Issuu on Google+


O

Λόγος

Ε Κ ΔΟ

Σ Ε Ι Σ


THAT ALL MAY BE ONE God’s Will For His Church Δρ. Βασίλης Κωνσταντόπουλος Copyright © 2014 Bill C. Konstantopoulos Πρώτη Έκδοση: Μάρτιος 2012 Μετάφραση: Γιώτα Κουρμένταλα Δημιουργία εξωφύλλου & ηλεκτρονική σελιδοποίηση: Δήμητρα Παπαναγή Eπιμέλεια και παραγωγή εντύπου: Logos Graphics © 2014 Eκδόσεις «O Λόγος» Τ.Θ. 254, 194 00 Κορωπί τηλ.: 210.4834214, φαξ: 210.6627506 www.ologos.gr Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλεία «Ο Λόγος» • Αθήνα: Εμμ. Μπενάκη 28, 106 78, τηλ.: 210 3823495 • Θεσσαλονίκη: Εθν. Αμύνης 42, 546 21, τηλ.: 2310 232210 • Πάτρα: Πουκεβίλ 22, 262 23, τηλ.: 2610 224197 • Λάρισα: Δευκαλίωνος 2, 412 22, τηλ.: 2410 232594 • Βόλος: Σωκράτους 23, 382 21, τηλ.: 24210 35801 • Αλβανία: Sarande, Libraria «O LOGOS», τηλ.: 00355 85223239

ISBN 978-960-510-143-5

Τα αποσπάσματα της Καινής Διαθήκης είναι από την «Καινή Διαθήκη, εγχειρίδιο μελέτης και ζωής» των εκδόσεων «Ο Λόγος», © 1994, Εμμ. Μπενάκη 28, Αθήνα. Η αναπαραγωγή ολόκληρου του βιβλίου ή τμημάτων του με οποιαδήποτε μορφή (εκτός από σύντομη ανασκόπηση ή αναφορά σ’ αυτό) επιτρέπεται μόνο μετά από γραπτή άδεια του εκδότη.


Κάθε γενιά πιστών αντιμετωπίζει δύσκολα και βαθιά ζητήματα πίστης. Μεταξύ αυτών που, κατά καιρούς έχουν παραλύσει την αποτελεσματικότητα της εκκλησίας, είναι και το ζήτημα της ενότητας. Στο βιβλίο αυτό, ο δικός μας Βασίλης Κωνσταντόπουλος, που έχει υπηρετήσει την εκκλησία ως κήρυκας και δάσκαλος επί δεκαετίες με θαυμαστή χάρη, εξηγεί με συγκλονιστικό τρόπο γιατί οι πιστοί πρέπει να ενεργοποιήσουν ξανά την αφιέρωση και την αφοσίωσή τους στην ενότητα της εκκλησίας. Παρουσιάζει ξεκάθαρα τα λόγια της Γραφής για την ενότητα, δίνοντας στους πιστούς μια βάση πάνω στην οποία να χτίσουν μια ζωή που αντανακλά αυτές τις αλήθειες. Η τρομερή δύναμη της εκκλησίας θα μπορούσε να φέρει επανάσταση στον κόσμο, αν ο κάθε πιστός και κάθε εκκλησία ασπαζόταν και εφάρμοζε τη βιβλική ενότητα. Ευχαριστούμε Βασίλη που έφερες αυτό το ζήτημα στο προσκήνιο του μυαλού και της καρδιάς μας. Dr. Ronald V. Duncan, Γενικός Διευθυντής της Διακονίας Church of God

O Δρ. Κωνσταντόπουλος έχει γράψει ένα καταπληκτικό βιβλίο για το θέμα της χριστιανικής ενότητας. Ο συγγραφέας, παρόλο που έχει κάνει εμβριθή δουλειά, εφαρμόζει τη διδασκαλία της Γραφής με απλούς και πρακτικούς τρόπους. Παλεύει με τα εμπόδια που μαστίζουν τις σύγχρονες εκκλησίες. Γράφει, όμως, με τόσο βαθύ και προτρεπτικό τρόπο, που η καρδιά του αναγνώστη θα ποθήσει την ενότητα με το Χριστό και την ενότητα του Πνεύματος στην εκκλησία! Ο Βασίλης έχει ξοδέψει όλη του τη ζωή σε παγκόσμιο ευαγγελισμό και μαθητεία. Αυτό το βιβλίο είναι ένα εξαιρετικό βοήθημα για προσωπική αύξηση αλλά και για διδασκαλία στην εκκλησία! Dr. John Fozard, Πρόεδρος του Mid-America Christian University 3


To βιβλίο του Βασίλη Κωνσταντόπουλου προσθέτει αξιόπιστη υποστήριξη στο βιβλικό κάλεσμα για ενότητα στην εκκλησία του Ιησού Χριστού σήμερα. Το περιεχόμενο του βιβλίου είναι γερά θεμελιωμένο στην Αγία Γραφή, χρησιμοποιεί την πρωτότυπη γλώσσα της Καινής Διαθήκης και παραθέτει με απλό αλλά δυναμικό τρόπο την ουσία της αρχιερατικής προσευχής του Ιησού στο Ιωάννης 17. Η τεράστια εμπειρία του Βασίλη ως ποιμένας, ιεραπόστολος, ευαγγελιστής και εκκλησιαστικός ηγέτης τον κάνει να γνωρίζει καλά την επιτακτική ανάγκη να καταλάβουμε τη βιβλική διδασκαλία για την ενότητα... Πολλές φορές οι προσπάθειές μας για συνεργασία αποτυγχάνουν, επειδή ξεχνάμε ότι η αιτία της ενότητάς μας δεν είναι το έργο μας, αλλά το πρόσωπο του Ιησού... Αυτό το βιβλίο χτίζει μια ακόμα υγιή γέφυρα, καθώς θέλουμε να δούμε την εκπλήρωση της προσευχής του Ιησού ανάμεσα στο λαό του Θεού και στην εκκλησία Του, είτε στη γειτονιά μας είτε σε όλο τον κόσμο. Aιδ. Φώτης Ρωμαίος, Διευθυντής AMG Aνατολικής Ευρώπης και Μέσης Ανατολής, Γενικός Γραμματέας του Πανελλήνιου Ευαγγελικού Συνδέσμου, Αθήνα, Ελλάδα

Αυτό το βιβλίο είναι ένα δυνατό κίνητρο για μια βαθιά εξέταση του θελήματος του Θεού για το λαό Του, την εκκλησία. Ο αναγνώστης θα βρει βαθιές σκέψεις για την ενότητα και αφθονία πρακτικής διδασκαλίας. Ο συγγραφέας αποκηρύσσει με θάρρος τις ανωμαλίες που κηλιδώνουν και τσαλακώνουν την εκκλησία, κλέβοντας τη δόξα της. Παρουσιάζει μια σειρά από μαθήματα από τα Ευαγγέλια που θα μας βοηθήσουν να εκπληρώσουμε τη Μεγάλη Αποστολή. Η επιθυμία μου είναι ο Κύριος να χρησιμοποιήσει αυτό το βιβλίο για τη δόξα Του. Rev. Arturo Schultz, ποιμένας, καθηγητής και συγγραφέας Posadas, Misiones, Argentina 4


O συγγραφέας, εκτός του ότι ξεκάθαρα καθοδηγείται από το Πνεύμα, είναι και ένας ιδιαιτέρως καταρτισμένος βιβλικός μελετητής του οποίου η ελληνική κληρονομιά τον εξοικειώνει με το πολιτισμικό και το γλωσσικό του υπόβαθρο. Τα πολλά χρόνια εμπειρίας ως ποιμένας και ιεραπόστολος σε πολλά έθνη, του επιτρέπουν να καταλαβαίνει τη σημερινή κατάσταση της εκκλησίας σε παγκόσμια κλίμακα, η οποία είναι αντίθετη με την πρόθεση του Θεού. Αυτό το μήνυμα από την καρδιά του Θεού αποτελεί πρόκληση για όλους τους πιστούς του Χριστού να αναγνωρίσουμε πραγματικά και να εφαρμόσουμε τη συμφιλίωση με το Θεό και μεταξύ μας, προκειμένου να γίνουμε πράγματι ένα ΣΩΜΑ του Χριστού όπως είναι η επιθυμία ΤΟΥ. Dr. Nasser S. Farag, τέως ιεραπόστολος στη Μέση Ανατολή, Αφρική και Λατινική Αμερική, καθηγητής ιεραποστολών και συγγραφέας

Συστήνω ολόκαρδα αυτό το βιβλίο σε όποιον ενδιαφέρεται για την κατάσταση του Αναμορφωτικού Κινήματος της Εκκλησίας του Θεού. Ο Βασίλης Κωνσταντόπουλος αναλύει τις βιβλικές εντολές για αγιότητα και ενότητα μέσα από τη μακρόχρονη πείρα του στην εκκλησία. Μιλά με πρακτικούς όρους γι’ αυτά που μας χωρίζουν, γι’ αυτά που μας κρατούν δέσμιους και γι’ αυτά που επηρεάζουν αρνητικά τη μαρτυρία της εκκλησίας στον κόσμο. Μας υπενθυμίζει ότι έχουμε συμφιλιωθεί με το Θεό και ότι μας έχει δοθεί η αποστολή να γίνουμε συμφιλιωτές στην κουλτούρα μας. Είναι ένα βροντερό κάλεσμα για την επιτακτική ανάγκη να ακούσουμε το Άγιο Πνεύμα και να στηριχτούμε απολύτως στη δύναμή Του για να ενωθεί η εκκλησία, καθώς προχωρούμε προς τη νίκη, εκπληρώνοντας το θέλημα και το σκοπό του Θεού. Rev. L. Dwayne Pierce, State Minister, Tennessee Ministries of the Church of God

5


Ενώ ο καθένας μας αναρωτιέται για τη σημασία της ζωής μας, ο Βασίλης Κωνσταντόπουλος στο βιβλίο αυτό προσφέρει βιβλικές σκέψεις που μας βεβαιώνουν ότι με κάθε τρόπο πρέπει να κάνουμε τη διαφορά στον κόσμο μέσα από τις σχέσεις μας. Αυτό το βιβλίο μιλά για την αποκατάσταση μιας σχέσης ειρήνης που έχει διαταραχθεί από διάφορες αιτίες. Ο συγγραφέας κάνει σκληρές ερωτήσεις όπως: Με ποιον τρόπο το ευαγγέλιο διαμορφώνει την άποψή μας για τη φυλετική συμφιλίωση; Ο Κωνσταντόπουλος καταπιάνεται με καίρια ζητήματα όπως η φυλετική/πολιτισμική συμφιλίωση και η θρησκευτική/εκκλησιαστική συμφιλίωση. Έχοντας αντιμετωπίσει ζητήματα συμφιλίωσης σε διαπολιτισμικό πλαίσιο, ειδικά συμφιλίωση σ’ έναν τόσο ταραγμένο κόσμο, χωρίς να έχω βιώσει πρώτα αυτήν την εσωτερική αλλαγή ή αναγέννηση, βρίσκω αυτό το βιβλίο πραγματικά πολύτιμο. Ο συγγραφέας βοηθά τον αναγνώστη να καταλάβει ότι η πραγματική συμφιλίωση και οι αρμονικές σχέσεις είναι εφικτές όταν βιώσουμε την αναγέννηση. Η ζωή του καθενός μας είναι σημαντική και έχει επιρροή. Μπορεί να κάνει τη διαφορά στο πώς επηρεάζουμε τους άλλους –νέους και μεγάλους– την εκκλησία και τον κόσμο. Dr. Charlotte McPherson, Eurasia

Eίναι δύσκολο να φανταστούμε μια βιβλική προοπτική ως εικονοκλαστική, αλλά ο αδελφός Βασίλης Κωνσταντόπουλος έχει φέρει την αιχμηρή βιβλική του δεξιότητα πάνω στο παλαιό αίνιγμα της θεσμικής ενότητας σε σχέση με την Πνευματική ενότητα. Η αρχαία επιθυμία να είμαστε σαν τους άλλους, η υπέρμετρη οργάνωση, η κοσμική μεσολάβηση που επεμβαίνει σε εκκλησιαστικές υποθέσεις, η παράδοση, οι ταμπέλες σε ανθρώπους. Όλα αυτά θίγονται στο βιβλίο για να μπορέσουμε να καταλάβουμε καλύτερα τι δεν είναι ενότητα. Αλλά, επειδή ο αδελφός Βασίλης Κωνσταντόπουλος είναι πάντα ερωτευμένος με την 6


αλήθεια, από το βιβλίο του ξεπηδά το αξίωμα για το πού πρέπει να οικοδομήσουμε για να συλλάβουμε την πραγματική ενότητα. «Ο Χριστός οργάνωσε την εκκλησία», «Αυτός είναι ο Ακρογωνιαίος λίθος», «Αυτός είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας», «Αυτός επιλέγει και καταρτίζει την ηγεσία», «και Αυτός έχει ορίσει την αποστολή της στον κόσμο». Όχι μια, αλλά οχτώ φορές, ο Κωνσταντόπουλος χρησιμοποιεί τη φράση «ατζέντα του Θεού» στο κεφάλαιο Παράγοντες που συντελούν στην ενότητα αναφορικά με το ποια είναι αυτά που μας παρακινούν σήμερα δηλ. η «ευτελής ατζέντα». Ο συγγραφέας περιορίζει την έννοια της ενότητας σε δύο απόψεις: Πρώτον, η ενότητα είναι η πνευματική ενότητα κι όχι η θεσμική. Δεύτερον, να λέμε όλοι το ίδιο πράγμα, να έχουμε τον ίδιο νου και την ίδια κρίση. Παρόλο που ο Βασίλης Κωνσταντόπουλος δεν έγραψε αυτό το βιβλίο σαν Προσχέδιο Ενότητας, σίγουρα το έγραψε σαν καθρέφτη στον οποίο μπορούμε να αναγνωρίσουμε ποιοι είμαστε στην ενότητα του Σώματος του Χριστού και αν είμαστε σαρκικοί ή πνευματικοί. Isai Calderon, Jr., Eθνικός Συντονιστής της Εκκλησίας του Θεού στη Γουατεμάλα

Το βιβλίο αυτό πρέπει να το διαβάσει κάθε πιστός του 21ου αιώνα. Στις σελίδες του το μήνυμα της ενότητας μεταδίδεται με απλό αλλά και βαθύ τρόπο! Ο Βασίλης Κωνσταντόπουλος γράφει με τέτοιον τρόπο που κάθε πιστός, από τον πιο μικρό ως τον πιο μεγάλο, μπορεί να συλλάβει τις βασικές έννοιες και αρχές που πρέπει να καταλάβει, να καλλιεργήσει και να ασπαστεί, ώστε η εκκλησία να παρέχει ολιστική υγεία και ενότητα. Κάθε κεφάλαιο μάς υπενθυμίζει και καταλήγει ότι η ενότητα που πρέπει να επιζητούμε μεταξύ μας και δια του Χριστού δεν είναι μόνο για μας αλλά, το σημαντικότερο, για να έρθουν οι γύρω μας σε μια πιο 7


βαθιά σχέση με το Χριστό μέσω της δικής μας ενότητας εν Χριστώ. Αυτό το βιβλίο θυμίζει στο σώμα του Χριστού, στην εκκλησία, ότι έχουμε την ευθύνη, την αποστολή να ζητήσουμε, να βρούμε και να προαγάγουμε την ενότητα μεταξύ μας κάνοντας αρκετά βιβλικά βήματα και δια της δύναμης του Αγίου Πνεύματος, έτσι ώστε δια της ενότητας και της αγάπης μας για τους άλλους να εκπληρώσουμε το σκοπό και την αποστολή που μας έδωσε ο Χριστός! Συστήνω ανεπιφύλακτα αυτό το βιβλίο σε όλους! Rev. Chris Gammello, Sr. Pastor, South Memorial Drive Church of God, New Castle, Indiana

8


Περιεχόμενα Πρόλογος ......................................................................................................................... 10 Ευχαριστίες .................................................................................................................... 15 Εισαγωγή ......................................................................................................................... 17 • Η εκκλησία σε δεσμά .......................................................................................... 22 • Η κατάρα της ταμπέλας και το γιατρικό της αγάπης ...................... 38 • Άραγε μιλά το Πνεύμα;....................................................................................... 46 • Τι λέει το Πνεύμα στην Εκκλησία; .............................................................. 53 • Παράγοντες που συντελούν στην Ενότητα ........................................... 62 • Ώστε να είναι όλοι ένα ......................................................................................... 74 Α. Η προσευχή του Χριστού Β. Το σχέδιο του Θεού Γ. Η ανάγκη και η κραυγή του λαού του Θεού Δ. Το παράδειγμα της εκκλησίας της Καινής Διαθήκης Ε. Το έργο του Αγίου Πνεύματος Στ. Η ανάγκη της πεσμένης ανθρωπότητας • Ο βιβλικός χαρακτήρας και οι δεσμοί της ενότητας ...................... 86 • Εμπόδια στην ενότητα......................................................................................... 98 • Συμφιλίωση και ενότητα ................................................................................ 108 • Αναγεννητική συμφιλίωση........................................................................... 115 • Συμφιλίωση στις σχέσεις .............................................................................. 119 • Φυλετική/πολιτισμική συμφιλίωση ....................................................... 124 • Θρησκευτική/εκκλησιαστική συμφιλίωση ....................................... 134 • Η δύναμη και τα αποτελέσματα της συμφιλίωσης ...................... 139 • Τα οφέλη της ενότητας .................................................................................... 145 • Τελικές σκέψεις ................................................................................................... 152 Υποσημειώσεις ........................................................................................................ 155 Βιβλιογραφία .............................................................................................................. 158 9


Πρόλογος

Τ

ο βιβλικό πανόραμα της εκκλησίας μάς συναρπάζει και μας

εμπνέει. Είναι φως που αναδεικνύει κάθε τι κίβδηλο. Η ομορ-

φιά, η δόξα και η αποστολή της μας παρουσιάζονται σε διαφορετικές εκφάνσεις, χρονικές συγκυρίες και συνθήκες χωρίς ωστόσο να εμφανίζουν καμιά αντίφαση, παρά μόνο συμφωνία και επιβεβαίωση. Σ’ ολόκληρη την Αγία Γραφή, τόσο στην Παλαιά Διαθήκη όσο και στην Καινή, οι ιδιότητες της εκκλησίας, σαν λαμπερά διαμάντια, διακοσμούν την ενδυμασία της, περιγράφουν το ταξίδι της, καθώς πορεύεται προς τον προορισμό της εντός του σχεδίου του Θεού. Η εκκλησία έχει αντιμετωπίσει εμπόδια, προκλήσεις και πολύ συχνά το ξίφος, αλλά όπως λέει και ο υμνωδός, «η εκκλησία του Θεού προβαίνει σαν κραταιός στρατός: Αδέλφια, βαδίζουμε εκεί που έχουν βαδίσει οι άγιοι. Δεν είμαστε χωρισμένοι, είμαστε ένα Σώμα, ένα σε ελπίδα, ένα σε ευσπλαχνία»1 επειδή ο Θεός βρίσκεται στο μέσο της εκκλησίας. Είναι καλό για μας, σ’ αυτήν την εποχή του σκεπτικισμού και των αντικρουόμενων φωνών, όπου τίθενται ερωτηματικά για την πίστη μας και αμφιβολίες ως προς την εκκλησία και τη συνάφεια με τον κόσμο και όπου η εξουσία του Λόγου του Θεού βάλλεται τόσο από μέσα όσο και απ’ έξω, να αναθεωρήσουμε την πορεία της εκκλησίας. Θα πρέπει να την ανιχνεύσουμε εκ νέου στο βιβλίο της Απο10


Βασίλης Κωνσταντόπουλος

κάλυψης, να αιχμαλωτίσουμε ξανά τη φύση της εκκλησίας, να ανανεώσουμε το όραμά μας για την εκκλησία και να αναθερμάνουμε το ζήλο μας. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η γενιά μας χρειάζεται μια αναζωπύρωση της εκκλησιολογίας, για να δούμε την εκκλησία όχι ως τόπο, όχι ως αμιγώς ανθρώπινη οργάνωση όπου τελούνται γάμοι και κηδείες, αλλά ως λαό του Θεού, ως κοινωνία των λυτρωμένων οι οποίοι, δια του Χριστού, έχουν βιώσει τη νέα ζωή, τη μεταμόρφωση του Πνεύματος και έχουν ενσωματωθεί στο Σώμα του Χριστού, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Η εποχή μας χρειάζεται μια αναζωπύρωση της φύσης της εκκλησίας. Πρέπει να δούμε την εκκλησία ως Σώμα του Χριστού, με το οποίο συνδέεται κάθε πιστός δια της αναγέννησης. Ο Κύριος είναι η κεφαλή της εκκλησίας. Όταν μετέχουμε στη Θεία Κοινωνία με τα σύμβολα που αναπαριστούν το σώμα και το αίμα του Χριστού, αναγνωρίζουμε όχι μόνο το θάνατο του Χριστού στο σταυρό για τις αμαρτίες μας, αλλά και τη σωτήρια δύναμη του αίματός Του, καθώς και τη μοναδικότητα του σώματός Του. Ο απόστολος Παύλος λέει ότι αυτός που παίρνει μέρος στη θεία Κοινωνία χωρίς να αναγνωρίζει το σώμα του Χριστού, συμμετέχει ανάξια. «Γιατί, όποιος τρώει και πίνει ανάξια, τρώει και πίνει τιμωρία για τον εαυτό του, επειδή δε διακρίνει το σώμα του Κυρίου» (Α΄ Κορινθίους 11:29). Όπως οι κόκκοι του σιταριού χάνουν την οντότητά τους προκειμένου να φτιαχτεί ένα καρβέλι ψωμί, και όπως τα σταφύλια χάνουν την οντότητά τους προκειμένου να φτιαχτεί ο μούστος, έτσι κι εμείς οι πιστοί, δια της πίστεως στο Χριστό, έχουμε γίνει λαός του Θεού. Πρέπει να δούμε την εκκλησία ως το οικοδόμημα του Θεού. Ο Χριστός λέει «Θα οικοδομήσω την Εκκλησία Μου». Η εκκλησία δεν είναι απλώς ένας οργανισμός. Είναι ένας πνευματικός οργανισμός 11


Ώστε να είναι όλοι ένα

που οικοδομείται με πνευματικούς λίθους οι οποίοι είναι εκείνοι που έχουν βρει νέα ζωή στο Χριστό. Ο απόστολος Παύλος λέει, «Πάνω σ’ αυτόν οικοδομείστε κι εσείς όλοι μαζί σε κατοικητήριο του Θεού με την ενέργεια του Πνεύματος» (Εφεσίους 2:22). Η εκκλησία είναι το οικοδόμημα του Θεού όπου κατοικεί η παρουσία Του και εργάζεται το Πνεύμα Του. Ο απόστολος Παύλος λέει επίσης, «Γιατί εμείς είμαστε συνεργάτες του Θεού. Το χωράφι του Θεού, η οικοδομή του Θεού είστε εσείς» (Α΄ Κορινθίους 3:9). Ο απόστολος Πέτρος περιγράφει τόσο το ρόλο μας όσο και τη διαδικασία της οικοδόμησης όταν λέει, «τότε κι εσείς οι ίδιοι οικοδομείστε σαν πέτρες ζωντανές συναποτελώντας έναν πνευματικό οίκο και ένα ιερατείο άγιο, έτσι ώστε να προσφέρετε θυσίες πνευματικές, ευπρόσδεκτες στο Θεό μέσω του Ιησού Χριστού» (Α΄ Πέτρου 2:5). Κατόπιν ο απόστολος Παύλος μάς λέει πού οικοδομείται αυτό το οίκημα, «αφού εδραιωθήκατε πάνω στο θεμέλιο των αποστόλων και των προφητών με ακρογωνιαίο λίθο τον ίδιο τον Ιησού Χριστό» (Εφεσίους 2:20). Το θεμέλιο του οικοδομήματος είναι ο Ιησούς Χριστός και το μήνυμά Του που το διακήρυξαν οι απόστολοι και οι προφήτες. Πρέπει να δούμε την εκκλησία ως το Ναό του Θεού. Ο ναός στην Παλαιά Διαθήκη ήταν το κατοικητήριο του Θεού. Ήταν ο τόπος όπου ο Θεός έκανε τον εαυτό Του γνωστό στο λαό Του. Εκεί τελούταν η λατρεία και οι άνθρωποι πρόσφεραν τον εαυτό τους στο Θεό. Η εκκλησία είναι ο νέος ναός του Θεού. Ο απόστολος Παύλος λέει ότι ο καθένας από μας είναι ναός του Θεού καθώς και όλοι οι πιστοί συλλογικά. «Μήπως δεν ξέρετε πως είστε ναός του Θεού και ότι μέσα σας κατοικεί το Πνεύμα του Θεού;» (Α΄ Κορινθίους 3:16). Ως ναός του Θεού, είμαστε ο λαός του Θεού, ο Θεός κατοικεί ανάμεσά μας και είμαστε ξεχωρισμένοι από τον κόσμο, βαδίζουμε με αγιότητα 12


Βασίλης Κωνσταντόπουλος

ζωής, όπως γράφει ο απόστολος Παύλος «Ή μήπως δεν ξέρετε πως αυτός που έρχεται σε σαρκική επαφή με πόρνη, γίνεται ένα σώμα μαζί της; Γιατί, όπως λέει η Γραφή: Οι δύο θα γίνουν ένα σώμα» (Α΄ Κορινθίους 6:16). Ο ναός του Θεού είναι άγιος. Πρέπει να δούμε την εκκλησία ως Νύμφη του Χριστού. Ο Χριστός πέθανε για την εκκλησία για να την καθαρίσει και να την αγιάσει. «Εσείς άντρες να αγαπάτε τις γυναίκες σας, όπως κι ο Χριστός αγάπησε την εκκλησία και πρόσφερε τον εαυτό του για χάρη της με σκοπό να την αγιάσει, αφού την καθάρισε με το λουτρό του νερού μέσω της διδαχής του, έτσι που να καταστήσει για τον εαυτό του την εκκλησία ένδοξη, χωρίς να έχει καμιά κηλίδα ή ζαρωματιά ή κάτι παρόμοιο, αλλά να είναι αγία και άψογη» (Εφεσίους 5:25-27). Η εκκλησία ανήκει στο Χριστό. Φέρει το όνομα του Πατέρα και συμμορφώνεται με τη φύση της αγάπης και της αγιότητάς Του. Στο βιβλίο της Αποκάλυψης, η νύφη του Χριστού, η εκκλησία, συχνά αναφέρεται ως η Νέα Ιερουσαλήμ και τόσο η ομορφιά της όσο και η δόξα της ξεπερνούν κάθε τι. Έχει νικήσει. Είναι έτοιμη για το γάμο της με το Αρνίο. «Και την Άγια Πόλη, την Ιερουσαλήμ, την είδα να κατεβαίνει καινούρια από τον ουρανό, από το Θεό, σαν νύφη ετοιμασμένη και στολισμένη για τον άντρα της. Ήρθε τότε ένας από τους εφτά αγγέλους που κρατούσαν τις εφτά φιάλες, τις γεμάτες με τις εφτά πληγές τις τελικές, και μου μίλησε λέγοντάς μου: «Έλα τώρα! Θα σου δείξω τη νύφη. Τη γυναίκα του Αρνιού» και η οποία είχε τη δόξα του Θεού. Και η πηγή της λάμψης της ήταν όμοια με πολυτιμότατη πέτρα, σαν τον ίασπη που αστραποβολάει σαν κρύσταλλο. Ναό, όμως, δεν είδα σ’ αυτήν την πόλη, καθότι ο ναός της είναι ο ίδιος ο Κύριος, ο Θεός ο Παντροκράτορας και το Αρνί. Επίσης η πόλη αυτή δεν είχε ανάγκη από τον ��λιο ούτε από τη σελήνη για να τη φωτίζουν, γιατί τη φώτισε η ίδια η δόξα του Θεού και το λυχνάρι της 13


Ώστε να είναι όλοι ένα

ήταν το Αρνί» (Αποκάλυψη 21:2, 9, 11, 22-23). Αυτή είναι η δόξα που περιμένει το λαό του Θεού και γι’ αυτό το λόγο η εκκλησία κοιτάζει μπροστά και αναμένει τη Δευτέρα Παρουσία λέγοντας «Έλα». Τέλος, πρέπει να δούμε την Ενότητα της Εκκλησίας. Η Καινή Διαθήκη μιλά για μια εκκλησία. Αυτή η εκκλησία προσδιορίζεται ως η κοινότητα των λυτρωμένων. Η αποστολή της στον κόσμο είναι να διακηρύξει τη δόξα Αυτού που μας έχει βγάλει απ’ το σκοτάδι και μας έχει φέρει στο θαυμαστό Του φως. Προκειμένου η σημερινή εκκλησία να ανακτήσει τη δύναμή της, την εξουσία και την επιρροή της στον κόσμο, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ξανά ότι πνευματική ενότητα σημαίνει να είμαστε πιστοί στην αλήθεια του Λόγου Θεού, να είμαστε υποταγμένοι στο έργο του Αγίου Πνεύματος και η αγιότητα να αποτελεί τρόπο ζωής για μας. Η εκκλησία, ενωμένη στην αγάπη και στην υπηρεσία, θα ανακαλύψει εκ νέου τη βιβλική της ταυτότητα και τον οραματισμό της. Η προσευχή του Χριστού είναι να είναι όλα τα παιδιά Του ενωμένα. Σε μια εποχή όπου οι χριστιανοί είναι χωρισμένοι εξαιτίας των ανθρώπινων δογμάτων, η εκκλησία πρέπει να ξαναβρεί τις ρίζες της στην Καινή Διαθήκη και να ενστερνιστεί τις μεταμορφωτικές αλήθειες της φύσης, της αγιότητας και της ενότητας ολόκληρου του λαού του Θεού.

14


Ευχαριστίες

Σ

το ταξίδι της πίστης και της διακονίας του Ευαγγελίου, σε διά-

φορα επίπεδα, έχουν υπάρξει συναντήσεις με τη θεία χάρη και

με ανθρώπους που διακατέχονταν απ’ αυτή τη χάρη, των οποίων η ζωή, οι απόψεις και η αγάπη για την εκκλησία καθώς και το πνεύμα της ενότητας που τους χαρακτήριζε υπερνικούσαν όλα τα εμπόδια. Οι άνθρωποι αυτοί άγγιξαν τη ζωή μου και με ενέπνευσαν με τη μοναδικότητα της εκκλησίας όπως αυτή φανερωνόταν στην πραγματικότητα της ανθρώπινης εμπειρίας. Σε όλους αυτούς που άνοιξαν την καρδιά τους, την αγκαλιά τους και τα σπίτια τους και η παρέα των οποίων εντύπωσε μέσα μου την ενότητα της εκκλησίας, θέλω να εκφράσω από καρδιάς την ευγνωμοσύνη μου και την ευχαριστία μου. Αυτοί οι αφανείς ήρωες βρίσκονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, από την Αφρική ως την Νότια Αμερική, από την Ευρώπη ως τη Κεντρική Αμερική και από τη Μέση Ανατολή ως τις ΗΠΑ. Μέσα σε όλους αυτούς είδα την ομορφιά της Εκκλησίας όπως αποκαλύπτεται στην Καινή Διαθήκη. Υπάρχουν και κάποιοι στους οποίους οφείλω ένα ευχαριστώ και αυτοί είναι οι άνθρωποι που έχουν συμβάλει στην ολοκλήρωση αυτού του βιβλίου. Όλοι τους ανταποκρίθηκαν με προθυμία και πρόσφεραν το χρόνο τους για να τελειώσουμε εγκαίρως. Όπως πάντα, η Ruth Ann Sartain, η πρώην γραμματέας της εκκλησίας, δακτυλογράφησε το κείμενο και έκανε τις διορθώσεις. Ο καλός μου 15


Ώστε να είναι όλοι ένα

φίλος και ποιμένας Don Neace, είχε την επιμέλεια της πρώτης έκδοσης, και ο άλλος καλός μου φίλος, ο ποιμένας Dave DeVoll, έκανε τις τελικές διορθώσεις. Ο συνταξιούχος ποιμένας Wayne Warner, επιμελήθηκε τη δεύτερη έκδοση. Επίσης, θα ήθελα να εκφράσω τη βαθιά μου ευγνωμοσύνη στο Φώτη Ρωμαίο και την ομάδα των εκδόσεων «Ο Λόγος», τη Γιώτα Κουρμένταλα, την Άννα Καραουλάνη και τη Δήμητρα Παπαναγή για την εξαιρετική τους δουλειά στην προετοιμασία της ελληνικής έκδοσης. Kαι τελευταία και σημαντικότερη, η σύζυγός μου, η KAY, η οποία, όχι μόνο με διευκόλυνε να βρω τον απαραίτητο χρόνο για να γράψω αυτό το βιβλίο, αλλά με ενθάρρυνε και ενίοτε με παρακινούσε. Στον καθέναν απ’ αυτούς εκφράζω τις βαθύτατες ευχαριστίες μου για τη βοήθειά τους.

16


Εισαγωγή

Η

ενότητα της εκκλησίας ή του Σώματος του Χριστού, με όλη την

ποικιλομορφία της και τη συναίσθηση των εμποδίων λόγω

γλώσσας, κουλτούρας, καταγωγής και εθνικότητας, είναι το πιο θαυμάσιο πράγμα που φανερώνεται στο ανθρώπινο γένος, και γι’ αυτό μας εμπνέει να ανακαλύψουμε το μυστικό του. Από τη μια, είναι φυσικό για τον πιστό που έχει μεταμορφωθεί από τη χάρη του Θεού και από την άλλη αποτελεί σαφή διδασκαλία της Καινής Διαθήκης και παράδειγμα που μας άφησε η Πρώτη Εκκλησία. Για τον μη πιστό όμως δεν είναι παρά ένα ανεξήγητο φαινόμενο. Είναι δυνατό άνδρες και γυναίκες διαφορετικής προέλευσης, με διαφορετική κουλτούρα και γλώσσα, να ξεπερνούν κάθε είδους εμπόδια και να γίνονται ένας νους, μια ψυχή και ένα πνεύμα; Είναι δυνατό να πορεύονται έχοντας τις ίδιες προτεραιότητες και στόχους, υπερήφανοι που αποτελούν μέλη της οικογένειας του Θεού και να αποκαλούν ο ένας τον άλλον αδελφέ και αδελφή; Πρόκειται ξεκάθαρα για θαύμα και εξηγεί το σάστισμα των ανθρώπων της Καινής Διαθήκης που αντέδρασαν σ’ αυτήν την ενό-

τητα λέγοντας: «Δείτε πόσο αγαπούν ο ένας τον άλλον». Διαβάζουμε επίσης τα καθησυχαστικά λόγια του Χριστού όσον αφορά την ενότητα των δικών Του «Απ’ αυτό θα μάθουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη μεταξύ σας». 17


Ώστε να είναι όλοι ένα

Επειδή προέρχομαι από μια κατ’ όνομα χριστιανική οικογένεια της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, και επειδή αναγεννήθηκα όταν ήμουν 15 ετών διαβάζοντας την Καινή Διαθήκη, ποτέ δεν εδραιώθηκα σε οποιονδήποτε δογματισμό. Πάντα επιζητούσα να πίνω από την πηγή της Αλήθειας του Λόγου του Θεού και πάντα θεωρούσα τους άλλους πιστούς αδέλφια εν Κυρίω, παρά τις διαφορετικές ταμπέλες που έφεραν. Θυμάμαι έντονα τη φορά εκείνη που, μετά την αναγέννησή μου, συνάντησα άλλους πιστούς. Θυμάμαι το θερμό συναίσθημα της ενότητας, παρά τις πολλές μας διαφορές. Μας ένωνε ο Χριστός κι αυτό επισκίαζε οτιδήποτε άλλο. Όλοι ήμασταν νέα κτίσματα εν Χριστώ. Τα παλιά είχαν παρέλθει και όλα είχαν γίνει νέα. Αγαπούσαμε τον Ιησού Χριστό και τη βασιλεία Του, μας ένωνε το Πνεύμα Του και η αγάπη Του και μπορούσαμε να ψάλλουμε χωρίς φόβο ή ντροπή «Αδέλφια, αυτή η τέλεια αγάπη μας ενώνει όλους εν Χριστώ! Μια καρδιά και μια ψυχή, δείχνουμε σε όλους την ενότητα που μας έδωσε ο ουρανός».2 Τίποτε άλλο δε μετρούσε! Υπεραπλούστευση; Ναι. Όμως ήταν κάτι αληθινό και γνήσιο. Από τότε ποτέ δεν έπαψα να αγαπώ και να θαυμάζω το λαό του Θεού, την εκκλησία. Η αίσθηση ότι είμαστε μια οικογένεια μπορεί να υπερνικήσει πολλές από τις διαφορές σε θέματα συνείδησης. Παρόλο που θεωρώ πολύτιμη την ενότητα της εκκλησίας και έχω δει τη βιβλική της φύση και σημασία, και παρόλο που την εφαρμόζω όσο μπορώ, ποτέ μου δεν έγινα σταυροφόρος της ενότητας. Διακηρύττω μονάχα περιστασιακά αυτό το μήνυμα και ζω με το πνεύμα της ενότητας στην καθημερινή μου ζωή. Ανέκαθεν ήταν χαρά για μένα να βρίσκομαι μεταξύ ανθρώπων του Θεού που είχαν διαφορετική κουλτούρα και γλώσσα από τη δική μου και να νιώθω τη 18


Βασίλης Κωνσταντόπουλος

ζεστασιά της κοινωνίας και την ενότητα του Πνεύματος. Πάντα ένιωθα ένα μ’ αυτούς τους αδελφούς! Παρά τις πεποιθήσεις μου, τα συναισθήματα και την εμπειρία μου αναφορικά με την ενότητα της εκκλησίας και παρά τη λαχτάρα της καρδιάς μου να αποτελεί αυτή η ενότητα εμπειρία ολόκληρης της εκκλησίας, ποτέ δε σκέφτηκα να γράψω κάτι σχετικά με την ενότητα, μολονότι περιστασιακά είχα καταγράψει μερικές σκέψεις εδώ κι εκεί. Αλλά τα πράγματα αλλάζουν και το κάθε τι στη ζωή έχει το χρόνο του. Πέρσι (το 2011), η Kay κι εγώ βρεθήκαμε σε μια εκκλησία στην Αργεντινή. Κηρύξαμε και διδάξαμε και ζήσαμε εκεί το Ευαγγέλιο του Χριστού. Ήταν μια από τις πιο συγκλονιστικές εμπειρίες στη διακονία μας. Το Πνεύμα του Θεού μαλάκωσε τις καρδιές όλων μας, ώστε να τιμήσουμε το Λόγο Του και να βιώσουμε την ενότητα του Πνεύματος. Ήταν αυτή η εμπειρία και μερικές άλλες συναντήσεις που αιχμαλώτισαν την ψυχή μου, αφύπνισαν το πνεύμα μου και την καρδιά μου, ώστε να αποτυπώσω την καταστροφή που φέρνει η διένεξη και η διαίρεση στην εκκλησία και να καταδείξω τη δύναμη και τα μεταμορφωτικά οφέλη της ενότητας του Πνεύματος. Μου ήταν δύσκολο να αποφύγω τη δύναμη του εδαφίου που λέει, «Ιδού, τι καλόν και τι τερπνόν, να συγκατοικώσιν εν ομονοία αδελφοί» (Ψαλμός 133:1). Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ, συμμετείχα σε μια σειρά αναζωπυρωτικών συναθροίσεων και κατόπιν σε μια συνάντηση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ένωσης Ποιμένων. Στη συνάντηση αυτή το θέμα ήταν: «Τι λέει το Πνεύμα στην Εκκλησία» και σε μένα ανατέθηκε το επιμέρους θέμα της ενότητας να το παρουσιάσω στην συνάντηση της Ένωσης Ποιμένων το 2012. Πηγαίνοντας σε μια άλλη αναζωπυρωτική συνάντηση, έφτιαξα στο μυαλό μου ένα σύντομο σκελετό της ομιλίας μου, αλλά δεν είχα το χρόνο να τον επεξεργαστώ. Μετά τη μέρα των Ευχαριστιών, και καθώς πλησίαζαν τα Χρι19


Ώστε να είναι όλοι ένα

στούγεννα, άρχισε η σκέψη της ενότητας να εισβάλλει στο μυαλό μου με μεγάλη σφοδρότητα, νύχτα μέρα. Ξανακοίταξα το πεδίο του θέματος. Διάβασα διάφορους συγγραφείς που συμμερίζονταν το ίδιο πάθος για την ενότητα της εκκλησίας. Σκέφτηκα πολύ τη σημερινή κατάσταση της εκκλησίας, ειδικά σε τοπικό επίπεδο, και τη διακονία της. Επανεξέτασα τον εαυτό μου, την καρδιά μου, τη διακονία μου και τις πεποιθήσεις μου. Ένα έντονο αίσθημα με πλημμύρισε σχετικά με την ενότητα του πνεύματος και με οδήγησε σε μετάνοια και εξομολόγηση και ανανέωσε την αγάπη, την ελπίδα και την πίστη μου για την εκκλησία. Στη διάρκεια αυτής της εσωτερικής αναζωπύρωσης, λοιπόν, σχετικά με την ενότητα της εκκλησίας στη δική μου ψυχή, συνέλαβα την ιδέα να επεκτείνω το μήνυμα της ενότητας και να το κάνω βιβλίο, προτού κηρ��ξω το μήνυμα. Καθώς το σκεφτόμουν αυτό, άρχισα να νιώθω την παρότρυνση του Αγίου Πνεύματος και ο απλός σκελετός άρχισε να διευρύνεται και να παίρνει τη μορφή που έχει το βιβλίο σήμερα. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα και το κίνητρο. Η πρόθεσή μου δεν είναι να εμπλακώ σε θεολογικά ζητήματα σχετικά με την ενότητα. Ούτε επιθυμώ να ασχοληθώ με συστηματική διδασκαλία και να απαντήσω σε όλες τις ενστάσεις και τις διδασκαλίες περί ενότητας. Υπάρχουν άλλοι ικανότεροι από μένα που έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά σχετικά με την ιστορική, θεολογική και βιβλική επιδίωξη της ενότητας. Αυτό που θέλω εγώ είναι να δεχτούμε την ενότητα ως φυσικό αποτέλεσμα της σχέσης μας με το Χριστό, να την αγκαλιάσουμε ως δώρο του Πνεύματος και να τη δούμε ως μια πραγματικότητα στην τοπική μας εκκλησία. Η ενότητα δεν είναι απλώς μια πεποίθηση, είναι μια εμπειρία που επηρεάζεται από τη σχέση μας με το Χριστό, από την πίστη μας στην Αλήθεια και από την υποταγή μας στο Άγιο Πνεύμα. 20


Βασίλης Κωνσταντόπουλος

Στόχος μου είναι να πω κάτι για την πνευματική κατάσταση της εκκλησίας, με ιδιαίτερη έμφαση στο τοπικό εκκλησίασμα. Λίγα λόγια γι’ αυτό που κρατά δέσμια την εκκλησία και για τα εμπόδια που την ταλανίζουν. Επιθυμία μου είναι να περιγράψω κάπως το βιβλικό χαρακτήρα της ενότητας και να προσδιορίσω τους δεσμούς που μας κάνουν αχώριστους, εμάς, το λαό του Θεού. Θέλω επίσης να περιγράψω τα οφέλη της ενότητας, τα οποία οικοδομούν την εκκλησία και οδηγούν τον κόσμο στα πόδια του σταυρού. Η ενότητα είναι ζήτημα προσωπικό και όχι θεσμικό. Όταν αλλάζουν οι καρδιές, θα αλλάξουν και οι θεσμοί. Θα ήταν καλό να επανεξετάσουμε το μήνυμα της συμφιλίωσης στην Καινή Διαθήκη σε κάθε του έκφανση, επειδή αποτελεί το θεμέλιο της εμπειρίας της ενότητας και την έκφραση της πραγματικότητάς της στη ζωή μας. Η πρωταρχική μου επιθυμία είναι να κάνω εντονότερη την πείνα της καρδιάς μας για ενότητα με το Χριστό και για ενότητα του Πνεύματος στην εκκλησία, έτσι ώστε να ζούμε σύμφωνα με την προσευχή του Κυρίου μας «Να είναι όλοι ένα».

21



Ώστε Να Είναι Όλοι Ένα