Page 1

ตตัวอยย่ าง ตราบาปปรารถนา หมายเหตตุ : นนนี่เปป็ นเพนยงตต้ นฉบตับดราฟทท์ แรกเทย่ านตันนั้ ใหต้ อย่านเพพนี่อตตัดสสินใจ ยตังไมย่ ผย่านการแกต้ ไขคคาผสิด ขตัดเกลา จากกองบ .ก. 1. "พอดดูเททียบกกันแบบนที นี้ไมม่เหห็นเหมมือนทางตาฉกัตรสกักกระผทีก" คคุณหญญิงศจทีรกัตนน์ รชนญิมขคุ เอม่ยหลกังจากปลม่อยมมือททีที่จบกั ปลายคางของชายหนคุม่มวกัยราวๆ สญิบเกก้ าปที ททีที่นงกัที่ บนพมื นี้นพรมตตที่ากวม่าทคุกคนกม่อนจะหกันไปพดูดกกับชายหนคุม่มททีที่สวมแวม่นอทีกคน "ผล ตรวจอทีเอห็นเอนกันที่ ถดูกตก้ องแนม่หรมื อฉกัตร" "ไมม่ผญิดหรอกครกับคคุณแมม่ เดห็กคนนที นี้...เปห็ น…ลดูกของผมกกับถนอมนวล" ฉกัตรเกลก้ าตอบผดูก้เปห็ นมารดาอยม่างออึดอกัดใจ เขา ไมม่หนกั ไปมอง 'ลดูกชาย' ททีที่นงกัที่ พกับเพทียบเรที ยบรก้ อยเลยสกักครกังนี้ ตกังแตม่ นี้ พาบคุตรชายททีที่ไมม่เคยเลที นี้ยงดดูตงแตม่ กั นี้ เกญิดเหยทียบยม่างสดูม่คฤหาสนน์ รชนญิมขคุ หลกังจากผลพญิสจดู นน์ความเปห็ นพม่อลดูกยมืนยกันชกัดเจน "อาจจะเหมมือนทางฝกัที่ งแมม่เขากห็ไดก้ นะคะคคุณแมม่" ผดูก้ททีที่เอม่ยเสทียงนคุม่มละมคุนคมือมคุกระวที ภรรยาตทีทะเบทียนของฉกัตรเกลก้ า หญญิงสาววกัยยทีที่สญิบเกก้ าปที มทีบคคุ ลญิกภายนอกปราดเปรที ยว ทกันสมกัยผญิดจากสามทีลญิบลกับ ชายหนคุม่มททีที่อม่อนอาวคุโสกวม่าทคุกคนฝมื นยญิ นี้มกม่อนจะตอบรกับคตาพดูดของ 'แมม่เลที นี้ยง' ททีที่มองอายคุจากใบหนก้ าแลก้ ววกัยหม่างจาก เขาไมม่กทีที่ปที "ใครๆ กห็บอกวม่าผมเหมมือนตาทวดนม่ะครกับ" ปรานตน์วม่าแลก้ วเสรญิ มอยม่างภดูมญิใจ "ตาทวดเปห็ นทหารเรมื อแตม่เสทียชทีวญิตททีที่ ยคุทธนาวทีเกาะชก้ าง" "นอึกวม่าเหมมือนแมม่" ผดูก้เปห็ นยม่ากลม่าวพาดพญิงถอึงมารดาของปรานตน์อยม่างเหยทียดหยาม เนมืที่องจากชายหนคุม่มมทีรดูปลกักษณน์ ผญิดพม่อผญิดแมม่ ผญิวคลต นี้าเขก้ ม รดู ปรม่างสดูงใหญม่ดแดู ขห็งแรงกตายตาจากการทตางานหนกักและเลม่นกทีฬา หากคนเหห็นเขากกับแมม่กห็จะพดูดวม่า เหมมือนพม่อหรมื อ ซอึงที่ แมม่จะกระอกักกระอม่วนตอบวม่าไมม่ใชม่แลก้ วบอกวม่าเขาเหมมือนตาทวดกม่อนจะเปลทีที่ยนเรมืที่ องไปเสทีย ทญิ นี้งใหก้ เขา สงสกัยวม่า 'พม่อ' เปห็ นคนแบบไหน ทตาไมแมม่ถอึงไมม่อยากพดูดถอึง แลก้ วทตาไมถอึงทญิ นี้งเขา ปรานตน์เบนสายตาจกับททีที่ชายหนคุม่มวกัยสามสญิบสทีที่ รดูปรม่างของคนเปห็ นพม่อสดูงโปรม่ง ผญิวขาวอยม่างลดูกผดูก้ดทีมทีอนกั จะกญิน เคก้ า หนก้ านคุม่มนวลคมคาย ทม่าทางสคุภาพเรที ยบรก้ อยจนคญิดไมม่ถอึงวม่าเคยรกักสนคุกจนทตาผดูก้หญญิงคนหนอึที่งทก้ องแลก้ วทญิ นี้ง ปรานตน์ซคุกซม่อนความ ขมขมืที่นไวก้ มญิดชญิดแลก้ วตทีสทีหนก้ าเรที ยบนญิที่ง เขารดูก้ ...คนเปห็ นพม่อจงใจหลบเลทีที่ยงสายตาของเขา "เอาเถอะคม่ะ" สะใภก้ ของบก้ านไกลม่เกลทีที่ย "คคุณฉกัตรกห็ตรวจดทีเอห็นเอพญิสจดู นน์ความสกัมพกันธน์ทางสายเลมือดแลก้ ว หนดูปรานตน์ กห็ถมือวม่าเปห็ นลดูกชายของมคุกคนหนอึที่ง" มคุกระวทียญิ นี้มเอห็นดดูใหก้ ชายหนคุม่มททีที่ซอม่ นความขบขกันไวก้ มญิดชญิดเมมืที่อไดก้ ยญินคตาเรที ยกขานนตาหนก้ าชมืที่อ ของเขา "ปรานตน์คงเหนมืที่อยแลก้ วใชม่ไหมจจ๊ ะ แมม่จดกั ใหก้ แลก้ ว เดทีดี๋ยวใหก้ เดห็กพาขอึ นี้นหก้ องเอาของไปเกห็บกม่อนนะจจ๊ ะ " คตาพดูดหวานเลทีที่ยนจนผดูก้ฟกังนอึกหยกัน แมม่หรมื อ? ชม่างกลก้ าพดูดออกมาไดก้ อายคุหม่างกกันแคม่ไมม่กทีที่ปทีกลก้ าเรที ยกแทนตกัวเองวม่า ‘แมม่’ ไมม่ตก้องรอใหก้ สงกัที่ รอบททีที่สอง สาวใชก้ กห็ชม่วยกกันถมือสกัมภาระททีที่มทีแคม่กระเปป๋ าเปก้สองใบ เดญินนตาชายหนคุม่มททีที่คลานเขม่ากม่อนจะ ลคุกขอึ นี้นเมมืที่อไมม่ไดก้ คต นี้าหกัวผดูก้ใหญม่แลก้ วขอึ นี้นบกันไดวนไปททีที่ชนสามของคฤหาสนน์ กั นี้ เมมืที่ออยดูม่ตามลตาพกังในหก้ องนอนโอม่โถง พมื นี้นททีที่พอๆ กกับหก้ องเชม่ารดูหนดูของตนเอง ปรานตน์กห็คลทีที่ยญิ นี้มขมขมืที่นเหมมือนจะหยกัน เยาะโชคชะตาของตกัวเอง หากไมม่เปห็ นเพราะมคุกระวทีไมม่สามารถมทีลกดู ไดก้ และพม่อของเขากห็ไมม่อยากทตารก้ ายจญิตใจของภรรยาโดย การมทีเมทียอทีกคน ผดูก้เปห็ นยม่าคงไมม่ควานหาตกัวไอก้ หลานนอกคอกอยม่างเขามาชคุบตกัวหรอก สญิบเกก้ าปที กม่อน ถนอมนวล มารดาของเขาเรที ยนอยดูม่ชนมกั กั นี้ ธยมศอึกษาปที ททีที่สาม อทีกไมม่กทีที่เดมือนกห็จะจบการศอึกษาแลก้ ว เพมืที่อนของมารดาททีที่รก้ ดูจกกั มกักจทีที่กบกั บรรดาลดูกคคุณหนดูโรงเรที ยนเอกชนชกักชวนใหก้ ไปรม่วมงานวกันเกญิดของกลคุม่มลดูกทม่านหลานเธอ ความททีที่ตญิดเพมืที่อนและคญิดวม่าคงไมม่มทีเรมืที่ องราวเลวรก้ ายใดๆ มารดาจอึงไปรม่วมงานเลที นี้ยงททีที่แรกๆ กห็จดกั สมกกับงานวกันเกญิด ของลดูกคนรวย ภายในงานมทีเคก้ ก ขนมขบเคที นี้ยว นต นี้าหวานและอาหารตม่างๆ มากมาย แตม่พอลกับหลกังผดูก้ใหญม่ มทีใครบางคนลอบ นตาเครมืที่ องดมืที่มแอลกอฮอลน์ผสมกกับนต นี้าอกัดลม แลก้ ววนกกันดมืที่มอยม่างสนคุกสนาน ทกังแกลก้ นี้ งกกันและดมืที่มเอง


มารดาถดูกเพมืที่อนสาวททีที่พามาคะยกันคะยอใหก้ นี้ ดมืที่มกระทกังที่ เมามาย รดูก้ตวกั อทีกททีกห็ขก้ามวกันซต นี้ายกังนอนเปลมือยเปลม่ากกับเดห็ก ผดูก้ชายตม่างโรงเรที ยน ฝม่ ายหญญิงกห็ทตาอะไรไมม่ถกดู เอาแตม่รก้องไหก้ สม่วนฝม่ ายชายนกันกห็ นี้ ไมม่รก้ ดูจะทตาอยม่างไรกกับความสกัมพกันธน์ททีที่เกญิดขอึ นี้นดก้ วย ความผญิดพลาด ตม่างฝม่ ายจอึงแยกยก้ ายกลกับบก้ านของตกัวเองเมมืที่อหาขก้ อสรคุปไมม่ไดก้ สองเดมือนตม่อมา มารดากห็ตงทก้ กั นี้ องซอึงที่ ตก้ องออกจากโรงเรที ยนกลางคกัน ยายคาดคกันจนรดู นี้ ก้ เรมืที่ องจอึงตามไปเอาเรมืที่ องฝม่ าย ชายเพมืที่อใหก้ รกับผญิดชอบถอึงคฤหาสนน์ตระกดูลรชนญิมขคุ คคุณหญญิงศจทีรทีตนน์ไมม่ยอมรกับเรมืที่ องททีที่เกญิดขอึ นี้นพรก้ อมทกังบอกใหก้ นี้ แมม่ไปเอาเดห็กออก กม่อนจะโยนเงญินปญิ ดปากเพมืที่อใหก้ จบเรมืที่ อง แตม่ยายไมม่ยอมใหก้ ลกดู สาวถดูกเจาะไขม่แดงฟรที ฝม่ ายยม่าจอึงสม่งคนไปถดูกขดูม่คกคุ คาม มารดาจอึงเปห็ นฝม่ ายหกักใจวม่าจะเลที นี้ยงเอง ไมม่ยอม ทตาบาปกรรมกกับเดห็ก ยอมอคุก้มทก้ องลดูกของผดูก้ชายททีที่เคยเจอหนก้ าพม่อเดห็กแคม่ครกังนี้ เดทียว เนมืที่องจากหลกังฝม่ ายยม่ารดูก้เรมืที่ องททีที่ฝม่ายหญญิงทก้ อง กห็สม่งพม่อไปเรที ยนตม่อตม่างประเทศทกันทที มารดาไมม่เคยปรญิ ปากบม่นเรมืที่ องททีที่ทก้องเขาทกังทที นี้ ที่เรที ยนไมม่จบ สดูก้อตคุ สม่าหน์ทนเลที นี้ยงดดูแบบปากกกัดตทีนถทีบ ตกังแตม่ นี้ จตาความไดก้ ยายกม่นดม่าสาปแชม่งพม่อและยม่ากรอกหดูเขา เลม่าเหตคุการณน์อปกั ยศของแมม่ใหก้ เขาฟกั งซต นี้าๆ เวลาโมโหตอนททีที่เขาดมื นี้อซน ปรานตน์จงอึ ซอึมซกับความรดูก้สกอึ ชญิงชกังคนในตระกดูลพม่อททีละนญิด แมก้ มารดาจะเพทียรบอกททีหลกังเสมอวม่าไมม่โทษใครเพราะพลาดจนเสทียสาวเอง กห็ตามทที “พพ่อแกนพ่ะมมันลลกแหงพ่ วมันๆ หลบแตพ่ใตต้ปปีกแมพ่ จนปพ่ านนปีรนี้ ลต้รรึยงมั วพ่าแกนพ่ะเปป็ นลลกมมัน” ยายพดูดดดูหมญิที่นพม่อกรอกหดูเขาทคุกวกัน พอรดูก้ความ ปรานตน์ไมม่ตก้องการพม่อ ไมม่อยากรดูก้จกกั ผดูก้ชายคนนกันนี้ หากถดูกลก้ อวม่าเปห็ น ไอก้ ลกดู ไมม่มทีพม่อ เขากห็จะใชก้ กตาลกังอกัดคนพดูด ปรานตน์ภมดู ญิใจททีที่แมม่เลที นี้ยงเขาไดก้ ตามลตาพกัง เขาจอึงสกัญญากกับตกัวเองวม่าโตขอึ นี้นเขาจะ เลที นี้ยงแมม่กบกั ยายใหก้ สขคุ สบายเองโดยไมม่ตก้องพอึที่งพญิงคนเปห็ นพม่อ แตม่ทวม่าโชครก้ ายกห็มาเยมือน ตอนททีที่ปรานตน์อายคุสญิบหก้ าปที มารดากห็ ปม่ วยเปห็ นโรคมะเรห็ งเตก้ านม ตก้ องออกจากงานททีที่โรงงาน ความฝกั นททีที่ปรานตน์จะไดก้ เรที ยนตม่อจอึงมลายวกับ เมมืที่อขาดเรทีที่ ยวแรงหลกักในการหาเงญินเลที นี้ยงครอบครกัว ปรานตน์จงอึ ตก้ องตกัดใจจากการเรที ยนแลก้ วออกมาหางานทตาแทน มารดาทกังทที นี้ ที่คณ คุ ครดู ตาม่ งคกัดคก้ านเนมืที่องจากผลการเรที ยนของเขาดทีมาก ไมม่เคยตกลตาดกับมากกวม่าลตาดกับททีที่หก้าสกักครกังนี้ หากเรที ยนตม่อ กห็คงไปไดก้ ไกล ครดูประจตาชกันจะทต นี้ าเรมืที่ องขอทคุนการศอึกษาใหก้ แตม่ปรานตน์ตก้องหกักใจ เพราะนอกจากคม่ารกักษาพยาบาลแลก้ ว เขา ตก้ องหาเลที นี้ยงปากทก้ องอทีกสองปาก ปรานตน์กห็สก้ อดู ดทนโดยไมม่ปรญิ ปากบม่น มทีแตม่มารดาททีที่เสทียใจเพราะเปห็ นตก้ นเหตคุทตาใหก้ เขาไมม่ไดก้ เรที ยนตม่อจนเปห็ นเจก้ าคนนายคนอยม่างททีที่หวกัง ยายททีที่เปห็ นฝม่ ายดดูแลแมม่เวลาททีที่เขาออกไปทตางานกห็กม่นดม่าสาปแชม่งพม่อ พดูดโทษฝม่ ายชาย หากยอมรกับเขาเปห็ นลดูกปม่ านนที นี้ กห็สบายไปนานแลก้ ว และแมม่คงไดก้ รกักษาตกัวททีที่สถานพยาบาลชกันนต นี้ า ปรานตน์ไมม่สนใจคตาพดูดของยาย ในเมมืที่อเขาหาทางดญิ นี้นรนไดก้ ทตาไมตก้ องพอึที่งพญิงผดูก้ชายเหห็นแกม่ตวกั คนนกันดก้ นี้ วย กระทกังที่ อาการของแมม่ทรคุดหนกักลง เขาหาเงญินคม่ารกักษาไมม่ทนกั ทม่วงทที มารดาจอึงจากไปดก้ วยโรครก้ ายในตอนททีที่เขาอายคุสญิบหกปที เหตคุการณน์ ในครกังนี้ นที นี้ตอกยต นี้าความไรก้ ความสามารถของเขา และทตาใหก้ เขาเขก้ าใจวม่าเงญินคมือพระเจก้ า ไมม่มทีเงญินกห็เหมมือนหมาขที นี้เรมื อนี้ นตกัวหนอึที่ง ยายททีที่สญ ดู เสทียบคุตรสาวเพทียงคนเดทียวกห็เหมมือนสดูญเสทียเปก้าหมายในชทีวญิต หลกังจากเผาศพ จากคนแกม่ททีที่แขห็งแรงกลาย เปห็ นคนปม่ วยกระเสาะกระแสะ เจห็บปม่ วยแบบสามวกันดทีสทีที่วนกั ไขก้ ทตาใหก้ ปรานตน์ตก้องลางานมาดดูแลบม่อยๆ นอกจากปกั ญหาเรมืที่ องงานกกับเงญินททีที่ชกกั หนก้ าไมม่ถอึงหลกังแลก้ ว ผดูก้เปห็ นยายยกังบกันที่ ทอนกตาลกังใจคนดดูแลดก้ วยวาจา ทกังดม่ นี้ าทกังนี้ แชม่งพม่อ แลก้ วยกังพดูดวม่าทตาไมไมม่ตายๆ ไปซะใหก้ หมดเวรหมดกรรม วกวนไปมาจนปรานตน์อญิดหนาระอาใจในบางครกังนี้ หญญิงชรา นอนแบห็บเปห็ นปที จวบจนเหห็นขม่าวการแตม่งงานของทายาทยกักษน์ ใหญม่ในวงอสกังหารญิ มทรกัพยน์กบกั นางแบบบคุตรสาวของนกักการ เมมืองทก้ องถญิที่นผม่านโทรทกัศนน์ อาการถอึงทรคุ ดหนกัก ปรานตน์ไมม่ไดก้ สนใจวม่าใครจะแตม่งกกับใครดก้ วยสญินสอดเครมืที่ องเพชรกองเทม่าภดูเขา หากยายไมม่บอกกกับเขาวม่าคนคนนกันนี้ คมือ ‘พม่อ’ ททีที่เขาไมม่เคยเหห็นหนก้ า ครกังนี้ แรกททีที่เหห็นคมือภาพบนหนกังสมือพญิมพน์ เขารดูก้จกกั ตกัวตนของ ‘พม่อ’ ผม่านตกัวอกักษรในบทความททีที่ บอกเลม่าเรมืที่ องราวความรกักของเจก้ าบม่าวเจก้ าสาวททีที่นกกั ขม่าวชมวม่าสมกกันเหมมือนกญิที่งทองใบหยก หลกังจากนกันไมม่ นี้ นาน ยายกห็ตรอมใจตาย ทญิ นี้งใหก้ เขาเผชญิญโลกอยม่างคนไรก้ ญาตญิขาดมญิตร ปรานตน์ไมม่สนใจไปเรที ยกรก้ อง ทวงสญิทธญิธความเปห็ นลดูกโดยชอบธรรม กระทกังที่ อทีกสองปที ตม่อมา มทีคนมาหาเขาถอึงบก้ านแลก้ วบอกเหมมือนในนญิยายนต นี้าเนม่าคมือเขา เปห็ นทายาทของมหาเศรษฐที ครกังนี้ นกันปรานตน์ นี้ ปฏญิเสธโดยไรก้ เยมืที่อใย แมก้ จะถดูกตามตมืตื๊อหลายเดมือน แตม่เขาพดูดเหยทียดหยามตลอดวม่าเขาไมม่จตาเปห็ นตก้ อง มทีพม่อ หากพม่อไมม่เหห็นผลประโยชนน์จากเขากห็คงไมม่มารกับ กระทกังที่ ผดูก้เปห็ นยม่ายอมมาเกลที นี้ยกลม่อมขอรก้ องดก้ วยตกัวเอง สทีหนก้ าในยาม นกันคมื นี้ อคนอกับจนหนทาง มองเขากอึที่งรกังเกทียจกอึที่งจตาใจยอมรกับ ทตาใหก้ ชายหนคุม่มฉคุนโกรธ ความคญิดอยากแกก้ แคก้ นใหก้ แมม่ผดคุ ขอึ นี้นมา


กะทกันหกันเมมืที่อรดูก้วาม่ อทีกฝม่ ายเหยทียดหยามสายเลมือดครอึที่งหนอึที่ง ปรานตน์จงอึ เปลทีที่ยนใจยอมไปตรวจดทีเอห็นเอโดยททีที่ไมม่เจอพม่อสกักครกังนี้ จน กระทกังที่ ผลพญิสจดู นน์ถกดู ตก้ อง เขาถอึงไดก้ เขก้ ามาเหยทียบททีที่นทีที่ เผชญิญหนก้ าบญิดาผดูก้ใหก้ กตาเนญิดเขา “ชอบหก้ องไหม ถก้ าไมม่ชอบ เอม่อ…” คนททีที่พดดู ชะงกักเมมืที่อเขาหกันมองดก้ วยสทีหนก้ าดคุกรก้ าว ปรานตน์ไมม่รก้ ดูสกอึ ตกัวเลยวม่าผดูก้เปห็ นพม่อเขก้ ามาตกังแตม่ นี้ เมมืที่อไร ชายหนคุม่มยมืนคต นี้าศทีรษะของบญิดาบกังเกญิดเกลก้ าททีที่ขยกับถอยหม่าง อยม่างไมม่รก้ ดูตวกั “ชอบครกับ ขอบคคุณ” ชายหนคุม่มตอบเรที ยบๆ แลก้ วไมม่เอม่ยคตาใดจนสถานการนม่าออึดอกัด เวลานที นี้ทกังคดู นี้ เม่ หมมือนคนแปลก หนก้ าตม่อกกัน ฉกัตรเกลก้ าไมม่อยากขอึ นี้นมาเลย หากมารดาไมม่บงกั คกับเพมืที่อเปญิ ดโอกาสใหก้ ทงสองทต กั นี้ าความรดูก้จกกั สนญิทสนมตม่อกกัน เขาไมม่ เคยคญิดมากม่อนเลยวม่าความผญิดพลาดในครกังนี้ นกันจะทต นี้ าใหก้ เดห็กคนนที นี้เกญิดมา เขาเพญิที่งรดูก้เหมมือนกกันวม่าตกัวเองมทีลกดู ชาย มกันกะทกันหกัน จนไมม่มทีเวลาเตรที ยมตกัวเตรที ยมใจเลยดก้ วยซต นี้าเมมืที่อปราบตน์ถกดู พาตกัวกลกับมาเปห็ นทายาทรชนญิมขคุ หลกังจากมารดารดูก้วาม่ มคุกระวทีมทีลกดู ไมม่ไดก้ จะใหก้ หยม่าหรมื อหาอนคุภรรยากห็ไมม่ไดก้ เพราะนางเปห็ นตกัวตกังตกั นี้ วตทีบทีบใหก้ เขาแตม่งงานเอง อทีกอยม่างเขากห็ไมม่นอึกอยากแตม่งงาน ใหมม่หลกังจากมารดาบทีบบกังคกับใหก้ แตม่งงานกกับมคุกระวที และสถานภาพสมรสระหวม่างเขากกับหญญิงสาวกห็สงบสคุขดทีอยดูม่แลก้ ว “เอม่อ” ฉกัตรเกลก้ าคญิดหาคตาพดูดตม่อไมม่ถกดู เพราะชายหนคุม่มตรงหนก้ าสรก้ างกตาแพงหนาไมม่ใหก้ รคุกลต นี้า เขาไมม่รก้ ดูจะทตาอยม่างไร จะใหก้ เดญินไปกอด ‘คนแปลกหนก้ า’ ตอบรกับสถานะความเปห็ นพม่อลดูกกห็ใชม่ทที มทีบางอยม่างจากตกัวของปราบตน์ทตาใหก้ เขาไมม่กลก้ า แสดงความสนญิทสนมทตาความรดูก้จกกั ฉกันพม่อลดูก อาจเปห็ นเพราะปรานตน์ไมม่มทีสม่วนไหนททีที่เหมมือนเขาจนหากไมทีมทีผลตรวจดทีเอห็นเอ ยมืนยกัน ฉกัตรเกลก้ ากห็ไมม่เชมืที่อวม่าเดห็กหนคุม่มเปห็ นลดูกชาย เปห็ นผดูก้ททีที่สมืบสายเลมือดเดทียวกกัน “พกักผม่อนใหก้ สบายกม่อนนะ ไมม่ตก้องกกังวลเรมืที่ องอะไรทกังนกั นี้ น” นี้ ฉกัตรเกลก้ าบอกแคม่นนกม่ กั นี้ อนจะถอยออกจากหก้ องเพมืที่อตกังนี้ หลกัก ยอมรกับวม่าเขาไมม่สามารถสรก้ างความสนญิทสนมกลมเกลทียวอยม่างททีที่มารดาคาดหวกังไดก้ ในเวลานที นี้จรญิ งๆ ปรานตน์อาศกัยททีที่คฤหาสนน์รชนญิมขคุ ไดก้ ครอึที่งปที แตม่ละวกันททีที่ผาม่ นพก้ น ฉกัตรเกลก้ าไมม่สามารถสรก้ างความสนญิทสนมกกับลดูกชาย ไดก้ เสทียทที กลายเปห็ นวม่ามารดาของเขากกับภรรยาสนญิทสนมกกับชายหนคุม่มไดก้ รวดเรห็ วกวม่าเขาเสทียอทีก โดยเฉพาะมารดาททีที่พอใจกกับ นญิสยกั ของทายาทททีที่เคยหยามหมญิที่นวม่านอกคอกขอึ นี้นทคุกวกัน “ปรานตน์เรที ยนจบแคม่มอสาม แมม่วม่าจะจก้ างครดูมาสอนททีที่บก้าน ฉกัตรวม่ายกังไง” “ตามททีที่คณ คุ แมม่เหห็นสมควรสญิครกับ” ฉกัตรเกลก้ าตอบมารดาเหมมือนเรมืที่ องททีที่พดดู ถอึงเปห็ นเรมืที่ องคนอมืที่นทกังทที นี้ ที่คนถดูกกลม่าวถอึงนกันนี้ คมือบคุตรชายเพทียงคนเดทียว เขาไมม่เคยขกัดใจมารดามาแตม่ไหนแตม่ไร แมก้ กระทกังที่ เรมืที่ องททีที่มารดาพาลดูกชายเขากลกับมารม่วมสกคุล เดทียวกกัน “นอึกวม่าจะนญิสยกั หยาบกรก้ านสกันดานไพรม่มากกวม่านที นี้ แตม่เขามารยาทดทีนะ คงไดก้ เลมือดฉกัตรมาเยอะ” คคุณหญญิงศจทีรกัตนน์ พดูดอยม่างพอใจ ชม่วงเวลาททีที่รกับอคุปการะหลานชายททีที่เคยทอดทญิ นี้ง ปรานตน์ไมม่เคยแสดงความเคทียดแคก้ น ซต นี้ายกังปรนนญิบตกั ญิพดกั วทีนาง ดทีเหมมือนเลที นี้ยงมาแตม่อก้อนแตม่ออก ฉกัตรเกลก้ าไมม่แสดงความคญิดเหห็นในเรมืที่ องนที นี้ เพราะเขาไมม่เคยสกัมผกัสไดก้ ถอึงความนอบนก้ อมททีที่วาม่ สายตาของปรานตน์เฉมื อดเชมือนหยกันเยาะเวลาททีที่มองเขาในตอนททีที่ไมม่มทีใครเหห็น หากไมม่มทีบคคุ คลททีที่สาม ปรานตน์เหห็นเขาเปห็ นแคม่หวกั หลกักหกัวตอ “วม่าแตม่ฉตกั รเถอะ สนญิทกกับลดูกตกัวเองบก้ างหรมื อยกัง” “เยห็นนที นี้ผมกกับมคุกจะพาเขาไปกญินขก้ าวททีที่โรงแรมนม่ะครกับ” ความจรญิ งเรมืที่ องออกไปรกับประทานอาหารททีที่โรงแรมเปห็ นความ คญิดของมคุกระวที เนมืที่องจากโรงแรมททีที่พม่อตาของเขาถมือหคุก้นสม่วนอยดูม่เพญิที่งเปญิ ดหก้ องอาหารอญิตาลที จอึงเชญิญใหก้ พวกเขาไปทดลองรกับ ประทาน มคุกระวทีมาปรอึกษาเขาเรมืที่ องททีที่จะพาปรานตน์ไปดก้ วยเพราะเหห็นวม่าเขากกับลดูกมทีทาม่ ททีหม่างเหญินกกันจอึงชม่วยหาวญิธทีชม่วยเชมืที่อม ความสกัมพกันธน์ “กห็ดที จะไดก้ รก้ ดูวม่าททีที่จก้างอาจารยน์สอนมารยาทแพงๆ นม่ะขกัดเกลาไดก้ แคม่ไหน” คคุณหญญิงศจทีรกัตนน์พอใจ “แตม่ชดคุ สดูทของ ปรานตน์คงไมม่มที จะตกัดกห็ไมม่ทนกั ฉกัตรวม่างไมม่ใชม่หรมื อวกันนที นี้ พาลดูกไปเลมือกเสมื นี้อผก้ าททีที่รก้านไวก้ สกกั ชคุดสองชคุดสญิ” ฉกัตรเกลก้ าหาคตาปฏญิเสธไมม่ไดก้ เลยสกักคตาเดทียว ครกันนี้ จะบอกใหก้ มกคุ ระวทีพาไปกห็ไมม่เหมาะสม แตม่เขาไมม่อยากไปกกับเดห็ก คนนกันสองตม่ นี้ อสอง เขาไมม่ไดก้ เกลทียดลดูก หากแตม่สายตาของปรานตน์ฉทีกเปลมือกททีที่เขาพยายามซม่อนบางสญิที่งททีที่เรก้ นลกับไวก้ ดก้านใน


ปรานตน์ไมม่พดดู อะไรสกักคตาหลกังจากททีที่คนเปห็ นพม่อเรที ยกเขาออกไปขก้ างนอกดก้ วยกกันหลกังจากททีที่เรที ยนพญิเศษเสรห็ จในชม่วง บม่าย ฉกัตรเกลก้ ากห็ไมม่อยากใหก้ สถานการณน์ออึดอกัดไปมากกวม่านที นี้ ระหวม่างททีที่รถกตาลกังตญิดไฟแดงจอึงฝมื นใจหาบทสนทนา “อยดูม่ททีที่นทีที่สบายดทีไหม” รดูก้แนม่แกม่ใจวม่ามกันเปห็ นคตาถามททีที่แยม่ททีที่สดคุ แตม่ฉตกั รเกลก้ ากห็ไมม่สามารถสรรหาเรมืที่ องราวใดเพมืที่อพดูดคคุย กกับบคุตรชายไดก้ “สบายกวม่าททีที่คญิดไวก้ เยอะ...ครกับ” แตม่เหมมือนเจก้ าตกัวเพญิที่งนอึกออกวม่าตก้ องมทีคตาลงทก้ ายอยม่างสคุภาพจอึงเสรญิ มสกันๆ นี้ ซอึงที่ ไมม่ชม่วย ใหก้ รดูปประโยคและนต นี้าเสทียงรมืที่ นหดูคนฟกั ง ฉกัตรเกลก้ ามองเงาททีที่สะทก้ อนในกระจก เกลทียดความรดูก้สกอึ ของตกัวเองททีที่สนกัที่ สะทก้ านเวลาททีที่สบดวงตาคดูม่คม เขาปกั ดความ รดูก้สกอึ แสนแปลกกม่อนจะพดูดขอึ นี้น “เยห็นนที นี้ไปกญินขก้ าวททีที่โรงแรม มทีอะไรททีที่ชอบเปห็ นพญิเศษไหม” ปรานตน์กระตคุกยญิ นี้มใสม่คตาถามราวกกับเขาเปห็ นเดห็กหก้ าขวบแทนททีที่จะเปห็ นชายหนคุม่มวกัยยม่างยทีที่สญิบ “อะไรเขก้ าปากไดก้ ผมกห็กญิน หมดแหละ ถก้ าเลมือกมากคงอดตาย…ครกับ” ทก้ ายๆ เสรญิ มเพราะประชดเสทียมากกวม่าจะใหก้ ฟกังดดูสภคุ าพ โชคดทีวม่าสกัญณานไฟเปลทีที่ยนสทีเสทียกม่อน ฉกัตรเกลก้ าจอึงมทีเวลาขม่มกลกันโทสะทที นี้ ที่แลม่นรญิ วนี้ เขารดูก้แนม่แกม่ใจวม่าถดูกยวนใสม่ โดยตรง ตลอดระยะเวลาครอึที่งปที ททีที่ผม่านมา ความสกัมพกันธน์ฉนกั พม่อลดูกไมม่กระเตมื นี้องขอึ นี้น บางอยม่างในตกัวของปรานตน์ทตาใหก้ เขาไมม่กลก้ า เขก้ าใกลก้ ไมม่กลก้ ากอดหรมื อแสดงความรกักแบบพม่อลดูก สายตาของปรานตน์ททีที่ใชก้ มองเขาในเวลาททีที่อยดูม่กนกั ตามลตาพกังชวนขนลคุก คลก้ ายๆ กกับสกัตวน์รก้ายวางแผนตะปบเหยมืที่ออยม่างไรอยม่างนกันนี้ “คงลตาบากมากสญินะ” หลคุดปากดก้ วยความพลกังเผลอ นี้ หากฉกัตรเกลก้ าหกันมองภาพสะทก้ อนบนกระจกแทนททีที่จะตกังใจมองถนน นี้ เขาคงสะพรอึงกกับสทีหนก้ าของชายหนคุม่มในยาม นที นี้ ความโกรธของปรานตน์พลคุม่งขอึ นี้นเหมมือนลาวาเดมือดจกัดไหลผม่านรม่าง ผดูก้ชายคนนที นี้ไมม่มทีสญิทธญิ ธถามเขาดก้ วยคตาถามนที นี้ หาก ไมม่ตก้องการใหก้ เขาลตาบากจะทญิ นี้งเขาไปทตาไม ปรานตน์ขม่มกลกันความกราดเกรที นี้ ยนี้ วททีที่ตญิดปลายลญิ นี้น กม่อนจะเอม่ยเรที ยบเฉยๆ “กห็ไมม่ ลตาบากมากเทม่าไรหรอก” กวม่าจะไดก้ คตาตอบ ฉกัตรเกลก้ ากห็ฉกคุ คญิดไดก้ วม่าผญิดทม่า เขาจอึงสม่งเสทียงรกับในลตาคอเบาๆ แลก้ วไมม่พยายามชวนคคุยอทีกกระทกังที่ ขกับรถตม่อไปถอึงลานจอดรถของหก้ างหรดูใจกลางเมมือง ฉกัตรเกลก้ าเดญินนตาชายหนคุม่มไปจนถอึงรก้ านเสมื นี้อชกันนต นี้ า เจก้ าของรก้ านรดูก้จกกั มกักคคุก้น เปห็ นอยม่างดที เหห็นลดูกคก้ าระดกับไฮเอนดน์จงอึ มาตก้ อนรกับดก้ วยตกัวเอง “สวกัสดทีคะม่ คคุณฉกัตร วกันนที นี้มาตกัดสดูทเหรอคะ” ระหวม่างททีที่พดดู ดวงตากรที ดอายไลนน์เนอรน์ จนคมเฉทีที่ยวจกับจก้ องททีที่ชายหนคุม่ม ผญิวคลต นี้าหนก้ าเขก้ มททีที่ยมืนดก้ านหลกัง แลก้ วนอึกถอึงขม่าวลมือเรมืที่ องลดูกตญิดของสามทีนางแบบสาวในชม่วงนที นี้ ขม่าวกอซซญิปบางสตานกักถอึงกกับเขทียน เตก้ าขม่าวมคุกระวทีจะหยม่าเพราะเรมืที่ องททีที่สามทีไปแอบมทีลกดู แตม่ยงกั ไมม่เคยมทีใครเหห็นหนก้ าคม่าตา “ไมม่ใชม่ครกับ คมือลดูกชายผมเขาจะตกัดสดูท” ฉกัตรเกลก้ าพดูดออกไปตรงๆ ทตาใหก้ คนถามเบญิกตาโตอยม่างไมม่เชมืที่อวม่าตนจะโชค ดทีไดก้ เจอลดูกชายของฉกัตรเกลก้ ากม่อนใคร นางแอบมองชายหนคุม่มทกังสองสลกั นี้ บกกันเพมืที่อมองหาความคลก้ ายคลอึงแตม่ไมม่พบแลก้ วขม่ม ความอยากสอดรดูก้กม่อนจะยญิ นี้ม “ลดูกชายโตขนาดนที นี้ปญิ ดขม่าวเงทียบเชทียวนะคะ” “คคุณอยดูม่สตานกักงานทะเบทียนราษฎรน์ หรมื อครกับ” ปรานตน์เกลทียดสายตาสดูม่รก้ ดูเปห็ นททีที่สดคุ เจก้ าของรก้ านหนก้ าชา ฉกัตรเกลก้ ากลกับไมม่โกรธททีที่บตคุ รชายเสทียมารยาท บางครกังนี้ กห็คญิดวม่าเจก้ ากรมขม่าวลมืออยม่างคนตรงหนก้ า ควรจะโดนเสทียบก้ าง “เสทียมารยาท” ฉกัตรเกลก้ าพดูดตตาหนญิไปแกนๆ ทวม่าปรานตน์หนก้ าตอึง “เดทีดี๋ยวจะมทีการแถลงขม่าวเรห็ วๆ นที นี้ คคุณมคุกคงจะเก รญิที่ นๆ ไวก้ แลก้ วกระมกังครกับ คคุณชม่วยตกัดสดูทใหก้ เดห็กคน-- เอม่อ ลดูกของผม แลก้ วหาสดูทสตาเรห็ จใหก้ สกกั ตกัวไดก้ ไหม” เจก้ าของรก้ านขม่มความโกรธแลก้ วคลทีที่ยญิ นี้มกม่อนจะปลทีกตกัวไปเรที ยกชม่างมาวกัดตกัวของเดห็กไรก้ มารยาท ในขณะททีที่ฉตกั รเกลก้ า นกังที่ รอททีที่โซฟา พกักใหญม่ๆ กห็มทีคนในรก้ านนตาแบบชคุดสดูทสตาเรห็ จมาใหก้ ปรานตน์เลมือก ชายหนคุม่มหนก้ ามคุม่ย ความททีที่หากปรานตน์หนก้ านญิที่งกห็ จะดคุอยดูม่แลก้ ว ชม่างตกัดเสมื นี้อจอึงไมม่กลก้ าถามไถม่ ตก้ องไปเรที ยกคนเปห็ นพม่อของเดห็กใหก้ เขก้ ามาชม่วยเลมือก “ไมม่มทีแบบททีที่ชอบหรมื อ” ฉกัตรเกลก้ าถามเสทียงอม่อนหลกังจากรกับรดูก้ ปกัญหาททีที่เกญิดขอึ นี้น “ผมเลมือกไมม่เปห็ น” ปรานตน์บอกหก้ วนๆ สทีหนก้ าบอึ นี้งตอึง รดูก้สกอึ เสทียหนก้ าอยม่างบอกไมม่ถกดู เขานอึกถอึงคตาพดูดของยม่าเวลาททีที่เขา แสดงความเปญิที่ น ยม่ามกักจะเหนห็บแนมเสมอวม่า ‘เดห็กบก้ านนอก’ ฉกัตรเกลก้ ายญิ นี้มเอห็นดดูเปห็ นครกังนี้ แรกเมมืที่อบคุตรชายบอกอยม่างตรงไปตรงมา แตม่ปรานตน์ตทีความผญิดโดยททีที่คนเปห็ นพม่อไมม่รก้ ดูเลย


“ชอบแบบนที นี้ไหม” ฉกัตรเกลก้ าพยายามชม่วยเลมือก ปรานตน์ไมม่ใหก้ ความรม่วมมมือ เขาพยายามเกห็บซม่อนความฉคุนโกรธ แลก้ วชม่วยเลมือกแบบกกับเนมื นี้อผก้ าททีที่เหมาะสม จากนกันกห็ นี้ มทีชดคุ สดูทสตาเรห็ จมาใหก้ ลอง ปรานตน์มองเมญินจนฉกัตรเกลก้ าอม่อนใจ “ไปลองสญิ” “ผมผดูกไอก้ นทีที่ไมม่เปห็ นแลก้ วจะใหก้ ลองยกังไง” ปรานตน์ชเดู นกไทใหก้ ดดู ชม่างตกัดเสมื นี้อพยายามกลกันยญิ นี้ นี้มอยม่างสคุดความสามารถ แตม่ปรานตน์ถลอึงตาใสม่ดก้วยความหงคุดหงญิด ฉกัตรเกลก้ าถอนหายใจ แลก้ วเอม่ย “เดทีดี๋ยวผมชม่วยลดูกชายเลมือกเสรห็ จแลก้ วจะเรที ยกนะครกับ” เขากลกัวลดูกชายจะอายจอึงใหก้ ชม่างตกัดเสมื นี้ออกไปกม่อนเพมืที่อททีที่จะไดก้ คคุยกกันไดก้ สะดวกใจ ภายในหก้ องลองเสมื นี้อททีที่มทีกระจกสดูงจรดมคุมกตาแพงสามดก้ าน ไฟดก้ านในสวม่าง เสมื นี้อผก้ าททีที่เตรที ยมเอาไวก้ ลองแขวนเปห็ น ระเบทียบ เมมืที่ออยดูม่กนกั สองตม่อสอง ฉกัตรเกลก้ าขนลคุกชกันโดยไมม่ทราบสาเหตคุ แตม่ปกัดความรดูก้สกอึ นกันทญิ นี้ นี้งแลก้ วเลมือกเนกไทสทีพมื นี้นขอึ นี้นมา เสก้ นหนอึที่ง “เนกไทแบบผดูกสตาเรห็ จกห็มที แตม่เธอหกัดผดูกใหก้ เปห็ นจะดทีกวม่า เดทีดี๋ยวฉกันจะสอนแบบงม่ายๆ กม่อน” เขาไมม่ไดก้ ตงใจพดู กั นี้ ดแทน ตกัวอยม่างหม่างเหญิน มกันเปห็ นไปอยม่างอกัตโนมกัตญิ อทีกอยม่างเขากห็กระดากใจททีที่จะเรที ยกตกัวเองวม่า ‘พม่อ’ กกับเดห็กททีที่ไมม่เคยเลที นี้ยงดดู ฉกัตร เกลก้ าขยกับเขก้ าใกลก้ ตวกัดเนกไทบนลตาคอของปรานตน์ จากนกันกห็ นี้ สอนผดูกใหก้ กม่อนพรก้ อมทกังอธญิ นี้ บาย "เสรห็ จแลก้ วใหก้ เลมืที่อนปมขอึ นี้นแบบนที-นี้ -" ฉกัตรเกลก้ าหยคุดพดูดกะทกันหกันเมมืที่อมองหนก้ าบคุตรชายในระยะประชญิด ปรานตน์เกรห็ งระหวม่างททีที่คนเปห็ นพม่อยมืนอยดูม่ใกลก้ ๆ สม่วนสดูงของพวกเขาไลม่เลทีที่ยกกันทตาใหก้ ใบหนก้ าเสมอกกัน ชายหนคุม่มจอึงลอบ มองผญิวขาวเหมมือนผดูก้หญญิง กลญิที่นนต นี้าหอมของผดูก้ชายตรงหนก้ าหอมกรคุม่นจนอยากซคุกไซก้ จมดูกดอมดม "กลญิที่นนต นี้าหอมของคคุณหอมดที" จดูม่ๆ รม่างสดูงกห็โนก้ มเขก้ าใกลก้ จนฉกัตรเกลก้ าผงะ สทีหนก้ าททีที่สะทก้ อนบนกระจกฉายความ ตระหนก จนอยากดม่าตกัวเองวม่าทตาไมตกัวเองคลก้ ายกวางตมืที่นเวลาเจอเสมือ ทกังทที นี้ ที่เวลางานเจอความกดดกันเขากห็นญิที่งสงบไดก้ แทก้ ๆ “ถก้ าชอบกลกับไปจะยกใหก้ สกกั ขวด” ฝมื นบอกเรที ยบๆ “ดมจากตกัวคคุณหอมกวม่า กลญิที่นแบบนที นี้คงไมม่เหมาะกกับผม” ลมหายใจอคุม่นจกัดรญิ นรดใบหนก้ า ฉกัตรเกลก้ ารดูก้สกอึ ออึดอกัดกกับทม่าทางของปรานตน์ เขาไมม่เขก้ าใจ ปกตญิพม่อลดูกโดยทกัวที่ ไปพดูดคคุยกกันแบบนที นี้หรมื อเปลม่า “สงสกัย ตรงไหนหรมื อเปลม่า” เขาเปลทีที่ยนบทสนทนาแลก้ วขยกับตกัวออกหม่างเมมืที่อผดูกเนกไทใหก้ ดเดู ปห็ นตกัวอยม่างเรที ยบรก้ อย “ไมม่มที คคุณอธญิบายงม่ายดที” ปรานตน์หนกั หนก้ าเขก้ าหากระจกแลก้ วจกัดการผดูกใหก้ ดตดู ามททีที่ถกดู สอนโดยททีที่ฉตกั รเกลก้ าคอยชม่วย ดก้ วยความจตาใจ สกัญชาตญาณสกังที่ เตมือนใหก้ อยดูม่หม่างๆ แตม่สายตากลกับตรอึงเวลาททีที่ชายหนคุม่มถอดเนกไทออกแลก้ วจกับชายเสมื นี้อโปโล ดก้ วยมมือทกังสองขก้ นี้ างกม่อนจะถอดออกเพมืที่อลองเปลทีที่ยนชคุดสดูท ลตาคอแหก้ งผากยามททีที่เหห็นเรมื อนรม่างแขห็งแรงกตายตาผญิดกกับเขา กม่อนจะ หลบสายตาวดูบเมมืที่อเหห็นบคุตรชายสม่งยญิ นี้มรก้ ายกาจใหก้ ผม่านกระจกเงา ชายหนคุม่มหกันกลกับมาแลก้ วพดูดประโยคททีที่ชวนสะบกัดรก้ อน สะบกัดหนาว “คคุณรดูก้ไหม มทีประโยคททีที่เขาพดูดกกันเลม่นๆ วม่าคนททีที่ซมื นี้อเสมื นี้อผก้ าใหก้ เขากห็อยากถอดเองกกับมมือ” คลทีที่ยญิ นี้มแสนรก้ ายเมมืที่อฉกัตร เกลก้ าททีที่เสเลมือกชคุดอยดูม่ทตาชคุดสดูทททีที่กตาลกังถอดออกจากไมก้ แขวนเสมื นี้อหลคุดมมือ “ไรก้ สาระ” ฉกัตรเกลก้ าพดูดเสทียงแขห็งกม่อนโนก้ มตกัวเกห็บชคุดสดูทขอึ นี้นดก้ วยทม่าทางททีที่พยายามเปห็ นธรรมชาตญิแลก้ วยมืที่นชคุดสดูทใหก้ ปรานตน์ททีที่รกับมาลองสวมเสมื นี้อเชญิ นี้ตกม่อนจะสวมสดูททกับลงไป ชายหนคุม่มดดูดทีขอึ นี้นมากจนอดเผลอไผลมองอยม่างชมืที่นชมไมม่ไดก้ ขนาด ภรรยาแตม่งตกัวเซห็กซทีที่เยก้ ายวนเขายกังไมม่มองเหมม่อเทม่านที นี้เลย “ชอบตกัวไหนเปห็ นพญิเศษไหม” ฉกัตรเกลก้ าถาม “แลก้ วแตม่คณ คุ จะเลมือกมาเถอะครกับ” ปรานตน์บอกปกั ดๆ “หกัดเลมือกไวก้ สญิ ในอนาคตยกังไงกห็ตก้องเลมือกเอง” อดททีที่จะสอนไมม่ไดก้ แตม่ไมม่ใชม่ฐานะพม่อ หากแตม่เปห็ นฐานะผดูก้มทีอาวคุโส มากกวม่า “คคุณคญิดวม่าผมจะอยดูม่กบกั คคุณไดก้ นานขนาดนกันเหรอครกั นี้ บ” ปรานตน์ถามระหวม่างถอดสดูทสทีกรมทม่าออกเพมืที่อเปลทีที่ยนไป ลองตกัวอมืที่น “อทีกเดมือนกวม่าๆ คคุณแมม่...หมายถอึงคคุณยม่าของเธอกห็จะจกัดงานเลที นี้ยงเปญิ ดตกัวเธอ” ผดูก้ททีที่แกม่วยกั กวม่าเอม่ย คราวนที นี้ปรานตน์หนกั กลกับมามองคนททีที่พดดู “ถก้ าเมทียคคุณมทีลกดู ไดก้ พวกคคุณจะสนใจจะตามหาผมมาชคุบตกัวไหม”


ฉกัตรเกลก้ าหาคตาตอบไมม่ทนกั หากจะบอกไปวม่าเขาไมม่เคยรดูก้เลย ตกัวเองมทีลกดู ชายททีที่เกญิดจากความผญิดพลาดกห็คงทตารก้ าย จญิตใจของปรานตน์ โชคดทีททีที่ชม่างตกัดเสมื นี้อเคาะประตดูหก้องขกัดจกังหวะเพมืที่อททีที่จะสม่งสดูทใหก้ เลมือกอทีกหลายๆ แบบ ฉกัตรเกลก้ าจอึงไมม่ตก้องตอบ คตาถามททีที่หาคตาตอบไมม่ไดก้ ในตอนนที นี้ 2. โรงแรมททีที่พม่อตาของฉกัตรเกลก้ าถมือหคุก้นสม่วนอยดูม่เปห็ นโรงแรมททีที่สรก้ างอยม่างหรดูหราใจกลางเมมือง เพญิที่งเปญิ ดหก้ องอาหารอญิตาลที ใหมม่ มคุกระวทีจงอึ ชวนสามทีกบกั ลดูกเลที นี้ยงไปรกับประทานตามคตาเชญิญของผดูก้จดกั การหก้ องอาหารททีที่จะโฆษณาหก้ องอาหารผม่านอญินสตรา แกรมสม่วนตกัวของนางแบบสาว ปรานตน์ไมม่อยากไปพอๆ กกับฉกัตรเกลก้ าททีที่หลกังจากเหตคุการณน์ในหก้ องเปลทีที่ยนเสมื นี้อ เขาพยายามไมม่อยดูม่ใกลก้ ชญิดบคุตรชาย ตามลตาพกัง หากมมื นี้อคตที่านที นี้ไมม่มทีมกคุ ระวทีไปดก้ วยกห็คงหาเรมืที่ องปฏญิเสธแนม่ๆ “หนดูปรานตน์ ชอบอาหารของททีที่นทีที่ไหม” หญญิงสาวททีที่สวมชคุดเดรสตกัวสวยเงยหนก้ าขอึ นี้นจากโทรศกัพทน์มมือถมือหลกังจาก อกัพเดตภาพลงอญินสตราแกรม “กห็ดทีครกับ อาหารอรม่อยดที” ปรานตน์ตอบสกันๆ นี้ ดก้ วยนต นี้าเสทียงเรที ยบรก้ อย “ขอบคคุณททีที่พามานะครกับ” ยกมมือขอึ นี้นไหวก้ หญญิง สาว “ทตาเหมมือนเราเปห็ นคนอมืที่นคนไกลกกันไปไดก้ ” มคุกระวทีชอบกญิรญิยานอบนก้ อม “หนดูเปห็ นลดูกของฉกัตรกห็ถมือวม่าเปห็ นลดูกของฉกัน ดก้ วย” ฉกัตรเกลก้ าฝมื ดคอ เขานกังที่ เงทียบๆ ฟกั งภรรยาสาวพดูดคคุยกกับชายหนคุม่มโดยททีที่ไมม่พดดู แทรก ยอมรกับวม่าเทม่าททีที่ฟกัง มคุกระวทีมทีวญิธที คคุยหยอกลก้ อกกับปรานตน์ซงอึที่ ชายหนคุม่มกห็ตอบรกับอยม่างสคุภาพ ไมม่ปทีนเกลทียวเหมมือนอยม่างททีที่พดดู กกับเขา “เดทีดี๋วมคุกไปคคุยกกับคคุณชม่อกม่อนนะคะ” มคุกระวทีพดดู ถอึงผดูก้จดกั การหก้ องอาหาร “ปรานตน์อยากสกังที่ ของหวานกห็สงกัที่ ไดก้ เลยนะ” พอหญญิงสาวลคุกขอึ นี้น ความออึมครอึมกห็เขก้ ามาแทนททีที่ ฉกัตรเกลก้ าแสรก้ งรกับประทานอาหารตม่อไมม่ไหวจอึงรวบชก้ อนแลก้ วจญิบนต นี้า เปลม่าแทนไวนน์ ในขณะททีที่ปรานตน์ถมือวญิสาสะเทไวนน์แดงดมืที่ม “ยกังอายคุไมม่ถอึงยทีที่สญิบปที เลยนะ” ฉกัตรเกลก้ าตตาหนญิ ปรานตน์เลญิกคญิ นี้วขอึ นี้น “ผมเลที นี้ยงตกัวเองกกับแมม่ไดก้ ตงแตม่ กั นี้ อายคุสญิบสามสญิบสทีที่แลก้ ว ยกังไมม่เรที ยกวม่าเปห็ นผดูก้ใหญม่เหรอครกับ หรมื อวม่า ตก้ องทตาแบบคคุณ หลบอยดูม่ขก้างหลกังผดูก้หญญิงถอึงจะเรที ยกวม่าผดูก้ใหญม่” ฉกัตรเกลก้ าหนก้ าแดงกตที่าดก้ วยความโกรธ ครกังนี้ นที นี้ชายหนคุม่มลต นี้าเสก้ นจนเกญินไป หากไมม่ใชม่อยดูม่พมื นี้นททีที่สาธารณะเขาคงอยาก ฟาดใบหนก้ ายทียวนนกันที่ ปรานตน์กระตคุกยญิ นี้มเมมืที่อไดก้ ยวกัที่ โมโหคนเปห็ นพม่อใหก้ โกรธไดก้ วดูบหนอึที่งเขานอึกชอบสทีหนก้ าแขห็งๆ เจมือความโกรธจนใบหนก้ า แดงระเรมืที่ อ หากแตม่คตาพดูดททีที่หลคุดจากปากเพราะความโกรธทตาใหก้ ดวงตาของเขาวาววกับดก้ วยโทสะ “อยม่าพดูดจาเหมมือนคนไมม่ไดก้ รกับการอบรมบม่มนญิสยกั จะไดก้ ไหม เธอพดูดจาหยาบคายใสม่ฉนกั เหมมือนฉกันไมม่ใชม่พม่อของเธอ” ฉกัตรเกลก้ ายอมรกับกกับตกัวเองวม่าโกรธจอึงไมม่ถนอมวาจา “อก้ อ นทีที่ยอมรกับวม่าเปห็ นพม่อแลก้ วเหรอ” นต นี้าเสทียงของปรานตน์เสทียดสที เขามองรม่างโปรม่งตรงหนก้ าดก้ วยแววตายากจะหยกังที่ ความรดูก้สกอึ “ถอึงอยม่างนกันกห็ นี้ เถอะ ททีที่บก้านของเธอสอนใหก้ พดดู จากกับผดูก้หลกักผดูก้ใหญม่แบบนที นี้หรมื อ” ฉกัตรเกลก้ าเถทียงในประเดห็นททีที่เปห็ น ปกั ญหา “ผมลมืมไปวม่าครอึที่งหนอึที่งนม่ะมกันเลมือดผดูก้ดที แตม่เลมือดไพรม่ผมคงจะแรงกวม่า” ปรานตน์ไมม่ลดราวาศอก กวม่ามคุกระวทีจะกลกับมา บรรยากาศบม่นโตจ๊ ะกห็แยม่ลง หากแตม่ฉตกั รเกลก้ าฝมื นแสดงสทีหนก้ าเหมมือนไมม่มทีอะไรเกญิดขอึ นี้นผญิดกกับ ปรานตน์ททีที่จม่มจม่อมในหก้ วงความคญิดของตกัวเอง หากมคุกระวทีถามเขากห็จะตอบสกักคตา “ตอนมคุกไมม่อยดูม่ ทะเลาะกกันหรมื อเปลม่าคะ” มคุกระวทีกระซญิบถามสามทีซงอึที่ สม่ายศทีรษะ “ไมม่มทีอะไรหรอก ปรานตน์คงเมานม่ะ ลองชญิมไวนขน์ของคคุณไปตกังครอึ นี้ ที่งขวด” ฉกัตรเกลก้ าโกหก “อก้ อ งกันกลกั นี้ บกกันดทีกวม่าคม่ะ นทีที่กห็ดกอึ แลก้ ว หนดูปรานตน์จะไดก้ พกกั ผม่อน พรคุม่งนที นี้มคุกมทีถม่ายแบบชม่วงเชก้ าดก้ วย” สองชายหนคุม่มไมม่ปฏญิเสธเลย ตม่างอยากรที บกลกับแลก้ วอยดูม่อยม่างตกัวใครตกัวมกัน


ตญิดตามตม่อไดก้ ในเลม่ม เปญิ ดจองททีที่ http://www.navarattashop.com/

Example Sweet Sin  
Example Sweet Sin  
Advertisement