Μουσουργοί της Θράκης

Page 272

274 Στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων ήταν διαρκώς παρών στην ελληνική µουσική σκηνή και δισκογραφία, µε δεκάδες συνθέσεις του σε λόγιο και έντεχνο ύφος και µε ηχογραφήµατα τα οποία θεωρούνται πλέον κλασικά: α) «Ο Κύκλος µε την Κιµωλία», σκηνική µουσική και τραγούδια για το θεατρικό έργο του B. Brecht, έργο 13 (1956), β) «Παραµύθι χωρίς όνοµα», 8 τραγούδια για το θεατρικό έργο του Ι. Καµπανέλλη, έργο 11 (1959), γ) «Πασχαλιές µέσα απ’ τη νεκρή γη» για µικρή ορχήστρα (1961), δ) «Καίσαρ και Κλεοπάτρα», έργο 21 (1962), ε) «∆εκαπέντε Εσπερινοί» (1964), ζ) «Μυθολογία», κύκλος 12 τραγουδιών για φωνή και σύνολο οργάνων, έργο 23 (1965), η) «Καπετάν Μιχάλης» (1966), θ) «Ρυθµολογία» για πιάνο, έργο 26 (1969), ι) «Τα Λειτουργικά» (1971), κ) «Ο οδοιπόρος, το µεθυσµένο κορίτσι και ο Αλκιβιάδης» για 2 γυναικείες και 2 ανδρικές φωνές, µικρή ορχήστρα, χορευτές και ηθοποιούς, σε κείµενα Μ. Ελευθερίου και δικά του, έργο 32 (1973), λ) «Αθανασία» για 2 φωνές και ορχήστρα σε ποίηση Νίκου Γκάτσου, έργο 32α (1975), µ) «Τα Παράλογα» για φωνές, χορωδία και ορχήστρα σε ποίηση Ν. Γκάτσου, έργο 33 (1976), ν) «Η εποχή της Μελισσάνθης» καντάτα για γυναικεία φωνή, δύο ανδρικές φωνές, µικτή και παιδική χορωδία και ορχήστρα Μάνος Χατζιδάκις, ∆ύο ναυτικά τραγούδια, δωµατίου σε ποίηση δική του (1980), ξ) «Πορνογραφία», µουσικό θέαµα (1982), «Ο βαρκάρης των κεραυνών». ο) «Χειµωνιάτικος ήλιος», κύκλος τραγουδιών, έργο 44 (1983), π) «Σκοτεινή Μητέρα» σε ποίηση Ν. Γκάτσου, έργο 45 (1985), ρ) «Τα Τραγούδια της Αµαρτίας», κύκλος τραγουδιών, έργο 50 (1992) κ.ά. Άλλα έργα του λόγιας µουσικής: α) «Ιονική σουίτα» για πιάνο, έργο 7 (1952), β) Σουίτα για βιολί και πιάνο, έργο 7α (1954), γ) «Ρινάλδος και Αρµίδα» µονόπρακτη όπερα για υψίφωνο, βαρύτονο, ανδρική χορωδία και ορχήστρα, έργο 17 (1961. Ανολοκλήρωτο), δ) «Πέντε αυτοσχεδιασµοί» για µπουζούκι και πιάνο, έργο 29α (1971), ε) «Παίδες επί Κολωνώ» σκηνική καντάτα, έργο 36 (1977-78. Ανολοκλήρωτο), ζ) «Η αποστολή» καντάτα για µεσόφωνο, µικτή χορωδία και οµάδα οργάνων 1980. Για τα 50 έτη της Πολεµικής Αεροπορίας), η) «Πινδαρικά» καντάτα για µεσόφωνο, βαρύτονο, µικτή χορωδία και µικρή ορχήστρα σε ποίηση Πινδάρου, έργο 40 (1981), θ) «Εγκώµιον επιφανούς ανδρός» για µικρή χορωδία και χάλκινα πνευστά σε ποίηση Ανδρέα Κάλβου, έργο 48 (1991), κ.ά. Η µουσική δηµιουργία του «στέκεται δίπλα στα καλύτερα ιστορικά παραδείγµατα –Πονηρίδης, Πετρίδης, Κωνσταντινίδης, Σκαλκώτας- των κυριότερων προκατόχων του, πάλι συνειδητά µαζί και αυθόρµητα. Κανένας άλλος συνθέτης της λεγόµενης «έντεχνης λαϊκής» µουσικής, άλλωστε, δεν πλησίασε ούτε από µακριά το ποιοτικό αυτό επίπεδο στη χρήση ελληνικών µουσικών παραδοσιακών στοιχείων, και στο σωστό πνεύµα»504. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 15/6/1994 από οξύ πνευµονικό οίδηµα.

504

Παπαϊωάννου, Μάνος Χατζιδάκις. Ο δηµιουργός ενός καινούργιου µουσικού γένους, Ανοιχτές επιστολές στον Μάνο Χατζιδάκι, Μπαστάς-Πλέσσας, Αθήνα 1996, σ. 192.