Issuu on Google+

Damy polskiego kryminału

Skomplikowana i wciągająca intryga, hipnotyzujący język, wielkie wyczucie emocji i dbałość o szczegół psychologiczny – to nie tylko wyróżniki skrojonych idealnie na czytelniczą miarę męskich kryminałów. Doskonała fabuła i dokładnie oddane realia historyczne – to także domena pisanych przez kobiety kryminałów, które cieszą się w Polsce coraz większym uznaniem i popularnością. Nakładem Wydawnictwa W.A.B. ukazały się dwa niezwykłe, a jednocześnie niepokojąco mroczne publikacje. Kolejna ukaże się w kwietniu. Grzechotka, autorstwa Joanny Jodełki, laureatki prestiżowej Nagrody Wielkiego Kalibru w 2010 r., opowiada poznańską historię samotnej kobiety, która pewnego dnia budzi się z letargu i odkrywa, że… była w zaawansowanej ciąży. W powrocie do rzeczywistości pomaga jej sympatyczna psycholog, ale na drodze do rozwiązania zagadki mrocznej przeszłości staną jeszcze policjant, lekarz, sutener i prawnik. Oryginalny przykład prozy, która przełamuje konwencje, jednocześnie tworząc bardzo indywidualny i subtelny język, ale z każdym zdaniem oddala czytelnika od rozwiązania tajemniczej zagadki zaginięcia dziecka.

Requiem dla tancerki to thriller, rozgrywający się pod deszczowym niebem Paryża. Bresson, inspektor policji, podczas hucznego wieczoru kawalerskiego przeżywa krótkotrwałe


zauroczenie piękną tancerką. Kiedy francuską stolicą wstrząsa wiadomość o serii morderstw wśród tańczących artystek, Bresson zostaje wyznaczony do poprowadzenia sprawy. W czynnościach śledczych pomaga mu błyskotliwa policjantka Marie, która odkrywa, że działania mordercy są dokładnie przemyślane. Polegają na słownej grze: w miejscach zbrodni zostają wizytówki z zaszyfrowanym hasłem. Sprawa nabiera międzynarodowego znaczenia, kiedy śledczy odkrywają, że podobna seria morderstw miała miejsce w Polsce… Nazwisko Agnieszki Fibich warto zapamiętać – zapewne nieraz pojawi się jeszcze na listach bestsellerów.

Ezoteryczny Poznań, tajemniczy Paryż i… równikowy skwar Gabonu. W pozornie przypadkowej bójce ginie tam pracownik koncernu farmaceutycznego. Kiedy w Londynie Paul dowiaduje się o śmierci kolegi z korporacji, szybko łączy zbrodnię ze zniknięciem kolejnego pracownika farmaceutycznego giganta. Odkrycie Anny, dziennikarki z Polski, naprowadza Paula na trop międzynarodowej afery, w której londyńskie City to tylko jedno z miejsc na mapie świata, którego dotyczy seria tajemniczych zbrodni… Kontener, pierwsza powieść Agaty Chróścickiej, wieloletniej dziennikarki czołowych polskich mediów, cenionej za granicą specjalistki do spraw komunikacji, ukaże nam mroczne strony działania korporacji już w kwietniu 2011 roku. W przygotowaniu dalsze losy Paula i Anny. Autorki kryminałów wydawanych przez W.A.B. to przede wszystkim kobiety świadome i dojrzałe. W literaturze tworzonej przez kobiety niezgoda na rzeczywistość intensywnie domaga się uzewnętrznienia, ale towarzyszy jej zawsze dojrzała, pełna i świadoma afirmacja życia, z którego autorki czerpią odważnie i pełnymi garściami, nie popadając jednak w banał. Każda z autorek reprezentuje zupełnie inny, niepowtarzalny styl, odkrywając na nowo konwencję kryminału i thrillera psychologicznego. Nowe tytuły w serii kontynuują pełną sukcesów wydawniczych kryminalną tradycję. Autorki W.A.B. odważnie stawiają czoła absurdom rzeczywistości. Napisani z zacięciem dziennikarskim Gracze Kariny Obary powstali, jak mówi sama autorka, „z lęku


i wściekłości”, jako odważny głos niezgody na autyzm w sferze stosunków międzyludzkich. Autorki kryminałów w „mrocznej serii” W.A.B. nie boją się również konfrontacji ze światem dostępnym do tej pory oficjalnie tylko mężczyznom. Napisany przez Martę Mizuro wspólnie z Robertem Ostaszewskim kryminał Kogo kocham, kogo lubię, to zanurzony w dekadenckiej krakowskiej atmosferze kryminał „eksperymentalny”. Krytycy literaccy odchodzą na chwilę od teoretyzujących piór i zaczynają żonglować znanymi sobie (dotąd tylko w teorii) konwencjami. Intertekstualna przygoda z literackimi konwencjami zaskakuje lekkością, przy zachowaniu misternej konstrukcji z zaskakującym finałem. To nie tylko literacki i bardzo wyrównany popis talentu obojga krytyków – to także pełen dystansu pojedynek na konwencje. Kto w nim wygrywa? Ocenić mogą tylko czytelnicy. Bez wątpienia jednak kobiety dotrzymują kroku męskim mistrzom gatunku.

Kryminały i thrillery psychologiczne są najlepszym sposobem wyrażenia niezgody na rzeczywistość. Odważna tematyka, pogłębiona wiedza psychologiczna, a także wielkie wyczucie emocji gwarantują rozrywkę na najwyższym poziomie. Śmiało stawiane tezy, nowatorskie podejście do języka, a także wielka siła, jaka emanuje z pisarskiego tonu, są niezbitymi dowodami na to, że określenie „słaba płeć” jest pojęciem mocno nietrafionym.


Damy polskiego kryminału