Page 1

PARTNERSTWO B I U L E T Y N Krajowej Sieci Tematycznej ds. Partnerstwa Numer 15, Kwiecień 2014

Realizacja zasady partnerstwa w działalności Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013

Wręczenie nagród za najbardziej

Apel w sprawie instrumentu RLKS

partnerski komitet monitorujący 2012

KSTP

KSTP

str. 4

Podsumowanie warsztatu „Idealny komitet monitorujący 2014-2020”

str. 9

str. 11


Piotr Frączak

Prezes Ogólnopolskiej Federacji Organizacji Pozarządowych, która działa na rzecz rozwoju społeczeństwa obywatelskiego na poziomie krajowym i europejskim. Na co dzień pracuje w Fundacji Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego. Członek Komitetu Koordynacyjnego Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia.. Autor wielu publikacji, m.in. z zakresu partnerstwa, dialogu obywatelskiego, ekonomii społecznej.

Szanowni Państwo, Ten numer biuletynu otwieramy apelem dotyczacym instrumentu Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność (RLKS). Przypomnijmy, że jednym z 12 postulatów było „Zapewnienie udziału obywateli i ich organizacji w strategicznym zarządzaniu rozwojem lokalnym z uwzględnieniem wielofunduszowości” gdzie ważnym elementem miał być rozwój kierowany przez społeczność. Nie wszedzie udało się go wprowadzić. To już ostatni moment, aby regiony mogły naprawić swoje decyzje w tym względzie. W tym roku odbędą się trzy spotkania Krajowej Sieci Tematycznej ds. Partnerstwa w województwach, w których jeszcze nie gościliśmy. To sposób na zamknięcie prac KSTP w tym okresie programowania. Jednak spotkania te są ważne również z tego powodu, że chcemy, by dotyczyły one przede wszystkim uczestnictwa przedstawicieli partnerów społecznych (w tym organizacji pozarządowych) w projektowaniu szczegółów nowej perspektywy. Zgodnie z ideą powołania KSTP głównym tematem naszych rozmów będzie partnerstwo, zwłaszcza sposób działania komitetów monitorujacych, a także sposób wybierania do nich i standardów działania w nich przedstawicieli strony społecznej. Po doświadczeniach lat 2007-2013 wiemy już bowiem, że to w dużej mierze zaangażowanie członków komitetów decyduje o tym, jaką rolę pełnią te ciała dialogu obywatelskiego w systemie wdrażania funduszy europejskich i w realizacji zasady partnerstwa na poziomie poszczególnych programów operacyjnych oraz koordynacji i komlementarnosci pomiędzy tymi programami. Potrzebujemy w komitetach dobrych specjalistów, którzy dzięki zapleczu, jakie daje im organizacja delegująca oraz dzięki konsultacjom ze środowiskami, które reprezentują, mogą przyczynić się do lepszego wykorzystania funduszy dla naszego wspólnego dobra. Dlatego tak ważny będzie obecny rok, który będzie rokiem wyboru tych przedstawicieli. Ten numer biuletynu rozpoczyna zatem dyskusję o tym, co to znaczy dobry komitet monitorujący i czym powinien się cechować dobry reprezentant uczestniczący w jego pracach.

Piotr Frączak Komitet Koordynacyjny Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych


SPIS TREŚCI

s. 2

Słowo od redakcji Piotr Frączak

s. 4

Międzynarodowa konferencja V4 Wręczenie nagród za najbardziej partnerski komitet monitorujący 2012

s. 5

Realizacja zasady partnerstwa w działalności Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013

s. 8

Uchwała KK NSRO o kontynuacji KSTP w 2014 r.

s. 9

Apel w sprawie instrumentu RLKS oraz mapa jego wdrażania w Regionalnych Programach Operacyjnych Michał Dymkowski, Urszula Tabor-Budzich, Krzysztof Kwatera

s. 12

Spotkanie regionalne KSTP w Kołobrzegu

s. 14

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wzywa do zapewnienia większej partycypacji społeczeństwa obywatelskiego Justyna Szambelan

s. 16

Organizacja rzecznictwa i konsultacji na przykładzie instytucji prowadzonych przez Ogólnopolską Federację Organizacji Pozarządowych Michał Dymkowski

Sekretariat Krajowej Sieci Tematycznej ds. Partnerstwa prowadzony przez Ogólnopolską Federację Organizacji Pozarządowych

REDAKCJA WYDAWCA: Krajowa Sieć Tematyczna ds. Partnerstwa REDAKCJA: Piotr Frączak, Justyna Szambelan. KOREKTA: Dorota Matejczyk ZDJĘCIA:

sxc.hu, archiwum KSTP

SKŁAD: www.quantasmagoria.com KONTAKT: Sekretariat Krajowej Sieci Tematycznej ds. Partnerstwa ul. Strzelecka 3, lok. 12, 03-433 Warszawa tel./faks (022) 115 60 21 e-mail: kst@ofop.eu

3


Międzynarodowa konferencja V4 Wręczenie nagród za najbardziej partnerski komitet monitorujący W dniach 26-27 listopada odbyła się międzynarodowa konferencja V4, organizowana przez Ogólnopolską Federację Organizacji Pozarządowych, z udziałem podsekretarza stanu Pawła Orłowskiego i innych przedstawicieli Ministerstwa Rozwoju Regionalnego oraz gości z Czech i Słowenii. Tematem spotkania była zasada partnerstwa w Unii Europejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem krajów V4. Ponadto podczas konferencji zaprezentowano wyniki raportu przeprowadzonego w 20 krajach Unii Europejskiej przez międzynarodową sieć organizacji pozarządowych ENNA, której OFOP jest współzałożycielem. Raport dotyczy jakości konsultacji Umowy Partnerstwa i jest dostępny na stronie www.ofop.eu. Ważnym wydarzeniem podsumowującym prace Grupy roboczej ds. społeczeństwa obywatelskiego oraz Krajowej sieci tematycznej do spraw partnerstwa było wręczenie nagród za najbardziej partnerski komitet monitorujący (w roku 2012). Decyzją

4

grupy Komitet Monitorujący Regionalny Program Operacyjny Województwa Kujawsko-Pomorskiego jednogłośnie zdobył ten tytuł i otrzymał z rąk Ministra Orłowskiego odznaczenie. Praktyki prowadzenia tego komitetu znajdą się w rekomendacjach dla innych komitetów monitorujących.


Realizacja zasady partnerstwa w działalności

Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 W ogłoszonym w 2013 r. Konkursie na najbardziej partnerski komitet/podkomitet Komitet Monitorujący Regionalny Program Operacyjny Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 zajął pierwsze miejsce, tym samym może używać honorowego tytułu Najbardziej Partnerskiego Komitetu Monitorującego 2012 roku. W związku z powyzszym rekomenduje się wykorzystanie poniżej opisanych praktyk przez komitety monitorujące krajowe oraz regionalne programy operacyjne. 1. W skład Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 wchodzą zrównoważone liczbowo reprezentacje strony rządowej, samorządowej i partnerów społeczno-gospodarczych. Obserwatorami prac Komitetu są przedstawiciele zainteresowanych środowisk i instytucji. Przy wyłanianiu składu Komitetu respektowano przepisy wspólnotowe, w tym także zasady równości szans i partnerstwa. Powołanie Komitetu Monitorującego jest jednym ze sposobów realizacji zasady partnerstwa w odniesieniu do monitoringu i ewaluacji wdrażanych programów i tym samym wykorzystywanych środków finansowych, spełnia w ten sposób również funkcje swoistej Kontroli Społecznej, która pozytywnie wpływa na efektywność realizacji polityk publicznych. Funkcjonowanie Komitetu Monitorującego poszerza ponadto perspektywę planowania realizacyjnego oraz pomaga w przygotowaniu odpowiedniej diagnozy, umożliwiając lepszą realizację założonych celów. Dlatego też, udział partnerów społeczno-gospodarczych w monitorowaniu i planowaniu realizacji programów operacyjnych wydaje się być warunkiem kluczowym i nadaje realny sens pracy Komitetu. Wobec powyższego, szczególnie na etapie monitorowania Programu, zasada równości szans oraz zasada Partnerstwa zostały zapewnione poprzez udział w pracach Komitetu przedstawicieli różnych środowisk społecznych. Komitet Monitorujący Regionalny Program Operacyjny Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 (KM RPO WK-P 2007-2013) 12 sierpnia 2013 r. liczył 57 Członków (44 członków z prawem do głosowania (29 Mężczyzn, 15 Kobiet) oraz 13 obserwatorów i członków z głosem doradczym) reprezentujących:

1) Administrację rządową – 13 2) Administrację samorządową – 15 3) Partnerów społeczno-gospodarczych – 16 członków (w tym członkowie wskazani przez Wojewódzka Komisję Dialogu Społecznego jako przedstawiciele organizacji pracowników i Pracodawców, członkowie zarekomendowani przez Radę Działalności Pożytku Publicznego jako przedstawiciele organizacji pozarządowych, członkowie reprezentujący środowisko akademicko-naukowe oraz przedstawiciele samorządu gospodarczego i izb rzemieślniczych). 4) Obserwatorzy oraz przedstawiciele z głosem doradczym – 13 członków, w tym UKS, KJO, MEN, MKIDN, MNiSW, MRiRW, MZ, TARR S.A., Port Lotniczy Bydgoszcz S.A , RIO, KAPO S.A., Przedstawiciel przewoźników kolejowych w regionie. 5) Członków KM RPO WK-P 2007-2014 w pracach wspierają ich zastępcy oraz członkowie pełniący w Komitecie funkcje Obserwatorów i przedstawicieli z głosem doradczym. 2. Organizacja pracy KM RPO WK-P 2007-2013 tworzy warunki do pogłębionej dyskusji oraz dialogu. Z uwagi na wielość zagadnień posiedzenia Komitetu odbywają się częściej niż wymagane minimum – dwa spotkania w roku. Od momentu powołania Komitetu do końca 2012 r. miały miejsce 32 posiedzenia. W okresie trwania Konkursu na najbardziej partnerski komitet/podkomitet 2012 roku miało miejsce 6 posiedzeń Komitetu, przeprowadzono również 19 procedur obiegowych. Podczas pracy Komitetu zasada równości szans zapewniona została zarówno poprzez udział w posiedzeniach przedstawicieli różnych środowisk społecznych, jak i poprzez dyskusje, czy też możliwość składania wniosków i uwag na posiedzeniach. Ponadto, analiza protokołów Komitetu wskazuje na równe traktowanie wszystkich uczestników posiedzeń, wzajemną otwartość na potrzeby i interesy partnerów oraz dążenie do osiągnięcia porozumienia za pomocą dialogu jako podstawowej metody działania na rzecz wspólnego dobra.

5


Ponadto, zasada partnerstwa, która stanowi jedną z głównych reguł polityki regionalnej Unii Europejskiej i zakłada szeroką współpracę pomiędzy Komisją Europejską, administracją publiczną danego państwa na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym oraz partnerami społecznymi i gospodarczymi, została zrealizowana m.in. poprzez udział członków Komitetu w spotkaniach regionalnych Krajowej Sieci Tematycznej ds. Partnerstwa, na które zawsze otrzymywali zaproszenie za pośrednictwem poczty elektronicznej. Członkowie Komitetu otrzymali również zaproszenie na coroczną Konferencję ds. Partnerstwa organizowaną przez KSTP we współpracy z Ministerstwem Rozwoju Regionalnego. Zwiększenie świadomości partnerów społecznych sprzyja wzrostowi transparentności podziału funduszy europejskich oraz zapobiega nieprawidłowościom w procesie wdrażania Programu. Ponadto zadbano, aby informacje na temat posiedzeń, prezentowane dokumenty i podjęte przez Komitet uchwał były powszechnie dostępne, w tym celu zamieszczane są one na bieżąco w sposób przejrzysty na stronie internetowej Instytucji Zarządzającej, pod adresem www. mojregion.eu. 3. Komitet dba o dostarczanie członkom informacji i wiedzy na temat Programu i jego obszarów interwencji.

6

Punkty zawarte w agendzie każdego posiedzenia umożliwiają członkom Komitetu zapoznanie się z efektami wdrażania funduszy europejskich w regionie, jak również obserwację efektów własnych decyzji, np. dotyczących kryteriów wyboru projektów. W 2012 roku podczas posiedzeń, zgodnie z regulaminem prac Komitetu, do zatwierdzenia przedkładane były Sprawozdania okresowe oraz roczne (za 2011 r.) i zmiany w kryteriach wyboru projektów. Ponadto, przedstawiane były m.in. zmiany finansowe dokonywane przez IZ RPO WK-P 2007-2013, prezentowano Okresowy plan ewaluacji i wszystkie wyniki badań ewaluacyjnych oraz tabele i stopień wdrażania rekomendacji realizowanych na rzecz Programu, a także obszary rekomendowane do wsparcia. Od uruchomienia Programu do końca 2012 r. przeprowadzono 15 badań ewaluacyjnych w ramach RPO WK-P 2007-2013. Tematy ewaluacji są proponowane m.in. przez Instytucję Zarządzającą oraz członków Komitetu, natomiast wyniki są przedstawiane i omawiane na posiedzeniach Komitetu. Należy podkreślić, że członkowie Komitetu aktywnie uczestniczą w dyskusjach oraz podejmują decyzje o zakresie wykorzystania wniosków i rekomendacji z badań. W sytuacji braku możliwości zaprezentowania wyników na posiedzeniu wszelkie materiały dotyczące wyników i rekomendacji, zgodnie z Regulaminem, członkowie Komitetu otrzymują na bieżąco za pośrednictwem poczty elektronicznej z możliwością wypowiedzenia się i wyrażenia swojej opinii.

Od czasu powołania Komitetu podjęto 286 uchwał, z czego w 2012 roku Komitet zatwierdził 36. 4. Komitet przywiązuje szczególną uwagę do stosowania i upowszechniania zasady partnerstwa Sposób i jakość realizacji zasady partnerstwa w odniesieniu do polityk i funduszy europejskich jest odbiciem relacji pomiędzy władzami publicznymi a organizacjami pozarządowymi i partnerami społecznymi w codziennym działaniu. Biorąc pod uwagę kilkuletnią działalność Komitetu zauważa się wzajemne zaufanie i zrozumienie wszystkich partnerów. Posiedzenia Komitetu są wspólną debatą wszystkich partnerów, a wzajemne zaufanie jest podstawą partnerstwa. Podczas prac Komitetu można zauważyć, że władze publiczne mają świadomość korzyści płynących z dobrych relacji z partnerami oraz są przekonane o korzyściach, czy wręcz konieczności partnerstwa w realizowaniu zadań z obszaru wykorzystania funduszy europejskich. Ponadto obserwuje się odpowiedzialność wszystkich partnerów za zadania, które wynikają m.in. z Regulaminu pracy Komitetu. Każde posiedzenie stwarza możliwość swobodnej dyskusji i dzielenia się pomysłami, czego efektem są wnioski oraz warianty rozwiązań możliwe do zastosowania w krótszej i dłuższej perspektywie wraz z konkretnymi rekomendacjami. Umocnieniu partnerstwa administracji i partnerów społeczno-ekonomicznych oraz organizacji pozarządowych służy rozwój mechanizmów konsultacyjnych oraz możliwość swobodnych wypowiedzi na posiedzeniach. Partnerstwo w KM RPO WK-P 2007-2013 zorganizowane jest w sposób przejrzysty dla wszystkich partnerów, cele i wynik, jak również podział funkcji, są wyraźnie określone. Udział członków Komitetu w spotkaniach regionalnych zwiększa świadomość w tworzeniu nowych, bardziej efektywnych sposobów rozwiązywania problemów z wykorzystaniem wiedzy, doświadczeń oraz wspólnej pracy partnerów z całego kraju. 5. Sprawny i przyjazny Sekretariat Dobra organizacja pracy Sekretariatu Komitetu dodatnio wpływa na jakość współpracy jego członków. Sekretariat od początku jest prowadzony przez tego samego pracownika Instytucji Zarządzającej. Sprawność obsługi, znajomość wszystkich członków, zastępców i obserwatorów, wykazywanie gotowości pomocy oraz znajomość procedur znacząco ułatwiają pracę Komitetu. Materiały na posiedzenia, w tym również projekty uchwał, są przekazywane przez pracownika Sekretariatu Komitetu do wszystkich członków, zastępców i obserwatorów za pośrednictwem poczty elektronicznej z co najmniej 14 dniowym wyprzedzeniem. Wszystkie zatwierdzone dokumenty, są przekazywane członkom Komitetu, są też zamieszczane na stronie internetowej. Protokół z każdego posiedzenia jest przygotowywany i przesyłany najpóźniej w ciągu czternastu dni od zakończenia spotkania, z prośbą o konsultacje i uwagi. Ostateczna wersja protokołu jest


zatwierdzana na kolejnym posiedzeniu i zamieszczana na stronie internetowej www.mojregion.eu. Protokoły zawierają informacje na temat liczby uczestniczących w posiedzeniu osób oraz umożliwiają prześledzenie dyskusji, poznanie argumentów zaangażowanych stron oraz nazwiska i afiliacje wypowiadających się osób. Sekretariat zapewnia również tłumaczenia materiałów i dokumentów na potrzeby Komitetu oraz tłumacza w przypadku udziału w posiedzeniach przedstawicieli Komisji Europejskiej. Ponadto, Sekretariat zajmuje się koordynacją podejmowanych decyzji w trybie udzielenia pisemnej akceptacji, bez konieczności zwoływania posiedzenia. 6. Grupy robocze i Podkomitety W związku z zapisami Regulaminu pracy komitetu, „Komitet Monitorujący może podjąć decyzję o powołaniu podkomitetu monitorującego dla poszczególnych priorytetów lub dla grup priorytetów, któremu deleguje cześć swoich zadań, związanych z prowadzeniem monitoringu w ramach danego priorytetu (ów).” w ramach Komitetu powołane zostały następujące Grupy robocze i Podkomitety, w których pracach uczestniczą członkowie ze wszystkich grup, co również świadczy o zapewnieniu zasady Partnerstwa : - Podkomitet Monitprujący ds. zrównoważaonego rozwoju, do którego głównych zadań należy monitorowanie przestrzegania zasady zrównoważonego rozwoju na poziomie Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013. W roku 2012 odbyły się 2 posiedzenia Podkomitetu; - Podkomitet ds. społeczeństwa informacyjnego, do którego głównych zadań należy monitorowanie problemów w rozwoju społeczeństwa informacyjnego na poziomie Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013. W roku 2012 odbyło się 1 posiedzenie Podkomitetu; - Grupa robocza ds. kryteriów wyboru projektów, której zadaniem jest wypracowanie wag i ważności kryteriów w ramach poszczególnych osi priorytetowych. W roku 2012 odbyło się 1 posiedzenie Grupy; - Gr. Robocza ds. uproszczeń, której zadaniem jest dokonywanie systematycznego przeglądu procedur związanych z wdrażaniem RPO WK-P oraz proponowanie i analiza ewentualnych uproszczeń i ułatwień w systemie realizacji RPO WK-P z uwzględnieniem ograniczeń prawodawstwa unijnego i krajowego; - Grupa robocza ds. samorządu terytorialnego, której zadaniem jest wypracowanie propozycji rozwiązań dotyczących rozwoju jednostek samorządu terytorialnego przy wsparciu środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013;

- Gr. Robocza ds. projektu kluczowego realizowanego w ramach działania 1.4 Infrastruktura portu lotniczego, której zadaniem była Ocena realności realizacji przez Port Lotniczy Bydgoszcz S.A. poszczególnych zadań w ramach V etapu projektu: „Zintegrowany projekt inwestycyjny rozwoju funkcji usługowych portu lotniczego w Bydgoszczy w ramach węzła komunikacyjnego aglomeracji bydgosko-toruńskiej” przy uwzględnieniu zaproponowanego przez Beneficjenta ww. projektu ostatecznego terminu złożenia wniosku o dofinansowanie projektu (dot. V etapu projektu) na dzień 30.09.2010 r. 7. Szkolenie z zakresu pomocy publicznej, Dla członków Komitetu w roku 2012 zostało zorganizowane posiedzenie z zakresu pomocy publicznej, które obejmowało takie zagadnienia jak: europejskie zasady pomocy państwa i środki pomocy państwa, ocena dopuszczalności pomocy publicznej, nowe zasady UOIG (usługi w ogólnym interesie gospodarczym), Rozporządzenie GBER- ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń grupowych, praktyczne ćwiczenia w określaniu MŚP, analiza przypadku pomocy państwa – warsztaty w grupach. Ponadto, odbyły się konsultacje indywidualne ze specjalistą z zakresu pomocy publicznej z przedmiotowego zakresu. 8. Wspólne posiedzenie KM RPO i PKM PO KL. W roku 2012 zostało zorganizowane, kolejne w bieżącym okresie programowania wspólne posiedzenie KM RPO oraz PKM PO KL. Spotkanie miało charakter informacyjno-dyskusyjny i poświęcone było zagadnieniom strategicznym dotyczącym przyszłej perspektywy finansowej, w tym dokumentów dotyczących programowania środków unijnych w kolejnym okresie programowania, takich jak: strategia rozwoju województwa, Regionalna Strategia Innowacji, założenia umowy partnerstwa i kontrakt terytorialny. Omówione zostały ponadto przygotowania do przyszłej perspektywy na poziomie województwa kujawsko-pomorskiego.

7


8


Apel w sprawie instrumentu RLKS oraz mapa jego wdrażania w Regionalnych Programach Operacyjnych Rozwój lokalny kierowany przez społeczność (RLKS) to proponowany przez Komisję Europejską dobrowolny instrument, który rozszerza możliwości, jakie dawał LEADER. Po pierwsze, umożliwia korzystanie z wszystkich funduszy nowej perspektywy. Po drugie, można go stosować zarówno na terenach miejskich, jak i wiejskich. Po trzecie, kierowany jest nie tylko do Lokalnych Grup Działania. Niestety nieliczne województwa decydują się na jego wykorzystanie.

Być może najciekawszą propozycją Komisji jest stworzenie możliwości finansowania strategii opracowanej przez lokalne partnerstwo z więcej niż jednego funduszu. Oznaczać to może np.: • powstanie, obok partnerstw wiejskich, także partnerstw miejskich, które będą łączyły w jednej strategii (a nawet w ramach jednego projektu) środki na rozwój regionalny (np. rozwój przedsiębiorczości) z działaniami aktywizująco-szkoleniowymi finansowanymi przez EFS;

Czym jest RLKS i co może dać? W ramach przygotowań do przyszłego okresu programowania Komisja Europejska stworzyła możliwość szerszego upowszechniania na całym obszarze UE podejścia lokalnego, które z powodzeniem stosowano do tej pory w rozwoju obszarów wiejskich i zależnych od rybactwa. Dla podkreślenia, że chodzi o konkretną metodologię rozwoju lokalnego (łączne stosowanie wszystkich jego zasad) i dla odróżnienia od innych działań na poziomie lokalnym, Komisja wprowadziła termin „Community-Led Local Development”, kładący nacisk na wiodącą w tym podejściu rolę lokalnej społeczności (community). Termin jest tłumaczony na język polski jako Rozwój Lokalny Kierowany Przez Społeczność (RLKS) Podejście to było stosowane dotychczas w– Europejskim Funduszu Rolnym Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i Europejskim Funduszu Morskim i Rybackim (EFMR), teraz Komisja proponuje, aby kraje członkowskie mogły finansować działania typu RLKS również ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS). Oznacza to, że lokalne partnerstwa międzysektorowe będą mogły powstawać i otrzymywać środki na rozwiązywanie lokalnych problemów np. w zaniedbanych dzielnicach wielkich miast czy obszarach poprzemysłowych. W większym stopniu niż do tej pory) będzie także możliwe tworzenie partnerstw miejsko-wiejskich. Komisja Europejska formułuje następujące zasady RLKS (które są w dużej mierze powtórzeniem zasad zidentyfikowanych jako kluczowe przy ewaluacji podejścia Leader): • działania kierowane do konkretnego obszaru (a nie do poszczególnych sektorów czy indywidualnych beneficjentów), zdefiniowanego na poziomie subregionalnym, • stworzenie lokalnego partnerstwa (lokalnej grupy działania) obejmującego przedstawicieli sektora publicznego, prywatnego i społecznego, w którym ani sektor publiczny, ani żadna grupa interesu nie będą dysponowały więcej niż 49% głosów przy podejmowaniu decyzji, • przygotowanie zintegrowanej i wielosektorowej strategii rozwoju dla danego obszaru, • uwzględnienie lokalnych potrzeb i potencjału, a także takich elementów, jak innowacja (w kontekście lokalnym), sieciowanie i współpraca między obszarami.

• powstanie partnerstw łączących część lub całość obszaru miejskiego z otaczającymi go terenami wiejskimi (ewentualnie także zależnymi od rybactwa); • korzystanie przez istniejące Lokalne Grupy Działania i Lokalne Grupy Rybackie ze środków EFRR i EFS dla sfinansowania części działań przewidzianych w strategiach. Można też sobie wyobrazić, że dla niektórych funduszy i programów operacyjnych interesujące będzie doświadczenie Europejskiego Funduszu Rybackiego. W obecnym okresie w niektórych krajach, gdzie wdrażana jest Oś 4 EFR, zachowane są ogólne zasady podejścia terytorialnego (partnerstwo, podejście strategiczne, łączenie różnych zasobów), ale stosuje się preferencje co do tematyki, którą dane partnerstwo będzie się zajmować. W przypadku EFR często preferowane są działania, które przyczyniają się do wzmocnienia więzi między działalnością związaną z rybactwem a resztą gospodarki. Analogicznie w nowym okresie można sobie wyobrazić, że na obszarach miejskich (gdzie często trudno byłoby stworzyć lokalne partnerstwo zajmujące się całością problematyki miejskiej) partnerstwo mogłoby skupić się na określonej grupie osób zagrożonych wykluczeniem. Aby tak się stało w praktyce, konieczna będzie dobra koordynacja między poszczególnymi resortami (odpowiedzialnymi za różne fundusze unijne) – np. w zakresie wspólnego procesu wyboru lokalnych grup korzystających z różnych źródeł, jak również harmonizacja procedur obowiązujących w różnych programach operacyjnych – tak, aby ułatwić grupom ubieganie się o różne środki. Komisja proponuje też cały szereg instrumentów mających uprościć procedury finansowe dla beneficjentów (zaliczki, ryczałty, uproszczone metody kalkulacji kosztów itp.). Należy jednak pamiętać, że skorzystanie z tych możliwości zależy od decyzji państw członkowskich, jedynie w przypadku funduszu rozwoju obszarów wiejskich zastosowanie RLKS (które w tym przypadku nadal będzie nazywane podejściem Leader) będzie obowiązkowe. Można się spodziewać, że lokalne społeczności w wielu miejscach Polski mogłyby skorzystać z rozszerzonego zastosowania RLKS. Dotyczy to zarówno zaniedbanych dzielnic w miastach, w których ożywienie może nastąpić jedynie przy zaangażowaniu lokalnej społeczności, jak i obszarów z pogranicza wsi i miasta, które z powodu licznych powiązań między gospodarką „wiejską” i „miejską” miały dotychczas trudności

9


Michał Dymkowski, Urszula Budzich-Tabor, Krzysztof Kwetera w korzystaniu z funduszy unijnych. Nie wyczerpuje to oczywiście wszystkich możliwości – cele byłyby określane bezpośrednio na podstawie warunków i potrzeb lokalnych. Niezwykłą wartość tego instrumentu stanowi duża autonomia i partycypacja w zarządzaniu oraz szeroki wachlarz zastosowań. Po pierwsze, to nie tylko lokalne grupy działania (w których administracja nie może być podmiotem dominującym) powinny określać strategię lokalną (cele wydatkowania funduszy europejskich oparte na potrzebach lokalnego środowiska ), a przede wszystkim społeczność danego obszaru, objęta działaniem mechanizm CLLD. Po drugie, instrument ten zakłada wielofunduszowość, co oznacza możliwość realizacji w projekcie równocześnie działań „miękkich” i infrastrukturalnych. Tekst przygotowany we współpracy z Urszulą Budzich-Tabor z Forum Aktywizacji Obszarów Wiejskich. Wsparcia merytorycznego udzieliła Pracownia Badań i Innowacji Społecznych STOCZNIA, która udostępniła również materiały. Stan prac nad RLKS w Polsce

10

Prace nad instrumentem Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność toczą się na wielu polach, w dużej mierze podejmują je organizacje pozarządowe. Na przykład Pracowania Badań i Innowacji Społecznych Stocznia prowadziła na prośbę Ministerstwa Rozwoju Regionalnego warsztaty (metodą Kolab), których celem było wypracowanie założeń do wdrożenia instrumentu RLKS. Ich uczestnikami byli m.in przedstawiciele ministerstw, urzędów marszałkowskich, organizacji pozarządowych (z LGD, ale też z innych środowisk), samorządów. Działania stricte rzecznicze (w tym przygotowanie stanowisk, postulatów, rekomendacji i opinii) prowadzą głównie organizacje wiejskie i lokalne grupy działania. Najaktywniejsze z nich to Polska Sieć Lokalnych Grup Działania (PS LGD), Forum Aktywizacji Obszarów Wiejskich (FAOW) oraz wiele pojedynczych organizacji, m.in. stowarzyszenie Zielonkowskie Forum Samorządowe. Większość z nich współpracuje też ze Stałą konferencją ds. konsultacji funduszy europejskich 2014-2020. Koordynacją prac ze strony administracji rządowej zajmował się Departament Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego. Następnie przejął tę funkcję Departament Koordynacji Wdrażania Funduszy Unii Europejskiej, który otrzymał kilka miesięcy temu pełną dokumentację wyników prac Kolabu oraz postulaty strony społecznej. Początkowo dynamiczne prace nad określeniem ram wdrażania i wpisaniem ich do programów operacyjnych znacznie zwolniły tempo. Ponadto większość województw nie była skłonna wdrożyć tego mechanizmu, przede wszystkim dlatego, że zabiera on 10% środków spod bezpośredniego zarządzania urzędów marszałkowskich (istotą tego instrumentu jest oddanie strategii lokalnej i określenie celów wydatkowania wydzielonej alokacji przez lokalne grupy działania, a nie administrację). Dlatego też Stocznia wystosowała do wszystkich pełnomocników ds. organizacji pozarządowych w urzędach marszałkowskich list wskazujący na płynące z tego narzędzia korzyści dla społeczności lokalnych oraz opisujący rekomendowany przez grupę pracującą na warsztatach KOLAB-owych sposób operacjonalizacji

tego podejścia, Treść tego listu znajdą Państwo w załączniku. Postulat wprowadzenia instrumentu RLKS do Regionalnych Programów Operacyjnych znalazł się również w wytycznych do regionów Stałej konferencji i innych stanowiskach (PS LGD, FAOW). Poniżej publikujemy Apel w sprawie intrumentu RLKS oraz Mapę z informacjami o tym, jak przebiega proces wpisywania go do Regionalnych Programów Operacyjnych 2014-2020: Apel w sprawie RLKS Organizacje skupione wokół Stałej konferencji ds. konsultacji funduszy europejskich 2014-2020 wyrażają niepokój dotyczący planów wykorzystania w Polsce mechanizmu Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność (RLKS, art. 32-35 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 ustanawiającego wspólne przepisy EFSI). O ile zapisy Umowy Partnerstwa wydają się zachęcające, to jednak bardzo niepokojąca jest nieobecność mechanizmu RLKS w zdecydowanej większości projektów Regionalnych Programów Operacyjnych. Tylko dwa urzędy marszałkowskie podjęły prace nad zastosowaniem RLKS na terenie swoich województw. Większość Zarządów Województw, które tego nie zrobiły, nie podaje żadnych argumentów takiego stanu rzeczy. Z kolei odpowiadając na negatywne opinie zastosowania tego instrumentu, zgłaszane przez niektóre ZW, pragniemy podkreślić istotę: a) katastrofalnego stanu kapitału społecznego w Polsce (wg Diagnozy Społecznej i wyników badań europejskich Polska jest na szarym końcu wśród krajów UE pod kątem czynników decydujących o wartości kapitału społecznego), b) wynikającej z badań, pozytywnej oceny funkcjonowania LGD w zakresie głównego celu do którego zostały utworzone czyli budowania kapitału społecznego, c) wynikających z badań zaleceń do rozszerzenia roli LGD w rozwoju lokalnym (np. raport „Szanse i zagrożenia oraz potencjalne kierunki rozwoju obszarów wiejskich w Polsce w ujęciu regionalnym” opracowany przez Agrotec i PAN IGiPZ w 2012 r.), d) faktu obowiązkowego zastosowania RLKS na obszarach wiejskich ze środków EFRROW, co czyni tańszym i efektywniejszym wykorzystanie dodatkowych środków z EFRR i EFS w ramach struktur LGD. Ponadto jednym z podnoszonych argumentów o niezastosowaniu RLKS w RPO jest brak wytycznych nt. zastosowania RLKS w Polsce. Dlatego apelujemy o jak najszybsze ogłoszenie stosownych wytycznych, zwłaszcza że już na wiosnę 2013 r. opracowane zostały przy użyciu metody KOLAB konkretne propozycje zastosowania tego instrumentu w Polsce i ogłoszone zostały Wspólne Wytyczne 4 Dyrekcji Generalnych Komisji Europejskiej nt. RLKS. Niepokoi nas marginalizacja dyskusji nad zastosowaniem instrumentu Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność ze strony administracji lokalnej i centralnej, często bez twardych argumentów co do nieprzydatności jego mechanizmów w ramach


systemu wdrażania funduszy europejskich 2014-2020. Apelujemy o rozpoczęcie realnej debaty nad stworzeniem warunków dla jak najpowszechniejszego zastosowania instrumentu RLKS w Polsce. Pozwólmy społecznościom lokalnym na szerokie włączenie się w proces decydowania o swoim rozwoju.

Nie pozbawiajmy polskich społeczności lokalnych możliwości aktywnego uczestnictwa we wdrażaniu polityk publicznych, odbierając im szansę jaką jest zastosowanie mechanizmu Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność.

RLKS w Regionalnych Programach Operacyjnych oprac. Krzysztof Kwatera

Mapa zawiera dane aktualne w marcu 2014 r.

11

Legenda Czerwony – województwa, w których zaplanowano wdrażanie RLKS Zielony – województwa, w których nie zaplanowano wdrażania RLKS, ale trwają napawające optymizmem rozmowy w tej sprawie Jasnożółty – województwa, w których nie zaplanowano wdrażania RLKS, a prowadzone działania na rzecz jego wdrożenia nie spotykają się ze zrozumieniem strony samorządowej Niebieski – województwa, w których nie zaplanowano wdrażania RLKS i nie wiadomo, czy prowadzone są działania na rzecz jego wdrożenia, lub spotykają się one z oporem strony samorządowej


Spotkanie regionalne KSTP w Kołobrzegu

12

Podsumowanie warsztatu „Idealny komitet monitorujący” 2014-2020 CELE:

METODY: Komitet Monitorujący, by móc w pełni realizować swoje cele, powinien być:

Celem komitetu monitorującego jest prowadzenie ciągłej i zorganizowanej oceny działań(w tym osiągania założeń oraz sposobu ich realizacji) w ramach konkretnego programu oraz badanie wpływu tych działań na prowadzone polityki publiczne. Celem udziału partnerów społecznych (w tym m.in. partnerów społeczno-gospodarczych i organizacji pozarządowych) w pracach komitetów monitorujacych jest:

1. Dobrze zorganizowany, co oznacza, że:

• wsparcie instytucji zarządzającej w procesie decyzyjnym,

1.2. posiada dopracowany i przyjazny członkom regulamin,

• kontrola społeczna nad wdrażaniem programu,

1.3. posiada silny, służący wszystkim partnerom, sekretariat,

1.1. jest oparty na partnerskich relacjach, co oznacza m.in. • uznanie czasu poświęconego społecznie przez przedstawicieli partnerów społecznych na prace w komitecie jako wkładu w zarządzanie funduszami europejskimi,

• reprezentowanie interesów szerokich grup społecznych. 1.4. pracuje na materiałach przygotowanych w formie


Piotr Frączak, Łukasz Broniszewski zrozumiałej (np. jako streszczenia) i dostarczonych w czasie umożliwiającym zapoznanie się z nimi członków komitetów, a także konsultacje z reprezentowanymi środowiskami,

• nie ma miejsca wykluczenie reprezentantów ze względu na wykształcenie czy możliwości ekonomiczne, • przedstawiciele są systematycznie weryfikowani,

1.5. wykorzystuje pomoc techniczną do wsparcia członków komitetu, w tym m.in. 1.6. zapewnia wsparcie organizacjom stanowiącym zaplecze członków komitetów, 1.7. zapewnia zwrot kosztów podróży na sesje KM i GR działających w ramach KM oraz na spotkania i szkolenia związane z pełnioną funkcją, 1.8. wykorzystuje formę grup roboczych powierzając partnerom część funkcji (np. prowadzenie sekretariatu), 1.9. zapewnia pieniądze na niezależne ekspertyzy i ewaluacje, 1.10. umożliwia organizowanie odpowiadających potrzebom szkoleń zewnętrznych (np. zlecanych przez partnerów). 2. Ważny merytorycznie, co oznacza, że: 2.1. zminimalizowana zostanie ilość formalności (przyjmowanie, zatwierdzanie), zwiększy się natomiast rola dyskusji strategicznych i programowych,

3.2. zapewnia się debaty środowiskowe z udziałem członków komitetu dotyczące głównych kwestii podejmowanych przez komitet, 3.3. efekty pracy komitetu będą nagłaśniane, konsultowane i oceniane co najmniej przez reprezentowane w komitecie środowiska. 4. Reprezentanci W ramach warsztatu w grupach roboczych wypracowano wizję idealnego reprezentanta w komitecie monitorującym w przyszłej perspektywie finansowej. Główne cechy idealnego reprezentanta można określić w następujących punktach: a. musi faktycznie reprezentować określoną grupę, b. powinien posiadać zaufanie społeczne i myśleć w szerokim kontekście społecznym, c. powinien mieć ugruntowaną pozycję w sektorze obywatelskim i doświadczenie pracy w różnych gremiach

2.3. członkowie komitetu co najmniej:

d. ceniący zasadę konsensusu w wypracowywaniu wspólnych opinii ` e. kompetentny, mający szerokie doświadczenie (horyzonty) oraz wiedzę. W szczególności wiedzę ekspercką i znajomość funduszy europejskich

• znają regulamin i podstawowe dokumenty dotyczące programu operacyjnego,

f. powinien być niezależny (dyspozycyjny, zaangażowany oraz apolityczny)

• znają swoje prawa i obowiązki (dekalog przedstawiciela),

g. aktywny działacz

• korzystają z zaplecza merytorycznego środowisk, które reprezentują (np. zapraszanie ekspertów na poszczególne spotkania czy do pracy w grupach roboczych),

h. komunikatywny i otwarty (współpracujący ze środowiskiem)

2.2. konsensus będzie podstawową formą dochodzenia do uzgodnień (głosowania mogą być stosowane tylko po wyczerpującej dyskusji)

i. etyczny • uczestniczą od czasu do czasu w sesjach wyjazdowych, dwudniowych (czas na dyskusję).

j. skuteczny

3. Szeroko rozpoznawalny, to znaczy:

k. działający jawnie (transparentność działań)

3.1. zasiadają w nim reprezentatywni przedstawiciele środowisk, czyli

l. dobry negocjator i mediator, mówca, psycholog

• reprezentowane są wszystkie zaangażowane w konkretny program środowiska – instytucje wdrażające, pośredniczące, realizatorzy i beneficjenci, • reprezentowane organizacje posiadają zaplecze wielu organizacji (federacje, platformy, koalicje),

13


Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wzywa do zapewnienia większej partycypacji społeczeństwa obywatelskiego Od trzech lat z początkiem każdego roku rusza półroczny proces dopasowywania krajowych polityk gospodarczych do celów i zasad ustalonych na szczeblu UE. Proces ten nosi nazwę europejskiego semestru, ponieważ trwa przez sześć miesięcy, podczas których Komisja Europejska opracowuje analizę sytuacji gospodarczej, a Rada UE i Parlament Europejski przekuwają ją na wskazówki polityczne dla poszczególnych państw. Poniżej przytaczamy fragmenty opinii, jaką wydał Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES) w odniesieniu do tegorocznej analizy Komisji Europejskiej (komunikat KE „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2014 r.”).

14

Opinia EKES-u jest szczególnie ciekawa z punktu widzenia organizacji pozarządowych, ponieważ na pierwszym miejscu wśród wniosków i zaleceń postawiono w niej zwiększenie uczestnictwa społeczeństwa obywatelskiego. Jest między innymi mowa o włączeniu partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego w ocenę strategii publicznych poprzedzających wydatkowanie jakichkolwiek środków. Czytając opinię trzeba pamiętać, że pod pojęciem „partnerów społecznych” EKES rozumie przedstawicieli pracowników i pracodawców, niemniej tam, gdzie jest mowa o „społeczeństwie obywatelskim”, organizacje pozarządowe powinny również czuć się wywołane do tablicy. O nich mówi np. wprost zapis wskazujący na potrzebę metodologii, która gwarantowałaby wysoką jakość uczestnictwa organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Dla organizacji pozarządowych znaczenie mają także apele EKES-u o zwiększenie inwestycji społecznych i włączenie wskaźników rozwoju społecznego do europejskiego semestru. Opinia EKES wzywa do poświęcenia większej uwagi społecznym uwarunkowaniom i konsekwencjom decyzji gospodarczych, zwłaszcza tych trudnych, podejmowanych w ramach walki z kryzysem gospodarczym. To ważne, ponieważ w dużej mierze to właśnie organizacje pozarządowe zajmują się zapobieganiem negatywnym skutkom społecznym takich decyzji, a także ich monitorowaniem . Poza tym EKES z zadowoleniem odnotował powiązanie europejskiego semestru z Trójstronnym Szczytem Społecznym , który odbywa się co roku na wiosnę. Oznacza to, że rekomendacje szczytu mają szansę być uwzględnione w wytycznych przekazywanych państwom członkowskim z poziomu europejskiego.

OPINIA Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2014 r.” COM(2013) 800 final Sprawozdawca generalny: Evelyne PICHENOT 1.1. Umocnić znaczenie semestru europejskiego i poprawić uczestnictwo społeczeństwa obywatelskiego. 1.1.1 Aby zwiększyć zaangażowanie na poziomie krajowym i legitymację demokratyczną – kluczowe elementy semestru europejskiego – EKES, uznając różnorodność praktyk krajowych, zaleca lepsze włączenie podmiotów społeczeństwa obywatelskiego. W związku z tym Komitet formułuje następujące zalecenia: - opracowanie praktycznego przewodnika dotyczącego instrumentów semestru europejskiego dla podmiotów gospodarczych i społecznych oraz demokratycznie wybranych przedstawicieli krajowych i regionalnych; - rozwój kontaktów i wysłuchań instytucji europejskich, w szczególności Komisji, w parlamentach krajowych, które zachowują pełną legitymację demokratyczną w sprawach budżetowych i w kwestii reform; - kontynuowanie dyskusji ze społeczeństwem obywatelskim na temat harmonogramu reform strukturalnych i wzajemnego wpływu polityki prowadzonej jednocześnie przez państwa członkowskie; - skuteczniejsze zachęcanie państw członkowskich do włączenia partnerów społecznych i organów konsultacyjnych w opracowanie reform wynikających z zaleceń dla poszczególnych krajów oraz w opracowywanie i monitorowanie krajowych programów reform; - włączenie partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego w ocenę strategii publicznych poprzedzających wszelkie środki w zakresie racjonalizacji lub modernizacji; - dalsze przesyłanie Radzie Europejskiej całościowego rocznego sprawozdania krajowych RSG i podobnych instytucji; krajowe organy konsultacyjne powinny być skuteczniej zachęcane do udziału w przygotowywaniu tego sprawozdania; - uzyskanie od Rady i Komisji formalnej odpowiedzi na


Justyna Szambelan pisemne opracowania krajowych społeczeństw obywatelskich, co potwierdziłoby powagę konsultacji i byłoby wkładem w dyskusję nad szczegółowymi zaleceniami dla każdego kraju; - określenie metodologii gwarantującej osiągnięcie standardów w zakresie jakości uczestnictwa organizacji społeczeństwa obywatelskiego i dialogu społecznego w państwach członkowskich, w oparciu o badanie, które ukaże się w 2014 r. z inicjatywy Komitetu Sterującego ds. Strategii „Europa 2020” EKES-u. (…) 1.1.4 Roczna analiza wzrostu gospodarczego 2014 stanowi pierwszy etap w ramach procedury, którą Komitet Sterujący ds. Strategii „Europa 2020” śledzić będzie przez cały rok z udziałem krajowych rad społeczno-gospodarczych i podobnych instytucji w odniesieniu do wdrażania reform i innych działań na poziomie krajowym. Komitet wyraża zadowolenie, że ustanowiono ścisły związek między wiosennym trójstronnym szczytem społecznym a semestrem europejskim. Wnosi dodatkowo, by stanowisko europejskich partnerów społecznych zostało opublikowane w załączniku do dokumentów związanych z semestrem europejskim. Pragnie ponadto, by rocznej analizie wzrostu towarzyszyło sprawozdanie na temat postępów w realizacji strategii „Europa 2020”. Bilans taki jest niezbędny, by przygotować przegląd śródokresowy. 1.1.5 Komitet jest przekonany, że kryzys nie został przezwyciężony i wzywa instytucje europejskie i państwa członkowskie, by zapewniły kompatybilność wysiłków na rzecz zróżnicowanej konsolidacji budżetowej oraz

zdecydowanych i wytrwałych działań na rzecz wzrostu, zatrudnienia i konkurencyjności w całej Unii złożonej z 28 państw członkowskich. Wzywa ponadto przyszłą Komisję do wdrożenia ambitnego programu inwestycyjnego umożliwiającego małym i średnim przedsiębiorstwom lepszy dostęp do finansowania. Europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne powinny służyć wpieraniu realizacji celów strategii „Europa 2020” oraz ewentualnie reform wskazanych w szczegółowych zaleceniach dla każdego kraju. Równolegle Komitet wzywa Komisję do przedstawienia programu działań na rzecz konkretnego wdrażania pakietu dotyczącego inwestycji społecznych. (…) 1.2.5 Aby zachować europejski model spójności społecznej, zgodnie z zaleceniem zawartym w sprawozdaniu „Towards a genuine economic and monetary union” i z horyzontalną klauzulą społeczną Traktatu, EKES wzywa Radę Europejską do mobilizacji w celu nadania wymiaru społecznego unii gospodarczej i walutowej. Powinno się to wyrazić proaktywnym włączeniem do semestru europejskiego tabeli wskaźników społecznych i nadaniem im takiego samego znaczenia jak wskaźniki makroekonomiczne i budżetowe. Uwzględnienie wymiaru społecznego powinno mieć na celu zapobieżenie groźbie nierównowagi społecznej. Powinny mu towarzyszyć mechanizmy stabilizujące, np. na wzór gwarancji dla młodzieży lub funduszy strukturalnych przeznaczonych m.in. na szkolenia lub przekwalifikowanie się. * Pełna wersja opinii dostępna w internecie pod adresem: http://www.eesc.europa.eu/?i=portal. en.europe-2020-opinions.31139

15


ORGANIZACJA RZECZNICTWA I KONSULTACJI NA PRZYKŁADZIE INSTYTUCJI PROWADZONYCH PRZEZ OGÓLNOPOLSKĄ FEDERACJĘ ORGANIZACJI POZARZĄDOWYCH W niniejszym artykule zaprezentowane zostaną instytucje prowadzone przez Ogólnopolską Federację Organizacji Pozarządowych w ramach organizowania procesu rzecznictwa i konsultacji systemu funduszy europejskich 2014-2020. 1.1 GRUPA ROBOCZA DS. PRZYSZŁEJ PERSPEKTYWY FINANSOWEJ FUNDUSZY EUROPEJSKICH NA LATA 2014-2020 (GRUPA 14—20).

16

We wrześniu 2011 roku Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych — w celu konsultowania i wypracowywania postulatów organizacji związanych z Wieloletnimi Ramami Finansowymi (WRF) Unii Europejskiej na lata 2014-2020 powołała nieformalną grupę roboczą, składającą się z około 20 przedstawicieli organizacji pozarządowych (głównie członków OFOP), zaangażowanych w prace komitetów i podkomitetów monitorujących oraz innych ciał dialogu zajmujących się obecnym systemem funduszy. Ponadto w spotkaniach merytorycznych brali udział eksperci spoza sektora, z reguły reprezentujący administrację publiczną. Grono to nie było stałe, a liczba uczestników relatywnie często ulegała zmianie. Wynikało to z otwartej formy działania jaką OFOP przypisała grupie, której skład zmieniał się w zależności od tematu jakim miała się zajmować. Trzon złożony z ekspertów trzeciego sektora pozostawał jednak zachowany. Do najważniejszych zadań grupy należało: • monitorowanie i konsultowanie z Komisją Europejską i innymi instytucjami unijnymi oraz Rządem RP dokumentów programujących nowe fundusze europejskie na lata 2014-2020, • wypracowywanie stanowisk organizacji pozarządowych odnoszących się do wyżej wymienionych dokumentów oraz przedkładanie nowych propozycji i postulatów zawierających punkt widzenia trzeciego sektora wobec przyszłego systemu funduszy, • budowanie zaplecza instytucjonalnego i merytorycznego dla sektora pozarządowego na rzecz silnej reprezentacji organizacji w procesie konsultacji nowej polityki spójności nowej perspektywy finansowej UE. W niemal rocznym okresie swojej działalności grupa wypracowała siedem stanowisk, które dotyczyły kwestii: Rozporządzeń Komisji Europejskiej, Wspólnych Ram Strategicznych, Mechanizmu Grantu Globalnego, Idei Dobrego Rządzenia, Funkcjonowania Komitetów Monitorujących, Obszaru Innowacji Społecznych, Zasady Partnerstwa. W spotkaniach Grupy uczestniczyły między innymi: ■■ ■■ ■■ ■■

Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych, Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej, Fundacja Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego, Pracownia Badań i Innowacji Społecznych Stocznia,

■■ ■■ ■■ ■■

Fundacja Inicjatyw Społeczno—Ekonomicznych, Wspólnota Robocza Związków Organizacji Socjalnych, Instytut Spraw Publicznych, Sieć Wspierania Organizacji Pozarządowych SPLOT.

1.2 GRUPA ROBOCZA DS. 12 POSTULATÓW W SPRAWIE FUNDUSZY EUROPEJSKICH 2014-2020 (GRUPA 12 POSTULATÓW) Grupa robocza 12 postulatów powstała jako rozszerzona kontynuacja formuły Grupy 14—20, której działalność — po wypracowaniu wymienionych wcześniej stanowisk — uległa zahamowaniu. Wynikało to głównie z braku publikacji przez administrację publiczną dokumentów programujących, które można byłoby konsultować. OFOP rozpoczęła spotkania z przedstawicielami władz, z których wynikał jasny przekaz by organizacje nadal pracowały nad uwagami i postulatami, a następnie przekazywały je Ministerstwu Infrastruktury i Rozwoju. W związku z powyższym Federacja postanowiła przygotować – wzorując się na 21 postulatach z roku 1980 – ramowe propozycje dotyczące funduszy europejskich, oparte na potrzebach i doświadczeniach sektora pozarządowego, skierowane do administracji publicznej jako punkt wyjścia do konsultacji nowej perspektywy. W tym celu OFOP wraz z Pracownią Badań i Innowacji Społecznych Stocznia we wrześniu 2012 roku opracowała wersję roboczą dokumentu, a następnie skonsultowała to z 14 ważnymi i aktywnymi organizacjami pozarządowymi (głównie parasolowymi) takimi jak Związek Stowarzyszeń Polska Zielona Sieć, Forum Aktywizacji Obszarów Wiejskich czy Polska Sieć Lokalnych Grup Działania. Tym samym zawiązała się koalicja na rzecz 12 postulatów. Koalicja ta opracowała postulaty w obszarze programowania funduszy europejskich, zawierające rekomendacje organizacji pozarządowych, które jej zdaniem powinny zostać uwzględnione w nowej Umowie Partnerstwa i założeniach nowych programów operacyjnych na lata 2014-2020. Lista 12 postulatów została opublikowana na okres 10 dni i podpisana przez blisko 285 organizacji pozarządowych z całej Polski, a następnie przekazana na ręce Minister Rozwoju Regionalnego. W listopadzie 2012 roku Minister Elżbieta Bieńkowska odniosła się do tego dokumentu, wyrażając poparcie dla większości z postulatów, doceniając zaangażowanie i przygotowanie organizacji do procesu konsultacji. Co warto podkreślić, 12 postulatów zostało uznane jako podstawa negocjacyjna administracji z sektorem pozarządowym. Był to pierwszy realny sukces działań OFOP i Koalicji na rzecz lepszych funduszy europejskich po 2013 roku. Sukces 12 postulatów przełożył się na rozwinięcie polityki rzecznictwa, co wymagało ustrukturyzowania działań. OFOP postanowiła więc powołać grupę roboczą 12 postulatów i zaprosić uczestniczące w niej organizacje do podjęcia tematów uszczegóławiających 12 postulatów. Zadaniem liderów grup było przygotowanie stanowisk merytorycznych


Michał Dymkowski oraz działania rzecznicze w celu ich wpisania do dokumentów programowych . W efekcie powstało jedenaście zespołów tematycznych: ■■ Komitety monitorujące – Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych, ■■ Pomoc techniczna – Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych, ■■ Otwarcie funduszy UE nowej perspektywy dla małych organizacji pozarządowych – Centrum Promocji i Rozwoju Inicjatyw Obywatelskich OPUS, ■■ Instrument Rozwój lokalny kierowany przez Społeczność – Polska Sieć Lokalnych Grupa Działania, Forum Aktywizacji Obszarów Wiejskich, ■■ Innowacje społeczne – Pracownia Badań i Innowacji Społecznych Stocznia, ■■ Zasady wyboru projektów – Federacja Mazowia, ■■ Przeciwdziałanie ubóstwu i wykluczeniu społecznemu – Polski Komitet Europejskiej Sieci Przeciwdziałania Ubóstwu EAPN, ■■ Kompetencje Cyfrowe – Fundacja Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego, ■■ Ekonomia Społeczna – Instytut Spraw Publicznych, ■■ Wsparcie osób niepełnosprawnych – Federacja Mazowia, Towarzystwo Pomocy głuchoniewidomym, Fundacja Aktywizacja, ■■ Zasada zrównoważonego rozwoju – Związek Stowarzyszeń Polska Zielona Sieć. Grupa funkcjonowała przez ponad rok i spotykała się raz na miesiąc. Zarówno lista 12 Postulatów, jak i inne stanowiska wypracowane na forum grupy roboczej 12 postulatów wraz z odpowiedziami Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju zostaną przedstawione w II części niniejszego raportu. 1.3 STAŁA KONFERENCJA DS. KONSULTACJI FUNDUSZY EUROPEJSKICH 2014-2020(SK OFOP) Dynamika procesu konsultacji, koordynacja prac grupy roboczej 12 postulatów, polityka informacyjna, spotkania konsultacyjne wewnątrzsektorowe i międzysektorowe z różnymi aktorami, budowanie zaplecza reprezentantów prowadzących działania rzecznicze – wszystkie te elementy procesu rzecznictwa potrzebowały jednego wspólnego mianownika – formy instytucjonalnej. Biorąc pod uwagę doświadczenia poprzednich lat, Federacja uznała, że należy powołać platformę konsultacyjną, której celem będzie połączenie wszystkich wymienionych

działań Trzeciego Sektora. Tym samym jesienią 2012 roku OFOP doprowadziła do utworzenia Stałej konferencji ds. konsultacji funduszy europejskich 2014-2020 (Sk OFOP). Ciało to miało być odpowiedzialne za proces konsultacji funduszy europejskich w imieniu szerokiej koalicji organizacji pozarządowych, które podpisały listę 12 postulatów NGO. Zasada działania Sk OFOP opierać się miała na otwartej koordynacji prac wielu instytucji i środowisk zainteresowanych tematem, ale unikających formalizacji, umożliwiając wymianę poglądów, harmonizowanie działań i tworzenie stanowisk, przy zachowaniu pełnej niezależności organizacyjnej. Ponadto Sk OFOP odpowiadała za koordynowanie prac organizacji pozarządowych w grupach roboczych ds. programów operacyjnych, prowadzonych przez administrację centralną i za dodatkowe wsparcie NGO w grupach na poziomie regionalnym, a także za koordynowanie prac w Grupie Roboczej ds. Społeczeństwa Obywatelskiego¹, Krajowej Sieci Tematycznej ds. Partnerstwa² i ciałach wspierających, takich jak Platforma Współpracy Organizacji Poradniczych (PWOP)³. Najważniejszym zadaniem Sk OFOP było skuteczne rzecznictwo w imieniu sektora pozarządowego, odnoszące się do funduszy europejskich w przyszłej perspektywie finansowej UE. Sk OFOP miała udzielać wsparcia merytorycznego organizacjom, badać ich potrzeby i zbierać postulaty, formułować stanowiska oraz konsultować je ze środowiskiem i administracją rządową. Ciałem koordynującym i wykonawczym Sk OFOP był Sekretariat, który organizował działania poprzez harmonizację prac reprezentantów OFOP w grupach administracji, grupy roboczej 12 postulatów, Grupy Roboczej ds. Społeczeństwa Obywatelskiego, Krajowej Sieci Tematycznej ds. Partnerstwa i innych. Zadaniem Sekretariatu było także monitorowanie informacji dotyczących nowego okresu programowania i dostarczanie ich przedstawicielom trzeciego sektora oraz udzielanie im wsparcia merytorycznego. Dodatkowo, Sekretariat był również odpowiedzialny za organizowanie konsultacji wewnątrzsektorowych i tych z przedstawicielami władz centralnych i regionalnych. Działania Sk OFOP były i nadal są skierowane do organizacji pozarządowych, ich reprezentantów w ciałach dialogu, a także do administracji rządowej m.in. poprzez przesyłanie stanowisk, organizowanie spotkań i konsultowanie dokumentów programujących. Rezultaty, jakie Konferencja chciała osiągnąć dotyczyły umocnienia pozycji organizacji pozarządowych jako silnego partnera w procesie konsultacji społecznych i zmiany postrzegania trzeciego sektora przez administrację publiczną. Istotne było również zwiększenie aktywności organizacji pozarządowych oraz wzmocnienie współpracy zarówno wewnątrz sektora jak i pomiędzy

¹Grupa robocza ds. społeczeństwa obywatelskiego – działa przy Komitecie Koordynacyjnym NSRO i składa się z partnerów społeczno-gospodarczych, administracji i organizacji pozarządowych. Celem grupy jest m.in. wypracowywanie wspólnych stanowisk, monitorowanie i interweniowanie w sytuacjach, gdy partnerstwo lub udział przedstawicieli partnerów społeczno-ekonomicznych w Komitetach Monitorujących i innych ciałach ważnych z punktu widzenia Strategii Rozwoju Kraju okazałby się niedostateczne uwzględniany (http://ofop.eu/Grupa -robocza-ds-spoleczenstwa-obywatelskiego-kk-nsro). ²Krajowa Sieć Tematyczna ds. Partnerstwa (KSTP) została powołana przez Komitet Koordynacyjny Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia (KK NSRO) 25 czerwca 2010 r. z inicjatywy Grupy roboczej ds. społeczeństwa obywatelskiego działającej przy komitecie. Jej celem jest zapewnienie w okresie programowania 2007-2013 realizacji zasady partnerstwa poprzez wzmocnienie partnerów społeczno-gospodarczych oraz mechanizmów współpracy pomiędzy nimi w programowaniu, wdrażaniu i ocenie realizacji praktyk publicznych ze szczególnym uwzględnieniem funduszy europejskich (http://ofop.eu/reprezentacja/KSTP). ³Jej celem jest wypracowanie i przedstawienie rządowi i samorządom regionalnym propozycji dotyczących wsparcia rozwoju bezpłatnego poradnictwa prawnego i obywatelskiego w ramach kolejnego okresu programowania funduszy Unii Europejskiej na lata 2014-2020 (http://www.isp.org. pl/obywatel-i-prawo-vii,platforma-wspolpracy-organizacji-poradniczych-pwop,878.html)

17


partnerami społeczno—gospodarczymi. Przede wszystkim jednak celem istnienia Sk OFOP było uspołecznienie procesu tworzenia programów operacyjnych oraz jak najszersze ich otwarcie na społeczeństwo obywatelskie w nowej perspektywie finansowej. Służyły temu między innymi wypracowane przez grupy robocze Sekretariatu Sk OFOP stanowiska organizacji pozarządowych wobec konsultowanych rządowych dokumentów programujących. Instrumentami, które miały umożliwić urzeczywistnienie zakładanych rezultatów na poziomie krajowym były grupy robocze, konsultacje w regionach, doroczne konferencje oraz ekspertyzy i raporty. Głównym przekaźnikiem realizowanych działań Sekretariatu była, stworzona we wrześniu 2012 roku, strona internetowa konsultacji funduszy europejskich 2014-2020 – www.nowaperspektywa.NGO.pl.

strony biorące udział w dialogu obywatelskim:

Za podejmowanie decyzji i planowanie działań Stałej Konferencji OFOP odpowiadała grupa robocza 12 postulatów, która określała ostateczne treści stanowisk oraz zapewniała regularną wymianę informacji między jej członkami.

Krajowa Sieć Tematyczna ds. Partnerstwa (KSTP) powstała z inicjatywy Grupy Roboczej ds. Społeczeństwa Obywatelskiego i została powołana przez KK NSRO 25 czerwca 2010 roku. Jej celem było wpieranie i monitorowanie w okresie programowania 2007-2013 realizacji zasady partnerstwa poprzez wzmocnienie partnerów społeczno—gospodarczych zasiadających w komitetach monitorujących¹ oraz mechanizmów współpracy pomiędzy nimi w programowaniu, wdrażaniu i ocenie realizacji polityk publicznych ze szczególnym uwzględnieniem funduszy europejskich. KSTP miała zapewnić partnerom społeczno—ekonomicznym oraz organizacjom pozarządowym, realne wsparcie merytoryczne i organizacyjne, co przekładać się miało na ich większą skuteczność oraz szybs zą eliminację problemów, jakie występują we wdrażaniu funduszy europejskich. Miały temu służyć warsztaty merytoryczne i szkolenia oraz wykłady ekspertów, których celem było wzmocnienie wiedzy członków komitetów monitorujących i wymiana doświadczeń.

1.4 INSTRUMENTY WYKORZYSTYWANE DO REALIZOWANYCH DZIAŁAŃ STAŁEJ KONFERENCJI DS. KONSULTACJI FUNDUSZY EUROPEJSKICH 2014-2020 Grupa Robocza ds. Społeczeństwa Obywatelskiego (GRSO)

18

Grupa Robocza ds. Społeczeństwa Obywatelskiego (GRSO) funkcjonuje przy Komitecie Koordynacyjnym Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia, który koordynuje wdrażanie polityki spójności, polityki rolnej i rybackiej w skali kraju oraz pracę wszystkich komitetów monitorujących w Polsce (nazywany jest Komitetem komitetów). GRSO została powołana na wniosek członków KK NSS/NSRO z ramienia organizacji pozarządowych takich jak : Caritas Polska, Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej, Fundacja Wspierania Przedsiębiorczości i Nauki, Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych i Związek Harcerstwa Polskiego. W jej skład wchodzą reprezentanci partnerów społeczno—ekonomicznych oraz administracji rządowej i samorządowej. Celem działania Grupy Roboczej było wypracowywanie wspólnych stanowisk wszystkich partnerów społecznych i ekonomicznych wobec podstawowych zasad rozwoju (a jednocześnie kluczowych dla monitorowania realizacji Strategii Rozwoju Kraju), jakimi są: partnerstwo, równość szans i zrównoważony rozwój. Zadaniem grupy było także monitorowanie i interweniowanie w sytuacjach, gdy partnerstwo lub udział przedstawicieli partnerów społeczno—ekonomicznych w Komitetach Monitorujących i innych ciałach ważnych z punktu widzenia Strategii Rozwoju Kraju byłby niedostateczne uwzględniany. Przewodniczącą GRSO jest Agata Wiśniewska–Górczewska z Ogólnopolskiej Federacji Organizacji Pozarządowych, zaś Wiceprzewodniczącym Paweł Chorąży, Dyrektor Departamentu Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym MIR. W pracach GRSO z ramienia OFOP udział bierze także Prezes Zarządu OFOP Piotr Frączak oraz specjalista ds. funduszy europejskich Michał Dymkowski. Sekretariat GRSO prowadzi koordynatorka organizacyjna programu Reprezentacji NGO OFOP Ewa Adamczak. W składzie Grupy Roboczej ds. Społeczeństwa Obywatelskiego wchodziły wszystkie

■■ ■■ ■■ ■■ ■■ ■■ ■■ ■■ ■■

Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwo Edukacji Narodowej, Urzędu Marszałkowskie (z 4 województw), Komisja Wspólna Rządu i Samorządu, Organizacje Pozarządowe (6 organizacji), Przedstawiciele Pracodawców (4 reprezentatywne), Przedstawiciele Związków Zawodowych (3 reprezentatywne), Przedstawiciele Środowisk Naukowych (4 podmioty).

Krajowa Sieć Tematyczna ds. Partnerstwa (KSTP)

Grupy robocze Ministerstwa Rozwoju Regionalnego do tworzenia założeń nowych programów operacyjnych 2014-2020 W lutym 2013 roku Międzyresortowy Zespół do spraw Programowania i Wdrażania Funduszy Strukturalnych i Funduszu Spójności Unii Europejskiej wydał uchwałę rekomendującą Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju, Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz zarządom województw powołanie grup roboczych dla wsparcia przygotowania programów operacyjnych, planowanych w ramach nowej perspektywy finansowej na okres 2014-2020. Ich powołanie było efektem rozporządzeń ogólnych Komisji Europejskiej i projektu aktu delegowanego Kodeksu Partnerstwa, wskazujących na konieczność konsultacji każdego programu operacyjnego z właściwymi organami władzy regionalnej i lokalnej, partnerami gospodarczymi i społecznymi oraz z podmiotami reprezentującymi społeczeństwo obywatelskie, w tym z organizacjami pozarządowymi. Z wyjątkiem Programu Operacyjnego „RYBY” Sk OFOP miała swoich przedstawicieli we wszystkich grupach roboczych zajmujących się programami operacyjnymi na okres 2014-2020. Przedstawiciele Sk OFOP działali aktywnie tak, by w dokumentach tworzących nowe programy operacyjne znalazły się zapisy jak najbardziej korzystne z punktu widzenia organizacji pozarządowych i uwzględniające ich dotychczasowe doświadczenia. Oto lista grup roboczych stworzonych

¹Komitet Monitorujący – Instrument w systemie wdrażania funduszy europejskich, składający się z przedstawicieli partnerów społeczno-gospodarczych, organizacji pozarządowych, administracji i przedstawicieli środowisk akademickich. Do najważniejszych zadań KM należy: rozpatrywanie i zatwierdzanie kryteriów wyboru projektów w ramach programu operacyjnego, okresowe badanie postępu w zakresie osiągania celów programu, analizowanie rezultatów realizacji programu, przedkładanie Instytucji Zarządzającej propozycji zmian lub analiz programu operacyjnego i inne (http:// www.funduszeeuropejskie.gov.pl/OrganizacjaFunduszyEuropejskich/KompetencjeInst/Strony/KomitetMonitorujacy1.aspx)


przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju do programów operacyjnych wraz z reprezentantami Sk OFOP: ■■ PO Wiedza, Edukacja, Rozwój – Mirosława Hamera, Regionalne Centrum Wspierania Inicjatyw Obywatelskich, Łukasz Domagała, Sieć Wspierania Organizacji Pozarządowych SPLOT, ■■ PO Inteligentny Rozwój – Sławomir Czerwiński, Fundacja Rozwoju Lubelszczyzny, ■■ PO Polska Wschodnia – Małgorzata Gałczyńska, Fundacja Rozwoju Lubelszczyzny, ■■ PO Infrastruktura i Środowisko – Marta Wiśniewska i Patrycja Romaniuk, Związek Stowarzyszeń Polska Zielona Sieć, ■■ PO Pomoc Techniczna – Piotr Frączak i Michał Dymkowski, Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych, ■■ PO Polska Cyfrowa – Łukasz Broniszewski, Fundacja Stabilo; Tomasz Pawlik, Fundacja Miasto Słów, ■■ PO Rozwój Obszarów Wiejskich – Rafał Kończyk, Polska Sieć Lokalnych Grup Działania/Mazowiecki LEADER. 1.5 DZIAŁANIA MIĘDZYNARODOWE Sk OFOP prowadziła swoje działania także na forum międzynarodowym. Jako jedna z organizacji założycielskich platformy ENNA — działającej

od 2011 roku sieci organizacji „parasolowych” reprezentujących interesy sektora pozarządowego w poszczególnych krajach Unii Europejskiej — OFOP w sposób znaczący uczestniczyła w jej pracach i korzystała z dostępnych zasobów, m. in. reprezentant Federacji pełni rolę członka zarządu ENNA.. Federacja była także aktywna na forum Europejskiego Komitetu Ekonomiczno—Społecznego, za pośrednictwem którego przedstawiciele europejskich pracodawców, pracowników i innych grup interesu – w tym organizacji pozarządowych – mogą wyrażać swoje opinie w sprawach związanych z UE. Komitet jest zgromadzeniem doradczym wydającym opinie skierowane do najważniejszych instytucji – w szczególności do Rady, Komisji i Parlamentu Europejskiego. Wiceprzewodnicząca zarządu OFOP – Marzena Mendza—Drozd, będąc przedstawicielem EKES przekazywała uwagi Sk OFOP między innymi do opinii EKES w sprawie Kodeksu Partnerstwa¹, która określała postulaty strony społecznej dotyczące realizacji zasady partnerstwa na poziomie Unii Europejskiej. Dodatkowo od września 2012 roku do września 2013 roku OFOP realizował projekt międzynarodowy „V4 Sustainability Agenda”, w którym współpracował z organizacjami z krajów Grupy Wyszehradzkiej, organizując m.in. w dniach 26—27 listopada 2013 r. konferencję międzynarodową, na której zaprezentowano wyniki raportu przeprowadzonego w 20 krajach Unii Europejskiej dotyczącego jakości konsultacji Umowy Partnerstwa — dostępnego tutaj - zostawilem bo to będzie tylko w wersji web zlinkowane. w druku usunę.

19

¹Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie: „Zasada partnerstwa we wdrażaniu wspólnych strategicznych funduszy ramowych – elementy europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa”, http://new.eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=uriserv:OJ.C_.2013.044.01.0023.01.POL


BAZA WIEDZY

Baza Wiedzy jest systemem zarządzania publikacją i wymianą informacji.

Pełni również funkcję bazy dokumentów (w tym również plików multimedialnych) z dostępną wyszukiwarką zasobów informacyjnych w celu wymiany informacji pomiędzy instytucjami zaangażowanymi w zarządzanie wdrażaniem Funduszy Europejskich.

Krajowa Sieć Tematyczna ds. Partnerstwa jest użytkownikiem Bazy Wiedzy i zachęca wszystkie osoby zasiadające w Komitetach i Podkomitetach Monitorujących do założenia konta. Tylko zarejestrowani użytkownicy mają prawo do przeglądania treści Bazy Wiedzy.

Jeżeli wyrażają Państwo chęć dostępu do Bazy Wiedzy, prosimy o informację na adres kst@ofop.eu z następującymi informacjami: ■■ imię i nazwisko zgłaszanej osoby

■■ mail służbowy

■■ instytucja

■■ telefon służbowy

■■ nazwa Komitetu/Podkomitetu Monitorującego oraz pełniona w nim funkcja

■■ czy zgłaszana osoba posiada już dostęp do Bazy Wiedzy? (Jeżeli tak, uprawnienia

zostaną przypisane do istniejącego już konta, jeżeli nie – zostanie założone nowe konto).


Biuletyn 14 listopad web  
Advertisement
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you