Page 1


COIN

1 โครมม!!!! เคร้ ง ๆ ปั ง ตูมมมม!! “ไอ้ ผวั เฮงซวย มึงไปมีเมียน้ อยมาใช่ไหม? ไม่ต้องมาแก้ ตวั เลยนะ ไอ้ เวร!! แม่ง! กูนี่ซวยจริ ง ๆ ได้ ผวั อย่างมึง ไปไกล ๆ เลย แล้ วก็เอาเงินกู คืนมาด้ วย เงินที่มงึ ใช้ เสวยสุขกับอีนงั นัน่ น่ะ!” อา..ได้ เวลาตื่นนอน ทุกท่านไม่ต้องตกใจไปครับ นี่คือเสียงนาฬิกาปลุกสามมิติของ ผมเอง มีทงเสี ั ้ ยงและสัมผัส รู้ สกึ เหมือนคุณสามีบ้านข้ าง ๆ จะยังแพ้ ลูกเตะคุณภรรเมียเหมือนเคย ทะเลาะกันมาแบบนี ้ประจ�ำ ตีกนั บ้ านแตก ตอนตีห้าครึ่งแล้ วก็ไปนัง่ จู๋จี๋คืนดีกนั ตอนสิบโมงหลังจากที่เยินกันทังสอง ้ ฝ่ ายล่ะครับ ผมลุกจากที่นอนแล้ วเดินไปปิ ดพัดลมที่ปลายเตียง ก่อนจะออกไป อาบน� ้ำที่ชนล่ ั ้ าง อาบน� ้ำเสร็ จก็ยงั เห็นซากสิ่งมีชีวิตนอนนิ่งเป็ นฟอสซิลไม่ ต่างจากตอนผมตื่น “ไอ้ เฮียตื่นได้ แล้ วเว้ ย!” ใช้ เท้ าเขี่ยส�ำหรับเฮียที่รัก ไอ้ เฮียฮ้ งของ ผมเองครับ


CN9095 7

เงินน�ะมีไหม COIN I

ไอ้ เฮียที่ว่าเรี ยนนิติศาสตร์ ปีสี่อยู่มหาลัยชื่อดังที่ขึ ้นชื่อด้ านนี ้โดย เฉพาะ แต่ดหู น้ ามันตังแต่ ้ เกิดจนถึงปั จจุบนั ผมก็ยงั นึกภาพมันใส่สทู ว่า ความในศาลไม่ออกสักที หน้ าโหดแบบนี ้คุมคุกน่าจะเหมาะกว่าไหมครับ พี่ ตัวสูง ผิวสีขาวเหลือง ถึงตอนนี ้จะกลายเป็ นสีแทนก็เหอะ มีตอหนวด ให้ เห็นร� าไร แรงโน้ มถ่วงเหนือเปลือกตาดูจะหนาแน่นกว่าส่วนอื่น ตบท้ าย ด้ วยกล้ ามโต ๆ ผมว่า...ยังไงก็ไม่เหมาะแฮะ “สัตว์! วันนี ้วันอาทิตย์” “วันอาทิตย์มนั เมื่อวานโว้ ย ตื่น ๆ ไปเรี ยนได้ แล้ วไอ้ เฮีย” “เดี๋ยวนี ้พูดจาโหดร้ ายกับเฮียแบบนี ้หรอไอ้ ตี๋” “เออสิวะ!! รู้ แล้ วก็รีบ ๆ ย้ ายตูดออกจากพื ้นแล้ วไปอาบน� ้าเร็ ว ๆ หม๊ าเสร็ จแล้ วนะเว้ ย” “เออ ๆ เดี๋ยวกูไป” ...ท่าจะอีกนาน เมื่อคืนเฮียแกไปเมามาจากที่ไหนไม่ร้ ู กลับบ้ านมาก็เที่ยงคืน กว่า เหม็นเหล้ าหึง่ จนผมต้ องไล่มนั ไปนอนพื ้น เกิดอ้ วกใส่ที่นอนแล้ วผม จะแย่เอา พวกผมยังนอนห้ องเดียวกันครั บ บ้ านเรามีสองห้ องนอน ห้ องหนึ่งของหม๊ าผม อีกห้ องก็ผมกับเฮีย ผู้ชายตัวโต ๆ เบียดกันบน เตียงคูท่ ี่ไซส์ไม่เปลี่ยนตังแต่ ้ ประถมนัน่ แหละครับ โคตรอนาถ “แล้ วเมื่อวานเฮียใช้ เงินไปเท่าไหร่ ” “32บาท ค่ารถ” “เออ ประหยัด ๆ หน่อยนะเว้ ย” แอบเปิ ดกระเป๋ าตังค์มนั ดู โอเค ครับ ใบสีเขียวกับสีแดงยังอยู่ ส่วนใบม่วง ๆ อย่าฝั นเลยครับว่าจะมีใน กระเป๋ า ผมกับพี่เรี ยนทุน เงินจะกินแต่ละเดือนยังล�าบาก เรื่ องซื ้อเหล้ า เมายาใจก็เหมือนกัน ฝั นกลางวันดี ๆ นี่เอง... ผมรี บลงไปชันล่ ้ างช่วยหม๊ ายกหม้ อโจ๊ กที่เคี่ยวไว้ แล้ วไปเทใส่หม้ อ ใหญ่ที่วางอยู่บนกระบะหลังของไอ้ แก่ รถกระบะโบราณของบ้ านผม บ้ าน ผมขายโจ๊ กครับ เช่าชันล่ ้ างของตึกแถวหน้ าปากซอยขาย อาหารอร่ อยก็ ขายดีดิครับ ตอนเช้ า ๆ ชาวบ้ านขับรถขับมอเตอร์ ไซค์ผ่านไปผ่านมาเขา ก็แวะกินกัน ลูกค้ าหน้ าเดิม ๆ มีให้ พรึ่บ หรื อจะหน้ าใหม่ ๆ หลงมากินก็มี


CN9095

ร้ านผมคล้ าย ๆ โรงน� ้าชา ข่าวลือข่าวซุบซิบฟั งกันไม่หวาดไม่ไหว อยาก รู้ ต้องลองมานัง่ กินดูสกั วัน

เงินน�ะมีไหม COIN I

8

ฟ้ าเริ่ มสว่าง พอเทเต็มครบสองหม้ อใหญ่ก็ปิดฝา ไปเรี ยกไอ้ เฮีย ที่เดินเกาพุงลงมา หัวเยิน ๆ กับหน้ าตาบ่งบอกว่า ‘กูแฮงค์’ มันใส่แต่ บ็อกเซอร์ ที่ทงบางทั ั้ งเป็ ้ นขุย เฮียมีหน้ าที่ขบั รถครับ พวกผมจะช่วยหม๊ า ขนของจัดร้ านตอนเช้ าก่อนจะไปเรี ยน มีพี่สาลูกจ้ างชาวต่างชาติ(พม่า) ที่อี ้ฮวงแนะน�ามาช่วยหม๊ าขายโจ๊ กต่อจากผมอีกที “เฮียไปก่อนเลย เดี๋ยวตี๋ขบั มอไซค์ตามไป” “ไม่ไปด้ วยกันล่ะวะ?” “ผมจะไปเอางานปริ นท์กบั เจ๊ ฉายก่อนอ่ะ วันนี ้ส่งโปรเจคต์” “เออ” รับด้ วยการเกาพุง หม๊ าเห็นยังส่ายหน้ า ผมได้ ยินเสียงหม๊ า บ่นดังเข้ ามาถึงในบ้ านเลยครับเรื่ องที่เฮียดอดไปกินเหล้ า ตามด้ วยค�าอ้ าง เก่าเก็บของเฮีย “สังคมอ่ะหม๊ า” หม๊ าปี นี ้ก็จะหกสิบแล้ วครับ ยังต้ องท�างานเลี ้ยงพวกผมอีก ผมอยาก เรี ยนจบเร็ ว ๆ จะได้ ออกมาช่วยหม๊ าหาเงิน แต่เพิ่งปี สอง เรี ยนสถาปั ตย์กว่า จะจบก็อีกสามปี รอกันให้ เหงก กดโทรหาไอ้ โจ๋จะถามเรื่ องงาน สักพักมันก็รับสาย “มึงฝากไว้ กบั เจ๊ เขาแล้ วแน่นะ” “เออ..” เสียงเพิ่งตื่น ไอ้ โจ๋ ไอ้ เพื่อนเลว “กู...น่าจะ...ฝากแล้ วมัง”้ “สาด เก็บค�าว่าน่าจะของมึงยัดก้ นตัวเองไปเลยนะโว้ ยไอ้ เหี ้ย! ส่ง วันนี ้ด้ วย แล้ วไฟล์อยู่ที่ใครวะ” “กูฝากทัมบ์ไดรฟ์ไว้ กบั เจ๊ ไม่มีเหรอวะ” “ถ้ ามีกจู ะโทรมาหามึงท�าพระแสงไรเนี่ย” แม่ง มือถือไม่มีสญ ั ญาณ เดินหาสักพักถึงได้ ยินเสียงมันตะโกนกลับมา มือถือผมหน้ าจอไว้ อาลัย ไม่ต้องพูดถึงเรื่ องสี ตอนนี ้แม้ แต่ปมกดยั ุ่ งต้ องเดาว่าปุ่ มนี ้ปุ่ มอะไร มีเรื่ อง


9

เงินน�ะมีไหม COIN I

ตอนนี ้เจ็ดโมงกว่า รายงานหนาเป็ นร้ อยหน้ าแถมยังต้ องเย็บเล่ม อีก ถ้ าไปรอร้ านคงไม่ทนั แต่เผอิญผมรู้ จกั แหล่งเยี่ยม ๆ ครับ ตอนเป็ น เฟรชชี่ถกู รุ่ นพี่ใช้ งานบ่อยแล้ วก็เกิดเหตุการณ์แบบนี ้ขึ ้น พี่เขาเลยยอม เผยความลับสุดยอดให้ ร้ ู บนตึกวิศวะคอมในห้ องปฏิบตั ิการณ์จะมีเครื่ องปริ น้ ท์ยกั ษ์ อยู่ ปริ นท์

CN9095

ให้ สนุกสนุกทุกวัน หน้ าจอก็พงั พินาศ ตกพื ้นท้ าแรงโน้ มถ่วงโลกบ่อย ๆ เจ๊ ฉายท�าหน้ าสุดเซ็งเป็ นแบคกราวด์ ร้ านซีรอกซ์สดุ ฮิตที่หาได้ ตังแต่ ้ ข้อสอบเก่าสมัยเปิ ดมหาลัยใหม่ ๆ ยันผลหวยงวดล่าสุด ยืนหยัดคู่ กับหอหน้ าม.มาอย่างยาวนาน คิวทองสุด ๆ แต่งานดี ราคาคุยกันได้ คน เลยติดกันตรึม สักพักใหญ่ เจ๊ แกก็เลิกสนใจคนหน้ าตาดีแบบผมแล้ วท�างานอื่นฆ่า เวลา ตอนนี ้ก็หกโมงครึ่งแล้ ว ส่งงานเก้ าโมงเห็นเงายมทูตลิบ ๆ “ล้ างหน้ าล้ างตาแล้ วลงมาเลย กูจะเอาตีนลูบหน้ ามึง!” หอนี ้หอที่ มันอยูค่ รับ ไอ้ โจ๋ควายเผือกหน้ าตาพอถูไถ ใช้ เวลาห้ านาทีก็นวยนาดลงมา ในสภาพเดียวกับเฮียเป๊ ะ ยังดีหน่อยที่มีเสื ้อกล้ ามย้ วย ๆ บังพุง “ไอ้ สตั ว์! มึงไปคุยกับเจ๊ แกเลย” ผมชี ้นิ ้วสัง่ ไม่ปล่อยให้ มนั ได้ ทกั ทาย มันก็เดินเกาพุงไปคุยกับเจ๊ แก สักพักก็ท�าหน้ าตาตื่นกลับมา “เวร! กูไม่ได้ ฝากกับเจ๊ แกจริ ง ๆ ว่ะ แม่งไว้ ไหนวะ” “เมื่อคืนมึงไปไหนมา?” “ไปก๊ งกับพวกพี่เพรช กลับมาก็ดกึ ๆ หน่อย” “แล้ วหลังจากนัน...?” ้ “กูจ�าไม่ได้ ” เลิกเรี ยกมึงว่าเพื่อนยังทันไหมวะ? “แล้ วมีเก็บงานไว้ ที่อื่นเปล่า กูจะได้ เอาไปพิมพ์ รอเจ๊ แกคงไม่ไหวว่ะ” “อยู่ในเมลล์มงั ้ เดี๋ยวกูฟอร์ เวิรด์ให้ ” ผมพยักหน้ าให้ มนั รี บกระโดด ขึ ้นคร่ อมมอไซค์ ถึงม.ก็โทรบอกเฮียว่าคงจะไม่แวะเข้ าไปแล้ ว


CN9095 เงินน�ะมีไหม COIN I

10

งานเร็ วชนิดที่วา่ นรกตามไม่ทนั แต่อย่างที่ร้ ูกนั สถาปั ตย์-วิศวะรักกันปาน จะกลืนกิน แถมผมยังแต่งตัวมาเซอร์ จนแค่มองก็น่าจะรู้ ว่าผมเนี่ย เด็ก คณะข้ าง ๆ มันชัด ๆ ท� าเนี ยนเดินเข้ าไป มี บ้างที่ หันมามองผม แต่ส่วนมากก็ จะ โหวกเหวกโวยวาย ตามภาษาคณะเถื่อนครับ เอามือลูบผมให้ เรี ยบแล้ ว ปาดเหงื่อ จะอยู่ท�าไมตังชั ้ นหกวะ ้ ขอขึ ้นลิฟท์แล้ วกัน บรรยากาศในลิฟท์วงั เวงมากครับเพราะมีผมอยู่คนเดียว พอถึงชัน้ สองก็มีไอ้ กลุม่ ช่างทะโมนเข้ ามา ล่อมาสักห้ าหกคนส่งเสียงเหมือนยืนคุย กันในผับ ท�าจนเป็ นนิสยั ล่ะสิท่า “ไอ้ กากเอ้ ย มึงจะมาวินนิ่งกับกูรออีกสิบชาติเหอะว่ะ!!” “เก่งนักอ่ะมึง อู้ย ไอ้ เมสซี่ ไอ้ กาก้ า ถุยยย!!” มือไม้ ปัดป่ ายประกอบ ท่าทางเหมือนหนังสี่มิติจนผมต้ องคอยหลบ พอเขย่งมองก็โดนแขนบัง ก้ ม มองลอดแขน มันดันหุบจักกะแร้ ปิดอีก อ้ าว ชันหกแล้ ้ วนี่หว่า หลบให้ หน่อย เอ้ าพ่อชื่อจ่าเฉยหรอครับ? ยืนนิ่งขวางอยู่ได้ ผมพยายามจะผลักไอ้ หนุ่มวิศวะที่ขวางทางออกไป แต่ แม่งสุดซวยจริ ง ๆ เพราะมีกลุม่ คนหน้ าตามึน ๆ ไม่ตา่ งกับไอ้ กลุม่ ที่ขวาง ผมอยู่ทะลักเข้ ามาในลิฟท์ จนตอนนี ้ผมต้ องกลืนร่ างเข้ าไปกับมุมลิฟท์ อย่างไร้ ทางเลือก

กว่าจะมายืนอยู่ชนหก ั ้ กินเวลาไปเกือบสิบนาที... เวลาอันมีคา่ ของกูมงึ จะรับผิดชอบยังไงวะ! แถมรองเท้ าคูน่ ี ้กูเพิ่ง ซักนะโว้ ย แม่งเอ้ ย! ถ้ ากูไม่เดือดร้ อนจะไม่กลับมายืนตรงนี ้หรอก! ผมรี บวิ่งไปที่ห้องปฏิบตั ิการณ์แล้ วพยายามผลักประตู “ล็อกหรอ วะ?” เวร ไม่ขยับเลย อะไรวะอุตส่าห์รีบมา เครี ยดเลยครับ กูอตุ ส่าห์นกึ ว่าแม่งจะรอดแล้ ว ท�าไงดีวะ นัง่ ยอง ๆ หน้ าประตู คว้ าโทรศัพท์แล้ วรี บยิงหาไอ้ โจ๋ ไม่มีการโทรครับ ผมมันไอ้ เสือ


CN9095 11

เงินน�ะมีไหม COIN I

ปื นไว ใครรับมีบริ การเก็บค่าใช้ จ่ายปลายสาย “เชี่ยโจ๋ กูเข้ าไปปริ น้ ท์ในห้ องคอมไม่ได้ วะ่ มันล็อก” “แล้ วจะท�าไงวะ” “นัน่ ดิแม่ง รอคนมาแล้ วเขาจะให้ กปู ริ น้ ท์ไหมเนี่ย ไปผลาญทรัพยากร คณะมันเนี่ย” “เดี๋ยวกูไปหา” “เออ ซื ้อข้ าวมาให้ กดู ้ วยแต่กไู ม่จ่ายนะมึง” “หลอกแดกฟรี ตลอด โทรก็ให้ กโู ทรกลับไอ้ เพื่อนเลว” “เดี๋ยวเจอบริ การตีนตามสายส่งตรงถึงใบหน้ าท่านหรอกเอ็ง” “ฮะฮะ เออ ๆ แค่นี ้” คอตกหน้ าห้ อง มือตะกุยหัว เอาไงดีว้า... มัวแต่คิด รู้สกึ ตัวอีกทีประตูที่ปิดสนิทก็เปิ ดออก เฮ้ ย! จริ งดิ? ดีใจได้ ไม่นาน ก็เริ่ มเสียใจ เป็ นเวลาสัน้ ๆ ก่อนที่บานประตูจะกระแทกเข้ าเต็ม ๆ หัวผม ผลั�กกกก!!! จัดหนัก จัดเต็ม เจ็บจนน� ้าตาคลอ “อู้ยยยยย ไอ้ เชี่ยยยยยย” แม่งใครวะ! อย่าให้ ร้ ู นะลูกเต้ าเหล่า ใคร กูจบั ฟาดก้ นแม่งลายเลยนิ! ผมมองไล่มนั ขึ ้นมาจากรองเท้ าหนังด�า มันแปล็บ โหย นี่แม่งคุณชายหลุดมาจากละครเรื่ องไหนวะเนี่ย เนี ้ยบดู ดีมีชาติตระกูลหัวจรดเท้ า เอาซะกูหงิดหงิด ทรงผมก็โคตรเท่ แบบเดียว กับที่ผมเคยเห็นในนิตยสารตอนที่ผมให้ ลงุ แถวบ้ านไถบัตเตอเรี่ ยนบนหัว แม่เจ้ าโว้ ยทุกอย่างแม่งดูดีสดุ ๆ ยกเว้ น...หน้ าตา... มันไม่ได้ หน้ าตาเฮงซวยหรื อเหมือนกล้ วยกวนที่ไหนหรอกครับ มันหล่อ หล่อซะจนน่ากลัวว่าแม่งใช่มนุษย์หรื อเปล่า สายตามันกดมองต�่าลงมาที่ผม เป็ นสายตาที่บอกชัดเลยว่า...จะ ไม่มีวนั ได้ ค�าขอโทษจากมัน... “ไอ้ สตั ว์! มึงเปิ ดประตูภาษาไรวะ กูนงั่ อยู่ไม่เห็นรึไง!!” “....................” มึงสื่อสารกับกูอยู่เปล่าวะ? มันเงียบ มีแต่เสียงผม ดังก้ องทางเดิน มันมองที่ผมอยูส่ กั พักแล้ วก็ตวัดสายตาเดินไปเลยครับ ผม โคตรโมโหแต่ไม่อยากท�าร้ ายร่ างกายใคร สงสารพ่อแม่มนั ครับเดี๋ยวจะมี


CN9095 เงินน�ะมีไหม COIN I

12

ลูกพิการก่อนวัยอันควร ละความสนใจจากมัน แล้ วพยายามเปิ ดประตูตอ่ คุณพระ!! ชีวิตจริ งยิ่งกว่าละคร ประตูมนั ต้ องดึงครับไม่ใช่ผลัก ผมรี บ “ดึง” ประตูเข้ าไป เปิ ดคอมกับเครื่ องปริ น้ ท์ทนั ที ปริ น้ ท์งานเร็ วสะใจมาก ไม่ถึง สิบนาทีผมก็ได้ รายงาน หันไปมองข้ าง ๆ เห็นสันรายงานกองโต ถ้ าหาย ไปสักอัน .. คงไม่มีใครรู้ หรอกเนอะ “เฮ้ ย ไอ้ ตี๋!” “สาดดด โผล่มาไม่บอกกล่าว กูหวั ใจวายมึงจะท�ายังไงวะ” “กูก็จะยืนดูวะ่ เพราะกูไม่ใช่หมอ” “เหี ้ย!” รับค�าสรรเสริ ญกันไปแล้ วก็ช่วยกันท�างานครับ “แล้ วไอ้ เคิ่ลจะมาเมื่อไหร่ ” “รถติดอยู่ คงอีกชัว่ โมง” “เพราะมันตื่นสายเหอะ เมื่อคืนแม่งพี ้ยามาหรื อไงเมาตลอด” “ติสต์เว้ ยติสต์” ไอ้ เคิ�ล ลูกครึ่งแคนาดา หน้ าหล่อแต่ดีกรี ซกมกชนะเลิศ ประวัติ จนถึงปั จจุบนั ก็ยงั ไม่มีสาวคนไหนทนได้ พ่อแม่มนั ก็ดสู ะอาดดี แล้ วไอ้ นิสยั นี ้มาจากไหน “แล้ วไอ้ กล้ วย?” “หึหึ หม้ อสาวอยู่หน้ าคณะมนุษย์” “เออ ๆ ไม่เป็ นไร ให้ มนั พรี เซนต์แล้ วกัน” ไอ้ กล้ วยพูดเก่งมาก หน้ าตาพอไปวัดไปวา แต่คารมมันต่อให้ ดาวคณะก็โดนสอยเรี ยบ เรื่ อง นี ้สอนให้ ร้ ู วา่ คารมเป็ นต่อ รู ปหล่อเป็ นกูจริ ง ๆ ความจริ งแล้ วมันก็ไม่ได้ ชื่อกล้ วยหรอกครับ มันชื่อไอ้ เก่งแต่เห็นมัน ชอบกินกล้ วยมาก ๆ เลยตังให้ ้ เป็ นชื่อเล่นซะเลย เรี ยกกันมาตังแต่ ้ เทอม แรกของปี หนึง่ จนถึงทุกวันนี ้ ไม่นานงานก็เสร็ จ ผมไม่ได้ เล่าให้ มนั ฟั งเรื่ องน่าแค้ นใจตอนเช้ า อัน ที่จริ งตอนนี ้ผมก็จ�าหน้ าไอ้ คนเมื่อเช้ าไม่ได้ แล้ วด้ วยซ� ้า “มึงไปแดกข้ าวก่อนไป เดี๋ยวกูท�างานให้ ”


“แตงค์โว้ ยไอ้ โจ๋”

13

เงินน�ะมีไหม COIN I

“หม๊ า เป็ นไงบ้ าง” “หืม?” “วันนี ้ขายดีไหม?” “ดีสิ ขายดีเหมือนทุกวันนี ้แหละ” หม๊ าผมเป็ นคนไทยพูดไทยชัดเจน แต่อากงอาม่าผมอิมพอร์ ตจากจีน เลยยังมีพดู ภาษาจีนกันบ้ าง ผมพูดไม่ ได้ หรอกครับ ฟั งออกแต่ค�าด่าอย่างเดียว

CN9095

“มึงว่าจะได้ เกรดไรวะ” โจ๋เปิ ดประเด็น “ไม่ c กูก็ประทับใจ” หันหน้ ากันพรึ่บทังกลุ ้ ม่ ...ไอ้ เคิ่ล มึงมีสิทธิ� มาพูด ไร งานมึงท�าไหม?! “ควาย พวกกูอดหลับอดนอนเลยนะเว้ ย” “นัน่ มันเป็ นเพราะบ้ านมึงไม่มีคอมแล้ วมึงต้ องนัง่ เขียนต่างหาก ท�าจริ ง ๆ สองสามชัว่ โมงก็เสร็ จ” ผมยักไหล่ตอบ เรื่ องจริ งนี่หว่า ตอบโต้ อะไรไม่ได้ อยู่แล้ ว...บ้ านจะไปมีคอมได้ ไง ทีวียงั มีเครื่ องเดียวเลย แถมยัง ติด ๆ ดับ ๆ อีก “แล้ วนี่จะกลับหรื อก๊ ง” หอไอ้ โจ๋ก็เหมือนร้ านเหล้ าฟรี ดี ๆ “ชวนกูเสียตลอดอ่ะ” ถึงกล้ วยจะบ่นแต่ก็รีบกอดคอไอ้ โจ๋เดิน “มึงพูดเหมือนมึงจะไม่ไป” “ท�าไมจะไม่ไป? เพื่อนกันก็ต้องไปสิวะ” “งันกู ้ กลับก่อนนะ เมื่อเช้ ากูก็ไม่ได้ เข้ าไปช่วยเฮีย กูเลยกะจะเข้ าไป ช่วยเก็บของ” “เออ”


CN9095 เงินน�ะมีไหม COIN I

14

“อีกไม่นานหนี ้ก็จะหมดแล้ ว โซ้ ยตี๋ไม่ต้องกังวลหรอก เรี ยนไปเถอะลูก” “ครับ” หม๊ าไม่เคยคุยเรื่ องนี ้กับผม มีแค่ค�าว่า...ไม่เป็ นไร เฮียฮ้ งเป็ นลูกชายคนโต ตามคติคนจีนเฮียเป็ นคนเดียวที่หม๊ าจะ คุยเรื่ องนี ้ด้ วย รู้วา่ มันคือความหวังดี แต่ผมก็อยากที่จะแบกรับความหนัก หน่วงนี ้ไปพร้ อม ๆ กับครอบครัว “นัน่ ใครอยู่หน้ าบ้ านน่ะ?” หม๊ าถามขึ ้นก่อนที่ผมจะหันไปถาม “หวัดดีครับลุง มาท�าไรครับ?” พวกลุงประมาณหกเจ็ดคนยืนขวาง หน้ าบ้ าน ท�าให้ ผมเอารถเข้ าไปจอดไม่ได้ แถมหน้ าตายังไม่เป็ นมิตรอีก รู้ สกึ กระอักกระอ่วนบอกไม่ถกู “นี่บ้านพิชญพาณิชย์ใช่ไหม?” “ครับ” “ก�าหนดช�าระหนี ้เลยมาสองเดือนแล้ วนะ” หม๊ าได้ ยินแบบนันก็ ้ ลงมาจากรถ ผมหันไปมองหน้ าหม๊ าสลับกับพวกคุณลุง สิ่งที่หม๊ าบอก ขัดกับสิ่งที่เพิ่งได้ ยิน “โซ้ ยตี๋เข้ าบ้ านไปก่อนนะ เดี๋ยวหม๊ าตามเข้ าไป” ผมส่ายหน้ า ไม่ กล้ าปล่อยหม๊ าอยู่กบั พวกคนที่ผมรู้ สกึ ว่าไม่ปลอดภัย “เข้ าไปเถอะ ฟั งหม๊ าหน่อย” สุดท้ ายก็ต้องยอม พวกคุณลุงหลีกทางให้ ผมเอารถเข้ าไปจอดในตัวบ้ าน พอจอดเสร็ จ ผมก็ลงจากรถ เดินด้ วยความเร็ วช้ าสุดที่จะท�าได้ ทัง้ ๆ ที่ห่างจากประตู เข้ าบ้ านแค่ไม่กี่เมตร เงี่ยหูฟัง อดหันไปมองทางหน้ าบ้ านไม่ได้ “ถ้ าสิ ้นเดือนนี ้ไม่จ่าย ผมคงจะต้ องยึดบ้ านแล้ วล่ะครับ” ขาก้ าวต่อ ไม่ออก มือสัน่ และคิดว่าหม๊ าก็คงจะเป็ นแบบเดียวกับผม... วันนี ้วันที่ 3 ตุลาคม

เหลือเวลาอีก 27 วัน


COIN

2 ผมนอนไม่หลับ เฮียที่เพิ่งกลับมาก็ถกู หม๊ าเรี ยกเข้ าไปคุยในห้ อง ผมได้ แต่นอน กลิ ้งบนเตียง 27วัน จะท�ำอะไรได้ วะ? บ้ านผมเป็ นหนี ้อยู่เท่าไหร่ แล้ วผมจะท�ำยังไงถึงจะหาเงินมาได้ คิดถึงที่มาของหนี ้ก้ อนนี ้ก็ได้ แต่ถอนใจ ป๊ าผมเคยค� ้ำประกันให้ เพื่อนคนหนึง่ เขาเคยช่วยป๊ าไว้ เลยปฏิเสธ ไม่ได้ สุดท้ ายก็หนีไปตามแบบฉบับ ไม่ร้ ูจ�ำนวนเงินแต่ก็มากพอที่จะท�ำให้ ทังบ้ ้ านผมเป็ นหนี ้ก้ อนโต สองสามปี หลังจากนันป๊ ้ าเส้ นเลือดในสมองแตก ไม่ร้ ู สกึ ตัวอยู่สกั พักใหญ่ ผมจ�ำเรื่ องในตอนนันไม่ ้ คอ่ ยได้ เพราะเด็กเกินกว่าจะจ�ำอะไรได้ ชัดเจน แต่สิ่งที่ยงั นึกออกเสมอคือมือของหม๊ าที่กมุ มือผมกับเฮียไว้ พาเข้ า ห้ องสีขาวที่โรงพยาบาลทุก ๆ วัน ป๊ าหลับนิ่งแบบนันเกื ้ อบเดือน แล้ วจาก ไปอย่างเงียบ ๆ ไม่มีแม้ กระทัง่ งานศพ ผมจ�ำไม่ได้ ด้วยซ� ้ำ ถึงความเศร้ าในตอนนัน้ ที่หลงเหลืออยู่ ก็คง เป็ นแค่ความคิดถึง... หม๊ าไม่ได้ ร้องไห้ ตอ่ หน้ าพวกเรา มีแค่เสียงสะอื ้นที่ดงั ผ่านช่องประตู ออกมา เฮียกลายเป็ นป๊ าคนที่สอง ดูแลผมต่อจากหม๊ าที่ออกไปท�ำงาน


CN9095 เงินน�ะมีไหม COIN I

16

ทัง้ ๆ ที่เราอายุหา่ งกันแค่สองปี แต่เฮียก็ท�าดีที่สดุ เท่าที่พี่ชายคนหนึง่ ท�าได้ เรื่ องที่ผมชื่นชมมันมากขนาดไหนเป็ นเรื่ องที่ผมไม่เคยบอกเฮียออกไป “อ้ าว ยังไม่นอนอีกเรอะ” เหลือบมองนาฬิกาอีกไม่กี่นาทีจะเที่ยงคืน “เฮีย หม๊ าว่าไงบ้ างอ่ะ?” “อย่ารู้เลย” “บอกหน่อยดิ “ “ไม่ใช่เรื่ องของเด็กเว้ ย” “ตี๋ห่างจากเฮียแค่สองปี เอง!” “เออน่า” “บอกมาดิ ตี๋ก็อยากรู้ เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ ้นอย่าท�าเหมือน ตี๋เป็ นคนนอก” “....................” “ก็ได้ ตี๋ไม่ร้ ู ก็ได้ ” “ตี๋...อยากฟั งจริ ง ๆ หรอวะ” ไม่มีทางบรรยายได้ หรอกว่าอยากฟั ง ขนาดไหน ตอนนี ้ตอบได้ แค่ “เออ” “บ้ านเราติดหนี ้อยู่เกือบล้ าน” สมองโล่งไปพักใหญ่ ผมได้ แต่เงียบ เฮียนัง่ ลงกับเตียง สีหน้ าฟ้องว่าเหนื่อยแต่ก็ยงั ยิ ้มอ่อน ๆ อยู่ เป็ นยิ ้มที่ผม เห็นแล้ วไม่สบายใจสักนิด “ท�างานหนักมาสิบหกปี ยังเหลือเยอะขนาดนี ้เลยเหรอ” “ดอกเบี ้ยมันแพง” “แล้ ว..แล้ วเราจะท�ายังไงอ่ะ” “เฮียกะว่าจะดร็ อปเรี ยนว่ะ” “....................” “ออกไปท�างานก่อน ถ้ าพอมีจ่ายคงอาจจะต่อรองกันได้ บ้าง” “แล้ วโทรไปขอยืดเวลาได้ หรื อเปล่า” “ไม่ร้ ู วะ่ ไม่กล้ าถามหม๊ าเหมือนกัน” “งันเดี ้ ๋ยวตี๋ดร็ อปด้ วย” “ตี๋เรี ยนไปเถอะ”


“ความจริ งตี๋ต้องพูดค�านันต่ ้ างหาก เฮียเรี ยนจะจบแล้ ว ท�างานทนาย มันได้ เงินเยอะกว่ารายวันนะเฮีย ตี๋มนั อีกนาน แต่เฮียอีกแค่นิดเดียวเอง” ทังห้ ้ องเงียบ แม้ แต่เฮียยังหมดค�าพูด พอ ๆ กับผม เทพธิดาแห่งความจน ตรอกจะถูกใจอะไรผมหนักหนาวะ ชีวิตถึงได้ บดั ซบขนาดนี ้ “โว้ ย!! ช่างมันเว้ ย คืนนี ้นอนเอาแรงก่อนแล้ วกัน แล้ วพรุ่งนี ้ค่อยคิด ต่อ” พอเฮียพูดอย่างนัน้ ผมจึงต้ องนอนอย่างช่วยไม่ได้ ปั ญหามีไว้ แก้ ก็จริ ง แต่มนั จะแก้ ยงั ไงวะเนี่ย?!

CN9095 17

เงินน�ะมีไหม COIN I

เป็ นอีกคืนที่นอนไม่หลับ ทังผมทั ้ งเฮี ้ ยพลิกตัวไปมาจนผ้ าปูที่นอน เยิน ผ้ าห่มถูกเฮียถีบทิ ้งตังแต่ ้ ตีสอง ผมนอนสัน่ เป็ นเครื่ องนวด ถึงจะเปิ ด แค่หน้ าต่าง แต่ตอนกลางคืนมันก็หนาวนะว้ อย ได้ ยินเสียงข้ างบ้ านทะเลาะกัน เราก็เริ่ มต้ นกิจวัตรเดิม ๆ อีกครัง้ แต่เช้ าวันนี ้บ้ านกลับเงียบอย่างเห็นได้ ชดั ผมยังไม่ได้ บอกหม๊ าว่าวันนี ้ผม จะหยุดเรี ยนเลยใส่ชดุ นักศึกษาออกมาก่อน “หม๊ า ตี๋ไปแล้ วนะ” เห็นหน้ าซีด ๆ ของหม๊ า ความรู้สกึ บนบ่าหนักขึ ้น ผมกับเฮียแยกกันไปคนละทาง ไม่มีใครพูดอะไรออกมา เฮียขับกระบะไป ส่วนผมขับมอเตอร์ ไซค์เหมือนเดิม นึกปลายทางไม่ออกก็เริ่ มจากที่ม.ก่อน “เฮ้ ย เป็ นไงบ้ างวะ?” ผมโทรคุยกับไอ้ โจ๋เมื่อเช้ า อยากจะพูดเรื่ อง นี ้ให้ ใครสักคนฟั งและมันเป็ นคนที่ผมจะเล่าให้ ฟังได้ ทกุ เรื่ อง แม้ แต่กิ�กคน แรกของผมก็ได้ มนั นี่แหละติดต่อให้ “ก็ไม่ไงว่ะ” “แล้ วนี่มงึ จะท�าไง” ไอ้ กล้ วยถามหน้ าเครี ยด เห็นแล้ วชื่นใจ ที่อย่าง น้ อยก็มีเพื่อนคอยเป็ นห่วง แม้ แต่ไอ้ เคิ่ลยังท�าหน้ าตาจริ งจัง “กูกะจะหางานพิเศษท�าว่ะ งานที่แม่งได้ เงินเยอะ ๆ เร็ ว” “ขายตัว” “สาด!!!!!” ประสานเสียงเลยครับ แม่งความคิดไอ้ เคิ่ล


CN9095

ขามัน

เงินน�ะมีไหม COIN I

18

ว่าแล้ วว่าวางใจมึงไม่ได้ จริ ง ๆ ตอบแทนน� ้าใจด้ วยตีนหนัก ๆ หลัง

“ถ้ าสองสามหมื่นยังพอช่วยไหว แต่เป็ นล้ านกูหมดปั ญญาว่ะ บ้ าน กูแม่งขายวัสดุก่อสร้ าง ไม่ได้ ขายอสังหาริ มทรัพย์” “เชี่ยกล้ วย เจ้ มงึ เปิ ดร้ านอาหารไม่ใช่หรอ” “อาหารอิตาลีมึงท�าเป็ นป่ ะล่ะ กูเห็นมึงท�าเป็ นแต่โจ๊ กกับมาม่า” ความจริ งทิ่มแทง ได้ แต่นงั่ ฟั งทังน� ้ ้าตา “ถาปั ตย์แม่งก็ยงั เรี ยนไม่จบ ไม่งนกู ั ้ ก็รับจ็อบสบายไปแล้ ว” “ตอนนี ้วาดแมวให้ เป็ นแมวก่อนเถอะไอ้ ตี๋ แล้ วค่อยคิดเรื่ องนัน” ้ กล้ วยหมุนปากกาในมือ พอจะพูดต่อก็หยุดปากกาไว้ ผมเลยเงยหน้ า ขึ ้นมองมันแทน “ไปท�าพวกแม็คมึงได้ ชวั่ โมงละ 30 เท่า ๆ แบกหาม แต่ห่นุ อย่าง มึงไปแบกของคงหลังหักว่ะ ผอมซะ” “อย่าให้ กโู ชว์กล้ าม เดี๋ยวจะหนาว” “นัน่ ก้ างว้ อย ไอ้ หนู” ไอ้ โจ๋เห็นว่าเริ่ มออกนอกเรื่ องเลยรี บดักคอ “แล้ ววันนี ้มึงจะเข้ าเรี ยนไหม?” “คงไม่วะ่ กะจะไปหางานท�า” “เดี๋ยวกูไปเป็ นเพื่อนเอง” ไอ้ โจ๋เสนอตัว ผมส่ายหัว แต่มนั ไม่สนใจ แล้ วลงมือเก็บกระเป๋ า “งันกู ้ ช่วยหาในเน็ตแล้ วกัน” ไอ้ เคิ่ลเสนอ ดูถ้าจะไม่อยากขยับตัว เท่าไหร่ ไอ้ กล้ วยก็บอกว่าจะช่วยจดเล็คเชอร์ ให้ สุดท้ ายเลยออกมากัน แค่สองคน ผมกับมันบึง่ ไปห้ างใกล้ ๆ ม. ตอนนี ้คิดอะไรไม่ออก มีแต่เลขหก หลักลอยไปมาในหัวให้ ผมหนักใจ ตามห้ างมีงานรออยู่ก็จริ งแต่เวลากับ ค่าแรงตอบโจทย์ผมไม่ได้ สกั งาน “ไปเป็ นเด็กขายน� ้าไป๊ หน้ าตายังมึงตลาดชอบ” “ตลาดมืดขายอวัยวะเหรอมึง” ไอ้ โจ๋หวั เราะ พูดเรื่ องนี ้แล้ วก็ท�าให้ ผมนึกขึ ้นมาได้


19

เงินน�ะมีไหม COIN I

กลับมาถึงหอพักไอ้ โจ๋ก็เย็นมากแล้ ว เฮียโทรมาบอกว่าช่วยหม๊ า เก็บของเรี ยบร้ อย ผมเลยมานอนกับไอ้ โจ๋ ตอนเช้ า ๆ ค่อยกลับไป มอไซค์ ก็อยู่กบั ผม ไม่มีปัญหาอยู่แล้ ว “ความสามารถพิเศษมึงมีไรบ้ างวะ” “หน้ าตาดีวะ่ ความหล่อช่างเป็ นบาป” “ขอกูถีบสลัดความหน้ าหนามึงออกหน่อยนะไอ้ ตี๋!” หัวเราะเสียง ดัง ไม่นานก็กลายเป็ นความเงียบ สุดท้ ายนอนกลิ ้งดูบอลกับไอ้ โจ๋ไม่ร้ ู จะ ท�าอะไรต่อ “ถามจริ ง ๆ เหอะ ที่มึงบอกงานดีเงินเร็ วเนี่ย นอกจากไอ้ พวก กาม ๆ มันจะมีอะไรบ้ างวะ” “เล่นพนัน พระเจ้ าเข้ าข้ างก็โชคดีไป แต่ถ้าซวยก็หมดตัว” “เอาน่า คิดในแง่ดี ตอนนี ้กูก็ไม่ตา่ งอะไรจากหมดตัวอยู่แล้ วนี่หว่า”

CN9095

“มึงเคยสงสัยเปล่าวะ ว่าคนเราท�าไมถึงมีไตตังสองข้ ้ าง” “....................” รอยยิ ้มไอ้ โจ๋หายไปในเวลาสัน้ ๆ มันหยุดเท้ า ท�าให้ ผมต้ องหยุดตาม กะแค่แซวเล่น ๆ เอาจริ งผมก็แอบคิด ๆ อยู่ แต่ เก็บไว้ เป็ นทางเลือกหลัง ๆ ที่ผมหวังว่าไม่ต้องเลือก ไม่คิดว่ามันจะคิด ว่าผมจริ งจังขนาดนัน้ “ไอ้ ตี๋..มึงพูดอะไรออกมาวะ?” สองปี ที่ผมรู้ จกั กับมันมา เวลาไม่ เกี่ยวกับความเป็ นเพื่อน มันสอนผมแบบนัน้ “เฮ้ ย กูล้อเล่น” “สัตว์! กูใจหายเลย” “กูไม่ท�าหรอก กูพดู เล่นจริ ง ๆ” “สัญญากับกูสิ..ว่ามึงจะไม่ท�า” พยายามยิ ้มให้ มนั เห็น ไม่อยากให้ มันรู้ วา่ ผมคิดจะท�าจริ ง ๆ ต่อให้ โกหกมัน บางที...ก็คงต้ องท�า “เออ กูสญ ั ญา”


CN9095 เงินน�ะมีไหม COIN I

20

หัวเราะสร้ างก�าลังใจให้ ตวั เอง ...ไม่ได้ ร้ ู สกึ ดีขึ ้น แต่อย่างน้ อยก็ดี กว่าท�าหน้ าอมทุกข์ให้ คนมองทุกข์ตาม “ความจริ งกูร้ ู จกั อยู่งานนึง แต่ไม่อยากให้ มงึ ท�าเลยว่ะ” “งานไร?” “ตามผับอ่ะ เด็กเสริ ฟ บาร์ เทนเดอร์ งี ้ เงินแม่งก็ดีนะแต่กวู ่ามัน อันตราย” “กูผ้ ชู าย กลัวอะไร?” “รู้ตวั เองบ้ างไหมวะ ขาว ตี๋แต่เสือกมีตาแบบมึงน่ะยังไงก็เสร็ จชัวร์ ” “เชี่ย ขนลุก” ผมเป็ นผู้ชายยังไงก็ไม่มีอะไรเสียหาย ศักดิ�ศรี ที่หม๊ า สอนให้ รัก ทะนุถนอมให้ มากที่สดุ กับเวลาที่ท้องหิว ตกอยูใ่ นช่วงยากล�าบาก ผมสมควร จะกุมศักดิ�ศรี ที่กินไม่ได้ นี่ไว้ ทัง้ ๆ ที่ท้องร้ องอย่างนันเหรอ? ้ ไม่คิดจะถามใคร เพราะรู้ ค�าตอบอยู่แล้ วว่าคนรอบตัวผมจะให้ ค�า ตอบแบบไหนมา...

ผมโทรบอกเฮียว่าวันนี ้จะไม่กลับบ้ าน เฮียก็ไม่ได้ ตอบอะไรกลับ มา ผมไปเรี ยนตามปกติแต่ไม่มีแม้ แต่ตวั อักษรหรื อค�าพูดเดียวจะเข้ าหัว ผม ลองถามไอ้ กล้ วยดูว่างานที่ผบั เป็ นยังไง มันก็บอกว่าเสิรฟ์น� ้าเสริ ฟ อาหารปกติ ดีตรงที่จะได้ ทิปหนักหน่อย คืนไหนดวงขึ ้นอาจได้ สองสาม พัน ผมตาลุกวาว ผมมาถึงร้ านตอนห้ าโมงกว่า ซึง่ เป็ นเวลาของพนักงาน เพราะร้ าน ยังไม่เปิ ด สารภาพครับว่าผมอ่านชื่อผับไม่ออก มันเป็ นภาษาฝรั่งเศสที่ เขียนแล้ วอ่านยาก พยายามจะฟั งจากที่พี่วินมอไซค์เรี ยกแล้ ว แต่ก็ยงั ออกเสียงตามไม่ถกู ทังร้้ านเป็ นสีด�า พอเปิ ดไฟสีนวลพื ้นจะสะท้ อนแสงท�าให้ ดสู บาย ตา มองจากข้ างนอกร้ านดูไม่ใหญ่นกั แต่พอบวกกับการตบแต่งเลยท�าให้ ดูกว้ างขึ ้น


CN9095 21

เงินน�ะมีไหม COIN I

“หวัดดีครับพี่เอก ผมพาเพื่อนมาท�างานอ่ะ” รู้ จกั กันนี่หว่า ไอ้ โจ๋ คอทองแดงก็จริ งแต่ผมไม่คิดว่ามันจะรู้ จกั ผับไหนดีขนาดนี ้นึกว่าเป็ นนัก เที่ยวไปเรื่ อย ๆ แต่ปรากฏว่าทังร้้ านรู้ จกั มันกันหมด ผมยกมือไหว้ อย่าง เดียวที่เหลือมันพูดต่อให้ “หน้ าตาแบบนี ้น่าจะเอาไปเสริ ฟดีกว่าเป็ นผู้ช่วยกุ๊กนะ” “อย่าดีกว่าพี่ ไอ้ นี่มนั ซุม่ ซ่าม เอาไปซ่อนให้ ลกึ ที่สดุ ของร้ านเลยก็ดี” “เฮ้ ย! กูจะเสริ ฟนี่แหละ ไม่เป็ นไร กูโตแล้ วนะมึง” ที่ส�าคัญคือทิป ว้ อย ทิป หลังครัวจะไปได้ อะไร เผลอ ๆ ขาดทุนอีกถ้ าไปท�าจานเขาแตก “มึงน่ะ ระวังตัวเองหน่อย...” มึงเห็นกูพกขวดนมมาไหมล่ะ? ไม่ใช่ เด็กสามขวบที่ต้องให้ ตามอุ้ม มันท�าหน้ าดุใส่ผม ไม่ได้ ผลสักนิดขอบอก “งันกู ้ ไปซื ้อข้ าวมาให้ เดี๋ยวกลับมาหา” ผมพยักหน้ า พี่เอก พี่พนักงานที่ดจู ะอาวุโสสุดก็เข้ ามาสอนงานว่าให้ ท�าตัวแบบ ไหนกับลูกค้ ายังไง พี่แกบอกว่าถ้ าเห็นท่าไม่ดีให้ เรี ยกได้ ตลอด ท่าไม่ดีนี่เป็ นยังไง? สงสัยแต่ไม่ถาม กลัวพี่หาว่ากวนตีน “พี่เป็ นเจ้ าของที่นี่หรอฮะ?” “เปล่าหรอก ผับนี่เป็ นของพี่ชายโจ๋น่ะ พี่จมั พ์” ก็ว่าแล้ วว่าจะไป รู้ จกั ทุกคนอย่างนี ้ได้ ไง ร้ านของพี่มนั นี่เอง ผมเคยเห็นหน้ าพี่จมั พ์ครัง้ หนึง่ ครับ หน้ าอย่างกวน พี่เขาจบวิศวะ จากม.ผมนี่แหละครับ ท�างานในบริ ษัทเอกชน หน้ าตาดีแต่ผิวแทน ไม่ เหมือนไอ้ โจ๋ที่ขาว พี่แกคงใช้ ทนุ จากพ่อแม่มาเปิ ดผับนี ้ พ่อแม่โจ๋ท�าบริ ษัททัวร์ ไอ้ นี่มนั รวยแต่แอ๊ บจนครับ ท�าเอาผมเผลอ ดีใจนึกว่ามีเพื่อนระดับเดียวกันไปช่วงนึง “มีเรื่ องล�าบากหรื อไงถึงต้ องมาท�างานน่ะ? ยังเรี ยนอยู่หรอ” “ก็…ครับ” “ท�าตัวดี ๆ อยู่ที่นี่น่าจะช่วยได้ บ้างนะ” ผมท�าได้ แค่ยิ ้มตอบ ชุดเด็กเสริ ฟ์ไม่ได้ ดแู ย่อย่างที่คิด เป็ นเหมือนเสื ้อเชิ ้ตแขนยาวสีขาว แล้ วก็ติดกระดุมทุกเม็ด ถ้ าจะบอกว่าเหมือนคุณชายคงเป็ นได้ แค่ชายน้ อย กางเกงพี่เขาให้ ใส่กางเกงนักศึกษาได้ ส่วนรองเท้ าผมยืมของไอ้ โจ๋มาใส่


CN9095 เงินน�ะมีไหม COIN I

22

นัง่ กินข้ าวกล่องที่โจ๋ซื ้อมาให้ อยู่หลังเคาน์เตอร์ บรรยากาศระหว่าง พนักงานดูเป็ นกันเอง หลายคนก็เรี ยนมหาลัยอยู่เหมือนกัน ต่างคนต่างมี เรื่ อง จ�าเป็ นที่ท�าให้ ต้องมาท�างานในที่แห่งนี ้ สักสามสี่ท่มุ คนก็เริ่ มมา เท่าที่สงั เกตผับแห่งนี ้หรู มากครับ ผมยัง ไม่เข้ าใจว่าท�าไมพนักงานใหม่อย่างผมถึงได้ ไปเสริ ฟ์เลยเพราะดูลกู ค้ า แต่ละคนแล้ วเงินหนา ถ้ าผมไปท�าอะไรมึน ๆ ใส่คงจะมีปัญหาแน่นอนครับ เสียงเพลงดังขี ้หูสนั่ เกิดมานี่เป็ นครัง้ ที่สองที่ผมมาในผับ บรรยากาศ ก็ยงั เหมือนกล่องดักแมลงสาปไม่เปลี่ยนเลย คนเยอะ ๆ ดิ ้นทุรนทุราย โอ้ ย คนนันก็ ้ สวย คนนี ้ก็โดนใจ แต่ไม่วา่ งมายืนมองหรอกครับ โดน งานรุ มเร้ า เสริ ฟ์กันหัวหมุน หาโต๊ ะก็ปวดตาแล้ วครับเพราะไฟมันเป็ นไฟ แฟลช หาเลขยังไม่เจอไฟก็หายไปแล้ ว ต้ องอาศัยถามพนักงานรุ่ นพี่เอา “ของโต๊ ะสามนะ” “โต๊ ะสามอยู่ไหนอ่ะพี่ ผมเห็นแต่โต๊ ะเลขสองหลัก” “โต๊ ะสามอยู่ชนสอง ั้ ขึ ้นบันไดตรงนัน” ้ ชันสอง ้ ชันโคตรไฮโซ ้ คนที่ จองไว้ ถึงจะได้ นง่ั ครับ แถมคิวยังยาวอีก ผมได้ ขึ ้นไปเห็นตอนยังไม่มีลกู ค้ า เบาะนัง่ สบายกว่าเก้ าอี ้ชันล่ ้ าง แถมยังเห็นวิวทังผั ้ บ เสียงเพลงก็ไม่ดงั จน ปวดหู ไหนจะไฟอ่อน ๆ บนเพดานที่ท�าให้ ไม่ต้องจ้ องตาแหกเหมือนชันล่ ้ าง ถือถาดขึ ้นไปมือสัน่ เลยครับ กลัวท�าหก เพราะคนเต้ นบนบันไดวน เยอะอยู่ครับ เฮ้ ย! ใครจับตูดกูวะ! หันไปเห็นแต่สาว ๆ เลยยิ ้มให้ เชิญตาม สะดวกครับ ถ้ าหันไปเจอผู้ชายคงเผลอถีบตกบันไดแน่ ผู้หญิงบางคนเรี ยกไปหาแล้ วสอดเงินให้ ที่กระเป๋ าเสื ้อครับ มือเบียด ลงมามากกว่าปกติ เล่นเอาผมท�าตัวไม่ถกู เผ่นแน่บแทบไม่ทนั โต๊ ะสาม....? ไม่ต้องหาให้ เสียเวลาเสียงดังมาก่อนจะเห็นซะอีก ผู้ชายกลุม่ ใหญ่ สมกับที่ผมถือขึ ้นมาหลายแก้ ว ใส่เสื ้อนักศึกษาม.เดียวกันเลยครับ ผม กวาดสายตาดูไม่ร้ ู จกั ใครเลยมองผ่าน ๆ ไป เดินแทรกเข้ าไปแล้ ววางแก้ วลงกับโต๊ ะ บางคนมือไวก็คว้ าแก้ วออก ไปจากถาดเอง หน้ าแต่ละคนเริ่ มกึ่ม ๆ ได้ ที่ ผมก�าลังจะวางอีกแก้ วนึงบน


CN9095 23

เงินน�ะมีไหม COIN I

โต๊ ะก็ถกู ฟาดก้ นดังเพี�ยะเลยครับ เพล้ งงงงง! “เฮ้ ย ท�าไรวะ!” เกือบชกแล้ วถ้ ามือไม่ก�าถาดไว้ แน่น “ไอ้ เชี่ย มึงท�าน้ องเขาตกใจหมด” ตกใจมากครับ เผลอท�าแก้ วหล่น แตกเลย เริ่ มมีพี่พนักงานเสริ ฟ์บางคนมองมาทางผมแล้ วครับ “เกิดอะไรขึ ้นน่ะ?” พี่...เอ่อ ชื่ออะไรสักอย่างผมจ�าไม่ได้ เธอเดินมา ถามผม ผมบอกว่าเผลอท�าแก้ วแตก เธอก็รีบขอโทษลูกค้ าใหญ่แล้ วบอก ให้ ผมไปเอาผ้ ามาเช็ด ส่วนเธอจะไปเอาแก้ วใหม่มาเสริ ฟ “ไม่ต้องหรอก พวกผมผิดเองครับ” ไอ้ แว่นคนนึงพูด หน้ าตาดูจาก แสงสลัว ๆ นี่ต้องบอกว่าหล่อ แต่จะวัดจริ ง ๆ ต้ องขอเห็นหน้ าชัด ๆ ตอน สว่าง อยู่ในนี ้ใคร ๆ ก็หน้ าตาดี “เพื่อนผมมันเมาไปตบก้ นน้ องเขา น้ องเลยตกใจเผลอท�าแก้ วหล่น น่ะครับ” “เอ่อ...ค่ะ แล้ วจะรับแก้ วใหม่ไหมคะ?” “ใครยังไม่ได้ บ้างวะ...อ้ าว ไอ้ หมอก มีปากไม่พดู นะมึง” “ว่าไง จะเอาแก้ วใหม่ไหม” ไอ้ คนที่ชื่อหมอกนี่หน้ าตาคุ้น ๆ เหมือน เคยเห็นเลยว่ะ หน้ าดูหยิ่ง ๆ เย็น ๆ ชื่อหมอกโคตรจะเหมาะเลยครับ ผม ว่าหน้ าอย่างมันเป็ นยามคงจะดี โจรเห็นคงเผ่นป่ าราบ แต่มนั หล่อครับ ยิ่งมองแม่งยิ่งคุ้นแต่นกึ ไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน อยูม่ หาลัยเดียวกัน คงมีเดินสวนกันบ้ างล่ะมัง้ “ไม่” พูดค�าเดียว ทังโต๊ ้ ะก็ไม่เซ้ าซี ้ไอ้ บรรยากาศเมื่อกี ้เหมือนทุกคน จะแอบลุ้น ๆ อยู่เล็ก ๆ แต่พอ ‘ไอ้ หมอก’ นัน่ ตอบ ทุกคนก็กลับมาเฮฮาต่อ “งันก็ ้ ไม่ต้องครับ” “ผมขอตัวนะครับ” ดูท่าไอ้ หมอนี่มนั จะเมาได้ ที่ ท�าผิดยังไม่ร้ ู ตวั สงสัยจะจมกองเหล้ าตายเร็ ว ๆ นี ้ จากการท�านายท่าทางที่เริ่ มทรงตัวไม่ อยู่คงยังไม่ร้ ู ตวั ด้ วยซ� ้าว่าเมื่อกี ้ที่เอ็งตบมันก้ นผู้ชายว้ อย “เดี๋ยว ๆ อย่าเพิ่งไปดิ พี่วา่ ...น้ องหน้ าตาคุ้น ๆ นะ” เอ้ า ยังไม่เลิก มันยังไม่ตายครับแต่ก�าลังจะลากผมไปตายด้ วย


CN9095 เงินน�ะมีไหม COIN I

24

“น้ องนัง่ ก่อนดิ” “ผมต้ องท�างานต่อครับ” “เดี๋ยวพี่ทิปให้ ” มีเงินก็จดั ไป พอผมนัง่ พี่เขาก็ยื่นแบงค์ม่วง ๆ ให้ ใบนึง ผมรี บคว้ าไว้ เลย ในใจก็ นัง่ นับว่าวันนี ้ได้ เท่าไหร่ เผลอยิ ้มเลยครับ “น้ องเรี ยนอยู่หรื อเปล่า” “เรี ยนครับ” ถามมาตอบไปครับ เงินง้ างปากได้ “เรี ยนที่ไหนล่ะ” “เอ่อ..” บอกดีไหมวะ? คนอื่น ๆ ในวงเหล้ าเริ่ มสนใจ ผมสังเกตดูแล้ วกลุ่มนี ้เขาดูรวย จริ ง ๆ เป็ นเหมือนกองทัพพระเอกหลังข่าว แต่ก็ได้ กลิ่นอันตรายออกมา จากตัว พวกเขาเหมือนกัน ถึงแม้ จะอยู่ในชุดศึกษา แต่ก็คว้ าสาวสวย ๆ แต่งเสื ้อผ้ าน้ อยชิ ้นมานัง่ ข้ างกายได้ ไม่ยาก สักพักก็ไม่มีใครสนใจผมเท่าไหร่ ผมไม่ใช่ผ้ หู ญิง ไม่แม้ กระทัง่ จะ หล่อเทียบคนพวกนี ้ได้ ด้วยซ� ้า “เฮ้ ย กูวา่ กูร้ ูจกั ว่ะ” เสียงไอ้ แว่นพูดครับ ทังวงเลยหั ้ นกลับมาสนใจผม “น้ องรหัสไอ้ ฟินไม่ใช่หรอ?” “รู้ จกั พี่ฟินด้ วยเหรอครับ?” พี่รหัสตัวแสบผมเอง เกรี ยนแตกที่สดุ ในสามโลก มาเรี ยนตามอารมณ์และอุณหภูมิ ผมไม่ได้ เจอพี่แกจะอาทิตย์ แล้ ว ตายคากองการ์ ตนู แล้ วมัง้ ผมไม่เคยซื ้อการ์ ตนู เองเลยครับ ยืมชาว บ้ านอ่าน พี่ฟินคือผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็ นทางการ “แสดงว่าใช่จริ ง ๆ ด้ วย” อย่าบอกนะว่ามึงมัว่ ขึ ้นมา อย่าท�าให้ กู เสียใจมากกว่านี ้ “แล้ วท�าไมมาท�างานที่นี่ละ่ ?” “หารายได้ เสริ มครับพี่” “มาเป็ นเด็กเสี่ย เดี๋ยวเสี่ยเลี ้ยง” เออ! เลี ้ยงเยอะแล้ ว! หมาใน ปากน่ะ ว่าแต่ใครเป็ นคนพูดวะ? ผมพยายามมองหา ไล่ทีละคนตังแต่ ้ ไอ้ มือปลาหมึกขี ้เมา ส่วนที่นงั่ ข้ าง ๆ คือหมอกที่นิ่งเป็ นรูปปั น้ เยื ้องออกไป


คือพี่แว่นที่เริ่ มแนะน�าตัวเอง “พี่ชื่อพี่บอล เป็ นเพื่อนกับไอ้ ฟินมัน นี่เพื่อนพี่เรี ยนวิศวะด้ วยกันหมด” “แล้ วน้ องเขาเป็ นใครวะ” “เอ่อ น้ องตี๋สถาปั ตย์หรื อเปล่า?” เป็ นแฟนพันธุ์แท้ พี่รหัสกูเรอะ!! ได้ ข่าวคนละคณะ แต่ร้ ู ละเอียดจริ ง หลังจากจบรายการแฉแต่เช้ า ผมก็มีหน้ าที่เติมเหล้ าครับ ทิปไหล มาไม่ขาดสาย ยิ ้มหน้ าบานในหัวใจมันพองโต ผมคิดถูกแล้ วที่เลือกงานนี ้ ซึง่ ผมไม่ร้ ู ตวั เลยว่าหลังจากวันนัน... ้

CN9095

จะทําให้ ผมต้ องเจอเรื� องยุ่ง ๆ มากขนาดไหน

25

เงินน�ะมีไหม COIN I

Coin-preview  

This is an example.

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you