Issuu on Google+

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΑΣΠ

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΑΣΟΕΕ

«΢ΩΣΗΡΗ΢ ΠΕΣΡΟΤΛΑ΢» Τρίτη 20-9-2011

Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι, Παρά τους δημόσιους πανηγυρικούς λόγους της κυβέρνησης και της Υπουργού Παιδείας, για την ψήφιση με διαδικασίες εξπρές του νέου Νόμου-Πλαισίου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην πραγματικότητα πρόκειται για μια μαύρη σελίδα στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλίου. Σχεδόν 30 χρόνια πριν, η τότε κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου με το νόμο 1268/82 ξεθεμελίωνε από τα πανεπιστήμια τον δεσποτισμό και την αυθαιρεσία της έδρας και του καθηγητικού κατεστημένου που πορεύθηκαν χέρι-χέρι με τη χούντα, εισάγοντας πέρα από την αναμετάδοση της γνώσης και την αναζήτηση της γνώσης, την έρευνα, και τη διαπανεπιστημιακή συνεργασία μέσα και έξω από τη χώρα. Απελευθέρωσε δυνάμεις που συνέβαλαν στην άνοιξη του ελληνικού πανεπιστημίου και στις αλλαγές στην ελληνική κοινωνία. 30 χρόνια μετά, μια κυβέρνηση που εξελέγη με τη σημαία του ΠΑΣΟΚ ξεθεμελιώνει, με συναίνεση προς τη δεξιά και την ακροδεξιά, το δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό πανεπιστήμιο. Πλήττει με τον πιο χυδαίο τρόπο την ίδια τη δημοκρατική κουλτούρα και παράδοση που καλλιεργήθηκε και εμπεδώθηκε χάρη στον 1268/82. Κυβέρνηση, αντιπολίτευση και κατεστημένα ΜΜΕ πανηγυρίζουν για την επίτευξη της πολυπόθητης «ιστορικής συναίνεσης» πάνω στα ερείπια της δημόσιας ανώτατης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η συναίνεση της κυβέρνησης με τη δεξιά και την ακροδεξιά, όμως, δεν τυγχάνει της λαϊκής συναίνεσης. Διχάζει τον ελληνικό λαό και συναντά την εχθρότητα των πιο πρωτοπόρων τμημάτων του και δη της νέας γενιάς. Ο νέος νόμος προωθήθηκε μέσω ενός κατ’ επίφαση εθνικού διαλόγου, με απώτερο στόχο την υπαγωγή του δημόσιου ελληνικού πανεπιστημίου στην παραπαίουσα στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού. Η αντιπροσωπευτική συμμετοχή του συνόλου των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας στη διοίκηση των Πανεπιστημίων προβάλλεται σήμερα ως η ρίζα του κακού, που γέννησε τη διαπλοκή και τη διαφθορά και για το λόγο αυτό “επιβάλλεται να καταργηθεί”. Προωθείται λοιπόν, μια ακραία νεοφιλελεύθερη λογική που επιδιώκει τη “συμμόρφωση” των Πανεπιστημίων στις απαιτήσεις της αγοράς, λειτουργώντας στα πρότυπα μιας Ανώνυμης Εταιρείας. Θα πρέπει να επισημανθεί, ότι η ίδια η κυβέρνηση προεκλογικά δεσμευόταν τόσο για την απόσυρση του νόμου της Γιαννάκου, όσο και για την αύξηση της χρηματοδότησης στην Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ, πάγια αιτήματα της ακαδημαϊκής κοινότητας. Με την ψήφιση του “νόμου” η τελευταία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έπραξε το ακριβώς αντίθετο, ενισχύοντας τη συντηρητική και αυταρχική λογική που διέπνεε το νόμο της Γιαννάκου μειώνοντας αντίστοιχα την ευθύνη της Πολιτείας για επαρκή χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων. Το θεμελιώδες, μάλιστα, ζήτημα που αφορά τη διαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων από τα ίδια τα πανεπιστήμια, όχι απλά δεν επιδιώκεται να λυθεί, αλλά αντίθετα αφαιρούνται δικλείδες ασφαλείας και ελέγχου που υπήρχαν μέχρι σήμερα. Κι αυτό γιατί, δίνονται υπέρμετρες εξουσίες σε ένα ολιγομελές όργανο, όπως το Συμβούλιο Διοίκησης, στο οποίο μάλιστα οι πρωτοβάθμιοι καθηγητές εκπροσωπούνται συντριπτικά εις βάρος των υπολοίπων μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας. Η διαπλοκή, όμως, που αναμφισβήτητα υπάρχει στους κόλπους των πανεπιστημίων, προέρχεται πρωτίστως από εκείνη τη μερίδα πρωτοβάθμιων μελών ΔΕΠ, οι οποίοι αποτελούσαν πάντα τους υπηρέτες του συστήματος απορροφούμενη από τον εκάστοτε κομματικό μηχανισμό. Ο νέος μάλιστα νόμος είναι κομμένος και ραμμένος για τη διατήρηση και ενίσχυση τέτοιων «φέουδων» εντός των ιδρυμάτων, επαναφέροντας ουσιαστικά τον αναχρονιστικό θεσμό της έδρας. Η πρωτοφανής αφαίρεση δημοκρατικών κεκτημένων που συντελείται ολοκληρώνεται με την κατάργηση του


ακαδημαϊκού ασύλου, ενός θεσμού που έχει λοιδορηθεί όσο κανείς άλλος, ο οποίος στη βάση του προασπίζει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών εντός των πανεπιστημίων έναντι έξωθεν παρεμβάσεων. Η πληθώρα αντισυνταγματικών διατάξεων που διαπιστώθηκε από την ίδια την επιστημονική επιτροπή της Βουλής αγνοήθηκαν επιδεικτικά. Μια ακόμα ενέργεια πρωτοφανή στα ιστορικά χρονικά της χώρας μας, που απορρέει από τη μνημειώδη αυταρχική ιδεολογία του νόμου, αποτελεί η κατάργηση των δημοκρατικά εκλεγμένων διοικήσεων των ΑΕΙ. Όλες αυτές οι αλλαγές που επιδιώκουν να επιβληθούν δια της πυγμής και να αλλάξουν τη φυσιογνωμία και το ρόλο του πανεπιστημίου, θα πέσουν στο κενό. Η φοιτητική νεολαία που υφίσταται καθημερινά τις συνέπειες των πολιτικών επιλογών των κυβερνήσεων, που υποβαθμίζουν την ποιότητα των σπουδών της, δεν πρόκειται να ανεχτεί ούτε τη φίμωση ούτε το στραγγαλισμό των προσδοκιών της. Επιδιώκουμε την ανασύσταση της ΕΦΕΕ, προκειμένου το φοιτητικό κίνημα να πλέξει μία ευρύτερη πανεπιστημιακή ενότητα με σκοπό την υπεράσπιση του Δημόσιου Δημοκρατικού Πανεπιστημίου, δίνοντας τη μάχη μέχρις εσχάτων. Ήρθε η ώρα να δώσουμε τη μάχη μέχρις εσχάτων, για να μπορούμε να συνεχίσουμε να οραματιζόμαστε και να διεκδικούμε ένα καλύτερο πανεπιστήμιο, μια καλύτερη κοινωνία από αυτή που μας κληροδότησε το απερχόμενο χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα.

10 μεθοδευμένα βήματα του Νόμου Διαμαντοπούλου για την απορρύθμιση της Ανώτατης Εκπαίδευσης 1. Συντελείται ένα συνταγματικό πραξικόπημα, το οποίο παραβιάζει κατάφωρα το αυτοδιοίκητο των ΑΕΙ και πλήττει βάναυσα το δημοκρατικό τους χαρακτήρα. Εισάγεται ένας νέος θεσμός αυταρχικού τύπου, αυτός του ολιγομελούς Συμβουλίου Διοίκησης, στο οποίο συμμετέχουν: ένας διακοσμητικού χαρακτήρα φοιτητής, οκτώ (αποκλειστικά πρωτοβάθμιοι) καθηγητές καθώς και έξι εξωτερικά μέλη (αγνώστων λοιπών στοιχείων). Με τον τρόπο αυτό καταργείται το δικαίωμα λόγου και ψήφου στη Διοίκηση του Πανεπιστημίου της ακαδημαϊκής κοινότητας, (φοιτητές, μέλη ΔΕΠ, λοιπό εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό) και η ίδια η Σύγκλητος υποβαθμίζεται σε ένα θεσμικό όργανο με γνωμοδοτικό και μόνο χαρακτήρα. 2. Με το θεσμό του Συμβουλίου Διοίκησης πραγματοποιείται μία άνευ όρων παράδοση στα ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα, μέσα από τη δυνατότητα διορισμού επιχειρηματιών στη Διοίκησή τους. Χαρακτηριστικό δείγμα γραφής του Πανεπιστημίου, που οραματίζεται η Υπουργός Παιδείας, είναι η κυνική δήλωσή της στη Βουλή: «Γιατί να μη συμμετέχει στη διοίκηση του Πανεπιστημίου Πειραιά και ένας εφοπλιστής;» 3. Η κατάργηση του ασύλου, ενός δημοκρατικού κεκτημένου της κοινωνίας μας, αποτελεί σαφέστατο πλήγμα στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Είναι προφανές πως, μόνο σε απολυταρχικά καθεστώτα δεν υφίσταται θέμα ασύλου. Η θεσμική κατοχύρωσή του στην Ελλάδα με τον Νόμο 1268/82 αποτέλεσε ιστορική δημοκρατική κατάκτηση του λαού μας και το ανέδειξε ως αξιακό σύμβολο ελευθερίας και δημοκρατίας. 4. Περιορίζεται αισθητά η ήδη ανεπαρκής κρατική χρηματοδότηση προς τα Πανεπιστήμια τα οποία στη συνέχεια τίθενται σε αξιολόγηση με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Το Υπουργείο Παιδείας λοιπόν, σπρώχνει τα Πανεπιστήμια στην αναζήτηση πόρων από ιδιώτες, μέσω χορηγιών, “επώνυμων εδρών” και άλλων μεθόδων, χωρίς μάλιστα να αποκλείεται στο μέλλον και η επιβολή διδάκτρων. Στα πλαίσια αυτά θα δούμε σύντομα σε ελληνικό Πανεπιστήμιο έδρα «Λαυρέντη Λαυρεντιάδη» ή και χορηγία Siemens με ότι αυτό συνεπάγεται για την ελευθερία και την ανεξαρτησία στην έκφραση, στη γνώση, στην έρευνα. 5. Περιορίζεται ακόμη περισσότερο το δικαίωμα στη δωρεάν διανομή συγγραμμάτων. Απώτερος στόχος η πλήρης κατάργησή του (όπως άλλωστε προβλεπόταν στο αρχικό σχέδιο νόμου) και η μεταφορά του κόστους αγοράς στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. 6. Περιορίζονται οι δικαιούχοι φοιτητές για δωρεάν παροχή σίτισης και στέγασης, με πρόφαση το υψηλό δημοσιονομικό έλλειμμα, επιβαρύνοντας επιπλέον τον προϋπολογισμό της κάθε ελληνικής οικογένειας, που έχει παιδιά που σπουδάζουν. Επιβάλλουν συγκεκριμένα εισοδηματικά κριτήρια για το δικαίωμα στις δωρεάν παροχές όταν είναι σε όλους μας γνωστό ότι το ελληνικό φορολογικό σύστημα ευνοεί τους φοροφυγάδες τιμωρώντας τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα. Είναι λοιπόν προφανές, ποιες οικογένειες θα κληθούν και πάλι να επωμιστούν το κόστος από τον περιορισμό στη φοιτητική μέριμνα.


7. Επιχειρείται η μείωση του χρόνου σπουδών στο προπτυχιακό επίπεδο μέσω της προώθησης των 3ετών Bachelor. Επιπρόσθετα γίνεται σαφής η μεθόδευση μετατροπής των Πανεπιστημίων σε κέντρα επαγγελματικής κατάρτισης καθώς επιτρέπεται πλέον η διδασκαλία και σε άτομα που δεν έχουν στην κατοχή τους διδακτορικό δίπλωμα. 8. Καταργείται η δυνατότητα πτυχιακής εξεταστικής και εντατικοποιούνται τα προγράμματα σπουδών, κάτι που θα οδηγήσει σε επιπλέον επιμήκυνση του χρόνου ολοκλήρωσης των σπουδών. 9. Για πολλοστή φορά στοχοποιούνται οι αποκαλούμενοι αιώνιοι φοιτητές (άνω του 6ου έτους) και επιχειρείται η διαγραφή τους από το Πανεπιστήμιο για λόγους «εξοικονόμησης πόρων». Συνειδητά λένε ψέματα, καθώς κανένας φοιτητής άνω του 6ου έτους δεν κοστίζει ούτε ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό, αφού δε δικαιούται καμία δωρεάν παροχή (συγγράμματα, πάσο, σίτιση, στέγαση). Σε μια δημοκρατική και ελεύθερη κοινωνία το δικαίωμα για μόρφωση και για δια βίου εκπαίδευση δεν μπορεί να μπαίνει στο “κρ��βάτι του Προκρούστη” και να γίνεται βορά στους αδηφάγους νόμους της αγοράς. 10. Ο “Νόμος” αφενός νομιμοποιεί τους παράνομα ετεροαπασχολούμενους καθηγητές, αφετέρου ωθεί και τα υπόλοιπα μέλη ΔΕΠ να αναζητήσουν πρόσθετους πόρους από εξωπανεπιστημιακές πηγές. Η εξέλιξη αυτή θα οδηγήσει σε περαιτέρω υποβάθμιση της ποιότητας των σπουδών μας με προφανείς αρνητικές επιπτώσεις στην αξία των πτυχίων μας.

Η Ελληνική κοινωνία σε κρίση Η ελληνική κοινωνία τον τελευταίο χρόνο βιώνει τη βαθύτερη κρίση της από την εποχή της Μεταπολίτευσης. Η οικονομική ύφεση έχει προκαλέσει μια άνευ προηγουμένου μείωση του πραγματικού εισοδήματος της ελληνικής οικογένειας, καθώς και την κατάρρευση των προσδοκιών μιας ολόκληρης γενιάς για ένα καλύτερο μέλλον. Η λαϊκή οργή και αγανάκτηση είναι δεδομένη και αυξανόμενη, καθώς δεν υπάρχουν απτά αποτελέσματα στο μέτωπο της πάταξης της φοροδιαφυγής, της φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας, της δήμευσης της περιουσίας των πολιτικών και δημόσιων λειτουργών, που διασπάθιζαν για χρόνια το δημόσιο χρήμα. Τα συνήθη υποζύγια οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι καλούνται να πληρώσουν και πάλι το μάρμαρο, με μια καλπάζουσα ανεργία, με ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, με περικοπή μισθών και συντάξεων, με αύξηση της φορολογίας στα χαμηλά εισοδήματα, βυθίζοντας ακόμα περισσότερο τους οικονομικούς δείκτες της χώρας. Ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές που υποθηκεύουν το μέλλον μας…

  

τη γενιά των αξιοπρεπών μισθών και συνθηκών εργασίας την καθιέρωση του 5μερου-7ωρου-35ωρου με ασφάλιση για όλους

την πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους και την καθιέρωση του

επιδόματος ανεργίας στο 80% του βασικού μισθού

την αφαίρεση του δικαιώματος εκλέγεσθαι από όσους έχουν ήδη εκλεγεί πάνω από μία θητεία

την κατάργηση της υποχρεωτικής στράτευσης

την αφαίρεση του δικαιώματος απόσπασης-μετάταξης από το δημόσιο τομέα, σε κυβερνητικές-κομματικές θέσεις ή σε βουλευτικά γραφεία

τη δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας

τη γενναία αύξηση των κονδυλίων της Παιδείας στο 7% του ΑΕΠ και αναβάθμιση των υποδομών του Πανεπιστημίου προς όφελος των Φοιτητών

το δικαίωμα εκλογής έως 2 θητείες σε οποιοδήποτε πολιτειακό αξίωμα

το δικαίωμα ψήφου στα 16

Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη


Οι Φοιτητές ΔΕΝ διαπραγματεύονται… Η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη δεν πρόκειται ποτέ να συναινέσει και να συμβιβαστεί με το ξεπούλημα της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Δεν πρόκειται ποτέ να δεχτεί την αλλοίωση της υπόστασης και της αποστολής του πανεπιστημίου, που είναι η καλλιέργεια της επιστήμης, η υιοθέτηση της δημιουργικής και ανεξάρτητης σκέψης και έρευνας, η αμφισβήτηση παγιωμένων πεποιθήσεων, η εξερεύνηση νέων οριζόντων. Η παιδεία, η εργασία, η ασφάλιση δεν είναι για μας προνόμιο, αλλά δικαίωμα! Στα πλαίσια αυτά: Διαφάνεια και Αξιοκρατία στα Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών με το άνοιγμα των «φακέλων» των μεταπτυχιακών  Συμμετοχή των φοιτητών με λόγο και ψήφο σε όλα τα όργανα λήψης αποφάσεων των ΑΕΙ μεταξύ των οποίων στις Επιτροπές Ερευνών, στις Γενικές ΢υνελεύσεις Ειδικής ΢ύνθεσης, στις Επιτροπές Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων, στα Πρυτανικά ΢υμβούλια Αύξηση της φοιτητικής εκπροσώπησης σε όλα τα θεσμικά όργανα καθώς και της φοιτητικής συμμετοχής στις Πρυτανικές και Προεδρικές εκλογές σε ποσοστό 100% επί του αριθμού των μελών ΔΕΠ που έχουν δικαίωμα συμμετοχής και ψήφου Υιοθέτηση ανοιχτών συνεδριάσεων, δηλαδή τη θέσπιση του δικαιώματος ελεύθερης παρακολούθησης των διαδικασιών των οργάνων διοίκησης, σε όποιο μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας το επιθυμεί Παρουσία της νομικής υπηρεσίας των Πανεπιστημίων σε όλες τις συνεδριάσεις των οργάνων Δημοσιοποίηση όλων των αποφάσεων και πρακτικών στο διαδίκτυο Δημοσιοποίηση όλων των οικονομικών στοιχείων του Πανεπιστημίου (Λογαριασμός ΕΛΚΕ) Υιοθέτηση του θεσμού του συνηγόρου του φοιτητή Άμεση εφαρμογή της Πτυχιακής Εξεταστικής και της Αναδρομικής Αναβαθμολόγησης Δωρεάν διανομή όλων των απαραίτητων συγγραμμάτων και σημειώσεων ανά μάθημα

       

Στον ίδιο δρόμο που χάραξαν οι κινητοποιήσεις-διαδηλώσεις-καταλήψεις της περιόδου 1990-91 ενάντια στο νόμο Κοντογιαννόπουλου, 1998-99 ενάντια στο νόμο Αρσένη 2006-07 ενάντια στο νόμο Γιαννάκου φοιτητικό κίνημα ορθώνει το ανάστημά του και ετοιμάζεται για Νέους Αγώνες – Νέες Νίκες. Ενωμένο το φοιτητικό και εργατικό κίνημα θα δώσει τη μάχη για την προστασία των δικαιωμάτων μας και θα συμπαρασύρει στο πέρασμά του τον αντιεκπαιδευτικό νόμο Διαμαντοπούλου.

   το

 Κατάληψη της σχολής έως και την Τρίτη 27/9 και διεξαγωγή νέας Γ.Σ. την Τρίτη 27/9 

Συμμετοχή του Συλλόγου Φοιτητών στην Πανεκπαιδευτική Πορεία την Πέμπτη 22/9 στα Προπύλαια στις 13:00

Κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων…  Συνέχιση της εξεταστικής με το τρέχον πρόγραμμα για τους τελειόφοιτους (4ο Έτος και άνω)  Λειτουργία των γραμματειών για την εξυπηρέτηση των φοιτητών την Τρίτη 27/9  Διεξαγωγή των εγγραφών των Α’ ετών φοιτητών στις ημερομηνίες που έχουν ανακοινωθεί

Π Α Σ Π ΑΣΟΕΕ


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ