Page 1

ΕΝΘΕΤΟ ἀρ. 12, τῆς 18/4/17    Αʹ  Χριστὸς Ἀνέστη, ἀδελφοί! Ἀπευθύνουμε τὶς πιὸ θερμὲς ἀναστάσιμες  εὐχές, δεόμενοι τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου, ὅπως παράσχη ὑμῖν τὴν πάντα νοῦν  ὑπερέχουσαν εἰρήνην, ποὺ τώρα διακυβεύεται.  Β΄  Ἡ γυναῖκα, τὸ ὑπέροχο ἐπὶ γῆς πλάσμα, ἀποτελεῖ πολύτιμο κόσμημα τοῦ  ἀνθρωπίνου εἴδους. Ἡ παρουσία της, παντοῦ καὶ πάντοτε, κινεῖ τὸν θαυμασμὸ  καὶ κάνει αἴσθηση, ὡς μητέρας, συζύγου, ἀδελφῆς, κόρης. Βεβαίως καὶ ἂν  περικοσμεῖται ἀπὸ ἀρετὲς ἀνάλογες: τὴν αἰδημοσύνη (ʺχάρις ἐπὶ χάριτι γυνὴ  αἰσχυντηράʺ), τὴ σιωπή (ʺδόσις Κυρίου γυνὴ σιγηράʺ), τὴ σύνεση (ʺμακάριος ὁ  συνοικῶν γυναικὶ συνετῇʺ), τὴν ἀνδρεία (ʺγυνὴ ἀνδρεία εὐφραίνει τὸν ἄνδρα  αὐτῆςʺ) (Σοφ. Σειρ. κστʹ 15, 14· κεʹ 8· κστʹ 2).  Πρὸς αὐτὴν τὴν εὐχάριστη εἰκόνα, ἀντιτίθεται ἡ πονηρὴ καὶ ἀναίσχυντη  γυναῖκα, τὴν ὁποία χαρακτηρίζει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ὡς ʺτὸ κακὸν  τῶν κακῶν τὸ κάκιστονʺ. Ἕνα τέτοιο πονηρὸ δίποδο θὰ ἔχει ἀνάλογη κατάληξη:  τὴν ἀπαξίωση καὶ τὴν περιφρόνηση ἀπὸ τὸν κύκλο τῶν γνωρίμων, ἥτις καὶ ʺὡς  κύων λογισθήσεταιʺ (Σοφ. Σειρ. κστʹ 25).  Αὐτὲς οἱ σκέψεις μᾶς κατέκλυζαν τὴν ὥρα ποὺ παρακολουθούσαμε γιὰ  λίγο ‒ ἂν γιὰ ὥρα πολλὴ παρακολουθεῖ κανεὶς βλακεῖες, θὰ ὑποστεῖ πνευματικὴ  καθίζηση ‒ τὴν ἐκπομπὴ ʺStar Academyʺ (7/4/2017), τῆς Τ. Στεφανίδου. Ποιὰ εἶναι  αὐτὴ ἡ Στεφανίδου μὲ τὴν ὁποία ἀσχολούμεθα; μία μάχλα παλιογυναῖκα, ἕνα  κοινωνικὸ ἀπόβρασμα, ἕνα διαβολικὸ ἐργαλεῖο ἀπωλείας. Ἀσφαλῆ κριτήρια περὶ  αὐτοῦ τοῦ μιάσματος μᾶς παρέχει ὁ λόγος της, ἀλλὰ καὶ τὸ βλέμμα της. Στὸ  βλέμμα της διατρέχει ἡ σατανοφέρεια, σὰν μόλις νὰ ἐξῆλθε ἀπὸ δαιμονολατρικὴ  σύναξη, τέτοιος δαιμονισμός! Ἐγράφη, ἄλλωστε, ὅτι ʺπονηρία γυναικὸς ἀλλοιοῖ  τὴν ὅρασιν αὐτῆςʺ (Σοφ. Σειρ. κεʹ 17).  Ἐδῶ θὰ ἀναφέρουμε παρεκβατικῶς ἕνα στιγμιότυπο ποὺ συνδέεται μὲ  τὴν ἐκπομπὴ αὐτῆς τῆς ταλαίπωρης ἑβραιομουσουλμάνας, ἑλληνοχριστιανῆς,  πάντως, ὄχι. Κατὰ τὴν τελετὴ παραδόσεως τῆς σήραγγος τῶν Τεμπῶν, ποὺ  ἐνεφάνισε ἡ ʺσυρίζαʺ ὡς ἐπίτευγμά της ‒ τὶ ἐπίτευγμα; λησταρχεῖο εἶναι, ἀφοῦ,  μέχρι τώρα συγκέντρωσε ἀπὸ διόδια 2 δίσ. ‒ ἐμφανίστηκε καὶ ἕνας ἱερεύς, π.  Ἀθανάσιος Τσιμενίδης καλούμενος, ὅστις κατὰ τὴν τελετὴ τῶν ἐγκαινίων  δημιούργησε κάποιο τεχνητὸ θόρυβο ‒ ἦσαν τὰ πάντα προσυνεννοημένα,  ʺτρολλάρισμαʺ γάρ ‒. Ἀμέσως οἱ ἰουδαιοκάμερες ἐστράφησαν πρὸς τὴν πηγὴ τοῦ  θορύβου, ὅπως καὶ οἱ δημαγωγοὶ τελετουργοί. Αὐτὸ ἦταν! Ἀμέσως ἡ διασημότης  τυλίγει τὸν ʺἱερέα‐συνταγματάρχηʺ, ποὺ ἐκφράζει τὴν ἐπιθυμία νὰ  φωτογραφηθεῖ ʺμὲ ἕναν ἀκροαριστερόʺ, ἐννοῶντας τὸν πρωθυπουργό, τὸν  Τσίπρα! Τὸν ἀσπάζεται περιπαθῶς ἐνῶ τοῦ ἀπευθύνει σαλιαρίσματα ἐγκωμίων:  ʺΝὰ εἶστε καλὰ καὶ νὰ διατηρῆτε πάντοτε αὐτὸ τὸ χαμόγελο καὶ αὐτὴ τὴν ἁγνὴ 


παιδικότηταʺ(!). Ὁ πατὴρ ζεῖ σὲ ἄλλον πλανήτη; Ἀγνοεῖ ὅτι τοῦτος ὁ σιωνιστὴς  πρωθυπουργὸς ἔχει καταστρέψει τὴν Ἑλλάδα; Ἀσφαλῶς δὲν ἀγνοεῖ καὶ  ἐξαντλεῖται σὲ τρυφερότητες πρὸς τὸν Τσίπρα, λόγῳ ἰδεολογικῆς συγγενείας. Τὸ  πόρισμα τοῦτο ἐξάγεται ἀπὸ κάποιες λεπτομέρειες τοῦ show. Ὅπως ὅταν  φωτογραφίζεται μὲ τὴν προσωποποίηση ʺτῆς ἁγνῆς παιδικότηταςʺ καὶ ὑψώνει τὴ  γροθιά του. Καὶ ὅταν σύντροφος τις χαιρετᾶ τὸν μπολσεβίκο ἱερέα, λέγοντας:  ʺΓειά σου, σύντροφε παπᾶʺ, ὁ παπᾶς ἀντιχαιρετᾶ: ʺὮ σύντροφε...ʺ!   Ὁ ἱερεύς, ἀντιλαμβανόμενος ὅτι πολλοὶ πιστοί, πλὴν κάποιων ἀνωρίμων  καὶ ἐκκλησιομάχων, θὰ τὸν ψέξουν, γιʹ αὐτή του τὴν παρατολμία, πετάει τὸ  ἐπιχείρημά του, ὄχι ἀπὸ Ἀριστοτέλη ἢ Μέγα Βασίλειο, ἀλλὰ ἀπὸ σκυλαδικὸ  ἆσμα: ʺΣὲ ὅποιους ἀρέσουμε...ʺ. Ἔ, πάτερ, σὲ μᾶς δὲν ἀρέσεις. Μάλιστα, μὲ τὸ νὰ  ὑποστηρίζεις καθάρματα τῆς ἐξουσίας, ποὺ ὁρκίστηκαν μὲ τὸ ʺκιπὰʺ στὸ  ξεροκέφαλό τους τὴν παράδοση τῆς Ἑλλάδος στὴν ἐξουσία τῶν ἰουδαίων, σὲ  κατατάσσουμε στὴν ἴδια μὲ ἐκείνους κατηγορία. Δὲν ἀρέσεις στοὺς πιστούς,  ὅμως ἀρέσεις στὴν πάστα τῶν ἀνθελλήνων· τῆς Στεφανίδου ἀρέσεις, ποὺ σὲ  ἐγκωμιάζει.  Βλέποντας ὁ ἱερεὺς νὰ τὸν ἐγκωμιάζει αὐτὴ ἡ χολέρα, θὰ ἔπρεπε ἀμέσως  νὰ ἐκφράσει τὸν φόβο τοῦ ἀρχαίου: ʺΔέδοικα μὴ τι κακὸν εἴργασμαιʺ. Ὅταν σὲ  ἐγκωμιάζει ὁ ἐχθρὸς τῆς ἀληθείας καὶ σὺ ἀπολαμβάνεις, τότε παύεις νὰ εἶσαι  τοῦ Χριστοῦ (βλ. Γαλ. αʹ 10), καὶ ὅταν ἀπαρέσκεις στοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς,  τότε οὐαί, διότι γίνεσαι πρόξενος σκανδάλου (Ματ. ιηʹ 7).   Λοιπὸν ἡ Στεφανίδου παρουσιάζει τὸν π. Ἀθανάσιο, ὅμως, ἀμέσως μετά,  στὸ ἴδιο πρόγραμμα, τῆς 7/4, ἐμφανίζεται ἐπὶ τῆς ὀθόνης ἕνα ὂν ἑρμαφρόδιτο  (ὄψεται ἡ συμμορία τῶν ἐξουσιαζόντων ποὺ διαφθείρει τὴ νεολαία μας· θὰ  πληρώσει ἁδρὸ τίμημα γιʹ αὐτό), μὲ ὑποτυπώδη ἱερατικὴ ἀμφίεση καὶ μὲ μεγάλο  σταυρὸ στὸ ʺἐπανωκαλύμαυχοʺ. Καὶ ἀρχίζουν ἀτέλειωτα χαχανητὰ μὲ τὰ  ἐμπαικτικὰ κατὰ τῆς Πίστεώς μας λόγια. Περισσότερο χαχάνιζε ἡ δαιμονισμένη  καὶ ψυχοπαθὴς Στεφανίδου.  Γʹ  Εἶναι παρατηρημένο, κάθε Μεγάλη Ἑβδομάδα ἀπὸ τὸ ἐχθρικὸ στρατόπεδο  τῶν ἀντιχρίστων δυνάμεων ξεπετάγεται καὶ κάποιος μοχθηρὸς πολέμιος ποὺ  ξιφουλκεῖ κατὰ τῆς Πίστεώς μας. Φέτος ἀπὸ τὸν συριζαίικο βοῦρκο ξεπήδησαν  τρία σκιάχτρα τῆς σταλινικῆς ἰδεοληψίας: Μπαλαούρας, Καραγιαννίδης,  Μπάρκας καὶ ἡ λαμπαδηφοροῦσα Φ. Βάκη. Πολλὰ λέγονται καὶ γράφονται γιʹ  αὐτὰ τὰ οὐτιδανὰ δίποδα, ὥστε νὰ διαπιστώνεται, αὐτοὶ ποὺ τοὺς ψήφισαν δὲν  εἶναι παρὰ πολτὸς ἠλιθιότητος.  Τὰ τέσσερα ταῦτα σερνάμενα μιάσματα εἶναι ποὺ ὕψωσαν τὸ νανῶδες  ἀνάστημά τους ἐναντίον τοῦ Ἁγίου Φωτός. Τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ κομίζουν εἶναι  τὰ ἴδια μὲ τοῦ Ἰούδα. Πρόκειται γιὰ ἰοῦδες, ἄρα, ἀνεδαφικοὺς καὶ φθηνοὺς  ʺγλωσσοκόμουςʺ, ὅτι ʺκλέπται εἰσὶν καὶ τὰ βαλλόμενα βαστάσουζινʺ καὶ  γογγύζουν, διατὶ ὁ ναῦλος, τῆς μεταφορᾶς τοῦ Ἁγίου Φωτός, ʺοὐκ ἐδόθη 


πτωχοῖςʺ; (Ἰω. ιβʹ 6, 4). Ἐρωτοῦν αὐτοί, ποὺ ὁ μηνιαῖος μισθός τους εἶναι ὅσο ὁ  ἐτήσιος ἑνὸς ἐργάτη, ἐνῶ δὲν ἀποποιοῦνται νὰ λάβουν παράνομα καὶ τὴ  σύνταξη τοῦ μικροσυνταξιούχου. Καὶ μὴ αὐτοπροβάλλεται ὁ ἐκ τῶν ʺἡρώωνʺ  (ἄκου, ʺἥρωεςʺ οἱ μπαλαοῦροι, οἱ δαμανάκες, οἱ ἀνδρουλάκες, οἱ κουνελάκες, οἱ  σημίτες...) τοῦ Πολυτεχνείου Μπαλαοῦρος, ὅτι ʺΕἶμαι πολὺ καθαρόςʺ. Μιὰ λέρα  εἶναι, ἕνα κάθαρμα εἶναι, ἕνα ρεμάλι εἶναι. Τὴ βουλευτικὴ ἀποζημίωση ἔλαβε  τὴν 1η Ἰανουαρίου καὶ τὴν εἶδε αὐξημένη κατὰ 300 euros. Ὅμως δὲν ἀποπήδησε  ὡσὰν ἐλατήριο, ἐπιστρέφοντας τὰ 300, ἀλλὰ ἔκανε τὸ κορόϊδο. Μέχρι ποὺ οἱ  τραπεζοϋπάλληλοι ἀπεκάλυψαν τὴν ἀπάτη τοῦ Μπαλαούρα, τὴν 9 Ἰανουαρίου  1917 καὶ αὐτὸς ὁ ἀλητάμπουρας, τὴν ἀνάγκην ποιούμενος φιλοτιμίαν, τὰ  ἐπέστρεψε τὴν 18/1. Ἔχω λόγους νὰ πιστεύω ὅτι δὲν τὰ ἐπέστρεψε, σὲ  ἐλεημοσύνες, ὅπως ἰσχυρίζεται, ἀλλὰ τὰ παρακράτησε.  Ὁ Καραγιαννίδης δείχνει νὰ εἶναι χειρότερος ἀπὸ τὸν Μπαλαούρα. Ἂν καὶ  Πόντιος, καθὼς τὸ ἐπώνυμό του μαρτυρεῖ, δὲν τὰ βάζει μόνο μὲ τὸ Ἅγιο Φῶς,  ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν πρωταγωνιστικὴ φυλὴ τῶν Ποντίων. Θαυμάζω πῶς οἱ Δραμηνοὶ  ἐξέλεξαν αὐτὸν τὸν ἀληταρᾶ, νὰ τοὺς ἐκπροσωπήσει στὴ Βουλὴ τῶν ʺἙλλήνωνʺ.  Τέλος ὁ τρίτος καὶ ἡ τέταρτη πρέπει νὰ εἶναι ὑβρίδια ποὺ ἀναζητοῦν ἀνώδυνο  τρόπο δωρεὰν παρρησίας.  Οἱ τέσσερις τιποτένιοι βολευτές, ὄντες συριζαῖοι πίθηκοι, μετέρχονται τὸ  ψεῦδος πάντοτε, ὅπως ὁ σιωνιστὴς ἀρχηγός τους Τσίπρας. Γιὰ νὰ  ἐντυπωσιάσουν, μάλιστα, προβάλλουν τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ ἀερομεταφορὰ τοῦ  Ἁγίου Φωτὸς στοιχίζει κοντὰ 4.000.000 euros. Τὸ ἀεροπλάνο τῆς γραμμῆς  Ἀθηνῶν Ἱεροσολύμων, πλῆρες ἐπιβατῶν, ἐκτελεῖ τὴν πτήση ἔναντι συνολικοῦ  ναύλου 10‐15.000 euros. Ἑπομένως μία aller et retour πτήση στοιχίζει 20‐30.000  euros, καὶ ὄχι ὅτι διαδίδουν αὐτοὶ οἱ ταπεινοὶ ἀπατεῶνες. Ὅσο γιὰ τὸ  παγανιστικὸ ἔθιμο, ποὺ βλασφημοῦν αὐτοὶ τὸ Ἅγιο Φῶς, παγανιστικὴ εἶναι καὶ ἡ  Ὀλυμπιακὴ φλόγα. Γιʹ αὐτὴν γιατὶ δὲν διαμαρτύρονται, ποὺ στοιχίζει  περισσότερα στὸ δημόσιο; Ἐνῶ ἡ μεταφορὰ τοῦ Ἁγίου Φωτός, διὰ τοῦ Ὁποίου  ἐπιτελεῖται φωτισμὸς τῆς διανοίας τῶν Ἑλλήνων, γίνεται μὲ ἔξοδα ἰδιωτῶν.  Σκεφτόμαστε, ἐὰν ὁ ʺσύλλογος ἀθέωνʺ (καλέ, τὶ ἄθεοι; αὐτοὶ εἶναι  δαιμονισμένοι ἀντίχριστοι!) στελεχώνεται μὲ τέτοια ὑποκείμενα, ὅπως οἱ  τέσσερις συριζαῖοι θῶες, τότε εἶναι ἀνάξιοι νὰ ἀντιμετωπίζονται σοβαρά.... 

Ενθετο ἀρ. 12  

http://dorotheosmonahos.blogspot.gr/

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you