__MAIN_TEXT__

Page 148

150 πλοποίηση της ορθογραφίας και την κατάργηση των πνευµάτων), καθώς και άλλες παρόµοιες δηµοσιεύσεις («Η Τονική Μεταρρύθµιση και άλλα γραµµατικά [1927] και «Γλωσσικά πάρεργα» [1932]) µε τις οποίες πολέµησε τους «καθαρολόγους» της καθαρεύουσας. Ως δάσκαλος και πρωτεργάτης του δηµοτικισµού εξισώνεται µε τους Ψυχάρη, Παλαµά, Τριανταφυλλίδη, Γληνό και ∆ελµούζο. Ήταν άνθρωπος ντροπαλός, νηφάλιος, αθόρυβος, µε συγκινητική µετριοφροσύνη που ξόδεψε τη βιωτή του σε ευγενικούς αγώνες, όπως µαρτυρούν οι µαθητές του. Ίσως γι' αυτόν τον λόγο να είναι ξεχασµένος επί των ηµερών µας154. Σηµαντικό επ’ αυτού είναι το πόνηµα του καθηγητή και συνεχιστή των αγώνων των πρωτοπόρων δηµοτικιστών, Εµµανουήλ Κριαρά, Ελισσαίος Γιαννίδης ο νηφάλιος (Θεσσαλονίκη 1999), τεκµηριωµένο µε αρχειακό υλικό. Η ισχνή δισκογραφία του περιέχει το φωνογράφηµα σε επτά ίντσες µε το «Η παρθένος σήµερον» για ανδρική χορωδία (1910). Απεβίωσε στην Καλλιθέα Αττικής στις 11/2/1942 ύστερα από πολύµηνη ασθένεια. Γιαπαλάκης Βασίλης: Βιολονίστας, βιολίστας και συνθέτης, προερχόµενος από τον Ελληνισµό της Ρωσίας όπου γεννήθηκε (1912). Υπήρξε προσωπικότητα υψηλού καλλιτεχνικού και κοινωνικού ήθους και ανήκει στους φιλοπρόοδους και ανιδιοτελείς µουσικούς. Ως αντιστασιακός εξορίστηκε από τη χούντα της επταετίας. Σπούδασε και στο Ελληνικό Ωδείο παίρνοντας το 1955 δίπλωµα βιόλας µε άριστα [τάξη του συνθέτη και µουσικοπαιδαγωγού Αλέξανδρου Καζαντζή (1881-1974)]. Προηγουµένως, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ‘30, δίδασκε στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Μνηµονεύεται εδώ επειδή για ένα διάστηµα (1935-38;) υπήρξε διευθυντής του παραρτήµατος Κοµοτηνής του Εθνικού Ωδείου. Εκεί συνέθεσε τραγούδια για χορωδία σε ποίηση Τάκη Γκιοσόπουλου και µικρά έργα για βιολί και πιάνο. Ήταν βιολονίστας στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών έως τη συνταξιοδότησή του και επίσης, σε άλλες συµφωνικές ορχήστρες της Αθήνας ∆ιετέλεσε γενικός γραµµατέας του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 10/4/1986. Γκρεκ Σωτήριος: Συνθέτης πολυφωνικής εκκλησιαστικής µουσικής. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1881 από Κερκυραίο πατέρα και Συριανή µητέρα. Από µικρό παιδί έψαλλε στην χορωδία του Ιερού Καθεδρικού Ναού του Αγίου ∆ιονυσίου Αρεοπαγίτου των Καθολικών στην Αθήνα. Εκεί πήρε και τα πρώτα µουσικά µαθήµατα. Το 1897 πήγε στη Σύρο, γενέτειρα της µητέρας του, όπου εργάστηκε στα γραφεία της Εταιρείας του Αγγλικού Τηλέγραφου του νησιού. Η προηγµένη πολιτιστικά Σύρος του 19ου αιώνα στάθηκε καθοριστικός παράγοντας για την καλλιέργεια της µουσικής παιδείας του. Το 1913 µετατέθηκε στην Κωνσταντινούπολη και την Τένεδο όπου άρχισε ν’ αναπτύσσει καλλιτεχνική δράση. Στο δεκαετές διάστηµα που έζησε στην Κωνσταντινούπολη συνέθεσε, χρησιµοποιώντας το ψευδώνυµο Χ.Χ. (άγνωστο γιατί. Το διατήρησε µέχρι τη δεκαετία του ‘50), πολλά τραγούδια για φωνή και πιάνο όπως τα: «C’est moi Dodoche», «Γάλλος και Αλσατίς», «Γκρανκασιέρης», «Τα ευζωνάκια», «Κουκλίτσες», «Μυλωνάδες», «Άφες µε κόρη», «Έλα έλα», «Ξενύχτης» (λαϊκό άσµα), «Με µαγεύουν τα’ αφράτα σου κάλλη»155, «Στο παραθύρι», «Η Τουρκοπούλα», «Οι Σµυρνιές», «Το φιλί», κ.ά. τα οποία εκδόθηκαν από τους οίκους Φέξη, Χρηστίδη και το περιοδικό Πανόραµα 1915. Το 1923 µετατέθηκε στην Πάτρα. Εκεί πρωτοστάτησε, µαζί µε άλλους φιλοπρόοδους Πατρινούς, στην ίδρυση

154 155

Χατζηφώτης Ι.Μ., «Η συµβολή του Ελισαίου Γιανίδη στο κίνηµα του δηµοτικισµού», τεύχ. 1187, Νέα Εστία, Αθήνα Χριστούγεννα 1976, σ. 217-227. Το έργο υπάρχει και σε γραφή για τετράφωνη χορωδία.

Profile for pliroforiki evrou

Μουσουργοί της Θράκης  

Ερευνητικό πόνημα για την άγνωστη, ως επί το πλείστον, έντεχνη αστική μουσική της ευρύτερης Θράκης (Ανατολική Ρωμυλία, Ανατολική και Δυτική...

Μουσουργοί της Θράκης  

Ερευνητικό πόνημα για την άγνωστη, ως επί το πλείστον, έντεχνη αστική μουσική της ευρύτερης Θράκης (Ανατολική Ρωμυλία, Ανατολική και Δυτική...

Advertisement