Page 1

หนังสัน้ เรื่อง ไดอารี่จาก…ฉันเอง Theme: ความรัก Synopsis: เรื่ องราวความรักของหญิงสาวที่มีรอยยิ ้มอันสดใส ชอบเขียนไดอารี่ เป็ นชีวติ จิตใจ ด้ วยความบังเอิญ ของ โชคชะตาได้ ทําให้ ขาและเธอที่พบเจอกันโดยบังเอิญที่ร้านอาหาร เพราะรอยยิ ้มนันคื ้ อจุดเริ่มต้ นที่ทําให้ จากคนแปลกหน้ า กลายเป็ นคนรู้จกั และกลายเป็ นคนรู้ใจ ซึ่งทังหมดนี ้ ้ได้ เกิดเป็ นความรักเล็กๆ แต่แล้ ว ฟ้าก็ต้องทําให้ เราพรากจากกัน เลยทําให้ ความสัมพันธ์ห่างหาย จนทําให้ เกิดการทะเลาะกัน ด้ วยความ ที่ไม่เข้ าใจเพียงเล็กน้ อย สุดท้ ายความรักของเค้ าทังสองก็ ้ กลับมาเป็ นดังเดิม ด้ วยเพราะคําว่ารัก และห่วงใย Plot:ความสัมพันธ์ระหว่างปิ งกับแพม ตังแต่ ้ ตอนรู้จกั ทะเลาะกัน และคืนดีกนั

Act1 Exposition : แพมหญิงสาวที่มีรอยยิ ้มสดใส มีความฝั นจะไปเรี ยนต่อต่างประเทศ Point of Attact : แพมได้ เจอกับปิ งครัง้ แรกที่ร้านอาหารที่แพมทํางาน Act2 Complications1 : แพมกับปิ งเริ่ มสนิทสนมกัน Complications2 : แพมกับปิ งต้ องแยกจากกัน


Act3 Climax: ปิ งกับแพมทะเลากัน เพราะเรื่ องเข้ าใจผิดเล็กน้ อย Donouement : ปิ งไปง้ อแพม แล้ วในที่สดุ ก็คืนดีกนั

Treatment แพมหญิงสาว อายุ 19 เป็ นนักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง แพมเป็ นคนที่มีรอยยิ ้มสดใส ไปไหนก็ยิ ้ม จึงมีแต่คนชอบ งานอดิเรกของแพมคือเขียนไดอารี่ แพมมีความฝั น อยากจะสอบชิงทุนไปเรี ยนต่างประเทศ ระหว่างศึกษาในมหาวิทยาลัย แพมได้ ทํางานพิเศษที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง แพมได้ เจอกับเค้ าคนนันที ้ ่มีชื่อว่าปิ ง เป็ นเด็กใหม่ที่เพิง่ ผ่านการคัดเลือกให้ เข้ า มาทํางาน ผู้จดั การร้ านวางใจแพม เพราะแพมทํางานมานาน ขยัน จึงให้ แพมเป็ นคนสอนงานให้ กบั ปิ ง ด้ วยความที่แพม เป็ นคนที่มีรอยยิ ้มเป็ นมิตร จึงไม่แปลกเลยที่ปิง จะแอบหลงรักแพม เมื่อเวลาผ่านไปทําให้ ร้ ูวา่ เราสองคนสนิทสนมกันมาก ขึ ้น เพราะคุยกันทุกวัน ความสัมพันธ์ก็เลยเปลี่ยน จากคนรุ้จกั เป็ น เพื่อน และเป็ นคนที่คอยเอาใจใส่กนั เวลาผ่านไปเดือน กว่าๆ ก็มีเหตุที่ทําให้ ปิงต้ องแยกจากแพม เพราะ ปิ งต้ องถูกย้ ายไปทํางานในสาขาที่จะเปิ ดใหม่ ดังนันจึ ้ ง ทําให้ ความสัมพันธ์ ของทังคู ้ ค่ อ่ ยๆลดลง นานๆได้ เจอกันที แต่สดุ ท้ ายปิ งกลับเป็ นคนพลาดที่พดู โดยไม่คดิ ทําให้ แพมเสียใจ จน แพมหายไปจากชีวติ ปิ งสักพัก ปิ งรู้สกึ เหงามาก ทําอะไรไม่ถกู เหมือนขาดอะไรไป ปิ งทนไม่ได้ ที่แพมหายไป ปิ งจึงไปตาม แพมกลับมา โดยการง้ อแพม และชวนแพมไปทานข้ าว ในที่สดุ แพมก็ยอมคืนดีด้วย เพราะคําว่ารัก และ คําว่าห่วงใยจา กปิ งนัน่ เอง

Character ตัวละครหลัก แพมหญิงสาว อายุ 19 เป็ นนักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง แพมเป็ นคนที่มีรอยยิ ้มสดใส ไปไหนก็ยิ ้ม จึงมีแต่คน ชอบ งานอดิเรกของแพมคือเขียนไดอารี่ แพมมีความฝั น อยากจะสอบชิงทุนไปเรี ยนต่างประเทศ ระหว่างศึกษาใน มหาวิทยาลัย แพมได้ ทํางานพิเศษที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ปิ งชายหนุ่มแสนเรี ยบร้ อย ได้ มาทํางานพิเศษที่เดียวกับแพม ปิ งตกหลุมรักในรอยยิ ้มของแพมมาก ถ้ าขาดไปปิ งคงอยู่ไม่ได้ ตัวละครเสริม ผู้จัดการร้ านอาหาร เป็ นคนที่ทําให้ ปิงและแพมได้ ร้ ูจกั กัน และได้ รักกันในที่สดุ

Scenario


1.int. ห้ องนอนของแพม –night -แพมเปิ ดสมุดไออารี่ -แพมเขียนบันทึก -แพมปิ ดสมุดไดอารี่ -แพมเดินไปที่เตียงแล้ วปิ ดไฟนอน 2. Ext. มหาวิทยาลัย–ฟุตบาทข้ างตึก –Day -แพมเดินบนฟุตบาท -แพมยิ ้มทักทายเพื่อนๆ -ภาพตัดไปที่แพมกําลังทํางานพิเศษที่ร้านอาหาร -ภาพแพมกําลังตังหน้ ้ าตังตาอ่ ้ านหนังสือ 3.int. ร้ านอาหารแห่ งหนึ่ง –Day -แพมทํางานอยู่ปกติ -ปิ งเดินเข้ ามาคุยกับแพม -แพมพูดด้ วยท่าทางยิ ้มแย้ ม -แพมเรี ยกผู้จดั การมา -ผู้จดั การมาคุยกับปิ ง 4.int. ครัวในร้ านอาหารแห่ งหนึ่ง –Day -ผู้จดั การเรี ยกแพมมาคุย -ผู้จดั การฝากให้ แพมช่วยสอนงานปิ ง -แพมแนะนําตัว เริ่มทําความรู้จกั กับปิ ง -ปิ งแนะนําตัว -แพมแนะนําส่วนต่างๆภายในร้ านให้ ปิง

5. int. ห้ องนอนของแพม –night


-แพมเปิ ดสมุดไออารี่ -แพมเขียนบันทึก -แพมปิ ดสมุดไดอารี่ -แพมนัง่ ยิ ้ม 6.int. ห้ องพักพนักงานในร้ านอาหารแห่ งหนึ่ง –Day -แพมชวนปิ งคุยเรื่ องงาน -ปิ งบอกถึงเวลาที่เราจะต้ องย้ ายแล้ ว -แพมขอเฟสบุ๊คปิ ง -ปิ งให้ เฟสบุ๊คแพม -แพมค้ นหาเฟสบุ๊คปิ งในมือถือ -แพมยื่นให้ ปิงดูที่มือถือ -ปิ งพูดกับแพมใช่แล้ ว -แพมพูดโอเค งันอย่ ้ าลืมรับนะ -ปิ งพูด จ้ า 7.int. บ้ านของแพม-หน้ าจอคอม –Night -แพมอยู่หน้ าคอม -แพมเข้ าไปทักเฟสบุ๊คปิ ง -ปิ งตอบกลับมา -แพมกับปิ งคุยกันหยอดกันจนนาน -ปิ งกล่าวบอกลา ฝั นดี -แพมกล่าวบอกลา ฝั นดี -แพมนัง่ อมยิ ้มไม่หยุด -แพมปิ ดคอมแล้ วเตรี ยมตัวขึ ้นไปนอน

8.int. ห้ องนอนของแพม –night -แพมเปิ ดสมุดไออารี่ -แพมเขียนบันทึก -แพมปิ ดสมุดไดอารี่ -แพมนัง่ ยิ ้มกับตัวเองในหัวมีแต่เรื่ องปิ ง


9.int. ห้ องพักพนักงานในร้ านอาหารแห่ งหนึ่ง –Day -ปิ งพูดกับแพมไม่ชอบเลยการจากลา -แพมถาม ถ้ าไปจะคิดถึงเราไหม -ปิ งบอกแน่นอน -แพมบอกไว้ เราจะไปหานะ เรากลับละ บายๆ -ปิ งบอกจ้ า 10.int. ห้ องนอนของแพม –night -แพมเปิ ดสมุดไออารี่ -แพมเขียนบันทึก -แพมปิ ดสมุดไดอารี่ -แพมถอนหายใจ 11.int. บ้ านของแพม-หน้ าจอคอม –Night ซูมไปที่เจอคอม -แพม: ปิ ง พรุ่งนี ้เลิกงานกี่โมงหรอ Enter -ปิ ง: ห้ าโมงอ่า มีอะไรรึเป่ า Enter -แพม: อยากคุยด้ วยหน่อยอ่ะ Enter -ปิ ง: >< เธอนี่หาเรื่ องอยากเจอตลอดเลยนะ Enter -แพม: นะ ^^ Enter -ปิ ง: ไม่อยากโกหกว่าไม่วา่ ง...เพราะเราโกหกไม่เนียน...แต่อยากบอกว่า...เธอกับฉันเราไม่ควรเจอกันบ่อยเกินไป ฉันไม่อยากทําอะไรที่มากเกินไปแล้ ว ไม่อยากให้ เธอคิดไปไกล>< Enter -แพม : เข้ าใจแล้ วค่ะ ไปนอนแล้ วนะ ฝั นดีคะ Enter -ปิ ง:ขอโทษนะที่พดู ไปแบบนัน...ฉั ้ นรู้ว่าห้ ามความรู้สกึ ใครไม่ได้ ...แต่แค่ฉนั ยังไม่พร้ อมที่จะมีใครจริงๆ...และบ้ างเวลาฉันก็ ต้ องการเวลาส่วนตัวบ้ างอะไรบ้ าง...ขอโทษที่ยงั ไม่ได้ คิดไปไกลแบบเธอ...ฝั นดี Enter -ภาพซูมมาที่แพม แพมรู้สกึ นิ่งๆ และอึ ้ง แพมเสียใจนิดหน่อย -แพมได้ ขึ ้นสเตตัสบน facebook -แพมก็ปิดคอมแล้ วขึ ้นไปนอน 12.int. บ้ านของปิ ง-หน้ าจอคอม –Night


-ปิ งบ่นกับตัวเอง เนี่ยเราไปทําอะไรให้ เค้ าเสียใจรึเป่ า ? (ปิ งพูดกับตัวเอง) -ปิ งรี บเปิ ดเข้ าไปดูที่ facebook แพม -ปิ งตกใจ (ปิ งทําหน้ างงๆ) -ปิ งบ่นกับตัวเอง (ทําท่าหงุดหงิด) -ปิ งเริ่มรู้สกึ คิดถึง -ปิ งจะไปง้ อแพม 13.Ext. สวนสาธาราณะ–day -ปิ งโทรไปหาแพม… -ปิ ง: ฮัลโหล แพม -แพม: สวัสดีคะ่ -ปิ ง: ขอโทษ -แพม: ไม่เป็ นไร -ปิ ง: งอลเราอยู่รึเป่ า ? -แพม: อือ ก็คนมันขี ้น้ อยใจ  -ปิ ง: โอ๋ๆ ไม่เอานะ ปิ งมาง้ อละ เดี๋ยววันนี ้ปิ งไปรับแพมไปทานข้ าวนะ -แพม: อือ กี่โมอ่ะ ? -ปิ ง : 19:00 น. เดี๋ยวปิ งไปรับ โอเคนะ -แพม: ค่ะ (แอบยิ ้ม 14.Ext. ระหว่ างขับรถ–night -ปิ ง: เราขอโทษนะเรื่ องวันนัน้ เราไม่ได้ ตงใจพู ั้ ด -แพม: ไม่เป็ นไร -ปิ ง :แพมรู้ไหม ไม่มีแพมปิ งเหงามาก ปิ งรู้สกึ เหมือนอะไรบางอย่างหายไป ปิ งขอโทษที่ไม่เข้ าใจความรู้สกึ แพม -แพม: ปิ งรู้ไหม แพมก็เหงานะ -ปิ ง: (ยิ ้ม) ถ้ าเหงาอย่างนี ้ต้ องมากอดให้ หายเหงาสักหน่อยละ อิอิ -แพม: ไม่ให้ กอดหรอกน่า แบร่ -ปิ ง: ปิ งรักแพมนะ ^^ -แพม: อือ เหมือนกัน  (แพมแก้ มแดง)

15. int. ห้ องนอนของแพม -nigth


-แพมเปิ ดสมุดไออารี่ -แพมเขียนบันทึก -แพมปิ ดสมุดไดอารี่ End

ไดอารี่จาก…ฉันเอง


Screenplay 1. int. ห้ องนอนของแพม -nigth ภาพจับไปที่สมุดไดอารี่ ที่วาดอยู่บนโต๊ ะไม้ สีนํ ้าตาล แพม กําลังนัง่ เขียนบันทึกลงในสมุดไดอารี่ ของเธอที่เป็ นประจําทุกวัน ซูมเข้ าไปในไดอารี่ ที่เธอเขียน ถึงเธอ... วันนี ้เป็ นอีกวันที่ฉนั รู้สกึ ดี มีเรื่ องราวมากมายผ่านเข้ ามา ฉันคงจํามันได้ แค่วนั นี ้ หรื อมากกว่านัน้ คงจําไปถึงวันพรุ่งนี ้ ในไม่ช้ามันก็จะจางไป แต่ถ้าบางทีมีใครบางคนอยู่ในเรื่ องราวเหล่านัน้ ฉันอาจจําได้ ตลอด ขอแค่นึกรอยยิ ้มก็ออกมา จะว่าไปฉันก็เจอเรื่ องราวที่มีใครบางคน เป็ นส่วนประกอบอยู่ไม่น้อยเลยนะ ใครบางคนที่มีความหมายกับฉัน และยังทําให้ ฉนั ยิ ้มได้ เมื่อนึกถึงมัน จาก ฉันเอง คนเคยคุ้นเคย :) แพมปิ ดสมุดไดอารี่ ซูมออกทังหมดให้ ้ เห็นภาพกว้ างทัว่ ห้ อง ขณะที่แพมกําลังเขียนไดอารี่ เสร็จ แพม ผลักตัวออกจากอี ้ เดินไปนอนบนเตียงแล้ วปิ ดโคมไฟบนหัวเตียง ภาพทังหมดค่ ้ อยๆมืดลง

ตัดไป

2. Ext. มหาวิทยาลัย–ฟุตบาทข้ างตึก –Day


ภาพแพมกําลังเดินผ่านฟุตบาทข้ างตึก พลางเจอเพื่อนๆที่เดินสวนผ่านเธอ ต่างทักทายและยิ ้มแย้ ม ภาพตัดไปที่แพมกําลังทํางานในร้ านอาหาร ภาพตัดไปที่แพมกําลังมุง่ มัน่ อ่านหนังสือ เพื่อเตรี ยมสอบชิงทุน เสียงบรรยายประวัตขิ องแพม(ให้ สมั พันธ์กบั ภาพด้ านบน) แพม นักศึกษาสาว ปี 3 แห่งมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง เธอเป็ นคนที่คอ่ ยข้ างใช้ ชีวติ ง่าย อัธยาศัยดี รอยยิ ้มของเธอเป็ นที่ ประทับใจกับทุกคนในเวลาที่เธอทักทาย ตอนนี ้แพมทํางานพาร์ ทามอยู่ที่ร้านอาหารชื่อดังแห่งหนึ่งเพื่อหารายได้ เสริม แพม มีความฝั น อยากจะไปเรี ยนต่อต่างประเทศ ตอนนี ้เธอกําลังทําตามความฝั นนันโดยการอ่ ้ านหนังสือสอบเพื่อชิงทุนไป ต่างประเทศ

ตัดไป

3.int. ร้ านอาหารแห่ งหนึ่ง –Day ภาพแพมกําลังทํางานเหมือนเดิมอยู่ในวันหยุดที่ร้านอาหาร มีผ้ ชู ายคนหนึ่งเดินเข้ ามา แต่งตัวดูดี หน้ าตาสะอาดเรี ยบร้ อย แพมกล่าวต้ อนรับด้ วยรอยยิ ้ม แพม สวัสดีคะ รับอะไรดีคะ ปิ ง สวัสดีครับ เอ่อ คือว่าผม มาทดลองงานครับ ที่นดั ไว้ แพม สักครู่นะคะ เดี๋ยวเรี ยก ผู้จดั การร้ านให้ นะคะ (ยิม้ ) ปิ ง ครับ (ยิ ้ม) นี่เป็ นครัง้ แรกระหว่างแพมและเค้ า ได้ พบกัน

ตัดไป


4.int. ครัวในร้ านอาหารแห่ งหนึ่ง –Day หลังจากที่ผ้ จู ดั การร้ านคุยกับผู้ชายคนนันเสร็ ้ จก้ ได้ เรี ยกแพมเข้ ามาคุยต่อ ผู้จัดการร้ าน แพม ฝากดูแลและสอนงานให้ ด้วยนะ พี่ฝากด้ วย แพม คะ (ยิ ้ม) หลังจากแพมคุยกับผู้จดั การร้ านเสร็จ แพมพลางเดินเข้ าไปในครัวและชวนชายคนนันพู ้ ดคุย แพม นายชื่ออะไรหรอ ? ปิ ง เราชื่อปิ งนะ เธอละ ? แพม เราชื่อแพมนะ ยินดีที่ได้ ร้ ูจกั นะปิ ง (ยิ ้ม) ปิ ง เช่นกันนะครับ แพม เดี๋ยววันนี ้เราจะมาช่วยสอนงานและให้ เธอทําความรู้จักส่วนต่างๆของร้ านนะ (ยิ ้ม) ปิ ง ได้ เลย (ยิ ้ม) ภาพทัง้ 2 ยิ ้มอย่างมีความสุขระหว่างที่แพมกําลังสอนงานให้ ปิง ตัดไป

5. int. ห้ องนอนของแพม –night


แพมกําลังนัง่ เขียนบันทึกลงในสมุดไดอารี่ ของเธอที่เป็ นประจําทุกวัน ซูมเข้ าไปในไดอารี่ ที่เธอเขียน

ถึงเธอ วันนี ้เราเจอกัน วันนี ้เราทักกัน ฉันกับเธอ เธอน่ารักจัง จากฉันเอง แพมปิ ดสมุดไดอารี่ แล้ วนัง่ ยิ ้ม ^^

ตัดไป

6.int. ห้ องพักพนักงานในร้ านอาหารแห่ งหนึ่ง –Day ผ่านไปหลายสัปดาห์ ปิ งเริ่มมีความชํานาญมากขึ ้น จนกระทัง่ ร้ านเราจะขยายสาขา ปิ งจึงต้ องจําเป็ นที่จะได้ ย้ายสาขา ไป อยู่อีกสาขาหนึ่ง ขณะที่ปิงและแพมกําลังพักเบคร แพม ปิ ง พรุ่งนี ้ก็วนั สุดท้ ายแล้ วนะที่เธอจะได้ มาทํางานที่ร้านนี ้ แล้ วเธอก็จะต้ องย้ ายได้ อีกสาขาแล้ ว ปิ ง ใช่ พรุ่งนี ้วันสุดท้ ายแล้ ว เราไม่ชอบเลยอ่ะ เราเกลียดการจากลาจัง แพม ไม่เป็ นไรหรอกน่า เดี๋ยวยังไงเราก้ ได้ เจอกันอยู่ (ยิ ้ม) ปิ ง อืม เนอะ (ยิ ้ม) แพม


ปิ ง เราขอ Facebook เธอหน่อยสิ เพื่อมีอะไรจะได้ ตดิ ต่อ ปิ ง อืม ได้ สๆิ ping jirapong นี่ชื่อเฟสเรานะ แพมกําลังก้ มหน้ าก้ มตาค้ นหาชื่อ facebook ของปิ ง ผ่าน โทรศัพท์ … แพม อันนี่ใช่ไหม ? แพมพลางยื่นโทรศัทพ์ให้ ปิงดู ปิ ง อืมๆ ใช่แล้ ว แพม แอดไปแล้ วนะ อย่าลืมรับละ (ยิ ้ม) ปิ ง จ้ า (ยิ ้ม)

ตัดไป

7.int. บ้ านของแพม-หน้ าจอคอม –Night แพมนัง่ อยู่หน้ าคอม กําลังเปิ ด facebook เล่น ทันใดนัน้ ปิ ง ก็รับแอดแพมเป็ นเพื่อน แพมรี บเข้ าไปใน หน้ า wall ของปิ ง พร้ อมกับพิมทักทาย ซูมไปที่จอคอมหน้ า facebook แพม: สวัสดีจ้า จํากันได้ รึเป่ า ? :D ซูมไปที่แพมกด Enter ปิ ง : สวัสดีครับ แพม อิอิ เกือบจําไม่ได้ แล้ วว่าใคร รูปสวยจัง :) ซูมไปที่ปิงกด Enter ภาพสลับระหว่างปิ งกับแพมกําลังก้ มหน้ าก้ มตาพิมพิข์ ้ อความบน facebook


นี่คืออีกครัง้ ที่แพมและปิ งได้ คยุ กัน หลังจากเลิกงาน ทังสองคน ้ ต่างพิมข้ อความหยอดกันจนหวาน จนเวลาผ่านไปหลาย ชัว่ โมงจนปิ ง พิมต่อกลับไปว่า

ซูมไปที่จอคอมหน้ า facebook ปิ ง : พรุ่งนี ้เราจะทําตัวถูกไหมนะ ^^ Enter แพม : ทําไมอ่ะ ก็ทําตัวปกติสิ :) Enter ปิ ง : เราจะกล้ าทักเธอเหมือนเดิมรึเป่ าก็ไม่ร้ ู (เขิน) Enter ไปละ Enter ฝั นดีนะ จุบ ^^ Enter แพม: ฝั นดีนะ จิบิ ^^ Enter ซูมไปที่หน้ าแพม แพมได้ แต่นงั่ อมยิ ้ม ไม่หยุด จากนันแพมก็ ้ ปิดคอมแล้ วแล้ วเตรี ยมตัวขึ ้นไปห้ องนอน

ตัดไป

8.int. ห้ องนอนของแพม –night แพมกําลังนัง่ เขียนบันทึกลงในสมุดไดอารี่ ของเธอที่เป็ นประจําทุกวัน ซูมเข้ าไปในไดอารี่ ที่เธอเขียน ถึงเธอ ฉันเคยคุยกับเธอไม่บอ่ ยนักหรอก ส่วนใหญ่ฉนั เองจะทักเธอก่อน เธอชอบเล่นมุกที่คนอื่นคิดว่ามันแป้กมาก แต่ฉนั กลับชอบที่จะหัวเราะให้ กับมุกของเธอ ฉันว่ามันน่ารักดีออก เธอดูมีความพยายามที่จะทําให้ คนอื่นหัวเราะ บอกตามตรงนะสําหรับฉันมันตลกมากเลยละ ฮ่าๆ ^^


จากฉันเอง แพมปิ ดสมุดไดอารี่ แพมนัง่ คิดเรื่ องในหัวที่มีแต่ปิง… (เสียงในความคิด) แพมรู้สกึ ดีเป็ นพิเศษเวลาที่ได้ คยุ กับปิ งมันทําให้ แพมรู้สกึ ดีมากๆ ปิ งจะรู้ไหมนะ ^^ ตัดไป 9.int. ห้ องพักพนักงานในร้ านอาหารแห่ งหนึ่ง –Day วันนี ้เป็ นวันสุดท้ ายแล้ วที่แพมกับปิ งจะได้ เจอกันเพราะปิ งจะต้ องย้ ายไปอยู่อีกร้ าน ปิ ง แพม พรุ่งนี ้เราก็จะต้ องไปแล้ วอ่ะ เราไม่ชอบการจากลาเลยอ่ะ แพม นัน่ นะสิ ถ้ าไปแล้ วปิ งจะคิดถึงเราไหม ปิ ง แน่นอน ฉันต้ องคิดถึงรอยยิ ้มของเธอ เพราะจะไม่มีใครยิ ้มให้ ฉนั อีก (สีหน้ าเศร้ า) แพม เอาหน้ า ถ้ ายังไงว่างเราจะไปหาปิ งนะ ^^ เรากลับบ้ านก่อนะ บายๆ ปิ ง บายๆ (ยิ ้ม)

ตัดไป

10.int. ห้ องนอนของแพม –night แพมกําลังนัง่ เขียนบันทึกลงในสมุดไดอารี่ ของเธอที่เป็ นประจําทุกวัน


ซูมเข้ าไปในไดอารี่ ที่เธอเขียน ถึงเธอ ฉันอยากคุยกับเธอนะ ไม่ร้ ูวา่ อยากคุยกับเธอตังแต่ ้ ตอนไหน แล้ วก็ไม่ร้ ูเหมือนกัน ว่าทําไมท้ องมันถึงปั่ นป่ วนทุกที ที่เจอเธอ ฉันไม่ชอบเลยนะการจากลา ฉันรู้วา่ มันห้ ามไม่ได้ แต่ก็นะ…. จากฉันเอง แพมปิ ดสมุดไดอารี่ แพมนัง่ ถอนหายใจ นี่เราจะต้ องจากกันแล้ วหรอ ? (เสียงในความคิด)

ตัดไป

11.Ext. กาดหน้ ามอ–night หลังจากเวลาผ่านไป 1 เดือน ที่แพมกับปิ ง ไม่ได้ คอ่ ยเจอกัน วันนี ้เค้ าได้ กลับมาเจอกันอีกครัง้ ปิ งไปรับแพมที่บ้าน แล้ วชวนกันมาทานข้ าว ที่กาดหน้ ามอ ปิ ง เป็ นยังไงบ้ างแพม สบายดีไหม ? แพม ไม่คอ่ ยสบายเท่าไหร่ (เสียงอู้อี ้ในลําคอ พร้ อมกับเสียงไอ) ปิ ง ทานยาด้ วยนะ เป็ นห่วง ^^ แพม


จ้ า ^^ ภาพปิ งกับแพมเดินเที่ยวในกาดหนังทานอาหารเสร็จ ทังสองคนดู ้ มีความสุขมากหลังจากที่ไม่ได้ เจอกันมานาน

ตัดไป

10.int. ห้ องนอนของแพม –night แพมกําลังนัง่ เขียนบันทึกลงในสมุดไดอารี่ ของเธอที่เป็ นประจําทุกวัน ซูมเข้ าไปในไดอารี่ ที่เธอเขียน ถึงเธอ หนึ่งเดือนแล้ วสินะที่เราไม่ได้ เจอกัน ฉันชอบเธอเพราะอย่างนี ้ละ เธอไม่ได้ ดดู ีอะไรในสายตาใคร หรื ออาจจะดูดีก็ได้ มงั ้ แต่ฉนั คิดว่าเธอน่ะได้ ใจใครหลายคนแล้ วละ (อย่าบอกใครนะว่าฉันคือหนึ่งในนัน) ้ จากฉันเอง

แพมปิ ดสมุดไดอารี่ แพมนัง่ ยิ ้มอีกครัง้ หลังจากที่ได้ เจอปิ ง แพมมีความสุขมาก (ยิ ้ม)

ตัดไป ภาพพระอาทิตย์ขึ ้นและตก แสดงถึงเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วของวันนัน้

11.int. บ้ านของแพม-หน้ าจอคอม –Night


หลังจากที่แพมเจอปิ งผ่านไปได้ 4 แพมคิดถึงมาก แพมอยากเจอปิ งอีก แพมเลยทักแชทไปหาปิ ง ซูมไปที่เจอคอม แพม: ปิ ง พรุ่งนี ้เลิกงานกี่โมงหรอ Enter ปิ ง: ห้ าโมงอ่า มีอะไรรึเป่ า Enter แพม: อยากคุยด้ วยหน่อยอ่ะ Enter ปิ ง: >< เธอนี่หาเรื่ องอยากเจอตลอดเลยนะ Enter แพม: นะ ^^ Enter ปิ ง: ไม่อยากโกหกว่าไม่วา่ ง...เพราะเราโกหกไม่เนียน...แต่อยากบอกว่า...เธอกับฉันเราไม่ควรเจอกันบ่อยเกินไป ฉันไม่อยากทําอะไรที่มากเกินไปแล้ ว ไม่อยากให้ เธอคิดไปไกล>< Enter แพม : เข้ าใจแล้ วค่ะ ไปนอนแล้ วนะ ฝั นดีคะ Enter ปิ ง:ขอโทษนะที่พดู ไปแบบนัน...ฉั ้ นรู้วา่ ห้ ามความรู้สกึ ใครไม่ได้ ...แต่แค่ฉนั ยังไม่พร้ อมที่จะมีใครจริงๆ...และบ้ างเวลาฉันก็ ต้ องการเวลาส่วนตัวบ้ างอะไรบ้ าง...ขอโทษที่ยงั ไม่ได้ คิดไปไกลแบบเธอ...ฝั นดี Enter ภาพซูมมาที่แพม แพมรู้สกึ นิ่งๆ และอึ ้ง แพมเสียใจนิดหน่อย แพมคิดว่า แพมคง ไปวุน่ วายกับชีวติ ปิ งมากเกินไป แพมจะหายไปสักพัก… (เสียงในความคิด) หลังจากนันแพมได้ ้ ขึ ้นสเตตัสบน facebook ปล่อยแล้ วนะ ความรักที่เหมือนลูกโป่ ง กลับสูต่ วั เองอันสงบอีกครัง้ … Enter จากนันแพมก็ ้ ปิดคอมแล้ วขึ ้นไปนอน โดยที่วนั นี ้เธอไม่เขียนไดอารี่ ของเธอ ตัดไป

12.int. บ้ านของปิ ง-หน้ าจอคอม –Night


หลังจากปิ งกลับมาจากทํางานพิเศษ ปิ งไม่เห็นแพมออนเหมือนทุกๆวัน ปิ งรู้สกึ ประหลาดใจ ว่าเกิดอะไรขึ ้นรึเป่ า เพราะ ปกติปิงจะเป็ นคนทักแพมทุกวัน และแพมจะคอยมากดไลค์สเตตัสปิ งทุกวัน แต่วนั นี ้แพมหายไปไหน ปิ งนึกขึ ้นได้ ถึงคําพูด เมื่อวันก่อน เนี่ยเราไปทําอะไรให้ เค้ าเสียใจรึเป่ า ? (ปิ งพูดกับตัวเอง)

ปิ งรี บเปิ ดเข้ าไปดูที่ facebook แพม แล้ วค่อยเลื่อนมาดูสเตตัสของแพม "เธอห้ ามฝนตกได้ ไหมล่ะ มันก็เหมือนการพยายามห้ ามความคิดถึงของฉันนัน่ แหละ" เมื่อวานนี ้ เวลา 23:34 น. ปล่อยแล้ วนะ ความรักที่เหมือนลูกโป่ ง กลับสูต่ วั เองอันสงบอีกครัง้ .. เมื่อวานนี ้ เวลา 22:22 น. ปิ งตกใจ เค้ าหมายถึงเราหรอ ? (ปิ งทําหน้ างงๆ) แย่ละ นี่เราไม่ร้ ูมาก่อนเลยหรอว่าเค้ าเป็ นห่วงเราคิดถึงเราตลอด โอ้ ยยยยย (ปิ งบ่นกับตัวเอง) เห้ ออออ…. เวลาผ่านไป ปิ งรู้สกึ อ่านหนังสือไม่ร้ ูเรื่ อง (ทําท่าหงุดหงิด) เพราะเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง ปิ งไม่ได้ คยุ กับแพม ปิ งเริ่มรู้สกึ คิดถึง เอาละ ยังไงพรุ่งนี ้ต้ องไปง้ อให้ ได้ (ปิ งพูดกับตัวเอง)

ตัดไป

13.Ext. สวนสาธาราณะ–day


วันนี ้ปิ งหยุดทํางาน ปิ งตังใจจะมาง้ ้ อแพม ด้ วยการชวนไปกินข้ าว เพราะปิ งรู้สกึ ว่าการที่แพมหายไปนัน้ ปิ งคิดถึงแพมมาก ปิ งเหงา ปิ งอยากให้ แพมกลับมา ปิ งโทรไปหาแพม… ปิ ง: ฮัลโหล แพม แพม: สวัสดีคะ่ ปิ ง: เอ่อออ แพมม คือ..ว่า เราขอโทษนะที่พดู ออกไปวันนัน้ เรารู้สกึ ผิดมาก แพมรู้ไหม แพมหายไป ปิ งคิดถึงมาก ปิ งไม่มี สมาธิแม้ แต่จะอ่านหนังสือ ปิ งเป็ นห่างแพมมาก แพมอย่าหายไปอีกนะ แพม: อือ เราไม่โกรธหรอก เราเข้ าใจดี ปิ ง: งอลเราอยู่รึเป่ า ? แพม: อือ ก็คนมันขี ้น้ อยใจ  ปิ ง: โอ๋ๆ ไม่เอานะ ปิ งมาง้ อละ เดี๋ยววันนี ้ปิ งไปรับแพมไปทานข้ าวนะ หายงอลนะ น๊ าๆๆๆๆ แพม: อือ กี่โมอ่ะ ? ปิ ง : 19:00 น. เดี๋ยวปิ งไปรับ โอเคนะ แพม: ค่ะ (แอบยิ ้ม)

ตัดไป

14.Ext. ระหว่ างขับรถ–night ปิ ง เราขอโทษนะเรื่ องวันนัน้ เราไม่ได้ ตงใจพู ั้ ด แพม ไม่เป็ นไร ปิ ง แพมรู้ไหม ไม่มีแพมปิ งเหงามาก ปิ งรู้สกึ เหมือนอะไรบางอย่างหายไป ปิ งขอโทษที่ไม่เข้ าใจความรู้สกึ แพม แพม ปิ งรู้ไหม แพมก็เหงานะ ปิ ง (ยิ ้ม) ถ้ าเหงาอย่างนี ้ต้ องมากอดให้ หายเหงาสักหน่อยละ อิอิ


แพม ไม่ให้ กอดหรอกน่า แบร่ ปิ ง ปิ งรักแพมนะ ^^ แพม อือ เหมือนกัน  (แพมแก้ มแดง)

ตัดไป

15. int. ห้ องนอนของแพม -nigth แพม กําลังนัง่ เขียนบันทึกลงในสมุดไดอารี่ ของเธอที่เป็ นประจําทุกวัน ซูมเข้ าไปในไดอารี่ ที่เธอเขียน ถึงเธอ... ความในใจ จากฉันถึงเธอ รู้มยว่ ั ้ าถ้ าฉันเป็ นเธอฉันจะไม่คดิ อะไรให้ มนั มากมาย เพราะฉะนันถ้ ้ าฉันเป็ นเธอ ฉันจะเลือกฉัน :) จาก ฉันเอง แพมปิ ดสมุดไดอารี่ .. End


บทหนังสัน้ เรื่ อง ไดอารี่ จาก...ฉันเอง

นางสาวพิชชาธาดา อินทร์ แก้ ว รหัส 5318102333 สาขาการสื่อสารดิจิทลั

บทหนังสั้น ไดอารี่จากฉันเอง  

บทหนังสั้น

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you