Page 1

VISIE Indie bladen & de toekomst van gedrukte tijdschriften.

Pauline Holdijk Pauline.holdijk@student.hu.nl 1506992 0641319044

1


Inhoudsopgave Inleiding, operationalisering & standpunt Betoog Bronnenlijst

Â

3 4 13

2 Â


Inleiding De tegenhanger van de commerciële lifestyle bladen is het independent niche tijdschrift, oftewel indiemag, dat wordt gemaakt door een kleine redactie en wordt uitgegeven in eigen beheer. Het richt zichop een afgebakende kleine doelgroep en schrijft over een specifiek onderwerp. De afgelopen jaren schoten deze nieuwe nichebladen als paddenstoelen uit de grond. The Gourmand, Alla Carta, Hot Rum Cow, Matter, Mimik en Fashion for men, zijn enkele nieuwkomers in 2012. Andere wat meer gevestigde indie magazines zijn Fantastic Man, The Gentlewoman, Appartemento en Little White Lies. Nieuwe magazines gericht op nichemarkten; ze hoeven geen grote oplage te kennen om bestaansrecht of commerciële waarde te hebben. Een blad met een oplage van 4000 dat zowel wordt verkocht op internet als in gespecialiseerde tijdschriftenwinkels in Parijs, Tokyo, Amsterdam kan in deze tijd bestaan. Vaak verschijnen deze ‘periodicals’ of ‘Indies’ in het Engels om zo wereldwijde distributie mogelijk te maken. Een niche blijft immers een niche en daarom is de markt groter wereldwijd dan nationaal. De meeste van deze magazines komen gemiddeld 2 tot 8 keer per jaar uit, kosten gemiddeld tussen de 7 en 15 euro. Ze laten zich niet beïnvloeden door adverteerders terwijl ze wel advertenties plaatsen. Daarnaast halen vele van deze magazines ook geld binnen via crowdfunding. De doelgroep van deze bladen is die van internationale hoogopgeleide creatievelingen die ook vaak worden geschaard onder de hipster community. Deze redelijk nieuwe subcultuur heeft onafhankelijk denken, counter-culture, progressieve politiek, creativiteit en onafhankelijke kunstenaars hoog in het vaandel staan. Hipsters zetten zich af tegen de massa. Dit uit zich op het gebied van mode, kunst, voedsel en media gebruik. De nieuwe ontwikkeling in het tijdschriftenlandschap op het gebied van deze nieuwe indiemags gaat zelfs zo ver dat er in Arnhem het festival ‘Facing Pages’ voor onafhankelijke tijdschriften word georganiseerd, er speciale websites voor de verkoop van dit soort bladen ontstaan en dat de grote boekwinkels steeds meer van dit soort magazines verkopen. Ik ben van mening dat indiebladen een steeds grotere rol in gaan nemen in het tijdschriftenlandschap. In mijn betoog zal ik een analyse geven van deze ontwikkeling en een advies uitbrengen aan de toekomstige journalist zodat die kan inspelen op deze nieuwe trend in het medialandschap van morgen.

3


Betoog “De beste anti-rimpel crème van het moment” en “Krijg jou lichaam zomer klaar in tien stappen”. Dit soort artikelen verschijnen jaar op jaar in alle grote lifestylebladen. De doorgewinterde tijdschriftlezer verwacht inmiddels echter meer. De mens van de 21ste eeuw is verzadigd door informatie en heeft behoefte aan vernieuwing. De tijdschriftenconsument wil een kijkje nemen in een andere wereld als zij een tijdschrift open slaat. Een wereld die ze niet kennen en die ontsproten is aan de fantasie van de maker. “Mensen willen niet meer een Viva die ze na een half uur in de krantenbak gooien, maar een tijdschrift als een koffietafel boek, dat mooi in de kast staat”, aldus oprichter van O.K. magazine en Facing Pages Festival Joost van der Steen. Specifiek is het nieuwe algemeen Door de komst van het internet is alle informatie binnen handbereik en kan men in een handomdraai op de hoogte zijn van het laatste nieuws. De lifestyle bladen consument van vandaag de dag weet in tegensteling tot twintig jaar geleden heel goed wat ze willen weten en ze willen hier ook zo specifiek mogelijk over geïnformeerd worden. Oorzaak hiervan lijkt de individualisering van de samenleving. Steeds meer is er behoefte aan toegespitste, persoonlijke, customized producten. Mensen doen niet meer aan massa productie maar aan gepersonaliseerde producten en diensten. Een ander argument dat hiervoor pleit is de stroom aan nieuws die de mens overweldigt. Door gepersonaliseerd nieuws aan te bieden kunnen mensen een betere keuze maken in het nieuws dat ze willen consumeren. Voorbeeld hiervan is Flipboard, een applicatie die nieuwsartikelen en sociale media met elkaar integreert in een magazine-achtige omgeving. Hierin kan de lezer zelf haar magazine samenstellen door de gewenste informatie aan te klikken. Nog een voorbeeld hiervan is The Los Angeles Times. Zij stelden een visuele quiz op die ze bij lezers van de krant afnemen en waardoor hun persoonlijke smaak en interesses duidelijk worden. Aan de hand hiervan wordt er een pagina opgemaakt met artikelen die de lezer hoogst waarschijnlijk interessant vindt. De website onthoudt vervolgens de gegevens en de volgende keer hoeft de lezer niet te zoeken naar voor hem of haar interessante onderwerpen. Door de constante stroom aan nieuws waar de consument aan blootgesteld wordt is er behoefte aan inspirerende, vernieuwende en specifieke content in plaats van algemene informatie die in heel veel bladen voor eenzelfde stroom van informatie zorgt. Sla een lifestyle blad open en daar tref

4


je gemiddeld tien pijlers in aan. Van mode tot beauty van reizen tot koken. Al deze bladen gaan de breedte in, in plaats van de diepte. Joost van der Steen, oprichter van het independent magazine festival ‘Facing Pages’, deelt deze observatie. Volgens hem ligt hier de oorzaak van de teruglopende verkoopcijfers van de grote publieksbladen en de opkomst van indie magazines. “Door de komst van internet hebben de ‘normale’ tijdschriften moeite om hun oplages te behouden. Ze schrijven enkel over het oppervlakkige. En dit soort informatie is ook al te vinden online, dus waarom zouden mensen nog zo’n blad kopen? Indie bladen brengen nieuws dat je niet tegenkomst op internet, zij laten het nog onbekende zien.” Kleine nichebladen kunnen wel de diepte ingaan, aangezien zij maar een of twee pijlers aansnijden in hun magazine. Je zou hiermee kunnen stellen dat nichebladen door hun beperkte keuze aan onderwerpen voor verdieping in het nieuws zorgen en dus uiteindelijk betere kwaliteit en informatie leveren. De journalist van een onafhankelijk nicheblad wordt aangenomen vanwege zijn kennis op een bepaald gebied in plaats van kennis over heel veel algemene zaken. Chef-redactie van independent style paper Glamcult, Joline Platje ziet ook de behoefte aan specifieke informatie. “We leven in een gefragmentariseerde samenleving, waarin heel veel verschillende visies, waarheden en smaken naast elkaar kunnen bestaan. Ik denk dat er meer behoefte is aan toegespitste informatie. Dit zie je binnen alle verschillende media: tv, radio, online. Mensen kiezen voor iets dat bij hen past. Bovendien hebben Nederlanders altijd al een sterke behoefte aan hokjesdenken gehad; niet voor niets kon verzuiling binnen de media hier ontstaan.” Het punt dat ik wil maken is dat de tijdschriftenconsument van tegenwoordig behoefte heeft aan specifieke informatie. Door de opkomst van massamedia en productie willen mensen terug naar het kleine. Later in mijn betoog kom ik hier op terug als ik het heb over de tijdsgeest waar we op het moment in leven. Bij de behoefte aan intimiteit komt het indieblad om de hoek kijken. Zij gaan op die behoefte in. De huidige journalist zou ik adviseren om zich dan ook te specialiseren in een bepaalde tak van journalistiek.

Kennis, passie en authenticiteit Wanneer journalisten schrijven van uit een bepaalde kennis en passie voor een onderwerp neemt de kwaliteit toe. Er ontstaat meer specialisme dan algemene kennis. Hiermee kan je zeggen dat een groter aantal kleine bladen

5


voor een specifiekere doelgroep het publiek beter bedient. Filosoof Plato schreef in zijn boek De Staat al meer dan tweeduizend jaar geleden over de bevordering van kwaliteit van producten en diensten wanneer arbeidsspecialisme plaatsvindt. Als men op een bepaalde manier beter is in de productie van een product en op zijn beurt een ander beter in een ander product, dan hebben beide partijen voordeel hiervan. Dit principe staat bekend als absoluut voordeel en werd bekend door Adam Smith. Als er wordt uitgegaan van wat de journalist zelf analyseert in zijn of haar omgeving is agenda journalistiek niet meer overheersend. Rob Wijnberg schreef over deze ontwikkeling het volgende: “De nieuwsonderwerpen die zich via persbureaus, journaals en andere media aan ons opdrongen, bleken zelfs bij de mensen wie werk het is zich ermee bezig te houden niet altijd evenveel interesse te wekken. Gevraagd naar hun fascinaties kwamen redacteuren meestal met onderwerpen aan die nooit tot het nieuws worden gerekend, zoals de nieuwste inzichten in de werking van de menselijke wil.” Het is dan ook niet voor niets dat als tegenreactie op massamedia een hele discussie is gaan plaatsvinden over de persoonlijke rol van de journalist in de massamedia. Existentiële filosofen als Kierkegaard, Nietzsche en Heidegger spraken zich al meer dan vijftig jaar geleden negatief uit over de invloed van massamedia op de ethiek van de journalist. Sinds deze tijd is de term existentiële journalistiek in het leven geroepen. Hierin roepen zij journalisten op om hun eigen authentieke leven te lijden, zowel persoonlijk als professioneel. Ze zouden zich niet moeten laten beïnvloeden door externe druk en zich moeten laten lijden door hun eigen morele kompas. De opkomst van indie bladen heeft als gevolg dat de journalist zich meer kan toespitsen op zijn/haar eigen passies, interesses en vakgebieden waardoor deze met specialistische kennis de lezer beter kan bedienen. Hier komt de kleine ondernemer/journalist om de hoek kijken, die de lezer meeneemt naar zijn of haar wereld. Het draait erom inhoud en informatie en passie over te brengen op de lezer. Annelies Kietselaer, is een van deze kleine ondernemers/journaliste. Zij richtte twee jaar geleden het independent fashion magazine Mimik op. Daarnaast recenseert zij voor NRC Next iedere week een onafhankelijk tijdschrift. “Naar mijn gevoel was er geen een blad dat nog gewaagd was of dat schreef over de keerzijde van het leven. Ieder groot

6


publieksblad schrijft over hetzelfde en dat interesseerde me niet meer. Daarom ben ik Mimik begonnen. Zodat ik mensen kan laten zien wat er in mijn hoofd en in de wereld speelt.” Mimik magazine mag dan nog geen grote naamsbekendheid hebben maar Gert Jonkers, oprichter van Fantastic Man en The Gentlewoman verklaart zijn succesformule: “Voor ons en veel andere bladen geldt dat we een specifieke toon hebben en een afgebakend gebied proberen te behandelen. Dat is interessanter om je geld aan uit te geven dan aan een blad dat zomaar wat behandelt, in de hoop dat het blijft hangen. Je krijgt een inkijkje in een bepaalde wereld. Soms is dat een hele kleine wereld, zoals bij Kinfolk, maar dat is dan ook heel intiem.” Tijdsgeest & opkomst van de hipster gemeenschap Er is behoefte aan authenticiteit en intimiteit, dit veelal door het gevolg van de massa media en consumptie cultuur. Een ware trend tegen de massacultuur is in gang gezet, zegt Annelies Kietselaer van Mimik Magazine. “ Je ziet het door de opkomst van conceptstores waar hele speciale unieke spullen worden verkocht. Men wil af van het massale en wil terug naar unieke en authentieke producten. Men wil geen H&M meer want dat draagt iedereen, mensen zijn verzadigd en willen wat anders. Dit veroorzaakt ook de opkomst van deze indie magazines die juist andere informatie geven dan alle andere lifestyle bladen op het moment.” Terugkijkend naar het verleden is een duidelijke link te zien in de tijdsgeest van nu en die van vroeger. Net als in vorige periodes van economische malaise willen mensen terug naar authenticiteit, intimiteit en de gemeenschap. In tijden van schaarste worden mensen creatief en willen zij anderen inspireren om zelf initiatieven te nemen.” Er heerst momenteel in alle sectoren een enorme DIY vibe, dus als vanzelfsprekend ook binnen deze wereld” aldus Joline Platje van Glamcult. Sabine Baak, chef-redactie Vogue magazine, ziet deze ontwikkeling ook sterk aanwezig in de samenleving. “In deze tijd van economische crisis kun je twee kanten op gaan. Of iets commercieels groots aanpakken, zoals een Vogue dat doet of je kan het kleine omarmen en daar proberen een succes van te maken. In deze tijd zie je dat het verschil tussen deze twee steeds groter wordt. De publieksbladen worden steeds commerciëler en het aantal ? of de oplage?de niche bladen worden groter. Ik zie, voel en merk dat de samenleving op zoek is naar dingen die uniek, authentiek en echt zijn. Kijk naar De correspondent, kijk naar hoeveel mensen geld willen betalen voor een verhaal zonder belangen. We leven in een

7


snelle wereld die soms best eng is. Als tegenreactie ontstaan er kleine initiatieven. Je ziet het terug in mensen die met elkaar ruilen, iets terug willen doen voor de gemeenschap en ook in een verschijnsel als de indie magazines. Vroeger ging je naar de bank om een zak geld te halen als je een plan wilde uitvoeren. Nu doen mensen het op een goedkope manier, vooral samen.” Aan indiebladen kleeft een gevoel van schaarste in plaats van verzadiging en dat is goed voor de verkoop. ‘Het tijdschrift is eigenlijk een ouderwets medium, zegt Guus Thijssen, Winkelchef Athenaeum, ‘maar je zou kunnen zeggen dat er juist daardoor een opleving is van de bladencultuur. Net als bij vinyl. Mensen kopen deze magazines voor hun plezier en om ze te bewaren. Ze zijn het intellectuele equivalent van gebak.” Binnen deze tijdsgeest is er de afgelopen vijf jaar een nieuwe wereldwijde subcultuur ontwikkeld. De hipster gemeenschap. Deze groep mensen zijn een groot deel van de doelgroep van indiemagazines. Deze groep mensen voelt een sterke behoefte aan een meer persoonlijkere benadering in de maatschappij en willen net als de hippies meer terug naar de community en onderdeel uitmaken van een specifieke groep. Het ontstaan van deze subcultuur heeft te maken met de tijdsgeest waar we nu in leven die ik hierboven heb uitgelegd. Kan weg! Deze nieuwe subcultuur verklaart de opkomst en verzekert de toekomst van indiemagazines. Uit sociologisch onderzoek van Jennifer Rauch naar subculturen en alternatieve media blijkt dat deze indiemagazines dit groepsgevoel versterken.

“From their distinctive media usage, which differentiated them from the mainstream-media ‘dupes’ that they imagined other people to be, they also derived pleasure and a sense of identity.” In this community, alternative-media consumption signaled not only belonging but also taste, a manifested preference or practical affirmation of an inevitable difference between groups that are, in part, created through words.” Met de analyse van de tijd waarin we leven, wil ik laten zien dat deze ontwikkeling er voor heeft gezorgd dat er een geheel nieuwe doelgroep is ontstaan. Als journalist is het belangrijk om hier van op de hoogte te zijn zodat je hier op kunt inspelen. Verdiep je in dit nieuwe gedachtengoed zodat je hier rekening mee kan houden in onderwerpkeuze en tone of voice. Onafhankelijkheid en transparantie Naast alle bovengenoemde specifieke wensen en eisen van de consument heeft de lezer van vandaag ook nog eens door dat de

8


huidige tijdschriften journalistiek doordrenkt zijn met commerciële invloeden. De content van bladen wordt immers steeds meer bepaald door adverteerders, aandeelhouders, uitgeverijen en PR bureaus. Marline Bakker van independent stylepaper Glamcult ziet deze ontwikkeling plaatsvinden. “De mens van nu wil zich niet van alles laten voorschrijven. De grotere uitgeverijen hebben veel investeerders, dus content wordt soms vanuit sales bepaald. Daar zijn mensen genoeg van en in dat opzicht zijn indiebladen verfrissend.” Rob Wijnberg bewijst met zijn nieuwe project ‘De correspondent’ dat de samenleving open staat en toe is aan nieuwe onafhankelijke content. Binnen twee weken haalde hij 50.000 leden binnen voor zijn onafhankelijke journalistieke platform. De indiebladen waar ik het over heb onttrekken zich dan ook zoveel mogelijk aan commerciële afhankelijkheid. Indies zitten tussen zines, anti-commerciële gefotokopieerde blaadjes, en mainstream tijdschriften in. In eerste instantie worden deze indie mags gemaakt vanuit een bepaalde ideologie of passie. Ze proberen zich zo weinig mogelijk te binden aan een uitgeverij. Ze plaatsen meestal wel advertenties, maar dan zonder zich aan te passen aan de adverteerder. Hierdoor ontlenen deze bladen hun bestaansrecht voornamelijk aan hun lezers. Door deze onafhankelijkheid wordt de objectiviteit van het blad gewaarborgd. Het is onmogelijk om zonder advertenties te bestaan, bevestigden zowel Joost van der Steen van Facing Pages, als Annelies Kietselaer en Barbera Bosma. “Om een mooi blad te maken zul je altijd geld nodig hebben, goede fotografen en stylisten kosten geld. Daarom kan een blad zonder adverteerder niet bestaan. Met alleen abonnementsgelden en losse verkoop is het een verloren zaak”, aldus Barbera Bosma van ELLE. ‘Het gaat alleen om het verschil in de intentie’ zegt Joost van der Steen.” Voor makers van indiebladen is verdienen niet het belangrijkste doel. Magazines als Vogue of Elle hebben een verdienmodel. Daarbinnen gaat de functie van de journalistiek verloren. De indie makers doen het in eerste instantie om dat ze vinden dat hun blad er moet zijn. Kan weg heb je al gezegd Dat is het verschil.” Antonio Carusone, oprichter van Vetted, een online verkooppunt van independent niche magazines, ziet dit als een van de redenen dat de populariteit van dit soort bladen toeneemt. “Niche magazines zijn een nieuwe trend en de toekomst van geprinte media. Mensen zijn meer geïnteresseerd in kwaliteit en gefocuste content en minder in grote publicaties. Als voorbeeld noem ik ‘The Gentlewoman’. Dit blad voorziet de lezer van een hogere kwaliteit mode content dan een groot blad als Vogue. Daarbij komt dat veel van deze niche bladen

9


niet zo veel advertenties hebben, dit vinden lezers fijner lezen. Grote bladen als Vogue zijn meer gericht op advertenties verkopen in plaats van fantastische content maken. En de advertenties zijn zo groot dat de kwaliteit van het blad er onder lijdt. Het is meer business geworden dan objectieve journalistiek. De meeste mensen die onafhankelijke tijdschriften maken en uitgeven doen het omdat ze er van houden om het te doen, niet om geld te verdienen.” Heb je al gezegd, kan weg Money Money Money Een tegenargument voor de groei van niche bladen in de toekomst zou kunnen zijn dat hier geen geld aan te verdienen valt of dat het überhaupt veel geld kost om een blad te maken. Tegenwoordig kost het echter veel minder geld om een tijdschrift te maken. Door de opkomst van illegale software, het goedkoop drukken in kleine oplages en distributie via internetsites is het mogelijk om voor een laag bedrag al een tijdschrift te produceren. Annelies Kietselaer, oprichter van Mimik Magazine, noemt nog een aantal redenen waarom het gemakkelijker is om zelf een magazine te starten. “De middelen zijn er nu en door internet, Facebook en de komst van social-media is het veel gemakkelijker om zelf je product in de markt te zetten en te promoten. Je kunt nu over de hele wereld je product verkopen, waarmee de afzet markt groter is geworden. Vroeger kon dit allemaal niet.” Spreekt al uit het vorige kan weg Marline Bakker van Glamcult haakt hier op in. “Journalisten

en fotografen werken vaak gratis of voor een kleine vergoeding, omdat ze zich willen ontwikkelen of omdat ze het leuk vinden om bij te dragen.”   Zoals ik al eerder aangaf gaat het de makers van deze bladen niet om geld te verdienen. Toch is er geld nodig, niet zoveel als vroeger maar nog steeds meer dan een spaarpot kan voorzien. Daarom halen indie bladen hun inkomsten net als andere bladen uit losse verkoop en advertenties. Zo legt Marline Bakker van Glamcult uit wat het verdienmodel is van haar onafhankelijk blad: “Adverteerders betalen. We zijn wel kritisch met adverteerders en daarom minder commercieel en dus minder rijk. Indiemagazines verdienen over het algemeen niet heel veel geld. Journalisten en fotografen werken vaak gratis of voor een kleine vergoeding, omdat ze zich willen ontwikkelen of omdat ze het leuk vinden om bij te dragen. Soms wordt er ook geld verdiend aan de website, soms via nevenactiviteiten. Denk aan Subbacultcha en hun concerten. Bij Glamcult is het een bijzonder constructie, aangezien wij ook ontwerp-studio zijn. De studio levert veel meer geld op door de commerciële klussen die we aannemen.”

10


Een andere manier om op een goedkope manier een magazine op te richten is crowdfunding. Steeds meer tijdschriften halen hun geld binnen via het publiek dat hen ondersteunt. Nog maar een paar jaar geleden was het ondenkbaar dat bladenmakers zonder enige connecties en de nodige financiële middelen een magazine konden beginnen. Door crowdfunding wordt dit steeds gewoner. Alleen al op Kickstarter.com werden vorig jaar 125 magazines gefinancierd. Je kunt dus vaststellen dat door crowdfunding het veel toegankelijker is om een blad te maken. En dat verklaart de toename van deze independent magazines. Een voorbeeld is Chickpea, een veganistisch magazine dat per issue 8000 dollar ophaalt. Ondanks dat het minder geld kost om een blad te produceren en crowdfunding steeds vaker voor komt, overleven lang niet alle bladen. Het kopen van materiaal, het betalen van de drukker en een distribiteur kost veel geld. “ Het is voor sommige indiebladen moeilijk om het hoofd boven water te houden. Er komen veel bladen bij maar er vallen er ook af. Het is survival of the fittest. Hiermee wil ik aangeven dat idealisme het helaas niet altijd wint van geld maar dat er wel een geheel nieuw soort tijdschriften is ontstaan dat de toon heeft gezet voor een revolutie in tijdschriftenland. De toekomst Het is moeilijk om aan te tonen hoeveel indie magazines er zijn, in welke oplage ze verschijnen en hoe ze verkopen. De makers van de meeste indiebladen beschikken niet over de tijd en middelen om de demografie van hun lezers te onderzoeken. Wat wel een gegeven is dat bij het Nieuwscentrum van Boekhandel Athenaeum op het Amsterdamse Spui zo’n 200 a 250 indie-titels liggen. “Sommige indie magazines zijn de publieksmagazines van de toekomst”, legt winkel chef Guus Thijssen uit. “Die zijn interessant voor de distribiteurs die de verkoop van hun reguliere bladen zien teruglopen en daarom worden deze nieuwe bladen snel in distributie genomen.” Als tegenargument kan worden opgevoerd dat dit soort indie bladen maar voor een bepaalde doelgroep blijft en nooit heel groot zullen worden. “Het merendeel van de mensen wil gemakkelijk consumeren”, zegt Sabine Baak van Vogue. “Daarom kijkt het gros van de samenleving naar RTL4 en leest de VIVA. Mijn moeder kent geen Gentlewoman of Fantastic Man. Bij veel mensen gaat het om gemak, ontspanning en bevestiging van wat ze eigenlijk al weten bij het lezen van een tijdschrift. Maar een kleine groep mensen gaat op zoek naar inspiratie in een magazine. Dat is meestal de avantgarde. Ik kan dus niet zeggen wat de toekomst van Indie magazines zal zijn. Ik kan wel zeggen dat niche bladen altijd blijven bestaan omdat er een tegengeluid tegen de

11


massa zal blijven bestaan. Als er op een gegeven moment geen behoefte meer is aan een Gentlewoman dan komt hier wel wat anders voor in de plaats. Een blad dat in de toekomstige tijdgeest de behoefte van de maatschappij opvult. Niche blijft altijd bestaan.” Advies In deze moeilijke economische tijden en bij teruglopende verkoopcijfers van papieren magazines, liggen de banen helaas niet voor het oprapen. De opkomst van indiebladen laat zien dat er een specifieke behoefte is van de consument aan dit soort bladen. Als advies aan de huidige en toekomstige journalist, kan ik aanraden om bij een indieblad aan de slag te gaan, om zelf een magazine te starten of om binnen het eigen medium meer aandacht te besteden aan specifieke en unieke content die aansluit bij de behoefte van de nieuwe doelgroep die is ontstaan. Dat niet alleen het lezen van een indie magazine een aantrekkelijke ervaring is, maar ook het maken ervan zegt Gert Jonkers van Fantastic Man, “Het proces is minstens zo boeiend als het eindproduct. Je hebt een bepaalde pet op waarmee je allerlei gekke dingen kunt doen.” Bij deze nodig ik de huidige journalist uit tot een revolutie. Kijk om je heen, signaleer, word wakker en produceer. Ontketen de revolutie in jezelf en verblijdt daarmee anderen. Neem het risico om te ondernemen en ga ervoor. De UWV kan nog wel even wachten.

12


Bronnenlijst Boeken: De nieuwsfabriek, Rob Wijnberg De staat, Plato Mondelinge bronnen: Barbera Bosma – Chef redactie ELLE Magazine Joost van der steen – Oprichter Facing Pages festival en oprichter O.K. Periodical. Sabine baak – Chef redactie Vogue Antonio Carusone van Vetted.com Annelies Kietselaer – Hoofdredacteur Mimik Magazine Guus Thijssen – Winkelchef Atheneum Amsterdam Gert Jonkers – Oprichter The Gentlewoman en Fantastic Man. Marline Bakker – Oprichter Glamcult independent magazine Joline Platje – Chef-redactie Glamcult independent magazine Volgende week nog te spreken? Rob van Vuure - Bladenmaker Toine Donk – Hoofdredacteur Das Magazine Essays: Jennifer Rauch - Activists as interpretive communities: rituals of consumption and interaction in an alternative media audience Belinda Wheaton en Becky Beal – Keeping it real: Subcultural media and the discourses of authenticity in alternative sport Kristoffer Holt - Authentic Journalism? A Critical Discussion about Existential. Authenticity in Journalism Ethics Websites: http://mashable.com/2010/08/10/personalized-news-stream/ http://estherbarfoot.wordpress.com/tag/independent-magazines/

13


Vetted.com Stack.com Magpile.com

14

Visiedef 1  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you