Page 1


ΝΕΟ ΦΕΓΓΑΡΙ (NEW MOON) ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ (FULL MOON)

ΔΕΥΤΕΡΑ MONDAY * MONTAG * LUNES ΤΡΙΤΗ TUESDAY * DIENSTAG * MARTES ΤΕΤΑΡΤH WEDNESDAY * MITTWOCH * MIERCOLES ΠΕΜΠΤΗ THURSDAY * DONERSTAG * JUEVES ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ FRIDAY * FREITAG * VIERNES ΣΑΒΒΑΤΟ SATURDAY * SAMSTAG * SABADO ΚΥΡΙΑΚΗ SUNDAY * SONNTAG * DOMINGO


Τρ Κυ Δε Δε Τε Κυ Δε Πε Δε Τε

01.01 06.01 18.03 25.03 01.05 05.05 24.06 15.08 28.10 25.12

Πρωτοχρονιά Τα Φώτα Καθαροδευτέρα 25η Μαρτίου Πρωτομαγιά Πάσχα Αγίου Πνεύματος Δεκαπενταύγουστος 28η Οκτωβρίου Χριστούγεννα


Τις μεγαλύτερες ήττες τις ζήσαμε σε μπαρ κατάμεστα που αντί να βρούμε, χάσαμε φίλους και στις γωνίες φιλήσαμε λεπρές καλλονές κατεβάσαμε ολάκερες μποτίλιες προσμένοντας πως θα ξυπνήσουμε αλλιώς τραγουδήσαμε κομμάτια που μισούσαμε αλλά μάθαμε πως στην πτώση την μεγάλη κοιτάς ταβάνι . Τις μεγαλύτερες νίκες τις ζήσαμε σε παρέες που στήσαμε γύρω μας και στην πρώτη ανάγνωση της θείας κωμωδίας μετρήσαμε τα νησιά κυνηγώντας τον τρελό έρωτα είδαμε ανατολές απαγγέλλοντας Ρεμπώ αλλά ξεχάσαμε πως τα ίδια έκαναν άλλοι τόσοι πριν από μας


1

2

3


4

5

6


7

8

9

10


11

12

13


14

15

16

17


18

19

20


21 22

23

24


25

26

27


28

29

30


31


Πλατεία Ηρώων

Κάτω απ’ τον πλάτανο πάνε κι έρχονται οι καφέδες οι κεφτέδες οι χαφιέδες Ξάφνου μέσα στο βουητό και με τα χέρια πίσω πιασμένα προσδίδοντας κατάσταση στοχασμού και χαλαρότητας περνάει ο Τρικ ΄ο τρελός΄ και μένω εκστατικώς με μισή σαρδέλα αμάσητη στο στόμα καθώς διαγράφει σιωπηλώς μεγαλειώδες τόξο ένα γύρο τα μαγαζιά της πλατείας


01

02

03


04

05

06

07


08

09

10


11

12

13

14


15

16

17


18 19

20

21


22

23

24


25

26

27

28


T rap Περί ανέμων και υδάτων  περί φραγμών κι αναστολών περί βρεγμένων γάτων  .............................................................  περί εθνοκαθάρσεων περί εθνοκαθαρμάτων  φαΐ κοιλιά περίδρομον θυτών επί πτωμάτων  περιφραγμένων ηδονών ανθρώπων αδυνάτων .............................................................  αχόρταγο αλληθώρισμα εις άγραν θεαμάτων  αυγής χρυσής αυγόφιδης κι ασφάλειας ταγμάτων  αλλόφωνων μεταναστών κεντήματα θανάτων .............................................................  περί επιβίωσης φυγή ζωή μέχρις εσχάτων  περίπου όπως πόλεμος περίπου όπως νάτον  μπροστά μας κι ας ανέμελα νομίζαμε φευγάτον


01

02

03


04

05

06

07


08

09

10


11

12

13

14


15

16

17


18

19

20

21


23

22

24


26

27

28


29

30

31


Σχέσεις ήλιος με δόντια

Στις βεσπασιανές, κατά την αφόδευση, ακούγεται Γιο Γιο Μα. Προσπαθεί να ελευθερώσει ένα κατάλευκο πουλάκι που πετάει στο δωμάτιο. Ναύτης με σχήμα αλληγορικό, παράδοξος σαν instalation. «Γκιώργκο, Γκιώργκο», στο καπαλί τσαρσί, «όλο το Ντητρόιτ δικό σου, όποιο αμάξι θέλεις»


01 05 02

06 03

04

07


08

09

10

11


12

13

14


15

16

17

18


19

20

21


22

23

24

25


26

27

28


29

30


«Τιτίκα, Τιτίκα » ούρλιαξε το γραΐδιο κατά το καλντερίμι Μα η Τιτίκα απέδρασε μα η Τιτίκα φεύγει Στο γάλα το κρουστό στο φλύαρο το χάδι ξένες γατούλες θα πνιγούν


01

02


03

04

05


06

07

08

09


10

11

12


13

14

15

16


17

18

19


20

21

22

23


24

25

26


27

28

29

30


31


Στα χέρια της κύματα φωτιάς όταν τα μεγάλα σκοτάδια κατεβαίνουν στα πέλαγα και τα κύματα μουνταίνουν στις στεριές, στις ξέρες, στους κάβους ανοίγουν κάτι φωτεινά μάτια – όχι για να δουν, για να τα δούνε Χαράζουν τον δρόμο σε σκαριά περαστικά και ράθυμα που βαδίζουν σε υφάλους πλεγμένους στα μαλλιά σου. Εικοσιεπτά μέρες και σχεδόν άλλες τόσες νύχτες - λίγες παραπάνω για να μη σου λέω ψέματα ασκήτευα στις ερημιές, χαμένος από τον κόσμο μεταξύ ουρανού και θάλασσας με καιρούς ενάντιους, τριγύριζα στα βουνά με ολόλευκη σημαία αναζητώντας εχθρούς να παραδοθώ να με κουρσέψουν πειρατές να με λεηλατήσουν σαν πόλη απροστάτευτη με τους φρουρούς της να κοιμούνται στις επάλξεις. Ένας ακόμα φτωχός πρίγκιπας, χωρίς πανοπλία και στρατό δίχως λάβαρα, σημαίες, μουσικές στο βουητό της θάλασσας ριγμένος με πόδια ματωμένα, από χαρακιές στιγματισμένα και πρόσωπο γεμάτο ρυτίδες. Μα ούτε εχθρός, ούτε πειρατής δε φάνηκε σ’ αυτό τον αρμυριασμένο τόπο. Μονάχα ο φάρος που σου έλεγα –φωτογραφία σε κάποιο φτηνό ημερολόγιο-…


Διάβαση της Αφροδίτης του 2012 (α dramatic paradox) Ουρανός fondu enchaîné τζίτζικας λευκός  τραβάει πίσω το τέμπο  οι πέτρες είναι εύθραυστα πρόσωπα  Έρως ταχύρυθμη εκπαίδευση καίω το μυαλό μου officer Γριά Βάθρα  δείξε μου το δρόμο μετέωρο θέλω ήδη  ποδηλατεί  την Αλεβάντζα ρωτάω πάλι το σάος 


01

02


03

04

05

06


07

08

09


10

11

12

13


14

15

16


17

18

19

20


21

22

23


24

25

26

27


28

29

30


Οι πόρτες κλαίνε χωρίς θόρυβο, εγώ τις κλείνω ερμητικά να μην ακούγεται ο παπαγάλος. Ακόμα η θέση δίπλα σου παραμένει κενή, δυο ώρες και κάτι μετά το τελευταίο καληνύχτα. Θα ανοίξεις τα μάτια σου (αυτά που δεν αφήνεις να γελάσουν όχι κάποια άλλα) και όλα θα φαίνονται όπως τα άφησες. Πέρασε όμως μια ακόμα ανατολή που δεν την είδαμε, εκείνες τις ώρες που ο αποσπερίτης πάει κι αυτός για ύπνο. Μια μέρα λοιπόν, σε ένα ύψωμα μακριά από την Αθήνα , θα ακούσουμε μαζί το τελευταίο του χασμουρητό. Μέχρι τότε θα λέω ψέματα σε όλους για την αναγκαιότητα της αποταμίευσης ενώ εγώ θα έχω κρυμμένη την πιστωτική στην κωλότσεπη μαζί με την απόδειξη για τα εισιτήρια των καλοκαιρινών μας διακοπών… Αν και παιδί, αρνούμαι να μετρήσω τα άστρα, θα βγάλω καντήλες μου έλεγε η γιαγιά. Ο άγνωστος χ, με όλους τους συντελεστές βαρύτητας να δυσκολεύουν το περπάτημά του, παραπατάει στα μαρμαρόσκαλα του λιμανιού, μα πιάνεται από χαρτόβαρκες μουσκεμένες που επιπλέουν –ξέρεις εσύ-. Εκεί λοιπόν στο νησί, δεν θα με φοβάσαι. Έτσι γυμνός όπως θα είμαι, έτοιμος να καταρρεύσω μέσα στο πρώτο μελτέμι, θα μαζεύω ψάρια στους ώμους μου, κοπάδια ολόκληρα από δαύτα, και μύδια χιλιάδες σε κάθε μακροβούτι θα σου φέρνω. Ροβινσώνας με απόχη και καμάκι, μονάχοι να μυρίζουμε τον θεό Ποσειδώνα να ταλαιπωρεί αιώνια τον δύσμοιρο Οδυσσέα.


Και είπες: Τα rooms to let είναι για τους τουρίστες. Τα ξενοδοχεία είναι για τους λεφτάδες. Οι παραλίες για τα παιδιά. Τα ηλιοβασιλέματα για τους ερωτευμένους. Τα κάμπινγκ για τους εναλλακτικούς. Απόμεινε τόπος για εμάς; Θα σε πάω εκεί στην ψηλότερη κορφή των Κυκλάδων να έχει αγνάντι και δυο-τρία αγρίμια για παρέα, να έρχονται οι μυρωδιές από τα εμπορικά της Φοινίκης, να γευτούμε χώμα ανακατεμένο με αρμύρα, να ακούσουμε τους σταυροφόρους και τους πειρατές. Κι όταν γυρίσουμε θα κολυμπάμε ακόμα και μέσα στον ηλεκτρικό γυμνοί, όπως θα ανηφορίζουμε για τα Εξάρχεια κάπου στην ακαδημίας θα σου κάνω δώρο ένα μεγάλο κογχύλι που θα ακούς μέσα σ’ αυτό το γέλιο σου. ΥΓ Εκεί στην ψηλή την κορφή θα σε στριφογυρίσω, κι ας πέσουμε…


Υμνούμεν Σε, ευλογούμεν Σε ω βιταμίνη Σε


01

02

03

04


05

06

07


08

09

10

11


14 13

12


15

16

17

Νους γυμνός μόνο μιά πέτρα ένα φύλο

18


19

20

21


22

23

24

25


26

27

28


29

30

31


01


04

03

02


05

06

07

08


09

10

11


12

13

14

15


16

17

18


19

20

21

22


23

24

25


26

27

28

29


30

31


Σχεδίασα την πορεία μου μετά από πολύωρη μελέτη των χαρτογραφημένων υφάλων του κορμιού σου Δεν έφτανε Υπολόγισα τις πιθανότητές σου δεσμευμένες κι ανεξάρτητες με ακρίβεια τάξης χιλιοστού και συγκεκριμένα του χιλιοστού σου ΟΧΙ Δεν σου έφτανε Τέλος ανακάτεψα ξανά και ξανά την τράπουλα εκμηδενίζοντας το ενδεχόμενο τυχαίου σφάλματος. Δεν μου έφτανε Και αφού ολοκλήρωσα το μεγάλο σχέδιο το σίγουρο πήρα τηλέφωνο δυο φίλους και πήγαμε να πιούμε Πως ήπιαμε ότι σε λένε;


ΤΟ ΛΑΛΕΙΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΓΑΝ Το κατηχητικό του Μέσσι απεφάνθη: ένδειξη φιλίας αποτελεί το ελευθέρως πέρδεσθαι Φίδι δάγκωσε στήθος μοντέλου και ψόφησε η Χαζεψούτ ή Μεθοτρεξάτη

Ο παππούς έχει ποίηση Τα χέρια του γράφουν αναβολή

01


02

03

04

05


06

07

08


09

10

11

12


15

14

13


16

17

18

19


20

21

22


23

24

25

26


27

28

29


30


Κραυγές που αποτυχημένα προσπαθούν να αντικαταστήσουν λόγια που ξεχάστηκαν σε κάποιο σινεμά και μας έχουν στήσει μια ώρα, εδώ στην πλατεία την σκοτεινή μες στο ψιλοβρόχι. Αέρας παγωμένος λες και γεννήθηκε το ξημέρωμα, δυο χριστοπαναγίες βιαστικές μην μας ακούσουν τα παιδιά, ένα σιδερένιο κρεβάτι με εσάρπες τυλιγμένες στα κάγκελα, ξέστρωτο πάντα, ίσως βρώμικο αν και το ελάχιστο φως της πλατείας δεν επιτρέπει τέτοιες παρακινδυνευμένες προβλέψεις. Αυτό είναι το σκηνικό και στο περιγράφω για να μην πεις πως δεν σε προειδοποίησα. Εδώ προσπαθώ να πείσω τους γνωστούς μου –ενίοτε και δυοτρεις περαστικούς- πως θα σου κλέψω ένα φιλί , στο δέκατο τρίτο φεγγάρι της χρονιάς.


03

02

01


Κύριε δήμιε Ε κύριε δήμιε

04

Έχω μια τελευταία επιθυμία Να είχαν όλες τους ένα στόμα να το φιλούσα με μιας και να ξεμπερδεύαμε Αυτές μαζί μου

Και γω εντελώς

05

06


07

08

09

10


11

12

13


17 16

15

14


20 19

18


21

22

23

24


27 26

25


29

30

31


C. FABRITIVS Δεν είν’ καιρός ακόμα να πιάσω το ξυράφι να σφάξω το πουλί Σωστά μιλάει ο δάσκαλος: έχει και το σκοτάδι τον ίσκιο του Αλλά πάλι, πώς θα δείξω με πινελιές χωρίς αφαίρεση αυτού που με κοιτάζει από αυτόν που εγώ κοιτάζω πώς θα εφεύρω το πρόσωπό μου; Όχι, αυτό το πορτρέτο είναι - φοβάμαι - η εισαγωγή μιας άλλης πράξης Όσο πλησιάζω εμφανίζεται η παλέτα τα χέρια μου ζητούν το ξυράφι τα βήματά μου οδηγούν στην πυριτιδαποθήκη από το 1654 στο 1888 Δεν είν’ καιρός ακόμα...


Όσο κι αν φεύγω, και προσπαθώ να θυμηθώ την αρχή, μόνο η γεύση του τέλους μπορεί ακόμα να μουδιάζει τη γλώσσα μου. Πόσες φορές δεν σου ζήτησα απλά να ανοίξεις το παράθυρο περιμένοντας ένα καλύτερο αύριο και ζώντας το πιο αισιόδοξο παρόν. Έχουμε αρχίσει και οι δυο να βλέπουμε ποιος κάθεται απέναντί μας στο σινεμά κι έτσι σιγά-σιγά, μπορούμε να χαϊδέψουμε τις κάλτσες του ή να τον ξυπνήσουμε στη μέση της νύχτας για να μας φέρει ένα ποτήρι νερό. Και ενώ εσύ τρέχεις με 180 στην εθνική εγώ μπορώ ακόμα να σπριντάρω στα γύρω στενά και να εκτοξεύομαι απ’ την μπάρα εκφορτώσεων πάνω απ’ τον Στρέφη. Αποκλεισμένος για 2-3 μήνες –δεν έχει μεγάλη διαφορά- να προσπαθώ να ανοίξω δρόμο μες στην έρημο Η ανεμοθύελλα όμως δεν ξέρει να ερωτεύεται… Οι εξετάσεις για την Εδέμ αναβάλλονται καθημερινά και πλησιάζει η στιγμή που θα καταχωρηθούν στα αζήτητα του Υπ. Δημόσιας και Ιδιωτικής Τάξης. Μερικές φορές… Το ξέρουμε και οι δύο έχεις μια επιλογή και το χειρότερο: την έχεις μόνο εσύ. Έτσι και εγώ την έπαθα και τώρα προσπαθώ να βρω το πρόβλημα για την λύση που έχω. Αδερφέ δεν ξέρω αν ακούς, σου μιλάω απ’ το υπόγειο και έξω βρέχει. Σε παρακαλώ μην μ’ αφήσεις να αποτύχω. Δεν θα με αντέξω.

Χερουβείμ που ανασαίνουν μέσα στο στόμα σου, παραισθήσεις φτιαγμένες από ό,τι πιο αληθινό υπάρχει στη ζωή μου και μια επιγραφή Νέον –φτηνό υπέροχο φωςμε το όνομα της μοναδικής ζωής που δοκίμασα για χρόνια. Μικρή μου σταμάτα να ψάχνεις στα φωτεινά μέρη του κόσμου αυτό που ξέρεις να κάνεις τόσο καλά από παλιά: να μας δείχνεις τα αστέρια. Υπήρξαν στιγμές που νόμισα πως θα σε χαρώ αλλά εσύ επιμένεις να ξυπνάς νωρίτερα από εμένα. Καλή σου νύχτα λοιπόν και άσε το παράθυρο ανοιχτό, άσε μάλλον όλα τα παράθυρα ανοιχτά για να μπορούν να μπουν στο σπίτι σου οι κλέφτες και να κάνουν το πιο ωραίο πάρτυ που έγινε ποτέ. Ακόμα όμως και μακριά απ’ όσα έχουμε ζήσει, ποτέ δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε αλλιώς. Και χορεύοντας ένα ταγκό εγωισμών ανεβαίνουμε διαρκώς με μόνη ελπίδα να ξεπεράσουμε το ψυχολογικό φράγμα των 15.000 αποχωρισμών, Υπήρξα ηθοποιός που αγάπησε μονολόγους.


ξυπνώ μέσα στο λευκό χαλασμένο φως των τοίχων παρατηρώ και προσπαθώ να θυμηθώ όνειρο ήταν; ο αστρικός θόλος τα βράδια, το θυμάρι, η άμμος, το κύμα δεν μπορεί.. έχω τα σημάδια του ήλιου στο δέρμα μου, τις μουσικές της φύσης στ’ αυτιά μου, το φώς του φεγγαριού στα μάτια μου μπροστά. δεν μπορεί.. κι εσυ; όνειρο ή ονειρεμένος; Χορεύω στροβιλιζόμενη δίχως μορφή Γύρω από τον φωτεινότερο των Διδύμων Με την υφή του ιδρωμένου κορμιου και τη λαγνεία στα ακροδάχτυλα Σκορπισμένο σώμα σε κομμάτια που το καθένα αναπνέει / Μόνο / Αυτόνομο Τρεφόμενο από τα κύτταρα των δικών σου κομματιών και αντίστροφα Σε μια συνεχόμενη άχρονη ανταλλαγή Σε μια φυσική ροή ζωντάνιας και θανάτου Ρουφάει ΓεμίΖει – Ζει Δίνει. Ξεψυχά. Παίρνει. Ανασταίνεται. Κι εκρήγνυται ονειρεμένος; ονειρικός.. Το δωμάτιο ένα κουτί πια που ίσα με χωρά Ψάχνω στα χέρια μου για τις υφές Μόνο το όνειρο μένει σαν ιδέα... Αναπαράγεται...Συντηρεί... Ώσπου κι αυτό να ξεθωριάσει στο χωροχρονικό τίποτα Στο κουτί της λήθης όπου όνειρα στοιβάζονται στριμωγμένα Μέχρι που γίνονται ρευστά / μια μάζα Κολυμπώ πετώντας ως το επόμενο Με νέα πνοή αναδύομαι Πάντα έρχεται...Και ποτέ... Δεν μπορεί...


01

02

03


04

05

06

07


08

09

10


11

12

13

14


17 16

15


18

19

20

21


22

23

24


25

26

27

28


29

30


Αυτοχειρία Ας γίνουμε ρεαλιστές, ας επιλέξουμε την αυτοχειρία! Αυτοχειρία παναπεί να σπέρνεις με τα χεράκια σου τη χέρσα γη, να ψαύεις στο σκοτάδι πράγματα, ζώα, πρόσωπα δίχως φόβο μη φαγωθούν τα δάχτυλά σου, να σκάβεις την ψυχή σου, όπως ο σκύλος το χώμα, θάβοντας και ξεθάβοντας κόκαλα από τις οδύνες των ανθρώπων. Αυτοχειρία δεν παναπεί αυτοκτονία.


01


02

03

04

05


06

07

08


09

10

11

12


13

14

15


19 18

17

16


20

21

22


23

24

25

26


27 28

29


30

31

Αφού σου έφερα το αύριο σήμερα, π ά ε ι κα ι τ έ λ ε ι ω σ ε . Στο απέδειξα. Είμαι ένας μάγος Είμαι ένας μάγος που δεν του χει μείνει αύριο


nomi

isimler

bloc- notes

emrin

endereço

namnet

телефоны

адреса

números de teléfono

nomi

adres defteri

nazwę + numer telefonu

e-mail


nomes

e-mail

τηλέφωνα

Namen

adresses

σημειώσεις

notes

ονόματα

inoa

telefonnummer

Opmerkingen

Anmarkingarna


Eleni Tsim

Lef Kiort

Toma Dimovski

Kostas Kalimeris

Geo Tsao

Stavrou Str

Pesso

Kokkinos Vatraxos

nans

corpse exquisite 6 ατόμων

domnam + παράσιτο

Κ.Τ. Μιχάλης + παράσιτο

vi 2

χρήστος τσεγγελίδης

alexartia


Is la sokirre

nik+ παράσιτο

Kole Manev

PO - LEE: _ Τις μεγαλύτερες ήττες... _ Κύριε δήμιε… _ Οι πόρτες κλαίνε χωρίς… _ Σχεδίασα την πορεία μου… _ Κραυγές που αποτυχημένα… _ Όσο κι αν φεύγω... _ Αφού σου έφερα... Tome Rapovina: _ Πλατεία Ηρώων _ T rap Yavasoglou: _ Σχέσεις ήλιος με δόντια _ Διάβαση της Αφροδίτης του 2012 (α dramatic paradox) _ Υμνούμεν σε _ Νους γυμνός _ ΤΟ ΛΑΛΕΙΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΓΑΝ domnam + evi evan + παράσιτο: _ Γύμνασα τα μάγουλά μου…

Κ.Τ. Μιχάλης + παράσιτο

evi evan: _ ξυπνώ μέσα στο… Κ.Τ. Μιχάλης: _ Ποτέ δε θα βγω από... _ Κύματα σα ράγες ψυχοραγούν _ Θεωρίες διδαχής _ ΠΕΖΟ _ Ξυπνάω – αφηγούμε – ξυπνάω _ Θα τρελαθώ… _ Μαύρη πόλη Κυριάκος Ραμολής: _ « Τιτίκα, Τιτίκα… _ C. FABRITIVS _ Αυτοχειρία last Dan: _ αντί για σπίτι με κήπο... Αντρέας Ζαφειρόπουλος: _ Ο Χρόνος


Diary 2013  

πατ κιούτ προντάξιονς 208 σελίδες μέγεθος _ 12,5 cm x 15,5 cm δέσιμο _ ραφτό Illustrated editions of a contemporary artists collective ba...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you