__MAIN_TEXT__

Page 1

Zandgeluk in de speeltuin

1

nr. 2


! r a a h n e m e h r o o v t p i n k Ge www.haaridee. eu www.haaridees

hop.nl

www.facebook. com/haaridee De Haar ide

Oranje Nassaustraat 19 8933 BR Leeuwarden tel. (058) 2135256

Vera, Sim

one, Deb

e crew

ora en A

haaridee@gmail.com www.haaridee.eu

nnelie

De zekerheid van deskundige rechtsbijstand Allround advocatenkantoor voor bedrijven, instellingen en particulieren. • • • • • • •

Personen- en familierecht Sociale zekerheidsrecht Arbeidsrecht Auteursrecht(royalties, licenties, plagiaat) ICT-recht (computerrecht, internet, software) Strafrecht Handelsrecht, overeenkomstenrecht

Voor meer informatie: Zaailand 100 (naast de rechtbank) 8911 BN Leeuwarden tel. 058 - 215 88 15 fax 058 - 215 92 20 email info@casseres.nl www.de-casseres.nl

de kracht van een persoonlijke aanpak


VAN DE REDACTIE

INHOUD

Volgens mijn bescheiden mening wonen we toch wel in een wonderbaarlijke wijk. Wanneer je alle zintuigen flink de kost geeft en ook nog eens tot je laat doordringen wat je allemaal ziet, hoort en voelt onderweg naar je huis of op weg naar de stad, dan geef ik je op een briefje dat je je voortdurend verbaast. Ik geef twee voorbeelden van mijn recente verwondering.

De laatste danspassen van een legende

Allereerst de pop-up wolfsklauwen aan de waterkant bij het spoor. Vanuit het niets groeiden een paar weken geleden aan stevige stengels opeens knoppen ter grootte van hele venkels en daar leken ze ook sprekend op. En nu, een week of wat later is plotseling een slagorde van machtige schermbloemigen verschenen van 1 tot 2 meter hoog. Geniet van het tafereel maar probeer ze niet te plukken met onbeschermde handen want ze zijn zo giftig als wat. En dan de pop-up accordeonist. Ik heb hem tot nu toe 2x getroffen, beide keren op een zondagmorgen bij de speeltuin. Je hoort van enige afstand flarden van zeer welluidende accordeonmuziek, denkt dat ergens een raam openstaat en de muziek afkomstig is van een cd maar ziet dan opeens een man op een zelf meegebracht stoeltje zitten die vol overgave totaal in z’n eentje deze mooie klanken uit zijn trekzak tovert. Even later is hij weg, opgegaan in rook en het is volstrekt onvoorspelbaar wanneer je hem nog ooit zult weerzien of beluisteren. Dagelijkse wonderen in de wijk voor een ieder die er oog voor heeft. Hein Kraij

Vakantiecrimi: De Cock en de…. Eerherstel voor boekweit Energieambassadeurs Hoe is het nu met: Erik-Jan Ruseler? Energiecafé De creatieve Bourgondiër Een huis in Frankrijk. Wie wil dat nou niet? Sporters in de Oranjewijk Oproep: Eten met wijkgenoten Russell Duurzame huizenroute De zeven hoofdzonden Colofon Opmerkelijk Komkommertijd

Coverfoto:Victor Plomp

4 8 11 13 14 17 18 21 25 26 26 27 28 30 30 32


PASSIE IN DE ORANJEWIJK JAN BRUGMAN <> MATA HARI

DE LAATSTE DANSPASSEN VAN EEN LEGENDE De vraag die we aan het slot van deze reeks artikelen over onderkomens (met bijbehorende personeelskosten) dat ze eigenlijk alMata Hari wel eens mogen stellen is: wat maakt deze tijd om geld verlegen zat. In het publieke leven stal ze dikwijls de show vrouw zo fascinerend? Waarom zijn er zoveel films over door bijvoorbeeld smaakvol gekleed te verschijnen op de renbaan van haar leven gemaakt? Waarom hebben bekende vedettes Longchamps of als een volleerde amazone één van haar prachtige paarals Greta Garbo, Marlene Dietrich, Jeanne Moreau en den te berijden in het Bois de Boulogne. Een geïllustreerd tijdschrift uit Sylvia Kristel haar rol graag willen spelen en wat maakt die tijd schreef: dat ook tegenwoordig nog actrices als bijvoorbeeld Josine van Dalsum, Monic Hendrickx (met regisseur Peter ‘Degenen die haar dagelijks voorbij zien komen op één van haar schitteDelpeut), Salma Hayek (met filmmaker Sophie Fiennes) rende paarden en die onder de indruk zijn van de gratie, adel en schoonen Vahina Giocante (in een twaalfdelige Russische tele- heid van deze aristocratische cavalière kunnen zich ongetwijfeld niet visieserie!) verfilmingen (willen) maken van haar opwin- voorstellen dat deze bewonderenswaardige amazone niemand minder is dende leven? En wat heeft onze Droomfabriek hiermee te dan Mata Hari, de heilige danseres!’ maken?

Mata Hari steelt de show We pakken de draad van het turbulente leven van Mata Hari weer op rondom het jaar 1908. Het internationale succes was haar enigszins naar het aantrekkelijke hoofd gestegen en dat bracht ze tot uitdrukking in een extravagante en geldverslindende levensstijl. Ze was zich inmiddels Lady MacLeod gaan noemen en op een afbeelding van haar tafelzilver uit die tijd zien we dat ze haar initialen ML steevast voorzag van een kroontje.

Aan de ene kant stroomden de gouden francs door haar vele exclusieve optredens in grote hoeveelheden binnen. Aan de andere kant gaf ze zulke enorme bedragen aan kappers, couturiers en juweliers uit én aan hotels én uitstapjes én niet te vergeten aan de inrichting van haar luxe

4

BUURTJOURNAAL NR. 2


Mannen Het geheim van haar publieke populariteit waren haar optredens, de interviews die ze voortdurend gaf en mannen. Bij mijn weten heeft nog niemand een poging gedaan om alle mannen met wie Mata Hari ‘iets heeft gehad’ in kaart te brengen. Maar wat je ook over haar leest, feit is wel dat talloze machtige, invloedrijke en vooral rijke mannen voor haar charmes vielen, hetzij kortstondig hetzij voor vele jaren achtereen. Zelf merkt Mata Hari daarover laconiek op: ‘Dit leventje vind ik leuk. Ik kan voldoen aan mijn grillen. Ik soupeer vanavond met graaf A. en morgen met de hertog Van B. Heb ik niet te dansen – ik neem vakantie als ik er lust toe heb – dan maak ik een reisje met de markies de C. Ernstige liaisons vermijd ik…Dat zou aanleiding kunnen geven om in een tweede kuil te vallen.’ (De eerste kuil was haar jammerlijke huwelijk geweest met Rudolph MacLeod van wie ze sinds 26 april 1906 officieel gescheiden was –HK) De schatrijke Alfred Kiepert die al in ons vorige artikel werd genoemd hield het behoorlijk lang met Mata Hari uit (volgens haar eigen zeggen een kleine drie jaar). Maar hij bezorgde zijn maîtresse dan ook een afwisselend leventje, maakte verre reizen met haar (naar Alexandrië en Rome o.a.), stationeerde haar in een chic appartement in het modieuze westen van Berlijn en begeleidde haar tijdens een reeks zeer succesvolle optredens in Wenen in december 1906 en januari 1907. Door een al te openhartig artikel in een Berlijns roddelblad kwam de verhouding met Kiepert ten einde maar Mata Hari hield er een zeer positief banksaldo aan over. Haar eigen commentaar: ‘Toen zijn familie hem op straffe van een rechtsgeding de opdracht had gegeven om mij te laten vallen, liet hij me gaan en gaf me ten afscheid 300.000 Mark’ Dus we kunnen wel stellen dat Mata Hari in

zeer goede doen en met een schat aan ervaringen eind 1907 uit Berlijn vertrok, terug naar Parijs.

‘Leven als een vlinder in de zon’ Terug in Parijs kwam Mata Hari erachter dat zeker tien danseressen haar oosterse act met succes imiteerden. Ze maakte zich hierover dermate boos dat ze zich tegen een journalist haar voornemen liet ontvallen om voortaan alleen nog maar in een lange, hooggesloten jurk te dansen. Die andere danseressen hadden het naaktdansen sinds haar vertrek te schande gemaakt en er al het nobele en heilige afgehaald. Vervolgens besloot ze om eens een tijdlang op te treden bij liefdadigheidsvoorstellingen en op die manier een andere kant van haar karakter te tonen: haar vrijgevigheid. Maar wat haar ‘hogere’ dansambities betreft liep het allemaal niet meer zo gesmeerd als voorheen. Zo lukte het haar niet om haar manager Astruc zover te krijgen dat hij haar een rol gaf in de nieuwe opera van Strauss als Salomé. Ook haar smeekbrieven aan de componist zelf hadden geen resultaat. Evenmin kreeg ze voet aan de grond bij het Ballets Russes van Serge Diaghilev bij wie ze een rampzalige auditie deed.

ter van de opera van Monte Carlo, werd ingehuurd om haar te trainen. 2. Vervolgens sloeg ze een zeer rijke bankier aan de haak, de knappe (en gehuwde) Xavier Rousseau die Mata Hari op een feestje van zijn zoon leerde kennen en onmiddellijk verliefd op haar werd. Ze begonnen een weekendrelatie met als romantisch onderkomen het Château de la Dorée. Tegen de eigenares van het kasteel legde een vriend van Rousseau uit dat ene ‘madame Rousseau’ het luxe optrekje zou gaan bewonen. Xavier voorzag Mata Hari van alle denkbare gemakken: ze kreeg vier paarden (waaronder haar lievelingspaard Radjah), een rijtuig, luxe meubilair en een staf die naast haar vaste Nederlandse dienstbode Anna Lintjens nog een andere huishoudelijke medewerkster Pauline Bessey telde alsmede een stalknecht, een koetsier, een kok en een tuinman. Het lukte Mata Hari zelfs om de moeder van Rousseau met haar charmes te bekoren zodat een langdurig bezoek van haar aan het kasteel om haar zoon ervan te overtuigen Mata Hari op te geven op niets uitliep. In 1911 verhuisde het weekendstel inclusief paarden en rijtuigen naar Neuillysur-Seine en werd op kosten van Rousseau opnieuw een heel huis met tuin op luxe wijze ingericht.

Maar Mata Hari had genoeg veerkracht om zich niet door deze afwijzingen uit het veld te laten slaan. Op drie fronten ging ze opnieuw in de aanval. 1. Allereerst nam ze balletlessen om haar eigenwaarde en beroepseer weer wat op te vijzelen. George Saracco, de voormalige balletmees-

BUURTJOURNAAL NR. 2

5


PASSIE IN DE ORANJEWIJK JAN BRUGMAN <> MATA HARI

DE LAATSTE DANSPASSEN VAN EEN LEGENDE

3. En een extra pr-stunt die er niet om loog was dat Mata Hari exclusieve tuinfeesten ging geven in de ruime tuin van haar nieuwe villa begeleid door ‘de Koninklijke Hindoe-muzikanten’ onder leiding van de jonge Inayat Khan. Haar manager Astruc had haar aan dit contact geholpen en het bleek een schot in de roos. Inayat Khan (de latere stichter van de Soefi-beweging) was een afstammeling van een oude familie van soefi’s, musici en dichters en was een kenner van zowel de Zuid- en Noord-Indiase muziekstijl. Wheelwright schrijft hierover: ‘Khans orkest speelde, terwijl Mata Hari danste voor een selecte groep gasten: theateragenten en critici. Lady MacLeod danst in het maanlicht voor haar vrienden luidde een kop op de voorpagina van The Tatler. Onlangs gaf her ladyship een prachtige soirée d’art in haar magnifieke villa te Neuilly, nabij Parijs, waarvoor slechts enkele intimi waren uitgenodigd. Haar dansen waren suggestief en briljant uitgevoerde religieuze riten, die getuigden van liefde en hartstocht. Op de foto’s bij het artikel laat Mata Hari uitermate doorzichtige sluiers door de lucht zweven en draagt zij haar gebruikelijke korset, parelsnoeren, armbanden en enkelbanden. Ze draagt haar zwarte haar in twee dikke lange vlechten op haar rug. Het optreden met Inayat Khan maakte Mata Hari’s ‘Indiase’ dansen aanmerkelijk geloofwaardiger.’

waren de 3200 plaatsen van dit theater tot op de laatste stoel bezet. Op haar visitekaartjes liet Mata Hari dan ook met gepaste trots de tekst drukken: Eerste danseres van de Scala. Haar biograaf Sam Wagenaar beschrijft haar optredens als volgt: ‘Tijdens de openingsvoorstelling van het seizoen op 7 december vertolkte ze met gebaren haar welbekende: “De prinses en de betoverde bloem” in de vijfde akte van Armida, een opera die Gluck in 1777 had gecomponeerd. In “Bacchus en Cambrinus”, een nieuw ballet op muziek van Marenco, was ze op 4 januari 1912 als Venus te zien. Mata Hari was erg ingenomen met haar eigen verschijning, niet ten onrechte, want enkele van de mooiste foto’s uit haar plakboek (te bewonderen in het Fries Museum in Leeuwarden – HK) dateren uit deze periode. In haar aantekeningen bij deze foto’s lijkt ze als op een afstand zichzelf te bezien Op naar de top Spijtig voor Mata Hari en haar weekendge- als ze in de derde persoon schrijft: “Mata liefde Rousseau maar hun stijl van leven was Hari comme Venus à la Scala de Milan.” financieel niet vol te houden. Binnen ander- Voeg daar nog aan toe dat ook haar ultieme half jaar hadden ze samen zo’n 125.000 franken droom om nog eens als Salomé te dansen (u (ongeveer een kwart miljoen euro’s) uitgege- weet wel, de dochter van Herodes Fillipus ven met inbegrip van het afscheidscadeau van die zo prachtig voor haar oppermachtige vaMata Hari’s vorige minnaar Kiepert. Rousseau der danste dat hij haar op een dienschaal het werd failliet verklaard en het paar ging ruziënd hoofd van Johannes de Doper cadeau deed). uiteen. Later luidde het laconieke commentaar van Mata Hari op deze afloop: ‘Mijn geliefde verkwanselde mijn privé fortuin tot wel een bedrag van 200.000 Marken. Ik scheidde van hem, verkocht alles en hervatte mijn leven in het theater in 1912.’ En dat lukte wonderwel. Haar impresario Astruc wist voor haar een prima contract te regelen om gedurende het seizoen 1911 – 1912 op te treden in twee balletten in La Scala van Milaan. Een geweldig vooruitzicht voor onze danseres die inmiddels 35 was. Eindelijk weer optreden in een tjokvol theater! De Milanezen hielden namelijk van hun Scala. Bijna ieder seizoen

6

BUURTJOURNAAL NR. 2


Het staat u als lezer volkomen vrij om erover te fantaseren wat de symboliek van deze wens zou kunnen zijn in het leven van Mata Hari. Ik houd me daarbuiten en haal nog één keer Sam Wagenaar aan voor een pakkende beschrijving van haar optreden als Salomé:

bijzondere vrouw uit Leeuwarden. Wie nog wil nalezen hoe het haar verder verging kan er de spannend geschreven factionthriller van Tomas Ross op naslaan : De tranen van Mata Hari (Amsterdam, De Bezige Bij 2008). Ross geeft voorin zijn boek precies aan welke personages niet-fictief zijn en welke figuren hij verzonnen heeft dus dat kan niet missen.

voor deze oud-inwoonster Magaretha Zelle alias ster op het internationale danstoneel alias Mata Hari zouden moeten opbrengen. Jan ijvert al geruime tijd voor een eenvoudig maar mooi marmeren gedenkteken in de stad, een dadaïstisch kunstwerkje bijvoorbeeld op het Mata Hari pleintje voor theater de Harmonie. Maar de gemeenteambtenaren die hij erover aanschrijft doen er niets mee of zien er niets in, of beide.

‘De voorstelling vond plaats ten huize van de Prince di San Faustino. Deze woonde in het prachtige Palazzo Barberini in de Via delle Evenmin hebben we het gehad over haar laatQuatro Fontane in Rome. En dus, tegen de ste contract voor optredens in het Metropool verwachtingen van de Nederlandse journa- theater in Berlijn. Over haar overhaaste vlucht list in die in 1905 in Parijs had geschreven “a vanuit die stad wegens het uitbreken van de Zouden we echt moeten wachten tot het mila bonne heure, een Nederlandse Salomé is eerste wereldoorlog. Over haar bewezen en litair gerechtelijke dossier precies 100 jaar na nog niet geboren” slaagde Mata Hari zelfs onbewezen spionage-activiteiten. Over Va- de executie van Mata Hari officieel wordt gedaarin. Het gaf haar natuurlijk niet wat dime de Massloff, de laatste grote lover uit haar opend? Krijgen we dan opeens een soort van ze ervan verwacht had. Er was geen enorm leven. Over hoe het net van de contraspionage- Mata Hari revival of gaan we het proces dan toneel en er waren geen duizenden toeschou- diensten van Nederland, Engeland, Frankrijk postuum overdoen? Jan heeft me allang geatwers die haar interpretatie van “de achter- en Duitsland zich om haar sloot en ze begin tendeerd op een franse publicatie uit 2001 gegrond van deze dans” konden bejubelen, 1917 door de fransen gearresteerd wordt. Over titeld: Mata-Hari le dossier secret du conseil zoals ze vijf jaar eerder aan Gabriel Astruc de maandenlange ondervragingen door Pierre de guerre (Mata-Hari het geheime oorlogsdoshad geschreven. Maar haar demonstra- Bouchardon en haar uiteindelijke veroordeling sier, Éditions Italiques, 2001). Daarin staat op tie werd inderdaad begeleid door Strauss’ door een zevenkoppige jury (alle militairen!) 575 pagina’s in kleindruk het hele dossier afge“machtige muziek” en was gebaseerd, net zo- tot executie door een vuurpeleton. Helaas kan drukt. En bij dezelfde uitgever is in datzelfde als de opera zelf, op het toneelstuk van Oscar de Oranjewijk glossy niet omgebouwd worden jaar het best gedocumenteerde boek over het tot een Mata Hari kroniek maar laat een schra- ‘schijnproces’ tegen Mata Hari verschenen van Wilde.(…) ‘Mata Hari nam de gelegenheid van haar le troost zijn dat over al die onderwerpen die de auteur Léon Schirmann: Mata-Hari autopvoorstelling van Salomé in een privé-huis ik hierboven noem afzonderlijke boeken zijn sie d’une machination, kompleet met 803 voette baat om met zo weinig mogelijk aan te verschenen. Een laatste citaat uit dit boek van dansen en de prins van San Faustino was Ross: zo door haar gefascineerd dat hij haar voor het nageslacht liet bewaren in een schilderij, ‘Toen de bevelhebbende luitenant haar wilde dat gedurende haar verblijf in Rome werd vastbinden, zei ze zachtjes: ‘Laat u maar.’ Ook weigerde ze geblinddoekt te worden. Ze gemaakt’. huilde niet. Eenzaam stond ze daar in het zwart gekleed tegenover twaalf soldaten in twee rijen van zes, die na een kort bevel hun geweren schouderden. Na de twaalf schoten gaf de luitenant haar het genadeschot. Volgens een ooggetuige had hij wél tranen in zijn ogen.’

Eerbetoon Nagedachtenis Hier laten we het dan weer bij. Ik heb er bewust voor gekozen om de nadruk te leggen op de internationale successen van een buitengewoon

En de connectie met onze buurtgenoot Jan Brugman van Stichting de Droomfabriek? Nou, die doet alle mogelijke moeite om de gemeente Leeuwarden aan het verstand te brengen dat ze veel meer aandacht en respect

noten en een literatuurlijst waar je u tegen zegt. Maar voor de Oranjewijk ons koninkrijk laten we het hierbij. Hein Kraij

BUURTJOURNAAL NR. 2

7


DE COLUMN VAN LUUK ZOMERVAKANTIECRIMI

DE COCK EN DE ZAAK VAN DE OUDPAPIERCONTAINERS Omdat Willem Holleeder veilig achter slot en grendel zit en de Amsterdamse onderwereld zichzelf grotendeels heeft uitgemoord, was het de laatste maanden heel erg rustig op bureau Warmoesstraat. Toen de altijd nors kijkende hoofdcommissaris dan ook onlangs met een voor zijn doen abnormaal donker gezicht de recherchekamer binnentrad en vroeg wie er zin had om een tijdje in het district Friesland te gaan werken, staken rechercheur De Cock en zijn trouwe adjudant Vledder direct hun handen op. En zo kwam het dat ze enkele weken in onze provincie werden gedetacheerd. Ze hadden zelf natuurlijk gehoopt op Vlieland of Appelscha, maar het werd helaas Leeuwarden. En omdat hier de laatste tijd ook niet zoveel gemoord wordt, kwamen ze in het doorsnee dieven- en boevenwerk terecht en zo kwamen de nog steeds niet opgeloste zaken van de verdwenen Oranjewijkse oudpapiercontainers en zakken tuinaarde op de bureaus van deze topspeurders terecht. Trouwe lezers die de Oranjewijk op Nextdoor Oranjewijk en/of whattsapp volgen, zagen het al aankomen: met regelmaat maakt één van onze buurtbewoners melding van een zwervende of gestolen oudpapiercontainer en die alarmerende berichten zijn uiteraard ook onze wakkere wijkagent niet ontgaan! Die zette uiteraard beide bekwame topspeurders maar al te graag op deze bijzondere zaak. De Cock en Vledder startten hun onderzoek door te gaan posten in onze wijk op de dag dat de sirenes om klokslag twaalf uur luid loeiden, immers de eerste van elke maand en al sinds

8

ongeveer 1948 het signaal dat des avonds het oud papier zou worden opgehaald. Onaangename verrassing. De hele avond stonden ze verdekt opgesteld. Vledder onder de glijbaan in de speeltuin, De Cock achter het elektriciteitshokje aan de Willem Lodewijkstraat. Maar wat er ook gebeurde, geen papiercontainer te zien. Rond elf uur kraakte uiteindelijk de portofoon van Vledder. Daar meldde zich de chef, teleurgesteld, met het bericht dat hij en dat Vledder wel konden inrukken. De volgende ochtend werd de beide detectives duidelijk hoe het zat: oud papier wordt al heel lang niet meer op die eerste sirene-maandag van de maand opgehaald, maar om de vier weken. En de groene containers gedurende een aantal maanden in de oneven weken op donderdag en in de even weken op vrijdag en dan samen met de grijze containers. Alleen voor het klein gevaarlijk afval is er nog wel een sirene, maar dat is zo’n indringend schoolbelgeluid en dat klinkt weer heel anders dan een oud-papier-sirene en daar krijg je bovendien elke keer een lilakleurig briefje voor in de bus wat je later weer in de oudpapiercontainer moet doen.

BUURTJOURNAAL NR. 2

Oh ja: voor oud papier kon je vroeger ook naast de speeltuin terecht maar later ineens niet meer, maar nu wel bij Albert Heijn en daar kun je ook oude kleren en schoenen brengen, mits schoon, maar vlakglas moet weer ergens anders heen. En of je de hondenpoep nu wel of niet plastic verpakt in de drie GEPP-bakken mag gooien is nog steeds niet helemaal helder maar verdient nog verder rechercheerwerk. En ondanks dit fraai uitgebalanceerde staaltje van inzamelingsplanning zamelen we in Leeuwarden nog veel te weinig gescheiden in, maar dat is geen uitdaging voor de recherche maar voor wethouder Diks. De beide speurders ondertussen ervoeren het nutteloze posten van de avond tevoren


als een nare tegenslag in hun onderzoek, want nu moesten ze maar liefst drie weken wachten. Maar gelukkig, ze hadden vishengels en –krukjes van huis meegenomen, het Oranjetuintje dat tegenwoordig de Oranjehof heet zat vol lekkere wormen en het was mooi weer, dus die weken waren zomaar om en het Nieuwe Kanaal bijna leeggevist.

Tijdens de volgende oud-papier ronde waren ze er opnieuw en u raadt het al: de aanhoudender wint en dat was zelfs direct raak. De hele buurt stond vol met goedgevulde oudpapiercontainers, want onze wijkbewoners doen graag en massaal mee aan het inzamelen van oud papier voor de speeltuin en het wijkgebouw, het wijktuintje en allerlei andere mooie voorzieningen waarmee we van onze wijk zo’n aantrekkelijk woongebied maken.

Ze grepen allebei een papiercontainer en sleepten die over een afstand van wel dertig meter naar een volgend opstelpunt waar in een ver verleden een witgeverfde cirkel op het trottoir had gestaan. Daar pakten ze een volgende container, om die weer veertig meter verderop te parkeren en zo ging het de hele buurt door en kwamen vele containers op een heel andere plek dan waar de bewoners ze verwachtten.

terwijl ik het hoofdbureau nog niet eens heb opgeroepen.’ Maar dat was een pijnlijke misvatting. De volkswagen stopte met piepende banden voor De Cock zelf. Twee agenten sprongen eruit en werkten de beroemde speurder met gepast geweld tegen de grond waarna ze hem stevig in de boeien sloegen.

‘Mee naar het bureau’, beten ze hem toe. ‘We houden hier in Leeuwarden niet van die heren die de hele avond met een verrekijker in de speeltuin naar onze kindertjes staan te koekeloeren.’ ‘Ja maar ik ben De Cock. Met Cé Oo Cé Ka’, brulde de rechercheur overrompeld. ‘Dat zeggen al die gleufhoedjes tegenwoordig’, zei de jongste agent, die in zijn studie meer had opgestoken van Flikken Maastricht dan van die toch zo leerzame pocketboekjes van de Amsterdamse toprechercheur. ‘Laatst ben je ook al in de Willem Lodewijkstraat gesignaleerd. De Oranjewijk whattsapp De Cock had direct genoeg gezien van de wan- liep ook toen al bijna over van de waarschudaden van dit gespuis en besloot ze terstond wingen! En vanavond alweer. Jij hebt ons en de staande te houden. Tot zijn verrassing kwam in- hulpofficier van justitie dus heel wat uit te legeens uit één van de zijstraten met hoge snelheid gen mannetje.’ En weg scheurde de VW, met een politiewagen met ingeschakelde zwaai- op de achterbank de ongelukkige rechercheur. lichten aangestoven. ‘Verrek, wat een alert politiecorps hier in Leeuwarden’, dacht De Cock Pas na enkele uren in de cel - het dienstdoende eerst nog. ‘De boevenwagen is al ter plekke team keek natuurlijk eerst even naar een recht-

Deze keer stond De Cock in het huisje in de speeltuin. Portofoon en verrekijker in de aanslag, gleufhoed stevig op zijn al iets kalende kruin, keek hij scherp naar iedereen die langsliep of -reed. En ja hoor, al snel kreeg hij de boosdoeners in het vizier, het geboefte dat de oppassende burgers in onze wijk zo treitert en kwelt. Twee opgeschoten jongens, Liwadder accent, de één blond, de ander licht rossig haar, kleine tatoeage op de bovenarm.

BUURTJOURNAAL NR. 2

9


CHAPEAU DE COLUMN VAN LUUK SOUS CHAPEAU ZOMERVAKANTIECRIMI

DE COCK EN DE ZAAK VAN DE OUDPAPIERCONTAINERS 10

Terwijl hij de eerste hap uit zijn zevende fraaie schuimkraag van die avond nam, zag hij zijn uitgeputte baas verfomfaaid binnenkomen in het café waar ze sinds hun stationering in Leeuwarden gewoon waren een paar afzakkertjes te halen. De Cock’s gezicht stond zoals te begrijpen viel op zwaar onweer, maar klaarde op toen hij van het succes van zijn adjudant hoorde. streeks uitgezonden EK-wedstrijd - begon het verhoor en kon hij zich eindelijk met zijn politiekaart legitimeren. Waarna hij onder duizend excuses van de dienstdoende hoofdagent het Leeuwarder bureau mocht verlaten. Op dat moment waren de snode daders van de containerdiefstallen natuurlijk in geen velden of wegen meer te bekennen. Zo kwam het dat de gerenommeerde crimefighter er die avond helaas opnieuw niet in slaagde om de zaak van de Oranjewijkse oudpapiercontainers tot een goed einde te brengen. Zou het verblijf van ons vasthoudende politietweetal in de Friese hoofdstad dan opnieuw vele weken langer gaan duren? Nee lezers, als u dat denkt heeft u buiten de altijd oplettende adjudant Vledder gerekend. Die had waargenomen wat er rond de speeltuin gebeurde. Vledder besloot om zich volledig te focussen op de beide onverlaten die zoveel ellende in onze wijk veroorzaakten. Zich verschuilend in portieken (hebben we die in onze wijk?), achter bomen en led-lantarenpalen (moet een slank type zijn…) volgde hij het jeugdige geboefte totdat hij ze een huis zag binnengaan. De wakkere adjudant sloop behoedzaam naderbij en noteerde met het stompje potloodje

BUURTJOURNAAL NR. 2

het adres. ‘Emmakade, schreef hij op, met een huisnummer dat we om redenen van privacy ‘Zaak gesloten baas. We mogen morgen weer van de verdachten maar beter niet in dit blad naar Amsterdam’, besloot Vledder met een kunnen vermelden. ‘Die mannetjes laten we triomfantelijke blik in zijn ogen. ‘Gelukkig’, morgen aanhouden en dan zullen ze hun verzuchtte de rechercheur, ’Dat is een verse gerechte straf niet ontgaan’, mompelde de portie oude kaas met mosterd en een cognacje politieman tevreden. Hij wandelde vrolijk waard. Ik trakteer. Eersteklas speurwerk Vledfluitend naar het Oranje Bierhuis en liet zich, der. Mijn complimenten. Ik ga je voordragen moe maar zeer voldaan, een heerlijk koel glas voor promotie!’ bier tappen. Luuk van der Veen


AAN DE KOOK GLUTENVRIJE BEUKENTARWE

EERHERSTEL

VOOR BOEKWEIT Je kunt er pannenkoeken van bakken, je kunt het gebruiken als bindmiddel maar toch is boekweit geen graansoort. En het is ten onrechte uit de gratie geraakt. Boek is een oud woord voor beuk, weit is een oud woord voor tarwe. Beukentarwe dus, oftewel: Fagopyrum esculentum, lid van de duizendknoopfamilie. Boekweitmeel is het gemalen zaad van de plant en het lijkt inderdaad wat op beukennootjes, behalve dan dat het veel kleiner is. Boekweit is verkrijgbaar in drie vormen: meel, grutten en een geroosterde variant: kasha, bekend uit de Oost-Europese keuken. Boekweit is een plant die eigenlijk niet thuishoort in onze wereld waar vruchtbare grond en de bijbehorende maximale opbrengst het hoogst haalbare is. Op vruchtbare grond stopt boekweit zijn energie echter vooral in bladvorming in plaats van zaadvorming en om dat laatste is het nu net om begonnen.

Teelt Boekweit groeit voorspoedig op arme zandgrond en op dalgrond, waar hoogveen afgegraven was. De teelt vond ook plaats op hoogveen zelf maar daar was nogal wat voorbereidend werk voor nodig want de grond moest eerst worden afgewaterd. Tarwe bracht daar weinig op, en daarom werd er maar boekweit verbouwd, al was het gewas gevoelig voor vorst en te veel regen, en moeilijker te oogsten en te bewaren dan haver en tarwe. Met de opkomst van kunstmest en andere landbouwtechnieken waarmee ook arme landbouwgrond vruchtbaar werd gemaakt, raakte

boekweit uit de gratie. Jammer! Boekweitmeel bevat veel magnesium, kalium en fosfor. Maar gelukkig wordt het toch nog steeds geteeld, onder andere in Frankrijk. Het is dan ook overal verkrijgbaar in supermarkten en wordt verkocht door onze grote buurman meelfabriek Koopmans.

Pannenkoeken In de meeste pannenkoekmixen zit boekweitmeel en dat is een goede keus: boekweitmeel geeft een fijne structuur aan de pannenkoeken. Pannenkoeken maken van alleen boekweitmeel kan natuurlijk ook, zonder mix. Daarom hieronder een recept voor drie-in-de-pan van boekweitmeel, met rozijnen. Voordeel voor coeliakiepatiĂŤnten: boekweit bevat geen gluten. En o ja, pannenkoekenmix is grote onzin: er met gewoon nog melk en ei bij, dus waarom zou je een speciale mix kopen die veel duurder is dan gewoon (volkoren)meel en bovendien niet al te veel vezels bevat?

op tafel. Dat maak je door eerst in zo weinig mogelijk melk de boekweitgrutten gaar te koken zodat er een dikke brij ontstaat. Daarna aanvullen tot de gewenste hoeveelheid met (liefst echte gekarnde) karnemelk, van het merk Den Eelder. Mocht de zaak gaan schiften dan is dat eenvoudig te herstellen door een papje van melk en boekweitmeel toe te voegen. Even koken, stroop erdoor, klaar. Kinderen blij, moeder blij. Boekweitgruttenpap is een stuk gezonder dan patat met mayonaise en dat scheelt weer schuldgevoel. De Nederlander uit het oosten en zuiden van het land kent boekweitmeel bovendien als onmisbaar bestanddeel van balkenbrij, een soort vleeskoek die oorspronkelijk werd gemaakt van de resten van het thuis geslachte varken. Maar dat is een recept voor het najaar. Ineke Evink

De ouderwetse boekweitgrutten zijn ook toe aan herwaardering. Grutten zijn gepelde en gebroken boekweitkorrels. Het woord grut komt van grutmolen waarop de boekweitkorrels werden gemalen. De gruttensteen dopte de boekweit tot grutten, en de meelsteen maalde de grutten tot meel. Boekweitgrutten zijn dus de gepelde zaden voordat ze werden fijngemalen.

Pap Onze kinderen lustten letterlijk en figuurlijk wel pap van boekweitgrutten. En dat kwam mooi uit als moeder eens geen tijd (of zin) had om te koken. Binnen tien minuten zette ik een forse pan met karnemelkse boekweitgrutten

Drie in de pan Maak een mengsel van twee eieren, eventueel een theelepel bakpoeder, drie deciliter melk en 300 gram boekweitmeel. Het beslag moet dikker zijn dan vla en vloeibaarder dan pudding. Meng 200 gram rozijnen of krenten door het beslag en maak er drie hoopjes van in een ingevette pan. In plaats van rozijnen kun je ook in kleine stukjes geknipte tutti frutti gebruiken. Bak langzaamaan beide kanten goudbruin in een beetje olie.

BUURTJOURNAAL NR. 2

11


BED AND BREAKFAST EMMAPLEIN EMMAPLEIN 5, LEEUWARDEN - TEL. 06 50511954 WWW.EMMAPLEIN.EU

Wim Teeuw Foeke Sjoerdswei 26 • 8914 BH Leeuwarden telefoon: 06 53 976 549 website: www.cadenzacatering.nl • email: info@cadenzacatering.nl

www.nordwincollege.nl VMBO-groen / MBO / Cursus & Contract

12

BUURTJOURNAAL NR. 2

Babs Mulder telefoon 058 216 25 64 24 uur per dag bereikbaar! www.comes-uitvaartzorg.nl


DUURZAAMHEID ENERGIELOKET

BIJEENKOMST

ENERGIEAMBASSADEURS Vanuit de NEO-werkgroep waren Jochem Admiraal en ondergetekende op 25 februari aanwezig bij een door de gemeente Leeuwarden georganiseerde bijeenkomst. Dat we daarmee onmiddellijk als energieambassadeurs –min of meer- gezien werden, drong pas halverwege de avond tot mij door. Overigens waren de mannen in de meerderheid: onder de 13 ‘ambassadeurs’ telden we 11 mannen, het was duidelijk dat we hier niet met een breiclubje van doen hadden! Arjen Goodijk (de man van het energieloket van de gemeente) wist ons te vertellen dat er maar liefst 70 wijken binnen de gemeente zijn. In vergelijking daarmee was het feitelijk maar een magere opkomst: 5 mensen van Westeinde, 2 van Cammingaburen, Huizum en Marssum hadden beide 1 vertegenwoordiger en Achter de Hoven en Oranjewijk waren ieder met 2 mensen vertegenwoordigd. Maar dat mocht de pret niet drukken, we zaten hier duidelijk met betrokken mensen om tafel! Arjen liet een globaal overzicht zien van wat er zoal de afgelopen 1000 dagen in de gemeente was gebeurd vanuit het energieloket, zie de betreffende sheet. Duurzaamheid is ingewikkeld, er zijn vele wegen die naar Rome leiden, er zijn veel mensen de gebruik willen maken van die wegen en er zijn veel bedrijven die meer dan bereid zijn om al die wegen aan te leggen. Dan zijn er ook nog heel veel mensen die je kunnen adviseren welke weg het meest geschikt is voor jou en tijdens je tocht schijn je ook nog gesponsord te kunnen worden. Mocht je de sponsors niet kunnen vinden, dan zijn er bureau’s die wel voor jou op zoek willen...En dan zijn er natuurlijk ook nog grapjassen die naar Florence willen. Zucht.

Het energieloket bestaat nu 3 jaar en werkt samen met Slim Wonen, een club waarbinnen verschillende aanbieders zich verenigd hebben. Ook wordt er gewerkt met Duurzaam Bouwloket, dat zijn dan weer de mensen die je aan de telefoon krijgt als je naar het energieloket belt. Zie verder www.duurzaambouwloket/fryslan.nl. En dan heb je natuurlijk de burgerinitiatieven. Onze eigen briljante ideeën, zeg maar. Een van de aanwezigen vertelde over de Morgensterkerk: men had bedacht dat het mooi zou zijn om wat zonnepanelen op het dak te leggen. Met 140 stuks zou de klus geklaard kunnen worden. Kosten: € 42.000, slik. Deze kerkelijke gemeente heeft tussen de 700 en 800 leden, die allemaal per brief en daarna per telefoon benaderd zijn. Opbrengst: € 35.000! Vanuit een potje ‘samen besparen op energie en water’ kwam er nog eens 5000 en zo werd de droom werkelijkheid: op 24 februari werden alle 140 panelen officieel in gebruik genomen dan wel ingezegend. Een benijdenswaardige prestatie!

De gemeente ziet graag dat ook zzp-ers uit de eigen wijk uitgenodigd worden om (isolatie) klussen te doen en op zich lijkt dat een logische gedachte. Verder vielen er termen als energiecoaches en warmtebeeldcamera’s, door iedereen zeer gewild en we horen er meer over. Weet in ieder geval dat wij de Oranjewijk hebben aangemeld als gegadigde voor (de cursus voor het gebruik van) de warmtebeeldcamera’s, dus mocht je op enig moment (zal wel herfst worden, in de zomer heeft het niet veel zin) iemand sluipend, camera in de hand, in de wijk ontwaren: niet meteen alarm slaan ! Tot slot: op 15 en 20 november is er de landelijke duurzame huizen route en je gaat daar nog meer van horen, want daar willen wij als Neo-werkgroep absoluut bij aanhaken!

Er waren verschillende meningen over de rol van de ambassadeurs: sommigen zien het liefst dat het energieloket meteen doorverwijst naar de ambassadeur in de eigen wijk, anderen bedanken feestelijk voor die eer.

BUURTJOURNAAL NR. 2

13


HOE IS HET NU MET… ERIK-JAN RUSELER

VOORMALIGE AH-BUURTSUPERMANAGER

GEDIJT PRIMA IN HARLINGEN Een tijdje geleden vroeg de redactie in de NextDoor app of ze nog leuke onderwerpen wisten voor onze Glossy. Andrea wilde heel graag weten hoe het nu met onze voormalige buurtsupermanager Erik-Jan Ruseler is. Erik-Jan nam in juni 2015 afscheid van de AH Emmakade en ging aan de slag bij de enige AH Supermarkt in het sfeervolle Harlingen. We legden hem een vragenlijstje voor. HOE IS HET NU MET JE ERIK-JAN?

gestaan van deze winkel en dat de collega's daar aan gewend waren. Gelukkig zijn zowel de klanten als de medewerkers in Harlingen inmiddels aan mij gewend en maakt de winkel als geheel hele mooie stappen op het gebied van klantvriendelijkheid, klantgerichtheid en beschikbaarheid van artikelen.’

‘Het gaat prima, zowel zakelijk als privé. Inmiddels al weer een jaar niet meer bij Albert Heijn Emmakade, maar ik mis de buurt, de winkel en de klanten nog steeds.’ HOE GAAT HET IN HARLINGEN?

‘Het gaat steeds beter in Harlingen. Ik heb gemerkt dat het best een tijdje duurt voordat de zaken lopen zoals ik dat graag zie. Je merkt dat er jaren iemand anders aan het roer heeft

14

MOEST JE ERG WENNEN?

‘Ik moest zeker wennen in het begin, van de 'grote' naar de 'kleine' Elfstedenstad. Een iets

BUURTJOURNAAL NR. 2

kleinere winkel qua winkeloppervlakte en omzet en veel minder ruimte voor en achter de schermen dan op de Emmakade. De Harlingers zijn net als de Leeuwarders 'stadsfriezen' en hebben niet heel veel op met de provincie, de Harlingers zijn in mijn optiek wel wat stugger en eigenzinniger dan de Leeuwarders. Gelukkig is het redelijk makkelijk contact


maken en als je je best doet om klanten blij te maken wordt dat ook zeker in Harlingen erg gewaardeerd.’ IS HARLINGEN ANDERS DAN DE ORANJEWIJK?

‘De Oranjewijk is natuurlijk uniek in Leeuwarden, in Harlingen zijn vast wijken die lijken op de Oranjewijk, die liggen alleen niet direct bij de winkel. Aan de andere kant zijn er ook wel overeenkomsten: de ligging van de winkel aan het water, boten voor de deur en regelmatig activiteiten in de nabijheid van de winkel.’ IS DE AH HARLINGEN GROTER DAN DE AH EMMAKADE?

De winkel in Harlingen is met 1150 vierkante meter een stuk kleiner dan de winkel aan de Emmakade, deze is 1900 vierkante meter groot. De ruimte achter de schermen is beperkt in Harlingen en dat is soms wel heel lastig. Wat ruimte betreft is de winkel aan de Emmakade ideaal, in Harlingen moeten we alle creativiteit aanwenden om met de beperkte ruimte goed om te kunnen gaan. IS DE AH HARLINGEN OOK EEN BUURTSUPER?

‘We hebben in Harlingen maar één Albert Heijn winkel, in tegenstelling tot Leeuwarden, waar we zes winkels hebben. De functie van de winkel is dus meer gericht op de gehele stad en het buitengebied. Voor de direct omwonenden zijn we natuurlijk gewoon hun buurtsuper.’

met name toeristen die met de aanzienlijke Harlinger bruine- en chartervloot een tocht van enkele dagen op de Waddenzee gaan maken. Ook opvarenden, crew en passagiers van Tall Ships doen regelmatig de winkel aan en ook komen er bewoners en toeristen van/voor de eilanden Vlieland en Terschelling bij ons in de winkel.’ MERK JE DAT AAN VERKOOP?

‘Met name de mensen die in groepsverband gaan zeilen op de Waddenzee kopen groot in en kunnen de vakken in de winkelflank plunderen. Gelukkig zijn we daar redelijk goed op ingespeeld, extra water (in flessen), bier, fris en wijn hebben we eigenlijk altijd extra op voorraad om de lege vakken direct weer aan te vullen. De vakantiegangers zijn over het algemeen, mits het weer een beetje aantrekkelijk is, goed gemutst.’ WAT IS HET LEUKE VAN DE AH

HEB JE VEEL TOERISTEN IN DE ZAAK?

HARLINGEN?

‘In de periode van mei tot en met september komen er veel toeristen in de winkel. Dit zijn

‘We hebben hele leuke mensen aan het werk en de winkel heeft een fantastische ligging aan de Zuiderhaven. De verschillen in druktebeeld tussen laag- en hoogseizoen zijn uitdagend. Daarnaast kan ik in mijn lunchpauze zo even de stad inlopen.’

Emmakade. De winkel aan de Emmakade verkoopt daarentegen aanzienlijk meer rookwaren en bloemen en planten dan de winkel in Harlingen.’ BEN JE IN HARLINGEN OOK ZO BETROKKEN MET DE WIJK/STAD?

‘Ik probeer met de winkel in Harlingen ook midden in de buurt en de samenleving te staan. Aan te bieden wat de klanten graag willen en mee te werken aan lokale activiteiten. Sinds kort ben ik toegetreden tot het bestuur van de Harlinger Ondernemersvereniging, mede om iets voor de stad en haar inwoners en ondernemers te kunnen doen.’ KOM JE NOG WELEENS BEKENDEN TEGEN?

‘Als ik in de winkel aan de Emmakade ben voor bijvoorbeeld een cursus of vergadering kom ik altijd bekenden uit de buurt tegen en probeer altijd even een praatje met hen te maken. Soms kom ik ook klanten uit Leeuwarden in Harlingen tegen, die daar werken of gezellig een dagje weg zijn.’ WIL JE NOG IETS KWIJT AAN DE ORANJEWIJKERS?

WARDEN? EN VICE VERSA?

‘Ik ben niet zo van de 'wijze woorden', maar ik wens alle inwoners van de Oranjewijk alle goeds en heel veel woon- en werkplezier in de gezelligste buurt van Leeuwarden toe!’

‘We verkopen in Harlingen aanzienlijk meer vis, aardappelen, groente en fruit dan op de

Christine Pietersen

WAT VERKOOPT BETER DAN IN LEEU-

BUURTJOURNAAL NR. 2

15


Kom naar naar Bakker BakkerBart! Bart!

aaaieienn vvlla e e t t s s r e k De lleek lleennvviaia ll e e t t s s e e b b e onlilinne ..nnll

arrtt a b b r r e e k k k a a w wwwww.b.b

Je kunt op elk moment van de dag bij ons terecht voor een ovenvers brood, een krakend vers belegd broodje, een heerlijke broodsnack en een vers gezet kopje koffie.

Openingstijden: maandag 09:00 - 18:00 dinsdag 09:00 - 18:00 woensdag 09:00 - 18:00 donderdag 09:00 - 21:00 vrijdag 08:30 - 18:00 zaterdag 08:30 - 17:00 BakkerBart BakkeBart Wirdumerdijk 5 8911 CB Leeuwarden Tel: (058) 212 55 09 Fax: (058) 216 80 95

De lekkerste lekkerste

Onze therapeuten: Ynse de Boer Ynse de Boer Fysiotherapeut Manueel therapeut Fysiotherapeut

Manueel therapeut

Eke Siebinga Fysiotherapeut Eke Siebinga nek/schouder/hoofdpijn

Fysiotherapeut

Sinds juli 2012 zijn wij als praktijk werkzaam binnen het medisch centrum Buitenhove. Deze stap bracht ons meer ruimte, een grote en goed uitgeruste oefenzaal en meerdere zorgdisciplines onder een dak.

Fysiofrisoteam bestaat uit acht fysiotherapeuten en één oefentherapeute, iederspecialisme. met een Het Het Fysiofrisoteam bestaat uit zes fysiotherapeuten en één oefentherapeute, ieder met een eigen eigen specialisme. Hiermee proberen wij de voor U optimale zorg te verlenen. Onze benadeHiermee proberen wij de voor U optimale zorg te verlenen. Onze benaderingswijze is individueel gericht, met ringswijze is individueel gericht, met persoonlijke en professionele persoonlijke aandacht en professionele begeleiding. Binnenaandacht onze praktijk bestaan er ookbegeleiding. mogelijkheden om te Binnen onze praktijk bestaan er ook mogelijkheden om te oefenen in klein groepsverband. oefenen in klein groepsverband.

Martine de Jong nek/schouder/hoofdpijn Oefentherapeut Cesar

Martine de Jong Dick de Roest Oefentherapeut Cesar Fysiotherapeut Ita de Roest-Luth Dick de Roest Fysiotherapeut Fysiotherapeut Bekkenfysiotherapeut

Fysiotherapie voor ouderen

Sina Keuning Fysiotherapeut, Haptonomie, Ita de Roest-Luth Psychosomatische Fysiotherapeut Fysiotherapie

Bekkenklachten en

Lianna Touwen Bekkenbodemfysiotherapie Fysiotherapeut

Sina Keuning Ingrid Kik-Jansen Fysiotherapeut, Haptonomie, Fysiotherapeut Geriatriefysiotherapeut Psychosomatische fysiotherapie.

Wietske Siemensma-v.d. Ploeg Kinderfysiotherapeut

Praktijk FYSIOFRISO J.H. Knoopstraat 6-e, 8933 GS Leeuwarden tel.: (058) 213 59 56 , info@fysiofriso.nl www.fysiofriso.nl

Wijkzorgcentrum Greunshiem Tjotterstraat 16, 8937 AS Leeuwarden Wijkzorgcentrum Het Nieuwe Hoek Hoeksterpad 16, 8911 JW Leeuwarden

Leoni Bouma

Fysiotherapeut Kinderfysiotherapeut


Energiecafé, 19 april. Dinsdag 19 april organiseerde de NEO-werkgroep het tweede energiecafé, deze keer over zonnepanelen. Klaas Hofman van Slim Wonen vertelde Als NEO-werkgroep hebben we ons nog even in het kort iets over Slim Wonen en wist ade- beziggehouden met de vraag of we een onderquaat de vragen uit het publiek (natuurlijk werp voor het energiecafé kunnen bedenken, vooral over subsidies, we blijven Nederlanders waar we wat meer vrouwen mee kunnen trek:) ) te beantwoorden. ken: nu zaten er slechts 2 vrouwelijke exemplaren in het publiek. Bij de spreker die daarna kwam, Minne Fokkema, zit ‘duurzaam’ in de genen. Hij is werk- Nadat de sprekers hun verhaal gedaan hadden, zaam bij Campina en zit daar in het greenteam kon men zijn (liefst led)licht opsteken bij Enie en hij adviseert kennissen en vrienden over en Sinnedak, aanbieders van zonnepanelen. Zij duurzaamheid, waaronder zonnepanelen. Hij konden alles vertellen over de verscheidenheeft het daar dermate druk mee, dat hij er tot heid in zonnepanelen en hun voor- en nadelen. op heden nog niet aan toe is gekomen om pa- Mochten lezers een suggestie hebben voor een nelen op zijn eigen dak te plaatsen! onderwerp voor het energiecafé: we houden ons aanbevolen!

Gerco van Beek was zo vriendelijk de muziek te verzorgen, wat absoluut bijdroeg tot het ware café-gevoel ! De huizen in onze wijk lenen zich bij uitstek voor zonnepanelen, omdat we bijna allemaal platte daken hebben.

BUURTJOURNAAL NR. 2

17


ZOMAAR EEN WIJKBEWONER PETER JEENINGA

DE CREATIEVE BOURGONDIËR VAN DE WILLEM LODEWIJKSTRAAT Iedereen die onze wijkglossy leest, weet dat hij/zij kan gend zijn met een gezonde hoeveelheid nieuwsgierigheid, rekenen op een recept van Peter Jeeninga. Wie is die togen wij op een mooie vrijdagmiddag naar Peter en man eigenlijk, waar haalt hij zijn kookkunsten vandaan, stelden hem onze prangende vragen. wat heeft hij te vertellen? Omdat uw verslaggevers gezeWe worden gastvrij ontvangen en het interieur ademt bedrijvigheid: er staat een kopieerapparaat en bij de computer ligt allerhande aan grafisch werk. Dit is een man met een missie!

Geboren in 1944 in Leeuwarden als één van vier broers, met een vader op zee en een moeder die graag met vader mee ging, was Peter snel zelfstandig. Moeder gaf de jongens de keuze: ‘of ik zoek iemand die voor jullie zorgt terwijl ik weg ben, of jullie zorgen voor jezelf.’ De keuze was niet moeilijk voor de jongens en je zou kunnen zeggen dat het koken er bij Peter rap met de pap- en soeplepel is ingegoten. Peter noemt het een vrije opvoeding. De ULO was niet helemaal wat hij van het leven verwachtte, dus daar werd voortijdig afscheid van genomen. Met de aanvankelijke bedoeling om naar Utrecht te verhuizen (als halfwas van een jaar of 16), belandde Peter, die altijd al van het lezen was, bij Bruna aan het station. Jawel, die was er toen ook al! Thuisblijven was geen optie voor deze vrije vogel en in no time verhuisde hij van de Keizersgracht via de Groentemarkt naar een klein huisje in een van de zijstraten van de Troelstraweg. Hij kwam niet veel meer thuis, hoogstens om te checken of er nieuwe schoenen van zijn broers te confisqueren waren. Overigens noemde Peter dit zelf jatten, maar wij proberen het netjes te houden.

Terug naar Leeuwarden Blijkbaar was men tevreden over hem bij Bruna, want na verloop van tijd werd hem gevraagd de Bruna van Enschede te draaien. Na dat 5 jaar gedaan te hebben (‘juweel van een woning, maar wat een stad!’) werd hij gevraagd om als bedrijfsleider bij Bruna Leeuwarden terug te komen. Dit was niet tegen dovemansoren gezegd en Peter pakte met genoegen de trein terug naar Fryslân. Na aanvankelijk in Bilgaard beland te zijn, kocht hij voor fl. 25.000

18

BUURTJOURNAAL NR. 2


Wat hij niet oppakte, of althans te weinig in de ogen van zijn vrienden, is het bij de tijd houden van de woning. We snappen dat ook wel: de woning past Peter, hij voelt zich vanaf het begin senang, het is goed zo, klaar, niets meer aan doen. Zijn vrienden hebben democratisch, maar zonder inmenging van Peter, een aantal besluiten genomen en zo kan het gebeuren dat de centrale verwarming, die binnenkort aangelegd gaat worden, hem ook min of meer overkomt. Snappen doet-ie het niet, die 2 gaskachels die er al een eeuwigheid staan kunnen het toch prima trekken.

(we hebben het over eind zeventiger jaren) het huis waar hij nu woont aan de Willem Lodewijkstraat. Als je naar Peter’s verhalen luistert, lijkt het of hem alles overkomen is, hij lijkt niet een

Tijdje niks

planner geweest te zijn. Nooit een brandend verlangen gehad om brandweerman, druïde of toiletbeheerder te worden, hij heeft het allemaal laten gebeuren en heeft de zaken die op zijn pad kwamen al dan niet opgepakt.

We pogen een beetje lijn in het verhaal te houden –we wilden immers het hoe en waarom achter zijn recepten weten- en proberen weer bij Bruna uit te komen. Het was een grote Bruna blijkbaar, met 2000 betalende klanten per dag! Hij deed het werk graag, had vaak veel lol met de klanten, maar op enig moment begon het toch te schuren: de touwtjes werden strakker aangetrokken en daar was hij niet geschikt voor. Dus hield hij er mee op. Deed gewoon een tijdje niks, was ook wel lekker. Critici onder ons vragen zich natuurlijk af ‘waar doet-ie het van’, maar inmiddels deelde Peter zijn leven met Hanneke en met haar inkomen gaf dat een ander financieel plaatje. Die Peter is niet op zijn achterhoofd gevallen.

Piet Paaltjes Dat maakte dat hij ondanks het even niets doen, toch regelmatig kon aanschuiven bij Piet Paaltjens, het restaurant van een bekende van hem, Klaas Kasma. Lezers van de Leeuwarder Courant zien Klaas elke dag voorbijkomen met een recept. En ook nu was het lot Peter goed gezind: Klaas vroeg hem om in het restaurant te komen werken en zo kon het zomaar gebeuren dat Peter een jaar of vijf in de horeca zat. Het was in die tijd dat hij veel kookte en een hoop van Klaas leerde en dus hebben we antwoord op onze kernvraag. Voeg daaraantoe dat Peter in het verleden redacteur van de wijkkrant was, en het verhaal is zo klaar als een klontje.

BUURTJOURNAAL NR. 2

19


ZOMAAR EEN WIJKBEWONER PETER JEENINGA

Bij Piet Paaltjens waren het absolute horeca-tijden die gewerkt werden: van 15.00 – 03.00 uur. Niet omdat de gasten tot 03.00 uur bleven hangen, maar omdat de nazit befaamd was: Klaas kookte voor het personeel en voor iedere andere insider uit de stad die zijn neus volgde en toen werd het dus echt gezellig bij Piet Paaltjens. Wij denken dat het voor Peter’s gezondheid maar goed was dat Klaas ermee ophield: langer dan vijf jaar deze topsport bedrijven kan niet goed zijn voor een mens. Het bleef overigens niet alleen bij koken tijdens deze jaren: Piet Paaltjens gaf een krant uit en Peter bekwaamde zich in het samenstellen van dit periodiekje. En daarbij ging het niet alleen om de inhoud, maar ook de opmaak had Peter’s interesse en dat was de opmaat voor het vervolg van zijn carrière. Overigens moet gezegd worden dat we de koppen in het betreffende krantje buitengewoon intrigerend vonden! In deze tijd werd er een innige band met café De Ossekop gesmeed. De gezondheidspro-

20

blemen van eigenaar Willem Annee was aanleiding voor een groep vrienden om een vriendenstichting op te richten. Overbodig te melden dat Peter lid is van deze club, hij is verantwoordelijk voor de PR en ook nu kon hij zijn grafische vaardigheden goed gebruiken. De poster van de smartlappenzang van de gebroeders Anker is daar een mooi voorbeeld van.

We zouden nog wel even door kunnen schrijven, zoals bijvoorbeeld over Peter’s grote liefde: de Citroën DS (de welbekende Snoek) die hij had. En alle Snoekfilms die hij heeft, maar die moeilijk te vinden zijn in zijn welvoorziene kast. En over De Gaulle, die beschoten is in zo’n auto, waarbij dit unieke vehikel toch maar mooi dapper door bleef rijden, ondanks dat het doorzeefd was met kogels.

Pensioengenieter

Of het verhaal over die – blijkbaar - zeer welgestelde dame, die zich in een luxe auto met chauffeur én gordijntjes liet voorrijden bij Piet Paaltjens. De chauffeur kreeg de opdracht om haar zoontje –ook gezeteld in de luxe automee naar McDonald’s te nemen, waarna zij zich tegoed deed aan een ruime portie oesters. Om vervolgens nog maar een portie te bestellen…. Hoeveel hamburgers zoonlief inmiddels verder was, laat zich gemakkelijk raden.

Na de horecajaren werd en bleef Peter ZZPer: hij bouwde zijn activiteiten in de grafische sector uit en maakte kaartjes, posters en nog veel meer. De aanwezigheid van het kopieerapparaat en het losliggend materiaal in de kamer is hiermee verklaard, want ook nu –toch al enige tijd een heuse pensioengenieter- houdt hij zich met projecten bezig. Actueel is de kaart die aankondigt dat De Ossekop binnenkort een diner serveert: één keer in de maand op woensdag. De vriendenstichting doet er alles aan om het café meer toegankelijk te maken: ruimere openingstijden (dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag vanaf 17.00 uur) en een transparante inkijk. Het leek voor buitenstaanders immers meer op een besloten club dan een gastvrij café…

BUURTJOURNAAL NR. 2

Maar we laten het hierbij. U weet nu wie die man van die recepten is, de man die elke dag kookt (en dat vindt Hanneke helemaal niet erg, want haar hobby is het niet) en de man die niet twijfelt over wat zijn voorkeursmaaltje is: kreeft! Hein Kray en Janny Kamp


SLOPEN EN BOUWEN VAKANTIEPROJECT

EEN HUIS IN FRANKRIJK, WIE WIL DAT NOU NIET?

Wie de prachtige helikopterbeelden bekijkt van de Tour de France, de serie ‘Ik Vertrek’ volgt of mooie herinneringen heeft aan een vakantie, droomt vast weleens van een huis in het buitenland. Heerlijk om daar een vaste stek te hebben waar je van het buitenleven geniet. In 1996 hebben wij die stap gezet en daar hebben we geen spijt van. Al was het hard werken geblazen.

In de zomer van ’96 besloten we samen met zwager en schoonzus drie weken op vakantie te gaan in Frankrijk. Met twee auto’s en twee tenten zouden we Frankrijk doorkruisen van oost naar west. Nu is kamperen niet echt mijn ding, dus ik besloot voor de middelste week een huisje ergens te huren. Veel huisjes waren er niet meer vrij, maar ik vond nog een idyllisch boerderijtje in de Bourgogne.

Lekkerst voor het laatst Na een mooie kampeerweek arriveerden we in het dorpje in de Nièvre waar het boerderijtje stond. We waren iets te vroeg, dus we laafden onze dorst bij een Bar-Tabac. Naast de Bar-Tabac zat een makelaardij die hele aardige

huizen in de aanbieding had. Geen van ons vieren had ooit serieus nagedacht over een huis in Frankrijk, maar na een koel biertje sloeg de fantasie ineens op hol. En ’s avonds werd er breedvoerig verder gefantaseerd. De volgende dag maakten we een afspraak met de makelaar die ons met alle plezier een rondleiding wilde geven. Na drie locaties bekeken te hebben, had hij het lekkerst voor het laatst bewaard. Twee huizen, 1 koop, op 2,7 hectare grond. Nadien hadden we het helemaal nergens anders meer over - de fantasie was omgeslagen in een optie - en zodoende werd er twee dagen later een bod gedaan, dat helaas niet door de eigenaar werd geaccepteerd. De man, een

voormalige bakker uit Parijs had de huizen willen verbouwen voor zijn kinderen en hij wilde rivierkreeftjes gaan kweken in een grote kuil. Helaas hadden de kinderen geen zin, de vrouw bleef in Parijs en voor een kwekerij met hemelwater moet het wel regenen. Een beetje gedesillusioneerd vertrokken wij de week daarop richting Normandië. Vol gedachten over wat had kunnen zijn. Terug in Nederland brachten we zwager en schoonzus thuis en toen we daar amper op het terras zaten, belde de Franse makelaar. Het bod was geaccepteerd…. We moesten er een paar dagen over nadenken, maar besloten het toch te doen. De huizen waren eigenlijk bij de eerste blik al verdeeld. Wij kozen het huis (18e eeuw) aan de rand van het gehucht. Daar zat een woonkeuken in, met een hokje waarin net een douche, toilet, boiler en koelkast pasten. Daarachter was een slaapkamer. De bovenverdieping was een kale ruimte en aan de zijkant waren drie uitgeleefde stallen en kon je tot in de nok kijken, zo’n 10 meter hoog. Er huisde een uilenechtpaar in met krijsende jongen. Op onze kavel

grond (1300 m2) stond een hooischuur (zes palen en een dak), dat diende als opslag voor machinerieën en hout. Zwager en schoonzus

BUURTJOURNAAL NR. 2

21


SLOPEN EN BOUWEN VAKANTIEPROJECT

Eerste kostenpost We zouden starten met het gereedmaken van het huis van zwager en schoonzus, die zolang in ons huis zouden verblijven. Daarna zouden wij ons huis gaan verbouwen en zolang in hun huis verblijven. Het huis van zwager en schoonzus was binnen een jaar bewoonbaar, bij ons heeft dat vier jaar geduurd. De eerste winter woedde er een orkaan in Frankrijk en we kregen een telefoontje van buurman Serge: er zat een gat in ons dak. Twee maanden later konden we de schade bekijken. Een gat van een vierkante meter in het hoge dak en de rest zag er ook niet best uit. De eerste kostenpost was daar: een nieuw dak, op beide daken.

Slopen en bouwen

kozen voor het andere huis (dat grotendeels klaar was, althans er hoefde niet te worden gesloopt), met grote schuren en de rest van de grond.

In die vier jaar hebben we in onze vakanties het badkamertje gesloopt, een doorgang gemaakt (de muren zijn 80 cm dik) van de woonkeuken naar de stallen, een bovenverdieping verbouwd (slaap-, badkamer, bergruimte), een keuken gebouwd, nieuwe leidingen aangelegd, de riolering (septic-tank) vernieuwd, nieuwe trappen gemaakt en de balken hier en daar vernieuwd. In 2001 konden we er eindelijk wonen. In de jaren daarna hebben we in de stallen de troggen eruit gesloopt, de muren afgebikt en

gestuct wat resulteerde in een hal met toilet, een bijkeuken met douche en een slaapkamer. Daarna hebben we er twee verdiepingen bijgemaakt, op de eerste verdieping twee slaapkamers gebouwd en de zolderverdieping is nu nog gewoon de zolderverdieping. Met een vloer en een dak. Meer niet. Buiten is er water en stroom aangelegd naar de hooischuur, hebben we er een betonvloer gelegd, een hok ernaast gebouwd en een buitenkeuken gefabriceerd. Dat is het in een nutshell. Het ging niet allemaal zonder slag of stoot en gelukkig hadden we al die jaren geweldige hulp van familie en vrienden. ’s Zomers was het altijd volle bak.

Riolering van slag De eerste zomer was het snikheet, kwam ‘half ’ Leeuwarden op bezoek en bivakkeerden we er op een gegeven moment met 20 man (in tentjes) terwijl we een klein keukentje hadden, één toilet en één douche… De riolering was gelijk van slag en het halve erf moest afgegraven worden om de boel te repareren. Toen heb ik wel even gedacht ‘waar ben ik aan begonnen’, maar voilà, met de Franse slag kom je een heel eind.

Met een snoeischaar en een zaagje En dan het erf. 17 jaar eerder waren de velden afgefikt. Nadien was er niets aan gedaan. In 1996 stond het gras anderhalve meter hoog, was de grond overwoekerd met sleedoorns, eikenboompjes en bramen en vonden we hier en daar nog afrasteringen (prikkeldraad) en palen waar de vorige eigenaar beestjes hield. Met een oude overgenomen trekker probeerden we het land te ontginnen, maar de banden waren om de haverklap lek. Ik zie me nog met een snoeischaar en een zaagje op mijn knieën een pad banen door die 2,7 hectare. Dat doe je in je onbevangen en onverschrokken enthousiasme. Een jaar later lieten we gewoon een boer komen met een ongelooflijke plet- en verpulvermachine. Wat onze eigen tuin betreft, als je er niet zo vaak bent kun je ook geen water geven. Nu zijn daar systemen voor, maar dat had geen

22

BUURTJOURNAAL NR. 2


prioriteit. Bovendien gaan stroom en water eraf als we er niet zijn. Het heeft lang geduurd voordat we erachter kwamen wat het goed doet zonder water: rozen, wingerd, blauweregen, grassen, vijgen en lavendel. Iets anders redt het niet in droge en hete tijden.

Kou en hitte ’s Winters moeten we het doen met een houtkachel in de keuken, is het binnen net zo koud als buiten en duurt het een dag of drie voordat het in de keuken 16 graden is. Douchen bij 0 graden of minder is een hele uitdaging. Sneeuw valt er amper, vriezen kan het behoorlijk. In de zomer variëren de temperaturen van 25 tot 35, maar 42 graden hebben we ook wel meegemaakt. Te warm voor mij, maar binnen is het dan redelijk koel. Stormen en onweren kan het daar ook flink. Bovenal is het gewoon genieten. Het bezoek van vrienden en familie, de Franse buren, de mooie zomeravonden met lang tafelen en

bouwd. Niet omdat er ruzie was, maar omdat je merkt dat je privacy nodig hebt. We hebben allemaal onze eigen vrienden en ook al is het nog zo gezellig met z’n allen, je hoeft niet de hele dag alles met elkaar te delen. Mensen die overwegen om met vrienden aan een dergelijk project te beginnen, raden we dan ook aan om er nog eens heel goed over na te denken.

Verhuur De laatste jaren hebben we te weinig tijd om er regelmatig te verblijven. Zonde, maar onze bedrijven laten dat nu eenmaal niet toe. Daarom hebben we besloten om het te gaan verhuren, zodat het huis niet maanden leeg staat en ook andere mensen van het huis kunnen genieten. Een Nederlands gezin beheert daar al een aantal jaren zo’n 50 huizen in de omgeving. Zij regelen de verhuur, zorgen voor de schoonmaak en houden ook de tuin bij. Daar betaal je natuurlijk wel voor, maar je hebt er ook geen zorg van.

er alle begrip voor dat je vocabulaire beperkt is. ‘Jullie spreken beter Frans dan wij Nederlands’, zeggen ze altijd. Tijdens een van onze eerste buurtborrels schonk een buurman wel erg scheutig z’n zelfgemaakte zwaar alcoholische Pina Colada’s uit. Toen hij me weer wilde bijschenken riep ik in het Frans: ‘Nee, nee anders val ik zo in slaap!’ Ik gebruikte echter niet het Franse ‘dormir’ maar ‘coucher’. Er werd wat om gegniffeld in het gezelschap. Dormir doe je in je eentje en coucher met iemand anders… CJ

Franse locals fijne wijnen, de geuren, de stilte, de gitzwarte nachten, de herten en fazanten die op je erf wandelen, het fraaie landschap, het is allemaal prachtig.

Privacy In al die jaren hebben we daar uiteraard heel veel beleefd. En ook veel geleerd. Het is heel bijzonder om met familie zoiets te ondernemen, want je zit wel op elkaars lip. Onze tuinen waren niet afgescheiden, maar tien jaar geleden hebben we er een muur tussen ge-

Je kunt natuurlijk ook een kant-en-klaar huis kopen maar dan ben je zo een ton meer kwijt en wij zijn niet van die strandtypes. Wij vonden het nu eenmaal leuk om te doen! Maar dat kunstje flikken we niet nog een keer. We waren nog jong toen we eraan begonnen en konden – fysiek - de hele wereld aan. De grootste verbouwingen zijn achter de rug, groot onderhoud laten we nu graag over aan de Franse locals. En wat die Fransen betreft, wij zitten niet in een toeristisch gebied en kunnen uitstekend met hen overweg. Je moet de taal een beetje (durven) spreken en zij hebben

BUURTJOURNAAL NR. 2

23


Huisar tsenpraktijk B.R. Westerman Coopmansstraat 50 (bij het Cambuurplein) Tel: 058-2124680 Voor huisartsenzorg bij u in de buurt: www.westermanhuisarts.praktijkinfo.nl Voorheen zaten wij 15 jaar in de Oranjewijk. Maar nu kunnen we u van dienst zijn in een ruim modern centrum.

W W W. B W H O N T W E R P E R S . N L EMMAKADE 74A

❧ D E M A K E R S VA N HUISSTIJL, KRANT EN WEBSHOP RAMSJ-STEVEN STERK GORREDIJK / TIJDSCHRIFT EN WEBSITE DE MOANNE LEEUWARDEN DIGITALE JAARREKENING GEMEENTE LEEUWARDEN / TIJDSCHRIFT EN DIGITAAL MAGAZINE AWVN DEN HAAG HUISSTIJL EN WEBSITE HÛS EN HIEM LEEUWARDEN / PROJECTSTIJL EN WEBSITE KENING FAN ’E GREIDE LEEUWARDEN PROJECTSTIJL TS 25 TERSCHELLING / DIGITAAL JAARVERSLAG OMRIN LEEUWARDEN / HUISSTIJL PODIUM VLIELAND PROJECTSTIJL EN WEBSITE SLACHTEMARATHON LEEUWARDEN / BOEK WETSUS LEEUWARDEN BOEKEN NOORDHOFF UITGEVERS GRONINGEN / HUISSTIJL EN WEBSITE DOB VEESSEN / HUISSTIJL EN WEBSITE VIPSHP SNEEK DIGITAAL JAARVERSLAG NEDVANG ROTTERDAM / MAGAZINES EN WEBSITE JAN ERINGA LEEUWARDEN-SNEEK HUISSTIJL EN WEBSITE J.O.N.G. ARCHITECTEN LEMMER / HUISSTIJL EN WEBSITE LSV LEEUWARDEN HUISSTIJL EN WEBSITE HARRYVAN-FRITSJURGENS SLOCHTEREN / DIGITAAL JAARVERSLAG EDBA ALMERE TIJDSCHRIFT EN WEBSITE HEIT EN MEM AFÛK LEEUWARDEN / TIJDSCHRIFT EN WEBSITE NOORDERBREEDTE GRONINGEN HUISSTIJL EN WEBSITE FB ORANJEWOUD / PROJECTSTIJL EN WEBSITE ABE BONNEMAPRIJS LEEUWARDEN HUISSTIJL EN WEBSITE GEAR ARCHITECTEN LEEUWARDEN-BURDAARD / DIGITAAL JAARVERSLAG BROCACEF MAARSSEN HUISSTIJL EN WEBSITE GREENPAC EMMEN-ZWOLLE / HUISSTIJL EN WEBSITE DE BOER C.S. LEEUWARDEN HUISSTIJL EN WEBSITE 2CV GARAGE SANDER AALDERINK WORMER / HUISSTIJL EN WEBSITE WERF IJLST HUISSTIJL EN WEBSITE MARCELLA STIJLINSPIRATOR LEEUWARDEN / WEBSITE THEATER SNEEK HUISSTIJL EN WEBSITE WALTER TEXEL / HUISSTIJL WADDENACADEMIE LEEUWARDEN / STADSWANDELINGEN HCL LEEUWARDEN


SPORTERS IN DE ORANJEWIJK HARDLOPEN

DOUWE NAUTA

DERDE OP SLACHTEMARATHON ‘HARDLOPEN IS MAKKELIJKER DAN WANDELEN’ Iedereen heeft er weleens over ge- bedoeling is dat wij ons hardlopend voortbehoord en velen hebben hem zelf gelo- wegen, wij toch met minimaal 3 versnellingen pen: de Slachtemarathon. Deze ma- waren toegerust, maar Douwe (en die andere rathon loopt van Rauwerd naar Oos- 1799 uitslovers) denken daar duidelijk anders terbierum of andersom, dat wisselt over. iedere editie. Er zijn twee groepen: in 2016 waren er 15.000 wandelaars Ik vraag hem of hij nu beter voorbereid was, of hij voorafgaand aan deze editie getraind had. en 1800 hardlopers. Nou nee, niet echt, hij jogde soms weleens een stukje, dus wat kan het probleem zijn? Bij de start valt het hem wel op dat hij en zijn maat de enigen zijn die ‘in vol ornaat’ verschijnen: ze zijn gekleed in trainingspak, terwijl alle overige lopers zich een stuk luchtiger hebben uitgedost in korte broek en shirtje. Ondanks de minder geslaagde kleding komt hij (‘niet met een toptijd’ - nou, ik doe het hem absoluut niet na, hij doet er 4 uur en 20 minuten over) aardig fris de finish over en het hardloopvirus heeft hem te pakken. We gaan 16 jaar terug in de tijd: het is Simmer 2000 en de allereerste Slachtemarathon Hij gaat trainen bij een atletiekvereniging en werd georganiseerd. Douwe Nauta, sinds kort doet in 2008 mee met de wedstrijdeditie en Oranjewijkbewoner, was 23 jaar en bedacht dat wordt 9e, in een tijd van 2 uur en 47 minuten. het misschien ‘wel lollig’ was om met een stel Wat een prestatie! Wat het nog mooier voor vrienden deel te nemen aan de wandeleditie. Douwe maakte, was dat de Slachte dat jaar in Zonder fysieke en –misschien wel ernstiger- Rauwerd -de streek waar hij oorspronkelijk psychische voorbereiding gaat hij het avontuur vandaan komt- eindigde. Altijd leuk om te scoaan. Het viel toch wat tegen: je was toch gauw ren, maar nog leuker als je dat doet terwijl het een hele dag onderweg, er leek geen eind aan halve publiek jou kent. te komen… In 2012 moet hij wegens een blessure verstek In 2004 waren de meeste herinneringen aan laten gaan, dus bijt hij zich vast in de editie van die 42 kilometer grotendeels weggevaagd en 2016. Op 4 juni staat Douw aan de start in de wederom redelijk impulsief bedenkt Douwe wetenschap dat het weleens zwaar kon gaan dat het misschien een aardig idee is om deze worden, het is namelijk warm. Niet een beetje keer mee te doen aan de hardloop variant. warm, maar héél erg warm en heel erg drukPersoonlijk ben ik van mening dat als het de kend. Van de 1800 hardlopers moet 10% afha-

ken wegens het extreme weer, maar Douwe rent hem uit en wordt maar liefst derde! Hij wordt zelfs in zijn eigen categorie (mannen tot en met 40 jaar) eerste en wordt in Rauwerd binnengehaald door vrouw Rixt en zoon Jisk, waarna de familie de overwinning en de toptijd van 2 uur en 50 minuten viert met warme wafels met jam en slagroom. Terugkijkend stelt Douwe dat het hardlopen makkelijker gaat dan het wandelen: met hardlopen ben je er in pakweg 3 uur vanaf en als je wandelt ben je zo een dag onderweg. Ja, en met de auto ben je nog sneller thuis, zo ken ik er nog een paar. Zijn redenering doen denken aan Johan Cruijff ’s oplossing van het fileprobleem: met zijn allen harder rijden, dan zijn we eerder van de snelweg af. In zijn gezin is hij de enige die vrijwillig dit soort afstanden rent: Rixt loopt weleens hard, maar heeft het met 5 kilometer wel gehad. Zoon Jisk is als vijfjarige nog te jong, maar ziet de bui al wel hangen: een tijdje geleden vroeg hij enigszins benauwd aan zijn vader of dat per se moet, hardlopen als je groot bent. De ziel. In gedachten zie ik dat het angstzweet hem reeds uitbreekt en ik heb daar alle begrip voor! Douwe zet zijn zinnen op de volgende Slachte, die in verband met Culturele hoofdstad al over twee jaar zal zijn. Wij gaan hem volgen en hup hup roepen, dat gaat goed komen! Janny Kamp

BUURTJOURNAAL NR. 2

25


‘DAG IEDEREEN! Een Marokkaanse maaltijd genieten voor slechts € 7,50? Dat kan aanstaande zaterdag om 22.00 uur.’ DIT was de aanhef onder het stukje SMULLEN dat via Nextdoor op vele mailadressen de Oranjewijkers begroette. Een aantal leden van de redactie van onze Glossy leek het aantrekkelijk om wat meer internationale recepten te plaatsen van buurtbewoners uit verschillende culturen in de Oranjewijk. Ik bedacht toen dat het veel leuker is om die recepten te proeven bij de mensen thuis. Daarna een kort interviewtje met iedere eter en de gastvrouw of heer over het geproefde. Vervolgens komt het recept in onze Glossy.

26

BUURTJOURNAAL NR. 2

Soumaya Dijkstra wilde als eerste de spits af bijten en Marokkaans koken voor ongeveer zes wijkbewoners à € 7,50 per maaltijd. De datum was snel gepland (zie aanhef ), ware het niet dat het Ramadan is en we gezien het late tijdstip van eten toch voor een andere datum gekozen hebben. We zitten inmiddels ruim op het aantal mensen dat graag mee wil eten en in onze volgende Glossy hoort u van onze bevindingen en krijgt u een heerlijk eenvoudig Marokkaans recept uitgeschreven. Wilt u ook een (inter)nationaal gerecht koken voor mede wijkbewoners? Neem contact op met Janny Kamp (die ook de interviewtjes zal doen): janny@contacio.nl. Elsiet van der Ploeg


ENERGIE IN DE ORANJEWIJK NEO-WERKGROEP

DUURZAME HUIZENROUTE Heb je een pelletkachel in huis, zonnepanelen op het dak, je huis op de een of andere manier geïsoleerd of gebruik je het douchewater om de wc mee door te spoelen? En ben je bereid daar eventuele belangstellenden iets over te vertellen? Dan doe je er méér dan goed aan om je aan te melden voor de Nationale Duurzame Huizen Route! De gemeente Leeuwarden doet ook mee aan dit initiatief en wij vinden dat we als Oranjewijk niet achter kunnen blijven. WANNEER EN WAT?

Op 5 en 12 november stellen bereidwillige huiseigenaren hun huis open: omdat ze iets duurzaams in, op of onder hun huis hebben en omdat ze het zinnig vinden om hun ervaringen te delen met wijkgenoten die overwegen om ook ‘iets dergelijks’ te doen.

Als je je opgeeft op de site van de duurzame huizenroute, zouden wij het ontzettend op prijs stellen als je ons dat via neo@oranjewijk,nl even laat weten. Wij zouden graag een actieve rol willen spelen in dit project en dat kunnen we alleen als we weten wat de deelnemende huizen zijn. Je wordt bij deze alvast bedankt uit de grond van ons hart!!

VOOR WIE?

Stel dat je overweegt om nu toch écht iets aan energiebesparing en isolatie te gaan doen. Omdat het je op termijn geld oplevert en ook meteen je huis behaaglijker maakt. Natuurlijk ga je je oriënteren op de markt, maar het is ook prettig om met ervaringsdeskundigen te praten. Mensen die je kunt vertrouwen, uit de eigen wijk. Dat kan heel goed op de genoemde dagen in november. WAT MOET DE ‘AANBIEDER’ DOEN?

Wij bieden in ieder geval onze hulp aan: snap je iets niet, heb je behoefte aan meer informatie, heb je twijfels: neem contact met ons op en wij helpen je verder.

pelletkachel te kopen - bij drie eigenaren naar hun ervaringen te kunnen vragen? Voor de deelnemende eigenaren heeft de organisatie van de duurzame huizenroute altijd een kleinigheidje. Vorig jaar waren dat twee lichtlampen, men wist nog niet wat het dit jaar gaat worden.

Verder zorgen we ervoor dat de deelnemende huizen een vlag krijgen en reiken we flyers/posters uit. Graag vervullen wij een actieve, coördinerende rol tijdens deze gebeurtenis en kan men zich tot ons richten voor alle vragen. En we zullen ons best doen de PR te verzorgen.

Verder overweegt de NEO-werkgroep nog mogelijkheden in dezelfde sfeer zoals een borrelbijeenkomst voor deelnemers of een erwtensoeppauze-momentje in het buurthuis op de dagen zelf. En tot slot: het is een wijkactiviteit, waarvan we hopen dat het de cohesie bevordert.

WAT DOET DE NEO-WERKGROEP?

Als je het prima vindt om jouw ervaringen met anderen te delen, geef je dan op via www.duurzamehuizenroute.nl. Of neem contact op met de NEO-werkgroep van de Oranjewijk, dan helpen wij je verder. Ons mailadres is eenvoudig: neo@oranjewijk.nl. Je bepaalt zelf of je je huis alleen maar op de website zet, zodat mensen via de site (je hoeft dus niet meteen je adres prijs te geven) vragen aan je kunnen stellen.

HOE ZIET DE WIJK ER UIT OP 5 EN 12 NOVEMBER?

Heel vrolijk, met toch in ieder geval in elke straat een kleurige wapperende vlag, terwijl groepjes nieuwsgierige mensen zich van het ene adres naar het andere spoeden. Tot slot: wat nu? Jezelf opgeven natuurlijk! Janny Kamp

Je kunt je ook als bezoekadres opgeven voor de duurzame huizendagen in november, waarbij je zelf bepaalt of je aan beide dagen meedoet of je bijdrage beperkt tot bijvoorbeeld 1 of 2 dagdelen.

WAT SMYT IT OP?

Voor degenen die zich oriënteren: hoe prettig is het om - als je bijvoorbeeld overweegt een

BUURTJOURNAAL NR. 2

27


KOOKIMPRESSIES VAN JEENINGA PUREE

DE ZEVEN

HOOFDZONDEN bij Gula, de onmatigheid, moet ik bekennen dat ik mij hierin heb gewenteld… Ik werkte kort bij de Leeuwarder IJs en melkproducten Fabriek (LIJEMPF) op het laboratorium, waar het hoogste wat ik kon bereiken het keuren van ijs was. Of ze me los hadden gelaten in een chocoladefabriek. De bedoeling was dat je met een stalen lepeltje een klein beetje van een ijsje proefde, een lijst invulde met smaak, consistentie en kleur om daarna goed je mond te spoelen vanwege alle suikers. Binnen twee weken zat ik onder de uitslag en mocht ik niet meer ijskeuren! (Gulzigheid).

De rooms-katholieke kerk kent zeven hoofdzonden. Voor de atheïsten onder ons zal ik deze even opnoemen: 1. Superbia – hoogmoed, hovaardigheid en ijdelheid. 2. Avaritia – hebzucht en gierigheid. 3. Luxuria – onkuisheid, lust en wellust. 4. Invidia – nijd, jaloezie en afgunst. 5. Gula – onmatigheid, gulzigheid en vraatzucht. 6. Ira – woede, toorn en wraak. 7. Acedia – gemakzucht, traagheid, luiheid en vadsigheid. Vooral dat laatste woord, vadsigheid, tsja sorry ik heb het niet bedacht, maar een paus in lang vervlogen tijden.

De mooiste vraatzucht, is ooit verfilmd in La Grande Bouffe (1973) door Marco Ferreri.

Wat Luxuria betreft geef ik volmondig toe, dat het mij niet helemaal onbekend voorkomt en

28

BUURTJOURNAAL NR. 2

De piloot Marcello, de chef-kok Ugo, de rechter Philippe en de televisiemagnaat Michel zijn vastgeroest in een leven van eten, werken, seks en slapen en besluiten een eind aan hun leven

te maken door zich dood te eten. In de film is het Michel Piccoli die -ziek door het vele eten- op bed wordt gevoerd met een enorme schotel aardappelpuree, onder het mom: ‘Wie in de puree zit, moet puree eten’. Heb je de


film nooit gezien, probeer hem dan op de kop te tikken, een must, ook voor gevoelige magen.

Aardappelpuree van Johannes van Dam Johannes van Dam is al geruime tijd niet meer onder ons. Hij schreef in zijn kookboek ‘De Dikke Van Dam’ over de aardappelpuree uit La Grande Bouffe: ‘Het heeft jaren geduurd voor ik naar het filmische meesterwerk durfde te gaan. Niet alleen ben ik altijd bang teleurgesteld te worden door een film die, zoals deze

door heel veel mensen als fantastisch wordt beschouwd en die ik volgens hen zeker moet gaan zien – een film die iedereen mooi vindt, dat is meestal niets – maar bovendien was ik bang voor het onderwerp: een stel mannen dat zich dood eet. Dat is wel erg dicht bij huis. Mij achtervolgt de scene met de aardappelpuree. Niet alleen houd ik van aardappelpuree, ook heb ik weleens mijn dieet tot niets anders be-

perkt. In een lange periode van diepe depressie waarin ik aan mezelf was overgeleverd, waren de ingrediënten daarvoor – en het voer voor de katten – het enige waarvoor ik de deur uitging, en het vervaardigen van die puree mijn enige activiteit. Maar dan wel een goede puree, echte puree. Ik wil niet beweren dat puree je uit een depressie haalt, maar slechte puree, en zeker puree uit een pakje, is in staat een depressie te veroorzaken. Goede puree maak je zelf, rechtstreeks van aardappelen. Niet als restverwerking, maar van speciaal daarvoor aangeschafte en gekookte aardappelen. Natuurlijk zijn bloemige, kruimige soorten het beste. Kook ze, om de smaak te behouden, liefst in de schil in niet te veel water gaar. Gewoon twintig minuten, of wat langer als het grote zijn. Trek de schillen van de

aardappelen af als ze nog heet zijn: van koude aardappelen maak je geen goede puree. Laat de aardappelen even drogen na het afgieten. Hoe minder water, hoe beter de puree. Om straks de toevoeging van de eeuwige nootmuskaat te ontlopen kan het kookwater van de aardappelen worden gearomatiseerd met de naalden van rozemarijn.

Het pureren van de aardappelen gaat het beste met een pureeknijper. Een soort grote knoflookpers waar met een beweging een ruime hoeveelheid aardappelen fijn worden geperst. Gebruik hete melk (spaarzaam) om de puree romig te maken. Voeg op het laatst een flinke klont boter toe, rustig kloppend met een ste-

vige garde. Een ding is van levensbelang: puree leeft niet lang en u kunt hem ook niet lang van tevoren klaarmaken. Als de puree klaar is moet u aan tafel.’ Aldus Johannes van Dam. De puree is heerlijk met o.a. gebakken kabeljauw. Mocht u tijdens uw vakantie Madrid bezoeken, vergeet dan niet bij het Museo del Prado langs te gaan. De 7 hoofdzonden van Jheronimus Bosch hangt hier. Peter Jeeninga

BUURTJOURNAAL NR. 2

29


COLOFON redactie Ineke Evink Janny Kamp Hein Kray

OPMERKELIJK In deze rubriek plaatsen we grappige of opvallende fotoâ&#x20AC;&#x2122;s uit ons fotogenieke wijkje. De Opmerkelijkfoto van deze keer is wederom gemaakt door Jenny Piso. Deze bumperkip is gesignaleerd op het Emmaplein. Zeg maar gerust een grilkip.

Christine Pietersen

Kopij Kopij inleveren voor 15 september 2016. Mail naar: oranjewijk@gmail.com

Contactpersoon Hein Kray Emmaplein 8 tel: 058 - 216 48 45

Gastschrijvers Peter Jeeninga Luuk van der Veen

GRAFISCHE vormgeving Alle Schilstra, Minne Velstra

Opmaak EN GR. VORMGEVING Gilbert Terpstra, Verkorteweg CCM

Fotografie en illustraties Gerco van Beek Janny Kamp Hein Kray Christine Pietersen Jenny Piso en vele anderen

Oplage 925 stuks

Bezorging Jordi Postma

Printservice Copy Service Leeuwarden

Jaargang 15 zomer 2016

www.oranjewijk.nl

30

BUURTJOURNAAL NR. 2

EMMAPLEIN


Garage Emmakade AutoCrew A Bosch Automotive Workshop Brand

Vakkundig onderhoud is voor uw auto van groot belang. Door regelmatig onderhoud heeft u langer plezier van uw auto! Of het nu gaat om een kleine/grote beurt, APK, banden of storingen, bij Garage Emmakade kunt u voor alles terecht. Van ons ervaren team kunt u kwaliteit verwachten tegen een betaalbare prijs. Ook wordt u bij ons altijd van te voren geĂŻnformeerd over de kosten aan uw auto. Garage Emmakade - Uw Bovag autobedrijf voor: Accuâ&#x20AC;&#x2122;s

AIRCO Service

APK

Banden

Motor storing

Occasions

Onderhoud

Uitlaten

AutoCrew A Bosch Automotive Workshop Brand

Garage Emmakade | Emmakade 148 zz | 8933 AX Leeuwarden | 058 212 82 13 | hoeksma@garageemmakade.nl

www.garage-emmakade.nl


Profile for Oranjewijk Leeuwarden

Oranjewijk Ons Koninkrijk Zomer 2016  

Oranjewijk Ons Koninkrijk Zomer 2016  

Advertisement