Page 1

ΑΡ. 1 / ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019

Όλος ο Κόσμος σε μια Καινούργια Αρχή


ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!!! 1

2 0 1 9

2

3

4

5

6

Τιμή μαζί με καρτέλα:

2,30 €

10

Με ένα ευλογημένο μήνυμα για κάθε μέρα! Το δώρο που διαρκεί όλο το χρόνο... Με καρτέλα ή σε κουτί, για τον τοίχο ή το γραφείο... Για παραγγελίες > www.ologos.gr ή 210.6626835 και στα βιβλιοπωλεία μας: Για παραγγελίες > www.logosmusic.gr ή 210.6626835 και στα βιβλιοπωλεία μας:

Πάτρα: Αθήνα: Θεσσαλονίκη: Πάτρα: Αθήνα: Πουκεβίλ 22 Εμμ. Μπενάκη 28 Θεσσαλονίκη: Εθν. Αμύνης 42 Εμμ. Μπενάκη 28 106 78 106 78 % 210-3823495 % 210-3823495

7

Εθν. Αμύνης 42 546 21 546 21 % 2310-232210 % 2310-232210

Αλβανία: Βόλος: Λάρισα: Αλβανία: Βόλος: Λάρισα: Sarande Libraria Δευκαλίωνος 2 Σωκράτους 23

Sarande Libraria 23 Κορίνθου 199 Δευκαλίωνος 2 Σωκράτους «O LOGOS» 382 21 262 23 412 22 «O LOGOS» 382 21 262 23 412 22 % 00355.85223239 % 24210-35801 % 2610-224197 % 2410-232594 % 00355.692585746 % 24210-35801 % 2610-224197 % 2410-232594

8

9


Όλος ο Κόσμος σε μια Καινούργια Αρχή Τα κεντρικά δελτία ειδήσεων της πρωτοχρονιάς στην αρχή του καινούργιου χρόνου καλλιεργούν και προβάλουν ένα πνεύμα αισιοδοξίας και ευφορίας, σε όλα τα πλάτη και μήκη του πλανήτη και σε κάθε γειτονιά της πατρίδας μας. Είναι η μεγαλύτερη γιορτή της κοσμικής ανθρωπότητας, που μέσα της κρύβει την πανάρχαια ελπίδα της ανθρώπινης καρδιάς, για μια καινούργια αρχή που φέρνει ο καινούργιος χρόνος. Όλοι το ονειρεύονται και το οραματίζονται, καθώς κοιτούν τα αποκαΐδια και τις συμφορές του προηγούμενου χρόνου, τις αποτυχίες των πολιτικών προσπαθειών, την τραγικότητα στα αδιέξοδα των οικογενειακών σχέσεων, τις συγκρούσεις ανάμεσα στα έθνη, τον θρησκευτικό φανατισμό, το δράμα από τις φυσικές καταστροφές. Όπου και να κοιτάξεις στον κόσμο μας όλοι προσδοκούν ότι η καινούργια αρχή θα φέρει τις ποθούμενες αλλαγές σε κάθε τομέα της ζωής... Είναι αλήθεια όμως πως η ημερολογιακή καινούργια αρχή δεν πρόκειται ν’ αλλάξει τίποτε στη ζωή μας αν δεν πάρουμε ριζικές αποφάσεις που θα φέρουν ανατροπές στην πορεία μας, τις προτεραιότητές μας και, το πιο σημαντικό, τον αιώνιο προσανατολισμό μας. Θα πρέπει για να έχουμε μια καινούργια αρχή να κοιτάξουμε πρώτα ψηλά και να συντονιστούμε με τον Δημιουργό της ζωής μας. Να αποφασίσουμε να στηρίξουμε τις επιλογές μας στις υπαγορεύσεις Του, να υιοθετήσουμε την αλήθεια της διδαχής Του και του παραδείγματός Του, να αφήσουμε τον ίδιο τον Θεό να κάνει μαζί μας μια καινούργια αρχή αποκτώντας την απόλυτη εξουσία της ζωής μας. Μπορεί κανένας να μη σου δώσει την ευκαιρία να κάνεις μια καινούργια αρχή ζητώντας σου πάντα να καλύψεις τα ελλείμματα του χτες, να πληρώσεις τα χρέη των επιλογών σου, να θυσιαστείς για την αποτυχία της ζωής σου. Υπάρχει μόνο ένα πρόσωπο, κι αυτό δεν είναι παρά μόνο ο Ιησούς Χριστός, ο δημιουργός, δωρητής και συντηρητής της ζωής, που σου ζητάει να κάνεις μαζί Του μια καινούργια εκκίνηση, επειδή έχει πληρώσει όλα τα χρέη και τα βάρη του χτες και εγγυάται, ταυτόχρονα, την επιτυχία της ζωής σου στη διαδρομή του αύριο. Μακάρι αυτή τη χρονιά, να επιλέξουμε τον Αρχηγό και Τελειωτή της πίστης μας, τον Ιησού Χριστό, ως τον οδηγό και συνοδοιπόρο ολόκληρης της χρονιάς, που όλοι θ’ αρχίσουμε από την ίδια αφετηρία, αλλά που Εκείνος μόνο μπορεί να μας ενισχύσει σ’ όλη τη διαδρομή και να μας φτάσει στο τέρμα νικητές! Τότε, η καινούργια χρονιά θα γίνει μια χρονιά πλούσια σε καρποφορία, γεμάτη από τις ευλογίες Του στη ζωή μας. Ευχόμαστε ολόψυχα να Τον αφήσουμε να δουλέψει δυναμικά σε κάθε τομέα της ζωής μας και να μας εκπλήξει την καινούργια αυτή χρονιά με τις ευλογίες του Ουρανού... Μια τέτοια λοιπόν καλή χρονιά ευχόμαστε από καρδιάς σ’ όλους!! Φώτης Ρωμαίος ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 1


ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 • TEΥΧOΣ 1 • ΕΤΟΣ 77ο

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ / ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019

περιεχόμενα 4 9 10 13 14 17 18 20 22 25 35 36 38 40 42 44 44 46 49 50 52 56

Όταν Μιλάει ο θεός... Χάρης Νταγκουνάκης Διδάγματα Ζωής Επιμέλεια: Συμεών Α. Ιωαννίδης «Πιερικό Περισκόπιο» Γεώργιος Σ. Κανταρτζής Ευχές για τον Καινούριο Χρόνο... (Ποίημα) Ανέστης Πεταλίδης Σχολιάζοντας την Επικαιρότητα με το Φώς της Βίβλου Η Γωνιά του Βιβλίου Κάθε αρχή του χρόνου Αλτάνα Φίλου-Πατσαντάρα Η γυναίκα μέσα στο πέρασμα των αιώνων Χαρούλα Τσαγκαλίδου-Ξανθοπούλου Τρεις ηλικίες, τρεις αμαρτίες William Barclay ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ Ευρωκλείδων, ο τρομερός τυφωνικός άνεμος Γιάννης Χρ. Κρεμμύδας Η Επίμονη Χήρα Ιωάννα Σαχινίδου Οι Σημειώσεις του Εκδότη Προστριβές και Διαιρέσεις Σπύρος Σ. Ματθαίος Από την αγνωμοσύνη στην ευγνωμοσύνη Τάσος Μαρκουλιδάκης Εδάφια που μιλούν άμεσα στην καθημερινότητά μας Ω, Κύριε της Ζωής μας (ποίημα) Hugh T. Kerr Πόσο γνωρίζουμε τον Εαυτό μας; (Α΄) Ανανίας Καβάκας Από τον Επιούσιο Άρτο... Αιωνιότητα Ρίτα Αναγνώστου Τελικά επικοινωνώ Renee Riede Η ζωή δεν φυλακίζεται Ανέστης Πεταλίδης Δείτε το περιοδικό μας online και συστήστε το στους φίλους σας: https://www.facebook.com/FoniTouEuaggeliou

ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΜΕ: 1736

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΜΗΝΙΑΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Τ.Θ. 254, 194 00 Κορωπί Τηλ. 210.4834214-5, Fax: 210.6627506

Ιδιοκτησία: A.M.G. INTERNATIONAL Πρόεδρος: Τάσος Ιωαννίδης

Μη κερδοσκοπικός θρησκευτικός & φιλανθρωπικός οργανισμός Έγκριση Υπ. Προεδρ. Κυβ/σεως 23580/5

Ιδρυτής: Δρ. ΣΠΥΡΟΣ ΖΩΔΙΑΤΗΣ (1922-2009) Ειδικός σύμβουλος έκδοσης: Συμεών Ιωαννίδης Δημοσιογραφική επιμέλεια: Γεώργιος Κανταρτζής Εκδότης - Διευθυντής: Φώτης Ρωμαίος office@ologos.gr

Συλλογή ύλης: Φρίντα Τσίνογλου-Λαμπριανίδου Διεκπεραίωση: Μαρίνα Νάκη-Καλογεροπούλου Λογιστήριο: Μαρία Κουράκου-Μησουρά Δημιουργικό-Επιμέλεια εντύπου: Δήμητρα Παπαναγή Εκτύπωση-Βιβλιοδεσία: ΝΕΑ ΓΡΑΦΗ (Δ. Μπιμπούδης) Τηλ.: 210-5767656 JANUARY 2019 • NUMBER I • VOL. LXXVII

VOICE OF THE GOSPEL (USPS 942-960)

MONTHLY CHRISTIAN MAGAZINE

Published in Greece by the Publishing House “O LOGOS”

Owner: AMG International

P.O. Box 182200 Chattanooga, TN.37422

Founder: Dr. Spiros Zodhiates President: Tasos Ioannidis Special Consultant: Symeon Ioannidis Managing Editor: Fotis Romeos Subscription Rates: One Year $25.00 or $2.00 per copy Postmaster: If undeliverable please send form 3579 to: Voice of the Gospel P.O. Box 182200 Chattanooga, TN. 37422 Second class postage paid, in Chattanooga, TN 37422

ETHΣΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ Ελλάδα: 20 € Ευρώπη: 25 € Αμερική: 25 $ Υπ. Χώρες: 30 € ΑΡ. ΛΟΓ/ΜΟΥ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 129/48031831 ΙΒΑΝ:GR5101101290000012948031831 / ETHNGRAA Δικαιούχος: A M G INTERNATIONAL EKDOSEIS O LOGOS Τα αποσπάσματα της Παλαιάς Διαθήκης είναι από τη Νέα Μετάφραση της Βίβλου της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας, © 1997, Εμμ. Μπενάκη 50, Αθήνα. Tα αποσπάσματα της Καινής Διαθήκης είναι από την «Καινή Διαθήκη, εγχειρίδιο μελέτης και ζωής» των εκδόσεων «Ο Λόγος», © 1994, Εμμ. Μπενάκη 28, Αθήνα, εκτός και αν επιλέγει διαφορετικά ο εκάστοτε αρθρογράφος. Χειρόγραφα δημοσιευμένα και μη, δεν επιστρέφονται. Τα δημοσιευμένα ενυπόγραφα άρθρα απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων. Η Σύνταξη του περιοδικού διατηρεί το δικαίωμα να περικόπτει τα άρθρα λόγω του περιορισμένου χώρου του περιοδικού.


Όταν Μιλάει ο Θεός...

4 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


ΑΝΘΡΩΠΕ ΑΚΟΥ! Μηνύματα από το βιβλίο του Αμώς

Στην εποχή τη δική μας αλλά και από πάντα ο Θεός μιλούσε στον Άνθρωπο. Θέλει ο Δημιουργός να επικοινωνήσει με το πλάσμα του. Θέλει να έχει σχέση μαζί του, προσωπική. Ο Άνθρωπος συνήθως δεν ανταποκρίνεται, αντιδρά ‒με διάφορους τρόπους. Και το κακό είναι ότι ακούει περισσότερο τις φωνές των ανθρώπων γύρω του παρά τη φωνή του Θεού.

Π

ΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ συλλαμβάνουμε τον 747 π.Χ.) στο βόρειο βασίλειο, που λεγόταν εαυτό μας να νοσταλγεί τα παλιά, τα Ισραήλ, η εβραϊκή κοινωνία δεν ήταν καλύτερη περασμένα. Στο σύθαμπο του χρόνου από μια παρακμασμένη σημερινή, και μάλιστα θεωρούμε πως οι παλιές εποχές ήταν πολύ «χριστιανική», της Δύσης. Οι κάτοικοι του καλύτερες από τη σημερινή, κι επομένως βορείου βασιλείου, με πρωτεύουσα τη Σαμάρεια, λάτρευαν τον αληθινό Θεό παράλληλα αξίζει να τις νοσταλγούμε. Πολλοί, λόγου χάρη, εύχονται να ζούσαν με τα είδωλα. Το Σάββατο λάτρευαν τον Θεό στην εποχή του Χριστού. Ίσως κάποιοι άλλοι του Ισραήλ στο αγιαστήριο της Βαιθήλ κι να νοσταλγούν τα χρόνια της Παλαιάς Δια- όλες τις άλλες μέρες λάτρευαν τα είδωλα. Κι θήκης, και να ήθελαν να ζήσουν στην εποχή αυτό σήμαινε απόρριψη της Διαθήκης του λαού με τον Θεό του. Όμως, δεν ήταν μόνο των προφητών. Ο Αμώς ήταν ένας απ’ αυτούς τους προ- αυτό. Αυτό το μπέρδεμα είχε και κοινωνικές φήτες του Θεού, που έφερνε το μήνυμα του Κυρίου στον ισραηλιτικό λαό. Πράγματι, ο επιπτώσεις, όπως άλλωστε και κάθε ηθικό Αμώς ήταν ένας αφιερωμένος στον Θεό άν- μπέρδεμα στη ζωή μας: η ισραηλιτική κοιθρωπος. Δεν ήταν διαβασμένος και περι- νωνία της εποχής είχε οικονομική ανάπτυξη σπούδαστος. Ένας απλός τσομπάνος ήταν. αλλά παράλληλα είχε μεγάλες κοινωνικές Αλλά ποιος είπε πως ο Θεός διαλέγει απο- ανισότητες, υψηλή φορολογία, καταπίεση της κλειστικά τους σοφούς και τους διαβασμένους ανώτερης, της πλούσιας τάξης προς τις φτωχότερες, μεγάλη φτώχεια του για να μας μιλήσει; απλού λαού. Όπως ακριβώς Την εποχή της δράσης του Του ΧΑΡΗ οι σημερινές κοινωνίες, που Αμώς, που συνέπιπτε με τη ΝΤΑΓΚΟΥΝΑΚΗ harris.dagounakis@gmail.com επίσημα λατρεύουν τον αληβασιλεία του Ιεροβοάμ Β΄ (787-

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 5


θινό Θεό, είναι χριστιανικές, αλλά παράλληλα λατρεύουν τα σύγχρονα είδωλα: τη δύναμη, το σεξ, το χρήμα, την οικονομική κυριαρχία, την ευμάρεια, την τρυφηλότητα και τόσα άλλα. Επομένως η σειρά που φέτος διαλέξαμε με βάση το βιβλίο του Αμώς, πιστεύουμε πως έχει πολλά να πει και στη δική μας εποχή. Η φράση «Άνθρωπε, άκου» είναι παραλλαγή της φράσης που απαντάται μόνιμα στα προφητικά βιβλία «Τάδε λέγει Κύριος». Κι ο Θεός έχει πάντοτε κάτι να μας πει.

1. Με τι Ανθρώπους μιλάει ο Θεός; Ποιος ήταν ο Αμώς; Είπαμε πως ήταν ένας απλός, αγράμματος άνθρωπος. «Εγώ δεν είμαι επαγγελματίας προφήτης», ξεκαθαρίζει ο ίδιος στον ιερέα Αμασία, «ούτε ανήκω σε κάποια προφητική ομάδα. Εγώ κερδίζω τη ζωή μου απ’ τα κοπάδια μου κι απ’ τις συκομουριές μου. Αλλά ο Κύριος με πήρε απ’ το κοπάδι μου και μου είπε: “πήγαινε και προφήτεψε εκ μέρους μου στον λαό μου τον Ισραήλ”» (7:14-15). Κι όταν εκτέλεσε την αποστολή του, ξαναγύρισε στα κοπάδια του στο χωριό του, την Τεκωά, κάπου 8 χλμ. ΝΑ της Βηθλεέμ. Έτσι, η καταγωγή του και η ενασχόλησή του δηλώνουν ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν ένα τίποτα. Κι ο ίδιος εξηγεί στο κείμενό του ότι δεν ήταν κι από πριν προφήτης. Δεν ήταν γιος προφήτη, δεν μαθήτευσε σε κάποια «σχολή προφητών» από τις πολλές που υπήρχαν τότε, όπου καταρτίζονταν προφήτες που μετά προσλαμβάνονταν ως βασιλικοί σύμβουλοι του Ισραήλ, για να λένε κάθε φορά στον βασιλιά τι ήθελε απ’ αυτόν ο Κύριος. Τίποτε απ’ όλα αυτά. Επιπλέον ήταν ξένος για κείνα τα μέρη του βορρά. Η καταγωγή του ήταν από τον νότο, στο βασίλειο του Ιούδα. Γιατί όμως ο Θεός διάλεξε αυτόν τον κ. Τίποτα για να μιλήσει στον λαό του; Η απάντηση τότε και σήμερα, όταν ο Θεός χρησιμοποιεί απλούς ανθρώπους για να εξαγγείλει τον λόγο 6 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

του, είναι ότι διαλέγει τα «μη όντα», ώστε όλη η δόξα να πηγαίνει στον Θεό: «Αυτούς που ο κόσμος θεωρεί μωρούς», λέει ο Παύλος, «εκείνους διάλεξε ο Θεός για να ντροπιάσει τελικά τους σοφούς...» (Α΄ Κορινθίους 1:27-29). Κι όταν διαλέγει τους μορφωμένους, αυτοί πρέπει να θεωρούν «τα πάντα σκύβαλα», όντας τόσο ταπεινοί, που να μην τραβούν την προσοχή του κόσμου στον εαυτό τους. Μήπως νομίζεις ότι ο Θεός δεν θέλει να σε χρησιμοποιήσει για να φέρεις το ευαγγέλιο στους γύρω σου, επειδή δεν είσαι θεολόγος ή κάποιος μορφωμένος με την ανθρώπινη σοφία; Κοίτα τον Αμώς, και τις διαβεβαιώσεις ενός πολύ μορφωμένου για την εποχή του ανθρώπου του Θεού, του Παύλου. Δώσε τη μαρτυρία σου με τη ζωή σου και τα λόγια σου. Πες στους άλλους ποιος ήσουνα μακριά από τον Θεό και πώς γνώρισες τον Χριστό. Τι έκαμε ο Χριστός στη ζωή σου. Πώς σε άλλαξε, και ποιος είναι ο προορισμός σου καθώς πορεύεσαι μαζί του σ’ αυτή τη ζωή. Κάλεσέ τους να έρθουν κι αυτοί στον Χριστό.

2. Πότε μιλάει ο Θεός. Πότε ο Θεός μεταβιβάζει το μήνυμά του στον προφήτη Αμώς; Σε ποια εποχή; Ήταν τα χρόνια της ευημερίας στον Ισραήλ, όταν βασιλιάς ήταν ο Ιεροβοάμ Β΄. Το ίδιο συνέβαινε και στο βασίλειο του Ιούδα στον νότο, με βασιλιά τον Ουζζία. Λες και τα δύο αυτά βασίλεια βίωναν ξανά τη χρυσή εποχή του βασιλιά Σολομώντα! Ειρήνη βασίλευε μεταξύ τους και με τα γύρω έθνη, η οικονομία και των δύο βασιλείων ανθούσε, όλα ήταν τόσο ειδυλλιακά. Και ξάφνου έγινε ένας μεγάλος σεισμός. Ήταν γύρω στο 760 π.Χ. που μια καταστροφική δόνηση ταρακούνησε την περιοχή και αποτελεί σημείο χρονικής αναφοράς για τον προφήτη: «δύο χρόνια πριν τον σεισμό». Ίσως αυτό δείχνει την αξία του προφήτη: «Όταν η εκπλήρωση βρίσκεται τόσο κοντά σε μια εξαγγελία, αυτό είναι εγγύηση


ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ για την εκπλήρωση και όλων των άλλων εξαγγελιών του βιβλίου»1. Παράλληλα, στον λαό του Θεού κυριαρχούσε η αδικία, η καταπίεση των αδύναμων και των φτωχών, κάτι που έντονα μας θυμίζει τις σημερινές ευημερούσες κοινωνίες. Ευημερία των λίγων, λησμοσύνη του λόγου του Θεού, περιφρόνηση κάθε ηθικού φραγμού και καταπίεση των φτωχών και των αδύναμων. Και εκείνη την εποχή είναι που ο Θεός επιλέγει να στείλει το μήνυμά του με τον Αμώς.

3. Τι λέει ο Θεός; Το τρίτο που καλούμαστε να προσέξουμε «όταν μιλάει ο Θεός», είναι αυτό που λέει. Κι εδώ, στο δεύτερο κιόλας εδάφιο του βιβλίου, βλέπουμε να ζωγραφίζεται μια εικόνα. Μια φοβερή εικόνα. Εικόνα που ενδεχομένως εμείς οι κάτοικοι της Ελλάδας να μην έχουμε ποτέ συναντήσει: «Σαν βρυχηθμός φωνή Κυρίου απ’ το βουνό ακούγεται της Σιών, και σαν βροντή από την Ιερουσαλήμ...» Ένα λιοντάρι βρυχάται από την Ιερουσαλήμ και μιλάει σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Ο ίδιος ο παντοδύναμος Θεός έχει κάτι να μας πει. Τι μας λέει ο Θεός; Εκείνο τον καιρό του Αμώς εκτόξευε απειλές και προειδοποιήσεις. Σήμερα όμως μιλάει στα έθνη όλης της γης με ένα πρόσωπο: τον Υιό του τον Κύριο Ιησού Χριστό (Εβραίους 1:1). Εκείνο τον καιρό οι άνθρωποι ίσως να έβλεπαν στον Αμώς έναν ασήμαντο, αμόρφωτο τσομπάνο, που έλεγε ότι έφερνε ένα μήνυμα από τον Θεό. Αργότερα στο πρόσωπο του Χριστού ακόμα και οι συμπατριώτες του έβλεπαν έναν που τον ήξεραν από παιδί στο μαραγκούδικο του πατέρα του, του Ιωσήφ, και τίποτε παραπάνω. Αυτός που μεγάλος τώρα τούς μιλούσε, δεν ήταν παρά ένας δαιμονισμένος που δεν ανα_______________________

Βλ. Μ. Κωνσταντίνου, Ο Προφήτης της Δικαιοσύνης, 1999, σελ. 31. 1

γνωρίζει τη μάνα του και τ’ αδέρφια του (Ματθαίος 13:55· Λουκάς 8:19-21· Ιωάννης 8:4852). Ένας ασυμβίβαστος με τα ανθρώπινα στερεότυπα. Αλλά και σήμερα την ίδια αντιμετώπιση έχει ο Θεός από τους ανθρώπους: «Πού είναι ο Θεός με τόση δυστυχία; με τη συγκέντρωση πλούτου στους ολίγους; πού είναι ο Θεός με τόση υποκρισία αυτών που λένε πως είναι οπαδοί του; που είναι ο Θεός με τόσες θεομηνίες και συμφορές;» Δεν είναι αυτά, ωστόσο, που δείχνουν τον Θεό. Ο Θεός αποκάλυψε πλήρως τον εαυτό του, όταν ο Χριστός παραδόθηκε οικειοθελώς στους σταυρωτές του εκεί στη Γεθσημανή, τότε που του είπαν ότι ζητούν τον Ιησού τον Ναζωραίο. Βγήκε μπροστά από τους μαθητές του και είπε στους στρατιώτες: «Σας είπα ότι εγώ είμαι. Αν, λοιπόν, γυρεύετε εμένα, αφήστε τους αυτούς να φύγουν» (Ιω 18:8). Βγήκε με έναν συμβολικό τρόπο μπροστά από όλη την ανθρωπότητα και με το αίμα του στον σταυρό πλήρωσε το χρέος των αμαρτιών μας. Η ποινή της αμαρτίας ήταν θάνατος. Κι ο Χριστός προσφέρθηκε να πεθάνει στη θέση μας, αυτός ο αναμάρτητος, που δεν είχε δικές του αμαρτίες να πληρώσει, για να μην πεθάνουμε εμείς αιώνια. Τώρα μιλάει πάλι ο Θεός και μας προσκαλεί στη σωτηρία του. Πάνω από τον σταυρό φωνάζει διά του Χριστού: «Στραφείτε σ’ εμένα για να σωθείτε, όλα τα πέρατα της γης, γιατί εγώ είμαι ο Κύριος, κι άλλος Θεός εκτός από μένα δεν υπάρχει» (Ησαΐας 45:22). Ο Θεός μιλάει και σήμερα. Με ανθρώπους που ίσως δεν «τους πιάνει το μάτι μας», με ένα Βιβλίο, την Αγία Γραφή, που για πολλούς είναι παραμύθια. Θα ακούσουμε τη φωνή του; Θα κλάψουμε μετανιωμένοι για την αμαρτία μας; Θα δεχτούμε τη χάρη του; Αρχή του Νέου Χρόνου, το ευχόμαστε για όλους τους Αναγνώστες μας. nnn ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 7


Διδάγματα Ζωής

Σκέψεις, αποφθέγματα, αρχές και αλήθειες της ζωής

Μερικοί άνθρωποι δε διαφέρουν πολύ, αλλά η λίγη διαφορά που τους διακρίνει είναι σπουδαία. Η διαφορά μεταξύ πολλών ανθρώπων είναι η στάση τους απέναντι σε ορισμένες καταστάσεις. Εξαρτάται αν η στάση αυτή είναι θετική ή αρνητική... Ήταν μια κοπέλα που είχε πρόσφατα παντρευτεί μ’ έναν αξιωματικό. Ο άντρας μεταφέρθηκε σε μια έρημο. Το στρατόπεδό του βρισκόταν σ’ ένα απόμερο μέρος της Καλιφόρνιας. Οι συνθήκες διαβίωσης δεν ήταν και τόσο ευνοϊκές. Ο άντρας της της πρότεινε να μην έρθει μαζί του, μα αυτή επέμενε. Το μόνο σπίτι που μπορούσε να βρει ήταν ένα παλιόσπιτο κοντά σε μια συνοικία Ινδιάνων. Η θερμοκρασία ήταν πολύ ψηλή. Ο άνεμος ήταν πολύ δυνατός και διαρκής. Η άμμος ήταν αποπνικτική. Δεν περνούσαν εύκολα οι μέρες. Οι μόνοι γείτονές τους ήταν οι Ινδιάνοι, από τους οποίους κανείς δε μιλούσε αγγλικά. Όταν ο άντρας της μεταφέρθηκε σε μια χειρότερη έρημο για δυο βδομάδες για γυμνάσια, αυτή καταλήφθηκε από μοναξιά. Απελπίστηκε. Έγραψε στη μητέρα της ότι θα επέστρεφε σπίτι. Δεν μπορούσε να υποφέρει μια τέτοια κατάσταση πια. Λίγο αργότερα έλαβε απάντηση από τη μητέρα της, που περιείχε μόνο δυο γραμμές: «Δυο άνθρωποι που βρίσκονταν μέσα στη φυλακή κοίταξαν έξω από το παράθυρο. Ο ένας είδε λάσπη και ο άλλος αστέρια».

Διάβασε τις δυο αυτές γραμμές με πολλή προσοχή ξανά και ξανά και άρχισε να ντρέπεται για τη στάση της. Δεν ήθελε στην πραγματικότητα να εγκαταλείψει τον άντρα της. Αποφάσισε να κοιτάξει από το παράθυρο της φυλακής της και να δει τ’ αστέρια. Τις επόμενες μέρες αποφάσισε να προσεγγίσει τους Ινδιάνους. Τους ζήτησε να τη διδάξουν υφαντό και κεραμική. Στην αρχή την υποψιάστηκαν και κρατούσαν απόσταση, αλλά μόλις διαπίστωσαν την ειλικρίνεια της φιλίας της, ανταποκρίθηκαν με τη δική τους φιλία. Άρχισε να τη γοητεύει η εξυπνάδα τους, η ιστορία τους και καθετί δικό τους. Άρχισε να μελετά την έρημο και αντί να τη θεωρεί πια σαν κάτι το αποκρουστικό που αφαιρούσε από τον άνθρωπο τη χαρά, άρχισε να την αγαπά και να τη θεωρεί ωραία. Ζήτησε από τη μητέρα της να της στείλει μερικά βιβλία για την έρημο. Άρχισε να μελετά τα ιδιαίτερα φυτά της ερήμου. Άρχισε να μαζεύει όστρακα που φαίνεται να είχε αφήσει η θάλασσα πριν εκατομμύρια χρόνια, όταν την κάλυπτε κάποτε σαν πυθμένα της. Αγάπησε τόσο αυτή τη γη και τη μελέτησε τόσο προσεκτικά που έγραψε και ένα βιβλίο γι’ αυτήν. Τι άλλαξε όμως στην περίπτωση αυτή; Όχι η έρημος, αλλά ούτε οι ιθαγενείς Ινδιάνοι, απλά άλλαξε η δική της στάση απέναντι στην κατάσταση που έφερε η ανάγκη. Εκείνο που στην αρχή την απογοήτευσε, στο τέλος τη βοήθησε. nnn Επιμέλεια: ΣΥΜΕΩΝ Α. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 9


ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Πιερικό Περισκόπιο «ΟΙ ΝΕΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΟΥΝ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ»! Ως Έλληνες καυχιόμαστε για τους ένδοξους προγόνους μας, που έχουν πλουτίσει την παγκόσμια ιστορία με τα καταπληκτικά επιτεύγματά τους στα γράμματα, στις τέχνες, στη φιλοσοφία, στην αρχιτεκτονική κλπ. Δυστυχώς όμως σήμερα συνεχώς χάνουμε σημαντικούς ανθρώπους των γραμμάτων και των επιστημών, εξαιτίας της απαξίωσής τους στην πατρίδα μας. Κάτι άλλο, για το οποίο υπερηφανευόμαστε, είναι η «βαθιά θρησκευτικότητά» μας, σε αντίθεση με τους άλλους λαούς της Δύσης. Σ’ αυτό το θέμα όμως πρέπει να είμαστε ρεαλιστές, να προβληματιστούμε βλέποντας τη θλιβερή πραγματικότητα, και ν’ αλλάξουμε πορεία. Δεν πρέπει να προσπεράσουμε το γεγονός ότι τις τελευταίες δεκαετίες η χριστιανική εκκλησία όλων των ομολογιών (Καθολική, Διαμαρτυρόμενη, Ορθόδοξη) διέρχεται βαθιά κρίση, κυρίως στη Δύση. Αλλά ας επικεντρωθούμε στην πατρίδα μας. Αφορμή πή10 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

ραμε από στατιστικές που ανεβάζουν τη θρησκευτικότητά μας πολύ υψηλά. Για παράδειγμα, υπάρχουν κάποιοι εκκλησιαστικοί ηγέτες που διατείνονται ότι το 98% του λαού μας είναι βαπτισμένοι Ορθόδοξοι. Και μ’ αυτό ικανοποιούνται. Όλοι οι εκκλησιαστικοί μας ταγοί ονομάζουν τον λαό μας «Χριστεπώνυμον πλήρωμα» και τον στρατό μας «φιλόχριστο» κ.ο.κ. και ενθουσιάζονται, όταν βλέπουν τα πλήθη να συρρέουν στις εκκλησίες το Πάσχα, στην Ανάσταση ή για να προσκυνήσουν μια θαυματουργή εικόνα. Δεν προβληματίζονται, όταν ξέρουν ότι στη Βουλή των Ελλήνων υπάρχουν κόμματα που οι βουλευτές τους, στην πλειονότητα είναι ιδεολογικά άθεοι. Βέβαια, το ερώτημα είναι πόσο φιλόχριστοι και ένθεοι είναι οι βουλευτές των άλλων κομμάτων. Αν κρίνουμε από την πολιτεία, τον τρόπο ζωής και τις πρα-

Του ΓΕΩΡΓΙΟΥ Σ. ΚΑΝΤΑΡΤΖΗ

κτικές τους, δεν θα δούμε καμιά διαφορά από τους δηλωμένους άθεους. Ακόμη, πόσο χριστιανοί μπορεί να ονομαστούν οι συμπατριώτες μας, που μόνο παραδοσιακά πηγαίνουν στην εκκλησία τις μεγάλες γιορτές και που σπάνια ανοίγουν το Ευαγγέλιο; Θυμάμαι τα όσα είπε ένας εισαγγελέας σε μια μεγάλη δίκη για τους «Μάρτυρες του Ιεχωβά». Απευθυνόμενος στους πάνω από είκοσι κατηγορούμενους, είπε: «Κύριοι, το θρησκευτικό συναίσθημα του Έλληνα είναι τόσο βαθύ, ώστε και ο χασικλής οδηγός έχει κρεμασμένη μια εικόνα στο αυτοκίνητό του και η πόρνη πάνω από το κρεβάτι της την εικόνα της Παναγίας»! Τι θα πούμε δε, για τους δηλωμένους άθεους, τους δωδεκαθεϊστές, τους φοροφυγάδες, τους ψεύτες, τους κλέφτες, τους καταχραστές και τους κάθε είδους διεφθαρμένους και απατεώνες... Και τίθεται το ερώτημα: οι Έλληνες είναι χριστιανοί ή απλά θρησκευόμενοι; Οι περισσότεροι έχουν


Πιερικό Περισκόπιο θρησκεία της ταυτότητας, της παράδοσης που κληρονόμησαν από τους γονείς τους, αλλά δεν έχουν γνωρίσει τη μεταμορφωτική, αναγεννητική Χάρη του Χριστού στη ζωή τους. Βέβαια υπάρχει ένα πιστό υπόλοιπο θεοσεβών κληρικών και λαϊκών Ορθόδοξων, που πιστεύουν και ζουν ορθόδοξα τη χριστιανική πίστη στην καθημερινότητα. Σε ένα αποκαλυπτικό κείμενό του ο π. Βασίλειος Θερμός, ψυχίατρος παιδιών και εφήβων, Διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και καθηγητής στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών, γράφει: «Παραλλάσσω τον γνωστό τίτλο του Νίκου Δήμου «Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας», προκειμένου να περιγράψω ένα φαινόμενο, που μόνιμα ταλανίζει την ελληνική κοινωνία. Ακόμη χειρότερα, την ελλαδική Εκκλησία. Την «πολιτισμική Ορθοδοξία». Χίλιοι εξακόσιοι νέοι 15-29 ετών ερωτήθηκαν το 2005 από τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς για τη θέση τους σε ποικίλα ζητήματα. Μεταξύ άλλων, δηλώνουν ότι προσεύχονται κάθε μέρα οι 6 στους 10 και πως η θρησκεία βρίσκεται γι’ αυτούς στο 7,9 της δεκάβαθμης κλίμακας αξιών. Όμως το 44% δεν πιστεύουν στην ανάσταση των νεκρών και το 19% αδυνατούν να απαντήσουν σ’ αυτήν την ερώτηση! Τι νόημα βγάζετε; Έχουμε νέους (και μεγαλύτερους) που δηλώνουν Ορθόδοξοι πιστοί, αλλά είτε δεν ξέ-

ρουν τι πιστεύουν, είτε πιστεύουν απόψεις καταφανώς ασύμβατες με την Ορθόδοξη πίστη. Αυτοί γίνονται ανάδοχοι σε βαπτίσεις! Και διαπαιδαγωγούν και τα δικά τους παιδιά, αντίστοιχα! Κατ’ εμέ, η κραυγαλέα αυτή αντίφαση δείχνει πως οι νέοι παρέλαβαν από τους γονείς τους και από τους παππούδες τους έναν ληξιαρχικό χριστιανισμό, που χρησιμεύει σε δύο κυρίως πράγματα: στη

Η έρευνα σχολιάζει: «...εάν εξαιρεθεί η (μικρότερη συγκριτικά) μερίδα των νέων που δεν έχει “πειστεί” ότι υπάρχει Θεός και η οποία δηλώνει ξεκάθαρη αδιαφορία προς τη θρησκεία, οι υπόλοιποι δείχνουν ότι η ανάγκη να πιστεύουν κάπου, τους κρατά σε μια σχετικώς χαλαρή (αλλά σταθερή) σχέση με ορισμένες εκκλησιαστικές πρακτικές, η οποία εκφράζεται μέσω του σποραδικού εκκλησιασμού ή της νηστείας,

δημιουργία εθνικής ταυτότητας και στη συμβατική «ευλογία» των καίριων ορόσημων της ζωής (γέννηση, γάμος, θάνατος). Στο μόρφωμα αυτό πρόσθεσαν και τη μεταμοντέρνα πινελιά τους: ως γνήσια παιδιά της εποχής τους, όταν εκκλησιάζονται και προσεύχονται, το κάνουν με στόχο την ψυχολογική εμπειρία, κυρίως εκείνη της ηρεμίας. Μια τέτοια επιδίωξη συμβιβάζεται άριστα με άθεη «πίστη» και με θρησκευτικά αντιφατική ζωή.

με έναν τρόπο που δείχνει περισσότερο μια ανάγκη να τα “έχουν καλά με τον Θεό”, παρά μια εγγενή επιθυμία κατάνυξης και συνομιλίας μαζί Του. Με ένα σχετικώς αυτοματοποιημένο τρόπο, υποβοηθούμενο και από πολιτισμικά τελετουργικά (όπως π.χ. εκείνο της Μεγάλης Εβδομάδας), όταν περνούν από την εκκλησία “ανάβουν και ένα κερί”». Θα πρέπει, νομίζω, να δούμε όλα αυτά τα δεδομένα ως συνέπεια του γεγονότος ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 11


ότι εν γένει η ελληνική κοινωνία διατηρεί τα πρωτεία των θρησκευτικών αντιφάσεων. Ίσως να είναι η πρώτη στην Ενωμένη Ευρώπη στη δήλωση θρησκευτικής πίστης, σίγουρα από τις πρώτες σε εκκλησιασμό, αυτή που περισσότερο από όλες κρατά τα θρησκευτικά σύμβολα, τελεί τα μυστήρια θρησκευτικά κ.ά. Την ίδια στιγμή όμως μεγάλο μέρος του πληθυσμού καταφεύγει σε μάγους, μελετά ωροσκόπια, συμπλέκει την πίστη με προλήψεις και δεισιδαιμονίες, προβαίνει εύκολα σε εκτρώσεις, παρανομεί ασύστολα, εμφανίζει ρατσιστικές πρακτικές, θεωρεί κατάντημα να γίνει το παιδί του μοναχός ή κληρικός, τελεί την Βάπτιση όχι από πίστη αλλά αποβλέποντας κατά βάσιν στη δημιουργία νέων κοινωνικών συνδέσεων μέσω της αναδοχής, καθώς και στην ονοματοδοσία κ.π.ά. Οι νέοι μας, πριν προλάβουν να καταλάβουν τι συμβαίνει, «εμβαπτίζονται» μέσα στις θρησκευτικές αντιφάσεις των μεγαλυτέρων και στη συνέχεια τις διαιωνίζουν. Όπως ορθά σημειώνει το σχόλιο της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, «οι νέοι θρησκεύουν, αλλά δεν πιστεύουν». Η θρησκεία αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο της συλλογικής και προσωπικής ταυτότητας του καθενός και συνδυάζεται ιδιαίτερα με τον προσδιορισμό της εθνικής ταυτότητας. Έτσι εκλαμβάνουν την έννοια του «είμαι χριστιανός Ορθόδοξος». Ως ένα στοιχείο που καθορίζει και συμπληρώνει άρρηκτα την

εθνική ταυτότητα των Ελλήνων»... Αυτό που καθιστά αποκαρδιωτικά τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής είναι ότι πρόκειται για νέους 15-29 ετών. Ότι αυτή η ηλικιακή ομάδα ξεκινά το ταξίδι της ζωής της με εφόδιο την «πολιτισμική Ορθοδοξία». Δηλαδή μια βολική θρησκευτικότητα, η οποία δεν έχει απαιτήσεις. Όταν τηρεί ο νέος τα «καθιερωμένα», δηλαδή την συνήθη «ευλάβεια» και τον εκκλησιασμό με Θεία Κοινωνία 2-3 φορές τον χρόνο, παρέχει στους γονείς του μια ψευδαίσθηση δικής του ασφάλειας και δικής τους επιτυχίας. Ταυτόχρονα ο ίδιος βαυκαλίζεται με την επιβεβαίωση της δήθεν χριστιανικής του ταυτότητας, η οποία στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μια νέα επικύρωση της ανευθυνότητάς του, με θρησκευτική μορφή αυτή τη φορά. «Εκπαιδεύεται», με άλλα λόγια, για να συνεχίσει την ανεύθυνη στάση των γονέων του ως πιστών: ούτε μέσα στην Εκκλησία ούτε έξω, καταναλωτές θρησκευτικών υπηρεσιών και πελάτες μυστηρίων, αλλά χωρίς κάποια ευθύνη για την ενορία τους και για το εκκλησιαστικό σώμα εν γένει... Δεν είναι λοιπόν καθόλου αθώα η αποξένωση των Ορθοδόξων από την Αγία Γραφή. Δεν είναι μια απλή συνήθεια ή ένα συγκυριακό αποτέλεσμα, αλλά μια επιλογή ασυνείδητη μεν, αλλά επιλογή. Όπως αναλύω στο βιβλίο μου «Φυγή προς τα εμπρός», είναι εμφανής η ανέκαθεν προτίμηση των πο-

λιτισμικά Ορθόδοξων για την κυκλική θεώρηση του χρόνου (η οποία, φυσικά, ευνοεί τη μαγική-παγανιστική θρησκευτικότητα) αντί για τη βιβλική ευθύγραμμη βίωσή του. ...Αποτελεί δυστύχημα για τον τόπο μας το γεγονός ότι, για συγκεκριμένους ιστορικούς και πολιτισμικούς λόγους, η χριστιανική πίστη εμφανίζεται σήμερα ως στυλοβάτης των φυσικών συλλογικοτήτων, εθνικών ή κοινοτικών συνήθως, με αμυντικό χαρακτήρα. Η στρέβλωση αυτή πρέπει το συντομότερο να διορθωθεί και αυτό συνιστά έργο και αποστολή της Εκκλησίας».* Αν η Εκκλησία μείνει μόνο στις διαπιστώσεις μιας αρνητικής κατάστασης, τότε τα πράγματα δεν θα παραμείνουν απλώς ως έχουν, αλλά με την πάροδο των ετών θα χειροτερεύουν. Η θεραπεία είναι μία: ολοταχώς πίσω στο πρότυπο της Εκκλησίας της Καινής Διαθήκης. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για την Ορθόδοξη εκκλησία αλλά και για την Καθολική και Διαμαρτυρόμενη. Η Εκκλησία για να επιτελέσει τον σκοπό της, πρέπει να γίνει και Χριστοκεντρική και Βιβλοκεντρική. Αλλιώς έχει χάσει τον θείο προσανατολισμό της. nnn _______

*https://www.huffingtonpost.gr/ entry/e-destechia-toe-na-eisaipolitismika-orthodoxos_gr_ 5b544bb9e4b0fd5c73c629cb

> Μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μας www.nikites.eu με ποικιλία θεμάτων. 12 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


Ευχές για τον Καινούριο Χρόνο...

Κύματα οργισμένα Ξεσπούν μανιασμένα και γω το μουράγιο τα δέχομαι. Κουράγιο! Είσαι το πλοίο με γεμάτο φορτίο και γω γλάρος δακρυσμένος Σ’ ακολουθώ. Είσαι νερό που ποτίζει χώμα ξερό και γω αυλάκι μικρό που σε ταξιδεύω. Τούτη η χρονιά σαν ανθισμένη αμυγδαλιά να φέρει χαμόγελο στο λυπημένο στόμα, τούτη τη χρονιά ν’ ανέβω ψηλά πιότερο ακόμα. Ανέστης Πεταλίδης

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 13


Σχολιάζοντας την Επικαιρότητα με το Φως της Βίβλου

Περί εκκλησιαστικών και άλλων ηγετών

Τα πρόσφατα γεγονότα που ξεκίνησαν με τη «συμφωνία» μεταξύ δύο αρχηγών της κρατικής και επίσημης εκκλησιαστικής εξουσίας στη χώρα μας, δείχνουν ότι κάποιοι δεν έχουν ακόμη ξεπεράσει τη νοοτροπία του «ξερόλα», του ανθρώπου που νομίζει ότι είναι παντογνώστης και έχει άποψη για όλα. Όταν τέτοιοι χαρακτήρες βρεθούν σε θέση εξουσίας, προβαίνουν σε δημόσιες δηλώσεις, που τις ανασκευάζουν την επόμενη ή λαμβάνουν αποφάσεις μόνοι τους, χωρίς τη γνώμη των συμβούλων τους, χωρίς προσυνεννόηση ή συζήτηση έστω και για τυπικούς λόγους. Σε κάποιες άλλες, μικρότερες εκκλησίες, παρατηρεί κανείς μια ομολογουμένως πολύ παράξενη θεολογική επιχειρηματολογία η οποία φαίνεται να υποστηρίζει αυτή τη νοοτροπία περί αλάνθαστου «ξερόλα» σήμερα. Βασίζεται σε μια ερμηνεία κειμένων της Παλαιάς Διαθήκης, όπου ο Θεός τάχα δεν αρέσκεται στο να ευρύνει τον κύκλο αρχηγίας. Όταν π.χ. ο Μωυσής παραπονείται στον Θεό ότι το βάρος της αρχηγίας του λαού Ισραήλ είναι εξαιρετικά μεγάλο και δυσβάσταχτο πλέον για τους γέρικους ώμους του και Τον παρακαλεί να επιτρέψει να το συμμεριστεί με άλλους συν-αρχηγούς. Ο Θεός ενδίδει τάχα στην ανθρώπινη αυτή παράκληση του Μωυσή και παίρνει μέρος από το πνεύμα του Μωυσή δίδοντάς το στους βοηθούς του. Οι 14 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

«ερμηνευτές» εξηγούν ότι αυτό δείχνει πως ο πλούτος σοφίας που είχε δοθεί προσωπικά στον Μωυσή, μειώνεται ώστε να πάρουν μερίδιο και οι άλλοι. Στην ερμηνεία αυτή η νοοτροπία που κυριαρχεί είναι η νοοτροπία της έλλειψης. Όσοι την ακολουθούν πιστεύουν στην πράξη ότι το Πνεύμα του Θεού δεν είναι άφθονο, αλλά περιορισμένο και όταν μοιράζεται μειώνεται... Είναι γεγονός ότι ζούμε σ’ έναν περιορισμένο κόσμο. Η γη και το περιβάλλον που κατοικούμε είναι περιορισμένα. Πολλές πρώτες ύλες είναι ζωτικές και η άλογη σπατάλη τους έχει άμεσο αντίκτυπο στη ζωή μας. Αλλά και σπάνιες πρώτες ύλες, όπως ο χρυσός και τα διαμάντια, είναι πόροι περιορισμένοι στη γη μας, όπως και αρκετά μέταλλα, το πετρέλαιο κ.λπ., επειδή με την εκμετάλλευσή τους δεν αναπαράγονται. Αυτή είναι βέβαια μια υλιστική άποψη. Υπάρχουν όμως και αξίες που δεν ξοδεύονται έτσι απλά και περιοριστικά. Αν ρωτήσει κανείς μια μητέρα που περιμένει το τρίτο της παιδί αν η αγάπη της για το τρίτο παιδί θα ’ναι λιγότερη επειδή έχει ήδη δύο παιδιά και ίσως έχει «ξοδέψει» όλη της την αγάπη στα πρώτα, ποια θα είναι η απάντησή της άραγε; Όταν ανάβουμε μια λαμπάδα και μας ζητήσει κάποιος να του δώσουμε από το φως της θα του το αρνηθούμε από φόβο μήπως η φωτιά δεν αρκέσει και για τους δυο μας; Αντιθέτως, βλέπουμε


αυτό που «φεύγει» από μας, αντί να μειώνεται, πολλαπλασιάζεται και με τη διάδοσή του αυξάνεται! Αξίες όπως η αγάπη, η γνώση, η χαρά, η ελπίδα, το θάρρος αυξάνουν και μεγαλώνουν σαν τους κύκλους που δημιουργούνται από το πετραδάκι που θα πέσει στο νερό. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Χριστός στην αποστολή των μαθητών του τους έστελνε ομαδικά, δύο-δύο ή τρεις-τρεις. Με τον Χριστό αλλάζουν τα δεδομένα της αρχηγίας. Παύουν οι πρωτοκαθεδρίες, επειδή αυτό που μετράει δεν είναι το Εγώ του καθενός, αλλά ένα «εγώ» μαζί με τον Χριστό, επάνω στον Σταυρό.

Όταν λοιπόν βλέπουμε κάποιον να ξεχωρίζει, ιδιαίτερα στους εκκλησιαστικούς κύκλους, χωρίς να διαφαίνεται ξεκάθαρα ο Χριστός στις κινήσεις του, τότε θα πρέπει να είναι δικαιολογημένο το ερώτημα «Μήπως πρόκειται για ένα ακόμη “Εγώ”, που ξέφυγε από τον Σταυρό»; Δρ Έραστος Φίλος * Οσοι επιθυμείτε να διαβάσετε ενδιαφέροντα κείμενα σε θέματα Πίστης και Επιστήμης επισκεφθείτε το blog του Έραστου Φίλου: https://efilos.blogspot.gr/

Λαϊκισμός Πολύ της μόδας ο όρος «λαϊκισμός» τον

τέχνης, κι ασφαλώς έχουν τη δική τους αξία

τελευταίο καιρό. Που δεν έχει καμιά σχέση με

και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον τους. Αντίθετα με

τις γνήσιες, τις αυθόρμητες εκδηλώσεις ενός

ό,τι ακούγεται στα «σκυλάδικα», που συνήθως

λαού. Τα δημοτικά τραγούδια, ας πούμε, και η

είναι φτηνό, λαϊκίστικο, χωρίς περιεχόμενο κι

δημοτική ποίηση αποτελούν προϊόντα λαϊκής

αξία, πολλά σκαλοπάτια πιο κάτω από τα παλιά ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 15


ρεμπέτικα, που αρκετά απ’ αυτά είχαν τουλάχιστον μια κάποια γνησιότητα και ειλικρίνεια. Και δεν είναι μονάχα η μουσική ή η ποίηση ή η τέχνη γενικά. Ο λαϊκισμός, η φτήνια, η κακογουστιά –το «κιτς»– εισβάλλει σε όλους τους τομείς της ζωής και διαβρώνει τη σκέψη και τη νοοτροπία, είναι μια ολόκληρη «υποκουλτούρα». Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Μα, γιατί ο λαϊκισμός ανέκαθεν ήταν και είναι από τους πιο επικίνδυνους εχθρούς και του χριστιανού, και στο ατομικό καθημερινό επίπεδο, και στην εκκλησιαστική ζωή. Ο χριστιανός οφείλει να έχει γνησιότητα, ειλικρίνεια και ποιότητα σ’ όλες του τις εκδηλώσεις. Και στην εξωτερική του εμφάνιση, και σ’ αυτά που λέει και κάνει, και σ’ αυτά που διαβάζει και βλέπει, και στα όνειρα και τις επι-

διώξεις του, και στον τρόπο που θα λατρέψει τον Κύριο, και στο περιεχόμενο των συνάξεων μέσα στην εκκλησία, που γι’ αυτό είναι υπεύθυνο το σύνολο των πιστών της, και κυρίως η ηγεσία της. Φοβάμαι πως πολλές φορές υποτιμούμε μερικούς από τους κινδύνους στους οποίους η εκκλησία του Χριστού είναι ιδιαίτερα ευάλωτη, φαινόμενο που έχει πολλές αιτίες, που οφείλεται όμως κυρίως στην προσπάθεια που καταβάλλει αυτή να γίνει προσιτή σε κάθε άνθρωπο, όποιας προέλευσης και όποιου επιπέδου. Ας μην ξεχνάμε πως η Αγία Γραφή κάθε άλλο παρά λαϊκισμό ή φτήνια ή κακογουστιά διδάσκει. Κι ακόμη πως όποιος ή όποιοι καταφεύγουν στην εύκολη λύση του λαϊκισμού, το επόμενο πια βήμα –που είναι ο εκχυδαϊσμός- είναι εύκολο και αυτονόητο.

«Ο Πλατυαυγουλάτοι» και οι Άλλοι Διαβάστε το περίφημο βιβλίο του 18ου αιώνα «Τα Ταξίδια του Γκιούλιβερ» του Ιωνάθαν Σουίφτ, σε πλήρη έκδοση αυτή τη φορά, κι όχι στην παιδική που την ξέρουμε όλοι μας, και απολαύστε το λεπτό και έξυπνο τρόπο που μ’ αυτόν ο συγγραφέας σατιρίζει τα ήθη και έθιμα και τις αντιλήψεις του καιρού του –και αρκετά απ’ αυτά που γράφει είναι ίδια κι απαράλλαχτα και στο δικό μας τον καιρό. Με πιο χαρακτηριστικό ίσως σημείο το χωρισμό και τη διαμάχη ανάμεσα σε δύο μεγάλες μερίδες του λαού της «Λιλιπούτης», της χώρας που το ύψος των κατοίκων της δεν ξεπερνούσε τα δώδεκα εκατοστά. Κι ήταν αφορμή της φοβερής διαμάχης που κρατούσε αιώνες, ο τρόπος που οι δύο μερίδες έσπαζαν το βραστό αυγό τους: οι οπαδοί της Φαρδιάς Άκρης –οι «Πλατυαυγουλάτου»– το έσπαζαν από τη φαρδιά του πλευρά. Οι αντίθετοι από τη στενή. «Υπολογίζεται ότι», γράφει ο Σουίφτ, «κατά διάφορες εποχές, έντεκα χιλιάδες άνθρωποι προτίμησαν να πεθάνουν, πάρα να 16 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

υποταχτούν και να σπάζουν τα αυγά τους από τη στενότερη άκρη. Πολλές εκατοντάδες μεγάλοι τόμοι έχουν εκδοθεί γύρω από τη διχογνωμία αυτή· αλλά τα βιβλία των οπαδών της Φαρδιάς Άκρης έχουν από καιρό απαγορευτεί, και ολόκληρο το κόμμα τους αποκλείστηκε δια νόμου από κάθε αξίωμα». Δεν ξέρω, αλλά σ’ εμένα τουλάχιστον όλα αυτά –και πολλά άλλα που διαβάζει κανείς μέσα στο βιβλίο- θυμίζουν μερικές θεολογικές και δογματικές διαμάχες που ταλαιπώρησαν την εκκλησία του Χριστού μέσα στους αιώνες. Κι εξακολουθούν αρκετές απ’ αυτές να την ταλαιπωρούν ακόμη και σήμερα. Στέφανος Κατσάρκας, Πολιτικός Μηχανικός * Μπορείτε να διαβάσετε αξιόλογα κείμενα σε ποικιλία επίκαιρων θεμάτων στην παρακάτω ιστοσελίδα: https://www.nikites.eu /category/stefanoskatsarkas/ nnn


H ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ Η ΧΙΛΙΕΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑ, Νίκος Καπελούζος Ο Νίκος Καπελούζος συνεχίζει να μας εκπλήσσει με το νέο σύγγραμμά του, πρωτοτυπώντας για άλλη μία φορά. Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε το νέο του βιβλίο με τίτλο «Η ΧΙΛΙΕΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑ - Μια ιστορική φάση της βασιλείας του Θεού». Πρόκειται για μια έρευνα που πραγματεύεται το θέμα της «Χιλιετούς βασιλείας». Ασφαλώς, το θέμα αυτό είναι από τα πιο αμφιλεγόμενα της Βίβλου. Ακόμη και ανάμεσα σε συντηρητικούς θεολόγους και εκκλησιαστικούς ηγέτες διαφόρων αποχρώσεων υπάρχουν ποικίλες ερμηνείες. Ο συγγραφέας, με την ιδιαίτερα διεισδυτική ματιά που τον χαρακτηρίζει, έχει μελετήσει σε βάθος και έχει ερευνήσει το θέμα του, σεβόμενος παράλληλα και τις άλλες ερμηνευτικές προσεγγίσεις. Ξεκινά με μια σύντομη αναδρομή στο ιστορικό του ζητήματος ανά τους αιώνες. Τα αποτελέσματα της έρευνάς του στηρίζονται σε ένα πλήθος αποσπασμάτων από την Καινή και την Παλαιά Διαθήκη, που αναφέρονται στη Βασιλεία του Θεού, τα οποία παραθέτει και σχολιάζει. Ο αναγνώστης, ακόμη και αν έχει διαφορετική ερμηνευτική άποψη για τη Χιλιετή Βασιλεία του Χριστού, πολλά έχει να ωφεληθεί από τη βαθιά πνευματική ανάλυση του θέματος αυτού από τον συγγραφέα. (Παραγγελίες: Εκδόσεις «Φιλύρα», τηλ.: 210.6918124, και 6957 553 846.) Θυμίζουμε ότι άλλα έργα του Νίκου Καπελούζου είναι: α) «Σημείο Αντιλεγόμενο - Φάκελος Ιησούς ο από Ναζαρέτ». Ερμηνευτική Προσέγγιση σε μια διαχρονική δίκη. Εκδόσεις «Διώνη». β) «Εφ’ όλης της Ύλης». Έρευνα και παρουσίαση βασικών χριστιανικών αληθειών. Εκδόσεις «Ο Λόγος». γ) «Λαός μόνος - ο Ισραήλ ανά τους αιώνες». Εκδόσεις «Πέργαμος». δ) «Αναζητώντας την πατρίδα». (3 τόμοι). Εμπεριστατωμένες μελέτες πάνω στο βιβλίο της Γένεσης). Εκδόσεις «Διώνη». ε) «Η αποκάλυψη του Ιωάννη». Εκδόσεις «Βεργίνα». Μαριάνθη Λ. Κοκτσίδου, Φιλόλογος ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 17


Κάθε αρχή του χρόνου

18 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


Σ

υνηθίζεται στην αρχή της νέας χρονιάς να Είναι πολλά-πολλά χρόνια τώρα που κρατάω πιάνουμε χαρτί και μολύβι και να κατα- ημερολόγιο και ήταν από την αρχή η απόφασή στρώνουμε σχέδια, για μας και την οικο- μου να σημειώνω τις εμπειρίες που με βοήθησαν γένειά μας, για τη δουλειά μας αλλά και για τον στην πορεία της ζωής μου, απαντήσεις σε προελεύθερο χρόνο μας. Κάπου εκεί ανάμεσα στις σευχές για τις οποίες ήμουν ευγνώμων στον γραμμές, σχεδόν ένοχα, αποτυπώνουμε και πάλι Θεό, αλλά και απλά γεγονότα που εκείνη τη τις ίδιες περσινές μας ευχές και προθέσεις – στιγμή δεν έβγαζαν νόημα παρά μόνο στο πέρασμα ανεκπλήρωτες οι περισσότερες!– για περισσότερο του χρόνου φαινόταν ξεκάθαρα το υφάδι τους. περπάτημα, υγιεινότερο φαγητό, αυτοέλεγχο, λι- Σε στιγμές αποθάρρυνσης και απελπισίας το ξεγότερο στρες, λιγότερα αρνητικά συναισθήματα φύλλιζα αργά και ζωντάνευαν έτσι και πάλι και περισσότερο χρόνο με ανθρώπους που αγα- μπροστά στα μάτια μου «περασμένα μεγαλεία», πάμε και μας αγαπούν. Είναι το δίχως άλλο μια που με την πάροδο του χρόνου θα τα είχα ξεχάσει. καλή συνήθεια και δεν βλάπτει με κανέναν τρόπο Βάλσαμο τότε στη θλίψη της ψυχής μου οι συγτην υγεία μας. Το αντίθετο μάλιστα! κεκριμένες ευεργετικές ενέργειες του Θεού σε Διάβαζα πρόσφατα, ότι πληθώρα ερευνών μικρά ή μεγάλα γεγονότα της ζωής μου, ιδιαίτερα και μελετών έχουν αποφανθεί υπέρ της ευερ- στα μικρά, που και εκ του εύρους τους θα τα γετικής επίδρασης του γραψίματος, στην ψυχική είχε πάρει η λήθη. Τίποτα δεν έπρεπε να λησμοκαι σωματική υγεία του ανθρώπου. Προτείνουν νηθεί και τίποτα δεν έπρεπε να φύγει έξω από λοιπόν οι επιστήμονες να κάνουμε συνήθεια την την καρδιά μου. Οι ευεργεσίες του Θεού στη καταγραφή των καθημερινών γεγονότων στη ζωή μου αποδεικνύονταν έτσι αμέτρητες και ζωή μας, προσπαθώντας να αναλύσουμε, όσο ήταν καταγεγραμμένες, ώστε να μη χωρά αμφιγίνεται, τα ευχάριστα αλλά και τα επώδυνα που σβήτηση και να μη μπορεί να φωλιάσει τυχόν μας συμβαίνουν. Αυτό, λένε, οργανώνει τη σκέψη αμφιβολία για το αν έτσι όντως είχαν τα πράγκαι εξασκεί την μνήμη, απελευθερώνει κατα- ματα. πιεσμένα συναισθήματα, οδηγεί σε αυτογνωσία, Ο Λόγος του Θεού ήλθε και σήμερα να μου βελτίωση της αυτοπεποίθησης ακόμη και της το βεβαιώσει καθώς, τυχαία, διάβαζα το παρακάτω ευφυίας και της συναισθηματικής νοημοσύνης. εδάφιο: «Μόνον πρόσεχε εις σεαυτόν και φύλαττε Ο εγκέφαλος εργάζεται σε πλήρη απασχόληση καλώς την ψυχήν σου, μήποτε λησμονήσεις τα ενώ δεν αποκλείεται να επέλθουν μακροπρόθεσμα οποία είδον οι οφθαλμοί σου, και μήποτε χωρικαι άλλα αποτελέσματα, όπως η επούλωση σω- σθώσιν από της καρδίας σου... αλλά δίδασκε ματικών πληγών και άλλων ασθενειών που τα- αυτά εις τους υιούς σου και εις τους υιούς των λαιπωρούν το σώμα, αλλά έχουν άμεση εξάρτηση υιών σου ... ενθυμού την ημέραν καθ’ ην εστάθης με τον ψυχικό μας κόσμο και τον τρόπο που ενώπιον του Κυρίου του Θεού σου» (Δευτερονόμιο διαχειρίζεται ο καθένας μας στρεσογόνα γεγονότα 4:9). στην καθημερινότητά του. Παρακαταθήκη ίσως και για τα παιδιά μου, Καλή η καταγραφή, λοιπόν, των προθέσεών αυτή η «ημερολογιακή» αναφορά στην προσωπική μας για το μέλλον κάθε αρχή του χρόνου, αλλά και καθημερινή σχέση με τον Κύριό μου, Ιησού καλύτερη, διατείνονται οι ειδήμονες, είναι η συγ- Χριστό και στις επεμβάσεις Του στη ζωή μου. γραφή ενός ημερολογίου στο παρόν, με όλα όσα nnn μας συμβαίνουν για παράδειγμα και δεν θα θέλαμε να ξεχάσουμε. Η αποτε* Μπορείτε να επισκεφτείτε το ιστολόγιο λεσματικότητά του, λένε, είναι Από την της Αλτάνας Φίλου Πατσαντάρα ΑΛΤΑΝΑ ΦΙΛΟΥκαταλυτική για την σωματική και http://www.filos-europe.com/fromΠΑΤΣΑΝΤΑΡΑ Διδάκτωρ Νομικής brussels-with-love/ ψυχική υγεία μας. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 19


Η γυναίκα µέσα στο πέρασµα των αιώνων

Τ

o 1975 ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών καθιέρωσε την 8η Μαρτίου ως Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, για να την τιμήσει για την προσφορά της και να διακηρύξει την ισότητά της με τον άνδρα. Αν, όμως, πάμε στην αρχή της δημιουργίας, βλέπουμε ότι ο Θεός δεν έκανε απλώς διακηρύξεις, αλλά έκανε τη γυναίκα ίση, ισότιμη, ισόνομη με τον άνδρα, με διαφορετικούς ρόλους όμως. Διαβάζοντας τα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου της Γένεσης, βλέπουμε ότι ο Θεός είπε: «ας κάμωμεν άνθρωπον». Εδώ χρησιμοποιείται ο Ενικός Αριθμός. Αμέσως όμως μετά, στην επόμενη φράση, ο Λόγος λέει: «Άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς». Στη φράση αυτή χρησιμοποιείται πληθυντικός αριθμός. Μέσα στην ολότητα «άνθρωπος», υπάρχει η διαφορετικότητα, «άρσεν και θήλυ». Επίσης, όταν ο Θεός παρουσίασε την 20 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Εύα στον Αδάμ, εκείνος χάρηκε και είπε: «...αύτη θέλει ονομασθεί ανδρίς...». Οι λέξεις άνδρας και ανδρίς έχουν το ίδιο θέμα, τον ίδιο χαρακτήρα, αλλάζει μόνο η κατάληξη. Δηλαδή στην ολότητά της υπάρχει η διαφορετικότητα. Και στην Εδέμ υπάρχει αρμονία στις σχέσεις του Αδάμ και της Εύας και κοινωνία με τον Δημιουργό. Μετά την Πτώση όμως, αυτή η αρμονία διαταράχτηκε και η κοινωνία με τον Δημιουργό διακόπηκε. Η αμαρτία έφερε ολέθριες συνέπειες στην ανθρωπότητα, στην κτίση, αλλά κυρίως στη ζωή της γυναίκας. Για αιώνες η γυναίκα βίωνε την ταπείνωση, την ανυποληψία, το σκοτάδι. Υπήρχαν μόνο λίγες αναλαμπές στη ζωή της. Μα ήρθε ο δεύτερος Αδάμ, ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Είναι ο πρώτος που πλησίασε τη γυναίκα μέσα στην αφάνειά της. Έσκυψε με στοργή πάνω στη γυναικεία ψυχή, μέσα στο σκοτάδι της και την ανέβασε στη θέση που αρχικά ο Θεός την


είχε τοποθετήσει. Λέει ο Λόγος, ότι έπρεπε ο Χριστός να περάσει από τη Σαμάρεια. Γιατί; Για να συναντήσει μια γυναίκα. Μια γυναίκα του περιθωρίου, χαμηλής ηθικής, μια Σαμαρείτισσα. Και δεν ήταν καθόλου συνηθισμένο γεγονός, την εποχή εκείνη, να μιλάει ένας άνδρας δημόσια με μια γυναίκα αμφιβόλου ηθικής. Γι’ αυτό και «εθαύμαζαν (απορούσαν έκπληκτοι) οι μαθητές, ότι μετά γυναικός ομίλει». Δεν κατάλαβαν ότι ο Χριστός δεν έβλεπε γένη, αλλά έβλεπε πολύτιμες ψυχές. Και τα λόγια που είπε στη Σαμαρείτισσα ήταν στο ίδιο πνευματικό επίπεδο με αυτά που είπε στον Νικόδημο. Γιατί ο Θεός βλέπει τη γυναίκα ως «συγκληρονόμο της χάριτος της ζωής». Οι γυναίκες της εποχής του είχαν καταλάβει την τιμή που ο Κύριος έκανε στη ζωή τους. Γι’ αυτό Τον ακολουθούσαν και Τον διακονούσαν από τα υπάρχοντά τους. Και ενώ οι μαθητές, μετά τη σύλληψη του Κυρίου, είχαν διασκορπιστεί «για τον φόβο των Ιουδαίων», βλέπουμε τις γυναίκες να είναι κάτω από τον Σταυρό. Επίσης, πιστές στις παραδόσεις τους, ετοίμασαν μύρα και χαράματα ξεκίνησαν να πάνε στον τάφο Του. Ίσως και γι’ αυτό, ο Θεός, ανταμείβοντας την πιστότητά τους, έδωσε σ’ αυτές το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης. Αλλά όταν έφεραν αυτό το συγκλονιστικό μήνυμα στους μαθητές, εκείνοι το θεώρησαν ως «φλυαρίες γυναικών». Γιατί άραγε; Μήπως ακόμα και στο υποσυνείδητο των μαθητών, οι γυναίκες απολάμβαναν χαμηλής εκτίμησης; Βέβαια αργότερα, μετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, οι μαθητές κατάλαβαν αυτό που ο Χριστός έκανε για τη γυναίκα. Ο απ. Παύλος στις επιστολές του αναφέρει, με πολλή εκτίμηση, πολλές γυναίκες, για την προσφορά τους στη διάδοση του Ευαγγελίου. Η χριστιανή γυναίκα, αν αφήσει το Άγιο Πνεύμα να εργαστεί στη ζωή της, για να καλλιεργήσει τα χαρίσματα της, χωρίς ματαιοδοξίες και εγωισμούς, μπορεί να γίνει πηγή καλού, προσφοράς, γενναιοδωρίας, αυτοθυσίας, αυταπάρνησης και να βοηθήσει όσους έχουν την

ανάγκη της. Να βρει ξανά τον προσανατολισμό της. Σε μεγάλο βαθμό οι φεμινιστικές ιδέες την οδήγησαν σ’ έναν δρόμο ακατάλληλο γι’ αυτήν. Τη βλέπουμε, βέβαια, «ελεύθερη» από τα δεσμά της, αλλά σκλάβα των παθών της. Και θέλοντας να μοιάσει στον άνδρα, δυστυχώς, τον μιμήθηκε στα ελαττώματά του. Από την άλλη, η παρερμηνεία των Γραφών, περιόρισε τη γυναίκα αποκλειστικά και μόνο στο σπίτι. Η λέξη «υποταγή», δυστυχώς, έγινε λάβαρο στα χέρια πολλών ανδρών. Γιατί παρερμηνεύτηκε η σημασία της λέξης αυτής: Άλλο σημαίνει η λέξη «υποτάσσομαι», που χρησιμοποιεί ο Λόγος για τη γυναίκα, και άλλο «υπακούω», που χρησιμοποιεί για τα παιδιά. «Υποτάσσομαι» σημαίνει ότι ξέρω τη θέση στην οποία ο Θεός μ’ έχει τοποθετήσει, ενώ «υπακούω» σημαίνει ότι εκτελώ χωρίς αμφισβήτηση. Η Εκκλησία υποτάσσεται στον Χριστό, ανταποκρινόμενη στην Αγάπη του Κυρίου, επειδή Εκείνος από αγάπη πέθανε γι’ αυτήν. Και επειδή η σχέση της γυναίκας με τον άνδρα παραλληλίζεται με τη σχέση της Εκκλησίας με τον Χριστό, η γυναίκα, όπως η Εκκλησία, ανταποκρίνεται στην αγάπη του άνδρα και υποτάσσεται. Η γυναίκα, λοιπόν, μπορεί, με τη γλυκύτητα Εκείνου, να διαμορφώσει τον αληθινό τύπο του χαρακτήρα της. Και θα είναι πραγματικά ελεύθερη, αν την ελευθερία της δεν την μεταχειρίζεται ως «επικάλυμμα της κακίας», αλλά ως δούλη Θεού. Και ας καταλάβουμε εμείς οι γυναίκες ότι ο σκοπός για τον οποίο πλάστηκε ο άνθρωπος άνδρας ή γυναίκα- είναι η Δόξα του Θεού. Γιατί αγοραστήκαμε με υψηλότατο τίμημα, με το πολύτιμο αίμα του Κυρίου, και δεν ανήκουμε στον εαυτό μας, αλλά σ’ Εκείνον, που πέθανε για τις αμαρτίες μας και αναστήθηκε για τη δικαίωσή μας. nnn

Χαρούλα Ξανθοπούλου, Εκπαιδευτικός ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 21


Τρεις ηλικίες, τρεις αμαρτίες

22 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


Ο

Pάινχολντ Nίμπουρ (1892-1971), Αμε- αμέσως να αλλάξουν και να αναμορφώσουν ρικανός φιλόσοφος και θεολόγος, πολλά πράγματα στην εκκλησία τους. Αναόταν δεν ήταν πια νέος, και είχε πε- πόφευκτα, κάτι τέτοιο δημιουργεί προβλήματα. ράσει πολλά, είπε: «Όταν κάποιος είναι νέος Εάν αυτοί οι ιεροκήρυκες περίμεναν ένα ή είναι φυσικό να είναι δραστήριος. Όσο όμως δύο χρόνια, ως ότου οι άνθρωποι τούς γνώκάποιος γερνάει αναρωτιέσαι εάν είναι δρα- ριζαν καλύτερα και τους συμπαθούσαν, θα στήριος, επειδή έχει γίνει σοφότερος με τα μπορούσαν να είχαν κάνει αυτό που θέλουν χρόνια ή επειδή έχει μειωθεί η ζωτικότητά χωρίς καμιά δυσκολία. του». Τα νιάτα πρέπει να μάθουν να κοιτούν Λόγια σαν κι’ αυτά δημιουργούν το εξής μπροστά. Τα πράγματα μπορεί να φανούν σκεπτικό: Οι κίνδυνοι που απειλούν τη ζωή πολύ διαφορετικά εάν τα δούμε απ’ τη μαδεν παραμένουν σταθεροί. Και οι πειρασμοί κροχρόνια άποψή τους, και η μακροχρόνια που μας παρουσιάζονται δεν είναι πάντα οι άποψη είναι η καλύτερη, αφού η χριστιανική ίδιοι. Κάθε ηλικία έχει τις δικές της ιδιαίτερες άποψη είναι η πιο μακροχρόνια απ’ όλες, αμαρτίες και λάθη που την χαρακτηρίζουν. καθώς βλέπει τα πάντα «sub specie aeterΤο λάθος που κάνουν οι νέοι είναι ότι nitatis», δηλ. «κάτω απ’ το πρίσμα της αιβιάζονται υπερβολικά, και πολύ συχνά οι ωνιότητας». Το λάθος της μέσης ηλικίας είναι η τάση συνέπειες είναι χειρότερες από την ίδια τη βιασύνη. Αυτό σημαίνει πως συχνά οι νέοι να είναι κανείς υπερβολικά επιφυλακτικός δυσκολεύονται να δουν τα πράγματα μακρο- ή και συνετός από δειλία. Το πρόβλημα είναι ότι την εποχή που κάποιος βρίσκεται στη χρόνια. «H Ρώμη δε χτίστηκε σε μια μέρα», μέση ηλικία έχει αφήσει τα πράγματα στην «σπεύδε βραδέως», «πηγαίνω αργά επειδή «τύχη» τους. Έχει φτάσει σε κάποιο συγκεβιάζομαι» - όλα αυτά και πολλά άλλα είναι κριμένο επίπεδο στη ζωή του που δε θα γνωμικά που σίγουρα δε διατυπώθηκαν από ’θελε με τίποτα να το χάσει. Γι’ αυτό συχνά νέους και, σίγουρα, σπάνια αναφέρονται από δέχεται να κάνει και να ανέχεται διάφορες καταστάσεις, επειδή είναι επικίνδυνο να αντους νέους. Αναπόφευκτα, τα νιάτα είναι μια περίοδος τισταθεί σ’ αυτές. H τάση της μέσης ηλικίας που τα συναισθήματα είναι δυνατά και τα είναι να τοποθετεί τη σιγουριά πολύ ψηλά. πάθη έντονα. Τα νιάτα είναι μια εποχή όπου Πολλοί άνθρωποι της μέσης ηλικίας προη κάθε στιγμή είναι πολύτιμη και όπου ο χωρούν σιγά-σιγά, έτσι όπως έκαναν πάντα, επόμενος χρόνος μπορεί να μοιάζει πάρα απλώς επειδή νιώθουν ότι οι καταστάσεις πολύ μακρινός, γι’ αυτό και οι νέοι έχουν και οι άνθρωποι που ήδη γνωρίζουν είναι την τάση να ζουν την κάθε στιγμή και να πολύ καλύτεροι απ’ αυτούς που δεν γνωρίζουν καλά, κι έτσι φοβούνται ν’ αλλάξουν. επωφελούνται από το κάθε λεπτό. Τα νιάτα πρέπει να μάθουν να περιμένουν. Αισθάνονται πως δεν αντέχουν να διακινδυνέψουν μια περιπέτεια. ΑιΠολλοί νεαροί ιεροκήρυκες, π.χ., σθάνονται πως είναι πιο ασφαλείς όταν αναλάβουν τα πρώτα τους Του να συμβιβάζονται, παρά να μη καθήκοντα, μ’ όλον τον φλογερό WILLIAM BARCLAY συμβιβάζονται. Αισθάνονται ότι ενθουσιασμό της νιότης, ξεκινούν ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 23


ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ!!!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΑΘΗΣ ΞΑΝΟΣ

Tracklist: Όλα Υπάρχει Ελπίδα Ψάξε Με Πήγαινέ Με Έλα, Μην Αργείς Δεν Μπορώ Έλα, Μην Αργεις (Instrumental)

Έτος έκδοσης-παραγωγής: 2018 Εταιρεία: Agape Αριθμός δίσκων: 1

7€

www.christianbookstore.gr

είναι πιο πιθανό να διατηρήσουν τη θέση και τη δουλειά τους αν αποδεχτούν μερικά πράγματα και δε διαμαρτυρηθούν εναντίον τους. O κίνδυνος της μέσης ηλικίας είναι πως μπορεί κάλλιστα, στην επιθυμία τους για σιγουριά, να χάσουν τη ζωή με κεφαλαίο Z. Το δε λάθος της τρίτης ηλικίας είναι πως ο άνθρωπος κάποια στιγμή φτάνει σ’ ένα στάδιο όπου προτιμά τα πράγματα όπως έχουν. H τρίτη ηλικία φέρνει κάποια κούραση και διαψεύδει τις ελπίδες. Είναι θλιβερά αληθινό το γεγονός πως το μόνο μάθημα που πολλοί άνθρωποι παίρνουν από τη ζωή είναι ότι υπάρχουν εκατομμύρια πράγματα που δεν μπορούν να γίνουν και που δεν αξίζει να προσπαθήσεις γι’ αυτά. O Nίμπουρ δούλεψε υπερβολικά μέχρι που αρρώστησε πολύ σοβαρά. Αργότερα είπε πως έπρεπε να είχε δει τα σημάδια και να σταματήσει όταν έπρεπε. Ένιωσε αργότερα πως δεν είχε δώσει αρκετό χρόνο στις προσωπικές ανάγκες των σπουδαστών του. «Έπρεπε να είχα πιάσει το προειδοποιητικό σήμα όταν άρχισαν να μου ζητούν συγγνώμη που με απασχολούσαν». Συχνά η τρίτη ηλικία είναι επικριτική στα νιάτα, όχι για κανέναν άλλο λόγο, παρά γιατί οι ηλικιωμένοι θέλουν να μένουν τα πράγματα όπως είναι, επειδή δε θέλουν να ενοχλούνται. Όταν ο άνθρωπος γνωρίζει τον κίνδυνο, μπορεί να κάνει κάτι για να τον αντιμετωπίσει. Κάθε ηλικία στη ζωή έχει τον δικό της κίνδυνο. Καλό θα είναι να αναζητήσουμε στη ζωή μας την ανανεωτική και αναδημιουργική θεία χάρη που είναι κατάλληλη για όλα τα πράγματα και για όλες τις ηλικίες. nnn Μετάφραση-διασκευή: Κλαύδια Στ. Κατσάρκα


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Αγαπητοί μας αδελφοί και φίλοι... Στα 76 χρόνια διακονίας της Ιεραποστολής μας έχουμε δει τον Θεό να πραγματοποιεί θαυμαστά πράγματα μέσω αυτής: Νέες εκκλησίες ιδρύονται μεταξύ των μουσουλμάνων, χιλιάδες παιδιά, όχι μόνο γλιτώνουν από τη φτώχεια, την πείνα και τη δυστυχία, αλλά πιστεύουν στον Χριστό και αρχίζουν να ζουν μια καινούρια ζωή. Κι έχουμε δει ακόμα ντόπιους ποιμένες και άλλους εργάτες του Ευαγγελίου σε διάφορες χώρες να αποκτούν καλύτερη θεολογική κατάρτιση και να υπηρετούν αποτελεσματικότερα τις εκκλησίες και τις κοινωνίες τους. Χιλιάδες άρρωστοι έχουν την καλύτερη δυνατή ιατρική περίθαλψη από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό της Κλινικής μας «Άγιος Λουκάς», στη Θεσσαλονίκη και των άλλων νοσηλευτικών ιδρυμάτων μας σε άλλες χώρες. Αμέτρητοι συνάνθρωποί μας σε όλον τον κόσμο ανταποκρίνονται στα μηνύματα του Ευαγγελίου που δηΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 25


ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

μοσιεύουμε σε εφημερίδες και περιοδικά ή μεταδίδουμε μέσω του ίντερνετ ή εκπέμπουμε μέσω ραδιοφωνικών προγραμμάτων. Κι όλα αυτά χάρη στην αγάπη, τις προσευχές και τις δωρεές αγαπητών αδελφών και φίλων της Ιεραποστολής μας που με αυτοθυσία συμμετέχουν και προσφέρουν στο έργο της Ιεραποστολής μας. Η ανταμοιβή και ικανοποίηση όλων είναι τα ευλογημένα αποτελέσματα και η ριζική αλλαγή της ζωής πολλών συνανθρώπων μας, που διαφορετικά θα ζούσαν και θα πέθαιναν μέσα στην άγνοια της αγάπης του Θεού και στη δυστυχία. Να ένα απόσπασμα από γράμμα ενός ασθενή που νοσηλεύτηκε στην Κλινική μας ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ: «Σας ευχαριστώ... Δε θα μπορέσω ποτέ να σας το ανταποδώσω, αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ την καλοσύνη που μου δείξατε. Θα σας έχω πάντοτε στην προσευχή μου». Κι ένας ντόπιος εργάτης του Ευαγγελίου στην Ταϊλάνδη, μας έγραψε: «Ευχαριστώ τον Θεό κι ευχαριστώ κι εσάς για τη διδαχή σας τη γεμάτη από την αγάπη και τη χάρη του Θεού». Επίσης ένας Τούρκος μας εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του που γνώρισε και πίστεψε στον Χριστό χάρη στις δημοσιεύσεις στον Τύπο της χώρας του. Ο Κέβιν, ένας νέος στη Γουατεμάλα εκφράζει τη χαρά και την ευγνωμοσύνη του που χάρη στην Ιεραποστολή μας γλίτωσε από τη φτώχεια και τη δυστυχία και ζει τώρα μια τελείως αλλαγμένη ζωή. Η αποστολή μας όμως δεν έχει τελειώσει. Το έργο μας δεν έχει ολοκληρωθεί. Ο κόσμος είναι γεμάτος από ανθρώπους που στερούνται τα πάντα, που έχουν ανάγκη βοήθειας, καθώς και από ανθρώπους που βρίσκονται μέσα στην αμαρτία, που δεν έχουν ακούσει το σωτήριο μήνυμα του Ευαγγελίου, που δεν έχουν γνωρίσει την αγάπη του Θεού και χρειάζονται να γνωρίσουν τον Χριστό και τη σωτηρία που Αυτός προσφέρει. Τον καινούριο αυτόν χρόνο θα προσπαθήσουμε να βρούμε τους πόρους για να προσθέσουμε άλλα 600 παιδιά σε εκείνα που φροντίζουμε στα Κέντρα Παιδικής Φροντίδας της Ιεραποστολής μας, να εκπαιδεύσουμε περισσότερους από 3.000 ντόπιους εργάτες του Ευαγγελίου σε χώρες που στερούνται θεολογικών σχολών, να προσφέρουμε φυσική και πνευματική θεραπεία σε πάνω από 150.000 ανθρώπους σε νοσηλευτικά μας ιδρύματα, να διακηρύξουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού σε πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους κάθε μήνα με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Κάθε ψυχή που την αγγίζουμε με την αγάπη του Θεού και οδηγούμε στον Χριστό, δεν ωφελείται μόνο σ’ αυτή τη ζωή, που είναι πρόσκαιρη, αλλά και στην αιωνιότητα στην παρουσία του Θεού και του Σωτήρα μας Χριστού. Γι’ αυτό, αδελφοί μου, σας παρακαλώ συνεχίστε να προσεύχεστε ο Κύριος να μας δίνει τη δύναμη, τη σοφία και τους πόρους για τη συνέχιση αυτού του αγώνα για τη δόξα Του. Ο συνεργάτης σας στο έργο Του,

Τάσος Ιωαννίδης 26 | TA NEA ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ ME TO XΕΡΙ ΤΗ Σ ΑΓ ΑΠΗΣ Η ΙΕ ΡΑΠΟΣΤΟΛ Η ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑ ΝΤΟΥ

«Κέντρο Φροντίδας» για πρόσφυγες

E

υχαριστούμε τον Θεό για την πολύτιμη διακονία του, αδελφού Δημήτρη Τσουκαλά που μέχρι τώρα υπηρέτησε ως συντονιστής του κέντρου προσφύγων στη Θεσσαλονίκη και μας είπε εξηγεί: «Ο σκοπός αυτής της διακονίας για τους πρόσφυγες είναι να εκδηλώσει την αγάπη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού υπηρετώντας και βοηθώντας μ’ έναν έμπρακτο τρόπο τους ανθρώπους που έχουν εξαναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, τις περιουσίες τους, τους συγγενείς και φίλους τους, τις πατρίδες τους και να καταφύγουν σε μια ξένη χώρα. Κάνοντας το έργο αυτό έχουμε νιώσει την παρουσία και τις ευλογίες του Θεού στη ζωή μας». Το Κέντρο Φροντίδας στη Θεσσαλονίκη φιλοξενεί εκατοντάδες πρόσφυγες κάθε Τρίτη και Πέμπτη. Υπάρχει χώρος για τους φιλοξενούμενους να καθίσουν και να συζητούν πίνοντας τσάι, καφέ ή αναψυκτικό και απολαμβάνοντας ένα πρόχειρο γεύμα. Μπορούν να λουστούν, να πλύνουν και να στεγνώσουν τα ρούχα τους και να κάνουν μαθήματα αγγλικών. Για τα παιδιά υπάρχει ιδιαίτερος χώρος όπου μπορούν να παίζουν και να πάρουν μέρος σε οργανωμένες δραστηριότητες. Το Κέντρο παρέχει επίσης νομικές συμβουλές στους πρόσφυγες που θέλουν να έρθουν σε επαφή με παρόμοια Κέντρα και Οργανώσεις στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Μερικές φορές χριστιανοί ιατροί προσφέρονται να έρθουν και να παράσχουν ιατρικές υπηρεσίες σε μια ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα. Προσφέρονται επίσης και μαθήματα ραπτικής και χειροτεχνίας. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 27


ME T O XΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Η ΙΕ ΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑ ΝΤΟΥ Σε τρεις οθόνες προβάλλεται η ταινία «Ιησούς» σε μια από τις γλώσσες που μιλάνε οι πρόσφυγες και επίσης χριστιανικές ταινίες για παιδιά. Υπάρχουν διαθέσιμα αντίτυπα Αγίων Γραφών και άλλων χριστιανικών βιβλίων για όσους ενδιαφέρονται. Πριν το κλείσιμο κάποιος δίνει ένα σύντομο χριστιανικό μήνυμα – για όσους ενδιαφέρονται και είναι πρόθυμοι να ακούσουν – είτε στην αγγλική γλώσσα είτε σε ταυτόχρονη μετάφραση σε μια από τις μητρικές γλώσσες των προσφύγων. Πολλοί πρόσφυγες έχουν απογοητευθεί από τη δική τους θρησκεία εξαιτίας των περιστάσεων που έχουν εκδιωχθεί από τα σπίτια τους. Αυτό το Κέντρο Φροντίδας, το οποίο χωρίς διάκριση τους προσφέρει «ένα ποτήρι δροσερού νερού» στο όνομα του Ιησού Χριστού, τους κάνει να ξανασκεφτούν τα όσα τους έχουν πει για τον Χριστιανισμό και πολλοί είναι πρόθυμοι να ακούσουν περισσότερα για τον Χριστό. Είναι το κέντρο αυτό μια συνεργασία όλων των εκκλησιών της πόλης της Θεσσαλονίκης που η διακονία μας υποστηρίζει καθώς δοξάζεται το όνομα του Χριστού Ας προσευχόμαστε γι’ αυτούς που εργάζονται με αυτοθυσία σε όλες τις διακονίες ανάμεσα στους πρόσφυγες στην πατρίδα μας μας, ώστε να υπηρετούν με χαρά και να είναι πάντοτε έτοιμοι να δώσουν μια απάντηση ελπίδας που τόσο χρειάζονται οι άνθρωποι αυτοί.

Μια Νέα Ζωή εν Χριστώ

Δ

εν είναι μια περιοχή που τη βλέπουν πολλοί τουρίστες στο Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης. Είναι περιοχή με υψηλή εγκληματικότητα και χρήση ναρκωτικών. Οι άνδρες συνήθως περιφέρονται μεθυσμένοι όλη τη μέρα και οι γυναίκες βρίσκουν συνήθως δουλειά σε ποτοπωλεία και νυχτερινά κέντρα. Φυσικά δεν είναι καθόλου ασφαλής περιοχή για να μεγαλώνουν παιδιά και να αναπτύσσονται σωματικά, διανοητικά ή συναισθηματικά. Αλλά αυτή είναι, ή τουλάχιστον, ήταν η πραγματικότητα της ζωής για τη μικρή Σαϊχόν Πορνκαμπή. Μια πυρκαγιά κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της συνοικίας που ζούσε η οικογένειά της και κατάφεραν να μετακομίσουν σε μια κάπως καλύτερη περιοχή της πόλης. Όταν η Σαϊχόν ήταν πέντε χρονών, οι γονείς της 28 | TA NEA ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ ME TO XΕΡΙ ΤΗ Σ ΑΓ ΑΠΗΣ Η ΙΕ ΡΑΠΟΣΤΟΛ Η ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑ ΝΤΟΥ

την έφεραν στο Κέντρο Φροντίδας της Ιεραποστολής μας στον Baan Sankhom, όπου παρακολουθεί τακτικά τα μαθήματα και μαθαίνει για τον Ιησού Χριστό και για το σκοπό που ήρθε στη γη. Η Σαϊχόν έχει δεχθεί τον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα της και ψάλλει στη χορωδία της Εκκλησίας. Βοηθάει επίσης τα μικρότερα παιδιά στο Κυριακό Σχολείο. Είναι υγιής, δυνατή και ευτυχισμένη. Πριν από μερικούς μήνες, σε ηλικία 17 ετών, η Σαϊχόν βαπτίστηκε στη διάρκεια μιας εκκλησιαστικής κατασκήνωσης και οι γονείς της ήρθαν για να παραβρεθούν στη βάπτισή της. Ας τους έχουμε στην προσευχή μας ο Θεός να αγγίξει και τις δικές τους καρδιές καθώς και για τη μεγαλύτερη αδελφή της. Η Σαϊχόν είναι στην προτελευταία τάξη του Λυκείου και έχει ένα λαμπρό μέλλον μπροστά της. Ευχαριστούμε τον πιστό υποστηρικτή της και τους ντόπιους συνεργάτες μας στην Μπανγκόκ χάρη στους οποίους η Σαϊχόν έχει βρει τον σωστό δρόμο στη ζωή της.

Ευαγγελισμός στη Ρουμανία

Α

ν ρωτήσετε τον Ερεμία Μουστάτα τι είναι εκείνο που τον παρακινεί να κάνει έργο ευαγγελισμού στη Ρουμανία, θα σας πει: «Στο 17 ο κεφάλαιο του Ιωάννη βλέπουμε τον Ιησού Χριστό να προσεύχεται για τους μαθητές Του και για όλους εκείνους που θα πίστευαν με το κήρυγμα και τη μαρτυρία τους καθώς τους έστελνε στον κόσμο να κάνουν το έργο, που ο ίδιος, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 29


ME T O XΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Η ΙΕ ΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑ ΝΤΟΥ

ο Γιος του Θεού, είχε έρθει να κάνει απεσταλμένος από τον Ουράνιο Πατέρα. Μ’ άλλα λόγια, η αποστολή του Ιησού Χριστού είναι και δική μας αποστολή ως μαθητών Του». Ο Ερεμία και οι συνεργάτες του βρήκαν μερικούς αποτελεσματικούς τρόπους ευαγγελισμού των συμπατριωτών τους. Τις μέρες των εορτών των Χριστουγέννων κάλεσαν τους κατοίκους της κοινότητάς τους να παρακολουθήσουν κάποιες ιδιαίτερες συνάξεις λατρείας και στη συνέχεια είχαν μια σειρά συναντήσεων με τους επισκέπτες. Τα θέματα των συνάξεων ήταν: Ελάτε και δείτε. Ελάτε και γνωρίστε μας. Ελάτε και ακολουθήστε τον Ιησού Χριστό. Από τα άτομα που παραβρέθηκαν σε όλες τις συναντήσεις, υπήρξαν μερικοί που δέχτηκαν να προχωρήσουν σε περαιτέρω κατήχηση και εκδήλωσαν την επιθυμία να βαπτιστούν. Μια άλλη μέθοδος ευαγγελισμού ήταν η διδασκαλία αγγλικής γλώσσας, χρησιμοποιώντας για τα μαθήματα τις παραβολές του Ιησού Χριστού. Σ’ ένα άλλο πρόγραμμα, 15-20 παιδιά και έφηβοι παρακολούθησαν ευαγγελιστικές συνάξεις προγραμματισμένες ειδικά γι’ αυτούς. Στο μεταξύ, ο Ερεμία δίδασκε τον Λόγο του Θεού σε αρκετές εκκλησίες στην περιοχή Μπράιλα. Σας φαίνεται αρκετά σκληρή δουλειά; Ναι, είναι. Αλλά ο Ερεμία, λέει: «Όλες αυτές οι εμπειρίες ήταν πολύ ενθαρρυντικές. Χαίρομαι πραγματικά που μπόρεσα να βοηθήσω αδελφούς μου από άλλες εκκλησίες να διαδώσουμε τον Λόγο του Θεού. Έχω πάρει πολλά μαθήματα απ’ όλες αυτές τις εμπειρίες, αναλογιζόμενος αυτό που ο Απόστολος Παύλος είπε στον νεαρό Τιμόθεο: «Εσύ, όμως, να διατηρείς τη διαύγεια του πνεύματός σου σε όλα. Να είσαι έτοιμος να κακοπαθήσεις. Κάνε το έργο του ευαγγελιστή. Την αποστολή σου να την ολοκληρώσεις» (Β’ Τιμοθέου 4:5). Η προσευχή μας είναι να μας βοηθάει ο Θεός σε όλη τη διακονία μας». Ας έχουμε στην προσευχή μας τον Ερεμία και όλους τους ντόπιους εργάτες του Ευαγγελίου να ευλογεί ο Θεός τη διακονία τους και ψυχές να γνωρίζουν τον Χριστό και να σώζονται. 30 | TA NEA ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ ME TO XΕΡΙ ΤΗ Σ ΑΓ ΑΠΗΣ Η ΙΕ ΡΑΠΟΣΤΟΛ Η ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑ ΝΤΟΥ

Ένα λαμπρό μέλλον για την Μπέτη

Μ

όλις πριν από μερικά χρόνια η Μπέτη θα σας έλεγε πως το μέλλον της ήταν αβέβαιο. Επειδή είχε να κάνει με μια πολύ δύστροπη μητριά, που συχνά τη βασάνιζε, και μη μπορώντας να πηγαίνει στο σχολείο επειδή έπρεπε να προσέχει τα μικρότερα αδέλφια της, συχνά προσπαθούσε να ξεφύγει από την κατάσταση αυτή πηγαίνοντας μ’ έναν κακό φίλο... Λέει σχετικά η ίδια: «Είχα χάσει τελείως κάθε ελπίδα για οτιδήποτε καλό. Η ζωή μου είχε γίνει μια πραγματική κόλαση και είχα αρχίσει να μισώ τον εαυτό μου. Αναρωτιόμουν συχνά αν ο Θεός ενδιαφέρεται για ανθρώπους σαν κι εμένα...». Σ’ αυτή την κατάσταση, πριν μερικά χρόνια, η Μπέτη ήρθε στην Κλινική της Ιεραποστολής μας στην Ουγκάντα αναζητώντας ιατρική–ψυχολογική βοήθεια. Ζούσε μ’ έναν τρόπο αυτοκαταστροφικό και καταλάβαινε ότι έπρεπε να αλλάξει ζωή. Εκεί συνάντησε την Μπόνη, που ήταν γιατρός και είχε πάει στην Ουγκάντα με μια ιεραποστολική ομάδα από την Αμερική. Η Μπόνη ξόδεψε αρκετό

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 31


ME T O XΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Η ΙΕ ΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑ ΝΤΟΥ χρόνο με την Μπέτη και της μίλησε για τον Χριστό. Η Μπέτη θυμάται ιδιαίτερα τα λόγια του εδαφίου Ιωάν. 3:16 που της ανέφερε η Μπόνη, και κατάλαβε για πρώτη φορά πως ο Θεός πράγματι την αγαπάει και ενδιαφέρεται γι’ αυτήν. «Η ζωή μου άλλαξε τελείως όταν έμαθα για την αγάπη του Θεού», γράφει και προσθέτει: «Γνωρίζω τώρα με βε-

βαιότητα ότι είμαι παιδί του Θεού». Η ιεραποστολική ομάδα των γιατρών έδωσε στην Μπέτη μια Αγία Γραφή, την οποία διαβάζει κάθε μέρα. Λέει σχετικά η ίδια: «Έμαθα τώρα να εμπιστεύομαι τον Κύριο με όλη μου την καρδιά, κι αυτό είναι μια πραγματική ευλογία για μένα». Τώρα έχει μάθει κομμωτική και μπορεί να βγάζει τα έξοδά της. «Ο Χριστός μού χάρισε αιώνια ζωή. Αγαπώ τον Θεό με όλη την καρδιά μου και είμαι πολύ χαρούμενη ως παιδί του Θεού»!

32 | TA NEA ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ ME TO XΕΡΙ ΤΗ Σ ΑΓ ΑΠΗΣ Η ΙΕ ΡΑΠΟΣΤΟΛ Η ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑ ΝΤΟΥ

Τώρα στην οικογένεια του Θεού

Ό

ταν ο Ν.* ζήτησε να συναντηθεί για πρώτη φορά με τους ντόπιους συνεργάτες μας στον Λίβανο, δεν ενδιαφερόταν για το Ευαγγέλιο ούτε επιδίωκε να ακούσει για τον Ιησού Χριστό. Απλά, αναζητούσε βοήθεια να φύγει από τον Λίβανο. Γρήγορα όμως, με τις συζητήσεις που είχε με τον ποιμένα Τζόζεφ και ακούοντας χριστιανικούς ύμνους και κηρύγματα από τον Λόγο του Θεού, ο Ν. λέει: «Έμαθα πολλά για την χριστιανική πίστη, είδα την πραγματική αγάπη μεταξύ των πιστών, παρατήρησα την χαρά που τους διέκρινε και την ειρήνη που είχαν μέσα στις καρδιές τους». Τελικά, ο Ν. δέχτηκε τον Χριστό ως Σωτήρα του και βαπτίστηκε. Η νέα αυτή σχέση του με τον Θεό άλλαξε τις σχέσεις του με την οικογένειά του. Οι γονείς του τον απαρνήθηκαν και τον έδιωξαν από το σπίτι τους. Το ίδιο έκαναν τα ξαδέλφια του και ο θείος του. Για ένα διάστημα ήταν άστεγος. Αλλά για μια φορά ακόμα η οικογένεια των πιστών χριστιανών τον αγκάλιασε με αγάπη. Λέει ο Ν. «Με βοήθησαν τα πνευματικά μου αδέλφια, κι ένας από αυτούς με πήρε στο σπίτι του για ένα διάστημα. Μετά, μου ζήτησε να εργάζομαι μαζί του και ο Θεός έκανε θαύματα στη ζωή μου από τότε κι ύστερα. Είμαι ευγνώμων στον Θεό για την αγάπη και τη φροντίδα Του». Ας προσευχόμαστε για τον Ν. και άλλους που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση. Μπορεί να έχουν χάσει τις φυσικές τους οικογένειες, αλλά κοντά στον Χριστό έχουν μια μεγαλύτερη πνευματική οικογένεια που τους δέχεται. nnn * Το όνομα του Ν. δεν το αναφέρουμε και το πρόσωπο του το έχουμε καλύψει για λόγους ασφάλειας. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 33


AMG

INTERNATIONAL

O σκοπός της ιεραποστολής μας είναι: ❉ Να δώσει σε κάθε άνθρωπο στη γη τουλάχιστον μια ευκαιρία να καταλάβει και ν’ ανταποκριθεί στο Ευαγγέλιο. ❉ Να εκφράσει την ευσπλαχνία του Χριστού στις φυσικές ανάγκες του ανθρώπου σ’ όλο τον κόσμο με τις ευκαιρίες και τα μέσα που δίνει ο Κύριος. ❉ Να υπηρετήσει την ηγεσία της τοπικής εκκλησίας, να ενημερώσει και να ενθαρρύνει το λαό του Θεού στην παγκόσμια ευθύνη του.

H A.M.G (Advancing the Ministries of the Gospel, που σημαίνει: Αναπτύσσοντας τις Διακονίες του Ευαγγελίου), είναι μια παγκόσμια χριστιανική ιεραποστολική οργάνωση με ιδρυτή της το Σπύρο Ζωδιάτη. Το έργο της έχει φτάσει μέχρι σήμερα σε 50 περίπου χώρες του κόσμου, με ένα βασικό διπλό σκοπό: Την κάλυψη των φυσικών, αλλά και πνευματικών αναγκών των ανθρώπων. Φροντίζει για την παροχή τροφής, ενδυμασίας, ιατρικής περίθαλψης και μόρφωσης στους ανθρώπους, πράγματα που είναι απόλυτα αναγκαία για το σώμα και τη διάνοιά τους. Όμως, εμείς οι χριστιανοί ξέρουμε πως ο κάθε άνθρωπος, πέρα από το σώμα και το νου, έχει κι ένα πνεύμα, για τη λύτρωση του οποίου ήρθε στον κόσμο, σταυρώθηκε κι αναστήθηκε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Έτσι, με τη βοήθεια του Θεού και την ηθική και υλική συμπαράσταση των χριστιανών, η ιεραποστολή μας κάνει ό,τι μπορεί για την πραγμάτωση του διπλού αυτού σκοπού σ’ όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα από φυλή, γλώσσα ή θρήσκευμα, γιατί όλοι έχουν φυσικές ανάγκες και όλοι χρειάζονται το Χριστό και τη σωτηρία που Αυτός παρέχει.

Γράψτε μας Όσοι θέλετε να συνεργαστείτε μαζί μας, ενισχύοντάς μας με τακτικές ή έκτακτες εισφορές για τη συνέχιση και την επέκταση του φιλανθρωπικού κι ευαγγελιστικού έργου της ιεραποστολής μας (όταν καλυφθούν οι ανάγκες ενός προγράμματος, οι δωρεές προωθούνται σε άλλα προγράμματα της Ιεραποστολής μας), παρακαλούμε γράψτε μας στις παρακάτω διευθύνσεις: Αμερική/Καναδάς: “The Voice of the Gospel” A.M.G. International , P.O. Box 22000, Chattanooga, Tenn. 37422, U.S.A. Αυστραλία: AMG International “The Voice of the Gospel”, c/o Milton Kalogeropoulos, 1 Miowera Green Greensborough Vic. 3088., AUSTRALIA Γερμανία: Spyridon Kounouslis, Neckarstr 59, Esslingen 73728, Deutschland, Tel.: 071132099857 Commerzbank IBAN DE25611400710823286000 Ελλάδα και υπόλοιπες χώρες: A.M.G. Σπορέας: Aρ. λογ.: EUROBANK 0026.0040.61.0200212895 IBAN: GR 5402 6004 00000 6102 0021 2895 Αρ. λογ.: ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 5144-046244-761 ΙΒΑΝ: GR22 0172 1440 0051 4404 6244 761 Αρ. λογ.: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 177/480039-71 ΙΒΑΝ: GR75 0110 1770 0000 1774 8003 971 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ Τ.Θ. 254, 34 194| 00Η Κορωπί, τηλ. 210-4834214, fax: 210-6627506


Τροφή για Σκέψη

Ευρωκλείδων, ο τροµερός τυφωνικός άνεµος

Ό

ταν, ο ευρωκλείδων, ο τρομερός τυφωνικός άνεμος, σε χτυπά ανε-

λέητα, τα άστρα δεν χαμογελούν τη νύχτα, τη μέρα κρύβεται ο ήλιος ματωμένος και ένας χειμώνας σκυθρωπός κοντοζυγώνει, «μη φοβάσαι, μόνον πίστευε». Όταν τα όνειρα πνίγονται μέσα στα άγρια κύματα και τις ελπίδες γυμνώνουν κουρσάροι ανίδρωτοι, «μή φοβάσαι, μόνον πίστευε.» Όταν το πλοίο, φιλά τα σβησμένα αστέρια στις κορφές των κυμάτων, και μετά ακουμπά στο βυθό των αβύσσων και οι ναύτες κραυγάζουν περίτρομοι, «μη φοβάσαι, μόνον πίστευε». Όταν φρικτά αστραπόβροντα χτυπούν του πολέμου τα τύμπανα και στα ξάρτια τού πλοίου σαλπίζει ο άνεμος θούρια, «μη φοβάσαι, μόνον πίστευε» «Ο Θεός στον οποίον ανήκεις, τον οποίον λατρεύεις» θα σου στείλει ολόφωτο άγγελο για να φέρει εξαίσιο μήνυμα: γλυκοχάραμα μιας πανέμορφης μέρας. Πέρα εκεί στον ορίζοντα αχνοφαίνεται του ονείρου η Ακτή. Του Χριστού η ολόθερμη αγκάλη, ένα μόνο δικό Του φιλί θα γιατρέψει τους Του πόνους σου, στις πληγές σου θα ανθίσουνε ρόδα. ΓΙΑΝΝΗ ΧΡ. ΚΡΕΜΜΥΔΑ (Πράξεις 27:13-44). nnn Φιλόλογου-Ποιητή

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 35


Η Επίμονη Χήρα

36 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


Σ

το Ευαγγέλιο του Λουκά (18:1-8) διαβάζουμε μια παραβολή. Δύο είναι οι πρωταγωνιστές. Ο κριτής, άνθρωπος σκληρός, άδικος, πονηρός, αδιάφορος. Είναι τύπος ανθρώπου που γνωρίζουμε καλά. Μπορεί να τον έχουμε απαντήσει στη δουλειά, στη γειτονιά ή σε κοινωνικό κύκλο που μετέχουμε. Πράττει το ελάχιστο μόνο όταν είναι υποχρεωμένος. Αν δεν τον αντιληφθεί κανείς μπορεί να μη κάνει τίποτα. Σύμφωνα με το πνεύμα της βιβλικής παραβολής καθήκον του είναι να σέβεται τις εντολές του Θεού μέσα στην κοινότητα. Με σεβασμό προς τον Θεό και τους συνανθρώπους του, καθήκον του είναι να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των αδυνάτων: των χηρών, των ορφανών και των ξένων. Ο κριτής όμως δε σέβεται τον Θεό, ούτε το Νόμο, ούτε τους ανθρώπους, ούτε τον εαυτό του αφού δεν εκτελεί τα καθήκοντά του. Το δεύτερο πρόσωπο της παραβολής είναι μια γυναίκα χήρα. Φαίνεται ότι ήταν αναμεμειγμένη σε νομική διαμάχη που δεν προχωρά γιατί ο κριτής παραμελεί το έργο του. Είναι μόνη και απροστάτευτη επειδή είναι χήρα. Της αρνήθηκαν ό,τι της ανήκει και είναι αδικημένη. Ο κριτής δεν τη βοηθά αλλά αρνείται να διεκδικήσει τα δικαιώματά της και είναι ανυπεράσπιστη. Η γυναίκα ήρθε στον κριτή επανειλημμένα, με επιμονή για να τον συναντήσει και να ζητήσει τη βοήθειά του. Τελικά ο κριτής μονολογεί: «παρόλο που δε φοβάμαι τον Θεό κι ούτε υπολογίζω τον άνθρωπο, όμως επειδή τούτη εδώ η χήρα μου έγινε φορτική, θα της δώσω το δίκιο της, για να μην έρχεται συνεχώς και με ταλαιπωρεί» (4β-5). Η στάση του κριτή υποτιμά τη γυναίκα που δεν είναι επαίτης, δε ζητιανεύει, δε ζητά κάτι που δεν της ανήκει, ή ανήκει σε άλλον. Ζητά με αξιοπρέπεια να της δοθεί ό,τι της ανήκει. Η αδιαφορία του κριτή δεν σταμάτησε τη γυναίκα από το να επιμένει αναζητώντας το δίκιο της. Η αποφασιστική στάση της καταλήγει στο να αποκτήσει αυτό που δικαιούται. Ο Ιησούς διηγείται την παραβολή σαν παράδειγμα σωστού τρόπου προσευχής: «Τους έλεγε και μια παραβολή για το πώς πρέπει να προσεύχονται και να μην αποκάμνουν στην προσευχή» (εδ. 1). Αδιάλειπτη προσευχή είναι ο διαρκής προσανατολισμός του πιστού προς τον Θεό και διαρκής πόθος για επικοινωνία μαζί Του. Η παραβολή μάς αποκαλύπτει ότι προσευχή δε σημαίνει να εφησυχάζουμε και να αδρανούμε αναμένοντας απαντήσεις. Η γυναίκα δρα ενεργητικά με επιμονή. Υπάρχει παράβαση του νόμου εις βάρος της. Επιδιώκει το σκοπό της με υπομονή και καρτερία. Η επιμονή της νικά τα εμπόδια που στην περίπτωσή της ήταν ο άδικος κριτής. Θετικό είναι ότι η γυναίκα βρίσκει το δίκιο της. Τραγικό είναι ότι ο κριτής δηλώνει ότι δε σέβεται τον Θεό, ούτε κανένα. Τη βοηθά όχι επειδή κατάλαβε ότι η γυναίκα είχε δίκιο αλλά επειδή θεώρησε ότι ήταν φορτική, τον βασάνιζε και τον ενοχλούσε συνέχεια. Την βοήθησε για να την ξεφορτωθεί. Ο Χριστός ρωτά: «Θα αναβάλλει λοιπόν ο Θεός να αποδώσει το δίκιο στους εκλεκτούς του, που τον φωνάζουν για βοήθεια μέρα και νύχτα; Σας βεβαιώνω ότι θα τους αποδώσει το δίκιο τους πολύ γρήγορα» (7, 8α ΝΜΒ). Την τελευταία φράση της παραβολής την απευθύνει ο Ιησούς σε όλους, βάζει το μαχαίρι στο κόκαλό μας. Ερώτηση συγκλονιστική και αναπάντεχη: «Όταν έρθει ο Υιός του Ανθρώπου, Από την θα βρει τάχα πιστούς ανθρώπους στη γη;» nnn Δρ ΙΩΑΝΝΑ ΣΑΧΙΝΙΔΟΥ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 37


Οι Σημειώσεις του Εκδότη Ο ΣΟΦΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

επιζητήσει επαίνους. Δεν επιδιώκει την επιδοκιμασία του από τους άλ-

• Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν μιλήσει. Αποσιωπά αυτά που βλάπτουν και λέει τα ωφέλιμα. • Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν πράξει. Δεν κάνει ό,τι είναι επιζήμιο και κάνει ό,τι είναι καλό. • Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν αφήσει τα αισθήματά του να κυριέψουν την ύπαρξή του. Αποβάλλει κάθε πικρία και δίνει τόπο στην αγάπη. • Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν πιστέψει. Διακρίνει το ψέμα και δέχεται την αλήθεια. • Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν κατακρίνει. Φέρεται με επιείκεια στους άλλους και αναγνωρίζει τις δικές του αδυναμίες.

λους, αλλά δίνει τη δόξα στο Θεό. • Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν κάνει κάτι αμαρτωλό. Δεν παρασύρεται από τις σαρκικές του επιθυμίες, αλλά υποτάσσεται στο Θεό. • Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν αποφασίσει. Αποφεύγει τις βιαστικές αποφάσεις και αναλογίζεται τις συνέπειες. • Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν δώσει υποσχέσεις. Δεν υπόσχεται ό,τι δεν μπορεί να πραγματοποιήσει και εκτελεί την υπόσχεση που έχει δώσει. • Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν ξεχάσει. Δε χάνει ευκαιρία να διδαχτεί από τα μαθήματα της ζωής και αυξάνει συνέχεια τη σοφία του.

• Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν προστάξει. Αποφεύγει τις πολλές εντολές και όταν ζητά κάτι το ζητά ευγενικά.

ΚΑΙΡΟΙ ΚΑΚΟΙ Για ποια εποχή νομίζετε ειπώθηκαν τα

• Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν «ανταποδώσει στα ίσα». Δεν ανταποδίδει τις προσβολές που του γίνονται και κάνει το καλό σε όλους.

παρακάτω λόγια: «Βρισκόμαστε σε καιρούς κακούς. Η ανηθικότητα κυρίευσε τον κόσμο. Οι κυβερνήσεις διαφθάρηκαν και τα παιδιά έπαψαν να

Οι Σημειώσεις τ

• Ο σοφός άνθρωπος σκέφτεται πριν 38 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

σέβονται τους γονείς τους».


Θα έλεγε κανείς πως γράφτηκαν για την

«Αγαπητέ Κύριε, παρακαλώ στείλε μου

εποχή μας, αλλά όχι. Είναι από μια επιτά-

ένα κομμάτι μπέικον κι ένα καρβέλι

φια επιγραφή που βρίσκεται στο Μουσείο

ψωμί».

της Κωνσταντινούπολης που χρονολογείται από το 3.000 π.Χ.!

Ξανά και ξανά επανέλαβε τα ίδια λόγια στο Θεό, δυνατά. Την άκουσε κάποιος που ειρωνευόταν την πίστη των χριστιανών και

ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΑΠΑΝΤΑ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ Ο Θεός δίνει ό,τι ακριβώς ζητά ο πιστός και την ώρα που το ζητά. Ο Θεός καθυστερεί μερικές φορές ν’ απαντήσει στις προσευχές των πιστών για λόγους σοφίας. Ο Θεός απαντά άλλοτε αρνητικά ή διαφορετικά απ’ ό,τι ζητάμε, για το δικό μας πάντα καλό. Άλλες φορές πάλι, ο Θεός απαντά στις προσευχές μας δίνοντας κάτι καλύτερο απ’ ό,τι Του ζητάμε.

θέλησε να την πειράξει. Ανέβηκε στη στέγη του σπιτιού της και πέταξε ένα κομμάτι μπέικον και ένα καρβέλι ψωμί από την καπνοδόχο που έπεσαν μπροστά στην προσευχόμενη γυναίκα. Αναπηδώντας από χαρά η γυναίκα είπε: «Κύριέ μου, απάντησες στην προσευχή μου. Σ’ ευχαριστώ». Έπειτα βγήκε έξω στο χωριό κι άρχισε να λέει σε όλους τα καλά νέα. Αυτό ενόχλησε εκείνον που θέλησε να την πειράξει και θέλησε να τη γελοιοποιήσει δημόσια, λέγοντας: «Δεν απάντησε ο Θεός στην προσευχή σου, αλλά εγώ έριξα το μπέικον και το ψωμί από την καμινάδα σου».

Ο ΘΕΟΣ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ

«Δεν έχει σημασία αυτό», απάντησε η γυναίκα. «Μπορεί να μου τα έφερε ο διάβο-

Πριν χρόνια σε μια ηλικιωμένη χριστιανή

λος, αλλά είναι ο Θεός που τα έστειλε».

δεν της είχαν μείνει πολλά χρήματα για ν’

Ο Θεός χρησιμοποιεί πολλούς τρόπους για

αγοράσει φαγητό. Γονάτισε λοιπόν και άρ-

ν’ απαντήσει στις προσευχές των δικών

του Εκδότη χισε να προσεύχεται δυνατά:

Του. nnn

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 39


Προστριβές και Διαιρέσεις

Ο

απόστολος Παύλος ακούει από ανθρώ- ποιοι τον Χριστό. Αυτό δείχνει: 1) Την περιφρόπους της Χλόης, για τις προστριβές και νηση Εκείνου που είχε σταυρωθεί και στου διαιρέσεις που είχαν αρχίσει να δημι- Οποίου το όνομα όχι μόνο είχαν βαπτιστεί αλλά ουργούνται στην εκκλησία της Κορίνθου. Με και δηλώσει υποταγή. 2) Την προβολή και αφοπόνο ψυχής τούς κάνει έκκληση για ενότητα σίωση στους συνδούλους τους, κάτι που σημαίνει στο όνομα του Ιησού Χριστού, του Κυρίου μας. δουλοπρέπεια. Ο απόστολος Παύλος, καθώς προσπαθεί Ας προσέξουμε γιατί τα πλοκάμια των διαιρέσεων να διαλευκάνει το θέμα που τους χώριζε σε δεν έχουν εξαρθρωθεί. Στην εκκλησία αυτή κάθε μια από τις ομάδες διάφορες παρατάξεις, τους εξηγεί ότι: α) είχαν κληθεί σε αγιότητα και σε εναρδιεκδικούσε και τον δικό της μόνιση της πίστης τους σύμηγέτη. Μερικοί ακολουθούσαν Του φωνα με το πνεύμα της διδατον Παύλο, άλλοι τον Απολλώ, ΣΠΥΡΟΥ Σ. ΜΑΤΘΑΙΟΥ σκαλίας του Κυρίου και β) την άλλοι τον Κηφά (Πέτρο) και κά40 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


αποστολή που του είχε αναθέσει ο Κύριός μας, κι αυτή ήταν το κήρυγμα του Ευαγγελίου που έχει τη δύναμη να οδηγήσει τον άνθρωπο στη σωτηρία. Το κήρυγμα δεν πρέπει να γίνεται με σοφά και περίτεχνα λόγια, για να μην χάσει ο θάνατος του Χριστού στον Σταυρό, την αξία του. Ήξερε ότι οι Κορίνθιοι ήταν λάτρεις της ανθρώπινης σοφίας. Μάλιστα θεωρούσαν τους σοφούς τους ως εθνικούς ήρωες. Έτσι, το πνεύμα αυτό είχε εισχωρήσει και μέσα στη σύναξη της εκκλησίας τους, με σκοπό να κάνει το Ευαγγέλιο πιο ευχάριστο και αποδεκτό από τους διανοούμενους. Όμως, κάθε τέτοια προσπάθεια είναι άσχετη με το πνεύμα του Ευαγγελίου, γιατί υπάρχει τεράστια διαφορά στη σοφία του Θεού και στη σοφία του ανθρώπου. Και συνεχίζει: «Απεναντίας, τους απλοϊκούς του κόσμου διάλεξε ο Θεός για να καταντροπιάσει τους σοφούς, και τους αδύνατους του κόσμου διάλεξε ο Θεός για να καταντροπιάσει τους δυνατούς. Επίσης, τους άσημους του κόσμου και τους περιφρονημένους διάλεξε ο Θεός καθώς και τους μη δα μινούς, για να παραγκωνίσει τους σπουδαίους» (Α΄ Κορ. 1:27, 28). Ο σκοπός του Θεού καθώς διαλέγει εκείνους που δεν έχουν καμία αξία στα μάτια του κόσμου, είναι να πάει όλη η δόξα στον Ίδιο και όχι στον άνθρωπο, αφού η σωτηρία προέρχεται αποκλειστικά απ’ Αυτόν και μόνο Αυτός είναι άξιος να δοξάζεται. «Κι εσείς, χάρη σ’ αυτό ανήκετε στον Χριστό, ο οποίος έγινε η δική μας σοφία που προέρχεται από το Θεό, κι επίσης η δικαιοσύνη και ο αγιασμός και η απολύτρωσή μας» (Α΄ Κορ. 1:30). Αρχικά μιλάει για τη θέση των πιστών που είναι στον Χριστό και την ένωση που υπάρχει ανάμεσα στον αναστημένο Κύριο και τους δικούς Του. Αυτός δεν μας καταδικάζει. Μέσα σ’ Αυτόν είμαστε αποδεκτοί, λόγω της ευλογημένης τελειότητας της ζωής και του έργου Του. Ο Θεός Τον έκανε σε μας σοφία. Ό,τι χρειαζόταν να ελευθερωθεί η ψυχή μας βρίσκεται στη γνώση

του Χριστού. Όταν έχουμε Αυτόν τότε έχουμε τέτοια σοφία που καθορίζεται από τη θέση η οποία μας εγγυάται τη σωτηρία μας. Η δικαιοσύνη, ο αγιασμός και η απολύτρωσή μας, όλα οφείλονται στο έργο του Χριστού. α) Δικαιοσύνη: Δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν υπάρχει σε κανέναν μας (Ρωμ. 3:10). Ήμασταν βρόμικα κουρέλια στα μάτια του αγίου Θεού, ως ότου ο Υιός Του πλήρωσε με το αίμα Του για τις αμαρτίες μας στον Σταυρό και έφερε δικαίωση στον άνθρωπο. Έκτοτε, ο πιστός βρίσκεται ενώπιον του Θεού δικαιωμένος εξαιτίας του τέλειου έργου του Χριστού. Ζει, κινείται και υπάρχει μέσα στον Χριστό, γιατί είμαστε και γένος Του (Πράξεις 17:28). Έξω από το Χριστό μόνο ζοφερό σκοτάδι υπάρχει. β) Αγιασμός: Αγιασμός θα πει καθαρισμός, αποχωρισμός. Και αυτό γίνεται όταν κάποιος αποχωριστεί από την κοσμική ζωή και αφιερώσει τη ζωή του στον Χριστό. Μακριά από την αμαρτία και τη διαφθορά που κυριαρχούν στον κόσμο. Η προσευχή του Κυρίου μας (Ιωάν. 17:17) είναι να μας αγιάσει ο Θεός με τον λόγο της αληθείας Του, γιατί ο λόγος ο δικός Του είναι αλήθεια! γ) Απολύτρωση: Εμείς που είχαμε πουληθεί για το τίποτα, έχουμε εξαγοραστεί χωρίς χρήματα. Η απολύτρωσή μας δεν έγινε με πληρωμή φθαρτών λύτρων, όπως το ασήμι ή το χρυσάφι αλλά με το πολύτιμο αίμα του Χριστού. Η θυσία Του είναι το τίμημα της απολύτρωσής μας. Μια ζωή που προσφέρθηκε και έδιωξε τον φόβο του θανάτου και μας έδωσε είσοδο στην αιωνιότητα! Έτσι δεν μπορούμε να δώσουμε στους εαυτούς μας καμιά τιμή. Αλλά όπως είναι γραμμένο: «Και εκείνος που καυχάται, ας καυχάται για τον Κύριο». nnn Αν επιθυμείτε να διαβάσετε τα ΣΧΟΛΙΑ ΣTO ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ από τον ΣΠΥΡΟ Σ. ΜΑΤΘΑΙΟ επισκεφθείτε την ιστοσελίδα όπου είναι και η ανάλυση της Λειτουργίας του Ιωάννου του Χρυσοστόμου: http://www.spyromatthewsworks.com/ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 41


Από την αγνωμοσύνη στην ευγνωμοσύνη

Ό

λοι έχουμε βρεθεί στο παρακάτω σενάριο. χαριστεί να απολαύσουμε. Όταν μας έχει δοθεί Βοηθάμε πραγματικά κάποιον μόνο και κάτι σε αφθονία και δεν το μοιραζόμαστε με μόνο για να ακούσουμε γκρίνια και τους λιγότερο ευνοημένους που βρίσκονται σε παράπονα. Εμείς θεωρούμε ότι οι άλλοι είναι ανάγκη. Όταν δεν αναγνωρίζουμε πως ό,τι αχάριστοι απέναντί μας, αλλά όλο και κάποιος έχουμε και είμαστε είναι δώρο Θεού. Όταν την θεωρεί ότι κι εμείς είμαστε αχάριστοι απέναντι ευημερία και την πρόοδό μας την αποδίδουμε, του. μόνο στις ικανότητές μας, στα τυπικά μας προΥπάρχουν πολλά ρητά και αποφθέγματα για σόντα, στη διπλωματία μας και ξεχνάμε τους την αχαριστία. Ο Σαίξπηρ έλεγε «τον αχάριστο γονείς που φρόντισαν να μας μορφώσουν, την άνθρωπο όταν τον καθίσεις στον ώμο σου, θα κοινωνία που μας έδωσε τα εφόδια, στους προσπαθήσει ν’ ανέβει στο κεφάλι σου». Ο ι- φίλους και συνεργάτες που μας βοήθησαν στορικός Ηρόδοτος είχε αναφέρει, ότι ο λαός ποικιλοτρόπως, αλλά πρωτίστως τον Θεό που είναι μια κοινωνία ανθρώπων πολύ αχάριστων, μας χάρισε τα πάντα προς ζωήν και ευσέβειαν ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος φέρεται να έχει πει (Β΄ Πέτρου 1:3). «είναι ανθρώπινο να ακούς να σε κακολογούν Γιατί είμαστε αχάριστοι; Είναι θέμα γονιδίων, μετά από μια ευεργεσία που έκανες». Τέλος, βιωμάτων ή έλλειψη παιδείας; Ο τρόπος που στον Ηράκλειτο αποδίδεται, το ρητό, «ουδείς μας έχουν γαλουχήσει και μας έχουν φερθεί, ασφαλέστερος εχθρός του ευερεπηρεάζει τις μελλοντικές γετηθέντος αχάριστου». συμπεριφορές και επιλογές μέΤου ΤΑΣΟΥ Πότε είμαστε αχάριστοι; Όταν χρι ένα σημείο. Αυτό που πρέπει ΜΑΡΚΟΥΛΙΔΑΚΗ δεν εκτιμούμε όσα μας έχουν να κάνουμε είναι να αναλάβουμε 42 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


προσωπική ευθύνη των πράξεών μας στο εδώ και τώρα. Εξάλλου, ο καθένας μας θα δώσει λόγο στον Δημιουργό μας για τα πεπραγμένα και τις σκέψεις του και όχι γι’ αυτό που έκαναν οι άλλοι. Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, ο άνθρωπος είναι αχάριστος και αγνώμονας εκ φύσεως (Μάρκος 7:21-23). Ο Παύλος γράφει: «...ενώ γνώρισαν τον Θεό, δεν τον δόξασαν ως Θεό, ούτε τον ευχαρίστησαν, αλλά μέσα στους συλλογισμούς τους αναζήτησαν μάταια πράγματα και σκοτίστηκε η ασύνετη καρδιά τους» (Ρωμαίους 1:21). Για την αγνωμοσύνη και αχαριστία μας, καλούμαστε να μετανοήσουμε και να ζητήσουμε το έλεος του Θεού στη ζωή μας. Από τη στιγμή που η αιτία της αχαριστίας είναι η απατηλή υπέρ πάντα και σφόδρα διεφθαρμένη καρδιά μου (Ιερ. 17:9), μόνο ο Θεός μπορεί να μου δώσει νέα καρδιά (Ιερ. 32:39). Όταν ο Χριστός έρθει πραγματικά στη ζωή μου, τότε θα συνειδητοποιήσω ότι η αχαριστία αγγίζει και τη δική μου ζωή, καθώς όλοι μας είμαστε, σε κάποιο βαθμό, αγνώμονες. Δεν εκτιμούμε όσα μας έχει χαρίσει ο Θεός σε πνευματικό και υλικό επίπεδο. Η Αγία Γραφή ξεκαθαρίζει πως ότι έχουμε είναι δώρο Θεού. Ο Ιάκωβος γράφει «κάθε αγαθή δόση, και κάθε τέλειο δώρημα, είναι από πάνω, το οποίο κατεβαίνει από τον Πατέρα των φώτων, στον οποίο δεν υπάρχει αλλοίωση ή σκιά μεταβολής» (Ιακ. 1:17), ενώ ο Παύλος αναρωτιέται «αλήθεια, ποιος σ’ έκανε εσένα ανώτερο από τους άλλους; Τι έχεις που να μην το έλαβες; Αφού, λοιπόν, το έλαβες από το Θεό, γιατί καυχιέσαι σαν να μην το είχες λάβει ποτέ ως δώρο;» (Α΄ Κορ. 4:7). Ο δε Ιωάννης ο Βαπτιστής ξεκαθάρισε ότι «τίποτα δεν μπορεί να λάβει ο άνθρωπος, αν δεν του είναι δοσμένο από το Θεό» (Iωάννης 3:27). Κάποιος είπε, «μακάριοι είναι εκείνοι που δίνουν, χωρίς να κρατούν λογαριασμό, αλλά και εκείνοι που λαμβάνουν χωρίς να ξεχνούν».Ο Matthew Henry έγραψε στο ημερολόγιό του μετά από μία διάρρηξη στο σπίτι του: «Είμαι

ευγνώμων, επειδή δεν με έχουν ληστέψει ξανά στο παρελθόν, επειδή ο ληστής μου έκλεψε τα χρήματα, αλλά δεν αφαίρεσε τη ζωή μου και επειδή ήμουν το θύμα και όχι ο θύτης». Ας μάθουμε να ευχαριστούμε τον Θεό για τις υλικές και πνευματικές ευλογίες που μας χαρίζει. Συνήθως γκρινιάζουμε για όσα δεν έχουν γίνει και γογγύζουμε για όσα δεν έχουμε, αντί να ευχαριστούμε τον Θεό για όσα μας έχουν δοθεί. Ας ευχαριστούμε τον Θεό για τα αγαπητά μας πρόσωπα, αλλά και για τους αδελφούς εν Χριστώ. Ο Παύλος γράφει στους Κορίνθιους: «ευχαριστώ πάντοτε το Θεό για σας, που σας έδωσε τη χάρη του δια του Ιησού Χριστού» (Α΄ Κορ. 1:4). Ας ευχαριστούμε τον Θεό για την διαρκή παρουσία και δύναμη στη ζωή μας. Ας Τον ευχαριστούμε επειδή Εκείνος ενεργεί μέσα μας και το να θέλουμε και το να ενεργούμε, κατά την ευδοκία Του, κατά το λυτρωτικό του, δηλαδή, σχέδιο (Φιλιππησίους 2:13). Ο Θεός έχει τη δύναμη να κάνει απεριορίστως περισσότερα απ’ αυτά που ζητούμε ή νοούμε, σύμφωνα με τη δύναμη που ενεργεί μέσα μας (Εφεσίους 3:20). Ας ευχαριστήσουμε πρώτα και πάνω από όλα τον Θεό για τον Χριστό και την ανεκδιήγητή Του δωρεά (B΄ Κορινθίους 9:15). Η ευχαριστία και η ευγνωμοσύνη είναι το ύψιστο καθήκον του πιστού και η υπέρτατη αρετή, το σιντριβάνι από το οποίο ρέουν όλες οι υπόλοιπες ευλογίες. Η αχαριστία από την άλλη πλευρά είναι η λέπρα της ψυχής. Μας κατατρώει, καταστρέφει τη χαρά μας, μαραίνει τη συμπόνια μας, παραλύει τον έπαινό μας και μας ωθεί να ξεχνούμε ή να μην εκτιμούμε τις ευλογίες του Θεού. Η ζωή μας μεταμορφώνεται όταν συνειδητοποιούμε πως οτιδήποτε έχουμε και είμαστε είναι δώρο Θεού και αρχίσουμε να αναπτύσσουμε ένα πνεύμα συστηματικής ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης. Όχι αόριστα και θεωρητικά, αλλά προσωπικά και συγκεκριμένα για εμάς και τα αγαπητά μας πρόσωπα. nnn ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 43


Εδάφια που µιλούν άµεσα στην καθηµερινότητά µας

«∆εµάτιον σµύρνης είναι εις εµέ ο αγαπητός µου» (Άσμα Ασμάτων 1:13)

Η

«σμύρνα» μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιείται ως τύπος του Ιησού για την πολυτιμότητα, το άρωμα, την ευεξία που προκαλεί, τις ιαματικές και απολυμαντικές της ιδιότητες, την ικανότητα που έχει να συντηρεί και τη συσχέτισή της με τη θυσία. Αλλά γιατί ο Ιησούς Χριστός να παρομοιάζεται με «δεμάτι από σμύρνα»; Πρώτα πρώτα για την αφθονία και πλησμονή. Ο Κύριος δεν είναι μόνο μια μικρή ποσότητα σμύρνα. Είναι ένα ολόκληρο φορτίο γεμάτο σμύρνα. Δεν είναι απλά ένα κλαδάκι ή λουλουδάκι από σμύρνα. Είναι μια ολόκληρη αγκαλιά. Ο Ιησούς Χριστός επαρκεί για όλες μου τις ανάγκες. Ας μην αναβάλω να προστρέξω στην πηγή της αφθονίας Του. Εξάλλου, ο αγαπημένος μας παρομοιάζεται με «δεμάτι» και λόγω της ποικιλίας που κλείνει μέσα Του. Γιατί στον Ιησού δεν υπάρχει μόνο το ένα πράγμα που χρειαζόμαστε αλλά «εν αυτώ κατοικεί όλον το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς» (Κολοσ. 2:9). Το καθετί που χρειαζόμαστε βρίσκεται σ’ Αυτόν. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τον Ιησού στις διάφορες ιδιότητές Του και θα δούμε εκεί μια θαυμαστή ποικιλία: Προφήτης, Αρχιερέας, Βασιλιάς, Νυμφίος, Φίλος, Ποιμένας. Ας Τον σκεφτούμε στο θάνατο, στη ζωή Του, στην Ανάσταση, στην Ανάληψη, στη Δεύτερη Παρουσία Του. Ας Τον δούμε σαν την προσωποποίηση της αρετής, της καλοσύνης, του θάρρους, της αυταπάρνησης, της αγάπης, της πιστότητας, της αλήθειας, της δικαιοσύνης. Σε όλα είναι μια αγκαλιά 44 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


του C. H. Spurgeon Μετάφραση από τα αγγλικά: Γιούλικα Κ. Masry * Όσοι επιθυμείτε να διαβάσετε κείμενα ή μεταφράσεις της Γιούλικας Κ. Masry μπορείτε να επισκεφτείτε το λινκ https://www.nikites.eu/category/ gioulikakotsovolou/

o

Ω, Κύριε της Ζωής μας

o

πολύτιμων θησαυρών, είναι ένα «δεμάτι σμύρνης» κατάλληλο για να συντηρεί. Όχι σκόρπια σμύρνα σε ματσάκι για να αποθηκευτεί κάπου παράμερα. Πρέπει να Τον εκτιμούμε σαν τον πολυτιμότερο θησαυρό μας, να υπολογίζουμε τα λόγια και τις εντολές Του, να κρατάμε τις σκέψεις μας για Κείνον και τη γνώση του Προσώπου Του σε καλοφυλαγμένο και ασφαλές μέρος, μη τυχόν κι ο Εχθρός της ψυχής, ο σατανάς, μας κλέψει κάτι απ’ αυτά. Επίσης ο Ιησούς Χριστός είναι «ένα δεμάτι σμύρνα» για την ιδιαιτερότητά Του. Η εικόνα που μάς δίνει το «δεμάτιον σμύρνης» είναι μια εικόνα διαφοροποιημένης, ιδιαίτερης Χάρης. Πριν από τη Δημιουργία του κόσμου είχε ξεχωριστεί για τους δικούς Του και αναδίδει το άρωμά Του μόνο σ’ εκείνους που γνωρίζουν πώς να εισέλθουν σε κοινωνία μαζί Του, να έχουν μια στενή επαφή μαζί Του. Ω, ευλογημένοι πιστοί, τους οποίους ο Κύριος Ιησούς έχει κάνει μέτοχους των μυστικών Του και για τους οποίους ξεχωρίζει τον εαυτό Του. Ω, διαλεχτοί και ευτυχισμένοι εσείς που μπορείτε να πείτε: «Δεμάτιον σμύρνης είναι εις εμέ ο αγαπητός μου»! nnn

Κύριε της ζωής μας, μέσ’ απ’ τα έτη που κυλούν στο χρόνο Εσένα εμπιστευόμαστε. Όλο το παρελθόν μας μ’ ελπίδα και με φόβο απ’ το χέρι Σου κρατιόμαστε. Στην κάθε νέα μέρα που η αυγή το πέπλο ανασηκώνει τα ελέη Σου γευόμαστε σειρά που δεν τελειώνει. Κύριε του χτες, οι μέρες μας στα χέρια Σου -Συ οίδας. Μαζί μας μείνε. Με πίστη στης επαγγελίας τη γη, τη χώρα της ελπίδας, ο Οδηγός μας γίνε. Με Σένα να ελεείς το σκότος φως φαντάζει, της πίστης η ελπίδα μας όραση μοιάζει. Κύριε των χρόνων των μελλοντικών, μέσ’ απ’ αγνώστους δρόμους Εσένα ακολουθούμε. Όταν γενναίοι νιώθουμε και δυνατοί, μη μας αφήνεις μόνους, σε Σένα θα κρυφτούμε. Γίνε για μας στο βίο μας ο Άρτος της ημέρας κι Οίκος καρδιάς μας αληθής σαν έρθουμε αντιπέρα. Στίχοι του Hugh T. Kerr (1916) για τον αμερικανικό ύμνο GOD OF OUR LIFE Μετάφραση-Διασκευή: Γιούλικα Κ. Masry © 2003

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 45


Πόσο γνωρίζουμε τον Εαυτό μας; A΄ ΜΕΡΟΣ

46 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


O

ι αρχαίοι μας πρόγονοι, για τους σκολο να απαντηθούν με βάση κάποια οποίους συχνά καυχόμαστε και μά- αξιόπιστα επιχειρήματα. Ας δούμε μερικά, λιστα κάποιοι εξοργίζονται επειδή τα πιο απλά ίσως, από αυτά, τα φυσικά, τα κάποιοι άλλοι αυθαίρετα και χωρίς να δια- σωματικά μας χαρακτηριστικά και οι ικαθέτουν ιστορικά δεδομένα προσπαθούν να νότητες που μας παρέχουν αυτά. οικειοποιηθούν τη λαμπρή αυτή κληρονομιά μας, μάς έχουν κληροδοτήσει εκτός των Σωματικά χαρακτηριστικά άλλων μερικά γνωμικά που εμπεριέχουν και οι ικανότητές μας μεγάλες αλήθειες, όπως το «γνώθι σεαυτόν», το «γηράσκω αεί διδασκόμενος», το: «τα Από την αρχή ακόμη της ζωής μας, αναγκαζόμαστε να συνεργαστούμε ειρηνικά και αγαθά κόποις κτώνται» και άλλα. Το ερώτημα είναι: Πόσοι από μας γνω- αρμονικά ή να ανταγωνιστούμε διεκδικητικά ρίζουμε τον εαυτό μας και σε τι βαθμό; και όχι σπάνια επιθετικά με τα άτομα του Ποια εικόνα έχουμε σε σχέση: Πρώτον, με περιβάλλοντός μας για διάφορους λόγους τα φυσικά, τα σωματικά χαρακτηριστικά και επιδιώξεις, όπως για παράδειγμα: Πώς μας, τα ταλέντα και τις έμφυτες ικανότητές θα γίνει αισθητή η παρουσία μας στο οικομας; Δεύτερον, σε σχέση με τα συναισθήματά γενειακό περιβάλλον μας, πώς θα γίνει μας και τις συναισθηματικές αντιδράσεις αποδεκτή η οντότητά μας; Πώς θα επιβάμας απέναντι σε ποικίλα ερεθίσματα της λουμε το εγώ μας στους άλλους, τη στιγμή καθημερινής ζωής; Πώς βιώνουμε, για που η έμφυτη τάση ανταρσίας που έχουμε παράδειγμα, μια ευχάριστη εξέλιξη στις κληρονομήσει από τους γονείς μας μάς υποθέσεις μας και πώς αντιδρούμε μπροστά ωθεί να αμφισβητούμε την εξουσία των σε μια μεγάλη αποτυχία; Τρίτον, τι εικόνα άλλων, από τους οποίους όμως εξαρτόμαστε έχουμε σε σχέση με τις νοητικές μας ικα- σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό; Από την άλλη νότητες; Πόσο αυτή ανταποκρίνεται στην πλευρά το ερώτημα είναι: Πώς μας χειρίπραγματικότητα; Τέταρτον, ποια εικόνα ζονται οι άλλοι, γονείς, αδέλφια, φίλοι ή έχουμε σε σχέση με την πνευματική μας συμμαθητές; Με τρόπο που ενισχύει την κατάσταση, τα πνευματικά χαρακτηριστικά αυτοεκτίμησή μας ή με τρόπο που έχει μας, τον καρπό του Αγίου Πνεύματος, τα τάση την ισοπέδωσή μας; χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του Η καθημερινή συνεργασία, ο συναγωΚυρίου μας Ιησού Χριστού, που ως πιστοί νισμός και πιο συχνά ο ανταγωνισμός με Του ακόλουθοι επιθυμούμε να αποκτή- τα αδέλφια μας (εφόσον υπάρχουν), με σουμε; τους φίλους και στη συνέχεια με τους συμΠολλά τα ερωτηματικά που δημιουρ- μαθητές στο Δημοτικό, Γυμνάσιο ή Λύκειο, γούνται στη σκέψη μας καθώς φέρνουμε διαμορφώνει μέσα μας μια εικόνα ικανοαυτό το θέμα στην επιφάνεια, τήτων ή αδυναμιών, πλεονεμερικά είναι απλά, τα περισκτημάτων ή μειονεκτημάτων Του Δρ ΑΝΑΝΙΑ σότερα όμως είναι σύνθετα μας. ΚΑΒΑΚΑ και γι’ αυτό είναι πολύ δύΤο ερώτημα είναι: Πόσο Νευρολόγου-Ψυχίατρου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 47


αυτή είναι σωστή; Σε τι βαθμό αυτή ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα; Απάντηση σε αυτό είναι νομίζω δύσκολο να δοθεί για πολλούς λόγους, μερικοί από τους οποίους θα γίνουν κατανοητοί από αυτά που θα αναφερθούν στη συνέχεια.

Πώς είμαστε ή πώς βλέπουμε τον εαυτό μας; Επειδή ζούμε καθημερινά δίπλα σε άλλους ανθρώπους συγκρίνουμε συνέχεια τον εαυτό μας με αυτούς. Το λάθος μας μάλιστα είναι ότι εκτιμούμε πολύ αυτά που οι άλλοι έχουν και τα οποία λείπουν από μας, ενώ υποτιμούμε αυτά που εμείς έχουμε και στερούνται οι άλλοι. Ένας νέος, για παράδειγμα, που είναι κοντού αναστήματος σε σύγκριση με την πλειονότητα των νέων του περιβάλλοντός του, μπορεί να νιώθει άβολα κοντά στους άλλους, ενώ ένας υψηλού αναστήματος, που τον θαυμάζουν οι συνομήλικοί του, να δυσανασχετεί για τα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει στην καθημερινότητα (επιλογή ρουχισμού, λεπτών χειρισμών με τα δάκτυλά του κλπ), εκτός κι αν έχει πολύ καλές αποδόσεις στο μπάσκετ. Ένας ξανθός νέος μπορεί να νιώθει άβολα σε μια τάξη Σχολείου όπου όλα τα παιδιά είναι μελαχρινά, όπως το ίδιο μπορεί να νιώθει ένα παιδί με σκούρο χρώμα δέρματος. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη προσπάθεια, κάτι πολύ καλό, να καταπολεμηθεί το μπούλινγκ, όπως έχει ονομαστεί ο λεκτικός, σωματικός και ψυχολογικός εκφοβισμός, η ειρωνεία, κακοποίηση ή εκμετάλλευση ενός παιδιού ή ενός μεγάλου από άλλο παιδί ή από ομάδα άλλων ατόμων. 48 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Η προσπάθεια είναι πολύ καλή και πρέπει κατά τη γνώμη μου όχι μόνο να συνεχιστεί, αλλά να ενταθεί, αλλιώς υπάρχει κίνδυνος το μπούλινγκ να ξαναφουντώσει. Ας μη ξεχνάμε ότι τα παιδιά έχουν την ίδια αμαρτωλή φύση που έχουμε κληρονομήσει κι εμείς οι μεγάλοι. Γι’ αυτό είναι πολύ σκληρά απέναντι σε αυτούς που δεν τους συμπαθούν ή σε αυτούς που πιστεύουν ότι τους έχουν αδικήσει, όπως ακριβώς συμβαίνει και με μας τους μεγάλους. Γι’ αυτό το λόγο δεν καταπολεμάται εύκολα αυτό το φαινόμενο. Πριν από αρκετό καιρό είχαμε επισκεφθεί, μαζί με κάποιους άλλους φίλους μας, μια παιδική κατασκήνωση και επειδή υπήρχαν μερικά παιδιά με σκούρο χρώμα δέρματος, ρώτησα τον υπεύθυνο αν είχαν εκδηλώσεις ρατσιστικής μορφής. Μας είπε ότι είχαν προετοιμάσει το έδαφος κατάλληλα, με σχετικές ομιλίες και οδηγίες και γι’ αυτό δεν είχαν τέτοια φαινόμενα. Λίγη ώρα αργότερα όμως και ενώ βρισκόμασταν ακόμη στην ίδια κατασκήνωση και δίπλα μας στέκονταν και συζητούσαν μεταξύ τους, δύο παιδάκια ηλικίας δέκα περίπου ετών, έτυχε να περάσει από εκεί ένα παιδί από αυτά και αμέσως το ένα από τα δύο παιδιά εκστόμισε μια πολύ άσχημη, ρατσιστικού περιεχομένου, φράση εναντίον του παιδιού αυτού. Το ερώτημα είναι πώς αντιμετωπίζουν ή πώς πρέπει να αντιμετωπίσουν την κατάσταση αυτή τα ίδια τα παιδιά, που γίνονται στόχος ειρωνείας, εκφοβισμού ή εκμετάλλευσης ή που νιώθουν μειονεκτικά απέναντι στα άλλα παιδιά; Με το πρόβλημα αυτό θα ασχοληθούμε στο επόμενο τεύχος... Η συνέχεια στο επόμενο...

nnn


Από τον Επιούσιο Άρτο...

Ο ΕΠΙΟΥΣΙΟΣ ΑΡΤΟΣ είναι ένα πολύτιμο, καθημερινό, πνευματικό βοήθημα για τον άνθρωπο του σήμερα... Mια τριμηνιαία έκδοση που δε θα πρέπει να λείπει από κανένα χριστιανικό σπίτι. Ετήσια συνδρομή Ελλάδα: 12 € Για νέες συνδρομές: τηλ. 210.4834214 Αμερική: 25 $ Υπ. Ευρώπη: Υπ. Χώρες:

15 € 16 €

* Από το τεύχος του Επιουσίου Άρτου 1-3/2019


Γυναικείες Πινελιές Με τη φωνή της σκέψης μου...

Αιωνιότητα Π

Της ΡΙΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ

ροσπαθώ με την περιορισμένη και πεπερασμένη δυνατότητα του μυαλού μου να συλλάβω την έννοια της αιωνιότητας, αλλά βεβαίως δεν τα καταφέρνω. Τεντώνω το σχοινί της σκέψης μου, τόσο που να μη σπάσει κιόλας, αλλά δεν φτάνει να αγγίξει στο ελάχιστο την πραγματική της διάσταση. Είναι σα να προσπαθεί κάποιος να έχει ολοκληρωμένη εικόνα του σύμπαντος με αστέρια, γαλαξίες, πλανήτες... Άδικος κόπος. Έτσι λοιπόν διαπιστώνω την μικρότητά μου μπροστά στην αιωνιότητα. Πόσο λίγα και περιορισμένα είναι τα χρόνια μου στη γη, έστω κι αν ο Θεός επιτρέψει να ζήσω ως τα βαθιά γεράματα, που ίσως δεν είναι και το καλύτερο. Τολμώ να σκεφτώ το πώς ο Θεός αντιλαμβάνεται το χρόνο. Με την ιδιότητα της απόλυτης κυριαρχίας του, δεν περιορίζεται μέσα στα όριά του. «Μια μέρα ως χίλια έτη και χίλια έτη ως ημέρα μία». Η αντίληψη του χρόνου είναι ανθρώπινη υπόθεση. Καθώς λοιπόν τα σκέπτομαι όλα αυτά και άλλα πολλά, αυτόματα μετράω τη σημασία των γεγονότων που μας συμβαίνουν στην καθημερινότητα. Πόσο μικρά φαντάζουν στα μάτια μου! Είναι σαν κόκκοι άμμου στην απεραντοσύνη μιας τεράστιας αμμουδιάς. Τι αξία έχει ένας κόκκος; Όμως αναλώνουμε τη ζωή μας μέσα σ’ αυτά. Αφήνουμε να μας επηρεάσουν τόσο που ιδιαίτερα στα δύσκολα απογοητευόμαστε, θλιβόμαστε και φτάνει να γίνεται ψυχοφθόρο για μας και το περιβάλλον μας. Φτάνουμε σε αδιέξοδα. Λύσεις δεν δίνονται και μας βρίσκουν οι δοκιμασίες αδύναμους και ανώριμους στην αντιμετώπισή τους. Περνάει ο χρόνος από δίπλα μας αδιάφορα κι αυτά συνεχίζουν να μένουν. Καταστάσεις πιεστικές που προκαλούν πόνο, ανασφάλειες και φόβους για το μέλλον.


Ίσως σκεφτεί κάποιος αυτή είναι η πραγματικότητα κι εσύ φιλοσοφείς... Είναι όμως πώς την βλέπει κανείς. Αυτό που ζούμε τώρα είναι εικονική πραγματικότητα... Όλα αυτά τι είναι μπροστά σε μια αιωνιότητα; Μικρά ψεγάδια, αμελητέα ποσότητα, συγκριτικά με αυτό που μας έχει ετοιμάσει ο Θεός να γευτούμε. Όταν ταξιδεύω με το αεροπλάνο μου αρέσει πολύ. Είμαι ψηλά, πάνω από πόλεις, βουνά, ποτάμια λίμνες. Τα βλέπω όλα «αφ’ υψηλού». Πάνω από τα σύννεφα νοιώθω ένα δέος πως θ’ αγγίξω ουρανό... Πόσο ασήμαντα και μικρά φαίνονται όλα από ψηλά! Ναι, να είμαι μέσα στην πραγματικότητα αλλά και έξω απ’ αυτήν βασιζόμενη στον Αιώνιο Λόγο του Θεού που μου υπόσχεται ότι θα είναι δίπλα μου και θα σηκώνει μαζί μου το οποιοδήποτε φορτίο. Άλλωστε μέσα από ό,τι επιτρέπει στη ζωή μας, έχει σκοπό να μας κάνει πιο δυνατούς, πιο σοφούς, πιο άγιους εάν το χειριστούμε με τη δυνατότητα και τον τρόπο που μας δίνει το Άγιο Πνεύμα. Πολύ όμορφα αναφέρεται ο απ. Παύλος στην Β΄ Κορ. 4:18 «Μια κι εμείς δεν αποβλέπουμε σ’ αυτά που φαίνονται, αλλά σ’ αυτά που δε φαίνονται, γιατί αυτά που φαίνονται είναι πρόσκαιρα, ενώ αυτά που δε φαίνονται είναι αιώνια». Ας βιώνουμε το σήμερα με την ελπίδα της αιωνιότητας. Μια ευχή που η υλοποίησή της εξαρτάται μόνο από το δικό μας «θέλω». Είναι το βήμα της παράδοσής μας σε ένα Θεό που είναι δυνατός, πιστός και αληθινός, όσο αληθινή είναι και η αιωνιότητα που περιμένει να ζήσουμε μαζί του. Τι μεγαλύτερο απ’ αυτό θα μπορούσε κανείς να επιθυμίσει; nnn ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 51


ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ

τα παιδιά

Τελικά επικοινωνώ

Μ

α δεν μπορώ να επικοινωνήσω με τον Νάθαν, παρόλο που είμαστε συγγενείς. Στην πραγματικότητα ο Νάθαν είναι πολύ στενός συγγενής μου. Είμαστε αδέλφια. Και μάλιστα δίδυμα αδέλφια. Ο Νάθαν γεννήθηκε ακριβώς 3 λεπτά και 34 δεύτερα πριν εμφανιστώ εγώ στο σκηνικό και δε χάνει ευκαιρία να με συστήνει σε όλους σαν τον μικρό του αδελφό. Κι αυτό γιατί ο Νάθαν είναι τελείως αντιπαθητικός. Κι εδώ που τα λέμε, ποιος θα

52 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

ήθελε να έχει σχέση με κάποιον σαν αυτόν; Όχι πάντως εγώ! «Τελικά, Λουκά, τι κάνει η ομάδα των ειδικών της πληροφορικής;» με ρώτησε ειρωνικά ο Νάθαν την ώρα που ετοιμαζόμασταν να πάμε στο σχολείο. «Ασχολείστε ακόμα με τουβλάκια Λέγκο;» «Πόσες φορές θα σου το πω;» του φώναξα. «Δεν παίζουμε με τα Λέγκο. Τα χρησιμοποιούμε για το διαγωνισμό»


Είμαι μέλος της ομάδας ρομποτικής του σχολείου μου, και τον καιρό αυτό ετοιμαζόμαστε να πάρουμε μέρος στον περιφερειακό διαγωνισμό. Και είναι κάτι πολύ σημαντικό για μας γιατί για να φτάσουμε σ’ αυτό το σημείο νικήσαμε στο διαγωνισμό του Δήμου μας καθώς και άλλων όμορων Δήμων. «Και τι το σπουδαίο έχει να ασχολείσαι με τουβλάκια Λουκά; Ή με αρκουδάκια;» μου είπε χαμογελώντας ειρωνικά ο Νάθαν. «Θα τα χρησιμοποιήσεις κι αυτά;» Ο δίδυμος αδελφός μου νομίζει ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο διασκεδαστικό από το να ειρωνεύεται εμένα και τους φίλους μου επειδή τυχαίνει να μην μας αρέσουν τα ίδια πράγματα μ’ εκείνον και τους φίλους του. Αυτοί έχουν τρέλα με τον αθλητισμό. Τους αρέσει να παίζουν μπέιζμπολ, ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Και ο Νάθαν είναι υπεραθλητής μ’ ένα σωρό μετάλλια και βραβεία που το αποδεικνύουν. Ευτυχώς που η μαμά μου κάποια στιγμή κατάλαβε ότι ο Νάθαν κι εγώ δεν έχουμε και πολλά κοινά στοιχεία κι έτσι σταμάτησε να μας ντύνει και τους δυο με τα ίδια εκείνα ρούχα. Κι ευτυχώς που έχω γύρω μου

καλύτερους ανθρώπους από τον αδελφό μου με τους οποίους μπορώ να επικοινωνώ και να κάνω παρέα... γιατί εδώ που τα λέμε... μου αξίζει κάτι καλύτερο! «Ξέχασες το τσαντάκι σου» μου είπε ο Νάθαν, χτυπώντας μου τον αγκώνα καθώς κατεβαίναμε τις σκάλες για να φάμε πρωινό. Κοίταξα τον αδελφό μου, δεν είχα όμως διάθεση να του απαντήσω. Θα τα πω όλα την ώρα που τρώμε πρωινό για να πω στη μαμά πόσο αντιπαθητικό άτομο είναι ο αδελφός μου. Όμως η μαμά δεν είχε διάθεση να ακούσει τα παράπονά μου. Αντίθετα φαινόταν πολύ στεναχωρημένη. Κάτι που το πρόσεξε ακόμα και ο Νάθαν. «Μαμά, όλα καλά;» τη ρώτησε. «Όλα καλά;» ακού στηκα κι εγώ σαν ηχώ. «Θα τα πούμε το βράδυ στο φαγητό παιδιά» μας απάντησε η μαμά. «Όταν γυρίσει και ο πατέρας σας στο σπίτι. Τώρα φάτε το πρωινό σας». «Τι λες να συμβαίνει Λουκά;» ρώτησε ο Νάθαν καθώς προχωρούσαμε προς το λεωφορείο.

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 53


«Δεν έχω ιδέα», απάντησα. «Πρέπει όμως να είναι κάτι πολύ σοβαρό». Περίμενα να πετάξει καμιά εξυπνάδα ο Νάθαν, όμως δεν το έκανε. Απλά κουνούσε το κεφάλι του. Φαινόταν όσο μπερδεμένος και προβληματισμένος ήμουν κι εγώ. Τελικά, ο αδελφός μου κι εγώ είχαμε κάτι κοινό. Επικοινωνούσαμε σε ένα σημείο!

η μαμά μου ή ο μπαμπάς μου, ένας από

Στην τάξη μέσα προσπαθούσα να συγκεντρωθώ, όμως μου ήταν αδύνατο. Ήμουν τόσο απορροφημένος από τις ανησυχίες μου για τους γονείς μου που όταν ο κύριος Γιάννης με ρώτησε ποια είναι η πρωτεύουσα της Βιρτζίνια, εγώ τον χάζευα λες και δεν είχα ποτέ ξανακούσει ούτε για το Ρίτσμοντ, ούτε για τη Βιρτζίνια!

επειδή ακριβώς είναι κι εκείνος γονιός.

«Γη καλεί Λουκά. Γη καλεί Λουκά», είπε ο κ. Γιάννης χαμογελώντας.

θα ήταν κάτι ευχάριστο. Αντιθέτως, θα

«Αα-χμ-ααα... τι είπατε;» τραύλισα και το πρόσωπό μου κοκκίνησε κι έκαιγε σαν φωτιά. Ο κ. Γιάννης είναι μεν ο δάσκαλος της γεωγραφίας μου, όμως είναι και ο σύμβουλος της ομάδας ρομποτικής, κι έτσι με ξέρει αρκετά καλά. Κι ένα από τα πράγματα που ξέρει σίγουρα είναι ότι έχω γεννηθεί στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια. Γι’ αυτόν το λόγο μου ζήτησε να μείνω στο τέλος για να μου μιλήσει.

τους δυο τέλος πάντων, πεθαίνει» είπα. «Τι λες Λουκά», απάντησε ο κ. Γιάννης. «Γιατί το λες αυτό;» Τότε είπα στον κ. Γιάννη αυτό που συνέβη το πρωί και τότε εκείνος μου είπε, να ηρεμήσω επειδή οι γονείς μπορεί να έχουν στεναχώριες για πολλά και διάφορα πράγματα. Το ήξερε αυτό Μου είπε ακόμα να μη βιάζομαι να βγάζω συμπεράσματα και να μη βάζω την άμαξα πριν από το άλογο! Και σ’ αυτήν την περίπτωση εγώ είχα βγάλει το χειρότερο συμπέρασμα. Ίσως και να είχε δίκιο τελικά, όμως εγώ ήξερα πως ό,τι κι αν ήταν αυτό που ήθελαν να μας πουν οι γονείς μας δεν έπρεπε να είναι κάτι πολύ δυσάρεστο. Στη διαδρομή για το σπίτι ο Νάθαν ήρθε και κάθισε δίπλα μου, κάτι που δεν συνέβαινε ποτέ. Με ρώτησε αν ανησυχούσα όσο κι εκείνος. Εγώ του είπα όλα όσα μου είπε ο κ. Γιάννης. Ήταν παράξενο που ο Νάθαν δεν έκανε πλάκα ούτε για τον κ. Γιάννη, ούτε και για την ομάδα ρομποτικής. Δεν είπε τίποτα, απλά με άκουγε. Όταν τελικά καθίσαμε στο τραπέζι το βράδυ, ο Νάθαν κρατούσε την ανάσα του από

«Λουκά, τι συμβαίνει αγόρι μου, υπάρχει κάποιο πρόβλημα;»

την αγωνία. Όπως ακριβώς κι εγώ.

Όσο και να μη ήθελα να μιλάω στους άλλους για τα προβλήματα της οικογένειάς μου, δεν μπορούσα να μην ανοιχτώ στο δάσκαλό μου. «Κύριε Γιάννη, νομίζω ότι

μας να αρχίσουμε να σφίγγουμε τα ζωνάρια

54 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

«Παιδιά», είπε ο μπαμπάς, «πρέπει όλοι μας. Θα κόψουν κάποιες ώρες από τη δουλειά μου κι έτσι θα κόψουν και μέρος του μισθού μου».


«Θέλεις να πεις ότι η μαμά κι εσύ δεν παίρνετε διαζύγιο;» Ο Νάθαν έβγαλε έναν βαθύ αναστεναγμό ανακούφισης και χαμογέλασε πλατιά. «Τι είπες;» Ο μπαμπάς μας κοίταξε σαστισμένος. «Τι σας κάνει να φαντάζεστε κάτι τέτοιο;» «Ούτε πεθαίνει κάποιος από σας;» «Λουκά! Τι στο καλό σε κάνει να σκέφτεσαι κάτι τέτοιο;» φώναξε η μαμά κουνώντας το κεφάλι της. «Φαίνεται πως ο Νάθαν κι εγώ κάναμε τα χειρότερα σενάρια για το τι θα μπορούσε να συμβεί στην οικογένειά μας» είπα εγώ. «Έτσι δεν είναι Νάθαν;» «Όπως τα λες είναι αδελφέ μου», απάντησε ο Νάθαν έχοντας ακόμα εκείνο το πλατύ χαμόγελο.

«Καταλαβαίνετε βέβαια ότι αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να κόψουμε κάποια πράγματα που κάνουμε, όπως ακόμα και τις καλοκαιρινές μας διακοπές στη θάλασσα» είπε ο μπαμπάς. «Και ποιος νοιάζεται για διακοπές;» φώναξε ο Νάθαν. «Αυτό που έχει σημασία είναι ότι θα είμαστε όλοι μαζί». Και ύστερα από όλες εκείνες τις απαίσιες υποθέσεις που γύριζαν στο κεφάλι μου νωρίτερα σήμερα, ανακάλυψα πως μπορούσα τελικά να επικοινωνώ με τον Νάθαν. Αυτή τη φορά ένοιωθα ακριβώς όπως ένοιωθε κι εκείνος! nnn

Της Renee Riede Μετ.: Φρίντα Τσίνογλου-Λαμπριανίδου

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 | 55


Από τη Θεσσαλονίκη με αγάπη... Η ζωή δεν φυλακίζεται Είναι πολλές οι φορές που πηγαίνω στο χωριό μου, αλλά πολύ λίγες με διανυκτέρευση. Σε μια από αυτές τις πολύ λίγες αποφάσισα να ξυπνήσω πρωί-πρωί, όπως έκανα όταν ήμουν παιδί και ζούσα εκεί, για να δω την αυγή. Τότε που ζούσαμε χωρίς φόβο. Σηκώθηκα πολύ πρωί κι ανηφόρισα στο λόγο του Άι-Γιώργη που ήταν στον άλλο μαχαλά. Λίγους κυνηγούς, κάποιους αγρότες και δύο τρεις βοσκούς συνάντησα σ’ όλη τη διαδρομή. Στάθηκα με ευλάβεια και περίμενα να προβάλει το πρώτο φως. Γι’ αυτό είχα ξυπνήσει μες τη νύχτα. Να συναντήσω την αυγή. Σε λίγο η πρώτη ακτίνα άρχισε να ξεπροβάλλει. Άνοιγε η πόρτα της καινούριας μέρας μ’ ένα γαλαζοχρυσοκόκκινο φως. Εκείνη τη στιγμή που κανένα ρολόι δεν μπορεί να μετρήσει, απλώθηκε μια απίστευτη, μυστηριακή σιωπή σ’ όλη την κτίση. Όλα σταμάτησαν από σεβασμό στη μέρα που ξεκινούσε, στη ζωή που άρχιζε. Ζούσα την απόλυτη σιωπή. Την παρουσία του Θεού. Το θαύμα της δημιουργίας. «Τότε είπε ο Θεός: “Να γίνει φως” κι έγινε φως» (Γένεση 1:3-4) Αν δεν ξύπνησες ένα πρωί, την ώρα της αυγής, τη στιγμή που χαράζει, όχι για να πας στη δουλειά, αλλά για να βιώσεις την αλήθεια, την ομορφιά, τη ζωή, έχεις χάσει ίσως μια από τις πιο πνευματικές εμπειρίες της ζωής σου. Τη στιγμή που το σκοτάδι της νύχτας εναλλάσσεται με το πρώτο φως του ήλιου. Εκείνο το κλάσμα του δευτερολέπτου που ο άνεμος, το φεγγάρι, ο ήλιος, το φως, το σκοτάδι, τα άστρα, οι πλανήτες, τα ζώα, τα πάντα ησυχάζουν, σταματούν μπροστά στο μυστήριο της ζωής. Φίλε μου κι αδελφέ μου, δεν κουράστηκες μέσα στα μη και τα πρέπει; Σου κρύβουν την αλήθεια και την ομορφιά της ζωής. Οι ενοχές, οι τύψεις, οι νόμοι, οι κανόνες που σε φορτώνουν, διώχνουν τη χαρά και κρυώνουν την ψυχή σου. Η ζωή όμως δεν φυλακίζεται. Σε κλουβιά και γυάλες Θεό δεν συναντάς. Πάρε στα χέρια σου, επιτέλους, την Αγία Γραφή και γνώρισέ Τον μέσα σ’ αυτήν. Άφησέ Τον να σου αποκαλυφθεί μέσα από την ομορφιά της δημιουργίας Του. Ζήσε! Ο Θεός είναι ζωή και τον συναντάς μόνον όταν ζεις αληθινά. Μια φορά μας δόθηκε η ζωή, δεν θα υπάρξουμε ξανά μ’ αυτή τη μορφή ποτέ, λοιπόν ας μην τη σκοτώνουμε. «Τότε ο Ιησούς είπε: “Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή. Εκείνος που πιστεύει σ’ εμένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει και καθένας που ζει κι εμπιστεύεται σ’ εμένα δε θα πεθάνει ποτέ”» (Ιωάν. 11:25-26). Το φως για άλλη μια μέρα ειρηνικά κυριάρχησε. Πήρα το δρόμο της επιστροφής. Από το λόφο του Άι-Γιώργη που βρίσκεται στους πρόποδες του Μπέλλες, απέναντι από το βουνό Κρούσια κι αριστερά βλέπεις τη λίμνη της Κερκίνης και δεξιά τη λίμνη της Δοϊράνης, κατηφόριζα προς το χωριό μου τα Άνω Πορρόια... Καλή κι ευλογημένη χρονιά! nnn Του ΑΝΕΣΤΗ ΠΕΤΑΛΙΔΗ

56 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


Ερμηνευτικά σχόλια ΣΤΗΝ

ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

• •

• • • • • •

Β΄ ΕΚΔΟΣΗ

Πόσο ξέρουμε τι λέει η Αγία Γραφή;

Μπορεί από μια καλή μετάφραση να καταλαβαίνουμε το νόημα των εδαφίων της, αλλά, είμαστε σίγουροι ότι καταλαβαίνουμε τι ακριβώς εννοεί; Τι σημαίνουν οι «Παραβολές της Βασιλείας»; Ποιες είναι οι 10 Παρθένες της παραβολής του Χριστού; Ποιοι είναι αυτοί που φώναζαν «Κύριε, Κύριε» και ο Κύριος τούς απάντησε ότι ποτέ δεν τους γνώρισε; Ποιο είναι το μεγάλο δέντρο που φύτρωσε από ένα σιναπόσπορο; Για ποιους είπε ο Χριστός αρχικά την Επί του Όρους Ομιλία; Ποιο είναι το νόημα της Νηστείας;

Α

υτά και άλλα πολλά ερμηνευτικά, εγκυκλοπαιδικά, ηθικά, ακόμα και εσχατολογικά θέματα παρουσιάζει, αναλύει και προσπαθεί να διευκρινίσει αυτό εδώ το βιβλίο. Το έργο αυτό δεν είναι μόνο για θεολόγους αλλά και για τον απλό πιστό χριστιανό, που θέλει να εμβαθύνει περισσότερο στη μελέτη της Αγίας Γραφής. Γραμμένο με πολλή αγάπη από έναν αφιερωμένο άνθρωπο του Θεού, τον William MacDonald, έχει επίσης να δώσει πολλά μηνύματα για την πνευματική πρόοδο του πιστού, μέσα στις διάφορες περιστάσεις της ζωής.

_______________________________________________ Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με οποιαδήποτε μετάφραση της Βίβλου. Περιλαμβάνει: •

• • • •

χάρτες, σχεδιαγράμματα, εισαγωγές και ιστορικά στοιχεία για κάθε βιβλίο της Αγίας Γραφής Ένθετα μικρά άρθρα για βασικά θέματα της Βίβλου Γνώμες και σχόλια και άλλων επιφανών ερμηνευτών Εξηγητικό πίνακα ονομάτων και τόπων της Βίβλου Πλούσια βιβλιογραφία

Είναι ένα σπουδαίο βοήθημα για όλη την οικογένεια! • σελ.: 1.536 • διάστ.: 17x24 • μαλακό εξώφυλλο

30€

BΡΕΙΤΕ ΤΟ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ «Ο ΛΟΓΟΣ» Aθήνα: Eμμ. Mπενάκη 28, 210.3823495 Θεσσαλονίκη: Εθν. Αμύνης 42, 2310.232210 Πάτρα: Κορίνθου 199, 2610.224197 Λάρισα: Δευκαλίωνος 2, 2410.232594 Βόλος: Σωκράτους 23, 24210.35801 Aλβανία: Sarande Libraria, «O LOGOS», 00355.692585746


P

SS PO RE

Χ+5 ES

S

T

ΠΛΗΡΩΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ ____________________________ Ταχ. Γραφείο ΚΕΜΠ KΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ____________________________ Αρ. Αδείας 013943

ST

του Ευαγγελίου

ENTYΠO KΛEIΣTO • AP. AΔEIAΣ 1841 ΚΕΜΠΑ MHNIAIO XPIΣTIANIKO ΠEPIOΔIKO Γ. ΣOYPH 14, 185 47 ΠEIPAIAΣ

PR

Η ΦΩΝΗ

S PO

• ΚΕΙΜΕΝΑ: DAVID R. HELM • ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: GAIL SCHOONMAKER

Το βιβλίο αυτό, μέσα από πολύχρωμες εικόνες, σε ταξιδεύει στις ιστορίες της Βίβλου. Στις σελίδες του θα δεις τη μεγάλη εικόνα της αγάπης του Θεού για σένα. Η Βίβλος είναι ένα μεγάλο βιβλίο που μιλά για έναν μεγάλο Θεό που μένει πιστός σε μια σπουδαία υπόσχεση!

Σε όλους αρέσει μια καλή ιστορία – ειδικά στα παιδιά! Αυτό όμως που συχνά ξεχνάμε είναι ότι η Βίβλος δεν είναι απλώς μια συλλογή από πολύ καλές ιστορίες. Είναι η αληθινή ιστορία της αγάπης του Θεού για τον κόσμο. Η Μεγάλη Εικόνα: Η Ιστορία της Βίβλου παρουσιάζει αυτή τη απίστευτα αληθινή ιστορία. Απλά λόγια και εντυπωσιακές εικόνες αποκαλύπτουν βήμα βήμα την ιστορία του Λόγου του Θεού από τη Γένεση μέχρι την Αποκάλυψη. Ανακαλύψτε την ιστορία ενός Θεού που κρατάει τη σπουδαία του υπόσχεση σε μια συναρπαστική αφήγηση για όλες τις ηλικίες. • σελίδες: 454 • 23,5x23 εκ. • σκληρόδετο

20€

* για παιδιά ηλικίας 2-7 ετών

Για παραγγελίες > www.ologos.gr ή 210.6626835 και στα βιβλιοπωλεία μας: Αθήνα: Εμμ. Μπενάκη 28 106 78 % 210-3823495

Θεσσαλονίκη: Εθν. Αμύνης 42 546 21 % 2310-232210

Πάτρα: Κορίνθου 199 262 23 % 2610-224197

Λάρισα: Δευκαλίωνος 2 412 22 % 2410-232594

Βόλος: Σωκράτους 23 382 21 % 24210-35801

Αλβανία: Sarande Libraria «O LOGOS» % 00355.692585746

ΦΩΝΗ 01.2019  

ΦΩΝΗ 01.2019  

Profile for ologos
Advertisement