Issuu on Google+

3 κανόνες για πιο πειθαρχημένα παιδιά χωρίς καβγά:

2ον Αντί να δίνετε εντολές

Δώστε στο παιδί επιλογές


Οι συνεχείς εντολές και επιπλήξεις όχι μόνο δημιουργούν αρνητικό κλίμα, αλλά ενδέχεται να κάνουν το παιδί να εστιάζει στο πώς θα κοντραριστεί με όποιον του λέει τι να κάνει.


Αντί να δίνουμε στο παιδί εντολές, του δίνουμε επιλογές, δηλαδή εναλλακτικές πράξεις/συμπεριφορές, και το καλούμε να επιλέξει.

Δείτε συγκεκριμένα παραδείγματα…


1ο παράδειγμα Το παιδί πρέπει να καθίσει να διαβάσει, αλλά αντ’ αυτού κόβει βόλτες.


1ο παράδειγμα Το παιδί πρέπει να καθίσει να διαβάσει, αλλά αντ’ αυτού κόβει βόλτες. Ο «κλασικός» δρόμος είναι, αφού πείτε καμιά 10αριά φορές «Διάβασε!!», τελικώς να καταφύγετε σε απειλές για τιμωρία και να αναγκάσετε το παιδί να ‘καθίσει’ και να ανοίξει το ‘βιβλίο’.


1ο παράδειγμα Το παιδί πρέπει να καθίσει να διαβάσει, αλλά αντ’ αυτού κόβει βόλτες. Ο «κλασικός» δρόμος είναι, αφού πείτε καμιά 10αριά φορές «Διάβασε!!», τελικώς να καταφύγετε σε απειλές για τιμωρία και να αναγκάσετε το παιδί να ‘καθίσει’ και να ανοίξει το ‘βιβλίο’.

Ή μπορείτε να …


…Να δώσετε στο παιδί εναλλακτικές: • Θέλεις να καθίσεις στο δωμάτιό σου με την ησυχία σου να διαβάσεις και να γράψεις τις ασκήσεις σου, • Θέλεις να τις κάνεις αργότερα, οπότε δεν θα δεις τηλεόραση, για να προλάβεις, • Ή θέλεις να καθίσεις μαζί μου στην κουζίνα και να διαβάσεις;


Σημείωση:

 Δίνουμε 3 επιλογές και ΔΕΝ διαμορφώνουμε δίπολο του τύπου «Ή αυτό που σου λέω ή Τιμωρία».  Οι εναλλακτικές είναι σχετικές με το ζητούμενο και παρουσιάζουν τις καλύτερες/πιο ευχάριστες και τις χειρότερες/πιο δυσάρεστε επιλογές σε κάθε περίσταση, έτσι ώστε να κατευθύνουμε το παιδί να επιλέξει αυτό που είναι και το επιθυμητό.  Χρησιμοποιούμε τα ρήματα θέλεις/προτιμάς, γιατί αυτό που θέλουμε είναι το παιδί να αποφασίσει.


Μερικά ακόμη παραδείγματα:


Μερικά ακόμη παραδείγματα:


Μερικά ακόμη παραδείγματα:


Μικρά μυστικά! Εάν το παιδί αντιτάξει μια τέταρτη εναλλακτική που καλύπτει τη μη επιθυμητή συμπεριφορά (π.χ. «Θα παίξω και μετά θα διαβάσω»), μπορείτε να τη μετασχηματίσετε έτσι ώστε να αντανακλά την πιο δυσάρεστη από τις 3 εναλλακτικές που είχατε δώσει (π.χ. «Άρα προτιμάς να μη δεις καθόλου τηλεόραση, για να προλάβεις μετά να διαβάσεις;»). Εάν το παιδί επιχειρήσει να προσπεράσει την ερώτηση, την επαναλαμβάνετε μέχρι να απαντήσει. Έτσι, το παιδί θα στραφεί στο να σκεφτεί πού το οδηγεί η παρόρμησή του να παίξει και αυτό θα το βοηθήσει να αποφασίσει ότι είναι προτιμότερο να την ελέγξει. Ο τόνος της φωνής σας πρέπει να είναι ήρεμος και ουδέτερος. Να σκέφτεστε ότι εσείς απλώς διεκπεραιώνετε την ανάλυση μιας κατάστασης, για να το βοηθήσετε να αποφασίσει τι είναι καλύτερο. Έτσι, δεν θα προκαλέσετε κόντρα και πείσματα.


Με αυτόν τον τρόπο, αν και ‘κατευθύνετε’ το παιδί στην επιθυμητή συμπεριφορά, δεν θα νιώθει ότι κάνει αυτό που του λέτε, αλλά αυτό που το ίδιο επιλέγει να κάνει. Συνεπώς, θα το κάνει με μεγαλύτερη προθυμία.

Επιπλέον, όταν δίνουμε στο παιδί επιλογές, αυτό καλείται να σκεφθεί και να αποφασίσει, οπότε διαμορφώνει τη συμπεριφορά του συνειδητά κι όχι γιατί κάποιος του το λέει ή του το επιβάλλει με τη φοβέρα της τιμωρίας.


/choice_talk