Page 1

levensgenieter

88

89

“Je moet in je leven durven veranderen. Het heeft geen zin om je te blijven vastklampen aan een bepaalde functie of status. Je moet doen wat je graag doet. Stel het realiseren van je dromen niet uit tot later, want nu is later. Dat besef ik nu meer dan ooit. Ik weet dat elke dag de laatste kan zijn.” Patrick Declerck (°60), de meest discrete, maar ongetwijfeld een van de meest gerenommeerde Belgische antiquairs, practices what he preaches. Nadat hij internationale faam opbouwde als kenner van de empirestijl, opende hij in november 2010 in Antwerpen de galerij ‘Wo-Men in Fine Art’, waar alles in het teken staat van sensualiteit en verleiding.

“Schoonheid heeft niets met

perfectie te maken”

Tekst: Liesbeth Cooymans Fotografie: Verne

Antiquair en galerijhouder

Patrick Declerck “I

k was al op mijn veertiende bezig met het kopen en verkopen van antiek en brocante. Als klein jongetje vond ik niets fijner dan met mijn ouders op zondagmiddag mee te gaan naar allerlei antiekhuizen. Mijn fascinatie voor mooie voorwerpen ontstond eigenlijk toen ik in Halen, het dorp waar we woonden, voor de ramen van enkele statige herenhuizen prachtige vazen zag staan. Pas veel later kwam ik te weten dat dit Hasseltse keramiek uit de belle époque was. Die Hasseltse vazen waren heel gekend en gegeerd. Ik verzamel ze nu nog. Ik ging kunstgeschiedenis studeren, niet aan de universiteit, maar aan een privéschool waar de allergrootste experts ter wereld doceerden. We kregen les in de kelders van het Rijksmuseum van Amsterdam en het Victoria & Albert in Londen, waar we dus letterlijk tussen de kunstwerken zaten. Stilaan groeide mijn interesse voor de empirestijl (18001820), een strakke, statige, mannelijke stijl die opgang vond onder

impuls van Napoleon Bonaparte. Het is heel kostbare kunst, omdat de objecten niet alleen van topkwaliteit en topmaterialen zijn, maar bovendien heel zeldzaam. De stijl kent grote aanhang bij mode-ontwerpers – onder meer bij Versace en Yves Saint Laurent, die niet alleen veel empire in huis haalden, maar er ook hun werk sterk door lieten inspireren – en bij de koningshuizen. Ook ons eigen koninklijk paleis heeft veel meubelen in empirestijl.” Met zijn antiekzaak ‘The Antique Room’ verwierf Patrick Declerck wereldfaam. Tot zijn klanten behoren internationaal bekende filmen muzieksterren en royals, maar zoals het een antiquair betaamt, blijft hij daar uiterst discreet over. Vanwege zijn internationale netwerk werd hij in 2004 aangezocht door Het Greet Rouffaer Huis om er directeur te worden. Weinigen in de antiekwereld weten dat Patrick Declerck grote affiniteit heeft met brandwondenpatiënten. In 1974 was hij een van de over-


90

91

“Ik merk dat er in de kunstwereld weer behoefte is aan realisme. De tijd van het abstracte, van de grote witte of gekleurde vlakken is voorbij. Men wil weer zien wat de kunstenaar kan.”

levenden van de brand in het internaat van het Heilig-Hart college in Heusden, waarbij 23 medeleerlingen omkwamen. Een drama dat de toen dertienjarige Patrick Declerck voor het leven tekende.

Bewogen vriendschappen

“Ik heb dat drama weliswaar overleefd, maar ik ben er niet ongeschonden uitgekomen. Daarbij komt nog dat ik enkele maanden eerder mijn beste vriend had verloren. Jaak en ik wachtten elkaar steeds op om samen naar de lessen te gaan. Toen hij op een maandagochtend niet kwam opdagen, riep de leraar me bij zich. Hij overviel me met slecht nieuws: Jaak was de vorige avond gestikt in bad. Hij voegde aan die trieste boodschap toe dat het voor mij trouwens niet goed was om me te veel te hechten aan een enkele vriendschap. Dat ik beter meerdere vrienden zou maken. Ik dacht daarover na en vond dat die leraar misschien wel gelijk had. Ik begon meer op te trekken met andere medeleerlingen. Door de brand was ik enkele maanden later in een klap al mijn vrienden kwijt. Daarna wilde ik geen vrienden meer maken, uit angst ze te verliezen. Mijn middelbare schooljaren waren zeer eenzaam. Van psychologische opvang was geen sprake. Op school werd het drama gewoon doodgezwegen. Pas decennia later, in Het Greet Rouffaer Huis, heb ik erover kunnen praten. Het werk dat ik in Het Greet Rouffaer Huis heb gedaan, was zeer

dankbaar. Toen ik er begon, zat de vzw in zware financiële moeilijkheden en had het medisch team ontslag gegeven. Ik heb de vzw opnieuw financieel gezond gemaakt en ervoor gezorgd dat er weer een medisch team kwam. De gesprekken die ik in die periode als directeur voerde met hooggeplaatsten, waren geen zakelijke gesprekken: ze kwamen uit de buik. Ik heb na de ramp in ’74 altijd ergens in mijn achterhoofd gehouden dat ik iets moest doen met wat ik had meegemaakt. Het is mijn vaste overtuiging dat je met alles wat je in je leven meemaakt, iets positiefs kunt doen. Ik wilde de kans grijpen als ik ze zou krijgen. Dit was mijn kans. Wat ik voor Het Greet Rouffaer Huis heb kunnen doen, gaf me niet alleen voldoening, ik heb er ook erkenning voor gekregen in de vorm van verschillende onderscheidingen. Na vier jaar was mijn taak ‘volbracht’. Ik had nog tot het einde van mijn dagen directeur van Het Greet Rouffaer Huis kunnen blijven, maar ik zocht naar een andere uitdaging.

Eros

Tijdens een eindejaarsvakantie in Nicaragua met oud en nieuw 2007-2008, nam ik de beslissing om met iets totaal nieuws te beginnen. Het idee rijpte al een tijdje in mijn hoofd en ontstond mede door mijn contacten met brandwondenpatiënten. Ik wilde een kunstgalerij starten met het concept ‘mannen en vrouwen in de kunst’, zowel antiek als hedendaags, met de nadruk op sensua-

liteit en verleiding. Het mooie uiterlijk, het mannen- en vrouwenlichaam in al zijn schoonheid moest centraal staan. Voor mij zijn er geen lelijke mensen. Schoonheid of mooi zijn, heeft niets met perfectie te maken. Brandwondenpatiënten zijn uiterlijk en innerlijk getekend, maar daarom zijn ze niet minder mooi. In mei 2010 stond in de Wolstraat aan het Conscienceplein in Antwerpen een pand te koop, een schitterende buurt voor de galerij zoals ik ze in mijn hoofd had. Ik heb het pand laten renoveren en in november 2010 is ‘Wo-Men in Fine Art’ open gegaan. Het werd een instant succes. Blijkbaar is er een zeer grote behoefte aan sensualiteit, en zijn veel mensen op zoek naar mooie mannelijke naakten, omdat die zeldzaam zijn. Ik merk ook dat er in de kunstwereld weer behoefte is aan realisme. De tijd van het abstracte, van de grote witte of gekleurde vlakken is voorbij. Men wil weer zien wat de kunstenaar kan.” ‘Wo-Men in Fine Art’ combineert permanente met tijdelijke tentoonstellingen. Patrick Declerck is bijzonder blij en trots dat hij voor mei 2012 de internationaal gerenommeerde Italiaanse kunstenaar Matteo Pugliese heeft kunnen strikken, die vooral gekend is door zijn reeks ‘Escape from the Wall’.

Door de muur

“Ik voel me sterk met Pugliese verbonden. Hij was een uitstekend tekenaar en werd ontdekt door Disney en Warner Brothers, maar kreeg toen een ongeval en geraakte verlamd. Achteraf begon hij met het maken van bronzen, die hij verwerkte in de reeks ‘Escape from the Wall’. Het is een oproep om wat er ook gebeurt, iets van je leven te maken. Blijf niet in je schulp zitten, maar doe iets, en breek door die muur. Dat is ook wat hij me vertelde toen ik hem enkele maanden geleden ontmoette in Milaan. Het klikte meteen tussen ons.” Na meer dan vijfentwintig jaar aan de top blijft Patrick Declerck nog altijd een buitenbeentje in de kunst- en antiekwereld. Op beurzen of salons zie je hem niet, noch als bezoeker, noch als


92

De favoriete adressen van

Patrick Declerck Eten en drinken

exposant: “Ik kijk nooit naar wat anderen doen en ik houd me niet bezig met wat anderen over mij denken. Ik ben bezig met kunst en kunstenaars, niet met beurzen. De enige beurs die ik bezoek, is de TEFAF in Maastricht, omdat je daar in een enkele grote ruimte de wereldtop bij elkaar hebt. Maar ik houd geen rekening met trends of met wat de markt wil. Wat voor mij primeert is wat ik zelf mooi vind. Ik houd van schoonheid en elegantie. Elegantie gaat trouwens verder dan kleding. Het gaat vooral over uitstraling, taalgebruik, wellevendheid, de manier waarop je met anderen omgaat. Ik geniet nu het meest van al van vriendschappen. Ik durf me nu wel hechten aan vrienden. Ik geniet nu dubbel van de vriendschappen die ik heb opgebouwd, omdat ik me er zeer sterk van bewust ben dat het allemaal elke dag kan ophouden. Veel mensen stellen de mooie dingen uit ‘voor later’. Maar het is nu dat je het moet doen. Onbewust heb ik in mijn leven altijd gekozen voor de dingen die ik graag deed en die voor mij waardevol waren. Soms moet je daarvoor de moed hebben om te durven veranderen, maar het is de enige manier om het leven ten volle te beleven.” ■

• Caffè & Pasticceria Cova, Via Montenapoleone 8 in Milaan. Hier vind je de elegantie, de sfeer en de smaak van het begin van de twintigste eeuw terug. www.pasticceriacova.com • Sjalot & Schanul, Oude Beurs 12 in Antwerpen. Hier voel ik me gewoon thuis, eerlijke keuken. www.sjalotenschanul.be • Salon de Thé Claude, Scheldestraat 79 in Antwerpen. Genieten van thee en macarons. www.salondetheclaude.be • Le Zoute Zoen, Zirkstraat 23 in Antwerpen. De enige echte Belgische keuken. • ’t Zilte in het MAS, Hazenstedenplaats 1 in Antwerpen. Vroeger ging ik naar Mol voor deze topchef en de gastvrouw, nu is dit restaurant de trots van Antwerpen. www.tzilte.be • Brasserie Noord, Grote Markt 24 in Antwerpen. In de zomer het mooiste uitzicht over de Grote Markt. • LoJoLa, Hendrik Consienceplein 14 in Antwerpen. De beste taart en koffie en tot nu toe het best bewaarde geheim van ’t stad.

Winkels • Tensen juweliers, Schuttershofstraat 2 in Antwerpen. Ik hou van mooie uurwerken. www.tensenjuweliers.be • Helsen Tailors, Kapelstraat 13 -15 in Hasselt. Een adres dat ik van papa meekreeg. www.helsenhasselt.be • Wittamer, Grote Zavel in Brussel. Elk diner thuis eindigt met gebak van Wittamer. www.wittamer.com • Stavit Mor Interiors, Lambermontplaats 17 in Antwerpen. Zij verzorgde de renovatie en inrichting van mijn zaak.

Wellness

Het Patrick Declerck Fonds

• Hammam Nuredin in Damascus. De oudste hamam ter wereld, in gebruik sinds 1150. Ik liet mezelf er verwennen in 1988. Een onvergetelijke ervaring.

Het Patrick Declerck Fonds heeft als doel financiële steun te verlenen aan kinderen met brandwonden. Het werd in het leven geroepen voor families die de dure behandelingen niet kunnen betalen, voor bijzondere zorgen en voor psychologische begeleiding en opvang. Het werkt onder de vleugels van Oscare (Nazorg- en onderzoekscentrum voor brandwonden en littekens). www.oscare.be

• Museu dos Coches in Lissabon. Indrukwekkende verzameling koetsen. www.museudoscoches.pt • Hôtel des Invalides in Parijs. Waar je de tombe van Napoleon vindt. www.invalides.org • Musée Pol Mara in Gordes. De Fransen die zo fier zijn op onze Antwerpse schilder. www.avignon-et-provence.com/museums/

Musea

musee-pol-mara/

Genieten  

artikel in Genieten Januari 2012