Issuu on Google+

ΑΡ. 3 / ΜΑΡΤΙΟΣ 2013

Πνευµατική Σκυταλοδροµία...


ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ!

!"#$%&

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ

To Σωµατείο Ελλήνων Χριστιανών Καλλιτεχνών γιορτάζει τα 20 χρόνια προσφοράς του στη χριστιανική τέχνη, παρουσιάζοντας µια νέα συλλογή τραγουδιών, από παλιά και νέα µέλη του Σωµατείου. Συµµετέχουν αλφαβητικά: Αβιά • Άκης Μπάσος • Αναστασία Μηλιώρη • Άρης Γραβάνης • Βασίλης Ζαγανάς • Γιώργος Λιτσικάκης • Ίρις Νικολάου • Κώστας Σπανός • Μάνος Βαφειάδης • Μιχάλης Λιτσικάκης • Νίκος Πολίτης • Τάνια Λίλη • Φαίδων Καλοτεράκης • Χαρούλα Ηλία • Alex & Anna • Cancel • Proin • The Marakaibo Band Περιλαµβάνεται και το ανέκδοτο τραγούδι «Ξαναζώ» του Κώστα Νικολάου

10 €

Για παραγγελίες > www.ologos.gr ή 210.6626835 και στα βιβλιοπωλεία µας: Αθήνα: Εµµ. Μπενάκη 28 106 78 ! 210-3823495

Θεσσαλονίκη: Εθν. Αµύνης 42 546 21 ! 2310-232210

Πάτρα: Πουκεβίλ 22 262 23 ! 2610-224197

Λάρισα: ∆ευκαλίωνος 2 412 22 ! 2410-232594

Βόλος: Σωκράτους 23 382 21 ! 24210-35801

Αλβανία: Sarande Libraria «O LOGOS» ! 00355.85223239

O

!"#$%

!"#$

% !&%


Πνευματική Σκυταλοδρομία... Η ζωή μοιάζει συχνά σαν έναν αγώνα σκυταλοδρομίας. Ο κάθε αθλητής τρέχει το δικό του μέρος του αγώνα παραδίνοντας τη σκυτάλη στον επόμενο. Ο καθένας όμως καθώς ολοκληρώνει τη δική του διαδρομή «σφραγίζει» με την προσφορά, την πολιτεία και το παράδειγμά του την εικόνα του αγώνα και πολλές φορές και την τελική του έκβαση. Το ίδιο συμβαίνει και στο στίβο της καθημερινής αλλά και της πνευματικής ζωής. Μια αέναη σκυταλοδρομία που δημιουργεί μια ιστορία, στηρίζει αρχές και αλήθειες που οι αθλητές υπηρετούν με τη ζωή τους και γίνονται έμπνευση και ενθάρρυνση στους επόμενους που θα ακολουθήσουν. Αυτήν την περίοδο είχαμε μερικές αλλαγές στη δική μας πορεία και διαδρομή ως πνευματική οικογένεια. Πριν λίγο καιρό αποχαιρετήσαμε τον εκλεκτό μας συνεργάτη, αδελφό και φίλο Γρηγόρη Μαυρονάνο που ολοκλήρωσε τη δική του πορεία και διαδρομή και τώρα αναπαύεται στην αγκαλιά του Πατέρα Θεού που υπηρέτησε με πιστότητα, αφήνοντας σ’ όλους εμάς ένα άρωμα γνήσιας χριστιανικής μαρτυρίας αλλά και ένα μεγάλο κενό... Σε λίγες μέρες, μια αγαπητή μας οικογένεια συνεργατών, του Αλέκου και της Ναυσικάς Χαραλαμπίδη με το γιο τους Γιάννη, ανοίγουν τα πανιά τους για μια καινούρια πρωτοποριακή διακονική πορεία υπηρεσίας ανάμεσα στα ορφανά της Τανζανίας (φωτογραφία εξωφύλλου), ύστερα από 14 χρόνια πετυχημένης και δημιουργικής διακονίας στον πολυχώρο του CosmoVision Center στην Αθήνα. Η αγάπη μας και οι προσευχές μας τους συνοδεύουν και σ’ αυτήν την ευλογημένη διαδρομή πίστης και υπηρεσίας. Τέλος, η αλλαγή στην ηγεσία της AMG, της Ιεραποστολής μας, είναι άλλη μια σημαντική αλλαγή σκυτάλης στον όμορφο αυτόν αγώνα πίστης. Ο Παύλος Tζενκς, μετά από 16 χρόνια άοκνης υπηρεσίας, παραδίδει τη θέση του ως Πρόεδρου της ιεραποστολής μας στον Τάσο Ιωαννίδη, για πολλά χρόνια στενό συνεργάτη και ικανό στέλεχος της διακονίας μας (σε επόμενο τεύχος της ΦΩΝΗΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ, θα έχουμε συνέντευξη με τον κ. Τ. Ιωαννίδη). Ο κ. Παύλος Τζένκς με τη σύζυγό του Λώις, θυγατέρα του αείμνηστου Σπύρου Ζωδιάτη, θα συνεχίσουν τη δική τους διαδρομή, υπηρετώντας τον ιεραποστολικό αγρό της Ασίας. Καθώς ο χειμώνας μεταφέρει τη δική του σκυτάλη στην ανθοστολισμένη Άνοιξη, ας θυμηθούμε ότι κι εμείς, όλοι οι πιστοί του Κυρίου, είμαστε μέρος μιας μεγάλης πνευματικής σκυταλοδρομίας και πολλοί είναι που παρακολουθούν με προσδοκία και πίστη την τελική νίκη. Ας είμαστε έτοιμοι τα αχνάρια που αφήνουμε να δείχνουν το δρόμο προς Εκείνον και τη δόξα που του αξίζει δικαιωματικά, γιατί Αυτός είναι ο δίκαιος Κριτής που θα απονείμει το στεφάνι της νίκης και «θα ανταμείψει τον καθένα ανάλογα με το έργο του» (Αποκ. 22:12). Φώτης Ρωμαίος ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 1


ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 • TEΥΧOΣ 3ο • ΕΤΟΣ 71ο ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΜΕ: 1736

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Σας προτείνουμε...

ΜΗΝΙΑΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Τ.Θ. 254, 194 00 Κορωπί Τηλ. 210.4834214-5, Fax: 210.6627506

Ιδιοκτησία: A.M.G. INTERNATIONAL Πρόεδρος: Τάσος Ιωαννίδης

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΒΙΒΛΙΚΟ ΚΟΥΙΖ

Μη κερδοσκοπικός θρησκευτικός & φιλανθρωπικός οργανισμός Έγκριση Υπ. Προεδρ. Κυβ/σεως 23580/5

Το απόλυτο Βιβλικό Κουίζ πρόκειται για ένα πρωτότυπο, φιλικό προς τον χρήστη «σπαστό» βιβλίο που απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες.

Ιδρυτής: Δρ. ΣΠΥΡΟΣ ΖΩΔΙΑΤΗΣ (1922-2009) Ειδικός σύμβουλος έκδοσης: Συμεών Ιωαννίδης Δημοσιογραφική επιμέλεια: Γεώργιος Κανταρτζής Εκδότης - Διευθυντής: Φώτης Ρωμαίος office@ologos.gr

Συλλογή ύλης: Άννα Καραουλάνη-Κοράκη Διορθώσεις: Ρούλη Παπαδαντωνάκη Διεκπεραίωση: Μαρίνα Νάκη-Καλογεροπούλου Λογιστήριο: Μαρία Κουράκου-Μησουρά Δημιουργικό-Επιμέλεια εντύπου: Δήμητρα Παπαναγή Φιλμ: Διονύσης Αγγελάτος Εκτύπωση-Βιβλιοδεσία: Ι. ΔΙΚΑΙΟΣ Α.Ε. Τηλ.: 210-2813750 MARCH 2013 • NUMBER III • VOL. LXXI

VOICE OF THE GOSPEL (USPS 942-960)

MONTHLY CHRISTIAN MAGAZINE

Published in Greece by the Publishing House “O LOGOS”

Owner: AMG International

P.O. Box 182200 Chattanooga, TN.37422

Founder: Dr. Spiros Zodhiates President: Tasos Ioannidis Special Consultant: Symeon Ioannidis Managing Editor: Fotis Romeos Subscription Rates: One Year $25.00 or $2.00 per copy Postmaster: If undeliverable please send form 3579 to: Voice of the Gospel P.O. Box 182200 Chattanooga, TN. 37422 Second class postage paid, in Chattanooga, TN 37422

ETHΣΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ Ελλάδα: 20 € Ευρώπη: 25 € Αμερική: 25 $ Υπ. Χώρες: 30 €

Περιέχει μια μεγάλη ποικιλία βιβλικών θεμάτων σε περισσότερα από 100 κουίζ, διαβαθμισμένα από το 1 έως το 5, σε βαθμό δυσκολίας από το εύκολο μέχρι το πιο δύσκολο. Είναι έτσι σχεδιασμένο, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ατομικά ή ομαδικά σε μορφή παιχνιδιού. Σ’ αυτό δίδονται όλες οι απαντήσεις με αναφορά των βιβλικών περικοπών, όπου αυτό είναι αναγκαίο.  • ΤΟ απόλυτο Βιβλικό Κουίζ αποτελεί έναν θαυμάσιο τρόπο για να εξερευνήσετε την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. • Εξαιρετικό για γονείς, παιδιά, ιερείς, ποιμένες, δασκάλους, μαθητές και υπεύθυνους μικρών ομάδων.

ΑΡ. ΛΟΓ/ΜΟΥ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 129/48031831 ΙΒΑΝ: GR5101101290000012948031831 / ETHNGRAA Τα αποσπάσματα της Παλαιάς Διαθήκης είναι από τη Νέα Μετάφραση της Βίβλου της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας, © 1997, Εμμ. Μπενάκη 50, Αθήνα. Tα αποσπάσματα της Καινής Διαθήκης είναι από την «Καινή Διαθήκη, εγχειρίδιο μελέτης και ζωής» των εκδόσεων «Ο Λόγος», © 1994, Εμμ. Μπενάκη 28, Αθήνα, εκτός και αν επιλέγει διαφορετικά ο εκάστοτε αρθρογράφος. Χειρόγραφα δημοσιευμένα και μη, δεν επιστρέφονται. Τα δημοσιευμένα ενυπόγραφα άρθρα απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων. Η Σύνταξη του περιοδικού διατηρεί το δικαίωμα να περικόπτει τα άρθρα λόγω του περιορισμένου χώρου του περιοδικού.

Τιμή: 10€ Τ.θ. 254, 194 00 Κορωπί / Τηλ.: 210.4834.214, Φαξ: 210.6627.506

www.logosmusic.gr www.christianbookstore.gr


Κορίτσι

Δράση Αγάπης

Τ.Κ.

ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

Παρακαλούμε συμπληρώστε το παραπάνω δελτίο, κόψτε το και στείλτε το στη διεύθυνση: AMG - ΣΠΟΡΕΑΣ, Γ. Σουρή 14, 185 47 Πειραιάς (Ν. Φάληρο)

Τηλέφωνο

Πόλη

✤ 600 με 700 εκατομμύρια παιδιά προσπαθούν να επιβιώσουν με λιγότερο από $1 δολάριο την ημέρα

Αρ.

✤ 1.9 δισεκατομμύρια παιδιά ζουν σε συνθήκες υψηλού κινδύνου (πείνα, αρρώστιες, HIV, κακοποίηση, παράνομη εργασία)

Οδός

Υπάρχουν περίπου 2.2 δισεκατομμύρια παιδιά σ’ όλο τον κόσμο

Επώνυμο

Όνομα

για τα παιδιά του κόσμου...

*

Δράση Αγάπης

• Με την ένταξή σας στο πρόγραμμα, θα λάβετε φωτογραφία και σύντομο βιογραφικό του παιδιού και θα έχετε διαρκή ενημέρωση για την πορεία του. • Κάθε συνεισφορά εκπίπτει από το φορολογητέο σας εισόδημα και για οποιοδήποτε ποσό προσφέρετε, θα λάβετε απόδειξη για φορολογική χρήση. Tα βιβλιοπωλεία «Ο ΛΟΓΟΣ» σε όλη την Ελλάδα λειτουργούν σαν κέντρα εξυπηρέτησης των υποστηρικτών του προγράμματος Δράση Αγάπης.

*

Πώς μπορεί κάποιος να στείλει χρήματα: 1. Δίνοντας προσωπικά τα χρήματα στα Βιβλιοπωλεία «Ο ΛΟΓΟΣ» 2. Στέλνοντας ταχυδρομική επιταγή σε μία απο τις παρακάτω διευθύνσεις 3. Kαταθέτοντας τα χρήματα στο λογαριασμό 0026.0040.610200212895 (AMG - ΣΠΟΡΕΑΣ) της Eurobank και ενημερώνοντάς μας 4. Στέλνοντας τα χρήματα μέσω PayPal στο drasiagapis@amg.gr

|__|__|__|__|__|__| € για τη

✤ 25 χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα από έλλειψη τροφής, έλλειψη νερού, κακοποίηση και άλλους παράγοντες

Προσφέρω εφάπαξ

Προσφέρω ετήσια συνδρομή για κάθε παιδί 264 €

Aναλαμβάνω να συνεισφέρω μηνιαία για κάθε παιδί 22 €

Αγόρι

■ ■ ■

Γουατεμάλα / ■ Ινδία / ■ Ινδονησία / ■ Μπαγκλαντές / Ουγκάντα / ■ Περού / ■ Ταϊλάνδη / ■ Φιλιππίνες / οπουδήποτε

παιδιά

■ ■ ■

|__|__|__|

1 παιδί /

Θα ήθελα να υποστηρίξω:

παρακάτω, και στείλτε μου τη φωτογραφία και το βιογραφικό του σημείωμα.

NAI θέλω να συμμετάσχω στη Δράση Αγάπης! Παρακαλώ αναθέστε μου ένα παιδί όπως σημειώνω

Μόνο 22 € το μήνα Δεν μπορούμε ν’ αλλάξουμε τη ζωή όλου του κόσμου... ...αλλά μπορούμε ν’ αλλάξουμε όλο τον κόσμο ενός παιδιού!

Πρόγραμμα Υποστήριξης Παιδιών

Νά πώς μπορείς να ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ

Για πάνω από μισό αιώνα τώρα υπηρετούμε χιλιάδες παιδιά του πλανήτη μας... Με το μικρό ποσό των 22 € το μήνα, μπορείς να προμηθεύσεις σ’ ένα από αυτά τα παιδιά φαγητό, ρούχα, βασική εκπαίδευση και ιατρική περίθαλψη. Επίσης, το παιδί θα μάθει για τις χριστιανικές αρχές και αξίες σε χώρες μουσουλμανικές, βουδιστικές ή ινδουιστικές. Μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν επενδύεις μόνο για το παρόν αλλά και για το μέλλον. Όταν υποστηρίζεις ένα παιδί, επενδύεις τον εαυτό σου σ’ αυτό το παιδί. Μέσα από τα δώρα σου και την καθημερινή ειλικρινή προσευχή σου, θα κάνεις την αγάπη του Θεού μια ζωντανή πραγματικότητα. Για να υποστηρίξεις ένα παιδί, συμπλήρωσε το παρακάτω κουπόνι και ταχυδρόμησέ το σήμερα.

Μόνο 22 € το μήνα !


Αχ, αυτά τα παιδιά... Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΩΣΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ

4 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ

για την καθημερινότητά μας

Πολλά βιβλία κυκλοφορούν και πολλοί ειδικοί και μη, δίνουν τις συμβουλές τους στο διαδίκτυο και στον τύπο για όλα σχεδόν τα ζητήματα της ζωής. Εμείς ρωτάμε κι εκείνοι απαντούν. Η Βίβλος έχει και αυτή πολλά να μας συμβουλεύσει, κι έρχεται να προσφέρει τις δικές της αρχές στην καθημερινότητα του χριστιανού. Θα την ακούσουμε;

Μάθαινε το παιδί στην αρχή της ζωής του να ’χει καλές συνήθειες, και δε θα ξεστρατίσει απ’ αυτές ούτε όταν θα ’ναι γέρος πια (Παροιμίες 22:6 –ΝΜΒ)

«E

ΙΜΑΙ πάρα πολύ υπερήφανη κάτι βαθύτερο και πιο επικίνδυνο. Η μάνα, για το γιο μου, που αγωνίζεται και μάλιστα συγγραφέας, συμπαρίσταται ενάντια σε μια παράνομη, σάστο τρομοκρατικό έργο του γιου της. Σ’ ένα άλλο σημείο της συνέντευξης πια και άνομη κοινωνία. Θα τον υπεραη ίδια λέει πως απέτρεπε το γιο της όταν σπιστώ μέχρι την τελευταία ρανίδα του ήταν 10 ετών μαθητής να διαβάσει Ιστορία, αίματός μου…». Διαβάζοντας κανείς αυτά και τον παρότρυνε αντί για το μάθημά τα λόγια μιας μάνας, σε σχετική συνέντου να διαβάσουνε μαζί τα κείμενα ενός τευξη, δεν μπορεί παρά να θαυμάσει το σύγχρονου συγγραφέα που είχε διωχτεί θάρρος της και το αγωνιστικό της πνεύμα, για τα πολιτικά του φρονήματα και αγωκαθώς, συγγραφέας η ίδια και καλλιερνιζόταν για μια καλύτερη κοινωνία. γημένη γυναίκα, θέλει να συμπαρασταθεί Ο επίλογος, η μάλλον η αρχή ενός στη μάχη που δίνει ο γιος της για τη βελθλιβερού τέλους, γράφτηκε στη ληστεία τίωση της κοινωνίας μας. Όταν όμως της Κοζάνης, στη σύλληψη, στην προφυπάει παρακάτω και δει πως αυτά τα λόγια λάκιση και σε ό,τι άλλο επιφυλάσσουν είναι της μάνας ενός από τους 4 νεαρούς όλ’ αυτά στον νεαρό τώρα που συνέλαβε η αστυνομία «τρομοκράτη», μια εξέλιξη για ληστεία και τρομοκραγια την οποία τόσο υπερήτική δράση πριν λίγο καιρό, Του ΧΑΡΗ ΝΤΑΓΚΟΥΝΑΚΗ φανη είναι η μητέρα του… τότε αλλάζει γνώμη. Καταharrisdag@otenet.gr λαβαίνει ότι πρόκειται για

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 5


Διαβάζοντας κανείς το γνωστό εδάφιο από τις Παροιμίες (22:6) δεν μπορεί στη σημερινή συγκυρία να μην κάνει τους ανάλογους συνειρμούς. Χιλιάδες γονείς αντιμετωπίζουν το μεγάλο πρόβλημα της πνευματικής γαλούχησης των παιδιών τους. Χιλιάδες γονείς προβληματίζονται για το πού θα πρέπει να οδηγήσουν τα παιδιά τους. Χιλιάδες γονείς αγωνιούν για το ποιο δρόμο θα πάρουν τα

••• Πολλοί είναι εκείνοι που βρίσκονται μπροστά σ’ ένα δίλημμα: μήπως «ο Δρόμος της Αρετής» δεν οδηγεί πουθενά; Μήπως αυτό που μας έλεγαν οι δικοί μας γονείς, «να βγούμε άνθρωποι χρήσιμοι στην κοινωνία» αποδεικνύεται στις μέρες μας μια χίμαιρα; Κοινωνία; Ποια κοινωνία;

παιδιά τους, που δεν είναι πάντα συμβατός με το τι εκείνοι τα διδάσκουν. Πολλοί είναι εκείνοι που βρίσκονται μπροστά σ’ ένα δίλημμα: μήπως «ο Δρόμος της Αρετής» δεν οδηγεί πουθενά; Μήπως αυτό που μας έλεγαν οι δικοί μας γονείς, «να βγούμε άνθρωποι χρήσιμοι στην κοινωνία» αποδεικνύεται στις μέρες μας μια χίμαιρα; Κοινωνία; Ποια κοι-

6 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

νωνία; Το παιδί μου όπως το ανατρέφω εγώ είναι καλύτερο από τη σάπια κοινωνία. Την κοινωνία της διαφθοράς, της αποτυχίας της πολιτικής, της χρεωκοπίας των ιδεολογιών… «Σε ποια κοινωνία θα βγει το παιδί μου;» αναρωτιούνται οι σημερινοί γονείς. Και άλλοι φωνάζουν με απόγνωση: «Έκανα τα πάντα, τι άλλο να κάνω; Αχ, αυτά τα παιδιά…». Έτσι, στο σημείο αυτό γίνεται πιο ουσιαστικό το εδάφιο των Παροιμιών. «Μάθαινε το παιδί στην αρχή της ζωής του να ’χει καλές συνήθειες, και δε θα ξεστρατίσει απ’ αυτές ούτε όταν θα ’ναι γέρος πια». Πολλοί διατύπωσαν την αντίρρησή τους για τις «καλές συνήθειες» του κειμένου μας. Δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο στο πρωτότυπο, διατείνονται. Η παλιότερη μετάφραση έλεγε απλώς «Δίδαξον το παιδίον εν αρχή της οδού αυτού…». Δεν έκανε λόγο για καλές συνήθειες. Και όλοι το ερμήνευαν ότι αυτή η διδαχή έχει να κάνει με το λόγο του Θεού. Βέβαια, ούτε για «λόγο του Θεού» μιλούσε η παλιότερη μετάφραση! Η έμφαση δεν είναι στο «γνωστικό αντικείμενο» της διδαχής αλλά στο ότι αυτή η διδαχή, που μάλλον έχει την έννοια της διαμόρφωσης χαρακτήρα, πρέπει να λαμβάνει χώρα στην αρχή της ζωής του παιδιού. Ένας χριστιανός γονέας, που ο ίδιος έχει γνωρίσει το Χριστό σαν προσωπικό του Σωτήρα και Κύριο της ζωής του, προβληματίζεται σήμερα: Πώς να μεγαλώσω το παιδί μου; Ένα παιδί που μετά από ένα σημείο παύει να είναι «δικό μου». Αρχίζει


ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ

για την καθημερινότητά μας ν’ ανήκει στην κοινωνία του σχολείου, των φροντιστηρίων, στην παρέα των καφέ, του πανεπιστημίου ή των συναδέλφων του στη δουλειά… Εγώ τι πρέπει να κάνω; Θ’ αποπειραθούμε τη σύντομη διατύπωση μιας «συνταγής», μολονότι πολλές συνταγές αυτού του τύπου έχουν βγει στο μεϊντάνι. Και φυσικά θα μου αντιτείνετε: «Τι να μας πεις για τα παιδιά; ποιος βρήκε ποτέ τη συνταγή της ανατροφής τους;». Δίκιο έχετε. Διηγούνται για έναν νεαρό μελετητή της παιδικής συμπεριφοράς ότι συνήθιζε να δίνει μια διάλεξη με τίτλο «Δέκα Εντολές για τους Γονείς». Όταν ο νέος αυτός παντρεύτηκε κι έγινε πατέρας για πρώτη φορά, άλλαξε τον τίτλο της διάλεξης που έδινε και τον έκανε «Δέκα Συμβουλές προς τους Γονείς». Μετά ήρθε και άλλο παιδί στην οικογένειά του, και ο τίτλος άλλαξε πάλι κι έγινε «Δέκα Προτάσεις για τους Γονείς». Και όταν ήρθε και το τρίτο παιδί, ο επιστήμονας αυτός σταμάτησε να δίνει αυτή τη διάλεξη! Ούτε «εντολές», λοιπόν, ούτε συμβουλές ούτε προτάσεις, απλώς μια «συνταγή». Και είμαι σίγουρος ότι ο κάθε γονιός θα έχει κάτι να προσθέσει από τη δική του εμπειρία στα «υλικά» της συνταγής.

1. Δώρο Θεού Ένα πρώτο «υλικό» της συνταγής για τους γονείς είναι να θυμούνται πως τα παιδιά είναι δώρο του Θεού (Ψαλμοί 127:3-5). Αξίζει επομένως ν’ αγωνιστούν γι’ αυτά, και είναι δώρο του Θεού ακόμη και αν πολλές φορές φέρονται σαν διαβολάκια!

2. Ανεπιφύλακτη αγάπη κι ένθερμη προσευχή Φερθείτε στα παιδιά σας όπως φέρεται ο Θεός, ο ουράνιος Πατέρας σας, δηλαδή με

υπομονή, ευγένεια και χωρίς όρους αγάπη. Ποτέ μην αφήσετε το παιδί σας να σκεφτεί ότι η αγάπη σας σχετίζεται με τη συμπεριφορά του. Ξοδέψτε ώρες στην προσευχή για τα παιδιά σας, μαζί και οι δύο γονείς, και ο Κύριος θα σας ακούσει.

3. Οι ροπές του παιδιού Ένα τρίτο «υλικό» της συνταγής μας είναι ο κάθε γονιός να συνειδητοποιήσει ότι έχει καθήκον να εκπαιδεύσει το παιδί του. Το εδάφιο του τίτλου μας, αυτό ακριβώς λέει. Το μοναδικό αυτό προνόμιο και την ευθύνη την έχει δώσει ο Θεός στους γονείς για να μεγαλώσουν σωστά το παιδί τους. «Μάθαινε το παιδί στην αρχή της ζωής του να ’χει καλές συνήθειες, και δε θα ξεστρατίσει απ’ αυτές ούτε όταν θα ’ναι γέρος πια». Πολλές φορές αυτό το εδάφιο θεωρείται σαν εγγύηση ότι από καλούς και σωστούς γονείς βγαίνουν πάντοτε καλά παιδιά. Όμως δε λέει κάτι τέτοιο το εδάφιό μας. Τι λέει; Λέει με περισσότερα λόγια ότι πρέπει να προσαρμόσεις την εκπαίδευση του παιδιού σου, έτσι ώστε αυτή να συμβαδίζει με τα χαρακτηριστικά και τις ροπές που του έχει δώσει ο Θεός. Και όταν γίνει ώριμος άνθρωπος δε θα ξεστρατίσει από την εκπαίδευση που έχει λάβει. Το κάθε παιδί έχει τις ροπές του, καλές και κακές, τις βασικές τάσεις του που είναι μοναδικές για το κάθε παιδί. Κάνει εντύπωση ότι η ρίζα της λέξης «εκπαιδεύω» στα εβραϊκά είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται για την περιγραφή του ουρανίσκου του στόματος. Χρησιμοποιόταν για να περιγράψει αυτό που έκανε η μαμή αμέσως μετά που «έβγαζε» το παιδί από την κοιλιά της μάνας του: έβαζε στο δάκτυλό της πολτό από χουρμάδες και μάλασσε με ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 7


αυτό τον ουρανίσκο και τα ούλα του νεογέννητου για να του δημιουργήσει το αίσθημα της δίψας και ν’ αρχίσει να λειτουργεί γενικότερα το ένστικτο του παιδιού για τροφή. Με τον ίδιο τρόπο πρέπει και ο γονιός ν’ αναπτύξει στο παιδί του την έφεση, την όρεξη για τις σωστές αρχές, για τα πράγματα του Θεού. Μια τέτοια εκπαιδευτική συμπεριφορά που βέβαια πρέπει να τη φέρουμε στα σημερινά πλαίσια συναντάμε στο Δευτερονόμιο 6:5-7, και το Εφεσίους 6:4.

4. Η σωστή διαπαιδαγώγηση Η Βίβλος κάνει λόγο ακόμη και για τη ράβδο και τον έλεγχο που σωφρονίζουν το παιδί (Παροιμίες 29:15 –ΝΜΒ). Και παρακάτω λέει πως αν διαπαιδαγωγήσεις το παιδί σου σωστά, «θα μπορείς να ’σαι ήσυχος γι’ αυτόν· μεγάλη θα σου δώσει ικανοποίηση» (εδ. 17). Το εδ. 15 κλείνει με το συμπέρασμα ότι «το παιδί που αφήνεται ανεξέλεγκτο, κάνει τη μάνα του να ντρέπεται γι’ αυτό». Τώρα, πώς η μάνα του παιδιού με το καλάσνικοφ είναι υπερήφανη για τον κανακάρη της, είναι κάτι που εγγίζει τα όρια της παραφροσύνης. Τι να πει κανείς… Πρέπει ν’ αναγνωρίσουμε την αναγκαιότητα της διαπαιδαγώγησης, και πρέπει να έχουμε υπόψη μας πέντε βασικές αρχές της: (α) Ποτέ μην διαπαιδαγωγείς το παιδί σου θυμωμένος· (β) διάλεγε πότε να θυμώσεις. Δεν αξίζουν όλες οι περιπτώσεις τον θυμό· (γ) μάθε πως ακόμη κι ένα παιδί έχει ανάγκη να εκδηλώνει πότε πότε το θυμό του· (δ) διάλεγε την ώρα που πρέπει να κάνεις τη διαπαιδαγώγηση, και προς Θεού ποτέ δημόσια! (ε) διάλεγε προσεκτικά τα λόγια που θα χρησιμοποιήσεις και κάνε το χαμηλόφωνα, με όσο πιο ευγενικό και απαλό τρόπο μπορείς. Η Γραφή λέει ότι «Μια απάντηση γλυκιά καταπραΰνει το θυμό, μα ο 8 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

λόγος ο προσβλητικός φουντώνει την οργή» (Παροιμίες 15:1 –ΝΜΒ).

5. Παραδέξου το λάθος σου Μια πέμπτη και τελευταία «εντολή-συμβουλή-πρόταση» είναι να είσαι έτοιμος να παραδεχτείς το λάθος σου. Όλοι οι άνθρωποι κάνουμε λάθη, ακόμα και οι γονείς που είναι και αυτοί άνθρωποι! Μπορεί να είναι σοκαριστικό αλλά το παιδί σου ξέρει ήδη ότι δεν είσαι τέλειος. Και όταν σε ακούσει και σε δει να παραδέχεσαι τα λάθη σου, αυτό θα το βοηθήσει να κάνει το ίδιο στη ζωή του. Είναι γνωστό αυτό που λέγεται – και σωστά– ότι τα παιδιά δεν ακούν –βλέπουν.

Συμπέρασμα Η ιδέα ότι οι καλοί γονείς βγάζουν πάντοτε καλά παιδιά και οι κακοί κακά, ποτέ δεν ίσχυσε. Όλοι ξέρουμε οικογένειες όπου οι γονείς ήταν σκέτη καταστροφή αλλά τα παιδιά τους βγήκαν ευγενέστατοι άνθρωποι, σωστοί πολίτες και υπεύθυνα άτομα. Ξέρουμε κι ευσεβείς γονείς από τους οποίους μερικά ή όλα τους τα παιδιά βγήκαν (δεν τα έβγαλαν αυτοί) τρομοκράτες! Η Γραφή μάς δίνει απλώς κατευθυντήριες αρχές για την ανατροφή των παιδιών, όχι εγγυήσεις! Οι γονείς που εφαρμόζουν αυτές τις αρχές έχουν περισσότερες πιθανότητες να βγάλουν σωστά παιδιά, απ’ ό,τι εκείνοι που αδιαφορούν γι’ αυτές. Διάβαζε το λόγο του Θεού, μην παύεις να τον χρησιμοποιείς και να τον εμπιστεύεσαι, αφιέρωνε ώρα στην προσευχή να σου δίνει ο Θεός την υπομονή του Ιώβ και τη σοφία του Σολομώντα για να μεγαλώσεις τα παιδάκια σου, δείχνε τους την αμέριστη αγάπη σου, μην παίρνεις τίποτε σαν δεδομένο κι εμπιστεύσου απόλυτα τον Κύριο. Και τότε θα μπορείς να είσαι περήφανος για τα παιδιά σου. nnn


Διδάγματα Ζωής Σκέψεις, αποφθέγματα, αρχές και αλήθειες της ζωής

■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■

Η έλλειψη γνώσεων είναι πρόβλημα μικρότερο από την έλλειψη αισθημάτων. Μην περιμένεις την τελευταία στιγμή πριν από το θάνατό σου για να καταλάβεις τη ματαιότητα του πρόσκαιρου αυτού κόσμου. Σκέψου την τώρα, ώστε να προσκολληθείς στα αιώνια πράγματα που πραγματικά αξίζουν. Το σπουδαιότερο πράγμα σε μια συζήτηση είναι η ικανότητα να μπορείς ν’ ακούς αυτά που δε λέγονται. Η σιωπή είναι το πιο τέλειο παράδειγμα περιφρόνησης. Πρέπει να λέμε στους ανθρώπους καθαρά και ξάστερα την αλήθεια ότι στη βασιλεία του Θεού δεν υπάρχει χώρος για οκνηρούς και ούτε θα υπάρξει ποτέ. Μη διστάσεις να κάνεις ένα μεγάλο άλμα αν αυτό απαιτείται. Δεν μπορείς να περάσεις ένα χάσμα κάνοντας δύο μικρά βήματα. Δεν μπορούμε ν’ αλλάξουμε το ευαγγέλιο του Χριστού. Εκείνο μας αλλάζει. Κανένας δεν καταλαβαίνει πόσο αμαρτωλός είναι μέχρι που να προσπαθήσει με όλες του τις δυνάμεις να μην αμαρτάνει. Να μην ανησυχείς για τίποτε. Να προσεύχεσαι για όλα. Ο άνθρωπος που περπατάει με το Θεό, γνωρίζει πολύ καλά την κατεύθυνση προς την οποία βαδίζει. Η μόνη διαφορά μεταξύ της ευφυίας και της ανοησίας είναι ότι στην ευφυία υπάρχουν όρια. Η απαισιοδοξία δε σε οδηγεί ποτέ σε νίκη.

■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■

Η γκρίνια και τα παράπονα αποτελούν σημάδι απιστίας και αγνωμοσύνης. Δίνουν αφορμή στο διάβολο και οδηγούν σε ανυπακοή στο Θεό. Σε καμιά περίπτωση δεν αρμόζουν για τους χριστιανούς. Ο δειλός άνθρωπος τρομοκρατείται πριν αντιμετωπίσει έναν κίνδυνο. Ο άτολμος τρομοκρατείται κατά τη διάρκεια του κινδύνου. Ο θαρραλέος μετά που περάσει ο κίνδυνος (Jean Paul Richter). Το κόστος για να ζήσει κανείς μια συνεπή κι επιτυχημένη χριστιανική ζωή είναι ασύγκριτα μικρότερο από το κόστος μιας ασυνεπούς και αποτυχημένης χριστιανικής ζωής. Δεν μπορείς να εξηγήσεις με κάθε ειλικρίνεια τις μικρές σου πράξεις χωρίς ν’ αποκαλύψεις το χαρακτήρα σου. Ο άνθρωπος που νιώθει ευγνωμοσύνη, νιώθει κι ευτυχισμένος, και αντίθετα, ο αγνώμων είναι αδύνατο να είναι ευτυχισμένος. Ακόμα και αν δεν νιώθουμε ευτυχισμένοι θα πρέπει να είμαστε πάντοτε πρόσχαροι. Η ζωή του καθενός μας είναι σαν το μπούμερανγκ. Οι σκέψεις μας, οι πράξεις μας, τα λόγια μας αργά ή γρήγορα επιστρέφουν πίσω σ’ εμάς με μαθηματική ακρίβεια. Αν νιώθεις πως η ζωή σου δεν είναι αυτή που θα ήθελες να είναι, σκέψου μήπως οφείλεται σ’ έλλειψη αγάπης και πνεύματος συγχώρησης προς τους άλλους. nnn Επιμέλεια-Μετάφραση: ΣΥΜΕΩΝ Α. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 9


ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Πιερικό Περισκόπιο Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ «Εσείς πάντως κληθήκατε για μια ζωή ελευθερίας, αδελφοί μου, μόνο μη χρησιμοποιείτε την ελευθερία σας σαν αφορμή για την ικανοποίηση της σάρκας, αλλά με αγάπη να υπηρετείτε ο ένας τον άλλο» απ. Παύλος (Γαλάτες 5:13). «Η ελευθερία δεν αγαπά να κατοικεί σε τόπους όπου δε βασιλεύει η αρετή και η χρηστομάθεια». (Κοραής) ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ έχουμε ιερό καθήκον να γιορτάζουμε τις εθνικές επετείους, που είναι ορόσημα στην ιστορική πορεία του έθνους μας. Με τον τρόπο αυτό αποτίουμε φόρο τιμής σ’ εκείνους που πρωταγωνίστησαν στα ιστορικά γεγονότα και αντλούμε διδάγματα αρετής και θυσίας. Αν όμως οι επέτειοι περιορίζονται μόνο σε παρελάσεις 10 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

και… βαρυσήμαντους πανηγυρικούς λόγους, χωρίς ν’ αγγίζουν την ψυχή, τότε δεν εμβαθύνουμε στο νόημά τους. Αν πάλι γιορτάζουμε για να θυμηθούμε απλώς το ένδοξο παρελθόν, χωρίς να κάνουμε κάτι για το παρόν, για το καλό της πατρίδας μας, τότε δεν είμαστε ειλικρινείς. Και φέτος ο λαός μας, μέσα σε ατμόσφαιρα κατήφειας, γιορτάζει την Επανάσταση του 1821. Τιμούμε εκείνους που, μέσα στη σκλαβιά αιώνων, διατήρησαν άσβεστη τη φλόγα της πίστης στο Θεό και την αγάπη τους στην πατρίδα. Γι’ αυτό και κατόρθωσαν το μεγάλο θαύμα ν’ αποτινάξουν το ζυγό του κατακτητή. Η εθνική όμως επανάσταση δεν έλυσε

Του ΓΕΩΡΓΙΟΥ Σ. ΚΑΝΤΑΡΤΖΗ

σε βάθος το πρόβλημα της πατρίδας μας. Απλώς άνοιξε τους ορίζοντες και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για τη λύση του. Για 192 τώρα χρόνια το έθνος μας αγωνίζεται να εκπληρώσει το βαθύ πόθο της ψυχής του, χρησιμοποιώντας ανεπαρκείς μεθόδους, που αντί να φέρουν τη λύση έκαναν τα πράγματα χειρότερα… Η πατρίδα μας έκανε όλων των ειδών κινήματα, επαναστάσεις, πραξικοπήματα για να λύσει το πρόβλημα, αλλά δεν τα κατάφερε, γιατί δεν έκανε την ηθική και πνευματική επανάσταση, που θα έφερνε ριζική αλλαγή στη ζωή των ατόμων και του έθνους. Αυτή είναι η επανάσταση που θα δώσει πραγματική ελευθερία στο λαό μας, και είναι αυτή η πιο σπουδαία μορφή ελευθερίας. Μόνο τότε θα γίνουμε


πραγματικά ελεύθεροι. Γιατί, αν και απολαμβάνουμε πολιτική ελευθερία, στην πραγματικότητα είμαστε δέσμιοι με τις αλυσίδες της αμαρτίας, των ποικίλων παθών, και των αδυναμιών της φυλής. Ο Πυθαγόρας είπε: «Είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά». Ο

τέτοιον τρόπο που να σέβεσαι και να βελτιώνεις την ελευθερία των άλλων». Πώς μπορεί ο άνθρωπος να είναι ελεύθερος όταν με σιγουριά μόνο το κακό μπορεί να διαπράξει; Η Βίβλος λέει ότι ο άνθρωπος, χωρίς τη σωτηρία του Χριστού είναι νεκρός: «ήσασταν νεκροί εξαιτίας των παραπτωμάτων και των αμαρ-

2:1-3). Ο απ. Παύλος περιγράφει τον άνθρωπο που διψά να κάνει το αγαθό, αλλά δεν τα καταφέρνει και ομολογεί: «Όμως βλέπω ένα νόμο διαφορετικό μέσα στα μέλη μου, που αντιστρατεύεται στο νόμο της διάνοιάς μου και με κάνει αιχμάλωτο στο νόμο της αμαρτίας, που βρίσκεται μέσα στα μέλη μου!». Και αυτό τον αναγ-

δε Επίκτητος: «Κανείς δεν μπορεί να είναι ελεύθερος, αν δεν είναι κύριος του εαυτού του». Κάποιος πολιτικός ηγέτης της Αφρικής είπε: «Για να είσαι ελεύθερος δε σημαίνει απλώς να πετάξεις τις αλυσίδες από κάποιον, αλλά να ζεις με

τιών… ζήσαμε κι όλοι εμείς κάποτε σύμφωνα με τις σαρκικές μας επιθυμίες, εκτελώντας τις υπαγορεύσεις της αμαρτωλής μας φύσης και των πονηρών λογισμών μας, και ήμασταν από τη φύση μας άνθρωποι άξιοι της τιμωρίας του Θεού… » (Εφεσ.

κάζει να κράζει, «πόσο ταλαίπωρος άνθρωπος είμαι εγώ! Ποιος θα με ελευθερώσει από το σώμα αυτό, που το έχει κυριεύσει ο θάνατος;» (Ρωμ. 7:23,24). Ο δε απ. Πέτρος αναφερόμενος στους ηδονολάτρες της εποχής του, που τάζανε ηθική

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 11


ελευθερία στα θύματά τους, γράφει: «Τους υπόσχονται ελευθερία, τη στιγμή που οι ίδιοι είναι δούλοι της διαφθοράς, αφού από ό,τι έχει νικηθεί κανείς εκείνου δούλος έχει γίνει» (Β΄ Πέτρ. 2:19). Ο άνθρωπος είναι σκλάβος των παθών του και του διαβόλου. Πόσοι συνάνθρωποί μας σήμερα περπατούν ελεύθεροι στους δρόμους των πόλεων και των χωριών, ενώ είναι δέσμιοι του τσιγάρου, του αλκοόλ, των ναρκωτικών, της πλεονεξίας, του φθόνου, της μνησικακίας, της φιλοδοξίας, του εγωισμού, του σεξ… (και ο κατάλογος είναι μακρύς). Ο άνθρωπος έχει την ψευδαίσθηση ότι για να είναι ελεύθερος πρέπει να πετάξει τις ηθικές και πνευματικές αξίες και να βάλει στο περιθώριο της ζωής του το Θεό. Ο Χριστός είπε κάποτε στους Ιουδαίους που καυχιόνταν για την ελευθερία τους και τον πρόγονό τους, τον Αβραάμ, «η αλήθεια είναι και σας το τονίζω πως ο καθένας που αμαρτάνει, είναι δούλος της αμαρ-

12 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

τίας» (Ιωάν. 8:34). Ο απελευθερωμένος άνθρωπος στην πραγματικότητα θεληματικά βυθίστηκε στην πιο στυγνή δουλεία της αμαρτίας, σε όλες τις μορφές της

την απολύτρωση, τη συγχώρηση των αμαρτιών» (Κολ. 1:13,14) Ο Ιησούς, ο μεγάλος Απελευθερωτής, διακήρυξε ότι ο Θεός Τον έστειλε για να κηρύξει, «σε

και είναι αιχμάλωτος της αμαρτίας. Πώς ο άνθρωπος μπορεί ν’ απελευθερωθεί από την αμαρτωλή φύση του; Όσο και να προσπαθεί, μόνος του δεν μπορεί. Ούτε ακόμη και κάποιο σύστημα, κόμμα και ιδεολογία μπορούν να τον λυτρώσουν. Στο ερώτημα, απαντά ο απ. Παύλος: «Ευχαριστώ το Θεό που δίνει τούτη την απελευθέρωση μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας!» (Ρωμ. 7:25). Και «Αυτός είναι που μας λύτρωσε από την εξουσία του σκοταδιού και μας μετέφερε στη βασιλεία του αγαπημ��νου του Γιου, μέσω του οποίου έχουμε

αιχμαλώτους την απελευθέρωση» (Λουκάς 4:18). Η πνευματική ελευθερία είναι το αποτέλεσμα επιλογής: να πιστέψουμε, να εξομολογηθούμε, να συγχωρήσουμε, ν’ αποκηρύξουμε κάθε ψεύτικη διδασκαλία, την οργή, την πικρία, την κακία... Γι’ αυτό ας στραφούμε σ’ Εκείνον, το μεγάλο Ελευθερωτή, που διακήρυξε: «Αν λοιπόν σας ελευθερώσει ο Γιος, τότε θα είστε πραγματικά ελεύθεροι» (Ιωάν. 8:36). nnn

______ > Μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μας www.nikites.eu με ποικιλία θεμάτων.


Τι μπορούμε να ξέρουμε για το διάβολο;

Ή

ταν ο Σατανάς που εξαπάτησε την Εύα κι έφερε την αμαρτία στον κόσμο (Γέν. 3:17). Ήταν ο Σατανάς που προσπάθησε να κάνει τον Ιώβ να βλασφημήσει το Θεό (Ιώβ 1:6-12). Ήταν ο διάβολος που πείραξε το Χριστό (Ματθ. 4:1-11). Αυτός, από την αρχή της δημιουργίας του ανθρώπου, επιδιώκει συνεχώς να τον παρασύρει να κάνει το κακό. Ο Ιησούς είπε πως υπάρχουν «λίγοι» που αντιστέκονται στο διάβολο και υπακούνε στο Θεό, ώστε να σωθούν από την αμαρτία και ν’ αποφύγουν την κόλαση του διαβόλου (Ματθ. 7:13-14, 25:41). Υπάρχουν πολλά πράγματα που η Γραφή μάς πληροφορεί για το διάβολο. Έχει το βασίλειό του, που το κυβερνά μ’ έναν αριθμό πονηρών πνευμάτων (Ματθ. 12:26, 8:28, 9:34). Είναι ο εχθρός του Χριστού και του λόγου Του (Ματθ. 13:19,39). Είναι δολοφόνος και ψεύτης (Ιωάν. 8:44). Πλανά τον κόσμο και είναι κατήγορος των πιστών (Αποκ. 12:9-10). Είναι ο πειραστής (Ματθ. 4:3). Είναι ο άγγελος της αβύσσου (Αποκ. 9:11). Είναι ο θεός και πρίγκηπας αυτού του κόσμου (Β΄ Κορ. 4:4, Ιωάν. 16:11). Είναι ο πρίγκηπας της εξουσίας του αέρα (Εφεσ. 2:2). Είναι ο πονηρός που επιδιώκει να πείσει τους ανθρώπους να κάνουν το κακό (Ματθ. 13:19, Ιωάν. 13:2,27). Περιοδεύει τη γη σαν ωρυόμενο λιοντάρι ζητώντας να καταβροχθίσει όποιον μπορεί (Α΄ Πέτρου 5:8). Είναι θανάσιμο λάθος να συμπεραίνουμε ότι ο Σατανάς έρχεται πάντοτε με το αληθινό του πρόσωπο ή ότι αποκαλύπτει τις προθέσεις του. Δεν πρέπει ν’ αγνοούμε τα τεχνάσματά του (Β΄

Κορ. 2:11). Πολλές φορές στέκεται πίσω από τον άμβωνα προσποιούμενος τον κήρυκα του Κυρίου (Β΄ Κορ. 11:13-15). Ο κόσμος είναι γεμάτος με τέτοιους θεατρίνους. Φίλε, μελέτα την Αγία Γραφή και σιγουρέψου ότι αυτά που διδάσκεσαι ή ακούς από τον άμβωνα ή από οποιονδήποτε άλλο είναι σύμφωνα με το λόγο του Θεού. Ένας γνήσιος εργάτης του ευαγγελίου θα σ’ ευγνωμονεί γι’ αυτό. Το πιο παρήγορο πράγμα που πρέπει να ξέρεις σχετικά με το διάβολο είναι ότι μπορείς να του αντισταθείς και να τον κατανικήσεις! «Κι ούτε να δίνετε τόπο στο διάβολο» (Εφεσ. 4:27). Μπορούμε να του αντισταθούμε αρνούμενοι να υποκύψουμε στις παρακινήσεις και στους δελεασμούς του και προσκολλώμενοι περισσότερο στο Θεό (Ιακ. 4:7-8). Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε μελετώντας το λόγο του Θεού (Β΄ Τιμ. 2:15), εφαρμόζοντας το ευαγγέλιο (Β΄ Θεσ. 1:8), λατρεύοντας το Θεό σύμφωνα με τις οδηγίες της Αγίας Γραφής (Ιωάν. 4:24) και υπηρετώντας το Θεό με πιστότητα (Α΄ Κορ. 15:58). Ο λόγος του Θεού και η υπακοή σε αυτόν είναι τα μόνα μέσα για τη σωτηρία του ανθρώπου από την αμαρτία (Α΄ Πέτρ. 1:22, Ιωάν. 8:32, Πράξ. 2:38). Υπακούς στο ευαγγέλιο; Έχεις πιστέψει (Ιωάν. 8:24, 3:16); Έχεις μετανοήσει (Λουκ. 13:3, Πράξ. 2:38); Εξομολογείσαι στο Θεό (Ματθ. 10:32); Έχεις βαπτιστεί (Μάρκ. 16:16, Πράξ. 22:16); Ζεις με πιστότητα (Ματθ. 10:22, Αποκ. 2:10); nnn Aπόδοση: Συμεών A. Iωαννίδης

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 13


Το αρνάκι, η δραχμή και το παιδί (Λουκ. 15:1-10)

14 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


Σ

ε απίθανα, σε ανέλπιστα αίτια χρωστάμε μερικούς από τους πιο μεγάλους θησαυρούς του ευαγγελίου. Και αυτόν το θησαυρό που είναι σφηνωμένος στη μέση ακριβώς του κατά Λουκά Ευαγγελίου τα τρία εκείνα διαμαντάκια, τις τρεις εκείνες παραβολές που αποτελούν την τριλογία της αγάπης του Θεού, την οφείλουμε σε πολύ ανέλπιστα αίτια.

Φίλος των αμαρτωλών

τα μέτρα της καρδιάς Του και ήξεραν ότι η καρδιά του Θεού δεν μπορούσε να είναι πιο ευρύχωρη από τη δική τους. Κι ένας άνθρωπος που τόσο πολύ μεγάλωσε την καρδιά Του, ένας άνθρωπος που τόσο πολύ ξέχασε τη θέση Του, ώστε να κάνει συντροφιά με αμαρτωλούς αυτής της υποστάθμης δεν μπορούσε ποτέ να είναι άνθρωπος του Θεού. Ήταν ένα από τα δριμύτερα κατηγορητήριά τους εναντίον του Ιησού. Είπαν: «Αυτός ο άνθρωπος δέχεται αμαρτωλούς και συντρώγει μαζί τους». Περίεργο, στ’ αλήθεια αλλά με τα πικρά τους αυτά σχόλια, με το ξεχείλισμα αυτό της χολής και της ειρωνείας τους, χωρίς να το υποπτεύονται, κήρυτταν το ευαγγέλιο. Γιατί η καρδιά του ευαγγελίου αυτή είναι: Ο Χριστός δέχεται πράγματι αμαρτωλούς και συντρώγει μαζί τους.

Όλο και πιο βαριά γινόταν η ατμόσφαιρα γύρω από τον Ιησού. Όλο και πύκνωνε εναντίον Του η κριτική, το μίσος, η εμπάθεια. Κι ένας από τους πιο σπουδαίους λόγους που άναψαν και τροφοδότησαν την εχθρική αυτή διάθεση εναντίον Του, ήταν η στάση Του απέναντι εκείνων που είχαν πέσει. Η στάση Του η τόσο ασυμβίβαστη για την αξιοπρέπεια ενός θρησκευτικού ηγέτη. Στάση που βρισκόταν σε οξεία αντίθεση Γιατί ο Χριστός δεν έσωσε τον και αποτελούσε εκνευριστική παραφωνία εαυτό Του από το σταυρό προς τις παραδόσεις και τα έθιμα της θρη- Όπως και την άλλη εκείνη φορά, τη μεγάλη εκείνη Παρασκευή κάτω από το σταυρό, σκευτικής ζωής του τόπου. Και μόνο που Τον είδαν να κάθεται μια άλλη σελίδα του ευαγγελίου ανέλαβαν στο τραπέζι ενός τελώνη και ν’ απολαμβάνει να κηρύξουν: «Άλλους έσωσε», είπαν, «τον τη συντροφιά άλλων τελωνών, και μόνο εαυτό Του δεν μπορεί να σώσει». Μπορούσε που Τον είδαν ν’ αφήνει μια γυναίκα αμαρ- αλλά δεν ήθελε, γιατί αν έσωζε τον εαυτό τωλή σκεπασμένη από την ντροπή της Του δε θα μπορούσε να σώσει τους άλλους. κακής φήμης της να Τον πλησιάζει, να γο- Μπορούσε να κατέβει από το σταυρό, αλλά νατίζει μπροστά Του και να Του πλένει τα αν κατέβαινε δε θα μπορούσε να γίνει Σωπόδια με τα δάκρυά της, ήταν για τους Φα- τήρας του αμαρτωλού ανθρώπου. Κι έτσι, ρισαίους και τους άλλους θρησκευτικούς από κακά ελατήρια σαν ξεχείλισμα της ποηγέτες και δασκάλους, αρκετή απόδειξη νηρής τους σκέψης και της κακής τους ότι αυτός ο άνθρωπος δεν μπορούσε να διάθεσης, αλλά ανύποπτοι, οι Φαρισαίοι είναι άνθρωπος του Θεού. Ήταν φίλος των κήρυξαν τις πιο βασικές αλήθειες του ευαγγελίου. αμαρτωλών, όπως Τον αποΤι ωραιότερο μήνυμα θα κάλεσαν. Του † ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. μπορούσε ποτέ να δώσει ο Επίσημοι αντιπρόσωποι ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ δρα θ. άμβωνας της χριστιανικής του Θεού αυτοί, είχαν πάρει

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 15


εκκλησίας; Ποια ομορφότερη εικόνα του Χριστού θα μπορούσε να προσφέρει ο κήρυκας του ευαγγελίου: «Δέχεται αμαρτωλούς και συντρώγει μαζί τους». Κι έτσι έχουμε ιδιαίτερους λόγους να είμαστε ευγνώμονες στους Φαρισαίους γιατί ήταν σαν απάντηση σε αυτό τους το κατηγορητήριο που πλέχτηκε αυτή η όμορφη τριλογία της αγάπης του Θεού.

Η αναζήτηση του χαμένου Αυτοί δε θα το υποπτεύονταν, αλλά στους Φαρισαίους χρωστάμε τις τρεις εκείνες παραβολές στο ίδιο κεφάλαιο τού κατά Λουκάν Ευαγγελίου για το χαμένο αρνάκι, για τη χαμένη δραχμή, για το χαμένο παιδί, που οι τρεις μαζί αποτελούν, θα έλεγε κανείς, ένα μικρό ευαγγέλιο μέσα στο ευαγγέλιο και συνθέτουν μια ολοκληρωμένη και ωραία εικόνα της σωτηρίας που προσφέρει ο Θεός στον άνθρωπο. Αυτήν την τριλογία λοιπόν θα πάρουμε σαν αντικείμενο της μελέτης μας. Σε αυτό το άρθρο θα μελετήσουμε τις πρώτες δύο από τις τρεις παραβολές: το χαμένο αρνάκι και τη χαμένη δραχμή. Και θα κρατήσουμε γι’ άλλη φορά την παραβολή του χαμένου παιδιού ή όπως είναι καλύτερα γνωστή, την παραβολή του άσωτου γιου. Σαν μια εισαγωγική σκέψη και στις τρεις παραβολές και για να μπορέσουμε καλύτερα να καταλάβουμε το νόημά τους ας προσπαθήσουμε και αυτό: Οι πρώτες δύο από τις τρεις αυτές παραβολές μάς παρουσιάζουν τη σωτηρία κυρίως από την πλευρά του Θεού και μας δείχνουν τι ο Θεός κάνει για τη σωτηρία του αμαρτωλού ανθρώπου, η τρίτη παραβολή εμφανίζει τη σωτηρία κυρίως από την πλευρά του ανθρώπου και δείχνει τι ο άνθρωπος καλείται 16 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

να κάνει για τη σωτηρία του. Έτσι με τις τρεις αυτές ιστοριούλες ολοκληρώνεται η εικόνα της σωτηρίας. Κι Εκείνος που είπε τις τρεις αυτές ιστορίες ας τις ευλογήσει στις καρδιές μας και ας τις χρησιμοποιήσει για να κάνει το θαύμα της σωτηρίας Του και ανάμεσά μας. Πολύ το υλικό που έχουμε μπροστά μας, λίγος ο χώρος στη διάθεσή μας. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν στη μελέτη μας λέγοντας ότι οι δύο αυτές παραβολές για το χαμένο αρνάκι και τη χαμένη δραχμή, έχουν ένα σημείο που τις χωρίζει. Και καταλήγουν σ’ ένα άλλο σημείο που πάλι τις ενώνει. Το σημείο που ενώνει, το σημείο που έχουν κοινό οι δύο αυτές ιστοριούλες που άλλωστε το έχουν κοινό και οι τρεις παραβολές είναι εκείνο με το οποίο προσπάθησε Εκείνος που τις δημιούργησε να δείξει πόσο πολύτιμος στην καρδιά του Θεού είναι ο άνθρωπος. Και το έκανε μάλιστα αυτό με μια προϊούσα κλίμακα. Στην πρώτη παραβολή εκατό αρνάκια είχε εκείνος ο βοσκός και χάθηκε το ένα. Στη δεύτερη παραβολή δέκα δραχμές είχε η γυναίκα και από τις δέκα έχασε τη μία. Στην τρίτη παραβολή μονάχα δύο παιδιά είχε ο πατέρας και από τα δύο του χάθηκε το ένα.

Η πολυτιμότητα της ψυχής Αν σ’ ένα λογιστή παρουσιάζαμε αυτήν την τριλογία και τον παρακαλούσαμε με αριθμούς να μας δώσει το περιεχόμενό της, θα μας έλεγε ότι η ζημιά, που σε κάθε μια από τις τρεις περιπτώσεις έλαβε χώρα, αντιπροσωπεύει στην πρώτη περίπτωση το 1%, στη δεύτερη το 10%, ζημιά πολύ πιο βαριά, και στην τρίτη η ζημιά γίνεται πάρα πολύ βαριά, γιατί ανέρχ��ται στο 50%. Αλλά η γλώσσα της λογιστικής είναι κρύα και


δεν μπορεί να μας δώσει να νιώσουμε την πραγματικότητα. Καμιά μαθηματική εξίσωση δε θα μπορούσε ποτέ να μας δώσει να αισθανθούμε την αγάπη που είχε ο πατέρας για κείνο το μικρό του το παιδί, ούτε και να νιώσουμε τον πόνο που εκείνος ένιωσε, όταν το παιδί του αυτό τον άφησε κι έφυγε και άδειασε το σπίτι του και σκοτείνιασε η ζωή του. Το γεγονός είναι ότι και οι τρεις παραβολές μάς βοηθούν να δούμε πόσο ψηλά τοποθετεί ο Θεός τον άνθρωπο και πόσο αγαπητός είναι ο άνθρωπος στο Θεό. Και πόσο βαθιά αισθάνθηκε ο Θεός την απώλεια του ανθρώπου. Δείτε τις ζεστές εκείνες ζωντανές εικόνες που χρησιμοποίησε για να μας δείξει το μέτρο της αγάπης Του για τον άνθρωπο. Μια κοπέλα είχε δέκα δραχμές. Δέκα ασημένιες δραχμές. Προφανώς μέρος από την προίκα της και ήταν συγχρόνως οι δέκα μαζί δεμένες ένα πολύτιμο και προσφιλές κόσμημά της. Και η μία από τις δέκα αυτές δραχμές ξαφνικά χάθηκε. Είχε μεγάλη αξία τις μέρες εκείνες η ασημένια δραχμή, αλλά πολύ πιο μεγάλη αξία είχε για την κοπέλα εκείνη η δραχμή. Και η ζημιά της και ο πόνος για τη ζημιά της ήταν μεγάλος. Κι εκείνος ο βοσκός, την ίδια και περισσότερη ίσως τρυφερή αγάπη είχε για το αρνάκι του εκείνο το ένα, που για κάποιο λόγο χάθηκε έξω στην ερημιά. Κάθε βοσκός αισθάνεται αγάπη για κάθε αρνάκι του κοπαιδιού του, εκείνος όμως ο βοσκός αισθανόταν φαίνεται μια ξεχωριστή αγάπη για κείνο το αρνάκι που χάθηκε. Τόση ήταν η αγάπη του βοσκού και τόση η λύπη που ένιωσε, ώστε άφησε τα ενενήντα εννέα στη στάνη και βγήκε έξω στην ερημιά, αναζητώντας το ένα το χαμένο.

Δυστυχώς εκ φύσεως είμαστε εγωιστές. Μέχρι τις ρίζες της είναι ποτισμένη από εγωισμό η ζωή μας και ο εγωισμός δυσκολεύεται να μας εγκαταλείψει ακόμα και αφού γνωρίσουμε τη σωτηρία του Χριστού και απολαύσουμε τη ζωή, που Εκείνος μας δίνει. Έτσι και τη σωτηρία του Χριστού και τα θαύματά Του και τις επεμβάσεις Του στη ζωή μας και όλα, εξακολουθούμε δυστυχώς να τα βλέπουμε με το πρίσμα του εγωισμού μας και να τα ερμηνεύουμε πάντα με το «εγώ» μας στο κέντρο της όλης υπόθεσης. Πόσο μεγάλη ήταν η δική μας η ζημιά με την περιπέτεια της αμαρτίας και πόση μεγάλη είναι η δική μας η χαρά, τώρα που αποκτήσαμε τη σωτηρία. Και δε θυμόμαστε ότι υπάρχει και Κάποιος άλλος σε αυτήν την υπόθεση. Δε θυμόμαστε να προσέξουμε πόσο πολύ ο Θεός πόνεσε, πόσο βαθιά η καρδιά του Θεού ένιωσε τις συνέπειες της αμαρτίας μας, πόσο Εκείνος λυπήθηκε με την περιπέτειά μας. Έτσι λοιπόν αυτές οι δύο παραβολές μάς βοηθούν να αποκαταστήσουμε τα πράγματα στη θέση τους. Μας βοηθούν να δούμε τα αισθήματα του Θεού στη μεγάλη αυτή υπόθεση της σωτηρίας και να καταλάβουμε το «γιατί» του σταυρού. «Ο Θεός αγάπησε με μια τέτοια αγάπη τον κόσμο, ώστε έδωσε το Γιο Του το μονογενή, για να μη χαθεί ο καθένας που πιστεύει σ’ Αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια».

Οι χαμένοι μέσα και έξω από τη στάνη Αυτό μας οδηγεί τώρα στο σημείο σε σχέση με το οποίο διαφέρουν μεταξύ τους οι δύο παραβολές. Χάθηκαν και τα δύο. Και το αρνάκι εκείνο του βοσκού χάθηκε, αλλά και η δραχμή της κοπέλας, χαρακτηριστική

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 17


διαφορά στις δύο αυτές ιστοριούλες που δεν είναι χωρίς το αντίστοιχο σημείο τους στον κόσμο τον πνευματικό, στην πείρα των ανθρώπων. Και τα δύο χαμένα. Δείτε όμως πού χάθηκε το ένα και πού χάθηκε το άλλο. Έξω στην ερημιά, μακριά από το κοπάδι, μακριά από τη ζεστασιά της στάνης, μακριά από το βοσκό χάθηκε το αρνάκι. Μέσα στο σπίτι πολύ κοντά στην ιδιοκτήτριά της, κάτω από τη στέγη της χάθηκε η δραχμή. Και τα δύο όμως χαμένα. Το ίδιο, ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και στον κόσμο τον πνευματικό. Υπάρχουν άνθρωποι που χάθηκαν σαν εκείνο το αρνάκι. Περιπλανήθηκαν πολύ μακριά από τον Ποιμένα. Τα μονοπάτια της αμαρτίας τούς έφεραν πολύ μακριά από το Θεό. Είναι οι πέρα ως πέρα αμαρτωλοί. Είναι οι άνθρωποι που δεν άφησαν αμαρτία χωρίς να τη δοκιμάσουν. Είναι ακριβώς οι άνθρωποι για τους οποίους παραπονιούνταν οι ευσεβείς εκείνοι Φαρισαίοι, ότι ο Χριστός τούς δεχόταν στη συντροφιά του κι έτρωγε μαζί τους. Ήταν οι τελώνες. Οι άνθρωποι που ως το λαιμό είχαν βουλιάξει μέσα στο βούρκο της αμαρτίας. Οι άνθρωποι που κανένας που σεβόταν τον εαυτό του δε θα καταδεχόταν να τους χαιρετίσει στο δρόμο. Και υπάρχουν άνθρωποι που χάθηκαν σαν τη δραχμή. Όχι έξω στην ερημιά. Όχι μακριά από το Θεό. Όχι σε μια ζωή πέρα για πέρα αμαρτωλή. Αυτοί δε γνώρισαν ποτέ τους τα μονοπάτια της χονδροειδούς αμαρτίας. Αυτοί χάθηκαν μέσα στο σπίτι του Θεού, χάθηκαν μέσα στο σπίτι μιας αξιοπρεπούς, ηθικής, έντιμης ζωής. Χάθηκαν κάτω από τη στέγη της εκκλησίας. Ενώ εκείνοι οι άλλοι, σαν το αρνάκι της παραβολής περιπλανιούνται στα βουνά της ανηθικότητας, αυτοί ψέλνουν ύμνους στο Θεό, έχουν τα ονόματά τους γραμμένα στο μητρώο κάποιας εκκλησίας και απολαμβάνουν τη συντροφιά 18 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

των ανθρώπων του Θεού. Και αυτοί όμως χαμένοι. Όσο χαμένο το αρνάκι έξω στα βουνά, τόσο χαμένη και η δραχμή κάτω από τη στέγη της νοικοκυράς της. Πολλές φορές συμβαίνει αυτό το ανέλπιστο, αλλά όχι και ανεξήγητο. Καμιά φορά ευκολότερο είναι να βρεθεί το αρνάκι που χάθηκε έξω στα βουνά, παρά να βρεθεί η δραχμή που χάθηκε μέσα στο σπίτι. Και αυτό, γιατί το αρνάκι ξέρει ότι είναι χαμένο. Γυρνά δεξιά και αριστερά και πουθενά δεν μπορεί να βρει τη στάνη, το κοπάδι, το βοσκό. Στο βάθος της καρδούλας του το ξέρει το αρνάκι ότι είναι χαμένο. Ενώ η δραχμή αυτή πολλές φορές δεν την έχει αυτή τη συναίσθηση. Αυτή βρίσκεται κάτω από την παλιά στέγη, δεν έχει φύγει από το γνώριμο κόσμο της. Παντού όπου και αν κοιτάξει, της είναι οικείο το περιβάλλον. Και της είναι δύσκολο να καταλάβει ότι έχει χαθεί. Σε αυτήν τη δεύτερη κατηγορία ανήκαν κι εκείνοι που με το κατηγορητήριό τους προκάλεσαν το Χριστό να πει αυτήν την τριλογία Του. Κάτω από τη στέγη μιας ηθικής ζωής χάθηκαν οι Φαρισαίοι και γι’ αυτό ήταν τόσο δυσκολότερο γι’ αυτούς να βρεθούν από το Χριστό απ’ όσο ήταν για τους τελώνες. Κι εξακολουθεί αυτό να ισχύει και σήμερα. Υπάρχουν οι άνθρωποι που ζουν μια πέρα για πέρα αμαρτωλή ζωή. Υπάρχουν και οι άνθρωποι που ζουν μια αξιοπρεπή κατά το δυνατόν ηθική ζωή, που ποτέ όμως δεν αισθάνθηκαν ότι είναι αμαρτωλοί και ποτέ τους δε ζήτησαν τη σωτηρία του Χριστού. Και οι δύο χαμένοι. Πολύ πιο δύσκολα όμως καμιά φορά βρίσκει το δρόμο του στο Χριστό ο άνθρωπος της δεύτερης κατηγορίας, γιατί η ηθική ακριβώς ζωή του δεν τον αφήνει να αισθανθεί την ανάγκη της σωτηρίας, να ταπεινωθεί και να ριχτεί στην αγκάλη του ελέους του Θεού. Και τώρα, το σημείο που πάλι το έχουν


κοινό οι δύο παραβολές είναι: η έρευνα, η ανεύρεση, η χαρά. Μόλις ανακάλυψε ο βοσκός ότι ένα από τ’ αρνάκια του έλειπε, αμέσως πήρε τους δρόμους, βγήκε έξω στην ερημιά αναζητώντας το. Μόλις η κοπέλα εκείνη ανακάλυψε ότι είχε χάσει τη δραχμή της, αμέσως άναψε το λυχνάρι της, πήρε τη σκούπα της και δεν άφησε γωνιά του σπιτιού χωρίς να την ψάξει και δεν ησύχασε παρά μόνο όταν βρήκε τη δραχμή της.

Η πρωτοβουλία της σωτηρίας Κάπως περίεργη πράγματι εικόνα του Θεού μάς δίνουν αυτές οι δύο παραβολές. Διαφορετική πάντως από την εικόνα που εμείς έχουμε σχηματίσει. Πολλές φορές εμείς το Θεό Τον φανταζόμαστε σαν ένα θυμωμένο, σκαιό, συνοφρυωμένο πρόσωπο, αποτραβηγμένο σε κάποια γωνιά του σύμπαντός Του, που δεν επιθυμεί να έχει πια καμιά επαφή και καμιά σχέση μ’ εκείνον εκεί τον άνθρωπο που παρέβη το νόμο Του και Τον λύπησε. Και ο καημένος ο άνθρωπος χτυπά τώρα την πόρτα του Θεού, χτυπά την κλειστή πόρτα και παρακαλεί να του ανοίξουν. Ακριβώς το αντίθετο είναι η αλήθεια.

Όχι μόνο δεν την έκλεισε την πόρτα Του ο Θεός, αλλά πήρε ο Ίδιος την πρωτοβουλία της συνάντησής Του με τον αντάρτη άνθρωπο και της επανασύνδεσης των σχέσεών Του μαζί του. Σαν το βοσκό εκείνο άφησε τα ενενήντα εννέα και βγήκε ψάχνοντας για το ένα, το χαμένο Του αρνάκι. Σαν την κοπέλα εκείνη που άναψε το λυχνάρι της αλήθειας Του, του Αγίου Πνεύματος, και πήρε το σάρωθρο του ελέγχου του Αγίου Πνεύματος και άρχισε την έρευνα για να ξαναβρεί εκείνο που χάθηκε. Τέτοιος είναι ο Θεός μας. Αυτή τη στιγμή, αδελφέ μου, ψάχνει για να σε ξαναβρεί. Και πόσο μεγάλη θα είναι η χαρά Του όταν έρθεις πάλι κοντά Του. «Έτσι σας λέω γίνεται χαρά ενώπιον των αγγέλων του Θεού για έναν αμαρτωλό που μετανοεί». Τη χαρά αυτή θα έχουμε την ευκαιρία πιο πλατιά να τη μελετήσουμε με την τρίτη παραβολή. Από τώρα όμως αυτή χαρά ας γίνει και δική μας. Αρκετά περιπλανήθηκες, αδελφέ μου. Αρκετά ταλαιπωρήθηκες. Άκουσε τώρα τον καλό Ποιμένα που σε καλεί. Άφησέ Τον να σε πάρει κοντά Του, να σε ξεκουράσει, να σε φέρει πάλι στο σπίτι Του, να γεμίσει την καρδιά σου με ειρήνη και με χαρά. nnn

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ Μπορείτε να επισκεφτείτε τη νέα ιστοσελίδα των τηλεοπτικών εκπομπών ΖΩΝΤΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ και να δείτε ποικιλία προγραμμάτων:

http://www.zontas.gr/

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 19


Σήκω εκκλησία Σήκω εκλεκτή κι όμορφη εκκλησία μου σήκω στολίσου! Βάλε την πορφύρα σου εκείνη τη λαμπρή σήκω και ντύσου. Ντύσου με τα λευκά σου δικαιώματα εκείνα των αγίων και ετοιμάσου, ω μυριόχαρη εκκλησιά να! άκου από μακριά έρχεται ο Νυμφίος. Ύψωσε το πανώριο σου τ’ ανάστημα με τη βασιλική κορώνα στο κεφάλι για να σε δούνε όλοι εκείνοι που ανόητα και μ’ έχθρητα αμφισβητούνε του Κυρίου μας τη χάρη. Πάρε στα χέρια σου τη λάμπα τη χρυσή γε��άτη με το λάδι και φώτισε αυτούς που βρίσκονται πεσμένοι μες στο άθλιο σκοτάδι. Μα τι είν’ αυτό; Εσύ η εκκλησιά; Πώς σέρνεις έτσι βαρετά τα βήματά σου; Ποιος ύπνος σκέπασε και βάραινε τόσο πολύ τ’ ακούραστα τα βλέφαρά σου; Ως εκκλησιά μου, που για σε ο Λυτρωτής μέρα και νύχτα στον Πατέρα μεσιτεύει, σήκω και κοίταξε ψηλά στους ουρανούς. Έρχεται ο Νυμφίος! Νάτος έφτασε! Ένδοξος στα ουράνια να σε φέρει. Αγγελική Μπαλάση


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ ΤΟ ΓΡ Α Μ Μ Α ΤΟ Υ Δ Ι ΕΥΘ ΥΝ ΤΗ

Aγαπητοί μας αδελφοί και φίλοι... ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΜΑΣ ΞΕΡΟΥΜΕ την αξία μιας χριστιανικής παιδικής κατασκήνωσης, ίσως και από προσωπική πείρα. Τα μπάνια στη θάλασσα, τα ομαδικά παιχνίδια, τα Βιβλικά μαθήματα, οι ιδιαίτερες συντροφιές, οι κοινές προσευχές και τόσα άλλα διαμορφώνουν το χαρακτήρα και μένουν ανεξίτηλα χαραγμένα στο νου των κατασκηνωτών, ακόμα και όταν φτάσουν σε βαθιά γεράματα. Κατασκήνωση «Χαρά», Ταϊλάνδη Αρχίζοντας από την Ελλάδα, πριν αρκετές δεκαετίες, η ιεραποστολή μας έχει δημιουργήσει διάφορα κατασκηνωτικά κέντρα σε διάφορα μέρη του κόσμου. Στη Γουατεμάλα έχουμε ιδρύσει την κατασκήνωση ΧΑΝΑΑΝ, σαν μια όαση για τα παιδιά των Κέντρων Παιδικής Φροντίδας της Ιεραποστολής μας. Στην κατασκήνωση αυτή πηγαίνουν εκ περιτροπής τα παιδιά για μια εβδομάδα. Εκεί συμμετέχουν σε πνευματικές δραστηριότητες και σε δραστηριότητες αναψυχής για ν’ αναδείξουν και ν’ αναπτύξουν τα χαρίσματα και τις ικανότητές τους, που θα τους βοηθήσουν στην μετέπειτα ζωή τους στο μέλλον. Εκεί γίνονται κοινές λατρείες, κοινές προσευχές, Βιβλικές μελέτες σε μικρές ομάδες, εκπαιδευτικά προγράμματα, κολύμπι, παιχνίδια, μαθήματα χειροτεχνίας, υμνωδία, και αφήνεται μια ιδιαίτερη ώρα για τους κατασκηνωτές να μείνουν μόνοι και να έχουν ατομική κοινωνία με το Θεό. Κάθε χρόνο πάνω από 2.500 παιδιά και νέοι πηγαίνουν στην κατασκήνωση Χαναάν, και πολλοί από αυτούς πιστεύουν και δέχονται το Χριστό ως Σωτήρα τους στη διάρκεια τής εκεί παραμονής τους. Στην Ταϊλάνδη, έχουμε την Κατασκήνωση Χαρά όπου κατασκηνώνουν παιδιά και νέοι από τα Κέντρα Παιδικής Φροντίδας της Ιεραποστολής μας, αλλά επίσης και άλλοι νέοι κι ενήλικοι. Επιπλέον, στην κατασκήνωση αυτή πηγαίνουν ποιμένες και άλλοι ηγέτες εκκλησιών της περιοχής για πνευματική αναζωογόνηση, περισυλλογή και δύναμη για το έργο τους. Στις Φιλιππίνες έχουμε την κατασκήνωση «Ζωντανή Ελπίδα» στο νησί Σαμάρ. Και Κατασκήνωση «Χαναάν», σε αυτήν την καταΓουατεμάλα σκήνωση πηΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 21


Τ Ο Γ Ρ ΑΜ Μ Α ΤΟ Υ Δ ΙΕ ΥΘ ΥΝ ΤΗ

γαίνουν παιδιά που φροντίζουμε, αλλά οργανώνουμε εκπαιδευτικά συνέδρια και για ποιμένες. Στην Ελλάδα το CosmoVision Center στην Αθήνα, λειτουργεί ως κέντρο διαφόρων δραστηριοτήτων για μικρούς και μεγάλους. Παράλληλα με διάφορα αθλήματα, σχοινοβασία, μουσική και άλλες δραστηριότητες, οι συνεργάτες μας στην Αθήνα δίνουν τη χριστιανική μαρτυρία τους σ’ εφήβους και μεγαλύτερους. Κατασκήνωση «Ζωντανή Ελπίδα», Η διακονία μας στην Ελλάδα έχει ιδιαίτερη σπουδαιότητα Φιλιππίνες τον καιρό αυτό που η πατρίδα μας αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση των τελευταίων δεκαετιών. Διακονίες σαν και τις παραπάνω ασκούν μεγάλη επίδραση στην κοινωνία. Οι συνεργάτες μας στις Φιλιππίνες μάς έγραψαν πως σε μια πρόσφατη κατασκηνωτική περίοδο στη Luzon, 69 από τους 97 συνολικά κατασκηνωτές δέχτηκαν το Χριστό ως Σωτήρα τους και άρχισαν να πηγαίνουν σε μια τοπική εκκλησία για κατήχηση και στερέωμα στην πίστη. Ένας νέος, που πήγαινε κάθε χρόνο στην Κατασκήνωση «Χαρά» στην Ταϊλάνδη και έχει τελειώσει τώρα το πανεπιστήμιο, μάς έγραψε: «Η Κατασκήνωση Χαρά, έχει γίνει η δεύτερη οικογένειά μου. Βιβλικές μελέτες, υμνωδία, εορταστικές εκδηλώσεις, αθλήματα, συμμετοχή σε κατασκηνωτικές δραστηριότητες, διορθώσεις των δρόμων και πολλά άλλα μ’ έχουν βοηθήσει ν’ αναπτύξω τις ικανότητές μου και να διδαχτώ επίσης τα βασικά στοιχεία για τη χριστιανική υπηρεσία. Επίσης, η κατασκήνωση αυτή, έγινε αιτία να γεννηθεί μέσα μου η βαθιά επιθυμία να οδηγήσω και άλλους στη σωτηρία του Χριστού. Πριν από δύο χρόνια, ένας από τα αδέλφια μου ήρθε να μείνει μαζί μου, και λίγο αργότερα δέχτηκε το Χριστό ως Σωτήρα του. Ο άλλος αδελφός μου ήρθε να μείνει μαζί μου πέρυσι, και τον περασμένο μήνα πίστεψε και αυτός στο Χριστό στη διάρκεια μιας κυριακάτικης Βιβλικής μελέτης στην αίθουσα συναναστροφών της Κατασκήνωσης Χαρά». Τέτοια είναι η επίδραση που ασκούν οι χριστιανικές κατασκηνώσεις της Ιεραποστολής μας και δοξάζουμε το Θεό γι’ αυτό. Γι’ αυτό και θέλω και με τούτο το γράμμα μου να ευχαριστήσω και προσωπικά και εκ μέρους της Ιεραποστολής μας όλους εκείνους που με τις προσευχές τους και τις δωρεές τους δίνουν τη δυνατότητα στην ΑMG να πραγματοποιεί το τεράστιο αυτό έργο, σε όλον τον κόσμο, για CosmoVision Center, Κορωπί τη δόξα του Θεού και για την επέκταση της Βασιλείας Του. Ο Κύριος να σας ευλογεί πλούσια. Δικός σας στην υπηρεσία Του, Τάσος Ιωαννίδης 22 | ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ M E TO XΕ ΡΙ ΤΗ Σ ΑΓ ΑΠ ΗΣ Η Ι ΕΡ Α ΠΟ Σ ΤΟ ΛΗ Μ ΑΣ Φ ΤΑΝ ΕΙ Π ΑΝ ΤΟ Υ

Πώς αλλάζουν ζωές στις Φιλιππίνες T

ο έργο της Ιεραποστολής μας στις Φιλιππίνες είναι πολύμορφο. Φροντίζουμε παιδιά, αγόρια και κορίτσια, σε Κέντρα Παιδικής Φροντίδας, συνεργάτες μας κηρύττουν το ευαγγέλιο σε πολλές περιοχές της χώρας, και η Τεχνική Σχολή μας εκπαιδεύει νέους ώστε να προσλαμβάνονται σε παραγωγικές επιχειρήσεις και ταυτόχρονα με την εργασία τους να δίνουν τη μαρτυρία τους για το Χριστό. Όλο το ποικιλόμορφο αυτό έργο μας έχει ασκήσει μεγάλη επίδραση κι έχει αλλάξει πολλές ζωές στη χώρα αυτή. Ο Αiryl Estember είναι μια τέτοια περίπτωση. Είναι τώρα περίπου 20 χρονών κι έχει αποφοιτήσει από το γυμνάσιο στις 31 Μαρτίου 2011. Οι δάσκαλοί του τον περιγράφουν ως ένα δραστήριο άτομο με αίσθημα ευθύνης και πολύ πρόθυμο να βοηθάει τους συμμαθητές του. Ο Airyl χρειάζεται τώρα κάποια οικονομική βοήθεια, καθώς θέλει να σπουδάσει ηλεκτρονική για δύο χρόνια. Διάνυσε μεγάλο δρόμο μέχρι τώρα. Η παιδική ανατροφή του δεν ήταν επαρκής, γιατί προέρχεται από μια διαταραγμένη οικογένεια. Οι γονείς του είχαν χωρίσει. Μέσα σε τέτοιες συνθήκες ο Airyl και τ’ αδέλφια του μόλις κατάφεραν να επιβιώσουν. Μερικοί σπλαχνικοί γείτονες τους έδιναν φαγητό κατά διαστήματα. Μια μέρα ένας από τους γείτονες ανέφερε την περίπτωσή του στους υπεύθυνους του ορφανοτροφείου Σπίτι της Ελπίδας, της Ιεραποστολής μας, οι οποίοι και δέχτηκαν τον Airyl στο ορφανοτροφείο. Εκεί βρήκε μια ζεστή αγκαλιά κι έτρωγε υγιεινή τροφή μέσα σ’ ευχάριστο περιβάλλον, όπου ήταν έκδηλη η αγάπη του Θεού. Όπως και τόσοι άλλοι, ο Airyl δοξάζει το Θεό για το Σπίτι της Ελπίδας και τους υποστηρικτές που του έδωσαν ελπίδα για το μέλλον.

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 23


M E TO XΕ ΡΙ ΤΗ Σ Α Γ ΑΠ ΗΣ Η Ι ΕΡ Α ΠΟ Σ ΤΟ ΛΗ Μ ΑΣ ΦΤΑ Ν ΕΙ ΠΑ Ν ΤΟ Υ Η Hazel Mae είναι μια άλλη περίπτωση που η ζωή της αγγίχτηκε χάρη στο έργο της Ιεραποστολής μας. Ήταν τριών ετών όταν την πήραμε στο Σπίτι της Ελπίδας. Ήταν από μια πάμφτωχη οικογένεια. Ο αδελφός της πέθανε πολύ νωρίς και η μητέρα της δεν μπορούσε να συντηρήσει αυτήν και τ’ αδέλφια της. Για να μην πεθάνουν, η μητέρα της εργαζόταν στους γείτονες για το φαγητό τους και μόνο, μέχρι που αποφάσισε να την εγκαταλείψει στη φροντίδα της Ιεραποστολής μας στο Σπίτι της Ελπίδας. Μετά από έξι χρόνια η Hazel επέστρεψε στη μητέρα της, αλλά το Σπίτι της Ελπίδας συνέχισε να τη βοηθάει. Η Hazel είναι τώρα μια ευτυχισμένη 15χρονη κοπέλα. Της αρέσει η μελέτη και πάει πολύ καλά στα μαθήματά της. Και όχι μόνο στα μαθήματά της πάει καλά, αλλ’ ασχολείται και μ’ εξωσχολικές δραστηριότητες. Μπορεί να την εμπιστευτεί κανείς και στο σχολείο και στο σπίτι. Δεν ξεχνάει ποτέ αυτά που έχει μάθει στο Σπίτι της Ελπίδας. Αγαπάει το Θεό και προσεύχεται κάθε μέρα. Και δίνει τη μαρτυρία της στους άλλους. Αλλά οι διακονίες της Ιεραποστολής μας δεν περιορίζονται μόνο στους νέους. Οι ντόπιοι εργάτες της Ιεραποστολής μας προσφέρουν την υπηρεσία τους ανάμεσα και στους ηλικιωμένους. Ο Bill Layda, ιεραπόστολός μας στις Φιλιππίνες, γράφει: «Ο Pete, 82 ετών, και ο Angel 93 ετών, είναι άτομα μορφωμένα και οικονομικά ευκατάστατοι. Ζουν ευπρεπή ζωή και δεν αισθάνονται την ανάγκη της θρησκείας ή του Θεού, παρόλο που βρίσκονται προς το τέλος της γήινης ζωής τους. Το ελπιδοφόρο στοιχείο για τους δύο αυτούς ηλικιωμένους είναι, ότι είναι ανοιχτοί σε συζήτηση μαζί μου όταν τους μιλώ για το ευαγγέλιο. Σας παρα24 | ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ M E TO XΕ ΡΙ ΤΗ Σ ΑΓ ΑΠ ΗΣ Η Ι ΕΡ Α ΠΟ Σ ΤΟ ΛΗ Μ ΑΣ Φ ΤΑΝ ΕΙ Π ΑΝ ΤΟ Υ

καλώ, προσεύχεστε, ν’ ανοίξει ο Θεός τα πνευματικά τους μάτια και να δεχθούν την αλήθεια». Ο Bill λέει επίσης για ένα καινούριο εκκλησίασμα, που συναθροίζεται εδώ κι έξι χρόνια σε μια δανεική αίθουσα πίσω από τα εκεί γραφεία της Ιεραποστολής μας. Είναι μια από τις νεότερες εκκλησίες που έχει ιδρυθεί μέσω του έργου της Ιεραποστολής μας στις Φιλιππίνες, σε μια φτωχή συνοικία. Το εκκλησίασμα αυτό αποτελείται από 40 περίπου ενήλικες και άλλους τόσους νεότερης ηλικίας. Είναι μια σχετικά μικρή εκκλησία, αλλά πνευματικά υγιής και ζωντανή. Η μικρή αυτή εκκλησία έχει ήδη αρχίσει την οργάνωση μιας άλλης εκκλησίας σε γειτονική περιοχή μέσω Βιβλικών μελετών κι επισκέψεων από σπίτι σε σπίτι. Επίσης, όταν η περιοχή χτυπήθηκε από τον πρόσφατο καταστροφικό τυφώνα, η μικρή αυτή εκκλησία συγκέντρωσε τρόφιμα που τα έστειλε στα κέντρα διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας για τις πληγείσες οικογένειες. Μπορούμε να παραλληλίσουμε την εκκλησία αυτή με τις εκκλησίες της Μακεδονίας, στ’ αποστολικά χρόνια, που, παρά τη δική τους μεγάλη φτώχεια, πρόσφεραν βοήθεια για τη φτωχότερη εκκλησία της Ιερουσαλήμ (Β΄ Κορ. 8:2). Ο Θεός ευλογεί πραγματικά το έργο της Ιεραποστολής μας στις Φιλιππίνες. Ας το έχουμε το έργο αυτό, καθώς και τους ντόπιους εργάτες εκεί, στις προσευχές μας. nnn

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 25


M E TO XΕ ΡΙ ΤΗ Σ Α Γ ΑΠ ΗΣ Η Ι ΕΡ Α ΠΟ Σ ΤΟ ΛΗ Μ ΑΣ ΦΤΑ Ν ΕΙ ΠΑ Ν ΤΟ Υ

Η χαρά της συνάντησης μ’ ένα παιδί που υποστηρίζεις Γράφει η Karen Farney *

M

ια από τις μεγαλύτερες χαρές που μπορεί να νιώσει κάποιος που υποστηρίζει ένα παιδί, είναι όταν συναντήσει προσωπικά το παιδί αυτό. Είναι μια ευλογία που δεν μπορεί κανείς να την περιγράψει εύκολα με λόγια. Αυτή τη χαρά μου έδωσε την ευκαιρία ο Θεός να νιώσω τον περασμένο Αύγουστο. Ο άνδρας μου κι εγώ υποστηρίζουμε την Jemima στην Ουγκάντα από το 2008 κι εδώ. Πριν αναλάβουμε εμείς την υποστήριξή της είχε άλλους τρεις υποστηρικτές, που για διαφόρους λόγους δεν μπόρεσαν να συνεχίσουν την υποστήριξη και τη διέκοψαν. Θυμάμαι όταν έβαλα τα βιογραφικά στοιχεία της Jemima στο κομπιούτερ την πρώτη χρονιά που άρχισα να εργάζομαι στο τμήμα υποστήριξης παιδιών της AMG. Το γλυκό της χαμόγελο και η θλιβερή ιστορία της μας παρακίνησαν εμένα και τον άνδρα μου ν’ αρχίσουμε να την υποστηρίζουμε. Ο πατέρας της είχε εγκαταλείψει την οικογένεια, αφήνοντας τη μητέρα να φροντίζει την Jemima και τα δύο αδέλφια της. Οι σχέσεις μας συσφίχτηκαν με τα γράμματα και τις φωτογραφίες που ανταλλάξαμε στη διάρκεια των επόμενων δύο χρόνων. Όταν έφτασα στο Κέντρο Παιδικής Φροντίδας της Ιεραποστολής μας στη Masajja, είχε ήδη αρχίσει το Σαββατιάτικο πρόγραμμα κι έτσι κα26 | ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ M E TO XΕ ΡΙ ΤΗ Σ ΑΓ ΑΠ ΗΣ Η Ι ΕΡ Α ΠΟ Σ ΤΟ ΛΗ Μ ΑΣ Φ ΤΑΝ ΕΙ Π ΑΝ ΤΟ Υ

θίσαμε στα μπροστινά καθίσματα και άρχισα να κοιτάω στο πλήθος μήπως και διακρίνω την Jemima. Ανυπομονούσα να τη συναντήσω, και τελικά, όταν τελείωσε η λατρεία και το Βιβλικό μάθημα, τη συνάντησα! Είναι τόσο διαφορετικό να βλέπεις ζωντανό μπροστά σου το πρόσωπο που έβλεπες σε φωτογραφία εδώ και δυο χρόνια, και να ξέρεις ότι είναι πραγματική και ότι με την υποστήριξή σου άλλαξες τη ζωή του! Η Jemima είναι μια πολύ γλυκιά κοπελίτσα μ’ ένα όμορφο χαμόγελο. Στην αρχή ήταν πολύ συνεσταλμένη, αλλά με κρατούσε συνέχεια από το χέρι και χαμογελούσε. Η μητέρα της Jemima είναι μαγείρισσα στο Κέντρο Παιδικής Φροντίδας και μένουν σ’ ένα μικρό δωμάτιο του κτιρίου του Κέντρου. Το ίδιο κτίριο χρησιμοποιείται επίσης για δημοτικό σχολείο κι εκκλησία. Πήγα επίσης μέσα στο δωμάτιό τους και συναντήθηκα με τη μητέρα της Jemima. Όταν μπήκα μέσα είδα τις φωτογραφίες που ο άντρας μου κι εγώ είχαμε στείλει. Ήταν κορνιζωμένες πάνω στο τραπέζι. Η μητέρα της Jemima δεν ήξερε να μιλάει Αγγλικά, αλλά μέσω μιας μεταφράστριας εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της στον άνδρα μου και σ’ εμένα για την υποστήριξή μας. Έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια της, καθώς μιλούσε και δεν μπόρεσα ούτε εγώ να συγκρατήσω τα δάκρυά μου. Όταν έφυγα από την Masajja τη μέρα εκείνη, δεν νόμιζα ότι θα ξαναδώ την Jemima σ’ εκείνο το ταξίδι μου. Αλλά ο Θεός με αξίωσε να τη δω άλλες δυο φορές. Στη διάρκεια επισκέψεων σε σπίτια στην περιοχή εκείνη είχα ξανά την ευκαιρία να επισκεφτώ την Jemima στο σπίτι της. Χάρηκα ιδιαίτερα που είχα την ευκαιρία να μοιραστώ με την οικογένειά της μια από τις αγαπημένες μου περικοπές από τη Βίβλο, που είναι τα εδάφια Ρωμαίους 5:1-5. Στη διάρκεια της συνάντησής μου με την Jemima, έμαθα ότι θέλει να γίνει τραπεζική υπάλληλος μια μέρα και της αρέσουν τα μαθηματικά. Η Jemima ψέλνει στη χορωδία της εκκλησίας και στο Κέντρο Παιδικής Φροντίδας. Έχει πολλές φίλες, μια από τις οποίες ονομάζεται Gladys και την οποία υποστηρίζει η αδελφή μου. Δεν ήταν εύκολο να πω αντίο στην Jemima. Και οι δυο μας ξέραμε πως μπορεί να περνούσε πολύς καιρός για να ξαναϊδωθούμε. Καθώς αποχαιρετούσαμε η μια την άλλη, είδα όλη την αγάπη της Jemima μέσα από τα δάκρυά της. Ήταν μια στιγμή που δε θα την ξεχάσω ποτέ.

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 27


M E TO XΕ ΡΙ ΤΗ Σ Α Γ ΑΠ ΗΣ Η Ι ΕΡ Α ΠΟ Σ ΤΟ ΛΗ Μ ΑΣ ΦΤΑ Ν ΕΙ ΠΑ Ν ΤΟ Υ Άσχετα από τη λύπη του αποχαιρετισμού, η ικανοποίηση που ένιωσα από το γεγονός που έγινα μέρος της ζωής της Jemima, δεν περιγράφεται με λόγια. Και δεν έγινα μόνο μέρος της ζωής της Jemima, αλλά και της οικογένειάς της. Αλήθεια, τι μεγάλο προνόμιο να μπορούμε να βοηθάμε τη γλυκιά αυτή οικογένεια! Αναχώρησα από την Ουγκάντα νιώθοντας εμψυχωμένη από την οικογένειά της. Ξέρω πως στο Κέντρο μας είναι ασφαλείς. Ξέρω πως η Jemima έχει μια καλή μητέρα και φίλες να της συμπαραστέκονται στη ζωή της. Και ξέρω επίσης πως και οι δύο, η Jemima και η μητέρα της αγαπούν το Θεό και ζουν ευσεβή ζωή. Πιστεύω πως με τη χάρη του Θεού θα μπορέσω να πάω ξανά στην Ουγκάντα και να ξαναδώ την Jemima. Θέλω να τη δω να έχει μεγαλώσει και να έχει γίνει μια θεοσεβής δεσποινίδα με λαμπρό μέλλον. Χωρίς την AMG, η ζωή της Jemima θα ήταν πολύ διαφορετική. Η μητέρα της δε θα είχε δουλειά ως μαγείρισσα στο Κέντρο, πράγμα που της εξασφαλίζει στέγη και τα άλλα αναγκαία για τη ζωή τους. Διαφορετικά θα ήταν άστεγες και χωρίς τα αναγκαία για τη ζωή τους. Η Jemima δε θα μπορούσε να πάει στο σχολείο και να μάθει μαθηματικά για να γίνει τραπεζική υπάλληλος. Και ίσως δε θα είχε γνωρίσει και δε θ’ αγαπούσε το Χριστό, όπως τώρα. Πραγματικά μου προκαλεί πόνο στην καρδιά η σκέψη πως υπάρχουν τόσα άλλα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, που στερούνται όλες αυτές τις ευλογίες που απολαμβάνει η Jemima, γιατί δεν έχουν κι εκείνα κάποιον υποστηρικτή. Μπορεί ο καθένας από μας ν’ αλλάξει τη ζωή ενός παιδιού αναλαμβάνοντας την υποστήριξή του με 32 δολάρια (22 ευρώ) το μήνα. Εύχομαι ο κάθε αναγνώστης να το κάνει αυτό και να νιώσει την ικανοποίηση που νιώθω εγώ και όλοι οι υποστηρικτές παιδιών. nnn * Η Karen Farney εργάζεται στα Κεντρικά Γραφεία της Ιεραποστολής μας, στο τμήμα υποστήριξης παιδιών. 28 | ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ M E TO XΕ ΡΙ ΤΗ Σ ΑΓ ΑΠ ΗΣ Η Ι ΕΡ Α ΠΟ Σ ΤΟ ΛΗ Μ ΑΣ Φ ΤΑΝ ΕΙ Π ΑΝ ΤΟ Υ

Δύο απίθανες ιστορίες Η ιστορία μιας απίθανης σωτηρίας

Έ

νας συνεργάτης της Ιεραποστολής μας σε μια μουσουλμανική χώρα, μας γράφει: Ο Θεός μάς χάρισε μια καινούρια εν Χριστώ αδελφή που προέρχεται από μουσουλμανική οικογένεια. Αγαπούσε το Θεό από τα παιδικά της χρόνια. Διάβασε το δημοσίευμά μας στην εφημερίδα και ήρθε σ’ επαφή μαζί μας. Ήρθε στην εκκλησία, όπου είχαμε μια εξαιρετική συνάντηση. Μας είπε την ιστορία πώς αναγεννήθηκε. Είναι ανυποχώρητη στην απόφασή της ν’ ακολουθήσει το Χριστό και μας το εξέφρασε αυτό με τούτα τα λόγια: «Όσο και να με πολεμήσουν, ό,τι και αν μου κάνουν, ό,τι και αν μου συμβεί, δε θα μπορέσουν να με χωρίσουν από το Χριστό. Δε θα μπορέσουν να Τον βγάλουν μέσα από την καρδιά μου». Μας είπε επίσης πώς αντιμετώπισε τη μητέρα της, που διδάχτηκε το ισλαμικό δόγμα για περισσότερο από 30 χρόνια. Μια μέρα ρώτησε τη μητέρα της: «Πες μου μητέρα, ο πατέρας μας ο Αβραάμ θυσίασε τον Ισαάκ ή τον Ισμαήλ;». Η μητέρα της ξαφνιάστηκε και απάντησε: «Τον Ισαάκ». Τότε η κόρη της, ρώτησε: «Γιατί τότε το Ισλάμ ισχυρίζεται ότι θυσίασε τον Ισμαήλ;». Η μητέρα της απάντησε: «Γιατί δεν καταλαβαίνουν τίποτε. Συνέχισε να ζεις με το Χριστό σύμφωνα με το ευαγγέλιο». Η μητέρα ήξερε ότι η κόρη της είχε γίνει χριστιανή και ότι εκκλησιαζόταν σε χριστιανική εκκλησία, δεν της έφερε αντίρρηση. Η κόρη ρώτησε ξανά τη μητέρα: «Γιατί δε μου μιλούσες πριν για το Χριστό;». Η μητέρα της απάντησε: «Όσοι επιθυμούν να βρουν την αλήθεια πρέπει να την αναζητήσουν μόνοι τους». Το περασμένο καλοκαίρι η κόρη συνόδεψε τη μητέρα της

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 29


ME TO XΕ ΡΙ ΤΗ Σ Α Γ ΑΠ ΗΣ Η Ι ΕΡ Α ΠΟ Σ ΤΟ ΛΗ Μ ΑΣ ΦΤΑ Ν ΕΙ Π ΑΝ ΤΟ Υ

σ’ ένα ταξίδι στην Αίγυπτο. Κι ενθουσιάστηκε η κόρη όταν η μητέρα της πήγε μαζί της στην εκκλησία. Ήταν μια κρίσιμη καμπή στη ζωή της μητέρας, όταν και αυτή ομολόγησε πίστη στο Χριστό. Η κόρη μού τηλεφώνησε από την Αίγυπτο, για να εκφράσει τη μεγάλη χαρά της για τη μεταστροφή της μητέρας της. Τώρα, ύστερα από τριάντα χρόνια, ήταν μαζί στο σπίτι έχοντας και οι δυο το Χριστό μέσα στις καρδιές τους και την ειρήνη Εκείνου, που ξεπερνά κάθε ανθρώπινη διάνοια.

Η ιστορία μιας απίθανης μαθητείας

Ο

Larry Lowery, ιεραπόστολός μας στην Ιταλία μας γράφει: «Έχουμε άλλον ένα νέο πιστό, τον Enzo, που εξέφρασε την επιθυμία του να βαπτιστεί και με τον οποίο συναντιόμαστε κάθε εβδομάδα. Ο Enzo πάσχει από την ασθένεια Πάρκινσον και υποφέρει πολύ, αλλά η νέα ζωή του με το Χριστό, παρά τη σωματική του πάθηση, τον παρακινεί να βαπτιστεί. Έχουμε μια άλλη κυρία που ονομάζεται Daniela, που μας ζήτησε επίσης να βαπτιστεί. Πάσχει από αρθριτικά και στα δύο γόνατά της, αλλά δεν μπορούν οι γιατροί να τη χειρουργήσουν, γιατί είναι αλλεργική στην αναισθησία. Δύσκολα μπορεί να περπατάει, και σίγουρα κατά τη βάπτιση θα υποφέρει από πόνους, αλλά η επιθυμία της είναι να ακολουθήσει τη διδαχή του Χριστού, έστω και αν αυτό της προκαλέσει πόνο». Κάθε μέρα οι συνεργάτες της Ιεραποστολής μας σε διάφορες περιοχές του κόσμου μαθαίνουν ιστορίες σαν κι αυτές. Είναι πολλοί εκείνοι που ακούνε το ευαγγέλιο του

Χριστού μέσω του έργου της Ιεραποστολής μας, αλλά και πάρα πολλοί εκείνοι που χρειάζεται να το ακούσουν. Πώς θα τελειώσει η ιστορία εκείνων; nnn

30 | ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ��ΠΟΡΕΑ M E TO X ΕΡ Ι ΤΗ Σ ΑΓ Α ΠΗΣ Η Ι ΕΡ Α ΠΟ Σ ΤΟ Λ Η Μ ΑΣ Φ ΤΑΝ ΕΙ Π ΑΝ ΤΟ Υ

Ντόπιοι εργάτες του ευαγγελίου αντιμετωπίζουν κινδύνους H

Ινδονησία, μια χώρα 200 και πλέον εκατομμυρίων κατοίκων, είναι επίσης η χώρα με το μεγαλύτερο μουσουλμανικό πληθυσμό στον κόσμο. Οι ντόπιοι εργάτες του ευαγγελίου διακηρύττουν με πιστότητα και ζήλο τα καλά νέα της σωτηρίας του Χριστού μέσα στο δύσκολο περιβάλλον αυτής της χώρας. Υπάρχει μεγάλη αντίδραση στο ευαγγέλιο και μερικές φορές η ζωή των χριστιανών κινδυνεύει. Το περασμένο Φθινόπωρο έγινε μια βομβιστική επίθεση σε μια μεγάλη εκκλησία στην πόλη Σόλο. Είμαστε ευγνώμονες στο Θεό που κανένας δε σκοτώθηκε κατά την επίθεση αυτή. Ο συνεργάτης μας εκεί, γράφει: «Ευχαριστούμε το Θεό για το έλεος και την προστασία Του στη ζωή μας. Χρησιμοποιεί πολλούς για να γίνουν ευλογία για μένα, για την οικογένειά μου και για όλο το προσωπικό των γραφείων της ΑΜG εδώ. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μάς προστατεύει εδώ στο Σόλο. Στις 25 Οκτωβρίου, μπήκε ένας σε μια μεγάλη εκκλησία στο Σόλο με μια βόμβα στο σώμα του και αποπειράθηκε να μας σκοτώσει αυτοκτονώντας και ο ίδιος. Είμαστε πάντοτε σε επαγρύπνηση, γιατί υπάρχουν γνωστοί τρομοκράτες στη γειτονιά μας που αναζητούνται από την αστυνομία. «Ευχαριστούμε το Θεό γιατί, παρόλο που τραυματίστηκαν 14 άτομα από την έκρηξη της βόμβας, κανένας δεν έχασε τη ζωή του. Αναρρώνουν τώρα στο νοσοκομείο. Σας παρακαλώ συνεχίστε να προσεύχεστε για μας. Παρακαλούμε διαβιβάστε τις ευχαριστίες μας σε όλους τους υποστηρικτές μας. Ο Θεός να ευλογεί όλους σας». Οι συνεργάτες μας είναι πρόθυμοι να διακινδυνεύσουν τα πάντα προκειμένου να επιτελέσουν το έργο του Θεού. Ας συνεχίσουμε να προσευχόμαστε γι’ αυτούς και για την ασφάλειά τους στην Ινδονησία και σε άλλες χώρες του κόσμου. nnn ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 31


M E TO XΕ ΡΙ ΤΗ Σ Α Γ ΑΠ ΗΣ Η Ι ΕΡ Α ΠΟ Σ ΤΟ ΛΗ Μ ΑΣ ΦΤΑ Ν ΕΙ ΠΑ Ν ΤΟ Υ

Η Κλινική «Διακονία» στη Ρουμανία H

Κλινική «Διακονία» στην πόλη Μπράιλα της Ρουμανίας, μια ιατρική μονάδα που υποστηρίζεται από την Ιεραποστολή μας, κάνει ό,τι καλύτερο γίνεται για την εξυπηρέτηση των κατοίκων της πόλης σε θέματα υγείας, αλλά και στην κάλυψη των πνευματικών τους αναγκών. Οι άνθρωποι μάς ξέρουν τώρα καλύτερα, γιατί το όνομα «Διακονία», μιλάει για την ταυτότητα της Κλινικής ως χριστιανικής μονάδας. Κι επιπλέον η κλινική αυτή βρίσκεται δίπλα ακριβώς από την εκκλησία. Κάθε μέρα προσφέρουμε ιατρική περίθαλψη σε 30 έως 60 άτομα, και προσπαθούμε να είμαστε «το αλάτι και το φως» σε αυτούς. Επίσης στο χώρο της υποδοχής και στην αίθουσα αναμονής της κλινικής έχουμε πάντοτε Καινές Διαθήκες και φυλλάδια πάνω στα τραπέζια, που είναι διαθέσιμα για όσους θέλουν να πάρουν και να τα διαβάσουν στα σπίτια τους. Παίζουμε επίσης χριστιανική μουσική στους χώρους αυτούς, δημιουργώντας μια ευχάριστη ατμόσφαιρα. Χάρη στη μαρτυρία μας και την ποιότητα των υπηρεσιών μας στην Κλινική, η κοινωνία είναι περισσότερο ανοιχτή στο να έρχονται για παροχή ιατρικών υπηρεσιών στην κλινική μας. Από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Οκτώβριο (του περασμένου χρόνου), έχουμε προσφέρει ιατρικές υπηρεσίες σε 2.050 ασθενείς χώρια σ’ εκείνους που κάναμε εργαστηριακές εξετάσεις αίματος και προσφέραμε οδοντιατρικές υπηρεσίες. 32 | ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ M E TO XΕ ΡΙ ΤΗ Σ ΑΓ ΑΠ ΗΣ Η Ι ΕΡ Α ΠΟ Σ ΤΟ ΛΗ Μ ΑΣ Φ ΤΑΝ ΕΙ Π ΑΝ ΤΟ Υ

Την περασμένη άνοιξη, μάς επισκέφτηκε μια ιεραποστολική ομάδα από την Αμερική. Στην ομάδα υπήρχαν και τέσσερις οδοντίατροι που πρόσφεραν οδοντιατρικές υπηρεσίες σε 250 περίπου άτομα, που περίμεναν την επίσκεψη αυτής της ομάδας. Μοιράσαμε πάνω από 200 Καινές Διαθήκες και πολλά άλλα φυλλάδια και συνεχίζουμε να προσευχόμαστε να δώσει ο Θεός άφθονους πνευματικούς καρπούς. Φέτος θα μας επισκεφτούν έξι ιεραποστολικές ομάδες και θα οργανώσουμε και μια συγκέντρωση όσων μέσα στην κοινότητα χρειάζονται ιατρικές εξετάσεις και ιατρική περίθαλψη, ώστε να τους δουν οι γιατροί κι επίσης να τους μιλήσουμε για το ευαγγέλιο και το Χριστό. nnn ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 33


AMG

INTERNATIONAL

O σκοπός της ιεραποστολής μας είναι: ❉ Να δώσει σε κάθε άνθρωπο στη γη τουλάχιστον μια ευκαιρία να καταλάβει και ν’ ανταποκριθεί στο Ευαγγέλιο. ❉ Να εκφράσει την ευσπλαχνία του Χριστού στις φυσικές ανάγκες του ανθρώπου σ’ όλο τον κόσμο με τις ευκαιρίες και τα μέσα που δίνει ο Κύριος. ❉ Να υπηρετήσει την ηγεσία της τοπικής εκκλησίας, να ενημερώσει και να ενθαρρύνει το λαό του Θεού στην παγκόσμια ευθύνη του.

H A.M.G (Advancing the Ministries of the Gospel, που σημαίνει: Αναπτύσσοντας τις Διακονίες του Ευαγγελίου), είναι μια παγκόσμια χριστιανική ιεραποστολική οργάνωση με ιδρυτή της το Σπύρο Ζωδιάτη. Το έργο της εκτείνεται σε 50 περίπου χώρες του κόσμου, με ένα βασικό διπλό σκοπό: Την κάλυψη των φυσικών, αλλά και πνευματικών αναγκών των ανθρώπων. Φροντίζει για την παροχή τροφής, ενδυμασίας, ιατρικής περίθαλψης και μόρφωσης στους ανθρώπους, πράγματα που είναι απόλυτα αναγκαία για το σώμα και τη διάνοιά τους. Όμως, εμείς οι χριστιανοί ξέρουμε πως ο κάθε άνθρωπος, πέρα από το σώμα και το νου, έχει κι ένα πνεύμα, για τη λύτρωση του οποίου ήρθε στον κόσμο, σταυρώθηκε κι αναστήθηκε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Έτσι, με τη βοήθεια του Θεού και την ηθική και υλική συμπαράσταση των χριστιανών, η ιεραποστολή μας κάνει ό,τι μπορεί για την πραγμάτωση του διπλού αυτού σκοπού σ’ όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα από φυλή, γλώσσα ή θρήσκευμα, γιατί όλοι έχουν φυσικές ανάγκες και όλοι χρειάζονται το Χριστό και τη σωτηρία που Αυτός παρέχει.

Γράψτε μας Όσοι θέλετε να συνεργαστείτε μαζί μας, ενισχύοντάς μας με τακτικές ή έκτακτες εισφορές για τη συνέχιση και την επέκταση του φιλανθρωπικού κι ευαγγελιστικού έργου της ιεραποστολής μας (όταν καλυφθούν οι ανάγκες ενός προγράμματος, οι δωρεές προωθούνται σε άλλα προγράμματα της Ιεραποστολής μας), παρακαλούμε γράψτε μας στις παρακάτω διευθύνσεις: Αμερική/Καναδάς: “The Voice of the Gospel” A.M.G. International , P.O. Box 22000, Chattanooga, Tenn. 37422, U.S.A. Αυστραλία: AMG International “The Voice of the Gospel”, c/o Milton Kalogeropoulos, 32 Stradmore Ave., Templestowe 3106 Victoria, AUSTRALIA Γερμανία: Herr Savvas Karipidis, Stadt- und Kreis Sparkasse Darmastadt Konto Nr.: 0110 072 538, BLZ 508 501 50, GERMANY Zweifalltorweg 8, 64293 Darmstadt, Tel. 06151/89 93 25 Ελλάδα και υπόλοιπες χώρες: A.M.G. Σπορέας: Aρ. λογ.: EUROBANK 0026.0040.61.0200212895 Αρ. λογ.: ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 5144-046244-761 ΙΒΑΝ: GR22 0172 1440 0051 4404 6244 761 Αρ. λογ.: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 177/480039-71 ΙΒΑΝ: GR75 0110 1770 0000 1774 8003 971 Τ.Θ. 254, 194 00 Κορωπί, τηλ. 210-4834214, fax: 210-6627506


Μόλυνση του νου και της συνείδησης

A

διαφθορά που αυξάνει με γρήγορο ρυθμό ναμφίβολα η μόλυνση της ατμόστις πλατιές μάζες των αναπτυγμένων σφαιρας είναι ένα σοβαρό πρόκαι αναπτυσσόμενων κοινωνιών είναι βλημα και μια συνεχώς αυξανόένας κακός οιωνός για το μέλλον της μενη απειλή για την ισορροπία στη φύση ανθρωπότητας. και την ανθρώπινη ζωή. Επίσης η ηθική Εκείνο όμως που δε συζητιέται ούτε μόλυνση με τη μορφή της χαλάρωσης στις στρογγυλές τράπεζες των ηθικών αξιών, της αμτων ειδικών για προβλήφισβήτησης ή και απόρριψης Του Δρ ΑΝΑΝΙΑ ματα ατμοσφαιρικής ρύτων αντικειμενικών αληθειΚΑΒΑΚΑ πανσης ούτε από αυτούς ών του Θεού και η ηθική Νευρολόγου-Ψυχίατρου ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 35


που διαμαρτύρονται για την ηθική μόλυνση και ούτε αναφέρεται στις ειδικές για τη ρύπανση εκπομπές ή αναφορές των μαζικών μέσων ενημέρωσης, είναι η μόλυνση του νου και της συνείδησης του ανθρώπου. Και όμως, αυτή είναι η βασική αιτία και της ατμοσφαιρικής και της ηθικής μόλυνσης. Ο απόστολος Παύλος γράφοντας στον Τίτο τονίζει: «Εις μεν τους καθαρούς πάντα είναι καθαρά· εις δε τους μεμιασμένους και απίστους ουδέν καθαρόν αλλά και ο νους αυτών και η συνείδησις είναι μεμιασμένα» (Τίτος 1:15). Για εκείνους που είναι καθαροί, γράφει ο απόστολος Παύλος όλα είναι καθαρά. Σαν παιδιά δεν πετούν τα άχρηστα χαρτιά τους ή τα άπλυτα ρούχα τους εδώ κι εκεί μέσα στο σπίτι, δε λερώνουν τα θρανία ή τους τοίχους γράφοντας πάνω σε αυτούς συνθήματα ή ανοησίες∙ σαν νοικοκυρές δεν πετούν τις σακούλες με τα εντόσθια των ψαριών στους φωταγωγούς ή στους ακάλυπτους χώρους· σαν άντρες και οικογενειάρχες δεν πετούν τις φλούδες των φρούτων από το παράθυρο του αυτοκινήτου πάνω στο δρόμο και ούτε εγκαταλείπουν τα σκουπίδια τους στις παραλίες και τα κονσερβοκούτια τους να επιπλέουν πάνω στη θάλασσα· σαν καπετάνιοι καραβιών δε ρίχνουν κρυφά τα λάδια των πλοίων τους στη θάλασσα και σαν εργοστασιάρχες δε διοχετεύουν παράνομα τα απόβλητά τους στα ποτάμια, στις λίμνες ή στις θάλασσες και τους γεμάτους δηλητήρια καπνούς και αέρια στην ατμόσφαιρα. Επίσης, για κείνους που είναι καθαροί στο νου και στη συνείδηση η ηθική εκ36 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

φύλιση είναι κάτι το αποκρουστικό και αηδιαστικό και όχι κάτι το ευχάριστο. Σαν άτομα χαίρονται να ζουν στο φως, γιατί τα έργα τους δεν έχουν καμιά σχέση με το σκοτάδι (Ιωάν. 3:21). Είναι άνθρωποι της ημέρας και όχι των μισοσκόταδων κέντρων της νύχτας. Περπατούν μέσα από φαρδείς δρόμους και όχι μέσα από απόμερα στενοσόκακα.

«Και ο νους και η συνείδηση είναι μολυσμένα» Αντίθετα με τους καθαρούς, γράφει ο απόστολος Παύλος, ότι στους μολυσμένους και ο νους και η συνείδηση είναι μολυσμένα. Νομίζω ότι η σειρά που είναι γραμμένα δεν είναι τυχαία. Το Άγιο Πνεύμα ήθελε με αυτόν τον τρόπο να τονίσει ότι η μόλυνση αρχίζει από το νου και στη συνέχεια επεκτείνεται στη συνείδηση του ανθρώπου. Η προσπάθεια αυτή της ανεύρεσης λογικοφανών δικ��ιολογιών για την απαλλαγή του ή τη μείωση των ενοχών του, οδηγεί εφόσον αυτή παραταθεί στη βαθμιαία μείωση της ευαισθησίας και καθαρότητας της συνείδησής του. Όσο αυτό συνεχίζεται και αυτό δυστυχώς συμβαίνει με την πλειονότητα των συνανθρώπων μας, και όσο μάλιστα οι σκέψεις και οι πράξεις ενός ατόμου γίνονται όλο και πιο πονηρές, τόσο περισσότερο εξασθενεί η ευαισθησία της ηθικής του συνείδησης. Με τον τρόπο αυτό το άτομο αυτό μπορεί να φτάσει στο σημείο να δέχεται, ανέχεται ή να δικαιολογεί πράγματα και καταστάσεις που πριν του δημιουργούσαν έντονες ενοχές, χωρίς πια κανένα έλεγχο από την ηθική συνείδησή του. Έχει δηλαδή


Σας προτείνουμε... επέλθη σε αυτόν πλήρης πώρωση της ηθικής του συνείδησης. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με πολλούς συνανθρώπους μας σήμερα. Και ο νους και η συνείδησή τους έχει μολυνθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε δε συνειδητοποιούν το ηθικό κατάντημά τους και δε νιώθουν τύψεις και ενοχές για την πονηριά, την κακία και τις αμαρτωλές πράξεις που διαπράττουν καθημερινά. Η ηθική συνείδησή τους που κάποτε ήταν γι’ αυτούς μια φωνή του Θεού μέσα τους, έχει σβήσει σχεδόν ολοκληρωτικά. Η μολυσμένη και πωρωμένη συνείδησή τους, τους αποκοιμίζει ηθικά κι έτσι δε συνειδητοποιούν την ενοχή τους μπροστά στο Θεό. Κάποια στιγμή όμως θα ξυπνήσουν μπροστά σε μια εφιαλτική γι’ αυτούς πραγματικότητα, επειδή, όπως λέει η Αγία Γραφή: «Φοβερόν είναι το να πέση τις εις χείρας Θεού ζώντος» αμετανόητος (Εβρ. 11:31). nnn n Ο Δρ Ανανίας Καβάκας απαντά άμεσα στα θέματα που σας απασχολούν... Μπορείτε να στείλετε τις ερωτήσεις και τους προβληματισμούς σας στη διεύθυνση: Η Φωνή του Ευαγγελίου, Τ.Θ. 254, 194 00 Κορωπί (για Ερωτήσεις & Απαντήσεις) ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση: erotiseis_apantiseis@ologos.gr

CASTING CROWNS ACOUSTIC SESSIONS VOL. 1 Απολαύστε 8 από τα πιο αγαπημένα τραγούδια των Casting Crowns, σε νέες ιδιαίτερα εμπνευσμένες ακουστικές ενορχηστρώσεις. Στη συλλογή αυτή θα βρείτε και 2 νέα κομμάτια, ενώ επίσης ο τίτλος μάς προϊδεάζει ότι θα ακολουθήσει και Vol. 2. Τιμή: 12 €

PAUL WILBUR Your Great Name Είναι το πρώτο στουντιακό άλμπουμ του καλλιτέχνη μετά από 20 χρόνια! Η νέα του δισκογραφική δουλειά είναι βαθιά «βουτηγμένη» μέσα στη θεολογία της Παλαιάς Διαθήκης και ως Μεσσιανικός χριστιανός, ο συνθέτης ξεδιπλώνει το μεγαλείο του Χριστού μέσα από τις Γραφές και το περιβάλλει με επιβλητική σύγχρονη ορχηστρική μουσική, με εβραϊκά στοιχεία. Τιμή: 13,20 €

JEREMY CAMP Reckless Κυκλοφορεί η νέα στουντιακή δουλειά του γνωστού καλλιτέχνη, που για χρόνια κρατάει τους φανατικούς του οπαδούς πάντα ευχαριστημένους. Ο νέος του δίσκος «κοστίζει πολύ». Δεν αναφερόμαστε στην τιμή του, αλλά στο μήνυμά του, που προτείνει να θυσιάσουμε τα πάντα για χάρη Αυτού που θυσίασε τα πάντα για μας. Μας φέρνει προ των ευθυνών μας και καυτηριάζει τον «αλόγιστο» τρόπο που ζούμε του δώρου του Θεού, την ίδια μας τη ζωή. Τιμή: 13,80 €

Τ.θ. 254, 194 00 Κορωπί / Τηλ.: 210.4834.214, Φαξ: 210.6627.506

www.logosmusic.gr www.christianbookstore.gr


Γρηγόρης Μαυρονάνος 1957-2013 Ένας πολύτιμος συνεργάτης γιορτάζει τη δόξα του Ουρανού…

Ε

ίναι φορές που δε θέλεις να πιστέψεις αυτό που βιώνεις και βλέπεις να ξετυλίγεται μπροστά σου... Είναι φορές που προτιμάς την εικονική πραγματικότητα γιατί η ζωή είναι τόσο σκληρή... Έτσι αισθανόμαστε όλοι καθώς αντικρίζουμε το κενό γραφείο του Γρηγόρη μας που μας άφησε, πρόωρα αισθανόμαστε, για να είναι για πάντα στην παρουσία του δημιουργού Θεού που αγάπησε και υπηρέτησε με πιστότητα. Μας λείπει η ζεστασιά, η παρουσία, η στήριξη, η καθημερινή αύρα και έμπνευση μιας μοναδικά συγκροτημένης ζωής πίστης. Πιο πολύ λείπει ίσως στην αγαπημένη του οικογένεια, τη Βίκυ και τα παιδιά που αγάπησε μέχρι το τέλος. Βαθιά επίσης αγάπησε το Σωτήρα Χριστό που υπηρέτησε με τον πιο αυθεντικό τρόπο μαζί και πολλές διακονίες της Εκκλησίας Του. Συνήθιζε να κηρύττει η ζωή του με τον πιο δυνατό τόνο το μήνυμα της θεϊκής χάρης, πολλές φορές χωρίς λόγια, μόνο με το δυνατό χαμόγελό του... Μια προσωπικότητα που κάνει τον ουρανό ακόμα πιο ποθητό για όλους μας. Εμείς οι συνεργάτες και φίλοι ως ύστατο φόρο τιμής σταχυολογούμε λίγα από τις όμορφες αναμνήσεις που μας χάρισε με την πολλαπλή συμπόρευση μαζί μας και ψιθυρίζουμε με πίστη και πεποίθηση το καλή αντάμωση αδελφέ μας... Για τη Φωνή του Ευαγγελίου Φ.Ρ.

38 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

❉ ΗΤΑΝ ΤΕΛΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1970, δεν είχα ενηλικιωθεί ακόμα, ήμουν μαθητής στις τελευταίες τάξεις του εξαταξίου Γυμνασίου, η πίστη μου στο Χριστό αντιμετωπιζόταν με μεγάλη καχυποψία στο περιβάλλον μου, στο χωριό μου το Κορωπί. Τότε ανακάλυψα στο έμπα της Αθήνας, δίπλα στο ΓΕΣ, στην οδό Ζαλόγγου, μια εκκλησία, στην οποία μπορούσα να καταφεύγω για να λατρεύω τον Κύριο, χωρίς η παρουσία μου να προκαλεί προβλήματα. Στην εκκλησία αυτή, με υποδέχθηκαν και με πλαισίωσαν, δύο νεαροί ο Σπύρος Καραπάνος και ο Γρηγόρης Μαυρονάνος. Με σύστησαν στον Ποιμένα τους, το Βαγγέλη Φωτίου και τη σύζυγό


του την κυρία Πολυξένη και με γνώρισαν στην υπόλοιπη εκκλησία. Με σύστησαν και στις οικογένειές τους. Ο Σπύρος ήταν Ηπειρώτης, αλλά από μικρός ζούσε στην Αθήνα με τους θείους του, τον μπάρμπα Λια τον Τζώρο και τη θεία Αγγελική. Οι γονείς του Γρηγόρη, ήταν ο μαστρο-Γιώργης και η κυρά Ματούλα, που είχε καταγωγή απ’ το χωριό μου. Πρώτος πολύ νωρίς, «έφυγε» ο μαστροΓιώργης, θυμάμαι τον νεαρό φίλο μου το Γρηγόρη στην εξόδιο ακολουθία του πατέρα του, να σφίγγει γερά στην αγκαλιά του τη Γραφή του... Μετά, θυμάμαι την τελευταία Κυριακή που κήρυξε ο Φωτίου, ο Ποιμένας της Εκκλησίας. Μίλησε από το 20ο κεφ. των Πράξεων και όταν έφτασε στο σημείο που ο Παύλος είπε στους Πρεσβύτερους της Εφέσου, δε θα ξαναδείτε το πρόσωπό μου, γύρισε το κεφάλι του στη χορωδία και είπε «...αδελφοί ο Κύριος με καλεί, τώρα είναι η σειρά σας Σπύρο, Γρηγόρη, να πάρετε τη θέση μου, δε θα με ξαναδείτε πάλι εδώ...». Στην αρχή δεν καταλάβαμε, μετά παγώσαμε, μεσοβδόμαδα διατί ο Φωτίου και η κυρία Πολυξένη «αναχώρησαν» για την αιώνια δόξα... Το 2010, ήμαστε και οι τρεις φοιτητές στο σχολείο του πόνου. Πρώτος αποφοίτησε με άριστα ο Σπύρος και πήρε υποτροφία και προαγωγή στα Ιλύσσια Πεδία... Τώρα, πήρε το πτυχίο του ο Γρηγόρης με άριστα και ήρθε ο Ερχόμενος, με όλη τη συνοδεία του, ανάμεσα στην οποία και όλους τους αγαπημένους προαναχωρήσαντες, να τον παραλάβει με το βαρκάκι Του. Πήρε και ο Γρηγόρης υποτροφία και προαγωγή, είναι τώρα «εις τας Νήσους των Μακάρων»...

Εμείς, ακόμα στην αποδώ όχθη του Αχέρωντα, με δάκρυα στα μάτια κουνάμε το μαντιλάκι και φωνάζουμε «καλό κατευόδιο και καλή αντάμωση», περιμένοντας τη σειρά μας... Κώστας Τσεβάς

❉ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ 1977-1978. Ο Γρηγόρης σε ηλικία 19-20 ετών –βράδια Κυριακών– ανεβαίνει στον άμβωνα της εκκλησίας του Ν. Ψυχικού, και καθηλώνει το ακροατήριο με τη βιβλική του κατάρτιση και το πάθος του. Διακρίνεις ξεκάθαρα την έμπνευση στο λόγο του. Ο παππούς ο Φωτίου (ήταν ο ποιμένας της εκκλησίας μας) είχε διακρίνει το χαρισματικό Γρηγόρη στο λόγο, και τολμά να τον αναδείξει παρά το νεαρό της ηλικίας του. «Στον καιρό της νιότης του δεν καταφρονήθηκε» και μάλιστα υπήρξε «πρότυπο» στην εκκλησία του Χριστού, μελετώντας, γνωρίζοντας και μεταδίδοντας το λόγο Του. Σ’ ευχαριστούμε Γρηγόρη... Άση Νασοπούλου

❉ ΗΜΟΥΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΛΑΒΕ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΗ στο «Λόγο» και ήμουν το «αφεντικό» του για κάποια χρόνια. Αυτό που καθημερινά με εντυπωσίαζε στο Γρηγόρη ήταν ο ενθουσιασμός του, ο παιδικός ενθουσιασμός του, ο χριστιανικός ενθουσιασμός του. Μπορούσε να μιλάει για ώρα πολύ, με χαρά, με συγκίνηση, με δέος, με θαυμασμό για πράγματα που θεωρούσα εγώ απλά δεδομένα. Με προκαλούσε και με έλεγχε με τον ενθουσιασμό του! Ένα μέρος μου έλεγε «Γρηγόρη, άσε με να ξανασκύψω στη δουλειά μου» και ένα άλλο έλεγε «Γρηγόρη μου, ζηλεύω τον ενθουσιασμό σου, κόλλησέ μου λίγο απ’ αυτόν». Ακόμα και την

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 39


πρώτη τους κουβέντα ήταν να ρωτήσουν: «Τι κάνει ο Γρηγόρης;». Όλοι τους τον γνώριζαν, ήξεραν για την περιπέτεια της υγείας του, γνώριζαν σε Ποιον είχε την ελπίδα του και όλοι είχαν έναν καλό λόγο να πουν. Με ρώτη❉ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΑΣ ήταν σαν ακόμα και άνθρωποι που ομοένας εξαιρετικός φίλος καρλογώ ότι πιθανόν διάς και ευλογημένος αδερνα μην επέλεγα φός που η βαθειά του πίστη να ανοίξω κουκαι η καλοσύνη της ψυχής βέντα μαζί τους. του έγιναν παράδειγμα και Δεν ήταν λίγες οι ενθάρρυνση για μας!!! φορές που με Ιάκωβος & Αναστασία αφορμή την καΠαπαναγή τάσταση του ❉ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ, ακόμα Γρηγόρη, ξεκίνησα να συζητώ κι όταν δεν είμαστε εκεί, η μαρμε αυτούς τους τυρία μας συνεχίζεται. Κάπως ανθρώπους, έτσι ένιωσα για το Γρηγόρη τους για το νόημα τελευταίους μήνες πριν το τελικό της ζωής, το θάνατο και την πίστη στο Θεό. Και είμαι σίγουρος ότι όλοι αυτοί θα νιώσουν όπως νιώσαμε και εμείς, στην είδηση την αναχώρησης ενός καλού φίλου. Η ζωή της πίστης δεν είναι απλά μια προσωπική υπόθεση. Να κρατάς δηλαδή καλά κρυμμένο αυτό που πιστεύεις, για τον εαυτό σου. Είναι ζωή συμΜια αλησμόνητη πα ρέα... μερισμού, ομολογίας, διαφάνειας. Ευχαριστώ Γρηγόρη, γι’ αυτό το μάθημα. αντίο, που η κατάσταση της Μιχάλης Λιτσικάκης υγείας του δεν του επέτρεπε να εργαστεί. Στο διάστημα αυτό χρειάστηκε να διεκπεραιώσω αρ❉ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ήταν το τύπος του σύγχρονου κετές δουλειές του Λόγου, που ο Γρηγόρης είχε υπό την ευθύνη του τα τελευταία χρόνια. Έτσι «καλού Σαμαρείτη», ένα μοντέλο αυθεντικού χρισυνάντη��α πολλούς ανθρώπους, σε τράπεζες, στιανού, ένα πολύτιμο πετράδι σε ανθρώπινη τυπογραφεία, μεταφορικές, δημόσιες υπηρεσίες, μορφή! που μόλις έβλεπαν ότι εργάζομαι στο Λόγο, η Θεόδωρος Σπυρόπουλος τελευταία φορά που μιλήσαμε, ήταν κουρασμένος σωματικά, αλλά ακατάβλητος στον ενθουσιασμό του για την οικογένειά του και… τον ουρανό! Αργύρης Πέτρου

40 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


❉ ΑΠΟ ΤΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΤΟΥ έλειπε παντελώς το «δεν μπορώ». Άλλοτε αστείος, άλλοτε σοβαρός, πάντοτε πρόθυμος, φρόντιζε για τον αδερφούλη του στο Βόλο να στείλει μαζί με τα δέματα του έργου, την αγάπη, την ενθάρρυνση, τη γλυκύτητα του Κυρίου, τη γεμάτη πίστη στάση ζωής του. Κώστας Ρουσίτης, Βόλος

Γρήγορα έφυγες από ανάμεσά μας, μόλις 55 χρονών παλικάρι….

Ρωτάμε με παράπονο ΓΙΑΤΙ στον Ύψιστό μας ποιητή.

Ησουν γεμάτος όρεξη να ζήσεις, να δουλέψεις, να υπηρετήσεις…

Γέμιζες φως, ζωή, χαρά και γέλιο όπου κι αν ήσουν!!!!

Ολοι, μικροί, μεγάλοι, μαζί σου έβρισκαν χαρά, ελπίδα, ανακούφιση.

Ραγίζει η καρδιά μας στη σκέψη ότι λείπεις πια από ανάμεσά μας… και τότε,

Ηεπιθυμία μας για τον όμορφο τόπο του ουρανού που ζεις, αντρώνει μέσα μας…

Σίγουρα θ’ ανταμώσουμε σύντομα εκεί, που ούτε δάκρυα, ούτε πόνος κατοικεί!!! ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΗΡΩΑ ΜΑΣ ΓΡΗΓΟΡΗ!!!! Αλέκος και Ναυσικά Χαραλαμπίδη

❉ ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ήρθαν στο μυαλό μου αυτά τα λόγια για το γλυκό μας Γρηγόρη... Γλυκέ μου Γρηγόρη, για μένα ήσουν ο αδελφός μου ο αληθινός, ο σύμβουλος, η ζωή στο μοναχικό γραφείο μου. Το κενό που αφήνεις στην καρδιά μου είναι μεγάλο… Περιμένω για τη συνάντησή μας στον ουρανό, στην παρουσία του Θεού μας… Με αγάπη η αδελφούλα σου (όπως πάντα με έλεγες)… Μαρία Μησουρά-Κουράκου ❉ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΗΤΑΝ ένας άνθρωπος πάντα με το χαμόγελο στα χείλη. Σε χαιρετούσε φιλικά και φαινόταν το πραγματικό του ενδιαφέρον όταν σε ρωτούσε τι κάνεις. Η χαρά του Χριστού έλαμπε στο πρόσωπό του! Αναστασία Παπαδοπούλου

❉ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΗ ΣΥΝΑΝΤΟΥΣΑ τις φορές που επισκεπτόμουνα τα γραφεία του ΛΟΓΟΥ και από τις τηλεφωνικές επικοινωνίες μας. Καθώς ο αγώνας του γινόταν και πιο σκληρός, βλέπαμε ότι το ταλαιπωρημένο σώμα του έκρυβε μια μεγάλη καρδιά, που αγαπούσε το Θεό και Τον υπηρετούσε αθόρυβα, με πιστότητα και ζήλο. Σκορπούσε το άρωμα του Χριστού στο περιβάλλον του, ακόμη και μέσα στη σκληρή δοκιμασία του. Γεώργιος Κανταρτζής ❉ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΦΙΛΕ, Η σελίδα αυτή δε χωράει λεπτομέρειες από την κοινή μας, συνομήλικη πορεία μέσα στην ίδια Εκκλησία, στον όμιλο, στις εμπειρίες της νεότητας, τις Πνευματικές αναζητήσεις, τις ολονύκτιες συζητήσεις για το σωστό και το λάθος, το πρεσβυτέριο, τις δραστηριότητες, τα κηρύγματα, τις υμνωδίες κ.λπ. Χωράει όμως να αναφερθώ σε ένα χαρακτηριστικό σου που με έκανε να υποκλίνομαι κάθε φορά που επικοινωνούσαμε ή συνεργαζόμασταν πάνω σε κάποιο σοβαρό ή και ασήμαντο θέμα. Ήταν η υποδειγματική ειλικρίνειά σου. Πολύ συχνά μας θύμιζες τη «γυναίκα του Καίσαρα που έπρεπε όχι μόνο να είναι τίμια αλλά και να το δείχνει». Η όλη σου συμπεριφορά τόνιζε πάντα την αναγκαιότητα, αλλά και τη φυσιολογία του χριστιανού, να φανερώνει ποιος είναι ο Πατέρας μας και ποιος ο Κύριος και οδηγός στη ζωή μας. Γρηγόρη, μας έλειψαν όλα αυτά... Μαρτίνος & Ηρώ Παπαναγή ❉ «ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ και το πρόθυμο πνεύμα υπηρεσίας που τον διέκρινε. Η ζωή του πραγματικά ήταν μια ζωντανή μαρτυρία που δόξαζε τον Κύριο. Πολέμησε και την ασθένειά του μ’ όλη του τη δύναμη και τον θαυμάζαμε για τον τρόπο που αντιμετώπισε όλη αυτή τη δοκιμασία». Τάσος Iωαννίδης Πρόεδρος ΑΜG Int. nnn

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 41


Οι Σημειώσεις του Εκδότη Αυτό που σε κουράζει Δεν είναι η εργασία που κουράζει τον άνθρωπο, αλλά η μέριμνα. Αυτή είναι που εμποδίζει τον ύπνο σου. Όταν δεν μπορείς να κοιμηθείς και σαν σβούρα γυρίζεις στο κρεβάτι σου, τι σκέφτεσαι; Όχι την κοπιαστική χειρωνακτική εργασία σου ούτε τα κουρασμένα σου πόδια, αλλά κάνεις σχέδια και λύνεις προβλήματα. Δεν είναι η δουλειά που μας ταράζει, μας θλίβει και μας ανησυχεί, αλλά η μέριμνα. Ίσως κάτι θα μπορούσε να μας διδάξει η φύση σχετικά με τη μέριμνα του ανθρώπου. Απ’ όσα ξέρουμε: Κανένα πουλί δεν προσπάθησε ποτέ να χτίσει περισσότερες φωλιές από το γείτονά του. Καμιά αλεπού δε φοβήθηκε επειδή είχε μόνο μία τρύπα να κρυφτεί. Κανένας σκύλος δεν πέθανε ή δεν έχασε τον ύπνο του φοβούμενος μήπως δε μάζεψε αρκετά κόκαλα για τα γηρατειά του. Η μέριμνα είναι κατάρα χαρακτηριστική του ανθρώπου. Είναι άραγε και δική σου; «Mην ανησυχείτε, λοιπόν, για την αυριανή ημέρα, γιατί η αυριανή ημέρα θα φροντίσει για τα δικά της. Aρκετό είναι για την κάθε μέρα το δικό της πρόβλημα» (Ματθ. 6:34). «Για τίποτε μην ανησυχείτε, αλλά σε κάθε περίπτωση να παρουσιάζετε με την προσευχή και τη δέηση και με πνεύμα ευγνωμοσύνης τα αιτήματά σας στο Θεό» (Φιλ. 4:6). «Kαι να το κάνετε αυτό αναθέτοντας σ’ αυτόν κάθε βιοτική σας μέριμνα, γιατί αυτός φροντίζει για σας» (Α΄ Πέτρ. 5:7). nnn

Η θεραπευτική δύναμη των δακρύων Μελέτες έχουν αποδείξει την αξία του κλάματος. Το δάκρυ είναι πολύ θεραπευτικό. Το 1900 υπήρχε στην Αμερική μόνο 10% διαφορά 42 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

μεταξύ του ποσοστού θνησιμότητας αντρών και γυναικών. Το 1950 όμως 40% περισσότεροι άντρες πέθαιναν απ’ ό,τι γυναίκες. Τα ποσοστά είναι ανάλογα και στις άλλες χώρες και ο χρόνος δεν έχει καταφέρει να βελτιώσει την κατάσταση. Γιατί πεθαίνουν περισσότεροι άντρες από γυναίκες; Οι περισσότεροι ειδικοί αποδίδουν το φαινόμενο αυτό στις ψυχολογικές εντάσεις και στις βιοτικές μέριμνες. Έχουν βέβαια και οι γυναίκες τις μέριμνές τους και τις βιοτικές τους φροντίδες, αλλά η γυναίκα κλαίει με πολύ μεγαλύτερη ευκολία και χωρίς να φοβάται μήπως παρεξηγηθεί από τους γύρω της. Οι άντρες όμως πού να κλάψουν. Προτιμούν έλκος του στομάχου και καρδιακή προσβολή παρά το κλάμα που κάνει την καρδιά να ξεσπά, αλλά και να ξεκουράζεται. Άντρες λοιπόν, ας μη διστάσουμε κι εμείς να κλαίμε καμιά φορά. Ας μιμηθούμε τις γυναίκες μας που ξεθυμαίνουν στο κλάμα. Καλύτερο αυτό παρά η κατάληξη στον τάφο. Ας μην ξεχνάμε τα λόγια του Χριστού στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο κεφ. 6:21: «Μακάριοι εσείς που τώρα κλαίτε γιατί θα γελάσετε». Ο Χριστός βέβαια αναφέρεται στο κλάμα για χάρη δική Του, στο κλάμα για τις δικές μας αμαρτίες, αλλά και για τις αμαρτίες των συνανθρώπων μας και για την ανάγκη που έχουν της μετάνοιας και του Χριστού. Το δάκρυ το έχει ευλογήσει ο Χριστός και το έχυσε και ο Ίδιος. Δεν είναι ντροπή να το χύσεις κι εσύ. Χύσε το πρώτα για τη δική σου μετάνοια και κατόπιν για τη μετάνοια των άλλων. Ο προφήτης Ιερεμίας ήταν γνωστός ως ο κλαίων προφήτης. «Μακάρι βρύση δακρύων να ’ταν τα μάτια μου, να ήταν το κεφάλι μου πηγάδι με νερό, μέρα και νύχτα για να κλαίω τους σκοτωμένους του λαού μου!» (Ιερ. 8:23). «Γι’ αυτό εγώ κλαίω˙ τα μάτια δάκρυα


πλημμυρίζουν, γιατ’ είναι μακριά μου ο παρηγορητής μου εκείνος που θα μου ξανάδινε ζωή˙ αφανίστηκαν τα παιδιά μου γιατί ο εχθρός ήταν πολύ ισχυρός» (Θρήνοι 1:16). nnn

των Γραφών: «Μ’ όλες τις θλίψεις μας εσύ θλιβόσουν» (Ησ. 63:9) και κατά την υπόσχεση ότι «μαζί του είμαι εγώ στη θλίψη θα τον λυτρώνω και θα τον δοξάζω» (Ψαλ. 91:15). nnn

Ο Χριστός συμπαθεί και φροντίζει

«Κοιτάξτε τα πουλιά...»

Ο ποιμένας μιας εκκλησίας επισκέφτηκε κάποια γυναίκα της συνάθροισής του και τη βρήκε σε μεγάλη κατάθλιψη. Κρατούσε στα χέρια της το νεογέννητο μωρό της και βημάτιζε στο δωμάτιο. Ο επισκέπτης της τότε της είπε: – Ρίξε το παιδί στο πάτωμα. Αλλά αυτή με μια έκφραση έκπληξης για την παράδοξη προτροπή αρνήθηκε να το κάνει. – Με ποιο αντάλλαγμα θα το κάνατε; τη ρώτησε ο ποιμένας της. – Ούτε με τόσα εκατομμύρια όσα τ’ άστρα του ουρανού! απάντησε εκείνη. – Ώστε με κανένα αντάλλαγμα; – Βεβαίως με κανένα. Η φωνή του ποιμένα έγινε τρυφερότερη και είπε: – Ώστε πιστεύετε ότι εσείς έχετε περισσότερη αγάπη για το αδύναμο παιδί σας από την αγάπη και τη φροντίδα που δείχνει ο Θεός για τους δικούς Του; Η ερώτηση αυτή διέλυσε αμέσως τα σύννεφα της θλίψης και της απελπισίας από την ψυχή της μητέρας εκείνης. Το πρόσωπό της έλαμψε και καθώς το μάθημα εκείνο τη δίδαξε ότι ο στοργικός Πατέρας πράγματι φροντίζει για τα παιδιά Του, η καρδιά της παρηγορήθηκε και δάκρυα ευγνωμοσύνης κύλησαν από τα μάτια της. Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι τίποτα δε συμβαίνει στη ζωή μας για το οποίο ν’ αδιαφορεί ο Κύριος. Όχι μόνο ενδιαφέρεται αλλά και θλίβεται, σύμφωνα με τη μαρτυρία

Πριν μερικές δεκαετίες γνωστή αμερικανική εφημερίδα δημοσίευσε μια συγκινητική ιστορία με τίτλο «Κόρακας τρέφει σκύλο». Ένα σκυλάκι πιάστηκε σε παγίδα επί αρκετές μέρες και διατηρήθηκε στη ζωή από έναν κόρακα. Και τα δύο ζώα ανήκαν σ’ ένα ζευγάρι που εργαζόταν σε μια κατασκήνωση. Όταν εξαφανίστηκε το σκυλάκι, ο κόρακας έπαψε να τρώει κανονικά. Έπαιρνε λίγη τροφή στο ράμφος του κι έφευγε για να γυρίσει και πάλι να πάρει και άλλη τροφή. Μια μέρα τον παρακολούθησαν κι έτσι ανακάλυψαν πού ήταν παγιδευμένο το σκυλάκι γιατί σε αυτό πήγαινε ο κόρακας την τροφή. Και η εφημερίδα σχολίασε το γεγονός ως έναν τύπο της διατροφής του προφήτη Ηλία από κόρακες όπως αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη. Η περίπτωση του Ηλία αποτελεί θαυματουργική πρόνοια του Θεού για τον προφήτη. Από αυτή μαθαίνουμε ότι ο Θεός προνοεί για όλες τις ανάγκες μας. Ο Θεός είπε στον Ηλία: «θα δώσω προσταγή στους κόρακες να φροντίζουν για την τροφή σου εκεί» (Α΄ Βασ. 17:4). �� απ. Παύλος λέει προς τους Φιλιππησίους: «όλες τις δικές σας ανάγκες θα τις καλύψει ο Θεός μου σύμφωνα με τον πλούτο του...» (4:19). Ο Θεός όμως περιμένει την υπακοή μας στο λόγο και τα σχέδια Του για να μας δείξει τα θαυμάσια της χάρης Του, όπως έκανε και όταν έδωσε το μάννα στο λαό Ισραήλ στην έρημο. «Αφήστε όλες τις φροντίδες σ’ αυτόν, γιατί αυτός φροντίζει για σας» (Α΄ Πέτρ. 5:7). nnn ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 43


Γυναικείες Πινελιές Με τη φωνή της σκέψης μου...

Ένα χαμόγελο... ένα άγγιγμα ψυχής Κ

Της ΡΙΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ

44 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

αθώς αυτά τα τελευταία χρόνια, ειδικά η χώρα μας, μαστίζεται από κρίση, ο αγώνας για την επιβίωση είναι έντονος, τόσο που δεν επιτρέπει στο μέσο Έλληνα να χαλαρώσει. Τα πρόσωπα έχουν σκληρύνει, τα κεφάλια χαμηλωμένα ανακυκλώνουν τις απελπισμένες σκέψεις τους, τα χείλη είναι σφιγμένα, το χαμόγελο έχει σβήσει και όπου σταθείς ακούς στενάχωρα πράγματα, δυσκολίες και οικονομικά αδιέξοδα. Αυτά σκεπτόμουν καθώς περιφερόμουν στους διαδρόμους γνωστού μεγάλου καταστήματος παιχνιδιών... και όχι μόνο. Καθώς λοιπόν χάζευα, γιατί και το χάζεμα είναι τρόπος χαλάρωσης και ξεκούρασης, και μη γελάτε... θα χαζεύετε αλλά δε θα αγοράζετε πλέον... λοιπόν που λέτε φτάνω και στα αξεσουάρ της αποκριάς. Η μεταμόρφωση ίσως να είναι απαραίτητη έστω για λίγο και μόνο εξωτερικά, για να νομίσει ο κόσμος ότι ξεφεύγει από την πίεση. Κάποια στιγμή πέφτει το μάτι μου σε μία μάσκα κλόουν που με κοιτούσε μ’ ένα πλατύ χαμόγελο. Ήταν το μόνο πρόσωπο όλη αυτήν την ώρα που βρισκόμουν εκεί μέσα, που είδα να χαμογελά, και αυτό ήταν πλαστικό, φτιαχτό και ψεύ-


τικο. Τι κρίμα, σκέφτηκα, να χαμογελούν μόνο οι μάσκες! Πού φτάσαμε... πώς φτάσαμε ως εδώ... Φύγαμε μακριά από την πηγή της χαράς και οι καρδιές παγώσανε και τα χαμόγελα δεν έχουν λόγο ύπαρξης! Πρόσφατα βρέθηκα σε θάλαμο νοσοκομείου ως νοσηλευόμενη και όχι ως επισκέπτρια, ευτυχώς για λίγο, δόξα τω Θεώ. Κάποια στιγμή μια νοσηλεύτρια είπε στο γιατρό: «Η κυρία από εδώ, είναι η μόνη που χαμογελάει εδώ μέσα». «Ο Θεός που αγαπώ μου δίνει χαρά» λέω χαμογελώντας. Ο γιατρός με κοιτάζει ερευνητικά για λίγο, πάνω από τα γυαλιά που καμάρωναν στην άκρη της γαμψής του μύτης. «Μάλιστα» κατάφερε να πει... για να πει κάτι. Δεν ξέρω τι σκεφτόταν, αλλά δε μου έδωσε και την ευκαιρία να του πω και άλλα... Όμως είπα στις πονεμένες κυρίες που ήταν δίπλα μου. Πλησίασα την κάθε μια και άφησα το χαμόγελο να γίνει χάδι, καθώς μιλούσα ψιθυριστά για την αγάπη του Χριστού μας. Χαλάρωσαν, μου άνοιξαν την καρδιά τους και χαμογέλασαν μαζί μου... Ας μην αφήνουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε όλοι μας, να γίνει ασφυκτικός κλοιός γύρω μας. Έχουμε Κύριο, έχουμε Θεό δυνατό, έχουμε ελπίδα. «Δε θα σας αφήσω δε θα σας εγκαταλείψω». Είναι υπόσχεσή Του και οι υποσχέσεις Του είναι

αληθινές, γιατί Αυτός είναι η Αλήθεια, τον εαυτό Του δεν μπορεί ν’ αρνηθεί. Γι’ αυτό χαμογελάτε. Ένα χαμόγελο είναι ένα άγγιγμα ψυχής, είναι φως μέσα στο σκοτάδι. Δεν κοστίζει τίποτα σε μας, όμως έχει μεγάλη αξία γι’ αυτόν που το εισπράττει. Το χαμόγελο ανοίγει πόρτες επικοινωνίας, είναι κλειδί που ξεκλειδώνει φυλακές, που φέρνει ευκαιρίες να μοιραστούμε το μήνυμα του Λυτρωμού. Ας σκορπίζουμε χαμόγελα ελπίδας γύρω μας. Είναι απαραίτητο όσο ποτέ. nnn ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 45


Οι Κανίβαλοι του Χρέους

Τ

ο βιβλίο του προφήτη Μιχαία είναι ένας άντρας μπροστά από την εποχή του, από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα «ορών» όπως αποκαλούσαν οι Εβραίοι αυτου κόσμου μας. Πολλοί έχουν την τούς τους ανθρώπους, δηλαδή έβλεπαν εντύπωση ότι οι προφήτες άρχιζαν να μιλάνε πέραν από αυτό που έβλεπαν οι υπόλοιποι. χωρίς καμιά προετοιμασία και επεξεργασία «Ανυψώνονταν» πάνω από τις περιστάσεις, του λόγου τους. Η προσεκτική μελέτη των τις αντιλήψεις και το θρησκευτικό «θόρυβο» κειμένων τους όμως φανερώνει ένα εξαι- και η διορατικότητά τους ήταν τέτοια που ρετικά καλογραμμένο κείμενο που χρησι- κάλυπτε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωμοποιεί πολλά λογοτεχνικά πότητας, κι εμάς μέσα. Μια σχήματα και προσεγμένη ποιικανότητα που μόνο «θεία» Δρ ΜΥΡΤΩ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ ητική γλώσσα. Πέραν από μπορούσε κανείς να την αποΚαθηγήτρια Παλαιάς Διαθήκης στο Ελληνικό Βιβλικό Κολέγιο αυτό, όμως, ο Μιχαίας ήταν καλέσει.

46 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ


Ήταν ο πρώτος προφήτης στην ιστορία που τόλμησε να μιλήσει ενάντια στην Ιερουσαλήμ και τον άγιο ναό της (3:12), αν όχι ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία της ανθρωπότητας γενικά που τόλμησε να εναντιωθεί στο κατοικητήριο, στον άγιο τόπο της ίδιας της θεότητάς του. Τόσο σοκαριστικό ήταν το μήνυμά του που 200 χρόνια μετά ακόμη το θυμόντουσαν όταν και ο Ιερεμίας προφήτευε κάτι παρόμοιο (Ιερ. 26:17-19). Οι προφήτες στερέωσαν τα θεμέλια των αξιών του κόσμου μας. Πήραν την Τορά (το νόμο του Θεού) και μας δίδαξαν τι σημαίνει «άνθρωπος» όπως αυτός δημιουργήθηκε να είναι, ο καρπός του κόπου τους που εν αγνοία μας κληρονομήσαμε. Για να καταλάβουμε το Μιχαία πρέπει να μπούμε λίγο στο κοινωνικοπολιτικό σκηνικό της Παλαιστίνης, το οποίο είχε αλλάξει δραστικά στην εποχή του. Η συγκέντρωση δύναμης στις πόλεις ανάμεσα στη στρατιωτική, ιερατική και διοικητική τάξη σήμαινε όλο και σκληρότερη φορολογία για τις ανάγκες διατήρησης αυτής της κοινωνικής τάξης, και οι αγρότες κυρίως ήταν αυτοί που κουβαλούσαν το μεγαλύτερο βάρος στους ώμους τους. Η ανικανότητα ν’ αντεπεξέλθει κανείς στις οικονομικές απαιτήσεις του κράτους σήμαινε τη σταδιακή απώλεια γης από τα χέρια του λαού προς τα χέρια των πλουσίων κάνοντας το χάσμα μεταξύ του απλού λαού και των ελίτ ν’ αυξάνεται όλο και περισσότερο: «Όταν επιθυμούν χωράφια ή σπίτια τα αρπάζουν. Κατακλέβουν τους ανθρώπους και τις οικογένειές τους και παίρνουν τις περιουσίες τους» (2:2). Φυσικά η πρόφαση είναι το «χρέος». Εφόσον ο λαός δεν έχει να πληρώσει, η ηγεσία τού αφαιρεί το «ενέχυρο», παίρνει με τη βία αυτά που ο χρεώστης δεν μπορεί πλέον να ξεπληρώσει και αυτή η αφαίρεση υπαρχόντων από το χρεώστη μπορούσε να

ήταν ακόμα και η κατάσχεση του παλτού του (Έξοδ. 22:26, Μιχ. 2:8), πράξη που ο Μιχαίας περιγράφει πολύ πιο σοκαριστικά με γλώσσα «κανιβαλισμού». Η αφαίρεση των ρούχων του φτωχού από τις πλάτες του δε θα μπορούσε να περιγραφεί πιο παραστατικά από αυτό που γράφει ο Μιχαίας: «Εσείς όμως μισείτε το καλό και αγαπάτε το κακό. Φέρεστε στο λαό μου σαν να ήταν ζώα που τα πάνε για σφαγή. Τους γδέρνετε και παίρνετε το δέρμα τους και ξεκολλάτε τις σάρκες απ’ τα κόκαλά τους. Τρέφεστε με τις σάρκες του λαού μου, τους κάνετε κομμάτια σαν να ’ταν κρέας για τη χύτρα» (3:2). Η ηγεσία της Σαμάρειας και της Ιερουσαλήμ, του βόρειου και του νότιου βασιλείου δηλαδή, λειτουργούσαν βάση μιας τεράστιας παρανόησης η οποία είναι και η διαστρέβλωση του ορισμού της δικαιοσύνης. Ο Brueggemann λέει ότι «δικαιοσύνη είναι να ξεκαθαρίσεις τι ανήκει σε ποιον και να το επιστρέψεις στον ιδιοκτήτη του». Αυτό είναι πολύ σωστό αλλά απαιτεί μια βασική προϋπόθεση. Η προϋπόθεση δεν είναι να βρω ποια είναι η ιδιοκτησία που απέκτησα, αλλά ποια είναι η ιδιοκτησία που μου δόθηκε ανάμεσα σε άλλους. Για τον Ισραήλ, η προϋπόθεση ήταν να βρούνε τι δόθηκε στον καθένα την εποχή του ίσου διαμερισμού του δώρου της γης ανάμεσα στις φυλές και τις οικογένειες των Ισραηλιτών. Αυτό είναι δύσκολο να το καταλάβουμε σε μια εποχή όπου διεκδικούμε αυτό που αποκτήσαμε με κόπους δικούς μας. Η αγορά όμως δε σημαίνει πάντοτε και δικαιοσύνη. Στη βόρεια Κύπρο, για παράδειγμα, πολλοί είναι οι ξένοι που βρήκαν αγορά ακινήτων και με τα λεφτά που μάζεψαν μια ζωή, αποφάσισαν να αγοράσουν σπίτια και κτήματα. Νομίζοντας ότι η αγορά τούς δίνει νόμιμα δικαιώματα ιδιοκτησίας στο χώρο,

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 47


κατ’ ακρίβεια ζουν μέσα στη γη κάποιου άλλου, κάποιου πρόσφυγα. Παρόλο που αυτό είναι ένα ακραίο παράδειγμα, ίσως βοηθήσει να καταλάβουμε τη θεολογία του Μιχαία σε αυτό το ζήτημα. Η γη του Θεού είναι κοινή ιδιοκτησία. Αν κάποιος βρίσκεται «εκτός ιδιοκτησίας» αυτό είναι ένδειξη ότι κάτι πήγε λάθος, ότι εμείς βρισκόμαστε στα κτήματα άλλων, ότι έχουμε ξεπέσει από το επίπεδο των απαιτήσεων δικαιοσύνης του Θεού. Για το Μιχαία είναι αδιανόητο κάποιος άνθρωπος να είναι άστεγος, να μην έχει

ένα χώρο δικό του ο οποίος να μην απειλείται και αυτή η πραγματικότητα είναι που διέπει τον οραματισμό του: «Αλλά θα κάθεται καθένας κάτω απ’ την κληματαριά του και κάτω απ’ τη συκιά του, χωρίς κανείς να τον τρομάζει. Ο Κύριος του σύμπαντος τα είπε αυτά» (4:4). Η ηγεσία ενάντια στην οποία γράφει ο Μιχαίας δεν ένιωθε στο ελάχιστο ότι λειτουργούσε άδικα και αμφιβάλλω αν πρόσεχε καν τις συνέπειες των οικονομικών επιλογών της. Τα πάντα μπορούσαν να εκλογικευτούν και μέρος του πλούτου μάλιστα υποστήριζε τη λατρευτική ζωή και το πολυδάπανο σύστημα θυσιών. Εφόσον η ζωή της αδικίας συνοδευόταν από τη θρησκευτική ζωή, η τελευταία λειτουργούσε ως πέπλο μπροστά στη συνειδητοποίηση της νοσηρής κατά-

48 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

στασής τους. Όσο περισσότερο αδικούσαν, τόσο περισσότερο είχαν να «δανείζουν» και στο Θεό (6:6-7). Του έφερναν «μισθούς πορνείας», όπως λέει καυστικά ο προφήτης μας (1:7). Το πρόβλημα με το χρέος, ακόμα και αν αυτό μπορεί να δικαιολογηθεί ως νόμιμο, είναι ότι εξευτελίζει τον άνθρωπο. Η αίσθηση ότι κάποιος μας χρωστάει μπορεί, σύμφωνα με το Μιχαία, να μας μετατρέψει σε κανιβαλιστική κοινωνία. Εάν έχω εξα��ρετικά έντονη μέσα μου την έννοια της ιδιοκτησίας και ειδικά αν έχω συσσωρεύσει υλικά αγαθά, τόσο πιο ανελέητος θα είμαι με αυτόν που μου χρωστάει. Και εάν το χρέος είναι μεγάλο, τότε θέτει αυτόν τον άνθρωπο σε μια μόνιμη μειονεκτική θέση απέναντί μου. Έχει κάτι που μου ανήκει. Είναι όμηρός μου. Για τη Βίβλο, όμως, η αξιοπρέπεια του ανθρώπου και η ικανότητά του να σταθεί στο ίδιο επίπεδο με τον άλλο, είναι πολύ ανώτερη από την ιδέα της αποπληρωμής ενός χρέους. Ο Θεός απαιτούσε τη διαγραφή του χρέους και την επιστροφή της γης σε αυτόν στον οποίο ανήκε, απαιτούσε δικαιοσύνη δηλαδή (Λευιτ. 25). Απαιτούσε την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, την ευκαιρία σε κάθε άνθρωπο να ξεκινήσει ξανά από την αρχή. Ο πιστωτής είχε υποχρέωση να «συγχωρέσει» το χρέος για ν’ αποκατασταθεί η δικαιοσύνη. Η ιδέα ότι η αποπληρωμή του χρέους, με κάθε κόστος, αποτελεί δικαιοσύνη δεν είναι βιβλική. Ο Ιησούς ταυτίζει το χρέος με την αμαρτία (πράγματα που η Παλαιά Διαθήκη είχε ήδη ταυτίσει). Πρέπει να συγχωρέσω το


χρέος του αδελφού μου για να ζητήσω συγχώρεση του χρέους μου από το Θεό (Ματθ. 6:12). Η λέξη «οφειλήματα» είναι ταυτόχρονα υλική και πνευματική. Αν την πάρω πνευματικά αντλώ το συμπέρασμα ότι η άρνησή μου να συγχωρέσω τον πλησίον μου, να επιμείνω σε αυτό που μου χρωστάει με οδηγεί τελικά σε πνευματικό κανιβαλισμό. Στο μυαλό μου τον γδέρνω από κάθε είδους αξιοπρέπειας, τον κατακρεουργώ, τον εξευτελίζω στη σκέψη μου, επειδή λειτουργώ με βάση την ιδέα ότι δικαιοσύνη είναι να πληρώσει γι’ αυτό που μου έκανε, να μου δώσει και το τελευταίο κέρμα που μου χρωστάει, να τιμωρηθεί για να μάθει! Για το Χριστό δικαιοσύνη είναι η άφεση αυτού του χρέους, η δωρεά της ευκαιρίας για καινούρια αρχή, μια ευκαιρία να τον ξαναδώ ως ισάξιο άνθρωπο δίπλα μου. Δικαιοσύνη είναι να του επιστρέψω την αξιοπρέπεια που έχασε στα μάτια μου. Μόνο η συγχώρεση μπορεί να σώσει τον άνθρωπο από τον κανιβαλισμό του. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν συνειδητοποιήσω ότι η πρόσβαση της καινούριας αρχής δόθηκε και στους δυο μας ισότιμα. Όταν ο Μιχαίας αναγγέλλει την τιμωρία του Θεού επάνω στην αδικία του λαού Ισραήλ, ταυτόχρονα αναγγέλλει και κάτι άλλο, εξαιρετικά σημαντικό, με το οποίο κλείνει και το βιβλίο του. Το μήνυμα αυτό είναι κρυμμένο στο όνομα του προφήτη. Μιχαίας σημαίνει «Ποιος είναι σαν τον Γιαχβέ;». Ο προφήτης με το όνομά του διακηρύττει τη μοναδικότητα του Γιαχβέ, αλλά σε ποιο χαρακτηριστικό Του; Στην παντοδυναμία Του; Στην παντογνωσία Του; Όχι. Η μοναδικότητα του Γιαχβέ βρίσκεται σ’ ένα ζωοφόρο χαρακτηριστικό αυτού του Θεού που το βλέπουμε στο 7:18-19 όπου ο προφήτης εξηγεί το όνομά του:

«Ποιος άλλος θεός είναι σαν κι εσένα, που συγχωρεί την ανομία και παραβλέπει την ασέβεια, όπως εσύ στο λαό σου που έχει επιζήσει; Το θυμό σου δεν τον κρατάς για πάντα, αλλά σ’ ευχαριστεί να δείχνεις την αγάπη σου. Και πάλι θα μας σπλαχνιστείς και θα ποδοπατήσεις τις ανομίες μας. Στης θάλασσας τα βάθη θα ρίξεις όλες μας τις αμαρτίες». Η μοναδικότητα του Γιαχβέ έγκειται στο γεγονός της διαγραφής χρέους, της δωρεάς μιας καινούριας αρχής στον «κανίβαλο» λαό Του. Δε μας άφησε ν’ «αποκτηνωθούμε» τελείως χάνοντας κάθε ίχνος αξιοπρέπειας, τρώγοντας τις σάρκες ο ένας του άλλου. Η αλήθεια είναι ότι μόνο σε Αυτόν χρωστάμε και Αυτός μας επιστρέφει στη γη μας, όχι αυτήν που δικαιούμαστε, αυτήν που μας δωρίθηκε. Δικαιοσύνη Θεού, λοιπόν, είναι η επαναφορά μας στο δώρο, δικαιοσύνη είναι το Ιωβηλαίο του Χριστού, η διαγραφή του χρέους μέσω του κόστους που Αυτός μόνο επωμίζεται. Δικαιοσύνη είναι να παραμερίσω κάθε εμπόδιο που κόβει την πρόσβαση του πλησίον μου στο δώρο που μας δόθηκε, είτε αυτό είναι η γη, το φαγητό, το νερό, η στέγη, η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η καινούρια αρχή, αλλά και η πρόσβαση στο δώρο της εκκλησίας, στο κοινό τραπέζι, στη δική μου κοινότητα. Ο Μιχαίας καλεί τον Ισραήλ να παραιτηθεί από την αποκλειστικότητα του δώρου, από την κατοχή του όρους του Κυρίου. Σε αυτό το όρος η πρόσβαση θα είναι ανοιχτή σε κάθε έθνος και λαό και κανενός δε θα ’ναι κτήμα η παρουσία του Γιαχβέ: «Θα ’ρθούνε μέρες που το όρος του ναού θα κυριαρχεί πάνω στα βουνά, ψηλότερο απ’ όλα τ’ άλλα. Εκεί θα συρρέουν οι λαοί» (Μιχ. 4:1). nnn

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 49


ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ

τα παιδιά

Ελπίζω! Είναι και αυτό ρήμα!

Ό

ταν κατέβηκα τις σκάλες όλοι χειροκρότησαν. – Μπράβο Κάρμεν! είπε η Άντζελα, η φυσικοθεραπεύτριά μου. – Είμαστε περήφανοι για σένα! φώναξε η μαμά. – Τα καταφέρνεις γλυκιά μου! αναφώνησε ο πατέρας. – Ε… ευχαριστώ, είπα. Φαντάζομαι ότι θα έπρεπε να ήμουν ενθουσιασμένη που είχα τελειώσει την τελευταία μου φυσικοθεραπεία στο νοσοκομείο, αντίθετα όμως σκεφτόμουν, «Και τι έγινε που κατέβηκα μερικές τεχνητές σκάλες. Τρία ολόκληρα βήματα. Σιγά το πράμα». Πριν από το ατύχημα θα μπορούσα να ανέβω τρέχοντας τα σκαλιά ενός ουρανοξύστη. Έπαιζα ποδόσφαιρο και μπάσκετ, έκανα στίβο και χιλιόμετρα με το ποδήλατο. Και ύστερα μια τρομερή μέρα ένα αυτοκίνητο με παρέσυρε με το ποδήλατό μου χωρίς καν να σταματήσει. Η λεκάνη μου θρυμματίστηκε και τα μηριαία μου επίσης. Τώρα πια έπρεπε να βαδίζω με νάρθηκες στα πόδια μου και να χρησιμοποιώ μπαστούνια. Ακόμα και μετά τις χειρουργικές επεμβάσεις μου και τη φυσικοθεραπεία, δε θα μπορέσω ποτέ να κάνω τα ίδια πράγματα. Ίσως να έχω κάποια βελτίωση, όμως ποτέ δε θα μπορέσω να κάνω ό,τι έκανα και πριν. Ποτέ! Η Άντζελα παρέδωσε στους γονείς μου κάποια χαρτιά. – Για οποιαδήποτε ερώτηση σχετικά με τη θεραπεία της Κάρμεν στο σπίτι, μη διστάσετε να μου τηλεφωνήσετε.

50 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

– Σ’ ευχαριστούμε για τη βοήθειά σου, είπε η μαμά. Ήσουν πραγματικά καταπληκτική. – Ναι, ό,τι και να πούμε είναι λίγο, Άντζελα, είπε ο μπαμπάς. Οι γονείς μου με κοίταξαν κι εγώ τότε αναγκάστηκα να πω: – Ναι, ευχαριστώ. – Παρακαλώ, είπε η Άντζελα. Εύχομαι να πάνε όλα καλά! Όταν φτάσαμε στο σπίτι μας, πήγα στο δωμάτιό μου και είδα όλα μου τα βιβλία πάνω στο γραφείο μου. Ήξερα ότι θα έπρεπε να ασχοληθώ με αυτά, μιας και θα γυρνούσα στο σχολείο σε λίγες μέρες. «Και τι θα γίνει;», σκέφτηκα. «Η διαίρεση των δεκαδικών δεν πρόκειται να με βοηθήσει να περπατήσω κανονικά! Και ποιος νοιάζεται για τα ρήματα; Δεν είναι μέρος της ζωής μου πια! Δεν μπορώ να τρέχω, να χορεύω να γυμνάζομαι ή…». Έσπρωξα όλα τα βιβλία πιο πέρα κι έπεσα στο κρεβάτι μου. Όλες αυτές τις μέρες ξόδεψα πολύ χρόνο στο κρεβάτι. Το ρήμα κοιμάμαι μπορώ ακόμα να το χειρίζομαι αποτελεσματικά! Την ώρα του δείπνου η μαμά με ρώτησε αν θα ήθελα την επόμενη να πάμε στο εμπορικό κέντρο να ψωνίσουμε μερικά ρούχα. – Θα κάνω μια ώρα να περπατήσω από το αυτοκίνητο μέχρι εκεί! είπα. – Θα πάρουμε το καροτσάκι σου, είπε εκείνη. Έλα πάμε, θα περάσουμε καλά. – Ναι, μαμά, σίγουρα θα διασκεδάσουμε πολύ. Οι φίλες μου κι εγώ συνηθίζαμε να τρέχουμε εκεί


από το ένα μαγαζί στο άλλο. Θα ήταν πολύ αποκαρδιωτικό να σκέφτομαι ότι δε θα μπορέσω ποτέ να το ξανακάνω. – Άκου, Κάρμεν, είπε ο μπαμπάς, τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για σένα, όμως πρέπει να συνεχίσεις τη ζωή σου. – Η ζωή μου έχει τελειώσει! του φώναξα. – Δόξα στο Θεό που αυτό δεν είναι αλήθεια! είπε η μαμά. Θα μπορούσες να είχες σκοτωθεί, όμως είσαι ακόμα εδώ μαζί μας.

Το επόμενο πρωί, όταν φτάσαμε στο εμπορικό κέντρο η μαμά μου κύλισε το καροτσάκι μου στο αγαπημένο μου μαγαζί. – Έχουν πολύ όμορφα ανοιξιάτικα ρούχα, δε νομίζεις; είπε. – Ναι, έχουν, απάντησα και σκέφτηκα να διαλέξω μερικά πράγματα και να φύγουμε από εκεί. – Δες τι ωραίο

– Η ζωή σου έχει αλλάξει, είπε ο μπαμπάς. Όμως δεν έχει τελειώσει. Απλά, πρέπει να κάνεις μια καινούρια αρχή. – Θυμάσαι τι σου είπε η Άντζελα, ότι πρέπει να βγαίνεις και να κάνεις διάφορα πράγματα, είπε η μαμά. – Εντάξει, θα πάω, είπα για να κλείσει η συζήτηση.

είναι αυτό, είπε η μαμά κρατώντας ένα λιλά μπλουζάκι. – Εντάξει, είπα, ας το πάρουμε. – Και το ροζ θα σου πήγαινε πολύ, μου είπε. – Εντάξει, ας πάρουμε και το ροζ μαμά, είπα. Η μαμά με κοίταξε και συνέχισε. – Πώς σου φαίνεται και το πράσινο;

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 51


– Ποτέ δε φοράω πράσινο χρώμα, όμως είπα, εντάξει, ας πάρουμε και το πράσινο. – Δεν μπορείς να προσπαθήσεις τουλάχιστον να δεις λίγο θετικά τα πράγματα; ρώτησε η μαμά. – Προσπαθώ! απάντησα. Η μαμά πρέπει να κοίταξε κάθε ρούχο που υπήρχε στο κατάστημα εκείνη τη μέρα, προσπαθώντας να έχει χαρούμενο πνεύμα, λες και θα μπορούσε να με κάνει ν’ αλλάξω τη στάση μου. Τελικά τα παράτησε και απλά μου αγόρασε μερικά πράγματα. Στη συνέχεια επέμενε να καθίσουμε εκεί για φαγητό. Προσπάθησα να φάω γρήγορα για να φύγουμε από εκεί, όμως φαίνεται πως δεν ήμουν και τόσο γρήγορη. Τρεις από τις φίλες που είχα πριν από το ατύχημα μάς είδαν και πλησίασαν στο τραπέζι μας. – Γεια σας κορίτσια, είπε η μαμά με το χαρούμενο ύφος της. – Πώς είσαι Κάρμεν; ρώτησε η Νταϊάνα. Εγώ σήκωσα απλά τους ώμους μου. – Τα πάει πολύ καλά, είπε η μαμά. – Αυτό είναι σπουδαίο, είπε η Τζούλη. – Προσευχόμαστε για σένα, Κάρμεν, είπε η Λίλα.

52 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Έτσι όπως με κοιτούσαν ένιωσα σαν ένα μικρόβιο κάτω από το μικροσκόπιο. Πήρα λίγο μαρούλι στο πιρούνι μου χωρίς να σηκώσω το κεφάλι μου και το μάσησα χωρίς να νιώσω καμιά γεύση. – Καλά… τα… λέμε αργότερα, είπε η Νταϊάνα και άρχισαν να απομακρύνονται. – Η Κάρμεν θα γυρίσει στο σχολείο σε μερικές μέρες, είπε η μαμά. – Απίθανα! είπε η Τζούλη. – Θα σε δούμε στο σχολείο, λοιπόν! είπε η Λίλα. Όταν έφυγαν, η μαμά γύρισε σε μένα και μου είπε: – Κάρμεν, θα μπορούσες να ήσουν λίγο πιο ευγενική. – Δεν έπρεπε να διακόψουν το φαγητό μας έτσι! απάντησα. Η μαμά κούνησε το κεφάλι της κι έσπρωξε το δίσκο της. – Είσαι έτοιμη να φύγουμε; – Ήμουν έτοιμη εδώ και ώρα, απάντησα. Λες και είχα καμιά όρεξη να βρίσκομαι εκεί, έτσι και αλλιώς! Εκείνο το απόγευμα κοιμήθηκα αρκετά και ονειρεύτηκα ότι νικούσα σ’ έναν αγώνα δρόμου, μέχρι που ο μπαμπάς μου με ξύπνησε την ώρα που κόντευα να κόψω το νήμα.


– Κάρμεν, είπε, τι θα έλεγες αν σε βοηθούσα για λίγο με τα μαθήματά σου; – Δεν έχω όρεξη να ασχοληθώ με αυτά, είπα. – Όμως δε θα ήθελες να ξεκινήσεις το σχολείο και

– Δε βαριόσουν στο σπίτι; με ρώτησε η Τζούλη. – Ναι, βαριόμουν, όμως εκεί τουλάχιστον δε μ’ ενοχλούσε κανένας. – Α! είπε η Λίλα. Καλά, τα λέμε αργότερα. – Τέλος πάντων, απάντησα. Όταν άρχισε το μάθημα εγώ καθόμουν αφηρημένη, χωρίς να συμμετέχω. Την ώρα της γυμναστικής εγώ έπρεπε να μείνω μέσα στην τάξη μας.

να είσαι τόσο πίσω από τ’ άλλα παιδιά, έτσι δεν είναι; – Είμαι κουρασμένη, μπαμπά, εντάξει; του φώναξα. – Καλά, γλυκιά μου, είπε εκείνος χαϊδεύοντας το χέρι μου και βγήκε από το δωμάτιό μου. Όλο το σαββατοκύριακο έμεινα κλεισμένη στο σπίτι κι ευχόμουν να μην έβγαινα ποτέ από αυτό. Κοιμήθηκα αρκετά και δεν έκανα καμιά από τις ασκήσεις που μου είχε υποδείξει η Άντζελα. Πώς νόμιζε ότι εγώ θα έκανα όλες εκείνες τις ασκήσεις κάθε μέρα για την υπόλοιπη ζωή μου; Όταν τη Δευτέρα μπήκα στην τάξη μου, όλοι σταμάτησαν να μιλάνε και κοιτούσαν εμένα. – Καλωσόρισες Κάρμεν, είπε η κ. Ντίνα. – Ευχαριστώ, απάντησα. Όση ώρα περπατούσα για να φτάσω στο θρανίο μου όλη η τάξη μου παρακολουθούσε. Όταν άρχισα να βγάζω τα πράγματά μου από τη σάκα μου άρχισαν να μιλάνε πάλι. Η Νταϊάνα, η Τζούλη και η Λίλα ήρθαν κοντά μου. – Χαίρεσαι που γύρισες στο σχολείο; με ρώτησε η Νταϊάνα. – Όχι, βέβαια, απάντησα.

– Θα γυρίσω αμέσως, είπε η κ. Ντίνα καθώς όλα τα υπόλοιπα παιδιά έβγαιναν έξω. Δεν ξεκινάς με την εργασία των αγγλικών σου; Δεν μπήκα καν στον κόπο ν’ ανοίξω το βιβλίο μου. Αντίθετα έβαλα το κεφάλι μου πάνω στο θρανίο κι έκλεισα τα μάτια μου. – Γεια, Κάρμεν! Σήκωσα το κεφάλι μου και βλέπω την Άντζελα να στέκεται ακριβώς δίπλα μου. – Τι κάνεις εδώ; ρώτησα. Κάθισε στο διπλανό θρανίο. – Ήθελα απλά να δω πώς τα πας την πρώτη μέρα σου πίσω στο σχολείο. Η Άντζελα ήταν πάντα καλή μαζί μου, όμως δε φανταζόμουν ότι θα ενδιαφερόταν τόσο πολύ για μένα. Άρχισαν να τρέχουν δάκρυα από τα μάτια μου. – Τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά, είπα τραυλίζοντας. – Το ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο, Κάρμεν, μου είπε. Όμως αυτή είναι η ζωή σου τώρα. – Και τι είδους ζωή είναι αυτή; της φώναξα κλαίγοντας. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα! – Αυτό δεν είναι αλήθεια, μου είπε. Δεν

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013 | 53


μπορείς να κάνεις όλα όσα έκανες πριν, όμως υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις. – Σαν τι πράγματα, δηλαδή; ρώτησα με απαιτητικό ύφος. – Μπορείς να σκέφτεσαι! Να μιλάς! Να είσαι φίλη! Να μαθαίνεις! Να προσεύχεσαι! Ν’ ακούς! Η Άντζελα σηκώθηκε πάνω στο θρανίο σαν να έβγαζε λόγο. «Να είσαι ευγενική! Να διαβάζεις! Να γράφεις! Να παίζεις παιχνίδια! Να γελάς! Ν’ αγαπάς! Να νοιάζεσαι για κάτι! Να ζεις!». Μ’ έπιασε ένα γέλιο που δεν μπορούσα να σταματήσω. – Εντάξει, εντάξει, το ’πιασα! είπα. Κάθισε κάτω και μου είπε ήρεμα: – Ξεκίνα από την αρχή, Κάρμεν. Η Άντζελα μ’ έκανε να νιώσω ότι η ζωή μου ήταν ακόμα γεμάτη από ρήματα! Και αυτό άναψε μια σπίθα μέσα μου… κάτι που έμοιαζε μ’ ελπίδα. – Στ’ αλήθεια πιστεύεις ότι μπορώ να τα καταφέρω; Να κάνω μια καινούρια αρχή; – Και βέβαια μπορείς, μου είπε. Δε θα είναι εύκολο. Θυμάσαι στο νοσοκομείο που είχαμε συζητήσει το ενδεχόμενο να δεις κάποιον ειδικό σύμβουλο; Θα ήταν μεγάλη βοήθεια για σένα, μαζί με όλους τους ανθρώπους που είναι γύρω σου και νοιάζονται για σένα. Και πάνω απ’ όλα με τη βοήθεια του Θεού, να δεις πως τα πράγματα θα πάνε καλά! Ήξερα πως είχε δίκιο.

54 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Δεν ήθελα να δω κανέναν ειδικό, όμως σίγουρα θα μπορούσε να με βοηθήσει. Ήμουν βέβαιη ότι οι γονείς μου θα έκαναν τα πάντα για να με στηρίξουν. Εδώ που τα λέμε δεν έδειξαν το ενδιαφέρον τους και οι φίλες μου η Νταϊάνα, η Τζούλη και η Λίλα; Η κ. Ντίνα θα με βοηθούσε να καλύψω τα κενά στα μαθήματά μου. Και μέσα στην καρδιά μου ήξερα ότι και ο Θεός θα με βοηθούσε πάνω απ’ όλα! – Εντάξει, είπα στην Άντζελα. Είμαι έτοιμη να ξεκινήσω! – Πολύ ωραία! είπε εκείνη αγκαλιάζοντάς με. Έπειτα μου άνοιξε το βιβλίο των αγγλικών και μου είπε: – Και τώρα δούλευε! «Χμ, “δουλεύω”. Άλλο ένα ρήμα. Πόσα άλλα ρήματα θα μπορούσα να τα κάνω μέρος της καινούριας μου ζωής;» nnn

Της Diana R. Jenkins Μετάφρ.: Φρίντα Τσίνογλου Λαμπριανίδου


ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ!

Από τη Θεσσαλονίκη με αγάπη...

!"#$%&

Του ΑΝΕΣΤΗ ΠΕΤΑΛΙΔΗ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ

Αγάπη, με λόγια μόνο, δε γίνεται Ο σεβασμός και η αγάπη έχουν διακριτικότητα και λειτουργούν αυθόρμητα. Όσο διαβάζουμε με προσοχή (και το κάνουμε σπάνια) τις συμπεριφορές και τα λόγια του Ιησού Χριστού στα ευαγγέλια, όλο και ανακαλύπτουμε ένα πρόσωπο και έναν τρόπο τόσο ανθρώπινο, συνετό, προσγειωμένο στα καθημερινά, με τρυφερή αποδοχή των μικρών αναγκών της ζωής με παραβολές και παραδείγματα τόσο ζεστά και οικεία. Σε αυτές τις απαλές λεπτομέρειες και στο χάδι Του πάνω στα καθημερινά βάσανα του καθημερινού ανθρώπου είναι που φανερώνεται η έγνοια Του, η αγάπη Του, η σοφία Του, η ίδια η θεία ουσία Του. Τίποτα έξαλλο ή δύσκολο ή μεγαλόσωμο με σκοπό τον εντυπωσιασμό. «Είναι ελαφρύς ο σταυρός του». Όλα κινούνται απαλά, τρυφερά, όταν και οι αλεπούδες έχουν φωλιά ενώ Εκείνος δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι. Στο άρωμα που χαίρεται όταν τον λούζει η καλή γυναίκα και αυτό εξαγριώνει τον «ανθρωπιστή» Ιούδα, γιατί δεν το προσφέρουν στους φτωχούς. Ο ξαφνικός τρόμος Του μπρος στη σταύρωση, όταν κόμποι ιδρώτα τρέχουν αίμα στο μέτωπό Του από αγωνία. Πέφτει στο χώμα και με το στήθος παρακαλεί τον Πατέρα να Τον απαλλάξει… Τότε και Ελλήνων μόνο έτσι είναι που αξίζει ύστερα ένα Ναι, ένα ΓεTo Σωµατείο Χριστιανών Καλλιτεχνών νηθήτω. γιορτάζει τα 20 χρόνια προσφοράς του στη χριστιανική τέχνη,

παρουσιάζοντας µιαανθρώπινα νέα συλλογή από παλιά και νέα µέλη του Σωµατείου. Αυτά τα πιο τουτραγουδιών, Χριστού, είναι που με οδήγησαν στο σταυρό Του κάποια μέρα πριν τριάντα χρόνια και ζήτησα να με πλύνει με το αίμα Συµµετέχουν αλφαβητικά: Του και να με σώσει. Να ζει πια μέσα μου για να ζω κι εγώ μοιάζοντάς Αβιά • Άκης Μπάσος • Αναστασία Μηλιώρη • Άρης Γραβάνης • Βασίλης Ζαγανάς • Του έστω και λίγο. Αυτά τα απλά, τα καθημερινά, βεβαίωναν μέσα μου τη Γιώργος Λιτσικάκης • Ίρις Νικολάου • Κώστας Σπανός • Μάνος Βαφειάδης • Θειότητά Σε αυτά• Νίκος θέλω Πολίτης να Του •μοιάζω. Μόνο ένα τόσο ανθρώπινο ΜιχάληςΤου. Λιτσικάκης Τάνια Λίλη • Φαίδων Καλοτεράκης • πρόσωπο, αν και Θεός, μπορεί να συγκινήσει. Αλλιώς, πώς θα μας Χαρούλα Ηλία • Alex & Anna • Cancel • Proin • The Marakaibo Band πλησίαζε, πώς θα μας έλιωνε η αγάπη Του; Περιλαµβάνεται και το ανέκδοτο τραγούδι «Ξαναζώ» του Κώστα Νικολάου

10 €

Αγάπη, με λόγια μόνο, δε γίνεται. Αφ’ υψηλού σχέση, δε γίνεται.

Για παραγγελίες > www.ologos.gr ή 210.6626835 και στα βιβλιοπωλεία µας: Αθήνα:

Θεσσαλονίκη:

Πάτρα:

Πουκεβίλ 22 Εµµ. Μπενάκη 28 Εθν. Αµύνης 42 106 78 56 | Η ΦΩΝΗ 546ΤΟΥ 21 ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ262 23 ! 2610-224197 ! 210-3823495 ! 2310-232210

Λάρισα: ∆ευκαλίωνος 2 412 22 ! 2410-232594

Βόλος: Σωκράτους 23 382 21 ! 24210-35801

Αλβανία: Sarande Libraria «O LOGOS» ! 00355.85223239

O

!"#$%

!"#$

% !&%


ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ!

Αγοράζοντας αυτό το CD ενισχύετε το ορφανοτροφείο που υποστηρίζει η AMG International στην Τανζανία.

10 € Κυκλοφόρησε η νέα δισκογραφική δουλειά του Αντώνη Τοπάλογλου! 13 καινούρια τραγούδια γεµάτα ελπίδα και ζωντάνια, έρχονται σε µια εποχή που όλοι έχουµε µεγάλη ανάγκη να ελπίσουµε αλλά και να πιστέψουµε στις υποσχέσεις Του Θεού. Ο Αντώνης συναντά το Φοίβο Μανταγκιώζη, τη Χαρούλα Ηλία, την Αθηνά Τανατζή, τον Πάνο Καραγκούνη, το Χριστόφορο Τσιτουρίδη και µια πλειάδα ταλαντούχων µουσικών και µας θυµίζουν πως ο Θεός µας κάλεσε να ζούµε µαζί Του, να απολαµβάνουµε τα δώρα Του και το έλεός Του κάθε µέρα, γιατί κάθε µέρα είναι µια ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΜΕΡΑ...

Για παραγγελίες > www.logosmusic.gr ή 210.6626835 και στα βιβλιοπωλεία µας: Αθήνα: Εµµ. Μπενάκη 28 106 78 ! 210-3823495

Θεσσαλονίκη: Εθν. Αµύνης 42 546 21 ! 2310-232210

Πάτρα: Πουκεβίλ 22 262 23 ! 2610-224197

Λάρισα: ∆ευκαλίωνος 2 412 22 ! 2410-232594

Βόλος: Σωκράτους 23 382 21 ! 24210-35801

Αλβανία: Sarande Libraria «O LOGOS» ! 0035585223239


PR

ESS PO S

Χ+7 ES

S

T

ΠΛΗΡΩΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ ____________________________ Ταχ. Γραφείο ΚΕΜΠ KΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ____________________________ Αρ. Αδείας 013943

T

του Ευαγγελίου

ENTYΠO KΛEIΣTO • AP. A∆EIAΣ 1841 ΚΕΜΠΑ MHNIAIO XPIΣTIANIKO ΠEPIO∆IKO Γ. ΣOYPH 14, 185 47 ΠEIPAIAΣ

PR

Η ΦΩΝΗ

S PO

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ!

!" !#$% &% ’'&( 7€

Έ

να βιβλίο για τη καθηµερινή σας µελέτη. Προσεγγίζει µερικά από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Θεού, σταχυολογόντας αυτούσια αποσπασµάτα από το κείµενο της Βίβλου, ύµνους, προσευχές και αναφορές πάνω σε καθ’ ένα από αυτά τα χαρακτηριστικά. Ένα βιβλίο που θα βοηθήσει τον καθ’ ένα να αναλογιστεί από µόνος του, τις βαθύτερες αλήθειες γύρω από το πρόσωπο του Τριαδικού Θεού και θα τον ωθήσει σε λατρεία και προσευχή. Μπορείτε να το χρησιµοποιήσετε στην καθηµερινή σας λατρεία, να µοιραστείτε µε άλλους τις αρετές του Θεού ή µε οποιονδήποτε άλλο τρόπο βάλει ο Θεός στην καρδιά σας να χρησιµοποιήσετε τις βιβλικές αλήθ��ιες που κρύβονται εδώ για να δοξάσετε Αυτόν και τον Υιό Του τον Ιησού Χριστό. Για παραγγελίες > www.ologos.gr ή 210.6626835 και στα βιβλιοπωλεία µας: Αθήνα: Εµµ. Μπενάκη 28 106 78 ! 210-3823495

Θεσσαλονίκη: Εθν. Αµύνης 42 546 21 ! 2310-232210

Πάτρα: Πουκεβίλ 22 262 23 ! 2610-224197

Λάρισα: ∆ευκαλίωνος 2 412 22 ! 2410-232594

Βόλος: Σωκράτους 23 382 21 ! 24210-35801

Αλβανία: Sarande Libraria «O LOGOS» ! 00355.85223239

O

!"#$%

!"#$

% !&%


Φωνή Του Ευαγγελίου - Τεύχος #3 - 2013