﻗﻨﺪﻧﺪ‬ ‫ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻟﺐ ﺑﺰﻧﻢ ﻛﻪ ﺗﺐ ﻧﻜﻨﻨﺪ؟‬ ‫از وﻗﺘﻲ ﺟﻤﻴﻠﻪ در ﺟﻤﻠﻪاي ﻛﻪ در ﺳﺮ داﺷﺘﻢ رﻗﺼﻴﺪ‬ ‫ﻣﻦ ﺟﻴﻢ ﺷﺪهام‬ ‫و دﻳﮕﺮ ﺟﻴﻚ ﻫﻢ ﻧﻤﻲزﻧﻢ‬ ‫ﻣﺜﻞ ﭼﻐﻨﺪري ﻛﻪ زاده ي ﺳﻤﺮﻗﻨﺪ اﺳﺖ‬ ‫ﺷﻌﺮي ﻛﻪ دﺳﺘﺸﺎن ﻛﺮدم ﻣﺜﻞ اﻟﻨﮕﻮ‬ ‫ﭘﻨﺒﻪ ي ﻛﺎﺑﻞ را ﭼﻨﺎن زده‬ ‫ﻛﻪ در ﭘﺴﺘﻮ ﭘﺸﺘﻮ ﺧﻮاﻧﺪه‬ ‫دوﺷﻨﺒﻪ ﺑﻴﻦ دو ران اﺳﺖ و ﺗﻬﺮان‬ ‫ﻻي در ﻣﺎﻧﺪه‬

‫ﺑﻨﺪ اﺳﺖ!‬


‫‪43‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫و ﻣﺎدرم ﻛﻪ در اﻳﺮان اﺳﺖ‬ ‫ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻚ ﺷﺎﻋﺮِ ﺗﺒﻌﻴﺪي‬ ‫زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﻨﺪ در ﻟﻨﺪن‬ ‫ﺑﺎور ﻧﻤﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ در ﺗﻬﺮاﻧﻢ‬ ‫اﻣﺎ ﭘﻨﺎه ﻣﻲ ﺑﺮد‬ ‫ﺑﻪ آﻧﻜﻪ ﻧﻤﻲداﻧﺪ ﻛﻴﺴﺖ ﭼﻴﺴﺖ ﻛﺠﺎﺳﺖ‬ ‫وﻗﺘﻲ دﻟﺶ ﻣﻲﮔﻴﺮد‬ ‫ﻫﺎ!‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره‬

‫ﻣﮕﻪ ﻧﻪ!؟‬


‫‪44‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻣﺎدرﺟﻨﺪه‬

‫ﺟﺰ ﻣﺎدرِ ﻣﻦ‬ ‫ﻓﻘﻂ زﻧﻲ ﻣﺎدر اﺳﺖ‬ ‫ﻛﻪ زاﻳﻴﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺮا ﺑﺎز و اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ در اﻳﻦ ﺑﺎزي‬ ‫ﻧﻪ ﻣﺜﻞ اﻳﻦ راﻫﺒﻪي ﺷﻴﺮازي‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪45‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻛﻪ ﻣ‪‬ﺸﺖ‪ ‬او را ﺑﺎزي ﻛﺮدهام ﺑﺎرﻫﺎ‬ ‫ﺟﺰ آدمِ اول ﻛﻪ ﻣﺎدر ﺟﻨﺪه ﻧﺒﻮد‬ ‫ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ‬ ‫ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻗﺮض از ﻣﺎدرش ﻧﻜﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﺟﺎن ﻛﺠﺎﺳﺖ!؟‬ ‫ﻟﻮس ﺗﺮ از اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎي ﻣﻦ‬ ‫ﻧﻮك ِﺻﻮرﺗﻲ و ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺷﻴﺮ ِﭘﺴﺘﺎﻧﻲ ﺳﺖ‬ ‫ﻛﻪ ﻓﺘﺢ ﺑﺎغ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‬ ‫در ﺑﺎل ﻛﻼغ‬ ‫ﻧﻪ اﻳﻦ اﻻغ‬ ‫ﻛﻪ ﻣﺎدرم روﺳﭙﻲﺧﺎﻧﻪي اوﺳﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﺑﻪ اﺣﺘﻜﺎر ﻋﻼﻗﻪ ﻣﺸﻐﻮل اﺳﺖ‬ ‫ﺑﻜﺎرت ﻗﻀﻴﻪء ﻣﺎدر‬ ‫ﻳﻚ ﻓﺮﺿﻴﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺪر اﺛﺒﺎﺗﺶ ﻛﺮد‬ ‫ﻣﻨﻲ ﻛﻪ از ﺧﻮد ﻳﻚ ﻋﻤﺮ را ﻛﻢ ﻛﺮدهام‬ ‫و ﻫﺮ ﭼﻪ ﮔﻴﺮ آوردم‬

‫ﻣﺮﻫﻢ ﻛﺮدهام‬


‫‪46‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺑﺎ اﻳﻦ رﻳﺎﺿﻲ ﻋﺸﻖ ﺑﺎزي ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻛﻪ ﭼﻮﭘﺎن ﺧﻴﺎل ﺑ‪‬ﺮش داﺷﺘﻪ درﻏﺎري!؟‬ ‫ﺑﻌﺪ ِﺷﻜﺴﺖ در ﻻس ﺧﺸﻜﻪاي ﺑﻬﺎري‬ ‫ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن‬ ‫ﻛﻪ ﻟﺨﺖ ﻣﻲﻛﻨﺪ آدم را‬ ‫و ﻣﻌﺠﺰهاش‬ ‫ﻫﺰار ﺣﻮري ِﻟﺨﺖ اﺳﺖ ﻟﺐِ ﺳﺎﺣﻞ‬ ‫ﻓﺮﺳﺘﺎدهي ﺧﺪاﺳﺖ‬ ‫ﻧﻪ ﭼﻮﭘﺎن ِﮔﻮﺳﻔﻨﺪي ﻛﻪ در ﺻﺤﺮا‬ ‫زن را ﺑﻪ ﭼﺎدر ﻓﺮﺳﺘﺎد‬ ‫زﻧﻲ ﻛﻪ در ﻳﻚ ﭘﺎرﺗﻲ ِﺧﻴﻠﻲ ﺟﺎﻧﻤﻲ‬ ‫ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﻓﺎﻧﻮس‬ ‫ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎي ﻣﻦ اﻳﺴﺖ داد‬ ‫وﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﻛﺎﺑﻮس ﭼﻨﺎن ﻛﻨﺎرم اﻳﺴﺘﺎد‬ ‫ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻢ در ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﻛﻨﻢ‬ ‫ﻣﺎدرﺟﻨﺪه!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪47‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻫﻨﻮز وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻣﻲﺧﻮاﺑﻢ‬ ‫ﺑﻪ دﻳﺪﻧﻢ ﻣﻲآﻳﺪ‬ ‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره‬

‫آره!‬


‫‪48‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺑﻴﺮوت‬

‫ﻟﻢ دادن‬ ‫ﺑﺮ اﻳﻮان ﻛﻠﺒﻪاي‬ ‫وﺳﻂ ﺑﺎﻏﻲ در ﺑﻴﺮوت‬ ‫ﺧﺮﻣﺴﺘﻲ‬ ‫ﺑﺎ ﺑﻮي ﺗﻨﺪ ﺗﻮت‬ ‫وﻋﺮض درد‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪49‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫در ﻛﻠﻴﺎت ﻫﻮس‬ ‫ﺑﺮس ﺑﻪ دادم ﻛﻪ ﻣ‪‬ﺮدم از ﺑﺲ ﻛﻮس ﻛﺮدم!‬ ‫ﻓﺘﺢ ﺑﺎغ‬ ‫ﺑﺎ ﺑﺎل ﻛﻼغ‬ ‫و رﻗﺺ ﻣﮕﺲ‬ ‫وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺑﺎل ﭘﺮواﻧﻪ ﻣﻲﻧﺸﺴﺖ‬ ‫آن ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻔﺖ دﺧﺘﺮ داﺷﺖ‬ ‫وﻫﻔﺘﺎد ﻛﻴﺮ ﭘﺮﺳﻪ ﻣﻲزد دمِ ﻏﺮوﺑﺶ‬ ‫ﻣﻮﻫﺎي ﺳﭙﻴﺪ زﻣﻴﻦ‬ ‫ﻳﺎ‬ ‫دﻧﺪان ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ ﻣﺎه‬ ‫ﻟﺐ ﺑﻪ ﻟﺐِ ﻳﻚ ﮔﻞ ﺷﻴﭙﻮري‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪50‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫درد ﻧﺎن‬ ‫ﻳﺎ زن اﻓﻐﺎن!؟‬ ‫دﻧﺪان ﺷﻜﻦ ﺳﻜﻮﺗﻲ داﺷﺖ‬ ‫ﻣﺜﻞ دﻫﺎن ﺑﺴﺘﻪي ﭘﺴﺘﻪ‬ ‫دﻳﮕﻪ دارم ﻛﻮس ﻣﻲ ﮔﻢ ﻧﻪ!؟‬ ‫ﭘﻮﺳﺖ ﭼﺮوك‪ ‬درﻳﺎي ﻛﺎﺳﭙﻴﻦ ﻳﻌﻨﻲ‬ ‫دزدﻳﺪن ﮔﺮدوي دﺧﺘﺮي ﻋﻘﺐ اﻓﺘﺎده از ﻓﺮارم ﻛﻪ ﺟﻌﻞ ِﺟﻬﺖ‬ ‫ﻣﻲﻛﺮد در ﻛﻮﭼﻪي ﭘﺸﺘﻲ‬ ‫ﺑﻪ اﻣﺮوزِ او ﭼﻨﺎن ﺗﺠﺎوز ﻛﺮده ﺳﺖ دﻳﺮوز‪ ،‬ﻛﻪ ﺣﺎل ﻏﺶ ﻛﺮده‬ ‫و ﺑﻲﺣﺎﻟﻲ ﭼﻨﺎن ﻣﺪ اﺳﺖ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﻣﺎﻳﻜﻠﻲ ﺟﻜﺴﻮن ﻧﻤﻲﺧﻮاﻧﺪ‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﺣﺎل ﻣﻲ دﻫﺪ اﻳﻦ ﻣﺴﺘﻲ ﺑﻪ ﺑﻮي ﺗﻨﺪ‪ ‬ﺗﻮت‬ ‫اﮔﺮ اﻳﻦ ﺷﺎﻋﺮِ ﻣﻔﺮد را‬ ‫ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻛﺮﻣﻲ ﭼﻨﺒﺮ زده در ﮔﺮدو ﺧﻮﺷﺤﺎل اﺳﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﭘﺮﭼﻤﻲ ﻛﻪ رﻓﺘﻪ آن ﺑﺎﻻ ﭘﺮچ ﻧﻜﻨﻢ ﭼﻪ ﻛﻨﻢ!؟‬


‫‪51‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫دﻳﮕﺮ اﻳﻦ ﻫﻮاي ﺑﻲ ﻋﻠﺖ ﻣﺠﺎﺑﻢ ﻧﻤﻲﻛﻨﺪ‬ ‫ﻣﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﺎي ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺧﻮد را ﺷﻮت ﻛﺮدهام ﻣﺜﻞ ﺗﻮپ‬ ‫ﭼﻨﺎن آزادم ﻛﻪ ﺣﺘﺎ ﻣﻲﺗﻮاﻧﻢ روي ﭘﻴﺮاﻫﻦِ دﺧﺘﺮي ﻛﻪ ﭼﮕﻮارا‬ ‫ﺧﻮﺷﮕﻠﺶ ﻛﺮدهﺳﺖ ﺧﻮدم را ﺑﻜﺸﻢ‬


‫‪52‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﻗﻄﺐ ﺷﻤﺎل‬

‫ﻣﻦ در ﺗﻮ اﻣﺎ در او ﻛﺴﻲ دﻳﮕﺮم ﻛﻪ دﻧﺒﺎل ﻛﺴﻲ ﻣﻲ رود‬ ‫ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻛﺒﺮي ﺷﺪ‬ ‫ﺗﺼﻤﻴﻤﻲ‬ ‫ﻛﻪ در ﻳﻚ دو راﻫﻪ در ذﻫﻨﻢ از ﺳﻤﺘﻲ رﻓﺖ‬ ‫ﻛﻪ ﺳﺎرا ﺑﻪ آن ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬


‫‪53‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫و اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﭼﻨﺎن ﻣﺮا دارا ﻛﺮد‬ ‫ﻛﻪ ﻫﻨﻮز آﻏﻮش ﻣﻮﺛﺮي دارم‬ ‫ﻓﺮﻫﺎدم‬

‫درﺿﻤﻦ ِﻣﺠﻨﻮن‬ ‫ﺗﻮ ﻫﻢ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻣﺤﺾ ﺑﺎش‬

‫ﻧﻪ ﻟﻴﻼي ﻛﺎرﺑﺮدي ﻛﻪ داد ﺑﺮﺑﺎدم‬ ‫ﻏﺰاﻟﻲ ﻛﻪ از دلِ ﺷﻴﺮاز‬ ‫ﺑﻪ ﺧﺮسِ آﻏﻮﺷﻲ‬ ‫وﺳﻂ ﻗﻄﺐ ﺷﻤﺎل ﺳﻔﺮ ﻛﺮده ﺳﺖ‬ ‫ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺪ اﻳﻦ ﺑﺮف را آب ﻧﻜﺮده ﭘﺎرو ﺑﺰﻧﺪ‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﻳﺖ ﭼﻪ رم ﻛﻨﻨﺪ از ﻣﻦ و آرام ﺑﮕﺬري‬ ‫ﭼﻪ ز‪‬ل زﻧﻨﺪ در ﻣﻦ و اﻫﺮﻳﻤﻨﻢ ﻛﻨﻨﺪ‬ ‫ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ‬ ‫ﻣﺜﻞ زردهي ﺗﺨﻢ ﻣﺮغ‬ ‫در دل ﺳﻔﻴﺪ‪ ‬ﺧﺮس ﻗﻄﺒﻲ ﺟﻴﻢ ﺷﻮﻧﺪ و ﺟﻴﻚ ﻫﻢ ﻧﺰﻧﻨﺪ‬ ‫ﻃﺮﻓﻲ ﻧﺒﺴﺖ‬


‫‪54‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫زﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﺗﺨﻢ ﻣﺮغ‬

‫دﻟﻢ را ﺷﻜﺴﺖ‬

‫و اﻳﻦﮔﻮﻧﻪ ﻫﺮ دو زاﻧﻮﻳﻢ را ﺑﺎﻧﻮ ﻛﺮد‬ ‫دﻳﮕﺮ ﺟﺰ اﻳﻦ دو زن ﻛﻪ ﻣﺎدرزاد ﺳﺮِ دو زاﻧﻮ دارم ﺑﻐﻞ ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ‬ ‫ﭼﺸﻢﻫﺎي ﺗﻮ از ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ‬ ‫وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﻧﮕﺮﻳﺴﺖ‬ ‫در ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﻲﮔﺮﻳﺴﺖ؟‬ ‫درﻣﺮﺗﻊ ﺳﺒﺰش‬ ‫ﭼﺸﻢ ﺗﻮ آﻫﻮﻳﻲ را ﭼﺮا ﻣﻲ داد‬ ‫ﻣﺎﻫﻲ ﺑﻮد ﭘﺸﺖ اﺑﺮ‬ ‫اﺑﺮﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﭼﻮن ﮔﻠﻪ ي ﮔﻮزن رم ﻛﺮدﻧﺪ‬ ‫و از ﭼﺸﻤﻬﺎي ﺗﻮ آﻧﻘﺪر ﺑﺎرﻳﺪﻧﺪ‬ ‫ﻛﻪ اﻳﻦ زﻣﻴﻦ ِﻟﻢ ﻳﺰرع ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪ‬ ‫ﻋﺎﺷﻘﻲ ﻛﻪ او را‬

‫ﻋﻤﺮش را‬

‫و دﻳﮕﺮ ﻧﮕﺬاﺷﺘﻲ ﺗﻮ را ﺑﭽﺮد‬

‫ﭘﺸﺖ ﭼﺮاغ ﻗﺮﻣﺰ ﻛﺎﺷﺘﻲ‬


‫‪55‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﻳﻚ ﻃﺮح روي ﻧﺎﺧﻦ داﺷﺘﻲ‬ ‫زﻳﺮش‬

‫ﻛﺮﻣﻲ ﭼﻨﺎن ﻣﺪﻓﻮن ﻛﻪ ﻧﺒﺶ ﻗﺒﺮ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺘﻲ‬

‫ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬ ‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻴﻢ اﺳﻤﻲ ﺑﺮاي ﻧﻤﻚ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ‬ ‫ﻫﺮ دو زﺧﻤﻲ ﺑﻮدﻳﻢ‬ ‫ﻣﺮﻫﻢ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ و ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻲﺧﻮاﺑﻴﺪﻳﻢ‬


‫‪56‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻛﺘﺎب‬

‫ﻳﻚ ﻛﺘﺎب را ﻃﻨﺎب ﻛﺮدهاﻧﺪ و از ﺟﻠﺪش‬ ‫داري ﺑﻪ ﭘﺎ ﻛﺮدهاﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺳﻄﺮش‬ ‫ﺟﻮاز آدﻣﻜﺸﻲ ﻣﻲدﻫﺪ‬ ‫ﻣﻦ ﻛﻪ ﻗﺎﺗﻞ ﻧﻴﺴﺘﻢ‬ ‫ﻛﻲ ﮔﻔﺘﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﺎز ﻧﻤﻲﺧﻮاﻧﻢ‬ ‫ﭘﻨﺞ وﻋﺪه ﮔﺎﻫﻲ ﺗﻤﺎم روز در رﻛﻌﺘﻢ‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪57‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺑﺴﺘﺮم ﺗﺎﺑﻮﺗﻲ ﺳﺖ‬ ‫و ﻫﺮ ﺻﺒﺢ‬ ‫ﻓﺮﺷﺘﻪاي‬ ‫ﺑﺎ اذان ﻇﺮﻳﻒ‪ ‬ﭘﺎﺷﻮ!‬ ‫از ﮔﻮر ﺑﻠﻨﺪم ﻣﻲﻛﻨﺪ‬ ‫ﺑﻪ ارﺗﻜﺎبِ اﺷﺎره ﻣﻲﭘﺮدازد‬ ‫دﺳﺖ ﻣﻲﺑﺮد در دﻋﺎ‬ ‫اﺷﻬﺪ‪ ‬انﱠ ﻻاﻟﻪ اﻻ ﻻو!‬ ‫و ﺑﻌﺪ ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﻢ‬ ‫ﺳﺠ‪‬ﺎده ام را ﭘﻬﻦ ﻛﻨﻢ‬ ‫ﻣﻲاﻳﺴﺘﻢ ﺑﻪ رﻛﻮع‬ ‫و ﺳﺠﺪه ﻣﻲﺑﺮم ﺑﻪ ﻣﻌﺠﺰهي ﺳﻮراخ‬ ‫ﻧﻮاي ﺑﺎخ‬ ‫آخ!‬ ‫اﻳﻨﺮوزﻫﺎ ﻋﺠﺐ ﺳﺮﻃﺎن اُم‪ ‬ﻛﻠﺜﻮم دارم‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪58‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺟﺎﻧﻤﺎزم ﺗﻦ ِﻟﺨﺖ‪ ‬ﻣﺎرﻳﺎﺳﺖ‬ ‫و ﻋﺸﻖ ﻣﻲﻛﻨﻢ اﻳﻦ ﭘﺎﻳﻴﻦ‬ ‫وﻗﺘﻲ ﺧﻮد‪ ‬ﺧﺪا را ﻣﻲﺑﻴﻨﻢ‬ ‫ﻛﻪ دارد ﺟﻠﻖ ﻣﻲ زﻧﺪ آن ﺑﺎﻻ‬ ‫ﻛﻲ ﮔﻔﺘﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﺎز ﻧﻤﻲﺧﻮاﻧﻢ؟‬ ‫ﻣﻦ ﻛﻪ ﻛﺎﻓﺮ ﻧﻴﺴﺘﻢ‬ ‫ﻓﻘﻂ ﺟﺎي ﺧﺪا ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲدﻫﻢ‬ ‫ﻛﺴﻲ را ﻋﺒﺎدت ﻛﻨﻢ‬ ‫ﻛﻪ ﺟﻠﻖ را ﺧﻠﻖ ﻛﺮد‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪59‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺗﻮﺑﻪ‬

‫ﺧﻴﻠﻲﻫﺎ ازم ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻨﺎرﺷﺎن ﻧﺨﻮاﺑﻢ!‬ ‫وﻟﻲ ﺧﻮاﺑﻢ ﺑﺮد‬ ‫از اﻳﻦ ﺑﺎﺑﺖ ﻫﻨﻮز ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ!‬ ‫اﻳﻦ اواﺧﺮ ﻫﻢ ﭘﻴﺮزﻧﻲ ﺧﻮاﻫﺶ ﻛﺮد‬ ‫ﺑﺎ او ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪.‬‬ ‫ﻧﺨﻮاﺑﻴﺪم!‬ ‫ﭼﻘﺪر ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻢ!‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪60‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﺗﻤﻜﻴﻦ‬

‫ﻣﻦ ﻛﻪ ولات ﻧﻜﺮدم‬ ‫ﺧﻮدت ﺧﻮاﺳﺘﻲ!‬ ‫ﻣﺜﻞ ﻫﺮ ﻣﺮدي‬ ‫ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﻮاﻫﺸﻲ داﺷﺘﻢ‬

‫دارم!‬

‫دوﺳﺖ دﺧﺘﺮي ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻲﺧﻮام‬ ‫ﻛﻪ ﺑﺮام ﺟﻮن ﺑﺪه‬ ‫ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺘﻲ ﻛﻮن ﻧﺪه‬


‫‪61‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻳﺎرو‬

‫ﻳﺎرو زﻧﺶ را ﻛﺘﻚ ﻣﻲزﻧﺪ‬ ‫وﻟﻲ ﻣﺮا ﻣﻨﺤﺮف ﻣﻲﺧﻮاﻧﺪ‬ ‫ﺧﺪاﻳﺎ‬

‫ﻛﺪاﻣﻴﻚ را ﮔﻨﺎه ﻣﻲداﻧﻲ؟‬

‫دل زﻧﻲ را ﺧﻮن ﻛﺮدن؟‬ ‫ﻳﺎ ﻛﻮن ﻛﺮدن؟‬


‫‪62‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻛﺒﻮﺗﺮ‬

‫ﻛﺒﻮﺗﺮي ﺑﻮد ﭘ‪‬ﺮزﺧﻤﻲ‬ ‫آوردﻣﺶ ﺧﺎﻧﻪ‬ ‫آﺑﺶ دادم‬ ‫ﻧﺎﻧﺶ دادم‬ ‫ﺑﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﺷﺪ‬ ‫دﻟﺶ ﺧﺮاب‬ ‫ﭘﺮاﻧﺪﻣﺶ از ﺧﺎﻧﻪ‬ ‫ﺗﺎ دﻟﺶ ﻫﻢ ﺧﻮب ﺑﺸﻮد‬


‫‪63‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻧﺎﻣﺰد‬

‫ﺑﻴﺨﻮد ﻛﻪ اﻧﮕﺸﺖ ﻧﻜﺮدم در ﺣﻠﻘﻪ‬ ‫دﺳﺖ ﻧﻜﺮدي ﺗﻮي اﻟﻨﮕﻮ‬ ‫ﻣﺎ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺿﺪ ﻧﺒﻮدﻳﻢ‬ ‫ﻧﺎﻣﺰد ﺑﻮدﻳﻢ‬ ‫ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻚ ﺷﺐ ﺗﻮ را ﺑﺪرد‬ ‫ﭘﻴﺶ ازآﻧﻜﻪ ﺷﻴﺦ ﻋﺮب ﺗﻮ را ﺑﺨﺮد‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪64‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﺑﻮدم‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺗﻮ ﻣﻲﻣﻴﺮم‬ ‫ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻣﺮده اي‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪65‬‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫ﭼﺮﻳﻚ‬

‫ﻳﻜﻲ از ﻣﺎ ﻛﻪ ﻣﻲرﻓﺘﻪ ﺳﺖ آﻧﻄﺮف‬ ‫از اﻳﻨﻄﺮف ﺳﺮدرآورده ﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑ‪‬ﺮ ﺑﺨﻮرد‬ ‫اﻳﻦ ﺗﺒﻌﻴﺪي ﺑﺰرگ‬ ‫ﻛﻪ در ﺧﻴﺎﺑﺎن اﻳﺴﺘﺎده ﺳﺖ‬ ‫و ﺑﺮگ ﻋﺒﻮر ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ از ﺗﺎزه واردﻫﺎ‬ ‫ﺧﺎﻳﻪ دارد‬

‫ﺧﻴﻠﻲ‬

‫و ﻣﺜﻞ آن ﺗُﺮﻛﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﮔﻔﺖ‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬


‫‪66‬‬

‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره!‬

‫اﻳﺴﺘﺎدم ﻛﻪ اﻳﺴﺘﺎدم‬ ‫ﺑﻪ ﻛﻴﺮم ﻛﻪ اﻳﺴﺘﺎدم‬ ‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮري وارد‪ ‬ﻣﺘﺮوي ﻟﻨﺪن ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫ﻛﻪ ﺳﺮ در ﻣﻲآورد از اﻳﺮان!‬


‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

!‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره‬

www.poetrypub.info

‫از ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ‬

1- ‘Only iron Men Rust in the Rain’, Vistar, Tehran, 1991. http://www.poetrymag.ws/revue/ebook/aadmhaayehaa poetrymag.ws/revue/ebook/aadmhaayehaa hani/ 2- ‘You Name this Book’, Tehran, 1992. http://www.poetrymag.ws/revue/ebook/naameinketaab / 3- ‘Paris in Renault’, Narenj,Tehran , 1996. http://www.poetrymag.ws/revue/ebook/parisdarrenault/

67


‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

!‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره‬

4- ‘This Dear Cat’, Narenj,Tehran, 1997. http://www.poetrymag.ws/revue/ebook/ingorbehyeaziz / 5- ‘Improvisation’, Nim-Negah,Tehran, 1999. http://www.poetrymag.ws/revue/ebook/felbedaaheh/ 6- ‘So Sermon of Society’, Nim-negah , Tehran, 2000. http://www.poetrymag.ws/revue/ebook/jaameeh/ 7- ‘Shinema’, Hamraz , Tehran, 2001. http://www.poetrymag.ws/revue/ebook/shinema/p0.htm l 8- ‘I Live in Riskdom’ ,Paris, 2005. http://www.poetrymag.ws/revue/ebook/khatarnaak/ (Persian) 9- ‘Hermaphrodite’,Paris, 2006. http://www.poetrypub.info/%d9%87%d8%b1%d9%85% d8%a7%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%af%db%8c%d8% aa/ 10- ‘A Gift Wrapped in Condom’, Paris, 2006 http://www.poetrymag.ws/docs/kaado_kaandom_ali_ad bolrezaei.html 11- ‘The Worst Literature’, Paris, 2007 http://www.poetrymag.ws/docs/rakiktar_az_adabiat_ali_ abdolrezaei.htm 12- ‘In Riskdom Where I Lived’, London, Exiled Writers Ink, 2007 (A collection of 28 poems translated into English by Dr. Abol Froushan) http://www.poetrymag.ws/docs/publication/in_riskdom. htm

68


‫ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺪاﻟﺮﺿﺎﻳﻲ‬

!‫ﭘﺲ ﺧﺪا وﺟﻮد داره‬

13- ‘Terror’, London, 2009 http://www.poetrymag.ws/docs/ali_abdolrezaei/terror_e book.html 14- ‘Fackbook’, London, 2009 http://www.poetrymag.ws/docs/shahriar_kateban/index. html 15- ‘La Elaha Ella Love’, Paris, 2010 http://www.poetrymag.ws/docs/7/ 16- ‘Sixology’, Paris, 2010 (A collection of 6 major poems translated into English by Dr. Abol Froushan) http://www.poetrymag.ws/docs/sixology/ 17- ‘Zerbombt doch all das Weinen’, Paris, 2010 (A collection of 35 poems translated into German by Christina Ehlers) http://www.poetrymag.ws/docs/zerbombt_doch_all_das _weinen/index.html 18- ‘ÖLÜRƏMSƏ KĐM BU YALNIZLIĞA DÖZƏR’, Paris, 2010 (A collection of poems translated into Turkish by Saeed Ahmadzadeh Ardebili) http://www.poetrymag.ws/docs/istanbul_skool/ 19- ‘Ese’, Paris, 2010 (A selection of poems translated into Spanish by Elizabeth Lorena Faitarona de Ford) http://poetrymag.ws/docs/ese/ 20- ‘Only iron men rust in the rain’, Paris, 2010 (A selection of 36 poems translated into Arabic by El Habib Louai) http://www.poetrymag.ws/docs/arabic_skool/

69


http://www.poetrymag.ws/chapkhaneh/books/khodaa_ali_abdolrezaei