Issuu on Google+

25 Columns

Pieter Rop

December 2011

1


Inhoud Voorwoord ................................................................................................................. 3 Tell sell ........................................................................................................................ 4 Kerstbomen ................................................................................................................ 5 Geboortekaartje ......................................................................................................... 6 Olifant ......................................................................................................................... 7 Pringles ....................................................................................................................... 8 Protestantse managers............................................................................................... 9 Ontmoeting .............................................................................................................. 10 Gezagscrisis .............................................................................................................. 11 WK Zuid-Afrika .......................................................................................................... 12 Vrije tijd .................................................................................................................... 13 Kuddegedrag ............................................................................................................ 14 Reclame .................................................................................................................... 15 What Would Google Do? .......................................................................................... 16 Daklozen ................................................................................................................... 17 Vol ............................................................................................................................ 18 Dictator ..................................................................................................................... 19 Verwonderen ............................................................................................................ 20 Passie ........................................................................................................................ 21 Moedervlek.............................................................................................................. 22 Menselijke gebreken voor gevorderden ................................................................ 23 AR ............................................................................................................................. 24 Koosnaampjes ......................................................................................................... 25 Visje.......................................................................................................................... 26 Verveling.................................................................................................................. 27 Contact ..................................................................................................................... 28

2


Voorwoord Beste lezer, Ik ben in september 2009 begonnen met het schrijven van columns voor ons kerkblad in Doorn. Gewoon omdat ik het leuk vind om te schrijven en omdat ik graag het geloof in God verbind aan alledaagse dingen. Toen mijn oma Leder hoorde dat ik columns schreef belde ze me op een dag verontwaardigd op:�zeg Pieter is het waar dat jij columns schrijft en dat ik die niet toegestuurd krijg?�. Ja oma, het is een enorme omissie van mij uiteraard, maar dat klopt! Dit was de reden om de columns nu te bundelen zodat ik ze naar oma kan opsturen. Maar nu ze toch gebundeld zijn, kan ik ze ook verder verspreiden. Alsjeblieft! Ik zou het leuk vinden om een keer van je te horen wat je ervan vindt. Veel leesplezier, Pieter

3


Tell sell Je kent vast wel de Tell Sell-filmpjes waarin een product aangeprezen wordt die je heel eenvoudig kunt bestellen met je creditcard. Ik zag laatst een filmpje voor de Shape N Tone, een buikband die je buikspieren kleine trillingen geeft waardoor je binnen een paar weken een six-pack hebt. Opvallend vond ik dat om de 3 zinnen herhaald werd dat het geen enkele inspanning kost om een mooi gespierd lijf te krijgen. Bijna te mooi om waar te zijn‌. Plotseling zag ik de overeenkomst met mijn geloofsleven. Ik wil graag een sterke relatie met God, een warm en vriendelijk christen zijn die voor iedereen klaarstaat etc. Maar wil ik daarvoor ook moeite doen? Bijbellezen, bidden, christelijke lectuur en films lezen, in gesprek met medechristenen? Oef! Bestaat daar geen buik of hoofdband voor? De joden hebben daar de tefillien voor (het doosje op het hoofd) met 4 bijbelteksten gericht op het houden van Gods geboden. Een daarvan is Deut 11:18-19: Houd mijn woorden dus in gedachten, maak ze u eigen, draag ze als een teken om uw arm en als een band op uw voorhoofd. Prent ze uw kinderen in en spreek er steeds over, thuis en onderweg, als u naar bed gaat en als u opstaat. Ik geloof dat ik toch maar even wacht op een aanbieding van Tell Sell, dat moet toch makkelijker kunnen?

4


Kerstbomen Op het moment dat u dit stukje leest zit u waarschijnlijk feestelijk onder de kerstboom met een stemmig muziekje op de achtergrond. Waar u meestal niet aan denkt is het leven dat uw kerstboom heeft gehad voor hij in de kamer staat. In de herfstvakantie maakte ik met Christine een mooie wandeling door de Belgische Ardennen en we troffen daar een veld kerstbomen aan. Het viel ons op dat de meeste kerstbomen een rood label met streepjescode om de top van de boom hadden. Ik schrijf bewust de meeste bomen, want sommige hadden geen label. Hebben die een andere bestemming? Een vervreemdende ervaring om half oktober al kerstbomen te zien staan die klaar zijn voor de kerstmarkt 2 maanden later. De gedachte die bij mij bovenkwam was dat deze bomen die nu nog in de volle grond staan een duidelijke eindbestemming hebben. Plotseling zag ik de parallel met mijn positie als christen op deze wereld. Ik ben volledig geworteld in de samenleving met al zijn onderdelen. Ik heb een gezin , een baan, familie en vrienden, heb contacten met scholen, lid van een sportclub, neem deel aan diverse besturen, ben actief betrokken bij de lokale politiek etc. Op allerlei manieren verbonden met de omgeving om mij heen. Ondertussen ben ik als christen ook gelabeld: geen rood bandje met streepjescode maar een onzichtbaar teken op mijn voorhoofd: kind van God. Nu wordt het spannend: kunnen anderen aan mij zien of merken dat ik gelabeld ben? In hoeverre wijk ik af van de niet-gelabelde bomen? Is het duidelijk wat mijn eindbestemming is?

5


Geboortekaartje We hebben net de geboorte van Jezus gevierd met kerst. Waar we het niet over gehad hebben is het geboortekaartje van Jezus. Bij de meeste stellen die een kind verwachten betekent dit uren bladeren door minstens 10 mappen met kaartjes bij de drukkerij. Het ene kaartje nog zoeter dan het andere. Met voor de bewuste burger nog een map met Unicef-kaartjes waarbij een deel van de opbrengst naar kindjes gaat die het een stukje minder hebben. Ik heb de indruk dat Jozef en Maria te veel andere dingen aan hun hoofd hadden en er niet aan toe zijn gekomen om een kaartje uit te zoeken. Ze waren tenslotte ook op reis en hadden gebrek aan internetcafés waar je “kaartje 2 go” kon intypen en voila: TNT bezorgt de kaartjes bij al je vrienden thuis. Wat ik dan zo mooi vind is dat God hier wel aan gedacht heeft. Het is geen detail dat Hem ontgaat, zo van lekker belangrijk dan doen we toch geen kaartje. Nee, God pakt het groots en meeslepend aan en maakt een ster zo groot en opvallend dat hij in de wijde omtrek te zien is. Dat is nog eens wat anders dan een ooievaar tegen je raam aan plakken, zodat de buren zien dat er een kleine geboren is. Maar hoezo een ster?Enige internetstudie leerde mij dat de ster van Bethlehem eigenlijk Spica heet of Al Zimach. Het betekent takje waaruit de Verlosser voortkomt…...! Daarnaast geeft een ster licht, en Jezus is het licht voor de wereld zoals Hij zelf zegt in Joh 8:12: Wie Mij volgt zal nooit in het donker hoeven wandelen. Wauw, dat is nog eens een geboortekaartje hè!

6


Olifant Ik was laatst bij een presentatie van Ben Tiggelaar die vertelde dat 95% van ons gedrag geautomatiseerd gedrag is. Slechts de laatste 5% is beïnvloedbaar gedrag. Het is te vergelijken met een man die op een grote olifant zit en deze met teugels probeert aan te sturen. Dat lijkt aardig te gaan. Totdat de olifant honger krijgt of bang wordt, dan rent hij er als een gek vandoor. De bestuurder van de olifant heeft niets in te brengen. Ik zag opeens een parallel met geloven: ik ben zelf die bestuurder! Ik leg het uit. Ik heb altijd moeite gehad met zondebesef. Dat begon al toen ik op catechisatie zat en de dominee uitlegde dat genade en zonde bij elkaar horen. Ik checkte de 10 geboden en constateerde dat ik braaf was geweest: geen beelden gesneden, aardig voor mijn ouders geweest, niet gevloekt, zondags naar de kerk, niemand vermoord, niets gejat, niet gelogen en geen sex gehad. Geen zonde gedaan, geen genade nodig. Nu ik wat ouder ben, kijk ik wat minder letterlijk naar de 10 geboden maar meer naar de geest. Ik heb ontdekt dat mijn grootste zonde is dat ik alles zelf wil regelen zonder God. Eigenlijk is dat een zonde tegen het eerste gebod: het dienen van God. Telkens als ik me hier van bewust wordt is mijn eerste neiging om een stappenplan op te zetten om mijn gedrag te veranderen: ik probeer de olifant bij te sturen. Uiteraard mislukt dat steeds. Nu ik het beeld van de olifant heb gekregen is me duidelijk geworden hoe dat komt‌.. Zonder Gods hulp lukt het niet om de olifant de goede kant op te sturen. Sterker nog: ik moet God de teugels van de olifant in handen geven, want zelf kan ik het niet. Kortom: ik ben zelf die olifant en God de bestuurder. Weer een illusie minder‌.

7


Pringles Ik was deze week in de Albert Heijn voor de weekboodschappen en liep op de chips-afdeling. Ik kon kiezen tussen een zak chips en een bus Pringles. De inhoud en smaak was gelijk, de prijs van de bus Pringles was echter 2 keer zo hoog. Op dat moment vroeg ik me af op welke doelgroep de producent Procter & Gamble nu gokt met dit product. Welke consument wil 2 keer zo veel betalen om chips te krijgen die allemaal gelijk van grootte zijn en keurig gestapeld op een rij liggen? Een telefoontje met dit bedrijf gaf het antwoord: Pringles zijn chips voor de perfectionisten onder ons. Mensen die het niet uit kunnen staan als een chipje niet helemaal de goede vorm heeft, gebroken is of een beetje anders van kleur. Het toeval wil dat we het thema perfectionisme ook tegenkwamen in onze 40-dagen-groep. Kan God mij als mens wel accepteren als ik het niet helemaal perfect doe? Daarbij kan ik het nooit perfect doen omdat ik nu eenmaal een zondig mens ben. Onze conclusie was dat perfect geloven niet kan en zelfs niet hoeft omdat het perfecte offer door Jezus al volbracht is. Verder is God zelf geen perfectionist: Hij houdt van alle soorten mensen of ze nu een beetje een andere kleur hebben, anders van vorm zijn of een gebroken hart hebben. Welke chips ga jij morgen kopen bij de supermarkt?

8


Protestantse managers Heb je het ook gelezen in de krant? “Wie een protestant als baas heeft, hoeft niet te rekenen op complimenten�. Dr. Tom van den Belt is onlangs gepromoveerd op een onderzoek hiernaar. Daaruit blijkt dat protestantse managers met name taakgericht zijn en veel minder mensgericht dan katholieke en niet-christelijke managers. Protestanten vinden gezag belangrijker en luisteren minder naar de inbreng van hun ondergeschikten. Ze zitten in hun aansturing van medewerkers meer op controle dan op vertrouwen. Ik weet niet wat er bij jou gebeurt als je dit leest maar ik schaam me dan diep dat ik protestant ben. Je zou toch acuut overstappen naar de Rooms Katholieke kerk waar naastenliefde veel centraler staat? Bij ons gereformeerden staat de leerstelling dat de mens geneigd is tot alle kwaad meer centraal. En tja, kun je een mens dan vertrouwen als je hem moet aansturen als medewerker? Lastig verhaal. In het boek Hulpeloos maar schuldig van Aleid Schilder worden gereformeerden wel beschreven als mensen met hete hoofden en koude harten. Fel in discussies, redenerend vanuit sterke normen en daarbij het contact met de ander vaak uit het oog verliezend. Het gaat immers om de heilige zaak, nietwaar? Ik sluit af met het verhaal van een rabbi. Hij kreeg iemand bij zich met de vraag: Hoe kan ik vromer worden? Men zegt dat u geheime geneesmiddelen verstrekt. Ik wil graag een middel voor het liefhebben van God. De rabbi antwoordde: Voor vroomheid heb ik geen middel. Maar het ene middel waardoor u liefde van God ontvangt, heb ik wel. Het middel dat ik bedoel, is de liefde voor de mensen die naast je zijn geplaatst. 9


Ontmoeting Ik liep laatst door het dorp en zag in de verte een bekende aan komen lopen die ik graag mag. Het volgende dilemma komt dan bij mij op: wat is nu het juiste moment om te laten merken dat ik hem gezien heb? Om nu als een dolleman te gaan roepen en zwaaien vind ik niet gepast. Maar wat is nu de juiste fysieke afstand om te groeten? Kennelijk zat mijn kennis met hetzelfde dilemma want hij ging bewust eerst de andere kant opkijken en vervolgens naar de grond, om op exact 3 meter afstand, rechtstreeks in mijn ogen te kijken en “Ha die Pieter!” te roepen. Interessant verschijnsel, herken je dit? Het kan ook anders. Ik herinner me de periode dat ik net verliefd was op Christine. We hadden pas 4 weken verkering en toen ging ik met een vriend op reis naar Bulgarije. Bij terugkomst op Schiphol was ik nog maar net in de aankomsthal of we stormden op elkaar af een paar honderd meter van elkaar verwijderd. Interessant verschil, herken je dit? Ik ben benieuwd hoe ik reageer als ik Jezus ontmoet. Vroeg of laat gaat dat gebeuren, dat is een zekerheid voor ons allemaal. Maar hoe reageer ik dan? Storm ik op Hem af, wauw wat fijn dat ik U eindelijk ontmoet, laat me U omhelzen! Of hou ik mijn hoofd op de grond gericht, nadenkend over alles wat er tussen mij en Hem instaat, tot ik vlak bij Hem ben….….ik hoop dat Hij dan roept: Ha die Pieter, fijn dat je er bent!

10


Gezagscrisis Ik was deze week bij twee bijeenkomsten over gezag. De eerste bijeenkomst was het Nationale Gezagsevenement, de tweede was de NGKontmoetingsdag. Wat is er aan de hand met ons Nederlanders in relatie tot gezag? Waarom wordt de hulpverlener in elkaar geslagen als hij de brand wil blussen of een gewonde wil ophalen voor transport naar het ziekenhuis? Waarom accepteren wij geen aanwijzingen van een politieagent als een straat is afgesloten en willen we in discussie daarover? Er zijn verschillende antwoorden mogelijk op deze vraag. De socioloog Schnabel komt met de 5 I’s aanzetten. Volgens hem is er sprake van Internationalisering, Informatisering, Individualisering, Intensivering en Informalisering. Gevolg van deze grote steekwoorden is dat de sociale kaders verdwijnen. De oude verzuilde samenleving is in de jaren 60 vakkundig gesloopt en we leven in een onbegrensde netwerksamenleving. We willen maximale vrijheid om zelf te kunnen zeggen en doen wat we willen, terwijl we beschermd willen worden tegen het gedrag van de ander. De filosoof trekt de conclusie dat het normatieve perspectief ontbreekt. Er is overeenstemming in de Nederlandse samenleving dat we God als norm afwijzen, maar wat wordt dan de nieuwe publieke norm waarover we het eens zijn? Interessant in dit kader vind ik het onderzoek van Ingelhart waaruit blijkt dat Nederland het meest postmoderne land ter wereld is. Geen enkel land ter wereld is zo seculier en van God verwijderd als wij. De centrale focus van Nederlanders is of we ons goed voelen. En wat is ons antwoord als Christen? Waarom vinden wij het lastig om God de regie te geven over ons leven zonder dat Hij verantwoording aan ons aflegt? Om aan Gods leefregels te gehoorzamen en de bijbel als Gods woord te lezen? Ik ben bang dat wij meer beïnvloed worden door onze seculiere cultuur dan we zelf doorhebben.

11


WK Zuid-Afrika Je kunt er niet meer om heen: wereldwijd is er WK-gekte. Het verbaast me altijd enorm dat zo veel mensen zich zo druk maken om een aantal miljonairs die op een weiland achter elkaar aan rennen om de bal te pakken te krijgen. Maar goed ik ben dan ook geen fan‌. Wat ik wel interessant vind, is de spirituele kant van het voetballen. Veel voetballers zijn bijgelovig en hebben zo hun eigen rituelen voor een wedstrijd begint. Altijd dezelfde sokken of onderbroek die geluk brengt. Sommigen slaan voor ze het veld op gaan een kruisje, een ander bidt tijdens het volkslied (dat is misschien de reden dat ze het Wilhelmus niet meezingen‌.?). Een artikel in de Volkskrant over de voorbereiding van Afrikaanse voetballers fascineerde mij. Hierin werd beschreven dat mensen zich aanbieden om tegen betaling van 300 euro een maand full time te bidden voor het succes van die voetballer. Succes gegarandeerd, God luister immers altijd naar zijn kinderen? Ik moet even denken aan de film Bruce Almighty waarin Bruce de rol van God even mag overnemen en de gebeden wil stroomlijnen door een emailadres te openen. Binnen een uur zit zijn mailbox vol met 3 miljoen gebeden uit de hele wereld. Wat de een graag wil is soms het tegenovergestelde van wat de ander graag wil. Als Bruce dan alle mails beantwoordt door eenvoudig overal JA op te antwoorden, blijkt de helft van de bidders teleurgesteld. Tja, wat zal God doen met dit WK en alle gebeden om te winnen? Bemoeit God zich daarmee of moeten die miljonairs zich zelf maar zien te redden? Ik denk dat het spelletje door hen zelf gespeeld moet worden. Als ze voor eeuwig gered willen worden, dan zijn ze bij God aan het goede adres!

12


Vrije tijd Ik moet eerlijk bekennen dat ik na mijn vakantie met frisse tegenzin weer aan het werk ben gegaan. Wat was het lekker: stokbroodje & croissantjes, met een goed boek in de hangmat, zwemmen in de rivier, bergtochtje naar een waterval, spelletjes doen met de kinderen, beetje barbecueën…. Mijn eerste vergadering na de vakantie ging over het geven van een training timemanagement. Samen met collega Peter bespreken we het materiaal dat we los van elkaar gemaakt hebben. Een stuk van Peter spreekt me erg aan: wat doe je met jouw 168 uur in de week? De gemiddelde man werkt en reist 50 uur per week, slaapt 56 uur per week en besteedt 10 uur aan eten en drinken, 7 uur aan persoonlijke verzorging, 7 uur aan kindverzorging en 7 uur aan het huishouden. Blijft over 31 uur aan vrije tijd per week. Mijn eerste reactie was: wauw wat veel vrije tijd! Mijn tweede reactie was meer rationeel, waar blijven al die uren dan? Ik heb altijd het idee dat ik tijd te kort kom, ik heb niet eens tijd voor Bijbelstudie! In Nederland doen we overal onderzoek naar en ook voor deze vraag blijkt een website te zijn gemaakt: www.tijdsbesteding.nl. Om je de moeite en tijd te besparen: de helft van de vrije tijd gaat naar TV kijken en internetten. Daarna komen sociale contacten, hobby’s, sport en 2 uur per week voor de kerk en/of vrijwilligerswerk. Een bekende uitspraak die de meeste lezers vast kennen luidt: tijd=prioriteit. Een andere oneliner is: geld kun je sparen, tijd niet! Aan het begin van dit seizoen leek het me verstandig om mijn prioriteiten eens in kaart te brengen. Als ik van de 31 uur vrije tijd ongeveer 15 uur TV kijk, is dat de tijdsinvestering wel waard? Wordt ik geïnspireerd, blij of energiek van deze TV-uren? Het antwoord is: nee! Na overleg met Christine hebben we samen besloten om de TV-kabel op te zeggen. De opzegtermijn is een maand en vanaf oktober heb ik 15 uur per week over! Eindelijk tijd voor Bijbelstudie….

13


Kuddegedrag Er is net een nieuwe managementboek uit van marketinggoeroe Mark Earls dat heet de ultieme kudde. In dit boek betoogt Earls dat klantsegmentatie naar verschillende behoeften tamelijk nutteloos is. De mens is volgens deze auteur geen onafhankelijk denkend wezen dat zelfstandige beslissingen neemt. Een nieuw geluid in ons postmoderne Europa! In Afrika, Azië en Zuid Amerika zou dit boek geen nieuws zijn. Daar geldt Ubuntu: ik ben omdat jij bent. Het besef is daar groot dat je niet zonder de ander kunt leven. Zo niet in Europa waar ik denk, dus ik ben centraal staat . Elk mens is verantwoordelijk voor zijn eigen geluk. Ben je niet gelukkig? Eigen schuld, dikke bult. Een fenomeen wat hiermee samenhangt is keuzestress. Er zijn zoveel keuzes hoe weet je nu wat de juiste optie is? Als je de verkeerde keuze maakt, wordt je misschien ongelukkig en dan is het jouw eigen schuld. Stress is het gevolg…. Kortom het is veel veiliger om te doen wat anderen ook doen en de keuzen van anderen te volgen. Waar heb ik dat eerder gehoord? Vergeleek Jezus zijn volgelingen niet met een kudde schapen waarvan Hij de herder is? Van schapen is hun domme volgzaamheid bekend. Breekt er één door het prikkeldraad heen, dan zie je al snel de hele kudde aan de andere kant van het hek staan. Ze eten graag hetzelfde als de rest van de kudde, sjouwen de hele dag achter de leider van de kudde aan. Mopperen af en toe in groepsverband op het weer en gaan daarna weer vrolijk verder met grazen. Voorbeelden van kuddegedrag zijn goed waarneembaar bij popconcerten of het WK Voetbal waarbij heel Nederland oranje kleurt en zich gelijksoortig kleedt en schminkt. Maar evengoed bij kerkdiensten van onze eigen gemeente. Als er een gaat staan, dan staat voor je het weet de hele club…..Als christelijk schaap heb je het best lastig: je kunt je aansluiten bij twee kuddes, de wereldse kudde of de kudde van herder Jezus. De laatste herder volgen is meestal het minst aantrekkelijk en vergt af en toe een herdershond die in je poot bijt. Woef!

14


Reclame Ik stapte vorige week in Den Haag uit de tram om naar een opdrachtgever te gaan. Bij de halte staat een pand van het Leger des Heils met daarop in rode neonletters: En toch hebt u God nodig. Ik werd er prettig door geraakt. Het is een reactie op een niet uitgesproken bewering dat ik God niet nodig heb in mijn leven. Ook al heb ik het zelf niet door als voorbijganger, het Leger attendeert me er voor de zekerheid maar op dat ik God wel nodig heb. Deze reclame voor God raakte mij op 2 manieren. Allereerst de inhoud van de boodschap, vervolgens het reclame maken zelf. De inhoud triggerde mij omdat je in het welvarende Nederland gemakkelijk het idee kunt krijgen dat je alles naar eigen hand kunt zetten. Eten en geld in overvloed, waar heb je God voor nodig? Pas als je eigen gezondheid of die van je geliefden op het spel staat merk je pas het kwetsbare van je bestaan als mens. De reclame zelf sprak me ook aan, omdat het Leger zich niet in het hoekje laat zetten van naïeve christenen die nog in God geloven. Nee, ze kiezen voor het marktplein en doen een appèl op elke voorbijganger . In plaats van zich te laten marginaliseren zoekt het Leger het debat op. Dat brengt mij bij de vraag in hoeverre jij en ik reclame maken voor God in ons dagelijks leven. Schamen we ons voor Hem? Of hebben we geen reden om Hem aan te prijzen‌?

15


What Would Google Do? De meeste lezers zullen vast weleens gehoord hebben van dit boek geschreven door Jeff Jarvis. De auteur is gefascineerd door Google. Wat is het geheime recept achter het snelst groeiende bedrijf ter wereld? Hij formuleert een aantal principes: 1.

Werk samen en leer van je fouten

2.

Je ergste klant is je beste vriend

3.

Vertrouwen in plaats van controle

4.

Uw klanten zijn uw reclamebureau

Het grappige is dat dit boek spreekt over de nieuwe ethiek voor het bedrijfsleven. Zijn deze principes dan zo nieuw? Toen ik ze las moest ik toch denken aan 10 andere regels die ik ooit eens gehoord heb. Ik herinner me iets in de trant van “Hebt uw vijanden lief” en 7x70 keer vergeven van fouten. En dan het derde principe: vertrouwen. Is daar in de geschiedenis niet eerder een experiment mee gedaan? Met zo’n blote man en die mooie vrouw in een paradijs? Hoe liep dat ook al weer af? Was dat vertrouwen nu wel of niet op zijn plaats? Uit Amerika is er een tijdje geleden een andere hype naar Europa overgewaaid. Polsbandjes in verschillende kleuren met WWJD erop. Deze afkorting staat voor What Would Jesus Do. Ik heb dat bandje een periode gedragen en uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het wel helpt om meer stil te staan bij je gedrag. Zou Jezus dit ook gezegd , gedaan, gekeken of nagelaten hebben? Het aardige is dat God dezelfde strategie heeft als Google: uw klanten zijn uw reclamebureau. Als wij als zijn kinderen leven naar zijn beeld dan maken we reclame voor Hem.

16


Daklozen Als fervent krantenlezer was ik geschokt toen ik het volgende krantenbericht las: 30 november 2010. Amsterdam haalt alle daklozen naar binnen. Burgemeester Eberhard van der Laan van Amsterdam heeft dinsdag besloten dat alle daklozen door het huidige winterweer 's nachts verplicht naar binnen moeten. Hij heeft daartoe een noodverordening afgekondigd, maakte de gemeente dinsdag bekend. Fascinerend nieuws! Alleen omdat de temperatuur te laag wordt halen we de daklozen binnen. Zolang het niet vriest hebben we er geen moeite mee als ze buiten onder een brug liggen of in een park. Het kan nog sterker. Rond 1850 werden bedelaars ingehuurd om voor het raam van welgestelde kooplieden heen en weer te lopen en met hun koude armen zich warm te slaan. Het verhoogde het comfortabele gevoel van de mensen binnen die bij het knapperend haardvuur aan het dineren waren. Hebben daklozen in Amsterdam wellicht dezelfde functie? Het kan ook anders herinner ik me uit eerdere berichtgeving: 28 augustus 2009. Rotterdam haalt daklozen in huis. De daklozen zijn in Rotterdam vrijwel uit het straatbeeld verdwenen. Het Plan van Aanpak Maatschappelijke Opvang heeft kennelijk gewerkt. ‘We zien mensen ongelofelijk snel opknappen.’ Zijn de ambtenaren in Rotterdam zo veel menslievender dan in Amsterdam? Zouden ze soms christelijker zijn? Ik denk het niet. Wellicht helpt de locale volksaard: niet lullen maar poetsen. Het ligt er ook aan of je denkt in oplossingen of in problemen. Ik moet opeens denken aan die herbergier wiens herberg vol was toen er een dakloos echtpaar langskwam…. Wat doe jij als er een dakloze op je pad komt?

17


Vol Floortje vertelt aan tafel een verhaal dat ze al een paar keer eerder verteld heeft. De andere kinderen reageren, jaahaa Floor dat weten we allang, dat heb je al honderd keer verteld! In een vlaag van pedagogisch inzicht reageren wij met de opmerking dat Floortje het zeker een erg leuke ervaring vond, dat ze het graag nog een keer wil vertellen. Ze is er vol van. Je kent dit vast ook uit eigen ervaring. Je hebt een goede film gezien, boek gelezen of ergens heel lekker gegeten. Iedereen die je dan tegenkomt moet het horen. Als je ergens vol van bent, kost het je geen energie om hierover te vertellen. Sterker nog de uitknop is moeilijk te vinden. Je voelt geen enkele verplichting om over je ervaring te praten, desondanks ben je een levende reclamezuil voor die mooie film, dat ontroerende boek, dat leuke restaurant. Toen ik me afvroeg waarom missionair zijn mij toch zo’n akelig “moet-gevoel” geeft kom ik hierbij uit. Het missionair zijn behoort tot de categorie taken waarvan je weet dat ze moeten gebeuren, maar die je liever zo veel mogelijk uitstelt. Je voelt een verplichting maar je hebt weinig enthousiasme. Er is geen goed argument te verzinnen om niet missionair te zijn. Hoewel? Kun je ergens enthousiast over vertellen als je er niet vol van bent? Ik denk dat ons jaarthema daarom niet juist is. Een beter thema zou zijn: hoe worden wij vol van Gods Geest? Als dat lukt, dan gaat de rest vanzelf.

18


Dictator Op dit moment is er sprake van de zogenaamde Arabische Lente. Elke avond kun je op het Journaal zien van welke dictator nu zijn aftreden geëist wordt. Tunesië en Egypte zijn inmiddels al bevrijd, in andere landen is het proces nog bezig. De evaluatie van een Dictator is altijd lastig. Hij heeft nooit alleen maar slechte dingen gedaan voor een land. Soms kan het zo zijn dat hij een goede agenda voor een land heeft gemaakt maar dat de wijze waarop hij die agenda wil realiseren niet zo subtiel was. Veel dictators gaan nogal makkelijk met het leven van hun onderdanen om. Ze hebben bloed aan hun handen. Momenteel is in coachingsland voicedialogue in opmars. Het is een methode ontwikkeld door het Amerikaanse echtpaar Sal en Hidra Stone die uitgaat van verschillende stemmen of deelpersoonlijkheden in elk mens. Iedereen heeft volgens hen zo’n 6 tot 10 deelpersoonlijkheden. Je moet denken aan de levensgenieter, de interne criticus, de opportunist, de bezorgde moeder etc. De meesten van ons hebben ook de dictator als innerlijke stem. Die je voorschrijft wat je moet doen: hard werken, voor anderen zorgen, bijbel lezen ,opruimen, kleren kopen, vul zelf maar in wat voor jou klopt. Het valt vaak niet mee om je eigen dictator het zwijgen op te leggen. Sommigen zoeken daar hulp bij in de vorm van therapie of bevrijdingspastoraat. Dan helpt het ook om een juist beeld van God te hebben. Veel christenen zien Hem als dictator die alles bepaalt, wat je zelf ook wilt. Je kunt wel bidden, maar daar houdt Hij toch geen rekening mee. Alles is immers voorbeschikt? Ik geloof dat dit niet het juiste beeld van God is al heb ik het vroeger wel zo mee gekregen. Zelf wordt ik erg bemoedigd door Jakobus 5:16 waar staat: Want het gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist zijn uitwerking niet.

19


Verwonderen Op 25 maart viert de Orthodoxe en de Rooms-Katholieke kerk het feest van de aankondiging van de Heer. Dit feest is ook bekend onder de naam Maria Boodschap. De datum is logisch omdat we 9 maanden later vieren dat Jezus geboren is. Desondanks heb ik er tot vandaag nooit bij stil gestaan om in maart al met Kerst bezig te zijn. Als goed gereformeerde jongen ben ik gewend dat we zo rond de vierde week van advent een preek krijgen over de engel Gabriel die een bezoekje brengt aan Maria in Nazareth en haar vertelt dat ze van de Heilige Geest zwanger zal worden een kind gaat baren die de Zoon van God is. En de week erna is het meestal Kerst en is Jezus al geboren. Wonderlijke gang van zaken hè? Ik vraag me af waarom wij dit feest van de aankondiging niet vieren. Zijn wij niet meer verwonderd over dit bericht? Zijn we zo cognitief georiënteerd dat we zoiets hebben van: verhaal is bekend, klaar, punt. Het is een bekende coachingstip aan druk bezette mensen : probeer je weer te verwonderen over het leven. Kijk naar de natuur en verwonder je over de bollen die weer uit de grond komen, de bomen in de knop, de vogels die weer terugkomen, lammetjes in de wei. Ik heb een collega die net zijn eerste kind heeft gekregen en die zit behoorlijk in de verwonderfase: “zo’n baby het is net een echt mensje. Dat het zo maar zonder hulpmiddelen geboren kan worden zeg. Als ik zou willen geloven in een God dan is een kind krijgen een goede reden” (amen, collega!). Daarom bij deze een oproep om voor jezelf stil te staan bij dit bijzondere moment in de heilsgeschiedenis. Geniet van de verwondering! 20


Passie Je kunt geen blad of boek lezen of het gaat over passie. Leef je wel met passie? Doe je, je werk met passie? Zo nee, heb je dan wel het goede werk? En de christelijke bladen schrijven over onze passie voor Jezus. We hebben net de Passie-tijd gehad. Je kunt dan naar verschillende Passionen gaan. De bekendste is de Matheus Passion in de kerk van Naarden waar meestal ons hele kabinet naar toe gaat. Zelf heb ik op Witte donderdag erg genoten van de moderne Passion in Gouda die live op tv werd uitgezonden (zie www.nederland3.nl/gemist/8765). Ik vond het indrukwekkend dat het Evangelie zoveel ruimte kreeg op prime-time in het meest geseculariseerde land ter wereld. Wat een fantastische mogelijkheid om zoveel mensen duidelijk te kunnen maken dat het met Pasen niet om de Paashaas gaat. Daarnaast ontdekte ik zelf wat de context doet met bekende popsongs. De songs die je anders op liefdesrelaties betrekt pasten door de religieuze context in Gouda opmerkelijk goed bij het lijdensverhaal van Jezus. Hierdoor raakte het lijden van Jezus me dieper dan ooit en zat ik met betraande wangen voor de TV. En dan komen we bij de vraag hoe zit het met onze passie voor Jezus? Gaan wij helemaal voor Hem? Hoe werkt dat door in ons dagelijks leven? Door de Passion in Gouda is mij weer eens duidelijk geworden wat onze rol is als christenen in een wereldse context. Eigenlijk dezelfde rol als wereldse popsongs in een religieuze context. De randvoorwaarde is dat we met verve christen zijn. De neiging is echter groot om ons als kameleons aan te passen aan de heersende niet christelijke moraal. Hoe zit het met jouw passie voor Jezus? 21


Moedervlek Onze David probeert de logica in de wereld te ontdekken en vraagt zich bij elk woord af waar het vandaan komt. Vorige week ging het over paardenbloemen die ook in koeienweiden staan. Waarom heten die dan geen koeienbloemen? Deze kwestie heb ik door kunnen spelen aan ons gemeentelid met agrarische kennis Wilco van Cooten. Bij interesse in het antwoord: wend je tot hem. De vraag van deze week is waarom moedervlekken zo heten en of er ook vadervlekken bestaan? Bij gebrek aan tijd om secondanten te raadplegen heb ik me to Google gewend. Het eerste wat ik geleerd heb is dat moedervlekken niet aangeboren zijn maar in de eerste levensjaren ontstaan door opeenhoping van pigmentcellen. Gemiddeld heeft elk mens 40 vlekken. Verder is de meest logische verklaring van het woord moedervlek dat je ze erft van je biologische ouders. Wie je moeder is, staat meestal wel vast, de herkomst van de vader kan weleens minder zeker zijn. Daarom dus moedervlek. Uiteraard heb ik ook gezocht naar vadervlek. Ik moet de lezer teleurstellen: niets te vinden. Maar als we even verder denken, meen ik dat deze vlek toch moet bestaan. Onze biologische vader kan dan niet altijd zeker zijn, onze hemelse Vader is voor iedereen bekend. Hoe meer je op Gods beeld gaat lijken, hoe meer anderen aan je kunnen zien dat je een kind van Hem bent. Hoe die Vadervlekken er dan uit zien? Tja, ik denk dat die bij ieder mens er anders uit zien. Mijn suggestie hiervoor is: observeer jezelf en andere christenen de komende tijd heel goed. Maak als het ware een foto van dit moment en vergelijk die met een foto van over een half jaar. Het verschil geeft de Vadervlekken weer. Ik laat me graag door de lezer informeren over de waarnemingen‌.. 22


Menselijke gebreken voor gevorderden Dat is de titel van het nieuwe boek van Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie in Nijmegen. Het interview met de schrijver in de Volkskrant van vorige week vond ik zo goed dat ik het naar al mijn collega’s heb gemaild. Het boek gaat over de dagelijkse spanning dat je er vanuit wilt gaan dat mensen deugen en de pijnlijke realiteit dat dit niet zo is. De mens is een ellendig wezen; dat is de enige conclusie die je na lezing kunt trekken. Van alle diersoorten die we kennen, is de mens zonder meer de akeligste en de naarste, met zijn oeverloze aandachttrekkerij, zijn gelieg en bedrieg en zijn egoïstische gedrag. Tja, zal de lezer denken, en verbaast jou dit dan na de zondeval? Je had net zo goed Genesis 3 kunnen rondmailen! Het prettige van dit boek vind ik juist de erkenning vanuit onverdachte hoek voor dit standpunt. In het bedrijfsleven waar ik werkzaam ben, heerst een enorme Can-Do-mentaliteit. Alles wat je wilt is te realiseren als je het maar echt wilt. Vaak komt daar de NLP-slogan achteraan: Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg. Als je daartegenin gaat ben je een zwartkijker waarmee het niet prettig zaken doen is. Ik merk dat het mij ook beïnvloed in de zin van zo slecht ben ik toch ook weer niet als mens. Dat de mens geneigd is tot alle kwaad is wel een erg droevige tekst uit de Heidelberger Catechismus. Als klap op de vuurpijl had ik tijdens het Pinksterweekend een indringend gesprek over het ervaren van God in je dagelijkse leven. Samen kwamen we er opnieuw achter dat de trits Ellende, Verlossing, Dankbaarheid je uiteindelijk dichter bij God brengt. Onze cultuur staat ver af van het besef van onze eigen ellendige toestand waardoor je God ook niet echt nodig hebt en dus niet ervaart. Dank je wel Roos Vonk!

23


AR Ken je dat? Je leert iets nieuws kennen en dan kom je het die week elke keer weer tegen. Ik had dit vorige week met het begrip AR. Het staat voor Augmented Reality, in het Nederlands: toegevoegde werkelijkheid. Het systeem functioneert in 3 dimensies, combineert de virtuele met de echte werkelijkheid en is interactief op het moment dat je het gebruikt. Ik las in de Volkskrant een mooi interview met een Delftse hoogleraar Pieter Jonker die een soort bril heeft geknutseld. Als je die opzet en je komt iemand tegen dan verschijnt er in beeld een berichtje hoe deze persoon heet en wat hij doet. Deze bril is nog in de R&D-fase, maar met onze smartphones kun je ook al AR gebruiken. Een voorbeeld hiervan is de toepassing dat je je telefoon op de sterren richt en dat je dan de namen van de sterren in beeld krijgt. Een andere toepassing is van Funda, de huizenwebsite. Je staat voor een huis die te koop staat, je richt je telefoon op de voorkant van het huis en de vraagprijs komt in beeld. Reuze handig! Toen ik dit gelezen had wilde ik het natuurlijk direct testen door deze Funda-applicatie te downloaden op mijn smartphone. Verrassend genoeg kreeg ik de melding dat ik het programma Layar nodig had. Daarmee ontdekte ik dat je veel verschillende lagen kan kiezen die worden toegevoegd aan mijn realiteit. De ene laag voegt een museumgids toe als je in het museum loopt, de andere de beste routes door de stad voor astmapatiĂŤnten etc. Uiteraard kun je erover discussiĂŤren of deze ontwikkeling nu echt wat toevoegt aan je kwaliteit van leven of dat je alleen maar nog meer tijd verliest aan nutteloze informatie verwerken. Wat het mij in ieder geval opleverde was meer begrip voor Gods perspectief op onze werkelijkheid. Hoeveel lagen wij ook downloaden, Hij heeft oneindig meer lagen om toe te voegen aan onze werkelijkheid. Als ik in de hemel ben praat ik daar graag een keertje met Hem over door!

24


Koosnaampjes Verliefde mensen geven elkaar vaak koosnaampjes. Kennelijk voldoet de echte naam niet meer wanneer de diepste emotie vormgegeven dient te worden. Verrassend is de top 20 koosnaampjes die ik op internet tegenkwam: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10.

Lieverd Schat(je) Mop(pie) Liefje Sweetie Honey Baby Darling Tijgertje Honey Bunny

11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20.

Pumpkin Butterfly Prinses Knuffeltje Kanjer Stoei poesje Angel, Princess Honnyponny Scheet(je) Poekie

Wat een opbrengst hè? Tja, ik hoop dat de bijbehorende liefde meer voorstelt dan deze koosnaampjes doen vermoeden. Hoe kom ik op dit thema? Floortje stelde vorige week na het zingen vast dat God wel heel wat namen voor ons heeft bedacht: Kind van God, Parel, Schaap, Druiven aan de Wijnstok. Floortje vond Kind het mooiste. Want ik ben jouw kind en jij bent kind van God. Dan zijn we allebei kind, grappig he? Ik probeerde nog toe te voegen dat we dus eigenlijk broer en zus zijn, maar dat werd te ingewikkeld. Omdat we straks in de hemel elkaar niet meer herkennen hebben Christine en ik ook een koosnaam bedacht voor elkaar. Dan hebben we een soort geheime code om elkaar te vinden. Het kan wellicht even duren met die miljoenen mensen in de hemel, maar we hebben toch eeuwig de tijd, dus er mag wel een paar jaar overheen gaan. Uiteraard geef ik onze koosnaam niet prijs. Straks geef ik per ongeluk de verkeerde een knuffel. Nee, dit schaap kijkt wel uit! 25


Visje Ik heb lang getwijfeld of ik zo’n metalen visje achterop mijn leasebak zou plakken. Niet dat de leasemaatschappij dat verbied of zo. Nee, het gaf me meer een gevoel van een soort ereplicht om me dan ook naar het Ichthus-visje te gaan gedragen. Als je het teken van Jezus achterop hebt dan kun je toch lastig gaan bumperkleven, door rood rijden of 140 scheuren? Een overweging om het wel te doen is de kans op leuke gesprekken. En die kwamen er ook. Of ik in Bunschoten of op Urk geboren ben? Van die schattige vissersdorpjes, je kent ze wel. Als je dan begint over oude rotstekeningen dan heb je de aandacht van de gemiddelde academicus wel te pakken. Nou kan ik hier helaas niet getuigen van mooie bekeringen als gevolg van mijn visje. Ik heb wel een aantal leuke bemoedigingen ontvangen van medechristenen. Zo reed ik vorig jaar een rondje om de Arc de Triomphe in Parijs en werd daar getrakteerd op een luid toeterende vrouw. Ik deed mijn raampje omlaag en ze schreeuwde “Hallelujah Jesus!” en reed weer verder. Vorige week moest ik in Vlodrop zijn in een hotel naast het wereldhoofdkwartier van de Maharishi-beweging die zich bezig houdt met Transcendente Meditatie. Toen ik twee dagen later weg wilde rijden lag er een servetje achter mijn ruitenwisser. Ik stapte uit en las de tekst “Cristo Vive, Espana” met een visje als handtekening. Kijk dat is nog eens een transcendente ervaring zonder meditatie! Vrolijk geworden door zoveel goeds reed ik als op vleugels naar huis. Ik moest me dwingen om op de snelheid te letten. Ik heb tenslotte een visje achterop….

26


Verveling Er is een nieuwe hype gaande op dit moment. Misschien is het je al opgevallen dat er veel geschreven wordt over het nut van verveling. Artikelen, boeken en er is zelfs een Boring-congres in Londen dat nu voor de tweede keer georganiseerd wordt. Het is een tegenbeweging van het voortdurend maar online in contact zijn met al je vrienden en andere relaties. Denk aan Facebook, Twitter, Linkedin, Hyves etc. Niemand wil saai zijn en op de bank zitten terwijl er zoveel interessante dingen te doen zijn. Daarbij komt het maakbaarheidsideaal, als je niet slaagt in het leven, dan ligt het aan jezelf! Dat deze doe-cultuur enorm vermoeiend is en afleidt van het doel van je bestaan moge duidelijk zijn. Door je te vervelen, maak je weer contact met je creativiteit. Nu is verveling iets van alle tijden. Zo schreef Blaise Pascal al dat het gevecht tegen verveling niet meer is dan verzet tegen het besef van sterfelijkheid. En Heidegger schreef dat wie bang is voor verveling, bang is voor de confrontatie met zichzelf. In de christelijk hoek kwam ik een goed boek tegen van Gregory Boyd, Seeing is Believing. De schrijver vat onze cultuur samen door te stellen: je bent wat je doet. Vandaar ook al die gepimpte profielen op LinkedIn. Wat heb je allemaal niet gepresteerd? Hij stelt daar tegenover: je bent wie je bent in Christus, zonder daarvoor iets te doen. Stop met presteren, wees stil voor God en luister naar zijn stem in je hart. Het is moeilijk om Gods stem te verstaan als je continu online bent en druk in je hoofd bent met alles wat je nog moet doen. Zijn oproep is daarom verrassend genoeg dezelfde als die van de congresorganisator in Londen. Kom tot stilstand! Ga zitten en verwonder je over Gods grootheid, zijn schepping, zijn beloften aan jou. Boyd roept op om je creatieve verbeeldingskracht te gebruiken om de veelal bekende woorden uit de bijbel concreet te visualiseren. Ik wens je veel Inspiratie met vervelen deze week!

27


Contact Ik weet niet hoe het jou vergaat maar veel gesprekken beginnen met “alles goed?” Een beetje bijdehante reactie is dan meestal: “veel wel maar niet alles!” Je kunt ook openen met:”hoe gaat het ermee?” Maar deze vraag is zo breed dat veel mensen toch kiezen voor “goed” als antwoord, zelfs als je weet dat ze zorgen hebben over een ziek familielid of anderszins. Hoe krijg je nu echt contact met een ander? Mijn vriendenkring zit door heel Nederland als gevolg van een aantal verhuizingen. Mijn streven is om ze elke 3 maanden te ontmoeten. We spreken dan af in een leuk restaurantje of sauna ergens in het midden van de reisafstand tussen onze huizen. Maar ja, waar begin je dan het gesprek? Chronologisch de tijd door sinds de laatste ontmoeting? Hebben we weleens geprobeerd maar dat red je niet op een avond. Dan optie 2. Wat heb je gedaan vandaag? Deze aanpak heeft als risico dat ik een heel saai verhaal te horen krijg, terwijl mijn vriend het zelf ook niet echt interessant vindt om te vertellen. Bij christelijke vrienden heb ik een tijd geëxperimenteerd met de opening: zeg hoe is je relatie met God nu? Soms leidde dit tot verrassende en inspirerende gesprekken, andere keren sloeg het gesprek volkomen dood. Je moet er ook maar zin in hebben om zo’n vraag te beantwoorden natuurlijk. Door schade en schande wijs geworden heb ik inmiddels optie 4 ontwikkeld: wat houd je momenteel echt bezig? Het woordje echt is van cruciaal belang! Er is zoveel dat ons bezig houdt van aandelenkoers tot het bier dat op is. Maar of dat echt contact oplevert? Ach ja, soms maakt het ook niet uit waar je het gesprek mee opent. En soms trek je bij een eenvoudige vraag al een hele beerput open. Ik wens je veel echt contact tijdens de kerstdagen! 28


25 columns pieter rop