Page 97

Piet is geen karikatuur meer

Toen Merel von Schimmelman een jaar of zeventien was speelde ze voor Zwarte Piet. Een collega vroeg zich af of dat eigenlijk wel kon en dat het misschien toch wel racistisch was. Maar Merel zag dat niet zo. “Racistisch, ik had die link nog nooit gelegd dus dat vond ik toen heel erg raar.”

een enquêteformulier gekregen om aan te geven hoe ze Sinterklaas willen vieren. Er werd gevraagd wat ze van pieten vinden en wat ze bij het feest wel en niet zouden willen. Achter de schermen zijn scholen er dus best intensief mee bezig. Een belangrijke rol zal volgens Merel ook dit jaar weer het SINTERKLAASJOURNAAL spelen. Ze is erg benieuwd naar de afleveringen die voor dit jaar zijn bedacht, want ze merkt dat de kinderen het er veel over hebben en dat er op school wordt aangesloten op de grapjes die in het programma voorkomen.

Sinds een aantal jaren bestiert Merel iedere maandagochtend een speelclub voor kleine kinderen in het buurthuis van haar wijk in Amsterdam-West. Daar vieren ze ook Sinterklaas en samen met de ouders hebben ze bewust gekozen voor pieten met roetvegen op hun gezicht. Ze willen namelijk het verhaal dat pieten door de schoorsteen komen laten kloppen. Verder hebben de pieten gewoon hun eigen haar, geen oorbellen en geen rode lippenstift. Piet mag geen karikatuur meer zijn. “Het is een feest voor iedereen, wat voor iedereen leuk moet zijn. Juist voor kinderen, ook donkere kinderen. Dus om dan iets te veranderen vind ik geen probleem, dat vind ik eigenlijk maar een hele kleine aanpassing”, zegt Merel.

Voor haar sinterklaasfeest huurt Merel een commercieel Sint en Piet bedrijfje in. Ze schreef er verschillende aan, met de vraag om roetpieten, maar kreeg soms niet eens een reactie. Gelukkig gebeurde dat wel bij roetpieten.nl en sintenzijnpieten.nl. Aan het aanbod van alternatieve pieten mag dus best nog wat gedaan worden, vindt Merel. Inmiddels verspreidt Merels enthousiasme zich ook in haar omgeving. Toen haar man op zijn werk vorig jaar als de aangewezen persoon werd gevraagd om daar het sinterklaasfeest te organiseren – it runs in the family! – werd er besloten om hetzelfde bedrijf met roetpieten in te huren als voor de Speelclub gebeurde. Het bedrijfsfeest was voor alle werknemers met hun gezin, dus er waren ook kinderen van alle leeftijden. Het was een groot succes. Er werd zelfs zo enthousiast gereageerd dat de baas later op facebook schreef: “zo kan het ook’’.

Merel kwam tot haar veranderde inzicht toen ze steeds vaker opving dat donker gekleurde mensen zelfs gewoon door het jaar heen Zwarte Piet werden genoemd. Dat kon echt niet, vond ze. Vanaf dat moment voelde het voor haar niet goed meer als ze géén verandering zou invoeren. Tegelijk wilde ze wel het verhaal in stand houden en dus lag het voor haar heel erg voor de hand om pieten er gewoon als zichzelf uit te laten zien, maar wel met de roetvegen van de schoorsteen. Ook de pietjes die de kinderen op de speelclub zelf knutselen zijn niet zwart. Merel heeft gemerkt dat kinderen het soms zelfs minder eng vinden als Piet niet zo glimmend zwart is. Ze denkt dat dat komt omdat die kleur er zo “nep” uitziet. Roetpietjes zien er veel vriendelijker uit.

Piet is no longer a caricature Merel von Schimmelman is a teacher at a kid’s club in Amsterdam. For the Sinterklaas celebration, she hires a Sint who comes with soot pieten. Because black people are called Zwarte Piet, even when it’s the height of summer, the caricature does not feel appropriate anymore. But the story must be preserved, and Soot pieten fit with the tale. After all, don’t they come down the chimney?

Merel heeft de ouders van tevoren van de veranderingen op de hoogte gesteld. Er kwamen geen bezwaren, geen van de ouders bleef weg en de kinderen waren net zo blij als anders, inclusief haar eigen dochtertje. Merels zoontje zit intussen al op de basisschool en daar hebben de ouders

97

Piet magazine  

Een handboek voor een moderne sinterklaasviering

Piet magazine  

Een handboek voor een moderne sinterklaasviering

Advertisement