Issuu on Google+


Jaap van Brummelen Als er ergens in Nederland iets bestaat dat op een handbalcultuur lijkt,is het in de regio Zuidoost Drenthe. De publieke belangstelling bij de eredivisieclubs is er groter dan waar elders in Nederland. In een lichtgrijs verleden, toen E&O met Jan Kuilder als hoofdsponsor nog favoriet was voor de landstitel, speelde E&O eens op een dinsdagavond de topper tegen Aalsmeer, op hetzelfde moment dat de profvoetballers van Emmen een paar kilometer verderop de degens kruisten met SVV, het huidige FC Dordrecht. Terwijl op de Meerdijk 1200 toeschouwers de tribunes beklommen puilde sporthal Angelslo met 2000 kijkers uit. E&O–Hurry-Up is de overtreffende trap van de handbalcultuur in deze regio. Vol emotie en spanning. En het maakt niet uit of het op een doordeweekse avond is. Of er wel of geen Champions League voetbal op tv is. De hal is bij De Derby steevast bommetjevol. E&O–Hurry Up, dat is judo met een bal, in optima forma. Een treffen vol sentimenten ook, al worden die vooral opgefokt door de buitenwacht en niet door de spelers. Die gaan over het algemeen in een sfeer van kameraadschap met elkaar om en drinken na afloop gewoon een biertje met elkaar aan de bar. Het beste bewijs is misschien wel aflevering 18 uit de reeks op 20 mei vorig jaar. Toen Hurry-Up in het hol van de leeuw met 30-26 won en Erik Huizing, na twintig jaar van trouwe dienst, na afloop een groots afscheid meemaakte. Op de muziek van de klassieker You’l never walk alone maakte Huizing een ereronde door een haag van spelers. Waarbij niet alleen die van E&O, maar ook die van Hurry-Up hem uitzwaaiden. Voor de sport in de regio is het te hopen dat deze burentraditie nog lang mag voortduren.


De Derby aller Derby’s. In handballend Nederland worden veel Derby’s uitgevochten. Je hebt bijvoorbeeld Volendam-Aalsmeer of Bevo-Lions, maar in het herenhandbal is er maar 1 echte stadsderby en dat is E&O-Hurry up. Toen ik zelf nog actief speler was bij E&O, speelden we soms tegen Hurry up, maar ik kan me er weinig van herinneren. E&O speelde eredivisie en Hurry up 1ste divisie of zelfs Hoofdklasse, dus het waren over het algemeen oefenpotjes. Als geboren Amsterdammer begreep je niet zo goed waarom er toen al die ophef werd gemaakt, we speelden immers niet tegen Sittardia of V en L... Nu ik trainer ben en ook aan het roer heb gestaan van beide clubs begrijp je dat steeds beter. Toen Hurry up voor de eerste keer promoveerde naar de eredivisie waren er iedere keer grote overwinningen voor E&O maar ook toen zaten de hallen vol. Zeker de laatste 4 jaar zijn het echte wedstrijden geworden, waar er van te voren geen zinnig voorspelling over de uitslag te geven is. Doordat er veel media aandacht is en de ploegen elkaar weinig ontlopen ontstaat er van te voren een sfeertje die ook wordt opgepikt door niet handballers. Er wordt immers niet alleen om de punten gespeeld, er wordt ook gespeeld om het kampioenschap van de gemeente Emmen... Het is nog net niet zo dat je alles mag verliezen, zolang je de derby maar wint, maar het scheelt niet veel. Zelfs als de 2de teams tegen elkaar spelen wordt alles gegeven om te winnen. Twee ploegen uit dezelfde gemeente of zoals sommige zeggen een ploeg uit de stad en een ploeg uit het dorp. Er zijn groepen binnen beide clubs die al pukkels krijgen zodra je over de ander begint. Je zou zeggen een ideale voedingsbodem voor een uur oorlog op het veld en op de tribune. Maar ondanks dat handbal een contactsport is en er is in de derby veel contact, is er op het veld en op de tribune heel veel respect naar elkaar toe. Het eerste echte opstootje moet ik nog meemaken en ook kan ik me geen spreekkoren herinneren die vervelend waren. Wat dat betreft hoop je dat deze derby het eeuwige leven heeft. Sommige dromen van een fusie en daardoor een kampioenschap... Ik zeg koester de DERBY! Joop Fiege


Voorbeschouwing van de wedstrijd E&O – JMS Hurry-up

Het is een van de mooiste wedstrijden in de Nederlandse Handbal competitie. Het is te vergelijken als een wedstrijd in de voetbalwereld Feijenoord-AJAX. Een erg beladen wedstrijd en dan hoofdzakelijk bij de supporters. Het speelt ook bij de spelers. Bij JMS is het misschien wat minder omdat daar meer handballers rondlopen die van buitenaf komen dan bij E&O. Ik ben zelf een keer interim-coach geweest bij E&O en de eerste wedstrijd was E&O– Hurry-Up. Dat was een mooie binnenkomer, want de spelers hoefde ik niks te vertellen en het liep ook zoals we verwachten hadden. Het is een zeer zware wedstrijd en wij hebben afgelopen week al een paar pittige wedstrijden achter het kiezen zoals die geweldige reis naar Turkije. Dat gaan de spelers wel merken maar ze zijn erg gebrand om een goed resultaat neer te zetten en ook om de trouwe supporters niet teleur te stellen. Ik weet dat voor beide kampen dit een van de mooiste wedstrijden zijn en ook voor de coaches.

Vriendelijke Sportgroeten Trainer/Coach JMS Hurry-Up Peter Janssen


Dames en Heren, Het was weer een derby met alles er op en er aan. Mij werd gevraagd een stukje te schrijven over deze derby. Ik speel al mijn hele handballeven bij Hurry-Up, daarom weet ik hoe beladen, belangrijk maar vooral ook hoe mooi derby’s tussen beide clubs zijn. Een derby is een wedstrijd als geen andere waar dingen gebeuren als geen andere. Soms wint het beste team, soms het team met het meeste geluk maar spektakel is er altijd. Zo ook de derby waarvan u de fotoreportage kunt zien. Handbal is een sport die draait om emotie, passie en een dosis inzet. Dit ontbrak bij beide teams en ook de supporters zeker niet. Na een enerverende wedstrijd die beide kanten op had kunnen vallen en waar alles in stond er een (in mijn ogen) terechte uitslag op het scorebord. Ik hoop dat u van de wedstrijd heeft genoten en dat u ook in de toekomst van deze wedstrijden kan genieten. Zo niet dan heeft u in ieder geval een herinnering in de vorm van dit boek. Groeten, Ronald Suelmann



De derby van het noorden