__MAIN_TEXT__

Page 39

De pepernoten waren heerlijk. Piet at er zelf ook heel veel, dus ik hoefde me niet in te houden. ‘Wat voor soort werk doet u de rest van het jaar?’ vroeg ik. ‘Verschillende klussen,’ antwoordde hij. ‘Maar wel altijd voor dezelfde baas.’ ‘Sinterklaas?’ Hij keek me een tijdje aan en knikte toen. ‘Kan iedereen dat worden?’ vroeg ik, want het leek me wel een leuk beroep. Hij schudde weer zijn hoofd. ‘Nee, nee. Je moet er echt gevoel voor hebben.’ We waren even stil. Ik pakte voor mezelf een schuimpje uit de zak. Ik koos een gele, want dat is banaan, dus die zijn gezond. ‘U bent zeker wel goed in gedichten schrijven,’ zei ik toen. Meteen zette hij de zak naast zich, tussen ons in gelukkig, en hij wenkte met zijn witte handschoenen. ‘Noem maar een naam.’ ‘Mees Kees,’ zei ik meteen. ‘Ik heb zijn lootje getrokken.’ Het leek of hij de woorden even proefde. Of hij zoog op een pepernoot, dat kon ook. ‘Ees, dat is lastig om te rijmen,’ zei hij bezorgd. ‘Is hij toevallig Chinees?’ Ik schudde mijn hoofd. ‘Eet hij veel vlees? Is hij een zenuwpees?’ ‘Allebei niet.’ ‘Dan moeten we de naam loslaten,’ zei Piet. ‘Luister goed.’ En toen zei hij zomaar een gedicht op! ‘Sint liep te denken, wat hij jou moest schenken. Want hij trok jouw lootje. Dus dit is het cadeautje.’ Wat een bofkont was ik. Ik bedankte Piet en zei het gedicht nog een paar keer op om het niet te vergeten. Ziezo. Het gedicht was klaar, nu alleen nog maar een surprise.

Dit verhaal is een bewerkte versie van een hoofdstuk uit het boek Mees Kees gaat verhuizen, geschreven door Mirjam Oldenhave. Mees Kees © Tekst Mirjam Oldenhave Illustraties Rick de Haas All rights reserved Uitgeverij Ploegsma

39

Profile for PIET

Piet magazine  

Een handboek voor een moderne sinterklaasviering

Piet magazine  

Een handboek voor een moderne sinterklaasviering

Advertisement