Page 10

Παρασκευή 19 Οκτωβρίου βιβλίο

Banksy You Are an Acceptable Level of Threat εκδ. Carpet Bombing Culture Η νέα αυτή συλλογή με φωτογραφίες των έργων του θρυλικού street artist Banksy θα μπορούσε να είναι η καλύτερη και πληρέστερη που έχει κυκλοφορήσει. Φιλοξενώντας όλα του τα έργα από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 μέχρι σήμερα, ο τόμος των 240 σελίδων πέρα από εργογραφία του καλλιτέχνη, αποτελεί χρονικό της αργής σήψης της καταναλωτικής Δύσης της προηγούμενης δεκαετίας μέχρι την Κρίση του σήμερα. live

Heroin in Tahiti Six Dogs [Αβραμιώτου 6-8, Αθήνα] Είσοδος 8 ευρω. Μαρία Παππά

Σπαγγέτι γουέστερν και ιταλικός νεορεαλισμός.

έκθεση

New Dawn Μέχρι 3.11 CAN, Christina Androulidaki Gallery, Αναγνωστοπούλου 42, Κολωνάκι Είσοδος Ελεύθερη Ο Γιώργος Σταμκόπουλος παρουσιάζει τη δεύτερη ατομική του έκθεση στην γκαλερί CAN. Επηρεασμένος από τα μουσικά του ακούσματα συνθέτει πολύπλοκα τοπία γεμάτα χρώμα, τα οποία στη συνέχεια βαφτίζει με τίτλους τραγουδιών.

O φετινός δίσκος των Heroin in Tahiti με τίτλο Death Surf είναι από τους πιο αξιοπρόσεκτους της χρονιάς. Ο Valerio Mattioli και ο Francesco De Figuereido που κρύβονται πίσω από το σχήμα είναι γέννημα θρέμμα της Ιταλίας και ο ήχος τους μοιάζει να έχει βγει από το σάουντρακ κάποιου κλασσικού spaghetti western του Sergio Leone. Μόνιμοι κάτοικοι της «σύγχρονης ανατολικής Ρώμης», αποτελούν βασικά μέλη μιας τοπικής καλλιτεχνικής κοινότητας, της “Borgata Boredom”.

ποτό

Γιατί Heroin και γιατί in Tahiti; Μάλλον επειδή ένας φυσικός παράδεισος ακούγεται σαν το τέλειο μέρος για να κάνεις βαριά ναρκωτικά. Είναι απλά ένα χαζό όνομα. Έχετε πάει ποτέ στη Ταϊτή; Όχι. Την έχουμε δει από καρτ ποστάλ. Πώς θα περιγράφατε την μουσική σας; Ένα ένρινο droneabilly για ξεχασμένα spaghetti western. Τι ακριβώς είναι η Borgata Boredom; Μια ομάδα φίλων που ζουν στην ίδια γειτονιά, πάνε στα ίδια μέρη και κάνουν μουσική και τέχνη με τους ίδιους ανθρώπους. Πόσο νομίζετε ότι έχει αλλάξει η αστική Ιταλία σε σχέση με τα νεορεαλιστικά φιλμ του Παζολίνι, του Βισκόντι κ.τ.λ.; Δύσκολη αυτή η ερώτηση. Στη Ρώμη μπορείς να νιώσεις ακόμα κάτι απ’ την ατμόσφαιρα του νεορεαλιστικού σινεμά, ειδικά στην ανατολική πλευρά της πόλης [όπου μένουμε και εμείς]. Τα πάντα βρίσκονται σε σήψη. Είναι βρώμικα και σκατά, σαν μεταπολεμική ταινία. Την

ίδια στιγμή η Ιταλία έχει αλλάξει δραματικά από τότε. Έγινε πλουσιότερη και –εχμ- «μοντέρνα», αλλά με πολλά άλυτα προβλήματα. Το 2012, η Ρώμη είναι ακόμα μισή Ευρώπη, μισός τρίτος κόσμος. Ποια βιβλία/φιλμ/εικόνες σας ενέπνευσαν για τη δημιουργία του “Death Surf”; Και αυτή δύσκολη ερώτηση. Παλιά ντοκιμαντέρ για αρχέγονους μύθους; Περίεργες ιστορίες στο στυλ των βιβλίων του Lord Dunsany; Αφίσες ριζοσπαστικής ιταλικής αρχιτεκτονικής από τα 70s; Ξέρεις, τέτοια πράγματα… Είναι η πρώτη φορά που έρχεστε στην Ελλάδα; Τι έχετε να πείτε για όσα συμβαίνουν τελευταία στην χώρα; Είναι σαν να παρατηρείς κάποιου είδους πείραμα. Πιστεύω πως ο φιλόσοφος Slavoj Zizek το έχει θέσει τέλεια: « Η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι ο βασικός χώρος δοκιμής ενός νέου κοινωνικοοικονομικού μοντέλου που εν δυνάμει θα έχει απεριόριστη εφαρμογή: μια απολιτική τεχνοκρατία στην οποία θα επιτρέπεται στους τραπεζίτες και τους

εμπειρογνώμονες να καταλύσουν την δημοκρατία. Σώζοντας την Ελλάδα από τους υποτιθέμενους σωτήρες της, σώζουμε την ίδια την Ευρώπη.» Επίσης, όλοι γνωρίζουν ότι μετά την Ελλάδα θα ακολουθήσει η Ιταλία. Η μόνη διαφορά είναι ότι εδώ δεν υπάρχει Χρυσή Αυγή. Τουλάχιστον προς το παρόν… Μπορείτε να μου πειτε 5 αγαπημένους σου μουσικούς και άλμπουμ και γιατί τους επέλεξατε; Συγνώμη αλλά χρειαζόμαστε τουλάχιστον 6! Τον Miles Daves [συγκεκριμένα την ηλεκτρική του περίοδο] επειδή είναι σκοτεινός, έντονος και αλήτης. Τον Ennio Morricone [συγκεκριμένα την περίοδο Nuova Consonza/Giallo] επειδή η μουσική του είναι ανατριχιαστική, περίεργη και τρομαχτική. Τον Shackleton για οτιδήποτε έχει κάνει και επειδή είναι σαν να ακούς ήχους από τους δρόμους της Καλκούτα. Τον Kevin Drumm, απλά για το Hitting the Pavement on Sheer Hellish Miasma. Και μας αρέσουν επιλεγμένες ηχογραφήσεις από διάφορα μέρη του κόσμου.

Beefeater Inside London

Λίγο μετά την επιτυχημένη ολοκλήρωση των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου το Beefeater Gin με την επετειακή έκδοση Beefeater Inside London γιορτάζει τη ζωντάνια της γενέτειρας πόλης του. Στην επετειακή έκδοση, η χαρακτηριστική κόκκινη σιλουέτα του φρουρού Yeoman στο μπουκάλι του Beefeater γίνεται διαφανής, ως φόρος τιμής στην πόλη του Λονδίνου. Η συλλεκτική συσκευασία Beefeater Inside London κυκλοφορεί σε περιορισμένο αριθμό φιαλών για μικρό χρονικό διάστημα και σε επιλεγμένες κάβες, στην τιμή της κανονικής φιάλης. To Beefeater ήταν επίσης, ο μεγάλος νικητής του Gin Trophy στο International Wine & Spirits Competition. Φράσεις όπως «απόλυτα κλασσικό», «θαυμάσια ώριμο αλλά φρέσκο και ζωντανό» από τον διαγωνισμό, επιβεβαιώνουν ότι παραμένει ο αναμφισβήτητος πρωταγωνιστής γεύσης. 10

live

Λάκης Παπαδόπουλος & Vassilikos Κεντρική Σκηνή του Σταυρού του Νότου, Φραντζή & Θαρύπου 35-37, Ν. Κόσμος, με 10 ευρώ. Ξαναπαίζουν στις 26 Οκτωβρίου και Σάββατο 3 Νοεμβρίου. Δύο ιδιαίτεροι τραγουδοποιοί με διαφορετικές ηλικίες και αναφορές συναντώνται για μια σειρά συναυλιών στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου.

Ough 01 Pantheon oct12  
Ough 01 Pantheon oct12  

Τ' άπλυτα του μήνα Οδηγός επιβίωσης

Advertisement