Page 1

[egzemplarz bezp∏atny]

listopad 2007

PREMIERA Dlaczego „Krzesiwo” „Krzesiwo” jest jednà z pierwszych baÊni, jakà zobaczy∏em w moim dzieciƒstwie na scenie, a dzia∏o si´ to wiele lat temu w ma∏ym mazurskim miasteczku. Z tego przedstawienia pami´tam dwie sceny – wchodzenia ˚o∏nierza do pnia drzewa i spotkania z groênymi psami oraz scen´, w której pies na ˝àdanie ˚o∏nierza po raz trzeci przynosi na grzbiecie uÊpionà Ksi´˝niczk´, i do dziÊ mam je przed oczami. Przez wiele lat „przymierza∏em si´” do realizacji tego tekstu na scenie, a˝ wreszcie przyszed∏ moment, w którym mog´ spe∏niç swoje marzenie. Zdaj´ sobie spraw´, ˝e „Krzesiwo” to niejako „m´ski” tekst, oddaje bowiem marzenia ka˝dego chyba ch∏opca, potem m´˝czyzny, by staç si´ w∏aÊcicielem czarodziejskiego przedmiotu, który umo˝liwi spe∏nienie wszystkich marzeƒ, bez wzgl´du na konsekwencje, jakie z tego wynikajà. Postawa taka jest s∏usznie odbierana jako amoralna, ale takie sà prawid∏a baÊni, a szczególnie ludowej, na której wàtkach opar∏ si´ Andersen, piszàc „Krzesiwo”. Re˝yserujàc, kieruj´ si´ wskazaniami Brunona Bettelhaima, który w swej ksià˝ce „Cudowne i po˝yteczne. O znaczeniach i wartoÊciach baÊni“, podkreÊla ich cudownà moc oswajania dziecka ze Êwiatem doros∏ych i ich wartoÊç jako narz´dzia samopoznania. Mam nadziej´, ˝e nasza inscenizacja zapadnie w pami´ç widzów „Pleciugi“ tak mocno, jak sta∏o si´ to w moim przypadku przed wielu laty. „Krzesiwo” wg H.Ch. Andersena

GAZETKA TEATRALNA TEATRU LALEK „PLECIUGA“ W SZCZECINIE

Drodzy Przyjaciele! 8 wrzeÊnia przedstawieniem „Dzieƒ dobry, Âwinko!” rozpocz´liÊmy 55 sezon artystyczny teatru lalek w Szczecinie. Jubileuszowy rok 2007/2008 b´dzie prawdopodobnie ostatnim w budynku przy Kaszubskiej 9, który to adres „Pleciugi” jest znany naszym widzom od 1973 roku. W 26. numerze, który towarzyszy premierze „Krzesiwa” wg H.Ch. Andersena, przeczytaç b´dzie mo˝na m.in., wypowiedê prezesa ECE Projektmanagment Polska Jana D´bskiego, która to firma zbudowaç ma nowà siedzib´ na placu ˚ukowa. Ale... nadal pracujemy i serdecznie zapraszamy na nast´pne dwie, bardzo ró˝ne premiery: „Syna Gwiazdy” wg Oskara Wilde’a w re˝. P. Nosalka oraz „Pipi” wg powieÊci Astrid Lindgren w re˝. K. Dworakowskiego. Poniewa˝ autorka ta ma w Polsce, tak jak i na ca∏ym Êwiecie, wielu wielbicieli, postanowiliÊmy razem z Fundacjà ABCXXI – Ca∏a Polska czyta dzieciom zaprosiç 14.11.07 r. o godz. 17.00 na Êwi´towanie obchodów 100. rocznicy urodzin Astrid Lindgren. Do zobaczenia w teatrze, Zbigniew Niecikowski – dyrektor naczelny i artystyczny

PREMIERA – LISTOPAD 2007

(„Fyrtøiet”) na podstawie t∏umaczenia Bogumi∏y Sochaƒskiej

opracowanie tekstu i re˝yseria – Zbigniew Niecikowski scenografia – Alicja Chodyniecka-Kuberska muzyka – Piotr Klimek ruch sceniczny – Arkadiusz Buszko inspicjentka i asystentka re˝ysera – Marzena Heropolitaƒska obsada: ˚ o ∏ n i e r z – Przemek ˚ychowski, W i e d ê m a – Zbigniew Wilczyƒski, K r ó l e w n a – Marta ¸àgiewka, K r ó l – Leszek Czy˝, K r ó l o w a – Danuta Kamiƒska, O c h m i s t r z – Dariusz Kamiƒski, K a r c z m a r z – Miros∏aw Kucharski, C ó r k a K a r c z m a r z a – Maria Jamiƒska, S z e w c z y k – Krzysztof Tarasiuk, Pies I, II, III, T∏um, Stra˝nicy, ˚o∏nierze, GoÊcie w karczmie – Zespó∏

26

Lalki wg projektu A. Chodynieckiej-Kuberskiej

ISSN 1641 - 1072

nr


TWÓRCY re˝yser

Fot. archiwum domowe

Zbigniew Niecikowski w 1980 r. ukoƒczy∏ Paƒstwowà Wy˝szà Szko∏´ Teatralnà im. Zelwerowicza w Warszawie, Wydzia∏ Lalkarski w Bia∏ymstoku i po dyplomie zosta∏ zatrudniony z zespole aktorskim „Pleciugi“. W 1991 r. zosta∏ zast´pcà ówczesnego dyrektora W∏odzimierza Dobromilskiego, a w 1993 dyrektorem naszego teatru. W swym dorobku re˝yserskim ma, mi´dzy innymi, przedstawienia: „Gwiazdka kota Filemona“ Nejmana i Grabowskiego (1991), „Czerwony Kapturek“ E. Szwarca (1996), „Ânie˝ynek“ Artura D. Liskowackiego (1997), „O ubogim szewcu i chciwym m∏ynarzu“ wg Gustawa Morcinka (1998), „Bajka o szcz´Êciu“ Izabeli Degórskiej (2002), „Tymoteusz wÊród ptaków“ Jana Wilkowskiego (2003), „Czarny Koƒ Trzyg∏owa“ Marka Maja (2005) Zbigniew Niecikowski w wolnych chwilach zajmuje si´ fotografià, dawniej czarno-bia∏à, obecnie cyfrowà.

trze, budowanie przestrzenia na scenie jest mojà pasjà. Od ma∏ej sceny lalkowej po du˝e sceny teatrów dramatycznych. Komponowanie przestrzeni i dekoracji – daje mi si∏´. Projektuj´ kostiumy, dekoracje, rysuj´ przestrzeƒ. Teatr lalek, teatr plastyczny, tworzenie nowych wartoÊci, nowych „aktorów” jest mi bardzo bliskie. Bardzo ceni´ sobie twórców, z którymi mog´ tworzyç, myÊleç i ˝yç. Mia∏am szcz´Êcie spotkaç w swoim ˝yciu wspania∏ych profesorów: panià Leokadi´ Serafinowicz, Wojciecha Wieczorkiewicza, Ryszarda Osadczego, którzy rozbudzili mojà wra˝liwoÊç i wyobraêni´”. Alicja Chodyniecka-Kuberska, znak Powietrza: Bliêniak. Scenograf, re˝yser, plastyk, wyk∏ada Stylizacj´ ubiorów. Wspó∏za∏o˝yciel i wspó∏twórca Unii Teatr Niemo˝liwy w Warszawie. Odznaczona „Zas∏u˝ony dla Kultury Polskiej” w 2006 r. Laureatka wielu nagród w Polsce i za granicà. Mieszka w Olsztynie, tworzy wsz´dzie. Wierny przyjaciel i màdry przewodnik po plastycznych meandrach. Mama wspania∏ych córek: Marceliny i Kariny. Mia∏em przyjemnoÊç „ogrywaç” jej scenografi´ w Polsce, Czechach, Rosji, Bia∏orusi, we W∏oszech i Stanach Zjednoczonych, prze˝ywa∏em satysfakcj´ s∏uchajàc braw. Marek b. Chodaczyƒski Prezes Unii Teatr Niemo˝liwy

scenograf

2

„ U ro d z i ∏ a m si´ w Nysie w ma∏ym d o m k u z ogródkiem, gdzie nauczy∏am si´ patrzeç i dostrzegaç, s∏uchaç, mówiç i kochaç. Ukoƒczy∏am szko∏y: muzycznà, plastycznà i teatralnà. Powie-

kompozytor

Piotr Klimek ur. 1973 w Szczecinie, kompozytor, ukoƒczy∏ Liceum Muz y c z n e w Szczecinie w klasie kontrabasu (1992). Absolwent Królewskiego Konserwatorium w Hadze (1996;

Fot. archiwum domowe

Alicja Chodyniecka-Kuberska

klasa kompozycji). Studia swe kontynuowa∏ w Akademii Muzycznej w Poznaniu (klasa kompozycji), gdzie w 1999 r. uzyska∏ dyplom magisterski i w 2002 r. dokona∏ otwarcia przewodu specjalizacyjnego I stopnia na wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki. Piotr Klimek wielokrotnie by∏ stypendystà, m.in.: Towarzystwa Przyjació∏ Szczecina, Klubu Ârodowisk Twórczych „13 Muz“, fundacji: Burgemeester van Kolfschotenfonds w Hadze. Do swych wa˝niejszych kompozycji zalicza: „Archetypes“ na kontrabas i taÊm´ (1994), „Tren“na perkusj´ i kontratenor solo (1995), „The King of Spades“ – opera w 9 scenach (1995), „Lice Tuge“ na orkiestr´ i sopran solo (1996), „Kantata o Anio∏ach“ na zespó∏ i 4 g∏osy solowe (1997), „Kantata o Duchu“ na orkiestr´, duduk i sopran solo [2000], „Muzyka komputerowa“ na orkiestr´ i 2 klawesyny (2002). Pisze równie˝ muzyk´ teatralnà i filmowà. Jest doktorem nauk humanistycznych, wyk∏adowcà przedmiotów muzycznych na Uniwersytecie Szczeciƒskim, zajmuje si´ tak˝e re˝yserià dêwi´ku i produkcjà muzycznà. Dla Teatru Lalek „Pleciuga“ skomponowa∏ muzyk´ do nast´pujàcych przedstawieƒ: „Gwiazdka Kota Filemona“ wg Nejmana i Grabowskiego w re˝. Z. Niecikowskiego (1991), „Bajka o rybaku i z∏otej rybce“ wed∏ug A. Puszkina w re˝. T. Malinowskiej-Tyszkiewicz (1997); „B∏´kitny ptak“ M. Maeterlincka, w re˝. B. G∏uszczaka (1998), „Bajka o szcz´Êciu“ I. Degórskiej w re˝. Z. Niecikowskiego (2001), „Tymoteusz wÊród ptaków“ J. Wilkowskiego w re˝. Z. Niecikowskiego (2003), „8 dni stworzenia Êwiata“ K. Raua (2003), „Alicja w krainie czarów“ L. Carrolla w re˝. K. Dworakowskiego (2004), „Interesy Pana Kota“ G. Rodariego w re˝. D. Kamiƒskiego (2004), „Czarny Koƒ Trzyg∏owa“ M. Maja w re˝. Z. Niecikowskiego“(2005), „Korozja“ i „Droga“ w re˝. L. Màdzika (2006).


O tekÊcie O tekÊcie O tekÊcie O tekÊcie „Ósmego maja 1835 roku, kilka tygodni po sukcesie Improwizatora, Reitzel wyda∏ cieƒkà broszur´ pt. „Eventyr, fortale for Børn“ („BaÊnie opowiedziane dzieciom“) z podtytu∏em „Første Hefte“ („Pierwszy zeszyt“). Ksià˝ka liczy∏a szeÊçdziesiàt stron i zawiera∏a cztery teksty. Pierwsze trzy – „Krzesiwo“, „Ma∏y Klaus i du˝y Klaus“, „Ksi´˝niczna na ziarnku grochu“ – to baÊnie ludowe, które Andersen s∏ysza∏ od babci w prz´dzalni przytu∏ku franciszkanów i podczas zbierania chmielu. (...) Ksià˝eczka kosztowa∏a dwadzieÊcia cztery szylingi i Reitzel zap∏aci∏ za nià Andersenowi trzydzieÊci talarów. (...) Mistrzowskim posuni´ciem by∏o rozpocz´cie tomu od „Krzesiwa“. Jego fabu∏a opiera si´ na ludowej duƒskiej baÊni, zwanej „Duch Êwiecy“, majàcej zwiàzek z Aladynem, przez co szczególnie emocjonalnie dzia∏a∏a na Andersena, poniewa˝ ten widzia∏ w sobie biednego ch∏opca, którego przeznaczeniem jest s∏awa. Opowiada o biednym, nieudolnym ˝o∏nierzu, któremu czarownica obiecuje, ze mo˝e sobie wziàç, ile znajdzie miedziaków, srebra i z∏ota, jeÊli tylko przyniesie jej magiczne krzesiwo. (...) Jest to Êmia∏a, m∏odzieƒcza opowieÊç – beztroska, dziarska i radosna. Wynosi m∏odoÊç nad wiek dojrza∏y i ma w sobie energi´, nadziej´ i nagrod´, jak w tradycyjnej baÊni ludowej: „Aladynie“, „Kocie w butach“, „Tomciu Paluchu“ – w której m∏ody bohater pokonuje wszystkie przeciwnoÊci, wychodzi z nich zwyci´sko jako cz∏owiek doros∏y. Andersen opowiada o tym z humorem i dba∏oÊcià o szczegó∏.(...) Styl jest szalenie swobodny: na równi porywa opowiadajàcego i s∏uchacza, razem Êmiejà si´ z pompatycznych postaci mo˝nych, cieszà ich chytre sztuczki, dzi´ki którym triumfujà biedni i s∏abi, i które pozwalajà Andersenowi daç upust gniewowi na spo∏eczeƒstwo mieszczaƒskie, usi∏ujàce go przerobiç na swojà mod∏´. (...) Dla Andersena baʃ by∏a formà, w której móg∏ bezkarnie wyraziç zakazane myÊli i uczucia. Nie jest przypadkiem, ˝e z trzech pierwszych baÊni ludowych, które wybra∏ do adaptacji, dwie – „Krzesiwo“ i „Ma∏y i du˝y Klaus“, pierwotnie bajka o ch∏opie i jego panu – to historie o tym, jak przebieg∏y ma∏y cz∏owiek

przechytrza mo˝nego, u˝ywajàc szeregu farsowych i groteskowych Êrodków(...), nawiàzujàc i do Boccaccia, i do Chaucera. Tym tomem baÊni Andersen rzuci∏ wyzwanie duƒskiemu establishmentowi literackiemu. Czerpiàc z najrozmaitszych êróde∏ – królewna na wie˝y przypomina Roszpunk´, krzy˝ na drzwiach, którym pies znaczy póêniej inne domy na ulicy, pochodzi z „Ali Baby i czterdziestu rozbójników“, motyw ziarenek kaszy jest wzi´ty z „Jasia i Ma∏gosi“ – Andersen stworzy∏ w „Krzesiwie“ w∏asnà, plebejskà i duƒskà wersj´ historii Aladyna (Okràg∏a Wie˝a w Kopenhadze to odpowiednik arabskich minaretów). (...) Instynktownie przeczuwa∏, ˝e baÊnie sà drogà do niezale˝noÊci artystycznej i gdy tworzy∏ pierwsze trzy zbiory, jego ambicje si´ga∏y zenitu. (...) Jak u wszystkich wielkich pisarzy, jego twórczoÊç wyró˝nia indywidualny, specyficzny j´zyk i styl: wystarczy otworzyç w dowolnym miejscu baʃ Andersena, a niepodobna go pomyliç z nikim innym. Surowy, niewyg∏adzony j´zyk pierwszych baÊni by∏ tak nowatorski, ˝e uznawano go za wulgarny w czasach, kiedy konwencja literacka rygorystycznie wymaga∏a podnios∏oÊci. (...). Andersen by∏ (...) rozmyÊlnie bezpoÊredni i poufa∏y. Gdyby nie s∏awa braci Grimm, Andersen nigdy by nie napisa∏ swych baÊni. BaÊnie braci Grimm nie by∏y jednak oryginalnà twórczoÊcià: sà to zebrane i spisane baÊnie ludowe, które przetrwa∏y w tradycji oralnej na terenie ca∏ych Nie-

Ilustracja H. Stratton

Ilustracja H. Stratton

miec. RewolucyjnoÊç Andersena polega∏a na tym, ˝e by∏ pierwszym, który potraktowa∏ baʃ jako form´ literackà i u∏o˝y∏ nowe baÊnie w∏asnego pomys∏u. Rozczytywa∏ si´ w tego rodzaju literaturze – duƒskim folklorze, baÊniach braci Grimm, w kunsztownych i niesamowitych opowiadaniach Tiecka i Hoffmanna – i dokona∏ syntezy wszystkich tych elementów, dodajàc do nich od siebie dwie istotne ingrediencje: humor i potoczny, ˝ywy j´zyk, który zdaje si´ sam przemawiaç i który dzieci z miejsca uzna∏y za przyst´pny i zabawny. Nada∏ te˝ gatunkowi czystoÊç formalnà, wynikajàcà z zauroczenia w∏oskim klasycyzmem i cechujàcà bajki ludowe, oczyszczone i wystylizowane wskutek opowiadania historii wcià˝ na nowo przez ca∏e pokolenia; do takiej czystoÊci daleko by∏o rozwlek∏ym baÊniom z poczàtków XIX wieku, jak Hoffmana „OpowieÊç o dziadku do orzechów i królu myszy“ (1916). W 1835 r. Andersen by∏ jak powiew Êwie˝ego powietrza: autentyczny g∏os bajarza przemawia∏ prawdziwym i sugestywnym j´zykiem, prostym, lecz niebanalnym i zrozumia∏ym dla ka˝dego. Cieniutki tom pt. „Eventyr“ to pierwsze wielkie oryginalne dzie∏o literatury dzieci´cej oraz jedna z pierwszych ksià˝ek napisanych specjalnie dla dzieci, do dziÊ ciàgle powszechnie czytana.

*** „ (...) Z drugiej strony, krytycy z˝ymajàcy si´ na bezinteresowne okrucieƒstwo Krzesiwa,

3


nie myÊlà, ˝e jest ono zeuropeizowanà wersjà „Cudownej lampy Aladyna“ i dostrzegajà tylko t´ zewn´trznà warstw´, która „mo˝e straszyç”. Dziecko jednak widzi nie sztafa˝, tylko topos: europejska czarownica jest z definicji równie z∏a, jak jej arabski pierwowzór, i wiadomo, ˝e musi zginàç.” Zofia Beszczyƒska-Ulicka „Andersen dziÊ – jego wp∏yw i znaczenie“. w: „Andersen: Baʃ wobec Êwiata“. Gdaƒsk, 21-22 kwietnia 1995 r., s. 60

*** Cz´Êciej jednak Andersen pos∏uguje si´ strukturà otwartà, zawierajàcà przekaz czàstkowego doÊwiadczenia bohatera, inicjujàcego cykl zak∏adanych, póêniejszych doÊwiadczeƒ, niezb´dnych do integracji sfery pop´dowej, emocjonalnej i duchowej. Zgodnie z tà zasadà zbudowana jest baʃ np. baʃ „Krzesiwo”. Jej bohater odwo∏uje si´ pierwotnie do

Ilustracja ze zbiorów Det Kongelige Bibliotek (Den Collinske Manuskriptsamling).

êróde∏ nieÊwiadomoÊci, czyli w sensie jungowskim do archaicznej sfery psychiki, w której zakorzenione sà archetypy nadludzkiej mocy. ˚o∏nierz spotyka czarownic´ i w´druje za jej wskazaniem do wn´trza pnia drzewa, aby wynieÊç krzesiwo. W´drówka przez pieƒ drzewa jest jednym z typowych motywów baÊniowych a równoczeÊnie jednym z podstawowych archetypów Êwi´tej przestrzeni, zawierajàcej centralny znak jaêni w formie ksi´gi, klejnotu lub te˝ nagle prze˝ywanej wizji. Drzewo jest symbolem pierwotnej pe∏ni kosmosu i reprezentuje zarówno ˝ycie, jak Êmierç, pierwiastek m´ski i ˝eƒski, wyra˝a to, co naturalne ze wzgl´du na w∏asnoÊç cyklicznego odradzania si´ oraz to, co boskie, ze wzgl´du na pionowà oÊ przestrzennà, symbolizujàcà zwiàzek nieba i ziemi oraz uwarunkowanie od Êwiat∏a. Podczas swej rytualnej podró˝y bohater Andersena, opanowujàc stra˝ników reprezentujàcych si∏y natury (psy z nadnaturalnie wielkimi oczyma), zdobywa z∏ote monety i krzesiwo, którego funkcji jednak nie rozpoznaje. Przypuszczajàc, ˝e ma ono magicznà moc, zabija czarownic´ i rozpoczyna proces kreacji swojej persony. Zdobywa splendor bogactwa i pozornej, bo zdobytej dzi´ki pieniàdzom, przyjaêni. Gdy popada znów w ubóstwo, odkrywa przypadkiem moc krzesiwa, którego funkcjà jest przywo∏ywanie stra˝ników natury z wn´trza, oni te˝ przynoszà znów ˝o∏nierzowi pieniàdze i zabezpieczajà ma∏˝eƒstwo z ksi´˝niczkà. W ostatnim zdaniu baÊni Ander-

sen podkreÊla obecnoÊç psów przy weselnym stole. Bohater tej baÊni, pos∏ugujàc si´ krzesiwem, pozostaje do koƒca nieÊwiadomy swej natury duchowej i odrzuca wszelkie zasady moralne, sprzeczne z jego po˝àdaniami. Dopuszcza do zamordowania starego króla i królowej wraz z ich dworem. Zasiada na tronie z magicznym krzesiwem, stanowiàcym znak wyizolowanej z psychiki treÊci. Krzesiwo – jako symbol ognia i Êwiat∏a, uczucia mi∏oÊci i wiedzy oraz sprawowania opiekuƒczej w∏adzy nad otoczeniem – pozostaje do koƒca baÊni jedynie krzesiwem, co równoznaczne jest z zatrzymaniem doÊwiadczenia podmiotu na poziomie filtracji treÊci nieÊwiadomych, przedstawionych jako sfera czarodziejska, zastrze˝ona dla si∏ nadludzkich. Si∏y te, jakkolwiek wspierajà ego bohatera, utrzymujà dysharmoni´ rzeczywistoÊci, w której dopuszcza si´ destrukcj´, bezwzgl´dne zaspokojenie w∏asnych potrzeb emocjonalnych i materialnych oraz rezygnacj´ z procesu budowania wewn´trznej si∏y symbolizowanej przez krzesiwo. Nieumiej´tnoÊç uwewn´trznienia symbolu przez baÊniowego ˝o∏nierza stanowi równoczeÊnie punkt wyjÊcia dla doÊwiadczenia odbiorcy, któremu Andersen ofiarowuje krzesiwo wraz z przedstawieniem inicjujàcych cykl dojrzewania symbolicznych zdarzeƒ.” Joanna Âlósarska: „Kreacja przedmiotu w baÊniach H.Ch. Andersena“ w: „Andersen: Baʃ wobec Êwiata“. Gdaƒsk, 21-22 kwietnia 1995 r., s. 37, 28

Âwiatowy Dzieƒ Pluszowego Misia w PLECIUDZE – 25.11.07. 1 0 . 0 0 – Biblioteka Miejska (oddzia∏ z pl. Lotników) – zaprezentuje widzom ksià˝eczki o misiach 1 1 . 0 0 – spektakl „Baʃ o Roszpunce” Po spektaklu Widzowie b´dà mogli uczestniczyç w projekcie „Szpital Pluszowego Misia”, realizowanym przez cz∏onków IFMSA – POLAND Mi´dzynarodowego Stowarzyszenia Studentów Medycyny. Jest to projekt mi´dzynarodowy, realizowany obecnie przez kilkadziesiàt oddzia∏ów w 24 krajach Êwiata m.in. w Niemczech, Anglii, Palestynie, Hiszpanii; w Polsce – od wielu lat w jedenastu Oddzia∏ach IFMSA- Poland: Poznaƒ, Bydgoszcz, Szczecin, Bia∏ystok, Gdaƒsk, Warszawa,Âlàsk, Kraków, ¸ódê, Lublin, Wroc∏aw. Akcja ta ma nast´pujàce cele: zmniejszenie poziomu stresu zwiàzanego z wizytà u lekarza u ma∏ego dziecka, przyzwyczajenie go do widoku personelu medycznego i zabiegów lekarskich i zdobycie przez studentów medycyny doÊwiadczenia z dzieci´cym pacjentem. Ponadto planujemy: • zbiórk´ pluszowych zabawek do projektu IFMSA- Poland: „MiÊ pod szpitalnà choink´” . • wystaw´ misiów z pleciugowych przedstawieƒ, np. „Tymoteusz wÊród ptaków”, „Chatka Puchatka”, itd. Lalk´ z „Tymoteusza wÊród ptaków“ prezen• wystaw´ pokonkursowà „Mój pluszowy przyjaciel”. tuje Marcin Trz´sowski.

4


14.11.07. Teatr Lalek „Pleciuga“ wraz z Fundacjà ABCXXI – Ca∏a Polska czyta dzieciom zorganizowa∏ obchody 100. rocznicy urodzin Astrid Lindgren Tego wieczoru (przy wype∏nionej po brzegi sali) s∏uchaliÊmy róênych – i weso∏ych, i refleksyjnych – tekstów jubilatki, czytanych przez lauratów nagrody BRZDÑC: pediatr´ dra Tomasza Jarmoliƒskiego (zast´pc´ prezydenta miasta Szczecina), Tomasza Jankiewicza (aktora. twórc´ Pogotowia Teatralnego), Zbigniewa Wilczyƒskiego (aktora „Pleciugi“), których wspomog∏y aktorki: Marta ¸àgiewka i Danuta Kamiƒska. W holu oglàdaç mo˝na by∏o wystaw´ na temat ˝ycia i twórczoÊci jubilatki. Po raz pierwszy na deskach naszego teatru wystàpili uczniowie ze Szko∏y Podstawowej nr 10, którzy zaprezentowali (pod kierunkiem nauczycielki Ewy Szpakowskiej) przedstawienie na podstawie „Emila ze Smolandii“ . Cieszymy si´ bardzo, ˝e mogliÊmy w ten sposób uczciç pami´ç wspania∏ej pisarki! A wiosnà 2008 zapraszamy na premier´ „Pipi“ w re˝. Konrada Dworakowskiego.

RECENZJE „Szpak Fryderyk” 27.10.07. obejrza∏em jedno z ostatnich przedstawieƒ „Szpaka Fryderyka“, w którym rol´ Pana Hubera gra∏ Marcin Trz´sowski. Przedstawienie to nie by∏o wcale na moim poziomie intelektualnym, poniewa˝ wydawa∏o si´ przygotowane dla ma∏ych dzieci, ale bardzo mi si´ podoba∏o. Wszystkie role, to znaczy rodziny szpaków i trzech szczurów (Laboratoryjnego, Ksià˝kowego i Morskiego) odgrywa∏o tylko dwoje aktorów. Sztuka opowiada∏a o przygodach szpaka imieniem Fryderyk. Wyklu∏ si´ on z jajka, które na poczàtku znajdowa∏o si´ w czapce g∏ównej bohaterki – Pani Maier (Marta ¸àgiewka). Uwa˝am, ˝e to w∏aÊnie ta aktorka najlepiej odgrywa∏a swojà rol´, szczególnie, kiedy opowiada∏a o swych hasajàcych po piwnicy szczurach. Najbardziej podoba∏a mi si´ scena, gdy na szpaka spad∏a kropla smo∏y, która sklei∏a mu skrzyd∏a. Drugà scenà, która zyska∏a moje uznanie by∏a ta, gdy szczury wystrzeli∏y szpaka w powietrze z pu∏apki na myszy, a on sam poszybowa∏ „wysoko jak orze∏“. Opinia na temat tego pe∏nego przygód a zarazem niebezpieczeƒstw przedstawienia jest bardzo dobra. Chcia∏bym jeszcze raz zobaczyç t´ pogodnà i pe∏nà humoru histori´, wystawionà na deskach „Pleciugi“. Micha∏ Wysiecki, l. 11, SP nr 56 w Szczecinie

Danuta Kamiƒska

Tomasz Jarmoliƒski

Dyr. Niecikowski i Marta ¸àgiewka

Astrid Lindgren ur. 1907, zm. 2002 – wybitna pisarka szwedzka, uznana za klasyka Êwiatowej literatury dla dzieci i m∏odzie˝y, autorka opowiadaƒ, baÊni, powieÊci zró˝nicowanych stylistycznie i tematycznie, mi.in. „Pippi Langstrump“, „Dzieci z Bullerbyn“, „Nils Paluszek“, „Karlsson z dachu“, „Dzieci z ulicy Awanturników“, „Bracia Lwie Serce“, które przepe∏nia afirmacja dzieciƒstwa wype∏nionego zarówno radoÊcià oraz zabawà, jak i smutkami oraz dramatami.

„Szpak Fryderyk“: Marcin Trz´sowski i Marta ¸àgiewka

5


RECENZJE Dlaczego warto obejrzeç „Dzieƒ dobry, Âwinko”? Opinie uczniów klasy II d, Szko∏a Podstawowa nr 16, (wychowawczyni Iwona Pisarska)

Przedstawienie „Dzieƒ dobry, Âwinko” bardzo mi si´ podoba∏o. G∏ównymi postaciami sà: Âwinka, Tygrysek, Myszka i MiÊ. MiÊ i Tygrysek byli przyjació∏mi. Mieli swój domek. Dobrze si´ bawili i mi∏o sp´dzali czas. Kiedy pojawi∏a si´ Âwinka nie by∏o ju˝ tak fajnie. Wszystko si´ zmieni∏o. Tygrysek nie sprzàta∏ domu. Ca∏y czas bawi∏ si´ tylko ze Âwinkà. Âwinka go wykorzystywa∏a. Na szcz´Êcie wszystko dobrze si´ skoƒczy∏o. Prawdziwa przyjaêƒ pomi´dzy Misiem i Tygryskiem zwyci´˝y∏a. Bardzo lubi´ chodziç do teatru „Pleciuga”. Emilka Kaczmarska

Âwinka by∏a leniwa, chciwa, ∏akoma, niechlujna. Ale i tak jà lubi´, choç dokucza∏a Tygryskowi i jeszcze le˝a∏a w ∏ó˝ku i rozkazywa∏a. Podoba∏ mi si´ g∏os Âwinki, a najfajniejsze by∏o to, jak Âwinka p∏ywa∏a w morzu. Daniel Zinkiewicz

Sztuka by∏a bardzo interesujàca. Lalki pokazujàce bohaterów by∏y bardzo ∏adne. Wa˝nym elementem przedstawienia by∏a ciekawa muzyka. Bardzo mi si´ podoba∏o. Warto zobaczyç. Mateusz Gaƒda

Najbardziej zapami´ta∏em jak Âwinka le˝a∏a w ∏ó˝ku i zjad∏a bardzo du˝y makaron, a Tygrysek sta∏ i si´ dziwi∏. Podoba∏o mi si´ tak˝e, jak Tygrysek i MiÊ szukali si´ wokó∏ domu. Chcia∏bym jeszcze kiedyÊ obejrzeç takie fajne przedstawienie. Filip W∏odarczyk

6

„Dzieƒ dobry, Âwinko“, Weronika Stasiulewicz, kl. II d, SP 16 w Szczecinie

Pleciugowe „Dzieƒ dobry, Âwinko” jest teatralnà adaptacjà dzie∏a Janoscha, której dokona∏ Ireneusz Maciejewski – re˝yser przedstawienia. Spektakl, w dwóch cz´Êciach podzielonych antraktem, trwa oko∏o 60 minut. Jest przedstawieniem zalecanym dla dzieci od lat 3, ale prosz´ si´ nie obawiaç, doroÊli równie˝ znajdà w nim coÊ dla siebie. „Dzieƒ dobry, Âwinko” to pogodna opowieÊç o ró˝nych rodzajach przyjaêni. Bywajà bowiem przyjaênie silne, szczere i prawdziwe, ale mo˝na te˝ natrafiç w ˝yciu na te, które zawierane zostajà interesownie, sà fa∏szywe i przez to niezwykle kruche. Jak mo˝na odró˝niç jedne od drugich? Jak rozpoznaç, kto tak naprawd´ jest naszym przyjacielem? Na te i inne pytania widz od lat 3 „Dzieƒ dobry, Âwinko“, Filip Podkalicki, kl. II d, SP nr mo˝e znaleêç odpowiedê w∏aÊnie 16 w Szczecinie w szczeciƒskim Teatrze Lalek. Ponadto uwag´ dzieci zwraca si´ na to, ˝e ka˝dy ma i powinien mieç jakieÊ obowiàzki. Nie mo˝na ca∏y czas leniuchowaç i mieç wakacje. Wiadomo, ˝e ka˝dy by tak chcia∏, stàd pokusa nicnierobienia jest zawsze du˝a, zw∏aszcza u dzieci. Musi istnieç podzia∏ pracy w domu, poniewa˝ w przeciwnym wypadku dochodzi albo do ogólnego ba∏aganu, albo jedna osoba musi wykonywaç prac´ za poszczególnych domowników, co nie jest przecie˝ sprawiedliwe. MyÊl´, ˝e jest to interesujàcy temat do przedyskutowania z dzieçmi po obejrzeniu spektaklu. Przedstawienie jest ciekawe nie tylko ze wzgl´du na poruszonà tematyk´, ale równie˝ dlatego, ze zrealizowano go w koncepcji lalek muppetowych. Zachowano tak charakterystycznà mimik´ aktorów – pluszaków oraz momenty ogólnego chaosu, gdzie na scen´ wychodzà wszyscy bohaterowie, goniàc si´ i przepychajàc wzajemnie. Znamy to wszystko przecie˝ z „Ulicy Sezamkowej” i „The Muppets Show”. Poza tym oglàdajàc t´ pe∏nà przygód oraz pouczajàcà histori´, w której obok Âwinki, wyst´pujà m. in. Tygrysek, MiÊ, Lisek, nie sposób nie skojarzyç jej z Kubusiem Puchatkiem A.A. Milne, choçby w adaptacji Walta Disney’a oraz z wieczorynkà „MiÊ Uszatek”. Dzieci kochajà w∏aÊnie takich bohaterów, a pewnie nie jednemu doros∏emu zakr´ci si´ w oku ∏ezka za latami w∏asnego dzieciƒstwa i oglàdanymi wtedy filmami. Spektakl wype∏niajà równie˝ ciekawe animacje oraz rytmiczne, wpadajàce w ucho piosenki, które zaciekawi∏yby myÊl´ niejednego fana muzyki rockowej. „Dzieƒ dobry, Âwinko” polecam szczególnie dzieciom w wieku przedszkolnym. Sàdz´, ˝e jest ono te˝ Êwietne na weekendowà, rodzinnà wizyt´ w „Pleciudze“. ˚ycz´ przyjemnego oglàdania i mi∏ych wra˝eƒ zarówno najm∏odszym, jak i doros∏ym. „Dzieƒ dobry, Âwinko“, Emilka Kaczmarska, kl. II d, SP Agnieszka Majewska nr 16 w Szczecinie


Przygotowania do budowy nowego Teatru „Pleciuga“ Od koƒca czerwca br. pe∏nà parà ruszy∏y przygotowania do budowy nowej siedziby Teatru Pleciuga. W∏aÊnie wtedy Miasto Szczecin Jan D´bski – Prezes ECE podpisa∏o z firmà ECE Projektmanagement Polska stosownà umow´, która okreÊla warunki wspó∏pracy obu stron w sprawie budowy nowego budynku dla Teatru oraz galerii handlowo-us∏ugowej, która zajmie m.in. teren, na którym dziÊ mieÊci si´ obecna siedziba Pleciugi. Podpisanie umowy by∏o poprzedzone kilkoma miesiàcami dyskusji i ustaleƒ, jak powinien byç zaprojektowany nowy budynek, aby spe∏nia∏ wymagania artystyczne i funkcjonalne nowoczesnego teatru lalek. JeÊli wszystko pójdzie zgodnie z planem, nowy Teatr Pleciuga b´dzie gotowy jesienià 2008 r. Nowy Teatr Pleciuga powstanie jako budynek wolnostojàcy na jednym z placów miejskich w centrum Szczecina, który obecnie nosi nazw´ Placu ˚ukowa. W∏aÊcicielem terenu jest Teatr Pleciuga, który kupi∏ go niedawno od miasta za symbolicznà cen´. Budow´ sfinansuje w ca∏oÊci firma ECE, która jest inwestorem i deweloperem Galerii Kaskada, przysz∏ego eleganckiego centrum handlowo-us∏ugowego w Szczecinie. Zanim jednak powstanie galeria handlowa, ECE zobowiàza∏o si´ do zbudowania nowego teatru lalek. Jest to nietypowe przedsi´wzi´cie dla firmy, która specjalizuje si´ w projektowaniu, budowie i zarzàdzaniu du˝ymi obiektami komercyjnymi. Jednak jako odpowiedzialny inwestor i firma z du˝ym doÊwiadczeniem na europejskim i polskim rynku nieruchomoÊci ECE podj´∏o si´ realizacji budowy teatru. „Chcemy byç pe∏noprawnymi obywatelami Szczecina” – twierdzi Jan D´bski, Prezes ECE Projektmanagement Polska i dodaje: „To miasto potrzebuje nowoczesnego handlu, a jeÊli przy okazji komercyjnej inwestycji korzyÊci odniesie równie˝ Teatr Pleciuga, jedna z wa˝niejszych instytucji kulturalnych

Szczecina, to tym lepiej ECE przys∏u˝y si´ miastu i jego mieszkaƒcom.” W pracach nad koncepcjà nowego budynku Teatru Pleciuga uczestniczy∏o kierownictwo Teatru oraz przedstawiciele ECE i Urz´du Miasta Szczecina. W efekcie powsta∏ projekt budynku o powierzchni ca∏kowitej ok. 3,5 tys. m kw., w którym na dwóch kondygnacjach pomieszczà si´ sale teatralne, pracownie, pomieszczenia edukacyjne, biurowe i pomocnicze. Sercem nowego teatru b´dzie g∏ówna widownia na 288 miejsc oraz scena, która razem z zasceniem b´dzie mia∏a 12 m g∏´bokoÊci i 14 m wysokoÊci. Te parametry, wraz z kieszeniami scenicznymi po obu stronach sceny, umo˝liwià wygodnà zmian´ dekoracji w trakcie przedstawieƒ. Do g∏ównej sali widowiskowej b´dzie mo˝na dostaç si´ przez przestronny hall o wielkoÊci blisko 200 m kw. Z hallu b´dà prowadziç tak˝e wejÊcia do sali kameralnej i dwóch sal edukacyjnych. Widzom b´dzie równie˝ s∏u˝y∏o biuro obs∏ugi widza, szatnia i barek. Na pozosta∏ej cz´Êci parteru przewidziano pracownie i zaplecze teatralne. Magazyny oraz warsztaty, w których b´dà odbywaç si´ najbardziej ucià˝liwe prace, umieszczono w piwnicy. Za to najwy˝sza kondygnacja teatru b´dzie s∏u˝y∏a artystom i administracji teatru. Znajdà si´ tam m.in. biura, garderoby i pokoje goÊcinne. ECE z∏o˝y∏o we wrzeÊniu br. wniosek o pozwolenie na budow´. Trwajà ostatnie prace architektoniczne nad wyglàdem zewn´trznym teatru oraz dopracowywanie szczegó∏owego projektu budowlanego. W przygotowaniu jest przetarg dla firm budowlanych, który w ciàgu najbli˝szych tygodni wy∏oni g∏ównego wykonawc´ budowy. Wszystko to powinno zaowocowaç rozpocz´ciem prac budowlanych jeszcze pod koniec 2007 r.

Pierwsza siedziba przy Pl. Or∏a Bia∏ego.

Al. Wojska Polskiego – kolejna siedziba „Pleciugi“.

Ul. Kaszubska – dotychczasowa lokalizacja.

7


WYWIAD Z EWÑ SZPAKOWSKÑ – NAUCZYCIELKÑ E.S.: Jest pani nauczycielkà, która w Szkole Podstawowej nr 10 w Szczecinie po raz trzeci prowadzi klas´ teatralnà na poziomie nauczania poczàtkowego. Prosz´ nam opowiedzieç o swej codziennej pracy z uczniem.

By∏ to idealny materia∏ do rozwini´cia tak wa˝nej dla dzieci tematyki „ma∏ej ojczyzny”. Cykliczne lekcje np.: „Szczecin 500 lat temu”, „Szczecin za sto lat” uzupe∏niane by∏y znakomicie prowadzonymi zaj´ciami w Muzeum Miasta Szczecina. Kustosz Anna Bartczak wprowadza∏a najm∏odszych mieszkaƒców w dzieje ich grodu. W projekcie koordynowanym przeze mnie z ramienia DYS...KURSU, udzia∏ wzi´∏o 10 szkó∏ podstawowych.

E.Sz.: Moja klasa teatralna jest drugà tego rodzaju w naszej szkole. Powsta∏a z inicjatywy pani dyrektor Krystyny Wojtaszewskiej i kole˝anki – Teresy Popow, która z wielkim sukcesem od lat prowadzi podobne klasy. W pewnym sensie si´ uzupe∏niamy, poniewa˝ ona g∏ówny nacisk k∏adzie na praE.S.: Gratulujemy sukcesu c´ z tekstem, ja zaÊ wi´kszy akcent i mamy nadziej´, ˝e nast´pEwa Szpakowska k∏ad´ na muzyk´ i Êpiew. W swych ny projekt b´dzie równie dzia∏aniach z dzieçmi wykorzystuj´ swe do- owocny. Wróçmy jednak do codziennoÊci. Êwiadczenie jako chórzystki (chóry: PAX Chri- W jaki sposób prowadzi Pani edukacj´ testi, Cantate Deo a obecnie Nauczycielski Chór atralnà? ˚eƒski Primo Vere), dyrygentki i instrumentaE.Sz.: Edukacja ta nominalnie zajmuje od 2 do listki. Od niedawna w∏àczam równie˝ elemen1 godziny tygodniowo (ko∏o teatralne), jednak ty j´zyka niemieckiego, czego rezultatem sà niemal codziennie wprowadzam jej elementy dwa tegoroczne przedstawienia: „Wir suchen do nauczania zintegrowanego. Cz´Êciej ni˝ einen Mann für unsere Prinzessin” oraz „Wir przeci´tna klasa uczestniczymy w koncertach, machen eine Reise”. piszemy recenzje, ilustrujemy kolejne przedstaE.S.: Znamy Panià nie tylko jako nauczy- wienia, przygotowujemy scenografi´, chodzicielk´ prowadzàcà klas´ teatralnà, ale tak- my do teatru oraz bierzemy udzia∏ w konkur˝e jako osob´ zanga˝owanà, która systematycznie, od czwartego numeru zeszytów „Kocham teatr”, ukazujàcego si´ przy okazji ka˝dej premiery w „Pleciudze”, pisze scenariusze zaj´ç zintegrowanych dla dzieci z wykorzystaniem sztuki teatralnej. E.Sz.: Wspó∏praca ta rozpocz´∏a si´ jako rezultat mojego uczestnictwa w warsztatach teatralnych, organizowanych przez OÊrodek Doskonalenia Nauczycieli DYS...KURS. Warto chyba wspomnieç, ˝e podczas zaj´ç pracowaliÊmy z re˝yserem Markiem Pasiecznym, który przygotowa∏ z nami, nauczycielkami, swà pierwszà premier´ „Gucia zaczarowanego” Z. Urbanowskiej. Druga odby∏a si´ na deskach „Pleciugi”. Niedawno podliczy∏am, ˝e napisa∏am 8 scenariuszy, a obecnie pracuj´ nad dziewiàtym. Z tym ostatnim, do przedstawienia „Dzieƒ dobry, Âwinko” wià˝e si´ od razu przygotowywanie koncepcji nast´pnego projektu, zwiàzanego z repertuarem Waszego teatru. E.S.: Niewiele osób wie, ˝e ten pierwszy d∏ugofalowy projekt pt. „Mój Szczecin – by∏ – jest – b´dzie“, zwiàzany z przedstawieniem „Czarny koƒ Trzyg∏owa” trwa∏ pó∏ roku i przyniós∏ bogate efekty.

8

E.Sz.: Punktem wyjÊcia by∏o przedstawienie, którego akcja dzieje si´ w przedchrzeÊcijaƒskim Szczecinie.

sach, przeglàdach wokalnych, teatralnych, organizujemy prezentacje dla uczniów oraz ich rodzin. Okazuje si´, ˝e dzieci uwielbiajà pokazywaç efekty swej pracy najbli˝szym.

E.S.: A jakie umiej´tnoÊci zaliczyç mo˝na do efektów edukacji teatralnej? E.Sz.: Na pewno wi´kszà wra˝liwoÊç i otwartoÊç, lepszà dykcj´, pami´ç mechanicznà i mnóstwo innych cech oraz po prostu lepsze wyniki nauczania. Moi uczniowie sà bardziej oczytani i ch´tniej uczestniczà w wydarzeniach artystycznych, mo˝e dlatego, ˝e sami przygotowujà oko∏o pi´ciu przedstawieƒ w roku szkolnym. Mo˝e nie b´dà aktorami, ale b´dà umieli doceniç wartoÊç sztuki w swym ˝yciu. W przysz∏oÊci nie b´dà si´ baç prezentowaç efektów swojej pracy. Przyda si´ to na studiach, czy u przysz∏ego pracodawcy. E.S.: Jest Pani od trzech lat nauczycielem dyplomowanym, nie musi wi´c Pani organizowaç kolejnych imprez szkolnych czy uczestniczyç w projektach, a mimo to dzia∏a Pani dalej, wprowadzajàc kolejny rocznik w Êwiat sztuki. Jakà rad´ da∏aby Pani tym wszystkim, którym niekiedy tak ci´˝ko zdecydowaç si´ chocia˝by na wizyt´ z uczniami, np. w „Pleciudze“? E.Sz.: Byç otwartym na otaczajàcy Êwiat. Niekiedy sztuka teatralna uzmys∏owi nam to, ˝e przechodzàc ko∏o jakiegoÊ zabytku do tej pory nie zwróciliÊmy w ogóle na niego uwagi. Tak by∏o z moimi uczniami i ze mnà. Dopiero po obejrzeniu przedstawienia „Czarny koƒ Trzyg∏owa” tak naprawd´ zainteresowaliÊmy si´ szczegó∏ami z historii naszego miasta. Nauczyciel powinien refleksyjnie i kreatywnie podchodziç do swojej pracy. Uczyç si´ na swoich b∏´dach, podpatrywaç lepszych od siebie i czerpaç stàd nauk´, motywacj´. Nie baç si´ pracy z dzieçmi, bo potrafià si´ odwdzi´czyç, jak oka˝e si´ im du˝o serca i zainteresowania. Na pewno trzeba lubiç to, co si´ robi. Nie baç si´ swoich, czasem nawet szalonych, pomys∏ów i wcielaç je w ˝ycie. Czasem zdarza∏o mi si´ napisaç nawet s∏owa piosenki do jakiegoÊ przedstawienia lub prezentacji. Zdarza si´, ˝e efekty naszej pracy przerosnà nasze oczekiwania. RadoÊç dzieci rekompensuje ca∏y trud w∏o˝ony w przygotowanie przedstawienia itp. Teatr Lalek „Pleciuga” mo˝e nam podsunàç pomys∏, zainspirowaç, a reszta zale˝y ju˝ od inwencji twórczej nauczyciela. Nie mo˝na spoczàç na laurach. Ja ucz´ si´ ca∏y czas zarówno od swoich uczniów jak i od swoich trzech córek a wspomn´ tylko, ˝e zawód swój wykonuj´ od 24 lat. E.S.: Dzi´kuj´ za wypowiedê i ˝ycz´ dalszych sukcesów, ale przede wszystkim radoÊci z pracy z dzieçmi.


KONKURS NA SZOPK¢ SZCZECI¡SKÑ 2007 II EDYCJA Szopki – statyczna czy ruchoma to wspania∏y znak Bo˝ego Narodzenia, Êwi´ta szczególnie bliskiego wszystkim Polakom. Krakowianie majà swojà szopk´, od 1937 r. konkurs na nià cieszy si´ niezmiennie wielkà popularnoÊcià i stanowi rozpoznawalny znak tego miasta. Szczecinowi brakuje takiej tradycji, nasz konkurs s∏u˝yç ma stworzeniu podobnej i pog∏´bieniu wiedzy na temat zwyczajów i obrz´dów, tym bardziej, ˝e nasze miasto zamieszkujà potomkowie mieszkaƒców ró˝nych regionów II Rzeczypospolitej. REGULAMIN KONKURSU NA SZOPK¢ SZCZECI¡SKÑ Konkurs przeznaczony jest dla klas szkolnych i grup przedszkolnych, które uczestniczyç b´dà obligatoryjnie w wybranych zaj´ciach z cyklu „Szczecin przez wieki na co dzieƒ i od Êwi´ta” prowadzonych przez kustosz Ann´ Bartczak i adiunkta Wojciecha Feliƒskiego w Muzeum Historii Szczecina, Ratusz Staromiejski, ul. Ks. MÊciwoja 8; tel. 091 4315257. I. Organizatorzy: • Teatr Lalek „Pleciuga” w Szczecinie (literat@pleciuga.pl) • Muzeum Narodowe w Szczecinie, Oddzia∏ Muzeum Historii Szczecina (ratusz@muzeum.szczecin.pl)

II. Cele konkursu: 1. Rozwijanie wra˝liwoÊci estetycznej dzieci i m∏odzie˝y oraz uzdolnieƒ w dziedzinie plastyki. 2. Ukszta∏towanie aktywnej i twórczej postawy dzieci i m∏odzie˝y wobec sztuki – teatralnej i plastycznej oraz tradycji kulturowej zwiàzanej z obrz´dami okresu Bo˝ego Narodzenia oraz historii Miasta Szczecina. 3. Popularyzacja wiedzy dotyczàcej „ma∏ej ojczyzny”, czyli Miasta Szczecina. 4. Popularyzacja twórczoÊci utalentowanych uczniów i efektów pracy nauczycieli. III. Tematyka konkursu: Zadaniem uczestników konkursu jest wykonanie pracy plastycznej – wykonanie „szopki szczeciƒskiej” na wzór „szopki krakowskiej”. Koniecznie nale˝y uwzgl´dniç: wyraêne elementy tradycji Bo˝ego Narodzenia i nawiàzanie do detali architektonicznych naszego miasta oraz jego symboli i znaczàcych historycznych i/lub wspó∏czesnych postaci. Oceniane b´dà: nawiàzanie do tradycji (kanonu), architektura, kolorystyka, nowatorstwo, dekoracyjnoÊç i ogólne wra˝enie estetyczne; lalki (figurki) i ewentualne elementy ruchome oraz wykorzystanie wiedzy zdobytej na zaj´ciach w Muzeum Miasta Szczecina.

Szopki nades∏ane na ubieg∏oroczny konkurs

Warunki uczestnictwa: 1. W konkursie mogà wziàç udzia∏ wszyscy uczniowie przedszkoli i wszystkich poziomów szkó∏, uczestnicy pozalekcyjnych i pozaszkolnych form zaj´ç plastycznych, Êwietlic i klubów, którzy uczestniczyli w zaj´ciach z cyklu „Szczecin przez wieki na co dzieƒ i od Êwi´ta”. 2. Wiek uczestników: od 3 do 19 lat. 3. Technika: makieta o wymiarach: podstawa A3, wysokoÊç do 60 cm. 4. Jedna klasa, jedna grupa wykonawców mo˝e nades∏aç na konkurs tylko jednà szopk´. 5. Opis prac drukiem: dane uczestnika (imi´, nazwisko, wiek, adres) oraz imi´ i nazwisko nauczyciela w pe∏nym brzmieniu, telefon kontaktowy. 6. Prace zapakowane w sposób wykluczajàcy zniszczenie nale˝y przes∏aç lub przynieÊç w terminie do 4 grudnia 2007 (decyduje data stempla pocztowego) na adres: Teatr Lalek „Pleciuga”, Biuro Obs∏ugi Widzów ul. Kaszubska 9, 70-403 SZCZECIN IV. Ocena prac 1. Jury konkursu, z∏o˝one ze specjalistów – plastyków, teatrologów i historyków dokona oceny prac w nast´pujàcych kategoriach wiekowych: a) od 3 do 6 lat c) od 11 do 14 b) od 7 do 10 lat d) od 16 do 19 lat 2. Istnieje mo˝liwoÊç ufundowania nagród rzeczowych i przyznania wyró˝nieƒ w ka˝dej kategorii wiekowej, jednak Jury mo˝e zadecydowaç o innym rozdziale nagród. 3. Osobnym wyró˝nieniem b´dzie karta bezp∏atnego wst´pu do wszystkich oddzia∏ów Muzeum Narodowego w Szczecinie i uczestnictwo w próbie generalnej w Teatrze Lalek „Pleciuga”. UWAGI: 1. Wystawa nagrodzonych i wyró˝nionych prac zostanie przygotowana w grudniu 2007 r. w Teatrze Lalek „Pleciuga” i udost´pniona widzom. 2. Planowana jest równie˝ ekspozycja prac w Muzeum Miasta Szczecina. 3. Prace nie b´dà zwracane, organizatorzy zastrzegajà sobie prawo do ich eksponowania na wystawach lub do innego wykorzystania. 4. Koszt przesy∏ki ponosi nadawca.

PATRON MEDIALNY:

SPONSOR KONKURSU:

9


KRONIKA 2007 28 maj – „Szpak Fryderyk“ R. Herfurtnera w re˝. Z. Niecikowskiego, którego akcja dzieje si´ na podwórku, zosta∏ zagrany (jako próba przed pokazem w Poznaniu) na wewn´trznym dziedziƒcu teatralnym. 31 maj – prezentacja przedstawienia „Szpak Fryderyk" na XX Mi´dzynarodowym Festiwalu Teatralnym „WALIZKA" w ¸om˝y. 1 czerwca – Zbigniew Wilczyƒski, aktor Teatru Lalek „Pleciuga", obchodzàcy w tym roku 40-lecie pracy twórczej, otrzyma∏ przyznawanà przez Dzieci´cà Rad´ Miasta nagrod´ "Brzdàca" za wieloletnià prac´ spo∏ecznà i artystycznà na rzecz najm∏odszych. 3 i 4 czerwca – prezentacja na wolnym powietrzu, na Cytadeli przedstawienia „Szpak Fryderyk" na XVI Biennale Sztuki dla Dziecka, organizowanym przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu. 15 czerwca – premiera adaptacji opowiadania niemieckiego autora Janoscha „Dzieƒ dobry, Âwinko" (GUTEN TAG, KLEINES SCHWEINCHEN) „OpowieÊç o tym, jak Tygrysek pewnego dnia nie wróci∏ do domu”; t∏umaczenie – Emilia Bielicka; adaptacja i re˝yseria, teksty piosenek – Ireneusz Maciejewski, scenografia – Dariusz Panas, muzyka – Piotr Klimek, teksty piosenek – Ireneusz Maciejewski; obsada: Âwinka – Gra˝yna Nieciecka-Puchalik, Tygrysek – Dariusz Kamiƒski, Lew, Lis, MiÊ – Janusz S∏omiƒski, Sàsiadka Myszka – Marta ¸àgiewka, Sàsiadka Ptaszyca – Mariola Fajak-S∏omiƒska; barany, kura, kogut, kanki na mleko, itp. – Zespó∏ .

Zespó∏ „Pleciugi" w pe∏ni wywiàza∏ si´ z na∏o˝onego przez prezydentów Piotra Krzystka i Tomasza Jarmoliƒskiego obowiàzku przygotowania wraz z firmà ECE schematu funkcjonalnego pomieszczeƒ. Negocjacje i konsultacje by∏y d∏ugie i trudne, zakoƒczy∏y si´ jednak sukcesem. Szczegó∏owy projekt przygotowuje szczeciƒska firma DEDECO. lipiec-sierpieƒ – Tradycyjna ju˝ wakacyjna wystawa pt. „BaÊniowe wspomnienia“, na której eksponowane by∏y lalki, elementy scenografii i kostiumy z przedstawieƒ prezentowanych nie tylko w ubieg∏ym sezonie m.in.: „Szewczyk Dratewka“, „Muszka“, „Ferdynand Wspania∏y“, „O Rycerzu Pryszczycerzu“, „Szpak Fryderyk“, „Tymoteusz wÊród ptaków“, „Czerwony Kapturek“. 8 wrzeÊnia – Przedstawieniem „Dzieƒ dobry, Âwinko“ wg Janoscha w re˝. I. Maciejewskiego zainaugurowany zosta∏ prawdopodobnie ostatni sezon Teatru Lalek „Pleciuga“ w siedzibie przy ul. Kaszubskiej 9. 30 wrzeÊnia – Na inauguracji biennale The 7th International Puppet Festival SPECTACULO INTERESSE OSTRAVA 2007 (30.09.-05.10.2007) nasz Teatr zaprezentowa∏ „8 dni stworzenia Êwiata“ Krzysztofa Raua.

23 czerwca – na zakoƒczenie sezonu 2006/2007 zespó∏ „Pleciugi" zagra∏ „Âpiàcà Królewn´" B. Pejcz w jej re˝. w Choszcznie z okazji... Dni Choszczna. 28 czerwca – w Urz´dzie Miejskim odby∏a si´ konferencja prasowa dotyczàca podpisania aneksu do umowy zawartej pomi´dzy Miastem Szczecin a ECE Projektmanagement Polska, na podstawie której firma ta do jesieni 2008 r., wybuduje (za ok. 35 mln z∏) nowy Teatr Lalek „Pleciuga“ na pl. ˚ukowa. Zak∏adana powierzchnia to 3,2 tys. m kw., na której znajdà si´ m.in. Du˝a i Ma∏a Scena, sala prób oraz – na czym bardzo nam zale˝a∏o – pomieszczenia edukacyjne i pokoje goÊcinne.

Zespó∏ w Ostrawie

NOWI PRACOWNICY RzemieÊlnik teatralny Agnieszka Kujda-Jakacka – szczecinianka (ur. 1971 r.). Po ukoƒczeniu Technikum Dziewiarskiego przez kilka lat pracowa∏a w ma∏ych prywatnych zak∏adach, wykonujàc przeró˝ne prace – od obszywania aba˝urów po szycie m´skich garniturów i strojów dla formacji tanecznych. W 1996 r. za∏o˝y∏a w∏asnà dzia∏alnoÊç gospodarczà, którà prowadzi∏a do chwili narodzin dziecka.

10

Zanim w lutym 2007 roku podj´∏a prac´ na etacie w Pleciudze, pomaga∏a wczeÊniej przy przygotowywaniu kostiumów i lalek do przedstawieƒ „Pan Twardowski”, „Âpiàca królewna”, „Dzikie ¸AB¢DZIE-ci”, „Ferdynand Wspania∏y”. Prywatnie bardzo interesuje si´ sportem, szczególnie pi∏kà no˝nà, tenisem ziemnym i ˝u˝lem. Sama czynnie uprawia pi∏k´ no˝nà. Jest mamà trojga dzieci – syna Marka (te˝ pi∏karza) i bliêniaczek – Emilki i Moniki (pierwszoklasistek).


Nasza Galeria „Bajka o szcz´Êciu“

Sasha Swinfield, l. 5, Przedszkole Publiczne nr 61 „Niezapominajka“

Ania Nowakowska, l. 5, Przedszkole Publiczne nr 61 „Niezapominajka“

„Ferdynand Wspania∏y“

Julia Robacka, kl. II g, SP nr 8 filia w Policach

„Czerwony Kapturek“

Zosia Stelmaszczyk, kl. 1 m 2, OSM I° w Szczecinie

Antonina Skurka, kl. II g, SP nr 8 filia w Policach

Filip Fràckowiak, kl. II g, SP nr 8 filia w Policach

11


DZI¢KUJEMY • wszystkim (autorom artyku∏ów, opinii, listów, recenzji, prac plastycznych), którzy nadsy∏ali swe prace do Gazetki Teatralnej „Gabit“

• naszym sponsorom:

Map Polska Sp. z o.o. Oddzia∏ w Szczecinie ul. Chmielewskiego 20 70-028 Szczecin tel. +48 91 483 56 37

70-101 Szczecin, ul. Madaliƒskiego 9 www.softvision.pl tel. (091) 485 48 73...4

ul. Czarnieckiego 1, 70-221 Szczecin tel./fax +48 91 471 58 89

SPONSOR ROBÓT REMONTOWO-BUDOWLANYCH W OBIEKCIE TEATRALNYM

INFORMACJE • Przypominamy, ˝e po ka˝dym spektaklu mo˝ecie zostaç na zaj´ciach z cyklu „Poznaj teatr”, w czasie których spotkacie si´ z aktorami. Opowiedzà Wam o swej pracy, zademonstrujà techniki lalkowe i odkryjà przed Wami niektóre tajemnice teatru! • Proponujemy Wam równie˝ warsztaty teatralne – cykl zaj´ç, w czasie których nauczycie si´ tworzyç scen´ teatralnà, wykonaç lalk´, stosowaç techniki jej animowania, budowaç rol´ teatralnà. • Pi´cioro pierwszych dzieci, które obchodzà urodziny akurat w dniach sobotnich i niedzielnych przedstawieƒ, otrzyma bezp∏atny bilet.

• Zapraszamy na nasze strony internetowe: www.pleciuga.pl na których, mi´dzy innymi, znajduje si´ aktualny repertuar. • Czekamy na Wasze propozycje: teksty, recenzje, opinie, rysunki. Nadsy∏ajcie je na adres Teatru Lalek “Pleciuga” z dopiskiem „Gabit” lub korzystajàc ze skrzynki: literat@pleciuga.pl

Bilety mo˝na zamawiaç: wysy∏ajàc e-mail na adres widz@pleciuga.pl lub dzwoniàc tel./fax 091/ 433 58 04 Kierownik Biura Obs∏ugi Widzów Jadwiga Wójcik

Wydawca: Teatr Lalek „Pleciuga”, ul. Kaszubska 9, 70-403 Szczecin, tel. 091 43 41 002 (centrala) redaktorka – El˝bieta Stelmaszczyk fot.: Dariusz Kamiƒski, Zbigniew Niecikowski opracowanie graficzne – Danuta Dàbrowska-Wojciechowska sk∏ad i repro: Anna Rajska, SOFT VISION, Szczecin, ul. Madaliƒskiego 9; tel. [0-91] 485 48 73...4 druk: „Colorado”, al. Woj. Polskiego 184 B, Szczecin, tel. [0-91] 486 41 00 Redakcja zastrzega sobie prawo do skracania i zmian nades∏anych tekstów.


Gabit nr 26  
Advertisement
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you