Issuu on Google+

Fade out Development filmu współfinansowany ze środków PISF

Script developed with the assistance of ScripTeast

zdjęcia: kamilczaja.com design: marcinplawnicki.com


synopsis


Piotr jest neurochirurgiem. Od lat całe jego życie wypełnia praca: dyżury, nagłe wezwania, walka o pacjentów. Kocha to, co robi. Po pracy odbiera telefon z prośbą o pomoc od dyrektora teatru, którego główna aktorka odniosła niebezpieczną kontuzję na scenie. Piotr operuje Marię najlepiej jak potrafi, nie daje jej jednak nadziei na powrót do zawodu. Maria, będąca właśnie u szczytu formy, chce wierzyć, że operacja była cudem medycyny i że będzie mogła dalej tańczyć. Piotr zaczyna gwałtownie tracić wzrok. Kolejne wylewy zawężają jego pole widzenia. Udaje przed sobą i współpracownikami, że to przejściowe, że to nic poważnego. Jeden z wylewów następuje w trakcie operacji, Piotr nie może jej dokończyć. Diagnoza jest jednoznaczna – utrata wzroku nieodwracalnie postępuje.

dowiaduje się, że Maria wbrew wszystkiemu wróciła do tańca. Zaczyna obsesyjnie pojawiać się na jej przedstawieniach, tak, jakby chciał wziąć z niej przykład. Może niemożliwe stanie się rzeczywistością? Dla niej i dla niego?

Maria zauważa Piotra ze sceny. Po spektaklu odnajduje go, rozmawiają. Maria nie może zrozumieć, co się stało z człowiekiem, którego poznała. Piotr nie chce dzielić się swoim problemem, znowu ucieka. Po jakimś czasie Maria ponownie trafia do szpitala, potrzebuje konsultacji. Nie zastaje tam Piotra. Szuka go. Kolejne spotkanie prowokuje zdarzenia, które sprawiają, że obydwoje dojrzewają i odnajdują siebie. Ich relacja, raniąc, a jednocześnie inspirując, daje im szansę odsłonić swoje słabości, nawiązać prawdziwą więź i wydobyć z siebie głęboko ukryte Szok. Piotr załamuje się i zupełnie odcina od siły. Poznają świat od nowa, zaczynają „widzieć”. rzeczywistości. Bez pracy, która była dla niego jedynym sensem i wyzwaniem, jest nikim. Piotr


o filmie

Piotr ma w rękach dar - potrafi naprawiać ludzkie ciało. Maria ma inny dar - jest tancerką, która ekspresją i ruchem wzbudza emocje widzów. Jej karierę nagle przerywa kontuzja kręgosłupa. Trafia w ręce Piotra, który wie, że nawet jego mistrzostwo nie pomoże Marii wrócić do tańca. Nie wie jednak, że już niedługo jemu samemu los zrobi jeszcze okrutniejszy żart zacznie gwałtownie tracić wzrok. Historię rozpoczynamy towarzysząc postaciom filmowo dość stereotypowym. On – lekarz, ona – tancerka. Wydaje się, że szybko możemy znaleźć klucz do ich charakterów. A jednak on wypada ze swojej roli, z człowieka silnego staje się słaby, a potem znów silny w nowy sposób. W ich związku, jakkolwiek go nie nazwać, jest coś nieuniknionego, jakby dopiero razem stanowili pełną osobę. Razem z motywem widzenia, postrzegania i rozumienia daje to wyjątkowo bogate możliwości emocjonalnej gry między postaciami. Fascynuje mnie szczególna prostota tej opowieści, kameralnej i prywatnej, która jednak pozwala wyzwolić bogactwo zachowań pary głównych postaci

i dostrzec trudną do opisania słowami tajemnicę ich losu. Jest tu wiele miejsca na wspólne z widzami odkrywanie twarzy bohaterów i różnorodnych warstw uniwersalnych ludzkich uczuć. Słabość i siła. Naturalizm i poezja. Opowieść o mężczyźnie, który miał swoje proste miejsce w życiu, ale je stracił, stał się nikim i jest zmuszony odkryć swoją nową twarz, a także o dziewczynie, która żyje, grając. Obydwoje walczyli o osiągnięcie mistrzostwa w tym, co robią, obydwoje wydają się skazani na porażkę. Wspólnie odnajdują jednak spokój w świecie, który w brutalny sposób wymusza ciągłe i często niechciane zmiany. Wierzę, że jest to prosta, a jednak wielowymiarowa historia, którą warto opowiedzieć. Jestem też przekonany, że może dotrzeć do widzów, niezależnie od tego, jaką jej część zechcą szczególnie zauważyć i uznać za swoją. Piotr Borkowski współscenarzysta, reżyser


W “Fade out” od początku ujęła mnie jego poetycka forma i możliwości narracji filmowej, jakie daje ten tekst. Z jednej strony mamy młodość, taniec i muzykę, z drugiej, świat widziany oczami człowieka ślepnącego, wygasające życie, ciszę. Zmiany dynamiki montażowej, jaką narzuca ta sytuacja oraz kontrast, jaki wytwarzają te dwa światy, daje wiele możliwości realizacyjnych, których efektem może być coś niespotykanego do tej pory w polskim kinie.

Myślę, że połączenie świeżości młodego, ale już doświadczonego operatora obrazu jakim jest Piotr Niemyjski, poetyckiej wizji debiutanta Piotra Borkowskiego oraz niekwestionowanego talentu Roberta Więckiewicza, potwierdzonego wieloma nagrodami aktorskimi, daje nam dużą szansę zaistnienia na najważniejszych europejskich festiwalach filmowych i na zdobycie znaczącej grupy widzów.

Pasja i zaangażowanie Roberta Więckiewicza oraz sposób, w jaki „wchodził” w rolę człowieka ślepnącego, co mieliśmy okazję obserwować podczas zdjęć próbnych, ujęły całą ekipę. Wszyscy poczuliśmy, Strona formalna “Fade out” stanie się dodatkowym że ten film musi powstać. komentarzem, kolejnym narratorem w filmie. To Agnieszka Janowska właśnie od wyborów produkcyjno-realizacyjnych Producent zależeć będzie stopień, w jakim uda nam się ukazać magię relacji pomiędzy młodą tancerką, a ślepnącym neurochirurgiem, pomiędzy dźwiękiem, a ciszą, pięknem świata Marii, a ciemnością, w jakiej pogrąża się Piotr. Aby ukazać ślepotę głównego bohatera będziemy musieli eksperymentować w zakresie obiektywów oraz grafiki komputerowej.


opinie

o scenariuszu m.in. ekspertów Script Factory i ScripTeast To nie jest film o ślepocie, to film o widzeniu. Bill Forsythe, brytyjski reżyser i scenarzysta m.in. „Local Hero” To może być intensywny, emocjonalny film o miłości i stracie. Thaddeus O’Sullivan, brytyjski reżyser i operator m.in. “The Heart of Me” Ten scenariusz niesie potężny ładunek. Będę czuł się szczęśliwy mogąc śledzić jego losy. Włodzimierz Staniewski, Gardzienice Projekt, który daje wielką szansę połączenia tak zwanego kina artystycznego i interesującej historii dla szerokiej publiczności. Scenariusz niesie dynamiczna dramaturgia dotycząca wielowymiarowych postaci (interesujące zadanie dla aktorów). Jest tu dużo poezji i piękna świata. Dużą zaletą scenariusza jest język obrazów. Grażyna Barszczewska, aktorka Tak wiele rzeczy podoba mi się w tym tekście, szczególnie to, że ma mocną i zrozumiałą dla każdego historię, a jednocześnie jest tu tak dużo rzeczy dla wyrobionych widzów. Podziwiam sposób opowiadania historii bez nadmiernego użycia dialogów i to, że uczucia i dramaturgia narracji przedstawione są czysto filmowymi środkami. David Jarret, literaturoznawca Wielka Brytania Przeczytałam scenariusz z wielką przyjemnością. Jego elegancko prosta, jasna i dynamiczna struktura daje obietnicę sukcesu kinowego, a jednocześnie mamy tu do czynienia ze skomplikowaną intelektualną grą, która pozwala widzom patrzeć poprzez przedstawione wydarzenia w stronę tajemnicy, która umyka systematyzacji czy prostej artykulacji. Scenariusz jest mocno ‘energetyczny’, pobudza wyobraźnię i łączy estetyczną przyjemność z ważnymi pytaniami dotyczącymi ludzkiej wolności i radzenia sobie z nieuchronnym bólem i cierpieniem. Małgorzata Grzegorzewska, teatrolog Wielka Brytania


obsada

ROBERT WIĘCKIEWICZ główna rola męska Aktor filmowy i telewizyjny, zdobywca nagród za najlepszą pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, za rolę w filmach „Świadek koronny” (2007) w reż. Jarosława Sypniewskiego, Jacka Filipiaka i Michała Gazdy oraz „Wszystko będzie dobrze” (2007) w reż. Tomasza Wiszniewskiego, a także Orła 2009 za najlepszą rolę drugoplanową w filmie „Ile waży koń trojański” (2008) Juliusza Machulskiego. Od czasu filmu „Vinci” Juliusza Machulskiego rośnie zarówno jego status zawodowy, jak i popularność. Nagrody aktorskie na festiwalu w Gdyni potwierdzają jego umiejętność kreowania wybitnych ról zarówno w filmach artystycznych, jak i popularnych. Inne filmy w których zagrał to: „Francuski numer” (2006) Roberta Wichrowskiego, „Fundacja” (2006) Filipa Bajona, „Południe-północ” (2006) Łukasza Karwowskiego, „Wino truskawkowe” (2007) Dariusza Jabłońskiego, „Lejdis” (2008) Tomasza Koneckiego, a także seriale „Odwróceni” (2007) i „Londyńczycy” (2008).


KAROLINA GRUSZKA główna rola żeńska

GRAŻYNA BARSZCZEWSKA drugoplanowa rola żeńska

Jedna z najzdolniejszych i najbardziej znanych polskich aktorek filmowych młodego pokolenia. Laureatka nagrody aktorskiej na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za rolę w „Kochankach z Marony” (2003) Izabeli Cywińskiej. Inne filmy z jej udziałem w ostatnich latach to: „Futro” (2007) w reż. Tomasza Drozdowicza, „Wszyscy jesteśmy Chrystusami” (2006) w reż. Marka Koterskiego, a także „Inland Empire” w reż. Davida Lyncha (2006), Francja/ USA, „Tlen” (2008) w reż. Ivana Wyrypajewa, Rosja, „Resolution 819” w reż. Giacomo Battatio, Francja, „Trzy sezony w piekle” w reż. Tomasa Masina, Czechy.

Jedna z najwybitniejszych polskich aktorek teatralnych i filmowych. Ma w swoim dorobku ponad 150 wiodących ról dramatycznych i komediowych w teatrze filmie i telewizji, występy w Kabarecie Dudek i na estradzie, recitale piosenek, nagrane płyty. Jej charakterystyczny, intrygujący głos znają również słuchacze Polskiego Radia. Współpracowała z wybitnymi reżyserami teatralnymi: Jerzym Grzegorzewskim, Jerzym Jarockim, Maciejem Prusem i filmowymi: Andrzejem Żuławskim, Januszem Morgensternem, Stanisławem Różewiczem, Robertem Glińskim, Andrzejem Wajdą.


twórcy

PIOTR BORKOWSKI współscenarzysta, reżyser Absolwent Instytutu Anglistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Studiował też m.in. w Ośrodku Studiów Amerykańskich w Warszawie, na wydziale filmoznawstwa i filozofii Warwick University, Wielka Brytania i w Szkole Dziennikarskiej w Warszawie. Wykłada filmoznawstwo i kulturoznawstwo w Wyższej Szkole Psychologii Społecznej w Warszawie. Członek Zarządu Koła Scenarzystów Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Jako scenarzysta współpracuje z żoną, Elizą Borkowską, oraz reżyserami młodszego pokolenia, m.in. Bartkiem Konopką, Maciejem Górskim, Leszkiem Molskim i Jackiem Nagłowskim. Współautor scenariusza wielokrotnie nagradzanej „Trójki do wzięcia” Bartka Konopki, filmu krótkometrażowego zrealizowanego w ramach programu „30 minut” oraz innych scenariuszy filmowych, w tym filmów krótkometrażowych „Jeremi 1980/81” (reż. Maciej Górski) „Dół” (reż. Leszek Molski), obecnie w produkcji w programie „30 minut” oraz pełnometrażowego debiutu fabularnego Bartka Konopki pt. „Lęk wysokości” w produkcji w Studiu im. Andrzeja Munka. Stypendysta Agencji Scenariuszowej, Fundacji im. Andrzeja Munka i PISF, uczestnik warsztatów scenariuszowych Script Factory i ScripTeast. Słuchacz w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy w programach Pracownia, Pracownia 2005 i EKRAN. Laureat polskiej edycji konkursu Hartley-Merrill 2009 (3 miejsce, nagroda specjalna HBO). Jako reżyser zrealizował film dyplomowy operatora Eryka Hildebranda na wydziale operatorskim PWSFTiTv w Łodzi.

ELIZA BORKOWSKA współscenarzystka Absolwentka Instytutu Anglistyki UW. Studiowała również w Centre for British and Comparative Studies, Warwick University, Wielka Brytania i Open University, Wielka Brytania. Zajmuje się narratologią i studiami nad angielską poezją romantyczną. Wykłada literaturę brytyjską w Wyższej Szkole Psychologii Społecznej w Warszawie. Od roku 2007 Prodziekan Wydziału Filologicznego SWPS. Autorka artykułów na temat poezji angielskich romantyków i książki „But He Talked of the Temple of His Body. Blake’s Revelation UnLocked” (2009) na temat poezji Williama Blake’a opublikowanej w Wielkiej Brytanii przez Cambridge Scholars Publishing. Jako scenarzystka współpracowała z mężem, Piotrem Borkowskim, przy scenariuszu filmu fabularnego „Unicorn Union” i odcinkach serialu „Na Wspólnej”. Uczestniczka programu ScripTeast.


PIOTR NIEMYJSKI operator Absolwent PWSFTViT im. Leona Schillera w Łodzi na wydziale Sztuki Operatorskiej. Podczas studiów aktywny uczestnik warsztatów filmowych, między innymi Kodak Workshop, Camerimage Workshop oraz warsztatów reżyserskich prowadzonych przez Agnieszkę Holland i Wojciecha Marczewskiego. Jako student nakręcił ponad 20 krótkometrażowych filmów fabularnych i dokumentalnych, wielokrotnie nagradzanych na festiwalach w Polsce i za granicą, m.in. „Fajnie, że jesteś” w reż. Jana Komasy, 3-cia Nagroda dla najlepszego filmu studenckiego na IFF Cannes 2004, Pierwsza Nagroda za Zdjęcia na Miedzynarodowym Festiwalu Filmów Studenckich w Monachium 2004, „Koniec bajki” w reż. Macieja Migasa, Grand Prix dla najlepszego filmu na Międzynarodowym Fesiwalu w Bolonii 2004, Nagroda za Najlepsze Zdjęcia na Sesily International Film Festival w Tbilisi 2005. Jest autorem zdjęć do jednej z trzech części wielokrotnie nagradzanego filmu „Oda do radości” w reż. J. Komasy, A. Kazejak-Dawid, M. Migasa, Specjalna nagroda Jury na XXX festiwalu w Gdyni 2005, Nagroda za najlepszy debiut na Międzynarodowym Festiwalu Filmów w Koninie itd. Kolejny film to „Ponad chodnikami” (2008) w reż. Piotra Stasika, którego niepowtarzalny klimat budują muzyka i niestandardowe rozwiązania operatorskie. Ostatnie jego projekty to głośny i wielokrotnie nagradzany film dokumentalny w reż. Ewy Stankiewicz „Trzech Kumpli” (2008) m.in. Nagroda im. Andrzeja Woyciechowskiego, Nowojorski Festiwal Filmów Polskich Wyróżnienie oraz jej debiut fabularny pt. „Nie będziesz wiedział” (2009).

MICHAŁ ŻARNECKI dźwięk Ukończył Akademię Muzyczną w 1972 roku. Jest jednym z najwybitniejszych polskich twórców dźwięku i montażu dźwięku. Przez wiele lat współpracował z Krzysztofem Kieślowskim: „Refren” (1972), „Pierwsza miłość” (1974), „Prześwietlenie” (1974), „Personel” (1975), „Blizna” (1976), „Klaps” (1976), „Nie wiem” (1977), „Szpital” (1977), „Z punktu widzenia nocnego portiera” (1977), „Siedem kobiet w różnym wieku” (1977), „Amator” (1979), „Dworzec” (1980), „Gadające głowy” (1980), „Krótki dzień pracy” (1981), „Bez końca” (1985), „Przypadek” (1987), „Siedem dni tygodnia – Warszawa”(1988). Jest autorem dźwięku lub montażu dźwięku do filmów m.in.: Janusza Morgensterna „Polskie drogi” (1977), Stanisława Barei „Miś” (1981), Antoniego Krauze „Podróż do Arabii” (1980), Krzysztofa Zanussiego „Our God’s Brother” (1997), Marka Koterskiego „Ajlawju” (1999), Marcina Koszałki „Takiego pięknego syna urodziłam” (1999), Jacka Bromskiego „To ja, złodziej” (2000), Sławomira Fabickiego „Z odzysku” (2005). Zrealizował także dźwięk do niemieckich telewizyjnych filmów fabularnych: „Die Stunde der Offiziere” w reżyserii Hansa-Ericha Vieta (2003) oraz „Der Grenzer und das Maedchen” w reżyserii Hartmuta Schoena (2005). Za dźwięk do filmu „Pręgi” Magdaleny Piekorz otrzymał nagrodę na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w 2004 roku oraz nominację do Polskiej Nagrody Filmowej Orły 2005. Nominowany do Polskiej Nagrody Filmowej Orły 2008 za dźwięk do filmów: „Północ – południe” Łukasza Karwowskiego oraz „Hania” Janusza Kamińskiego.


centrala

Centrala od początku działalności skupia się na produkcji filmów młodych reżyserów. Pracujemy w zgranym zespole, którego celem jest jak najwyższa jakość realizowanych produkcji oraz wprowadzanie nowych standardów pracy. Dotychczas udało nam się pozyskać międzynarodowe finansowanie na produkcję kilku naszych filmów m.in. dzięki determinacji i konsultowaniu rozwoju projektów podczas treningów i sesji pichingowych. Braliśmy udział w Ex Oriente, Berlinale Coproduction Market, Docu Talents, TheSaloniki, IDFA. Współpracujemy z międzynarodowymi agentami sprzedaży: Deckert Distribution, M-appeal, Autlook. Nasze filmy prezentowane były na najważniejszych krajowych i zagranicznych festiwalach filmowych zdobywając na nich prestiżowe nagrody. Jesteśmy w trakcie produkcji kilku filmów m.in. „Antoni w Cieniu” w reż. J. Kowalskiej (w koprodukcji min. z Les Films du Balibari, CNC, PISF); „Nie będziesz wiedział” E. Stankiewicz w koprodukcji z ZDF/ARTE, Filmkombinat, MDM, PISF, TVP, Odra Film; „Koniec lata” w reż. P. Stasika (TVP, PISF, AL. Jazeera). Filmy wyprodukowane to m.in: „Gugara” w reż. J. Nagłowskiego i A. Dybczaka (nagrody: Złoty Lajkonik – Krakowski Festiwal Filmowy, Najlepszy Debiut – Era nowe Horyzonty; The Intangible Heritage Award - Cinema du Reel – Paryż, II Nagroda - Rozstaje Europy; oficjalna selekcja: Cannes 2008, Thessaloniki) „Klinika” w reż. T. Wolskiego (nagroda Jean Vigo najlepsza reżyseria - Punto de Vista IDFF; Grand Prix - DokumentArt (Neubrandenburg); wyróżnienie Krakowski Festiwal Filmowy; nagroda główna dla najlepszego filmu dokumentalnego – Era Nowe Horyzonty) „Katatonia” reż. J. Nagłowski (Nagroda Głównaw konkursie kina niezależnego Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni; nagroda “Złoty Zamek” - Międzynarodowy Festiwal Filmów “Off Cinema” w Poznaniu ) „Jak żyć” reż. Sz. Jakubowski – box office 110 tys. widzów „Ponad chodnikami” w reż. P. Stasika (oficjalna selekcja: Planete Doc Reviev; DokLeipzig, Era Nowe Horyzonty)


kontakt

Centrala Sp. z o.o. +48 22 20 12 111 tel: +48 697 991 639 fax: +48 222 072 511 web: www.centralafilm.pl mail: centrala@centralafilm.pl Agnieszka Janowska, producent tel: +48 664 083 737 mail: janowska@centralafilm.pl Jacek Nagłowski, producent tel: +48 697 991 639 mail: naglowski@centralafilm.pl Paweł Kosuń, kierownik produkcji tel: +48 664 084 949 mail: kosun@centralafilm.pl



Booklet Fade Out movie development