Page 1

Στο Auschwitz…

Επίσκεψη στο Auschwitz της Πολωνίας στο πλαίσιο του Comenius προγράμματος Human Rights in Europe στις 10 Οκτωβρίου 2012.


Αυτό είναι το στρατόπεδο Συγκέντρωσης στο Auschwitz της Πολωνίας, το μεγαλύτερο Ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης κρατουμένων. Στην είσοδο, βρίσκεται η διάσημη επιγραφή «Arbeit macht Frei», δηλαδή, «η εργασία ελευθερώνει». Οι ναζί άφηναν τους κρατούμενους τους να ελπίζουν ότι θα ελευθερωθούν, αν δουλέψουν σκληρά. Γύρω- γύρω από το στρατόπεδο, καλώδια υψηλής τάσης ρεύματος εμπόδιζαν ακόμη και την σκέψη απόδρασης. «ΚΙΝΔΥΝΟΣ-ΘΑΝΑΤΟΣ». Παντού προειδοποιήσεις...και φρουροί... Εκτός από τα συρματοπλέγματα, τους εμπόδιζε και ο φόβος, μήπως αν αποδράσουν, οι Ναζί θα εκτελούσαν 10 ή και περισσότερους συγκρατούμενούς τους για τιμωρία. Σε κάθε κτίριο, έμεναν 1000 κρατούμενοι, 100 σε κάθε δωμάτιο. Σε άθλιες συνθήκες… Στην αρχή ήταν λίγα, όσα είχαν χτίσει οι Πολωνοί για τον στρατό τους... Σιγά-σιγά, οι Ναζί συγκέντρωναν κρατούμενους απ’ όλη την Ευρώπη κι έβαζαν τους παλιούς κρατούμενους να χτίζουν νέα κτίρια για τους καινούργιους. Στο Auschwitz, συγκεντρώθηκαν γύρω στα 3 εκατομμύρια εκπατρισμένοι κρατούμενοι. Υπήρχαν όμως κι’ άλλα, πολλά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από την Ελλάδα είχαν έρθει στο Auschwitz 65.000 θύματα, από πολλές περιοχές της Ελλάδας (Κέρκυρα, Αθήνα, Ρόδος Θεσσαλονίκη…) Στην είσοδο του μουσείου γράφει: «Όποιος δεν θυμάται την ιστορία του, είναι μοιραίο να την ξαναζήσει...» Ο δρόμος προς το θάνατο ξεκινούσε από τις πατρίδες τους. Τα θύματα έφταναν με το τρένο μετά από πολυήμερο ταξίδι. Τους είχαν υποσχεθεί εργασία και καλύτερη ζωή. Το πίστευαν, επειδή στις πατρίδες τους είχαν πείνα... Έρχονταν πρόθυμοι να δουλέψουν στις διάφορες βιομηχανίες του Auschwitz. Ανάμεσα τους γυναίκες και παιδιά και αιχμάλωτοι πολέμου. Κουβαλούσαν και τις περιουσίες τους, μέσα σε άθλιες συνθήκες. Που να ’ξεραν τι τους περίμενε; Στην αποβάθρα, γιατροί και στρατιώτες των SS τους ξεχώριζαν σε όσους ήταν ικανοί για εργασία, και σε όσους δεν ήταν: Γέροι, έγκυες γυναίκες, παιδιά κάτω των 15. Όσοι κρίνονταν ανίκανοι για εργασία, τους περίμενε ο ΘΑΝΑΤΟΣ. Οι ναζί, δεν ήθελαν να διαθέσουν ούτε μιας μέρας τροφή για αυτούς. Από την αποβάθρα, οδηγούνταν σε ένα χώρο, που υποτίθεται ότι θα έκαναν μπάνιο, θα άλλαζαν ρούχα, και θα ξεκουράζονταν. Στην πραγματικότητα όμως, οδηγούνταν στο Κρεματόριο και το θάλαμο αερίων, όπου αντί για νερό, έβγαινε δηλητηριώδες αέριο Κυκλώνης Β’, που σκότωνε 100 άτομα μέσα σε 20 μόλις λεπτά... Μέσα σε ένα χρόνο, καταναλώθηκαν πάνω από 2 τόνοι Κυκλώνης Β’... Φανταστείτε δηλαδή στα 4 χρόνια λειτουργίας του Αουσβιτς...


Τα πτώματα τα έβαζαν σε βαγονάκια, που με μια κλωτσιά έμπαιναν στον φούρνο και γίνονταν στάχτη.. Αυτοί, που λίγες ώρες πριν ήταν ζωντανοί και είχαν πάρει τις κάρτες εισόδου τους στο Αουσβιτς ... Κάποιοι άλλοι είχαν ακόμη χειρότερη τύχη...Οι γυναίκες κυρίως, γίνονταν πειραματόζωα στο χειρουργείο των Ναζί επιστημόνων… Γυναίκες, με ξυρισμένα κεφάλια..Τα μαλλιά τους, τις έβαζαν να τα γνέθουν για να φτιάχνουν σκεπάσματα για τους κρατούμενους. Ακόμη και τα γυαλιά τους τα έπαιρναν για ανακύκλωση. Και τα βοηθήματα των αναπήρων, τα παιχνίδια των παιδιών, τα παπούτσια τους...ΤΑ ΠΑΝΤΑ... Ακόμη και οι χτένες τους ανακυκλώνονταν ή ξαναχρησιμοποιούνταν από άλλους.. .Ήσαν ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ άλλωστε... Όταν έκαναν απόπειρα απόδρασης ή απλώς δεν δούλευαν σκληρά, τους εκτελούσαν γυμνούς, γιατί τα ρούχα χρησίμευαν για άλλους... Οι ναζί φύλακες, είχαν ιδιωτικά δωμάτια.. Οι κρατούμενοι εργάτες, κοιμόντουσαν 5-5 σε τριώροφες κουκέτες πάνω σε άχυρα. Ξυπνούσαν ξημερώματα και πήγαιναν 100-100 στην τουαλέτα... Όσοι δεν ήταν υπάκουοι, έμπαιναν στην απομόνωση. Στο κελί των όρθιων υποχρεώνονταν να στέκονται 4-4, όλη νύχτα, για πολλές νύχτες και το επόμενο πρωί δούλευαν... Αυτό το μήνα επισκεφτήκαμε και εμείς το Αουσβιτς. Αφήσαμε στεφάνι στο τέλος της σιδηροδρομικής γραμμής που λέγεται: «ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ». Μπήκαμε στα κτίρια που ζούσαν τα παιδιά άνω των 15. Ονειρεύονταν το σχολείο για να γλιτώσουν την δουλειά... Είδαμε τα ερείπια των θαλάμων βασανιστηρίων... Οι Ναζί κατέστρεψαν ό,τι πρόλαβαν... Όμως τα φουγάρα των φούρνων παραμένουν ακόμα... Τώρα, υπάρχει ένα μνημείο με επιγραφές, σε όλες τις γλώσσες των θυμάτων... (ΠΟΛΩΝΟΙΡΩΣΟΙ-ΕΒΡΑΙΟΙ-ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ).

Μίχου Χριστίνα, Γ2

Auschwitz  

Comenius project 2011-13

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you