Page 1


Na een bus, trein, de verkeerde bus en nog een bus kom ik drie uur later eindelijk aan in Amstelveen. Omringd door flats en geen weilanden in het zicht vermoed ik dat ik verkeerd zit. Ik ben dus nog niet bij het beloofde varkensland, de boerderij waar ik vandaag heen ga. Anderhalf uur lang loop ik door de regen opzoek naar de befaamde boerderij van Dafne Westerhof om daar een workshop varkensmassage te volgen. Met een nat geregende routebeschrijving baan ik me een weg door de weilanden hopend dat ik nog op tijd aankom. Hongerig en met een blaas die op knappen staat

kom in aan bij een oude Volvo die voor de boerderij staat. Een klein biggetje op de motorkap geeft aan dat ik bij de goede boerderij ben. ‘Welkom in Het Beloofde Varkensland.’ De letters die aan een waslijntje tussen de bomen hangen verwelkomen me. Een gans bewaakt het toegangshek. Arie Bombarie, waakgans van de Familie Bofkont. Communicatietrainster Dafne Westerhof besloot na een een eigen tassen lijn te hebben gehad en bedrijfsactrice te zijn geweest een eigen trainingscentrum te openen in de PC Hooftstraat te Amsterdam. De klanten stromen toe en ze vindt haar grote liefde. Als die liefde strandt zoekt ze zoals altijd als het wat minder gaat,


troost bij de beesten op de kinderboerderij. Ineens valt het muntje, zegt ze: “Ik dacht, ik heb boerenbloed.” Ze meldt zich in sjiek mantelpak bij de boerenschool in Barneveld om over het boerenbedrijf te leren. En daar, tijdens de les geboortezorg voor biggen, komt de tweede grote ommekeer in haar leven. “Ik zag de docent achteloos een kwetsbaar biggetje bij de moeder wegtrekken, het staartje afsnijden en de tanden zonder enige verdoving afvijlen. Na de lunch gaan we castreren, zei hij. Het was te gruwelijk om aan te zien en zo gebeurt het nog steeds.Ik dacht Westerhof hier móét je wat tegen gaan doen.”

Ze ging op zoek naar een leegstaande boerderij en vond uiteindelijk de verwaarloosde hoeve in Amstelveen die ze eigenhandig opknapte. ‘Destijds was net mijn grote liefde voorbij, ik had op dat moment iets groter nodig om me boven mezelf uit te tillen. Dat werd deze boerderij. Ik greep terug op de dieren, terug op mijn jeugd. Dat was mijn redding. Ik voelde dat het mijn bestemming was, het klopte. De binding tussen mij en mijn dieren is heel hecht, en dat gaat niet over. Dieren blijven altijd bij je.’

Op de boerderij, onder aan een dijk buiten Amstelveen, ruikt het naar mest en rennen varkens, koeien, kippen en ganzen vrij over het land. Door de jaren heen ontfermde Dafne zich over steeds meer gedumpte en verstoten dieren. in alle vrijheid scharrelen Benjamin de haan, gans Arie Bombarie, de varkens Aagje, Billie Bofkont, Vrouw vos, mannetje Bromsnor en Lady Lolita, kat Roodpels en vele andere rond. De namen dienen zich vanzelf aan vertelt Westerhof. ‘ Ik observeer hun gedrag en dan is de naam snel een feit. Arie kwam hier als eendagskuiken en heeft maandenlang achter me aangelopen alsof ik zijn moeder was. Als ik hem alleen dreigde te laten, zette


De stal waar alle varkens zich onder het stro hebben ve hij een enorme keel op’. Na alle dieren te hebben geobserveerd en te zijn ontsnapt aan de klapperen bek van Arie Bombarie word ik door de assistente van Dafne naar een klein schuurtje geleid. In de schuur zijn Dafne, haar varkens en de groep cursisten al druk bezig. Moeder hangbuikzwijn en haar kleine baby liggen heerlijk in het stro te slapen terwijl het roze varken nieuwsgierig iedereen besnuffelt en in z;n broek bijt. ‘Varkens zijn heel nieuwsgierige beesten dus haal zoveel mogelijk uit je zakken want de varkens hebben het zo te pakken, adviseert Dafne. Na even onwennig in een hoekje toe te kijken komt de grote big naar me en voor het eerst aai in een varken. Niet zacht maar ruw en harig voelt de rug van het beest aan. Ik kom tot de conclusie dat varkens ondanks

‘De boerd

paradijs o

Contact make


erstopt

derij lijkt een gevoel van een verloren

op te roepen’

en met het varken voor we aan de slag gaan

hen grootte en gewicht helemaal niet eng zijn. De rest van de mensen in de stal is ook zeer enthousiast. ‘ Ja ze zijn echt zo lief, alleen af en toe proberen ze je veters te stelen dus maar moet je wel goed op letten. We hebben net een baby biggetje de fles gegeven’ en het was zo bijzonder verteld een van de cursisten me trots als ik vraag wat ik heb gemist. In de volgende stal liggen Miss Universe en Maximilaan. Miss Universe woont al langere tijd bij de familie Bofkont. Samen met haar twee broertjes beer is zij net als de vele andere dieren op de boerderij gered uit de bioindustrie. Als Miss Universe een stukje wilt gaan lopen, hinkt ze op drie pootjes. ‘Toen ze klein was heeft ze een ontsteking in haar poot gehad en daar is toen niks aan gedaan. Daarom kan ze nu maar met 3 poten lopen’, verteld Dafne.. Naast haar ligt een enorm varken, Maximilaan, blijkbaar de geliefde van miss Universe. Hij is het nieuwste familielid van de familie bofkont. Hij is pas een half jaar geleden gered van de slacht. Zijn oormerk moet er binnenkort nog worden uitgehaald. ‘ Grappig is dat jagers nog heel vaak bellen of langskomen om te kijken hoe het met de dieren gaat. Maar de slagers geven er niks om. Deze heb ik van de slacht gered en de slager beloofde om te bellen maar dat heeft ie daarna nooit meer gedaan.’ Kort demonstreert Dafne op Maximilaan hoe je varkens masseert. Eerst leg je beide handen op de buik van het varken om zo contact te leggen. Hij moet het wel goed vinden dat je hem gaat masseren. Als je contact hebt gelegd en hij rolt over op zijn buik dan vind het varken het goed. Anders moet je niet verder gaan met masseren want dat vinden ze niet fijn. ‘Zelf vind het ook niet fijn als een vreemde je zomaar gaat masseren daarom moet je eerst goedkeuring krijgen’ grapt Dafne. De volgende stap is dat je langzaam beide handen van de ene kant naar de andere kant van de buik beweegt. Je streelt het varken bij wijze van. Iedere keer pak je een strook die je met beide handen volgt. ‘En zo ga je een tijdje door, ze vinden het heerlijk!’


Tijd voor een pauze voor we aan het echte werk beginnen. Wij moeten de varkens gaan masseren. Het groepje snelt terug naar de boerderij om aan de regen te ontsnappen. Binnen staat een heerlijke zelfgebakken appeltaart met slagroom klaar waar iedereen een groot stuk van neemt. Best intensief zo bezig zijn met varkens. Iedereen kletst een beetje en Dafne laat een videoband zien van een lokale omroep die de familie bofkont een tijdje volgde. Iedereen is zeer onder de indruk van wat Dafne hier op de boerderij allemaal doet en vind het ook heerlijk op de boerderij.

Voorbeeld daarvan is Maria: ‘ Ik woon hier vlakbij en kom best wel vaak langs om even met de dieren te knuffelen. Super vindt ik dat. Vroeger heb ik in Afrika gewoond en daar hadden mijn familie en ik heel veel dieren. Toen we terug naar Nederland gingen moesten we al die dieren achterlaten. Daar heb ik heel veel verdriet van gehad en ik mis het contact met dieren. Daarom kom ik vaak hierheen zodat ik even lekker met de dieren samen kan zijn.’

Groepje varkensmasseurs na afloop van de workshop communicatie met varkens


Met een lege blaas en een volle maag gaan we weer verder. Op naar de volgende stal. ‘ Hier moet je goed opletten want vanwege de kou liggen heel veel varkens onder het stro. Dus let goed op waar je loopt’. Iedereen zoekt een varken op en plant zich voor of naast hem/haar neer. Onwennig gaan sommige aan de slag. Zelf ben ik samen met drie andere andere varkensmasseuse in spe beland bij de broertjes Beer, die in elkaar gestrengeld liggen te slapen. Uren zijn we bezig met de roze beestjes te vertroetelen, althans het lijkt zo. Iedereen is door de stal verspreid dus bezig met het oefenen van hen nieuwe kunstje. Langzaam en zachtjes masseert iedereen de leden van familie bofkont. De varkens hoor je zeker niet klagen. Het begon allemaal met Varken Aagje, Dafne redde haar als kleine zeug uit de bio-industrie. ‘ Ze was heel klein en heel onrustig, door haar te aaien en te strelen raakte ze ontspannen. Daar raakte ze aan verslaafd. opden duur realiseerde ik me dat ik met klassieke massagetechnieken bezig was. Voor de grap zei ik in eens in een interview het woord ‘ varkensmassage’. Dat begrip is toen een eigen leven gaan lijden. Opeens bleken er enorm veel varkensfans te bestaan die dolgraag een keer op mijn boerderij wilden komen kijken. Toen heb ik voor het eerst een open dag gehouden. Dat was heel bijzonder. Ze kwamen zelfs van heinde en verre. Binnen tien minuten waren ze allemaal verbroederd. De boerderij en de dieren bleken het gevoel van een verloren paradijs op te roepen. En zo is het vandaag ook. De magische werking van mens op dier is opnieuw weer bewezen. Na de intensieve varkens massages gaat iedereen weer de boerderij binnen om weer even bij te tanken en om te praten over de interessante leuke dag die is geweest. Er ontstaan spontaan discussies over de bio-industrie en over wat we van dieren kunnen leren. ‘ Zo jammer dat het allemaal zo moet, terwijl het zulke lieve beesten zijn. De vlees industrie moet echt een andere manier vinden om met dieren om te gaan.’ Na even doorgepraat te hebben en

klein zwijntje Jufrouw Loes een banaan te hebben gevoerd krijgen we ons varkensmassage diploma. ‘ Zo nu kan ik mijn eigen praktijk beginnen’, grapt cursiste Maria. Nog even op de foto met club professionele varkensmasseuses en de dag is compleet. ‘Echt heerlijk dat iedereen zo genoten heeft van de workshop. Ik doe dit voor iedereen die er belangstelling voor heeft, en gelukkig hebben ook veel mensen er belangstelling voor. Zo kunnen we bio-industrie veranderen. Doordat steeds meer mensen zien wat voor lieve dieren er zo afschuwelijk worden behandeld. Mensen vinden mij soms een beetje gek omdat ik dit allemaal doe maar mijn grootouders die een grote boerderij in Friesland hadden, paste de zelfde technieken toe. Als een zeug moest biggen lag opa er de hele dag naast. Kennelijk niets bijzonders dus’.

Varkensmassage  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you