Page 45

over bestaan: haar liederen en het leven zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. “Ik heb nooit bewust voor een muzikale carrière gekozen”, zo benadrukt ze. “Muziek overkwam me, en ik liet het gebeuren. Als kind huilde ik veel, waarschijnlijk omdat ik als pasgeborene moeilijk met de nieuwe realiteit overweg kon. Door te zingen verplaatste ik me als in een tijdcapsule terug naar die veilige baarmoeder. Vandaag neem ik mijn publiek ook mee in een tijdcapsule, maar dan naar ongekende momenten en plaatsen. Vergelijk het met een gesprek dat we aangaan, met rijke ingrediënten, subtiele kleuren en eindeloze modulaties. Muziek kan ook een medicijn zijn, of magie. Die ervaring delen is essentieel. Ik ben uitvoerder maar tezelfdertijd ook toeschouwer, want ik hoor de reacties van mijn publiek en ik luister naar hen.”

Het wachten heeft bij Pena in elk geval geloond. Troubadour is een van de meest uitgepuurde albums die je kan vinden. Toch laat ze ook andere invloeden toe. Zichzelf begeleidend op de gitaar leunt ze dicht aan bij andere folktradities en stapt ze nu en dan in het chanson. Songs over verlangen en gemis krijgen vrij van theatraliteit en pathos soms zelfs een impressionistisch karakter. In CC Belgica zal het publiek (ook) werk uit haar derde album te horen krijgen. Een primeur!

INTEGRITEIT Wars van snelheid neemt Lula Pena haar eigen tijd en ruimte. Haar debuutalbum Phados dateert van 1998. Opvolger Troubadour liet 12 jaar op zich wachten, wat bijdroeg tot haar semi-mythische status. Toch wil ze alle misverstanden uit de weg ruimen. “Ik ben in die tussentijd nooit gestopt met muziek maken, met zingen en spelen. Ik was mij toen niet bewust van de wetmatigheden eigen aan muziek in een industrieel-commerciële omgeving. Eigenlijk wilde ik mij daaraan onttrekken, om mijn artistieke integriteit te behouden. Dat betekende een eigen tempo, wars van de roep om productiviteit.”

Elke voorstelling, elke tournee van Lula Pena is een organisch proces. “Ik streef geen perfectie of specifieke effecten na, maar wel het gevoel dat het gesprek tussen mezelf en het publiek oproept. Dat wil ik ervaren, keer op keer. De plaats en de omstandigheden zijn telkens anders, net zoals het leven altijd weer anders is.”

“IK NEEM MIJN PUBLIEK MEE IN EEN TIJDCAPSULE, NAAR ONGEKENDE MOMENTEN EN PLAATSEN”

VERBINDEN Lula Pena brengt het leven binnen in de muziek, en de muziek binnen in het leven. “Los van een script duiken onderwerpen op die ik samen met mijn publiek verder ontwikkel. Mijn stem en gitaar leiden tot iets dat moeilijk te omschrijven valt, iets waarmee de toehoorders zich verbin-

45

Zone c 25  
Zone c 25