Issuu on Google+

UNF O RG E T T AB L E “I dried your tears of pain, babe a million times for you”

R ·10·

WORDS BY DIMITRIS STAVROGIANNIS

ebel Yell: 1. Υψηλού τόνου κραυγή των ομοσπονδιακών στρατιωτών κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφύλιου πολέμου, γνωστή για να τρομοκρατεί τον εχθρό. 2. Φτηνό bourbon, ιδιαίτερα αγαπητό στους κύκλους των μαθητών και των αλκοολικών και σίγουρα λιγότερο ακριβό απ’ ότι ένα Jack ή ένα Jim. Από το τελευταίο εμπνεύστηκε και το ομώνυμο τραγούδι του ο Άγγλος βασιλιάς του punk rock, Billy Idol, ένα βράδυ που τα έτσουζε παρέα με τους Rolling Stones. Δεν τη γνώριζε τη μάρκα, του άρεσε όμως τόσο πολύ το όνομα, που αποφάσισε να το κάνει τραγούδι. Όπως είπε κι ο ίδιος: «Αν κάποιος μου έλεγε όταν ήμουν δέκα ότι θα εμπνεόμουν ένα τραγούδι από τους Rolling Stones, ποτέ δεν θα τον πίστευα». Κι όμως, το ‘‘Rebel Yell’’, το πρώτο single από το δεύτερο άλμπουμ του, είναι μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Billy Idol. Ο άνθρωπος που πούλησε το punk rock στην Αμερική, ήταν ένας επαναστάτης χωρίς αιτία. Οδηγούσε τη harley του σαν να έτρεχε μακριά από τους δαίμονές του και έκανε μόδα στα ‘80s το στενό δερμάτινο παντελόνι, που δεν έλεγε να βγάλει από πάνω του. Λέγεται ότι κρεμόταν ανάποδα, ενώ ο κομμωτής του ξόδευε μια ολόκληρη λακ, για να πετύχει αυτό το χτένισμα. Κυκλοφορούσε γυμνός στα ξενοδοχεία και υπό την επήρεια ναρκωτικών μπορούσε να σπάσει τα πάντα. Όταν το punk rock διακήρυξε «δεν υπάρχει μέλλον», o Billy Idol φαίνεται ότι το πήρε περισσότερο σοβαρά απ’ ότι θα έπρεπε: έγινε πάμπλουτος εν μια νυκτί, πλήρωνε τις ακριβότερες πόρνες, ήταν ναρκομανής, sex addict, αλκοολικός. Δεν τον σταματούσε τίποτα και κανένας, εκτός από ένα σοβαρό ατύχημα με τη μηχανή του, στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Κι εκεί που άλλοι επαναστάτες χωρίς αιτία θα έμεναν στην ιστορία ως εκείνοι που βρήκαν το θάνατο νέοι, ο «δερμάτινος βασιλιάς» του MTV ξανασηκώθηκε στα πόδια του, απεξαρτητοποιήθηκε από την ηρωίνη, έκανε οικογένεια και σήμερα, στα εξήντα ένα του, αποδεικνύει ότι ο κόσμος του punk rock ίσως να μην είναι τελικά ένας κόσμος χωρίς μέλλον.

R

ebel Yell: 1. High intensity cry used by the federal troops during the American Civil War; known for terrorizing the enemy. 2. Cheap bourbon, highly popular among students and alcoholics. Less expensive than a Jack or a Jim. It was the inspiration behind Billy Idol’s – the English king of punk rock – homonymous song, after an evening drinking session with the Rolling Stones. Idol wasn’t aware of the brand. However, he liked the name so much that he decided to turn it into a song. He said that “if someone told me when I was a ten-year-old boy that I would be inspired by the Rolling Stones to write a song, I would never believe them”. And yet, Rebel Yell was the first single of his second album and became one of Billy Idol’s biggest hits. The man who “sold” punk rock in the US was a rebel without a cause; he used to drive his Harley like running away from his personal demons. He introduced the leather pants which he was wearing constantly during the 80s. It is said that he was hung himself upside down and that his hairdresser used a whole bottle of hairspray to perfect his look. He was walking naked around hotels while on drugs and could smash anything in sight. Punk rock proclaimed “there’s no future”; however, it seems that Billy Idol took it very seriously. He became filthy rich overnight, used to hire the more expensive prostitutes, he was a drug addict, a sex addict and an alcoholic. Nothing seemed able to stop him, except for a motorcycle accident in the early 90s. While other famous rebels without a cause died young, this sixty one- year-old MTV “king of leather” picked himself up, beat his heroin addiction, started a family and proved that the punk rock world is not maybe a world without a future.


OZONRaw #116 - Rebel Yell