Page 1

vergelijkende test fietsbroeken

TEST

TEST

FIETSBROEKEN

FIETS Tekst en foto’s: Ronald en Ingrid Jacobs

Onze ervaring is dat de kwaliteit van fietsbroeken in het algemeen, en die van zemen in het bijzonder, de laatste jaren flink is toegenomen. Gelukkig maar, want een goede zeem kan een hoop zitproblemen voorkomen. In deze test vergelijken we zeven high end fietsbroeken voor crosscountry gebruik.

www.cube.eu 18

BIKEFREAK

Als het om fietsklachten gaat, staat pijn aan het zitvlak en de edele delen op nummer één. Even een stukje theorie. Ongeveer tweederde van het lichaamsgewicht rust tijdens het fietsen op het zadel en dus direct op de zitbotten. Benen en

armen dragen de rest van het gewicht. Een goed afgestelde fiets is de eerste voorwaarde om ongemak en blessures te voorkomen. Verder is de keuze voor een goed fietszadel van belang. Zelfs de duurste fietszeem kan een verkeerd afgestelde fiets niet corrigeren. De fietsbroek, en met name de zeem, vormt de verbinding tussen de kwetsbare huid en het zadel. En dat is een klein oppervlak. Het is dan ook geen wonder dat de druk op die plaatsen groot is. Moderne zemen voorkomen gelukkig veel ellende. Een zadel moet goed ‘passen’. Of dat zo is, heeft onder andere te maken met het feit of

de zitbotten op de juiste plaats worden ondersteund. Zelfs in een smal achterwerk kunnen de zitbotten ver uit elkaar staan en is er een breder zadel nodig. Een goede fietsdealer heeft een apparaatje om de afstand tussen de zitbotten te meten. Fietszeem Alle zemen in het testveld zijn van het multilevel-type met de kenmerkende, (meestal) met een soort foam gevulde, verhogingen. De kwaliteit van de zeem is een uitermate belangrijk element voor een goed zitcomfort. De

BIKEFREAK

19


fietsbroeken Merk Prijs Gewicht Aantal panden Materiaal Zeem Antislip in de pijpen Reflecterende materialen Maten

AGU Ultratec

TEST

€ 99,50 188 gram (maat L) 8 Zeffiro (Power Lycra) Nalnini UCN ultra comfort (multi level) Ja, siliconenband Logo linker pijp en rechter bil S-XXL Bovenzijde van netstof, sleutelzakje aan binnenzijde

zeem dempt klappen en neemt transpiratie op. Een te dikke zeem is niet goed, want dat betekent verlies van het gevoel met het zadel. Een goede zeem is anatomisch vormgegeven en heeft de juiste grootte. Specialized verkoopt een model fietsbroek waarbij je kunt kiezen uit twee type zemen van verschillende diktes. De door ons geteste Roubaix-zeem is bedoeld voor langere tochten en is wat dikker dan de voor kortere tochten bedoelde variant. Alle zemen in het testveld blijken in de praktijk te voldoen en zijn van een uitstekende kwaliteit. Gezien de verkoopprijs mogen we dat ook wel verwachten. Als we een voorkeur aan moeten wijzen, zijn dat de zemen van Gonso, Gore Bike Wear en Specialized. Die zemen vinden wij een fractie comfortabeler dan de overige zemen.

De winter zal droevig zijn. De nieuwe OXYGEN combinatie. 0 Celsius. 100 % prestaties.

FIETSBROEKEN MINIPOMPEN

Materialen Alle fabrikanten kiezen als basis voor de broek het snel drogende lycra of een vezel die daar qua eigenschappen op lijkt. Dat wil niet zeggen dat de draageigenschappen van de broeken daarmee dus gelijk zijn. De vezels zijn op veel verschillende manieren geweven en samengesteld. Pasvorm en de hoeveelheid stretch verschillen. Een te stugge broek komt de beweeglijkheid niet ten goede. Teveel stretch is ook niet prettig. Zeker niet als de broek daardoor gemakkelijk achter de punt van het zadel blijft haken of de edele delen laat ‘afzakken’. Geen van de testbroeken is te stug of te slap. Gore Bike Wear, Shimano Premium en Specialized hebben de voor ons perfecte balans gevonden tussen stretch en stevigheid. In de zomer kan het bovenstuk ook een nadeel zijn. Overtollige warmte en transpiratie hebben moeite om te ontsnappen en warmtestuwing ligt op de loer. Om die reden hebben alle geteste high end-broeken flinke stukken netstof aan de bovenzijde. Dat bevordert het warmtetransport. Behalve bij Gore Bike Wear en Specialized zijn ook de bretels van netstof. Bij alle fietsbroeken zijn de banden van de bretels op de schouders breed genoeg.

BBB Ultratech Bib Short

Merk Prijs Gewicht Aantal panden Materiaal Zeem Antislip in de pijpen Reflecterende materialen Maten

Merk Prijs Gewicht Aantal panden Materiaal Zeem Antislip in de pijpen Reflecterende materialen Maten

€ 99,95 190 gram (maat L) 12 Power Lycra BBB multi stretch (multi level) Ja, brede elastische band Klein logo rechter been en linker bil S-XXL Bovenzijde van netstof

GONSO Philadelphia € 89,95 185 gram (maat L) 14 Aerolastic Dryup-air (multi level) Ja, geribbelde elastiek Liner over hele broek, logo aan zijkant en stippen aan achterkant pijpen S-XXXL Bovenzijde van netstof

Panden Fabrikanten kiezen er voor om met platgeschikte naden in allerlei vormen de pasvorm en het draagcomfort positief te beïnvloeden. De fabrikanten tellen de door de naden onderbroken stukken stof als afzonderlijke panden. Feitelijk is dat niet helemaal waar. Een pand is een afzonderlijk stuk stof dat met een naad aan een ander los stuk stof is verbonden. Wij tellen ieder door een naad onderbroken onderdeel als een afzonderlijk pand. Althans zover die naad bijdraagt aan de pasvorm. Pasvorm is een vrij persoonlijk gegeven. Wat de ene mountainbiker erg fijn vindt zitten, daar kan een ander minder tevreden over zijn. Meest opvallend is het aan de voorzijde erg hoog oplopende bovenstuk van Gonso. De andere broeken eindigen een stukje boven de navel, Gonso loopt een stuk hoger door. Dat is niet erg praktisch bij een sanitaire stop. Anti-sliprand De ‘verplichte’ antisliprand zit in alle broekspijpen. Bij BBB, Gore Bike Wear, Shimano Premium en Specialized is de antisliprand verwerkt in een extra band onderaan de pijp. AGU, Gore Bike Wear en Specialized hebben een flexibel bandje van siliconen. De overigen kiezen voor geribbeld elastiek. De werking van beide systemen is gelijk, maar wij vinden het draagcomfort bij siliconen een fractie beter. Naden De afwerking van de naden is bij alle broeken helemaal top. Nagenoeg alle naden zijn platgestikt en dat is bij materiaal met veel stretch ook nodig. Tijdens de uitgebreide testperiode zijn er geen naden gesprongen of los gegaan.

OXYGEN Jacket en OXYGEN Bib Shorts zijn uitgevoerd met hoch functionele WINDSTOPPER® materialen. © 2008 W. L. Gore & Associates. GORE BIKE WEAR™, WINDSTOPPER®, GORE and designs are trademarks W. L. Gore & Associates

20

BIKEFREAK


fietsbroeken Jack of Bodywarmer een 2 in 1 windjack-combi in dames- en herenmaten

Shimano Accu-3D

Merk

TEST

Prijs Gewicht Aantal panden Materiaal Zeem Antislip in de pijpen Reflecterende materialen Maten

€ 129, 230 gram (maat L) 9 Lycra en elasthaan Accu-3D Ja, geribbelde elastiek Logo op bil S-XXXL Bovenzijde van netstof

Gore Bike Wear Ozon

Merk

FIETSBROEKEN MINIPOMPEN

Prijs Gewicht Aantal panden Materiaal Zeem Antislip in de pijpen Reflecterende materialen Maten

Informatie

€ 129,90 208 gram (maat L) 12 Lycra Ozon (multi level) Ja, siliconenband Logo op linker en rechter been S-XXL Bovenste en achterste deel bretels van netstof

AGU T: 072-5411511 I: www.agu.nl

GORE BIKE WEAR T: 06-53388541 I : www.gorebikewear.com

BBB T: 071-5791580 I: www.BBBparts.com

SHIMANO T: 0341-272357 I: www.shimano-benelux.nl

GONSO T: 072-5063444 I: www.gonso.de

SPECIALIZED T: 0314-676600 I: www.specialized.com

Merk Prijs Gewicht Aantal panden Materiaal Zeem Antislip in de pijpen Reflecterende materialen Maten

Specialized SL9 € 129,90 210 gram (maat L) 10 Sensitive Elastic Interface Roubaix Ja, elastiek met siliconen Logo op linker been S-XXL Rugpand van netstof

Extra’s Wat betreft reflecterende voorzieningen geeft Gonso het goede voorbeeld. AGU heeft een klein sleutelzakje aan de binnenzijde van de broek.

Merk Prijs Gewicht Aantal panden Materiaal Zeem Antislip in de pijpen Reflecterende materialen Maten

22

BIKEFREAK

Shimano Premium € 109,210 gram (maat L) 8 Sensitive / X-static Premium (multi level) Ja, geribbeld elastiek Logo op linker been en bil S-XXXL Bovenzijde van netstof

Conclusie In deze vergelijkende test gaat het om high end fietsbroeken. De prijskaartjes zijn navenant. De goedkoopste broek is bijna € 90,- en de duurste kost bijna € 130,-. Alle broeken zijn het hoge prijskaartje waard. Exclusieve vezels, top zemen, uitstekende pasvorm en een super draagcomfort. De goedkoopste broek in het testveld kopen dan maar? Nee, het loont de moeite om niet meteen voor de ‘voordeligste’ fietsbroek te gaan. Draagcomfort en pasvorm zijn daarvoor gewoon te belangrijk én te persoonlijk. Koop liever één of twee broeken die je draagt als een tweede huid, dan een kast vol fietsbroeken die net wat minder comfortabel zijn. Kwaliteit heeft, zeker bij fietsbroeken, zijn prijs! Tijd om de testwinnaar aan te wijzen. Bij de Specialized ‘SL9’-fietsbroek klopt alles. Uitstekende zeem, gemaakt van heel prettig dragend stevige stof en een super afwerking. Bijkomend extra is dat hij te koop is met twee verschillende zemen. Daarmee is hij de nipte winnaar van deze vergelijkende test fietsbroeken. Een bijzondere vermelding voor Gonso. Deze ‘Philadelphia’, is de goedkoopste, maar beviel opmerkelijk goed.

Uitgevoerd met: regelbare rits veel reflectie ventilatiesysteem achterzijde van netstof opbergtasje Het materiaal is: Hightex-Soft light 100 % polyester goed ademend 100 % winddicht ultra licht enzijdezacht Info: Gonso Bike & Active Polypol Tel: 072-506 34 44 Fax: 072-506 12 75 Intenet: www.gonso.de Email: polypol@quicknet.nl

Gonso kleding is verkrijgbaar in de vakhandel


Tekst: Juul van Loon Foto’s: w w w.dolomitisuperbike.com, Tibor Gijsssen en Juul van Loon

WK Marathon marathonmania

Dolomoti Superbike

24

BIKEFREAK

Vooraf... Na deze hectische zaterdag sta ik een dag later zelf aan de start van de Dolomiti Superbike. Iets meer kilometers, maar evenveel hoogtemeters als de wereldtoppers krijg ik voor mijn kiezen. Het is bijna hetzelfde parcours, alleen een aantal technische stukken (omhoog en omlaag) zijn er uitgehaald door organisatie. Verstandig, omdat er maar liefst drieduizend bikers aan de start staan. Het WK heeft voor een enorme toename in inschrijvingen gezorgd, dat is duidelijk. Veel bikers op smalle, technische paden leveren opstoppingen op, weet elke marathonbiker. Zoveel bikers leveren zelfs op brede paden al opstoppingen op, merk ik kort na de start zondagochtend vroeg. Op asfalt gaat het de eerste kilometers omhoog. Een gigantisch groot veld met bikers werkt zich omhoog, op een eenbaans-asfaltweg die steeds steiler wordt. Dertig meter voor me moet iemand een voetje aan de grond zetten. Gevolg: veel bikers achter hem moeten even van de fiets of een voetje aan de grond zetten. Ikzelf ook. Na een korte afdaling wordt het voor het eerst onverhard. Ook hier moet ik door de drukte een aantal keren mijn voet aan de grond zetten. Het blijft omhoog gaan. Dan draaien we rechtsop een brede asfaltweg op, die ik herken als plek waar we een dag eerder de wereldtoppers hebben aangemoedigd. Tijd om een eigen ritme te zoeken. Tussen de veelal bijzonder goed gesoigneerde, kleine Italiaanse bikers rijd ik langzaam meer en meer naar voren. Een Italiaan, uiteraard à la Pantani met bandana onder zijn helm, haalt me in en ik ga in zijn wiel zitten. Dat gaat lekker, we rijden flink wat posities naar voren. De asfaltweg slingert omhoog, na elke bocht kruisen we het pad wat de deelnemers aan het WK een dag eerder hebben gereden. Dat pad is onverhard, en veel steiler. Wat moeten die mannen op deze eerste klim al afgezien hebben. Na iets meer dan een uur zijn we boven op de eerste top, een schitterend vergezicht met rotsachtige toppen en een lange schotterafdaling is de beloning voor al het zware klimwerk. Na de afdaling volgen een tiental kilometers vals plat naar beneden. Ik kan lekker mee rijden in een groepje en probeer wat krachten te sparen. Klim nummer twee. Niet zo lang als de eerste klim, maar met een aantal pittige steile stukken aan het begin en einde. Het is weer even zoeken naar het ritme. Boven maak ik een sanitaire stop en begin ik aan de afdaling,

...en achteraf

met een aantal korte, maar mooie passages met losse stenen en wortels. Ik haal wat bikers in en word daardoor overmoedig: een bocht haal ik op een haar na. Ik ben wakker geschud en daal verder met minder risico. Klim nummer drie is een klim waaraan geen einde lijkt te komen. Na een tijdje klimmen kom ik op een open stuk uit, denk dat ik er bijna ben, maar kijk dan omhoog en zie vele meters boven me bikers rijden. Dat is een tegenvaller, maar ook aan deze klim komt een einde, denk ik als ik bij de verzorgingspost aankom. Een mooie afdaling volgt, maar dan komt er weer een tegenvaller: het gaat weer omhoog! Vijftien kilometer lang wisselen stukken klimmen af met wat langere stukken afdaling. Het sloopt me, en ik weet totaal niet meer hoeveel kilometers afdaling of klimmen ik nog voor de boeg heb. Dan rijden we door een dorpje waar ik de naam van herken en dan weet ik dat binnen een paar kilometer de lange slotklim begint. Ik ben moe, maar heb energie over. Met een internationaal gezelschap van een man of zeven beginnen we aan de laatste klim. We praten wat met elkaar over hoelang de klim is, maar de meningen lopen uiteen. Korte tijd later is het bal geopend. Om beurten wordt er versneld. Ik blijf zoveel mogelijk mijn eigen tempo rijden en dat gaat super. Het klimmen gaat echt heerlijk. Ik kan het tempo van beneden helemaal tot boven vol houden. Na ongeveer driekwartier ben ik boven, na zeker een man of tien te hebben ingehaald. Ik denk dan dat het alleen nog maar afdalen is, maar kom bedrogen uit. Het is nog een kilometer of vijftien en tegen mijn verwachting in gaat het op en af. Het hoogteprofiel heb ik

info Dolomoti Superbike, Niederdorf (Italie) Datum 6 juli 2008 Omschrijving Alpenmarathon, kan zich qua organisatie prima meten met marathons in Zwitserland. Het parcours kenmerkt zich door vele en lange klimmen en mooie vergezichten. Qua technische afdalingen valt het in vergelijking tot andere Alpenmarathons reuze mee. Een ideale marathon om kennis te maken met marathonrijden in de Alpen. Ondanks het ontbreken van spectaculaire afdalingen door de vele hoogtemeters loodzwaar. Afstand en hoogtemeters 110km/4200hm Website www.dolomitisuperbike.com Extra Filmpjes van de finish van het WK zijn te vinden op www.youtube.com

duidelijk niet goed bestudeerd. De hele tijd denk ik dat ik aan de laatste afdaling begin, maar elke keer is dit niet het geval. Op een kort klimmetje met wortels moet ik zelfs even omhoog lopen. Dan, eindelijk de laatste afdaling, en wat voor een! De organisatie heeft duidelijk het beste voor het laatst bewaard. Wortels, rotsen, geulen en bovenal steil naar beneden. Deze afdaling heeft alles in zich wat de rest van de afdalingen in deze marathon een beetje missen. Beneden gaat het rechtsaf en als ik een halve kilometer later over de finish rijd, begint het een beetje te regen. Ik ben blij dat ik net daarvoor binnen ben! Het was een topmarathon, vooral vanwege de mooie klimmen. Maar, voor de mooie afdalingen, op de laatste na, moet je toch richting de Zwitserse Alpen!

BIKEFREAK

25

MARATHONMANIA

MARATHONMANIA

We staan op een meter van de twee hoofdpersonen af als ze elkaar voor het eerst ontmoeten. Paulissen wijst bestraffend naar Sauser, wiens gezicht een klein beetje zijn schuld verraadt. Er gaat een officieel protest komen van Paulissen, horen we als we iets later informeren bij zijn teammanager. Na een half uur, als de rust weer een klein beetje wedergekeerd is in het mooie plaatsje in Zuid-Tirol, wordt de uitspraak van de jury bekend: Paulissen is wereldkampioen marathon, Sauser is vanwege onreglementair sprinten teruggezet naar plek twee. Het publiek in Niederdorf heeft zijn zin: Paulissen, niet alleen woonachtig in Niederdorf, maar ook getrouwd met een vrouw uit het Italiaanse plaatsje, heeft gewonnen. Bij de podiumceremonie ‘s avonds staat het gezicht van Sauser op onweer. Hij weet niet hoe snel hij het podium moet verlaten.

Het WK-marathon in het Italiaanse Niederdorf kende dit jaar bij de mannen een spectaculaire ontknoping. In de eindsprint werd de Belg Roel Paulissen door de Zwitser Christoph Sauser de hekken ingereden. Beide klasbakken vielen, Sauser ging alsnog als eerste over de streep, maar werd uiteindelijk gediskwalificeerd. Bikefreak-magazine zag het allemaal van dichtbij gebeuren en deed een dag later mee aan de Dolomiti Superbike, die grotendeels het parcours van het WK volgde.

SPORT

SPORT

Vol spanning staan mijn reisgenoot Tibor en ik in het persvak naast de finish. We wachten op de twee eersten van het WK-marathon in Niederdorf. Via de speaker krijgen we te horen dat het na 110 kilometers en 4200 hoogtemeters op een eindsprint aan gaat komen tussen wereldtoppers Roel Paulissen en Christoph Sauser. De Amerikaanse verzorgster van Sauser, die naast ons staat, weet niet goed hoe ze met haar zenuwen om moet gaan. We vertalen voor haar de woorden van de speaker, die Duits spreekt. Het komt haar zenuwen niet ten goede. Het Italiaanse publiek heeft een sterke voorkeur voor Paulissen, die in Niederdorf woont. Via het videoscherm zien we dat de twee aan de laatste rechte lijn zijn begonnen. We buigen ons voorover om ze aan te zien komen, het publiek aan de overkant begint steeds harder te juichen naarmate de twee kemphanen dichterbij de finish komen. Paulissen, de betere sprinter van de twee zit in het wiel van Sauser. Dan gaat de Zwitser de sprint aan. Hij laat een gaatje aan de binnenkant, zijn rechterkant. Paulissen ruikt zijn kans en duikt het gat in. Hij komt naast Sauser. En dan! Sauser maakt een beweging naar rechts, binnen een fractie van een seconde en voordat iedereen het goed en wel beseft liggen zowel Sauser als Paulissen op de grond. Grote paniek breekt los bij publiek, verzorgers en organisatie. De verzorgster van Sauser, die net nog vol zenuwen naast ons stond, rent richting finishlijn om samen met Specialized-teammanager Bobby Behan Sauser richting finish te schreeuwen. Het bulderende ‘Come on, Sausi’ van Behan is indrukwekkend. Binnen tien seconden heeft Sauser zich weer op zijn fiets gewerkt. Paulissen staat later op, zijn stuurpen is gebroken. Met zijn bril scheef op zijn gezicht passeert Sauser als eerste de finishlijn en wordt meteen omringd door de leden van zijn team, politie en EHBO-ers. Niet veel later strompelt ook Paulissen over de finish. De blik van Paulissen laat een ongekende woede zien. Binnen drie minuten is het in het persvak nog drukker dan het al was.


Door: Marcia Jansen

Gunn-Rita Dahle zwanger Gunn-Rita Dahle heeft op haar website bekend gemaakt dat zij en haar man Kenneth Flesja in april een kind verwachten. De Noorse mountainbikester is echter niet van plan haar carrière te beëindigen. De 35-jarige oud-olympisch kampioene die in oktober haar contract met Multivan-Merida met vier jaar verlengde, hoopt in juni in de Gunn-Rita Marathon in Italië haar comeback te maken. Ook wil ze meedoen aan het Europees- en wereldkampioenschap later dat jaar. Van Heugten stopt als teammanager Dolphin-Trek Ralf van Heugten is per december gestopt als teammanager van het Dolphin-Trek team. Van Heugten richtte het team in 2002 op en werd in 2004 officieel UCI trade team. Afgelopen seizoen waren Bart Brentjens en Rudi van Houts de blikvangers in de ploeg. Van Heugten gaat zich volledig richten op zijn nieuwe wielerzaak, Cycletrend, in Nuenen. Stappenbelt heeft grootse plannen Het mountainbiketeam van Gert Stappenbelt heeft grote plannen voor de toekomst aangekondigd. De ploeg heeft een duidelijke ambitie uitgesproken om de renners voor de komende vier jaar nog beter op te leiden. Daartoe is men een overeenkomst aangegaan met de Pellikaan Health and Racquet Club uit Apeldoorn. Hier krijgen de renners de kans om van extra trainingsfaciliteiten gebruik te maken. Ook nieuw is het feit dat de ploeg vanaf 2009 gaat rijden op mountainbikes van Specialized. Vol trots kon sponsor Stappenbelt (bekend van de gelijknamige fietsenzaak in Apeldoorn) melden dat hij Nederlands kampioen bij de beloften Irjan Luttenberg voor de ploeg heeft kunnen behouden. Het Team wil de komende jaren Luttenberg de kans geven naar de absolute top te groeien. Ploegleider Han ten Hove, onlangs geslaagd voor de KNWU trainerscursus drie, gaat zichzelf nog meer bekwamen en ook de daaropvolgende cursus wielrentrainer vier doen. Kortom, alle krachten worden gebundeld om het team Stappenbelt naar een nog hoger plan te brengen.

BIKEFREAK

27

Foto: ROGIER BOM

Merida verbonden aan Team Combee Fietsenmerk Merida heeft zich voor de komende vier seizoenen verbonden aan de mountainbikeploeg Team Combee. Onder de naam MeridaCombee zal het team met liefst dertien mountainbikers de komende jaren te bewonderen zijn. Opmerkelijkste nieuwkomers bij de formatie van Leo Combee en Jan Metz zijn Bas Peters, Laura Turpijn en Niels Wubben. Peters en Turpijn zijn de huidige Nederlandse kampioenen mountainbike marathon. Peters werd bovendien vijfde bij het WK in 2003, Turpijn behaalde in 2007 de nationale titel bij de elite-vrouwen cross country. Niels Wubben is één van de aanstormende talenten bij de elite-bikers. Zo werd hij derde bij het WK voor studenten in Groesbeek. Met de overgang van deze drie top-bikers is het opleidingsteam van exmotorcrosser Leo Combee, dat overigens al zeven jaar bestaat, ineens één van de toonaangevende MTB-teams van Neder-

Santos Bikes sponsor team Bassa Santos Bikes is de nieuwe hoofdsponsor van het voormalige Continental/ Scott Racing Team van stichting MTB Team van Jan en Patrick Bassa. Het nieuwe team gaat verder onder de naam Santos-Continental MTB-team. De roots van Santos liggen in de MTB-sport, de oprichter van Santos Robbert Rutgrink hoort bij de eerste generatie wedstrijd mountainbikers in Nederland. Santos Bikes is ooit begonnen als mountainbikemerk, inmiddels bestaat het assortiment uit veel meer verschillende type fietsen.

SPORTFLITSEN

Foto: Marcel Sl agman / Wieler Magazine)

Bekkenk wint strandrace Hoek van Holland - Den Helder Ramses Bekkenk heeft voor de derde keer op rij Hoek van Holland – Den Helder, de zwaarste strandrace van Nederland over 130 kilometer, gewonnen. Bram Rood legde beslag op de tweede plaats, veteraan Ed Scholte eindigde als derde. „De start verliep voor onze ploeg perfect want ook mijn ploeggenoten Ad de Brabander en Martin Schuttert zaten meteen mee in de eerste kopgroep. Een klein stuk voor Scheveningen reden we met vier man weg. Een langzaam leeglopende band leek echter roet in het eten te gooien, maar ik wist vrij snel weer vooraan aan te sluiten bij Bram Rood en Ad de Brabander. Vervolgens ben ik maar meteen doorgegaan”, vertelde Bekkenk die solo aan de finish kwam. De wedstrijd bij de vrouwen werd gewonnen door de Belgische Kim Saenen. Ingrid van Lubek, ploeggenote van Ramses Bekkenk, finishte als tweede en Sabine Halkes legde beslag op de derde plaats.

land. Tijdens Bike Motion in Utrecht verklaarde Peter Koperdraad namens Merida dat de sponsors een verbintenis aan zijn gegaan tot en met 2012. “De Olympische Spelen in Londen zijn ons volgende doel.” Naast Peters, Wubben en Turpijn bestaat Merida-Combee uit overwegend jeugdige mountainbikers, waaronder de talenten Rozanne Slik, die uitkomt bij de junior-vrouwen, en junior Michiel van der Heijden. De overige bikers bij de door Jan Metz en Leo Combee geleide formatie zijn Dennis Ebert, Gerwin van Drunen, Ivar Slik, Julia Schrooder, Koen Verstijnen, Leo Combee junior, Lisa Schrooder en Thijs Zuurbier.

SPORT

KNWU ontslaat Leo van Zeeland De Koninklijke Nederlandsche Wielren Unie heeft begin november mountainbikebondscoach Leo van Zeeland ontslagen. Van Zeeland begeleidde van 1991 tot 1994 op basis van een onkostenvergoeding de Nederlandse mountainbikers en is vanaf 1994 vast in dienst bij de KNWU. In de afgelopen zeventien jaar zette Van Zeeland de huidige mountainbikestructuur bij de KNWU neer en boekte hij verschillende sportieve successen. Zo werd Bart Brentjens in 1995 wereldkampioen en veroverde hij in 1996 in Atlanta de eerste olympische mountainbikekampioen in de geschiedenis. Ook won Brentjens de bronzen medaille in Athene en was Elsbeth Vink bij de vrouwen twee keer goed voor een vijfde plaats op de Olympische Spelen in Atlanta en Athene. Van Zeeland is niet de enige bondscoach die het veld moet ruimen. De KNWU verlengde ook het contract met vier andere bondscoaches Egon van Kessel (mannen weg), Peter Pieters (baan), Mathijs Honing (aangepast sporten) en Pavel Buran (sprinttrainer baan), niet. Reden is dat de wielerbond een nieuwe weg inslaat op het gebied van topsport en de nationale selecties. De KNWU wil haar topsportbeleid anders gaan invullen om de concurrentie van verschillende landen te kunnen volgen of voor te blijven. In dit kader moeten de diverse bondscoachfuncties opnieuw gestalte krijgen. Met bondscoaches Bas de Bever (fietscross) en Johan Lammerts (vrouwen weg) worden wel nieuwe contracten voor bepaalde tijd aangegaan.


Naam: Geboortedatum: Team:

Tekst & foto: Marcia Jansen

Jelmer Jubbega 04-07-1988 De Brink - Ten Tusscher

SPORT

SPORT

bike profiel Model Contact FRAME Materiaal Hoogte Voorvork

Tekst & foto: Marcia Jansen

Naam:

Martin Hendriks (op foto geheel rechts)

Leeftijd:

43

Woonplaats: Fluitenberg

Waarom mountainbiken? “Ik deed aan veldrijden in de winter (Hendriks was twee maal Nederlands kampioen bij de amateurs en eindigde in 1987 als tweede op het WK voor amateurs in Tsjecho-Slowakije, red.) en ik wilde in de zomer, naast het wegwielrennen, wat gevarieerder trainen. Ik heb toen een keer een mountainbike geleend en het voelde meteen vertrouwd. Mountainbiken is niet hetzelfde als veldrijden, maar qua techniek kon ik meteen uit de voeten op de mountainbike. De inspanning was natuurlijk wel anders. In het veldrijden was het een uur knallen en op de mountainbike reed ik soms wedstrijden van drie uur. In het begin kreeg ik dan ook vaak na een uur een dip, later ging dat wel beter. Wanneer ik mijn eerste wedstrijd reed, weet ik niet meer precies. Via Fré Bos, die mij als veldrijder altijd had begeleid, ben ik in het Giant team terechtgekomen. Een team waar ook Marcel Arntz, Thijs van den Brink en Jan Weevers voor reden destijds. In het begin heb ik het veldrijden gecombineerd met het mountainbiken, maar op een gegeven moment ben ik met veldrijden gestopt en ben ik min of meer gaan afbouwen op de mountainbike. Mijn mountainbikeperiode heb ik als heel leuk ervaren. Vooral het sfeertje in de sport sprak me heel erg aan.’ 28

BIKEFREAK

Hoogtepunt: “Eigenlijk beschouw ik mijn periode als mountainbiker als een groot hoogtepunt, maar als ik er één wedstrijd uit moet pikken, dan was dat toch wel de Tour VTT in 1995. Ik heb in totaal drie keer meegedaan en vooral de eerste keer, in het team van Giant, heeft veel indruk gemaakt. Het was nog echt pionieren die eerste keer. Het slapen en eten in kampementen, de etappes en verbindingsetappes die je als ploeg gezamenlijk moest afleggen, heel bijzonder allemaal.” Dieptepunt: “Dat was ook in de Tour VTT, toen met Pulsar. Ik kwam heel hard ten val en brak mijn sleutelbeen op drie plaatsen en mijn elleboog was uit de kom. Ik had heel veel pijn en ben met een helikopter naar het ziekenhuis afgevoerd. Dat laatste was wel weer een hoogtepunt.” Wanneer en waarom gestopt: “Ik ben heel slecht met jaartallen en wanneer ik precies gestopt ben, weet ik ook niet precies. Ik was altijd gewend om op een bepaald niveau mijn sport te bedrijven en op een gegeven moment was het steeds moeilijker voor mij om dat niveau te blijven halen. Ik werd door jongens voorbijgereden die ik altijd met gemak had

Beroep:

vertegenwoordiger bij Batavus

Teams:

PDM, Giant, Pulsar

verslagen. Daardoor werd de motivatie ook minder. De uiteindelijke beslissing om te stoppen, was dan ook niet zo heel moeilijk. Ik was er langzaam naar toe gegroeid. Ik ben ook altijd wel blijven fietsen. In de winter rij ik graag toertochten op de crossfiets en sinds vorig jaar doe ik ook weer mee aan de regionale veldritcompetitie hier in de buurt. Winnen is moeilijk, maar ik heb al wel weer een paar keer op het podium gestaan. En in de zomer probeer ik toch wel drie keer per week met een groepje te fietsen en dan gaat het er nog best fanatiek aan toe.” Volg je het mountainbiken nog? “Absoluut. Met Koninginnedag is er altijd een wedstrijd in Havelte waar ik meestal wel ga kijken en verder volg ik het mountainbiken op televisie en in de bladen. Deels ook voor mijn werk. We hebben bij Batavus ook een mountainbikelijn, dus moet je wel weten wat er speelt. Verder ben ik laatst nog naar de mountainbikereünie in Nuenen geweest. Ik vond het erg leuk om mensen uit de beginperiode van het mountainbiken weer eens terug te zien.”

Carbon 47.5 cm (maat L) Lefty Speed Carbon 110 SL

GROEP Remmen Balhoofdstel Bracketas Crankstel Kettingbladen Pedalen Derailleur Freewheel Ketting

Avid Juicy Ultimate schijfremmen Headshok SI Cannondale BB30 Ceramic Cannondale Hollowgram Cannondale / 29 binnen, 42 buiten Crank Brothers Candy SL Sram X.O short cage Sram Cassette PG-990 MTB (11-34) Sram Hollowpin PC-99

WIELEN Naven Velgen Spaken Banden

Mavic Crossmax SL Mavic Crossmax SL Mavic Crossmax SL Vredestein Black Panther gevuld met Vredestein anti-lek vloeistof

VERDERE UITVOERING Stuur FSA K-force Stuurpen Cannondale Headshok SI Zadel Fi’zi:k Arione carbon Zadelpen FSA K-force Bar-ends Cannondale Pomp Cannondale Airspeed Carbon Tekst: Jim van Overbeek Foto: rogier bom

Jelmer Jubbega uit het Drentse Havelte is een mountainbiker om in de gaten te houden. Hij behaalde Nederlandse titels bij de jeugd én bij de junioren, stroomde door naar de Nederlandse beloftenselectie en stond dit seizoen op het podium na een etappe van de Tour de France VTT. Jelmer rijdt voor het team van ‘De Brink - Ten Tusscher’ en insiders weten dan meteen dat zijn successen op een Cannondale behaald worden. Jeugdkampioen “Op achtjarige leeftijd ging ik een keer kijken bij een mountainbikewedstrijd. Ik was direct enthousiast en zette een mountainbike bovenaan mijn verlanglijstje. Je begrijpt dat die wens bij een volgende verjaardag is vervuld.” Het rijden van jeugdwedstrijden bij de toen net opgerichte MTB-vereniging Havelte ging Jelmer goed af, want al vlot behaalde hij meerdere Nederlandse titels. Via de categorie nieuwelingen,

JELMER JUBBEGA waar hij derde werd op het NK crosscountry, kwam hij terecht in de Nederlandse juniorenselectie. Jelmer werd wederom Nederlands Kampioen en mocht aantreden bij grote internationale wedstrijden om vervolgens begin vorig seizoen de overstap naar de beloften te maken. Toursucces Het jaar 2007 was er een met veel pech, maar over 2008 kan onze Drentenaar tevreden zijn. In het voorjaar werd hard getraind en Jelmer reed sterk naar verschillende podiumplaatsen. Opvallend was de vierde etappe van de Tour de France VTT, waar hij als eerste belofte over de meet kwam. “Wat een schitterend evenement!”, aldus Jelmer. “We waren aanwezig met de Nederlandse belofteselectie, maar reden tegen mannen als wereldkampioen Christoph Sauser, Alban Lakata, Christophe Peraud en Moritz Milatz. Er stonden behoorlijk zware trails op het programma én een spectaculaire tijdrit in Montmartre, Parijs. Het EK en WK crosscountry verliepen eveneens goed voor mij met respectievelijk een 18e en een 20e plaats. De TeamRelay op het WK resulteerde in een 7e plaats, waarbij ik een zeer snelle ronde wist te rijden. Dat geeft vertrouwen voor volgend seizoen!” Carbon & Lefty Cannondale is opgericht in 1971 door pionier Joe Montgomery, maar maakt nu deel uit van het Amerikaanse Dorel Industries Inc. De Cannondale fabrieken staan in Bedford, Pennsylvania, USA terwijl het kantoor voor Europa zich in Oldenzaal bevindt. “Ik heb de beschikking over een geweldige bike”, vertelt Jelmer ons na de laatste wedstrijd van het seizoen. “Het lichte frame van de Cannondale Taurine is een ‘hardtail’ van carbon en uit-

gerust met een ‘Lefty’. Deze opvallende verende voorvork heeft slechts één poot, die zich aan de linkerzijde van het voorwiel bevindt en is door Cannondale ontwikkeld in samenwerking met onder meer toprijder Roel Paulissen. De Lefty Speed Carbon weegt 1,24 kg, heeft een veerweg van 110 mm en is één van de lichtste en stijfste verende vorken die er op de markt zijn. De stuurbuis van de vork is geïntegreerd in de stuurpen, waardoor er geen losse verbindingen meer nodig zijn. ‘System Integration’ noemt Cannondale dit. De combinatie van carbonframe en Lefty bevalt mij in ieder geval uitstekend.” Afmontage “Cannondale tekent ook voor hele mooie onderdelen zoals de bracketas, het crankstel en de kettingbladen. Het 29T kettingblad is perfect voor buitenlandse klimwedstrijden en de 42T gebruik ik voor het Nederlandse ‘stampwerk’. Bij de pedalen heb ik een keus gemaakt voor de Crank Brothers Candy SL, die mijn voeten meer steun geven dan de standaard Crank Brotherspedalen. De Mavic Crossmax wielen zijn voorzien van de allround Vredestein Black Pather buitenbanden. Door het geschakelde profiel van het middenspoor loopt de band uiterst licht. De gehoekte noppen zijn zodanig geplaatst dat er een groot contactoppervlak is en de speciaal ontwikkelde compound geeft de band meer grip in de bochten. Daarnaast maak ik ook gebruik van de Vredestein anti-lek vloeistof.” Aan het eind van het gesprek knijpt Jelmer geconcentreerd de remgrepen van de Avid Juicy Ultimate schijfremmen nog even in. “De remgreep-body is van magnesium en de greep van carbon. Het systeem is stijf, goed doseerbaar en strak. Op deze remmen kun je altijd vertrouwen, of dat nu in Nederland of in de Alpen is.” BIKEFREAK

29

DE FIETS VAN

TOPPERS VAN TOEN

Martin Hendriks

Cannondale / Taurine Cannondale Europe BV Hanzepoort 27 7575 DB Oldenzaal servicedesk@cannondale.com www.cannondale.com www.debrink-tentusscher.nl


Virtual Reality Cross over een ruig terrein met wild stromende rivieren. Rij razendsnel bergaf. Maak gigantische jumps terwijl vliegtuigen over je heen scheren. Met de Virtual Reality software van Tacx, de beste outdoor ervaring van dit moment.

Real Life training met Google Earth Buiten fietsen, binnen narijden. Met GPS is werkelijk alles mogelijk. Bovendien, via de 3D kaarten van Google Earth rij je trajecten waar je anders nooit zou komen. Zelfs het parcours van de Olympische Spelen.

BIKEFREAK

Bart Brentjens Een eigen Team! Na de Olympische Spelen heb ik nog maar twee wedstrijden kunnen rijden doordat de polsbreuk maar langzaam herstelde. Nog steeds ondervind ik er hinder van. Gelukkig heb ik de laatste wedstrijd van het seizoen winnend kunnen afsluiten, dat geeft een goed gevoel. Na het seizoen ben ik voor de zesde keer naar Curaçao gegaan voor de inmiddels traditionele werkvakantie. Het was een heerlijke afsluiting van het drukke olympische mountainbikeseizoen. Twee weken stond het eiland in het teken van wielrennen en mountainbiken. Het mountainbiken op Curaçao is heel populair en tijdens de jaarlijkse mountainbikewedstrijd voor de jeugd rond het Lions Dive & Beach Resort stonden er 90 rennertjes aan de start! Ze waren allemaal heel fanatiek en hadden er duidelijk veel plezier in. Mijn zoon Bart-junior reed er zijn eerste mountainbikewedstrijdje en vond het ook heel leuk.

Crosscountry #1: 11-12 april: #2: 25-26 april : #3: 2-3 mei: #4: 23-24 mei: #5: 25-26 juli: #6: nog niet bekend #7: 12-13 september #8: 19-20 september

Real Life Video

Catalyst

Bij de World Cup Mountainbike rijdt je in het spoor van de professionele renners van de Dolphin ploeg door de ruige bossen van Offenberg en het park van Madrid. En heb je de smaak te pakken, leef je dan uit met bijvoorbeeld de Pyreneeën DVD.

Vermogen, hartslag of hellingshoek. Met het trainingsprogramma Catalyst is meten weten. Voer professionele conditietests uit en de Analyser software brengt je prestaties helder in beeld.

Nieuwe Tacx Trainer software los verkrijgbaar voor alle Tacx VR trainers

Alleen de modder moet Bart er zelf bij bedenken Mountainbiker van wereldklasse Bart Brentjens traint met de Virtual Reality trainers van Tacx. De nieuwe dimensie in binnen trainen. Fiets net als Bart interactieve mountainbikeroutes. Selecteer tegenstanders. Train of koers online (Multiplayer) tegen renners over de hele wereld. Klik de database met GPS-parcoursen aan. Rij binnen na, wat je buiten gefietst hebt. En kies je voor de Fortius, dan gaat de energie die je opwekt gewoon terug het elektriciteitsnet op. Tacx VR trainers, zo onbegrensd zijn de mogelijkheden. www.tacxvr.com. Tacx bv, Rijksstraatweg 52, NL - 2241 BW Wassenaar

World Cup fourcross #1: 11-12 april: #2: nog niet bekend #3: 16-17 mei #4: 6-7 juni #5: 20-21 juni #6: 25-26 juli: #7: nog niet bekend #8: 19-20 september World Cup 4X 2009 : #1: 11-12 april: #2: 2-3 mei #3: 16-17 mei #4: 6-7 juni #5: 20-21 juni #6: 25-26 juli: #7: nog niet bekend #8: 19-20 september

Pietermaritzburg (Zuid-Afrika) Offenburg (Duitsland) Houffalize (België) Madrid (Spanje) Mont-Sainte-Anne (Canada) Champéry (Zwitserland ) Schladming (Oostenrijk)

Pietermaritzburg (Zuid-Afrika) Vallnord (Andorra) Fort William (Groot-Britannië ) Maribor (Slovenië) Mont-Sainte-Anne (Canada) Schladming (Oostenrijk)

Pietermaritzburg (Zuid-Afrika) Houffalize (België) Vallnord (Andorra) Fort William (Groot-Britannië ) Maribor (Slovenië) Mont-Sainte-Anne (Canada) Schladming (Oostenrijk)

Na terugkomst uit Curaçao ben ik hard aan de slag gegaan. Ik heb in korte tijd veel afspraken kunnen maken met sponsoren en renners voor 2009. Veel van de sponsoren uit het Dolphin Team blijven mijn Team ook sponsoren, zoals Trek, Dolphin, Eurotech, Bejan, Falke, CST, Shimano, Bioracer. Ik ben er nu wel achter gekomen hoeveel werk het met zich mee brengt als je een eigen mountainbiketeam opzet. Mijn respect is dus ook groot voor alle teammanagers die zoveel energie in de mountainbikesport stoppen, omdat ze de sport zo mooi vinden. Gelukkig krijg ik van de mensen om me heen heel veel hulp, zoals van Ronald en Steve die al wat jaartjes meedraaien en dus veel weten van de sport en wat er nodig is. Als renner heb je geen besef wat er allemaal geregeld moet worden. Je bent vooral bezig met met jezelf, met de training, het materiaal, zorgen dat je voldoende rust hebt, de masseur etc. Nu zijn het de sponsoren, de renners, het materiaal, de bedrijfsstructuur, de contracten, de huisstijl en noem maar op... En dan moet er ook nog af en toe getraind worden... de winter zal lekker druk zijn! Ik wens jullie bij deze een fijne afsluiting van het jaar en wens allen het beste voor 2009! Bart Brentjens Mountainbiker & teammanager

BIKEFREAK

31

COLUMN BART

World Cup Kalender 2009

Tijdens deze vakantie heb ik het besluit genomen om met een eigen mountainbiketeam te beginnen. Ik had er al een hele tijd over gedacht, want er waren ook nog andere opties. Maar tijdens de vakantie werd het duidelijk dat dat is wat ik echt wil. Natuurlijk was ik er al langere tijd mee bezig aangezien het huidige Dolphin Team ermee stopt. Het zou zonde zijn als de enthousiaste sponsors de mountainbikesport zouden verlaten. De keuze was gemaakt!


juryrapport

mountainbiker van het jaar v e r k i e z i n g 2 0 0 8 TEKST: marcia jansen Foto’s: Marcel Sl agman

Tijdens de wielerbeurs BikeMotion Benelux in Utrecht zijn de mountainbikers van het jaar bekend gemaakt. Deze verkiezing is een initiatief van de Club van vijf, een reflectiegroep die zich sterk maakt voor de mountainbikesport in Nederland. Rudi van Houts werd verkozen tot mountainbiker van het jaar 2008. Van Houts was deelnemer aan de Olympische Spelen in Beijing en werd twaalfde bij het wereldkampioenschap in Italië. Elsbeth Vink kreeg de prijs voor beste mountainbikester van het jaar. Zij werd in haar afscheidsjaar Nederlands kampioen en finishte bij de Spelen als veertiende. Frank Beemer, achtste op het WK voor beloften, werd verkozen tot talent van het jaar. Voor de snelheids- en behendigheidsnummers werden de zogenaamde Gravity Awards uitgereikt aan Anneke Beerten, winnares van de wereldbeker 4-Cross en Rick Koekoek, derde in de eindstand van de wereldbeker trial.

32

BIKEFREAK

Frank Beemer Het valt niet mee om als jonge Nederlander op te boksen tegen de mountainbikers uit landen waar deze sport na het wegwielrennen de tweede plaats inneemt. Met alleen talent kom je er in ieder geval niet. Hard trainen is een andere vereiste, maar ook is het van groot belang dat je de competitie in het buitenland durft op te zoeken. Frank Beemer (21) is zo’n jongen die er veel voor over heeft om te top te bereiken. Als je achtste wordt bij het wereldkampioenschap voor beloften – dat bovendien op een loodzwaar parkoers in Italië werd verreden – dan kun je echt wel wat. Frank werd ook nog eens zevende in de Tour de France voor mountainbikers en was bereid om op eigen gelegenheid naar de World Cup-finale in Schladming af te reizen. Vanwege zijn prestaties én zijn inzet is Frank Beemer het mountainbike talent van 2008.

Anneke Beerten en jurylid Marcel Slagman

Rudi van Houts Als mensen van je verwachten dat je het vaandel moet overnemen van Bart Brentjens dan rust er een zware last op je schouders. Maar het zou niet eerlijk zijn om Rudi van Houts (24) met deze erfenis op te zadelen. Rudi volgt zijn eigen pad en presteert op 24-jarige leeftijd beslist naar behoren in het internationale mountainbiken, waar de concurrentie moordend is. Het voornaamste doel van het afgelopen jaar was het binnenhalen van een olympisch ticket en daarin slaagde Rudi van Houts op het nippertje. Waar hij bij het EK in Duitsland met een dertiende plaats net naast de kwalificatie greep, was de twaalfde plaats bij het WK in Italië exact de klassering die hij nodig had. En dus mocht Van Houts naast Bart Brentjens meedoen aan de belangrijkste wedstrijd van het jaar. Mede dankzij deze prestaties – hij werd ook nog tweede op het NK en 15e in de World Cup in Canberra, werd Rudi van Houts mountainbiker van het jaar. Anneke Beerten Als je voor het tweede opeenvolgende jaar eindwinnares wordt van de Nissan-World Cup ben je absoluut een grote in je sport. Achterhoekse Anneke Beerten (26) realiseerde dit kunststukje in de 4-Cross, een discipline die in Nederland niet zo bekend is. Met haar achtergrond als BMX-rijdster en jarenlange ervaring in de downhill weet Beerten snelheid, behendigheid, maar ook durf en brutaliteit op juiste wijze te combi-

BIKEFREAK

33

MOUNTAINBIKER VAN HET JA AR

MOUNTAINBIKER VAN HET JA AR

Vlnr: Rudi van Houts, Frank Beemer en Rick Koekoek.

Rick Koekoek De trialsport is misschien wel de meest onbekende van de mountainbikedisciplines. Balancerend op smalle boomstammen, springen over auto’s en stunten op daken van huizen, in feite kunnen deze evenwichtskunstenaars overal met hun fietsjes komen. Rick Koekoek (22) is in Nederland één van de weinige bikers die deze prachtige sport beoefent. Als jong kereltje zocht hij al zijn weg in het circuit. De liefde voor de sport, zijn inzet en volharding leverde dit seizoen opmerkelijke successen op. Hoogtepunt was wellicht een prachtige zesde plaats bij het WK in Italië. Maar Koekoek werd ook heel knap derde in de eindstand van de World Cup. De koele noordeling eindigde in de finale in Moutier in Zwitserland zelfs als tweede. Iemand

die in een door Spanjaarden en Fransen gedomineerde sport zo zijn plaats heeft veroverd, verdient het om gravity mountainbiker van het jaar te worden.

SPORT

SPORT

Elsbeth Vink Elsbeth Vink(35) is één van de meest getalenteerde wielrenster die ons land heeft gekend. Als junior-dame werd ze al wereldkampioen en velen zagen in haar de opvolgster van Leontien van Moorsel. Maar Elsbeth voelde zich in het wegwereldje minder op haar gemak en maakte halverwege de jaren negentig de overstap naar het mountainbiken. En niet zonder succes. In Atlanta in 1996 en in Athene in 2004 behaalde ze de vijfde plaats in de olympische mountainbikewedstrijd. Helaas werden tijdens haar lange loopbaan hoge pieken afgewisseld met diepe dalen. Het lichaam werkte niet altijd mee, maar waar een ander al lang zou zijn afgehaakt, bleef Elsbeth hardnekkig volharden. Ze sleepte er in 2006 zelfs nog een bronzen medaille bij het WK marathon uit. Afgelopen winter had ze wederom met fysiek malheur te maken, maar Vink vloog deze zomer nog één maal ouderwets over de MTB-velden. Zesde bij het EK in Duitsland, Nederlands kampioen in Oss en dan het slotstuk, de veertiende plaats in Beijing. Met trots mogen we dan ook melden dat Elsbeth de mountainbikester van het jaar is geworden.

neren. Hoe goed ze is, blijkt uit het feit dat ze in alle World Cup-wedstrijden de finale haalde en bovendien driemaal een manche in dit prestigieuze klassement wist te winnen. De eer valt haar te beurt om de eerste winnares te worden van de Gravity Mountainbike Award voor vrouwen.

bfm20  

bfm20 magazine

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you