Page 1

PORTFOLIO O L G A

R A U K


I 01. 02. 03. 04. 05.

ARCHITEKTURA Mobilny budynek wystawowy. Pawilon. Budynek mieszkalny jednorodzinny I Galeria Sztuki Współczesnej. Praca inżynierska Modernizacja budynku Starego Młyna Budynek mieszkalny wysokościowy

/2009 /2011 /2012 /2012 /2013

2


01

MOBILNY BUDYNEK WYSTAWOWY. PAWILON

/2009

LOKALIZACJA Poznań

IDEA Głównym zadaniem projektowym było stworzenie mobilnego, multifunkcjonalnego pawilonu, które zarówno montaż jak i demontaż nie stwarzałby większych utrudnień logistycznych. Budynek skonstruowany został w systemie siedmiu prefabrykatów w formie kontenerów, które można bez większych problemów transportować w obrębie ogólnodostępnych sieci komunikacji lądowej. Modernistyczna architektura pawilonu odarta z detalu wkomponuje się w niemalże każdą strukturę urbanistyczną, nie zakłócając harmonii jej ładu przestrzennego.

Rzut parteru

3

Na niewielkiej, liczącej około 60 metrów kwadratowych powierzchni zlokalizowano salę ekspozycyjną z możliwością przearanżowania na salę wykładową, w pełni wyposażone zaplecze socjalne, węzeł sanitarny uwzględniający obecność użyt-kowników z ograniczoną koordynacją ruchową oraz czytelną komunikację wewnętrzną.

Rzut piętra


4


02

BUDYNEK MIESZKALNY JEDNORODZINNY I

/2011

LOKALIZACJA Zawichost

IDEA Dom zaprojektowany został dla rodziny dwupokoleniowej, w której w skład wchodzą zarówno młodzi jak i starsi użytkownicy przestrzeni. Dynamiczna forma budynku zarówno na płaszczyźnie jego rzutu, jak i modelu uwarunkowana została trójpodziałem funkcjonalnym na niezależne obszary mieszkalne oraz jak najkorzystniejszym usytuowaniem względem stron świata, a tym samym względem jak najdłuższego nasłonecznienia wnętrz. W projekcie wyszczególnić można część przeznaczoną dla seniorów, część dla młodych mieszkańców oraz część gościnną, z czego każda posiada osobne wejście z przeszklonego holu. Forma budynku swym łamanym dachem nawiązuje do typowych domów wiejskich zlokalizowanych na sąsiadujących działkach.

5

W części intymnej działki stanął mały domek na palach, przeznaczony dla najmłodszych mieszkańców. Projekt miał być współczesną interpretacją współżycia i współdzielenia domu przez członków rodziny dwu- a nawet trzypokoleniowej, tak często przecież spotykanych w okresach Polskiego Modernizmu na terenach wiejskich.


6


7


Rzut parteru

Rzut piętra

8


03

GALERIA SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ PRACA INŻYNIERSKA

/2012

LOKALIZACJA Poznań

IDEA Główne zadanie projektowym polegało na stworzeniu architektonicznej koncepcji Galerii Sztuki Współczesnej wraz z urbanistycznym zagospodarowaniem terenu w formie rekreacyjnej przestrzeni parkowej, z którą to budynek funkcjonować będzie we wzajemnej korelacji. Galeria sztuki jako handlowe centrum kulturowe powstaje w odpowiedzi na potrzeby społeczne XX wieku, zdominowanego przez wszechobecną konsumpcję. Obiekt ten musi więc dorównywać centrom handlowych, przyciągającym rzeszę ludzi atrakcjami, wydarzeniami, różnorodnymi usługami. Poszerzono w ten sposób program funkcjonalny o sklep, kawiarnię, pracownię plastyczną, salę wykładową oraz konferencją. Galeria przyciąga nie tylko nowych widzów, ale tworzy krąg stałych użytkowników, tj. uczestników, zapewniając im ciąg aktualnych wydarzeń i możliwość rozwoju intelektualnego i kulturowego. Główną częścią półkolistej kondygnacji podziemnej, zagłębionej na ponad 2 metry w ziemię, jest zaplecze magazynowo-spedycyjne wraz ze śluzą dostaw wyposażoną w urządzenia umożliwiające bezkolizyjny transport dzieł do sal ekspozycyjnych. Na poziomie tym znajduje się również multimedialne archiwum galerii, węzeł sanitarny dla jej pracowników oraz warsztat konserwatorski.

9

W salach ekspozycyjnych przeważa tendencja otwartości planu oraz mobilności przestrzeni. Zwiedzający porusza się swobodnie, samemu decydując w jakiej kolejności poznaje wnętrze oraz zawarte w nim dzieła sztuki. Poruszające się platformy oraz przegrody poziome uelastyczniają wnętrze, które dopasowuje się do gabarytów eksponowanych obiektów, przy jednoczesnym zachowaniu czytelnego układu komunikacyjnego. Ustawienie eksponatów i aranżacja sal buduje napięcie i zapewnia bogactwo wrażeń. Nowoczesna forma budynku ma nakierować w pewien niedopowiedziany sposób osoby znajdujące się na zewnątrz jaką pełni on funkcję.


10’ 5’

Obszar opracowania 20’

15’

10


Rzut parteru

Przekrรณj A-A

11

Rzut poziomu -I

8


Rzut piฤ™tra

Przekrรณj B-B

9

Rzut poziomu I

12


13


14


04

MODERNIZACJA BUDYNKU STAREGO MŁYNA

/2011

LOKALIZACJA Poznań, Chartowo IDEA Głównym założeniem rewitalizacji było powstanie miejsca działalności usługowej o charakterze hotelowo- wypoczynkowym oraz miejsca pobudzającego rozwój lokalnych więzi społecznych. Stary Młyn wraz z przyległym Młyńskim Stawem ma szansę, przy niewielkich modyfikacjach architektoniczno-urbanistycznych, przeobrazić się w unikatową atrakcję turystyczną zarówno w skali dzielnicy Chartowo jak i w skali całego miasta Poznania. Koncepcja architektoniczna skupiła się na głównym budynku tworzącym elewację urbanistyczną ulicy Browarnej. Wykonany przez konserwatora zabytków szereg badań inwentaryzacyjnych wykazał stabilność konstrukcji dzięki czemu zaistniała możliwość inwazyjnego w skali bryły wysunięcia części ściany frontowej do przodu i wypełnienie powstałej luki szklaną konstrukcją. Utworzyło się w ten sposób unikatowe i reprezentacyjne wejście stanowiące swegoRodzaju “popis” nowoczesnych rozwiązań konstrukcyjnych przy jednoczesnym szacunku i ukłonie w stronę tradycyjnej sztuki budowlanej.

WSPÓŁPRACA mgr inż. arch. Szymon Rąpała

15

Elewacja zachowała swój ceglany charakter dzięki czemu wyraz architektoniczny budynku pozostał autentyczny i nienaruszony. Dopełnieniem całego założenia projektowego stała się przestrzeń, która wytworzyła się między głównym budynkiem a istniejącym zbiornikiem wodnym. Teren ten bogaty w obszary czynne biologicznie stał się otwartą przestrzenią publiczną dostępną zarówno dla okolicznym mieszkańców, pracowników a także turystów i potencjalnych klientów hotelu i restauracji.


16


17


18


Rzut parteru

Przekrรณj poprzeczny

19

20


Rzut I piętra

Rzut II piętra

20


05

WYSOKOŚCIOWY BUDYNEK MIESZKANIOWY

/2013

LOKALIZACJA Poznań, Piątkowo IDEA Obecny stan wiedzy urbanistycznej pozwala przypuszczać, iż w krótszym czasie budynki wysokie staną się głównym motorem postępu w budownictwie. Zachowanie obecnego tempa rozwoju budownictwa wysokiego spowoduje powstanie nowego modelu dużego miasta. Miasta o innej skali zabudowy, o zróżnicowanych gabarytach i nowej, bogatszej formie przestrzennej. Projekt ten wychodzi naprzeciw współczesnym oczekiwaniom kształtowania budynków wysokich, których głównym celem jest zwiększenie wizualnej i funkcjonalnej atrakcyjności miasta Poznania z dala od jego historycznych panoram. Gwałtowny wzrost liczby budowanych obiektów wysokościowych, zmieniający formę przestrzenną miast, nasila dyskusję związaną z tym zjawiskiem. Dotyczy ona szczególnie stosunku budynku wysokiego, pełniącego funkcję punktu orientacyjnego, do sąsiedztwa o walorach historycznych, formy, relacji z otoczeniem, wreszcie problemów techniki, technologii i kosztów. Przeprowadzone w tracie procesu projektowego analizy wysokościowe wykazały najbardziej niekorzystne zjawiska związane przede wszystkim z lokalizowaniem wolnostojących dominant w strefie śródmieścia oraz z niebezpieczeństwem deformacji tła widokowego historycznego zespołu Starego Miasta. Stosunek do bezpośredniego otoczenia może być problemem trudniejszym ze względów przestrzennych oraz technicznych, takich jak zacienienie, hamowanie naturalnego przewietrzania, akustyki. Najlepszym obszarem do lokalizacji nowych wieżowców są modernistyczne osiedla, które dzięki usytuowaniu w oddaleniu od historycznej zabudowy Poznania, mogą być dalej rozbudowywane o kolejne dominanty bez szkód dla krajobrazu.

21

Konieczny jest jednak wysoki standard architektoniczny i jego dopasowanie do istniejącej struktury przestrzennej budynków wysokościowych stojących “za plecami”. Modernistyczne otoczenie osiedli z “wielkiej płyty” narzuca bowiem konkretną, czystą formalnie i odartą z detalu stylistykę nowo projektowanego obiektu. Z jednej strony urbanizacja niezagospodarowanych obszarów osiedli modernistycznych oraz kształtowanie nowej zabudowy często niezgodne jest z pierwotnymi koncepcjami modernistycznymi, zakładającymi przeznaczenie tych terenów na funkcje rekreacyjne, z drugiej zaś pominięcie tych obszarów podczas kreowania atrakcyjnych przestrzeni mieszkalnych publicznych, uwzględniających poszanowanie środowiska naturalnego, może odebrać szansę na rewitalizację tych osiedli.


22


23

Szkielet budynku


Panorama Poznania z jego dominantami wysokościowymi

Szkice koncepcyjne

24


25


II

URBANISTYKA

01. Osiedle mieszkaniowe Nowe Kotowo /2010 02. Projekt zieleni na modernistycznym osiedlu mieszkaniowym /2010 Miasto Ogród do wynajęcia /2011 Budynki usługowe przedsiębiorstwa komunalnego /2012 Rewitalizacja modernistycznego osiedla /2012 Arka. Osiedle mieszkalne na terenach zagrożonych powodzią. Praca magisterska /2013

03. 04. 05. 06.

26


01

OSIEDLE MIESZKANIOWE NOWE KOTOWO

/2010

LOKALIZACJA Poznań, Kotowo IDEA Projekt zagospodarowania terenu Kotowa pod Poznaniem obejmował stworzenie nowej tkanki urbanistycznej mieszkaniowej w otoczeniunaturalnych zbiorników wodnych. Osiedle Nowe Kotowo złożone jest z zabudowy szeregowej i bliźniaczej, które zlokalizowane zostały w bezpośrednim sąsiedztwie akwenów wodnych oraz zabudowy atrialnej wypełniającej przestrzeń wewnętrzną działki. Układ zabudowy wy-korzystał istniejący układ zieleni oraz ukształtowanie terenu. Nowy układ komunikacji pieszej, rowerowej oraz samochodowej dzieli teren na strefy mieszkaniowe, publiczne oraz półpubliczne, umożliwiając bezproblemowe dojście do rekreacyjnych jezior osobom przyjezdnym.

WSPÓŁPRACA mgr inż. arch. Marta Popławska mgr inż. arch. Marta Rosada

27

Wysunięta w głąb jeziora zabudowa bliźniacza uniesiona została na palach oraz otoczona długim pomostem. Zabudowa atrialna, tworząca geometryczny dywanowy wzór scalona została punktem krystalizującym w formie sztucznego akwenu umiejscowionego w centrum układu. Zagospodarowaniu uległy również tereny nadwodne, które wyposażono w drewniane bulwary oraz pomosty. To właśnie tutaj zaprojektowano niewielką zabudowę usługową taką jak hotel z restauracją czy wypożyczalnia sprzętu wodnego.


03 B- zabudowa bliĹşniacza

C- zabudowa szeregowa

A- zabudowa atrialna

owanie terenu/ Makieta

20 28


Rzut zabudowy szeregowej, atrialnej i bliźniaczej

29

Urbanistyczne kąty środkowe


Elewacja północna

Elewacja południowa

Elewacja wschodnia

Elewacja zachodnia

30


Analiza zabudowy i komunikacji

31


32


02

PROJEKT ZIELENI NA MODERNISTYCZNYM OSIEDLU MIESZKANIOWYM

/2010

LOKALIZACJA Poznań, Rataje

IDEA Głównym założeniem przy projektowaniu zieleni osiedla Piastowskiego był widoczny podział na dziedzińce publiczne, przy których znajdują się wejścia do budynków oraz półprywatne, zlokalizowane od strony balkonów. Wyznaczone dzięki analizom główne trasy komunikacyjne, przebiegające przez dziedzińce publiczne, podkreślone zostały geometrycznymi i naprowadzającymi układami oraz ascetyczną roślinnością. Przy wejściach do budynku zaprojektowana została mała architektura w formie ławek i koszy na śmieci. Dziedzińce półpubliczne stworzone zostały z owalnych przestrzeni- placów i struktur zielonych, składających się z różnorodnej roślinności nadającej im naturalistyczny krajobrazowy charakter. Głównym celem dziedzińców publicznych (A) stało się umożliwienie jak najszybszej komunikacji. Dziedzińce są więc czytelne i oszczędne w swej formie. Ponadto w pasie 3 metrów przy budynku zaprojektowane zostały pagórki z krzewami, oddzielające część publiczną od okien mieszkań. Dziedzińce krajobrazowe (B) zachęcają przede wszystkim do odpoczynku, ich komunikacja nie jest tak oczywista i intuicyjna.

WSPÓŁPRACA mgr inż. arch. Marta Popławska mgr inż. arch. Marta Rosada mgr inż. arch. Szymon Rąpała

33

Wytworzonym w ten sposób miejscom do siedzenia i relaksu zieleń ma nadać intymny charakter. W części wspólnej zaprojektowana została przestrzeń z publicznymi grillami (C1), nowoczesny plac zabaw (C2) oraz boisko (C3). Elementem spajającym całą przestrzeń jest drewniana pergola biegnąca przez wszystkie dziedzińce.


34


+

35

20


36


Detal placu zabaw

18

Przekrój podłużny przez plac zabaw

37


Detal dziedzińca półprywatnego

Przekrój podłużny przez dziedziniec półprywatny

38


03

MIASTO OGRÓD DO WYNAJĘCIA

/2011

LOKALIZACJA Jeleńcz, gmina Parchowo IDEA Obszar objęty projektem zlokalizowany jest w zachodniej części województwa pomorskiego, w typowej kaszubskiej gminie o charakterze rolniczym. Dzięki znacznym oddaleniu od skupisk przemysłowych teren ten uznawany jest za enklawę czystej ekologicznie przyrody. Teren opracowania jako obszar o zróżnicowanej strukturze przyrodniczej obfituje w doliny, wzgórza, lasy, akweny wodne oraz bogatą faunę i florę. Zauważalne jest również charakterystyczne dla tego regionu kaszubskie dziedzictwo kulturowe i historyczne, w formie architektury drewnianej. Obszar jest czysty ekologicznie, wolny od zanieczyszczeń przemysłowych i z licznymi walorami rozwijającymi w tym miejscu turystykę pieszą i rowerową. Głównym założeniem projektowym było stworzenie struktury urbanistycznej zgodnie z założeniami koncepcji miasta- ogrodu,czyli kształtowania układu zabudowy w bezpośredniej analogii do natury o płynnej i plastyczniej formie wzorowanej na organizmach żywych, Miasto składa się z pseudo- wernakularnej zabudowy o charakterze ekstensywnym wraz z niewielkim centrum sportowo- rekreacyjnym i handlowo- usługowym. Istotne jest również powiązanie z otaczającą naturą uzyskane dzięki zaprojektowaniu licznych zielonych placów, rozległych obszarów parkowych, sieci ścieżek pieszo- rowerowych, promenad, bulwarów oraz rozbudowanych akwenów wodnych z tymczasowym wodospadem.

WSPÓŁPRACA mgr inż. arch. Marta Popławska 39

Miasto składa się z pseudo- wernakularnej zabudowy o charakterze ekstensywnym wraz z niewielkim centrum sportowo- rekreacyjnym i handlowo- usługowym. Istotne jest również powiązanie z otaczającą naturą uzyskane dzięki zaprojektowaniu licznych zielonych placów, rozległych obszarów parkowych, sieci ścieżek pieszo- rowerowych, promenad, bulwarów oraz rozbudowanych akwenów wodnych z tymczasowym wodospadem.


40


Przekrój podłużny przez teren Miasta Ogrodu

41

20


42


43

16


44


04

BUDYNKI USŁUGOWE PRZEDSIĘBIORSTWA KOMUNALNEGO

/2012

LOKALIZACJA Wronki, powiat szamotulski

IDEA Główna ideą projektu było zaprojektowanie budynków przedsiębiorstwa komunalnego wpisujących się w istniejącą tkankę śródmiejską miasta Wronki. Sąsiadującą zabudowę tworzyły nie tylko dawne obiekty przedsiębiorstwa, ale również modernistyczne bloki z “wielkiej płyty” oraz kontrastujący z nimi historyczny budynek Urzędu Miasta. Teren działki podzielono na kilka stref funkcjonalnych. Zabudowę mieszkaniową uzupełniono o nowe, pasujące stylistycznie budynki, dodając tym samym nowe części elewacji urbanistycznych od strony ciągów komunikacyjnych. Poprowadzono nowe drogi biegnące wewnątrz działki, usprawniające komunikację w skali lokalnej.

WSPÓŁPRACA mgr inż. arch. Szymon Rąpała

45

Zabudowa usługowa ukształtowana została w formie podkreślającej historyczne dominanty i tworzącej bufory urbanistyczne w postaci placów z zielenią wysoką. Kolorystyka architektury dobrana została w nawiązaniu do sąsiadującej betonowej zabudowy mieszkaniowej oraz budynki z czerwonej cegły.


17

46


47

Rzut parteru

20


Rzut I piętra

Rzut II piętra

48


49


50 Rysunki koncepcyjne 18


05

REWITALIZACJA MODERNISTYCZNEGO OSIEDLA MIESZKANIOWEGO POZNAŃ 2030

/2012

LOKALIZACJA Poznań, Piątkowo, Osiedle Kosmonautów

IDEA “Poznań miastem metropolitalnym o silnej gospodarce i wysokiej jakości życia, opierającym swój rozwój na wiedzy” Od lat sześćdziesiątych do końca osiemdziesiątych ubiegłego wieku wybudowano w Poznaniu szereg osiedli mieszkaniowych. Osiedla te, w znakomitej większości, są przykładami dobrych, konsekwentnie zrealizowanych projektów urbanistycznych i architektonicznych. Zaprojektowane zostały zgodnie z ówcześnie obowiązującymi modernistycznymi standardami, ideami i koncepcjami. Osiedla modernistyczne są- programowo- przykładem “domów w zieleni”, co stanowiło alternatywę dla dziewiętnastowiecznej zwartej i gęstej zabudowy z oficynami, podwórkami- “studniami”. Parametry gęstości zabudowy i odległości między budynkami w osiedlach są zdecydowanie lepsze nie tylko od zabudowy dziewiętnastowiecznej, ale i od większości współcześnie budowanych zespołów domów mieszkalnych, gdzie przeważają ekonomiczne dyrektywy. Projekty osiedli ze względu na system ich realizacji- technologię wielkopłytową- nie mają dobrej opinii. Technologia ta, w socjalistycznym wykonaniu, jest dziś “moralnie” i technicznie zdegradowana. Mieszkanie w blokach przestało być nobilitujące. Przez wiele lat nie realizowano na osiedlach podstawowych usług oraz nie wybudowano przewidzianych w projektach wielopoziomowych parkingów osiedlowych. Mimo to, są to modelowe i interesujące realizacje, będące świetnymi przykładami twórczego wkładu powojennego pokolenia poznańskich urbanistów i architektów w historię polskiej myśli urbanistycznej. Warto je zachować i chronić przed degradacją.

WSPÓŁPRACA: 51

mgr inż. arch. Szymon Rąpała

Warto też wyeksponować kryjące się w nich wartości przestrzenne i ideowe. Specyficznym zagrożeniem dla wartości urbanistycznych poszczególnych osiedli są nie zawsze dobrze przemyślane projekty ich “dogęszczania” budynkami realizowanymi na działkach, które mogą być zabudowane przy zachowaniu obecnie obowiązujących w tej materii przepisów. Teren opracowania podzielony został na dwie strefy funkcjonalne, usługową z kompleksem biurowym oraz mieszkaniową w postaci istniejących bloków z “wielkiej płyty”. Proces rewaloryzacji objął zdegradowany teren pomiędzy dwiema arteriami komunikacyjnymiulicą Serbską i Naramowicką, To właśnie w tym miejscu zaprojektowano zespół budynków o funkcji biurowej, którego elewacje stanowią uzupełnienie dla istniejącej modernistycznej tkanki miejskiej. Rewitalizacja strefy półpublicznej Osiedla Kosmonautów obejmująca przekształcenie terenów zielonych, komunikacji oraz parkingów, odizolować miała jej mieszkańców od zaprojektowanego centrum biurowego przy jednoczesnym scaleniu estetycznym tych dwóch elewacji urbanistycznych. Stylistyka architektury, prostej w formie oraz odartej z detalu, wpisuje się modernistyczne założenia z lat 1960- 1980.


50 52 20


Zadania projektowe: - zaproponowanie programów funkcjonalnych uwzględniających specyfikę wybranego obszaru, - opracowanie zagospodarowania terenu, - opracowanie architektoniczne obiektów, - konsultacje społeczne

53

Cele programu: -Zahamowanie procesu degradacji i ochrona układów przestrzennych oraz wartości architektonicznych poznańskich osiedli modernistycznych, - uzupełnienie struktury funkcjonalnej osiedli o nowe, potrzebne i atrakcyjne elementy, - wzrost atrakcyjności osiedli jako miejsca zamieszkania, - integracja i aktywizacja społeczna mieszkańców - zachowanie modelowych, modernistycznych układów przestrzennych, - humanizacja przestrzeni osiedlowej, - promocja “poznańskiej myśli urbanistycznej”

Oczekiwane efekty: -zachowanie ładu przestrzennego, przeciwdziałanie niekontrolowanym zmianom w zabudowie, - wykreowanie nowej jakości, uzyskanie wielości i różnorodności funkcjonalnej, - podniesienie “świadomości estetycznej” mieszkańców, wkład w ksztaltowanie nawyków kulturalnego korzystania z przestrzeni wspólnej, - uporządkowanie parkingów i dojazdów dla samochodów


54


06

ARKA. OSIEDLE MIESZKALNE NA TERENACH ZAGROŻONYCH POWODZIĄ PRACA MAGISTERSKA

/2013

LOKALIZACJA Poznań

IDEA Poznań dysponuje dogodnie położonymi terenami nadwarciańskimi, które w przyszłości staną się miejscem głównych inwestycji na terenie miasta. Obecnie są to jednak obszary zaniedbane, pozbawione związków formalno- przestrzennych z prawo- i lewobrzeżnymi dzielnicami śródmiejskimi. Miasto w ostatnich dziesięcioleciach odwróciło się bowiem od rzeki, a dolina Warty przestała być uznawana za naturalny i atrakcyjny kierunek rozwojowy. Wybór działki został ściśle powiązany nie tylko z mapami zagrożenia powodziowego, ale również z opracowaną przez arch. Roberta Asta i arch. Dimitrije Mladenovicza koncepcją zagospodarowania doliny Warty, która przewidywała stworzenie na tym terenie osiedla mieszkaniowego. Teren ten ma niewielki potencjał rozwojowy z uwagi na ograniczenie zabudowy w obrębie klina zieleni oraz odseparowanie wałem przeciwpowodziowym i rozległym obszarem o wartościowej strukturze przyrodniczej. Wybrana działka otwierająca widok na zróżnicowany krajobraz miasta, przy odpowiednim doborze programu funkcjonalno- przestrzennego ma jednak szansę na rozwój w kierunku atrakcyjnej części miasta przeznaczonej na miejsce zamieszkania i rekreacji na dynamicznym tle rzeki. W salach ekspozycyjnych przeważa tendencja otwartości planu oraz mobilności przestrzeni. Zwiedzający porusza się swobodnie, samemu decydując w jakiej kolejności poznaje wnętrze oraz zawarte w nim dzieła sztuki. Poruszające się platformy oraz przegrody poziome uelastyczniają wnętrze, które dopasowuje się do gabarytów eksponowanych obiektów, przy jednoczesnym zachowaniu czytelnego układu komunikacyjnego. 55

Ustawienie eksponatów i aranżacja sal buduje napięcie i zapewnia bogactwo wrażeń. Nowoczesna forma budynku ma nakierować w pewien niedopowiedziany sposób osoby znajdujące się na zewnątrz jaką pełni on funkcję. Architektura i urbanistyka: - stworzenie osiedla mieszkaniowego chronionego przed powodzią - połączenie terenów zielonych nad rzeką z przestrzenią zabudowy, - zróżnicowanie funkcjonalne i społecznie nadwodnych zespołów, - wykreowanie reprezentacyjnych elewacji nadwodnych miasta, - nowoczesna architektura o wpisanych w krajobraz kształtach, stanowiąca silny akcent wizualny i ważny przystanek na drodze wodnej, - wykorzystanie estetycznych walorów wody w kompozycji osiedla, - zielony, parkowy, rekreacyjny charakter lewej części terenu oraz zabudowa mieszkaniowo- usługowa prawej części terenu, - woda jako element posadzki wnętrz urbanistycznych, - architektura ukierunkowana na panoramy i widoki.

POLSKA ARCHITEKTURA DREWNIANIA

HOLENDERSKIE ROZWIĄZANIA PRZECIWPOWODZIOWE


56


Przekrรณj przez teren zalewowy

57


Rzut poziomu II 10

58


Przekrรณj przez teren zalewowy

59


Przekrรณj przez teren zalewowy

60


61


62


63


64


Przekrój podłużny budynku nr 1

Przekrój podłużny budynku nr 3

65

Rzut parteru


Rzut I piętra

Rzut II piętra

66


67


Detal odprowadzania wรณd opadowych

68


69


III

PRAKTYKA, KONKURSY

01. Budynek przysłupowy. Inwentaryzacja /2012 02. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy Suchy Las. Koncepcja

/2013

03. Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego Witkowa. Koncepcja /2013 04. Budynek mieszkalny jednorodzinny II /2013 05. Gdyńskie mieszkanie czynszowe. Konkurs /2014 06. Budynek publicznej toalety. Konkurs /2014 07. Modernizacja budynku mieszkalnego /2015-2017 08. Wnętrza budynków mieszkalnych /2015

70


01

BUDYNEK PRZYSŁUPOWY INWENTARYZACJA

/2012

LOKALIZACJA Bogatynia

KONSTRUKCJA

71

Obiektem inwentaryzacji był budynek dwukondygnacyjny z dwupoziomowym poddaszem, niepodpiwniczony. Dom obecnie wykorzystywany jako obiekt mieszkalny wielorodzinny, wybudowany został w charakterystycznej dla Łużyc konstrukcji przysłupowej. Konstrukcja ta stanowi unikalne połączenie konstrukcji wieńcowej (zrębowej), słupowej, szkieletowej i murowanej w jednym rozwiązaniu. Od północy mieści się część murowana, od południa przysłupowo--zrębowa i ryglowa. Główną część budynku datuje się na koniec XVIII wieku. 1. FUNDAMENTY. Fundamenty to ławy kamienne i ceglane, a także kamienne podwaliny zastosowane jako stopy dla słupów konstrukcji przysłupowych. 2. ŚCIANY. Ściany parteru wykonane zostały w konstrukcji zrębowej (wieńcowej) bez belek wystających poza obrys ścian (ostatków) i ustawione na fundamentach murowanych. Nałożone na siebie pionowe belki o przekroju prostokątnym połączono w narożach na zamki i zabezpieczono przed rozsunięciem dębowymi kołkami. Prostokątne w przekroju pnie ułożone zostały w taki sposób aby możliwie ściśle przylegać do siebie na całej długości ściany. Szczeliny, których nie dało się już zlikwidować, uszczelniono słomą, mchem i zakryto ozdobnymi warkoczami plecionymi ze słomy. Tak zaizolowane złącza od wewnątrz wylepione zostały masą glinianą z dodatkiem słomy a następnie otynkowane zaprawą wapienną. Pierwszy spoczywający bezpośrednio na podmurówce wieniec nazywany podwalina jest znacznie masywniejszy od pozostałych wiązań budowli. Funkcją ścian wieńcowych nie jest przenoszenie obciążeń dachu na fundamenty. W konstrukcji przysłupowej oparta na słupach konstrukcja dachu niezależna jest od układu ścian, które stanowią jedynie osłonę wnętrza budynku i podporę dla stropu. Słupy i miecze stanowiące główny element nośny w konstrukcji przysłupowej zostały ozdobnie wyprofilowane, nadając tym samym ich połączeniu formę odcinka łuku. Dobudówka znajdująca się od strony wschodnio- północnej wzniesiona została we współczesnej technologii. Ściany piętra oparte są na drewnianej konstrukcji przysłupowej. Drewniany szkielet złożony jest z podwalin, rygli, zastrzałów, oczepu oraz przenoszących obciążenia dachu słupów. Widoczna na elewacji konstrukcja szkieletowa jest wyraźnie oddzielona od wykonanego z mniej wytrzymałego materiału wypełnienia. Budynek jest otynkowany, dlatego nie jest możliwe odróżnienie z zew-

Nn Nątrz materiału użytego do wypełnienia. Najprawdopodobniej jest to glina zmieszana ze słomą bądź też kołki oblepione gliną, zwane inaczej strychulcem. Ściana szczytowa stanowi rozwinięcie szkieletowej konstrukcji piętra. Ta trapezowa płaszczyzna udekorowana została szalowaniem z pionowych desek ułożonych w jednej warstwie, którą odcięto od płaszczyzny ściany piętra poziomą listwą. W kształtowaniu ściany szczytowej spełniona została zasada symetrycznego rozmieszczenia występujących w jej obrębie elementów takich jak otwory okienne. 3. STROPY I STROPODACHY. Nad przyziemiem- sklepienie ceglane, krzyżowe oraz strop z powałą ozdobną (widocznymi belkami. Nad I piętremstrop z powałą ozdobną oraz strop legarowy (belki obudowane). 4. SCHODY. Schody prowadzące na I piętro- schody policzkowe o stopniach wpuszczanych szerokości 87cm, wymiary stopni: 19x29x19cm. Schody prowadzące na pierwszy poziom poddasza- drewniane schody policzkowe szerokości 87cm. Schody prowadzące na drugi poziom poddasza- drewniane schody policzkowe szerokości 63cm. 5. WIĘŹBA DACHOWA. Zwieńczenie budynku tworzy więźba dachowa o konstrukcji mieszanej. Na pierwszym poziomie poddasza zastosowano konstrukcję płatwiowo- kleszczową o stolcach pochyłych, równoległych do krokwi, natomiast na wyższym poziomie konstrukcj krokwiowojętkową. Ta skomplikowana forma więźby wynika z narażenia dachu na duże obciążenia zmienne i dynamiczne, które należy przenosić na fundamenty i niwelować. Więźba oglądana od krótszego boku budynku ma kształt trójkąta równoramiennego. Dolny bok tego trójkąta, spoczywający na stropie to tram lub inaczej belka stropowa. Dwa pozostałe boki, zbiegające się w górnym wierzchołku dachu to krokwie. Takie układy ustawiane są równolegle do siebie w odstępach 1-2 metrów. Ze względu na długość krokwi przekraczającej 4 metry zastosowano dodatkowe elementy wiążące i podpierające w formie jętek, usytuowanych w środkowej części konstrukcji. Jętki związano z krokwiami w jaskółczy ogon, zacinając je wzajemnie na 1/3 grubości. Stolce leżące ułożone zostały równolegle do krokwi, jednak nie przylegają do nich ze względu na usytuowanie płatwi między nimi. Stolce z mieczami nie występują przy każdej parze krokwi. Pochyłe ramy stolca przeciw przewróceniu się do środka zabezpieczone są kleszczami, które pełnią jednocześnie rolę rozporu i usztywnienia poprzecznego. Usztywnienie wzdłużnych ram stolca leżącego odbywa się poprzez miecze wychodzące poza płaszczyznę stolca dla podparcia płatwi spoczywającej z jego boku. W tym systemie płatwie górne podpierają bezpośrednio krokwie, zaś krokwie ze słupami stolca związane są kleszczami. Słupy stolcowe, wczopowane w podwaliny, rozmieszczone są mniej więcej co 4 metry. Płatwie dolne leżą bezpośrednio na murach ścian zewnętrznych. W dolnej części krokwi usytuowane zostały przypustnice. Są to krótsze belki zmieniające nachylenie niższej części dachu dla utworzenia miejsca pod rynnę. Mansardowa forma dachu uzyskana została dzięki zastosowaniu kulawek opartych na krokwi narożnej lub koszowej.


Kubatura ogółem: ~1205,0m3 Powierzchnia zabudowy: ~133,8m2 Powierzchnia całkowita: ~401,8m2 Powierzchnia użytkowa: ~321m2.

72


73


74


75


76


02

STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY SUCHY LAS. KONCEPCJA PRAKTYKA STUDENCKA

/2013

LOKALIZACJA Suchy Las, powiat poznański

IDEA Głównym zadaniem projektowym było sporządzenie szeregu analiz urbanistycznych na podstawie istniejących planów zagospodarowania przestrzennego oraz na podstawie wizji lokalnych w celu nakreślenia kierunków rozwoju gminy. Obszar projektowy obejmował takie miejscowości jak Suchy Las, Zielątkowo, Złotkowo, Złotniki, Golęczewo, Chludowo oraz Biedrusko wraz z rozległym dawnym poligonem wojskowym. Przeprowadzone analizy wykazały główne cele rozwojowe, jakimi powinni się kierować włodarze gminy Suchy Las: - podniesienie jakości życia mieszkańców, w tym odnowa i rozwój wsi poprzez rewaloryzację przestrzeni publicznych, - modernizacja całego obszaru wiejskiego oraz wzmocnienie wielofunkcyjności jego gospodarstw rolnych, - rozwój funkcji rekreacyjno- turystycznych, w tym agroturystycznych, - ochrona środowiska przyrodniczego, zastosowanie niekonwekcjonalnych źródeł pozyskania energii, - dążenie do możliwości zagospodarowania terenów powojskowych i wykorzystania rekreacyjnego unikalnych zasobów środowiska naturalnego terenu poligonu,

WSPÓŁPRACA mgr inż. arch. Marta Popławska 77

- zwiększenie oferty kulturalnej gminy, rozwój sportu i infrastruktury sportowej, rozwój rekreacji i turystyki, zrealizowanie koncepcji budowy sieci dróg rowerowych, - ochrona i zachowanie zasobów kulturowych, ochrona zachowa-nych historycznych układów zabudowy, ze względu na ich duże znaczenie w kształtowaniu wizerunku wsi wielkopolskiej, ochrona krajobrazurekompozycja nowej zabudowy wprowadzanej na terenach dawnych siedlisk zagrodowych, rewaloryzacja zespołów zabytkowych- ochrona istniejących układów zieleni, sylwet wiejskich gminy, - poprawa układu komunikacyjnego, - zachowanie oryginalności i odmienności gminy pozwalające na identyfikację kulturową w zglobalizowanym świecie


Analiza SWOT/ Zaludnienie

78


79

Analiza przyrodniczo- kulturowa/ Komunikacja


Aktualne studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego

80


81

Prognozowane kierunki rozwoju gminy


Wizualizacja rewitalizacji powojskowych terenรณw poligonu

Biedrusko miastem reprezentacyjnym gminy

82


03

MIEJSCOWE PLANY ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WITKOWA. KONCEPCJA

/2012

LOKALIZACJA Witkowo, powiat gnieźnieński

IDEA Główną ideą było stworzenie koncepcji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranego fragmentu miasta Witkowo. Założenia projektowe: - “Dostosowanie miasta do wymogów współczesności, pełnienia nowych funckcji na rzecz całego społeczeństwa” źródło: Program Odnowy Obszarów Wiejskich,

- “Przygotowanie ośrodka miejskiego do pełnienia funkcji koordynatora i stymulatora rozwoju gminy” źródło: Plan operacyjny strategii- cele szczegółowe oraz ich realizacja

- “Scalanie społeczne i gospodarcze obszaru całej gminy przy uwzględnieniu wewnętrznego zróżnicowania poprzez kontrolowany rozwój bazy sportowej i rekreacyjno- wypoczynkowej (pod względem ekologicznym, ekonomicznym i architektonicznym)” źródło: Zarządzanie realizacją strategii

- “Chęć podejmowania pracy przez mieszkańców wsi poza rolnictwem- rozwój działalności pozarolniczej” źródło: Program Ochrony Obszarów Wiejskich

83

- Brak zajęć organizowanych dla dzieci i młodzieży, które wpłynęłyby na rozwój sportowy i intelektualny dzieci wiejskich” źródło: Program Ochrony Obszarów Wiejskich

- Reaktywacja obiektu sportowo- rekreacyjnego po byłej strzelnicy wraz z kompleksem parkowym - Tworzenie warunków rozwoju przedsiębiorczości lokalnej - Tworzenie nowych miejsc pracy - Poszukiwanie rozwiązań przyjaznych dla środowiska naturalnego


84


KOMUNIKACJA

85

ZABUDOWA


LOTNISKO

PRZEWIDYWANE KIERUNKI ROZWOJU

86


04

BUDYNEK MIESZKALNY JEDNORODZINNY II

/2013

LOKALIZACJA Poznań, Morasko

IDEA Głównym zadaniem projektowym było stworzenie budynku mieszkaniowego jednorodzinnego wpisującego się w naturalny charakter działki oraz otoczenia. Teren zagospodarowania zlokalizowany jest bowiem w lesie Rezerwatu Morasko. Sama działka bogato porośnięta jest wysoką zielenią iglastą. Inwestor pragnął zachować jak największy procent tej roślinności co wymusiło charakterystyczny rzut budynku. Ponadto dom zorientowany jest wszystkimi przeszklonymi ścianami na w stronę lasu oraz ogrodu.

Rzut parteru

87

Rzut I piętra

Pokrycie zadaszenia kondygnacji przyziemnej zielonym dachem powoduje wrażenie, że budynek wprost wyrasta ziemi. Elewacje północna i południowa nie posiadają okien ze względu na potrzebę utrzymania prywatności wobec bliskości sąsiedniej zabudowy oraz głównego traktu pieszo- rowerowego biegnącego wzdłuż dłuższego boku terenu.

Rzut II piętra


88


05

GDYŃSKIE MIESZKANIE CZYNSZOWE /2014 KONKURS LOKALIZACJA Gdynia

IDEA Mieszkanie o powierzchni 47 m2, zaprojektowane z myślą o potrzebach czteroosobowej rodziny, zlokalizowane zostało na poddaszu modernistycznej kamienicy czynszowej. Głównym założeniem projektowym było maksymalne wykorzystanie niewielkiej przestrzeni przy wykorzystaniu modernistycznych sposobów aranżacji wnętrz. Biało- szara kolorystyka nawiązująca do widocznej za oknem gdyńskiej moderny skontrastowana została drewnianymi materiałami wykończeniowymi. Minimalistyczna biała kuchnia wpisana została w przestrzeń komunikacyjną jako kontynuacja zabudowy w strefie wejściowej. Do części sypialnianych mieszkania prowadzą zagłębione w ścianie drewniane schody w formie podestów. Pomieszczenia, które mogłyby ograniczać cenną powierzchnię użytkową oraz zakłócać jej estetyczną prostotę zlokalizowane zostały w miejscach ukrytych, wynikających ze specyficznego układu komunikacyjnego. Zlokalizowana za schodami łazienka podzielona została na dwie strefy- toaletową wyposażoną w umywalkę i ustęp oraz kąpielową z wanną i kolumną natryskową.

89

Pomieszczenie gospodarcze zajmujące przestrzeń pod schodami prowadzącymi na piętro, pełni dodatkową funkcję doświetlania łazienki oraz strefy wejściowej. Wnętrza sypialni miały być maksymalnie elastyczne, tak by w zależności od potrzeb można było łączyć i dzielić przestrzenie. Funkcjonalne zabudowy ścienne spajają wystrój całego wnętrza. W tych współczesnych meblościankach zlokalizowano łóżka oraz biurka opuszczane na specjalnych zawiasach, które podczas dnia ukryte za skrzydłami zabudowy nie zajmują cennej przestrzeni.


90


Rzut parteru

91


Rzut piętra

92


06

BUDYNEK PUBLICZNEJ TOALETY KONKURS

/2014

LOKALIZACJA Gdynia

IDEA Głównym zadaniem projektowym było nie tylko stworzenie w pełni komfortowej i funkcjonalnej toalety publicznej, harmonijnie skompowanej z nadmorskim otoczeniem, ale przede wszystkim stworzenie unikalnego obiektu będącego symbolem utożsamianym z miastem. Decydującymi o formie budynku wartościami stały się również wygoda użytkowania, sterylność i dostępność pomieszczeń sanitarnych. Forma budynku wynika nie tylko z konieczności wkomponowania się w otoczenie oraz podkreślenia jego nadmorskiego charakteru, ale przede wszystkim z układu komunikacyjnego umożliwiającego dogodny dostęp do wszystkich jego części. Budynek podzielony został na toaletę męską i damską oraz toaletę dostosowaną do osób z ograniczoną sprawnością. Układ funkcjonalny oparty na planie dwóch prostokątów połączonych ze sobą klarownym układem komunikacyjnym umożliwia optymalne wykorzystanie terenu.

93

Strefa wejściowa od strony bulwaru podkreślona została poprzez dynamiczne wycięcie w elewacji wschodniej. Charakterystyczną cześcią budynku jest zarówno opadający w kierunku południowym dach jak i ściana kurtynowa, która pełni rolę osłony wejść do poszczególnych toalet od przyległych szlaków komunikacyjnych. Zabieg dodatkowego podzielenia jej po przekątnej nadał budynkowi dynamizmu i lekkości. Dolna część tej ściany z wyciętymi symbolami informuje przechodniów o funkcji obiektu. W projekcie wzięto pod uwagę istniejącą miejską drogę rowerową jako jeden z głównych sposobów komunikacji potencjalnych użytkowników toalety. W rezultacie krótsza elewacja północna wyposażona została w stojaki na rowery z możliwością bezpiecznego przypięcia pojazdu.


Szkice koncepcyjne

Zagospodarowanie terenu

94 4


07

MODERNIZACJA BUDYNKU MIESZKALNEGO LOKALIZACJA Włocławek

OPIS Zadaniem projektowym była przebudowa oraz termomodernizacja budynku mieszkalnego zbudowanego w latach 60. Ta typowa i powszechna “kostka” posiadała 1 kondygnację podziemną oraz 2 nadziemne zwieńczone jednospadowym dachem o małym kącie nachylenia w kierunku działki. Budynek elewacją północną przylega do zmodernizowanego kilka lat wcześniej domu jednorodzinnego. Koncepcja objęła modyfikację dachu łamanego na dach dwuspadowy o konstrukcji krokwiowo- jętkowej, podniesienie kominów, dodanie izolacji termicznej po obrysie zewnętrznych ścian, zrównanie wysokości wszystkich pomieszczeń na piętrze do wysokości 2,56m, wymianę stolarki okiennej w wyżej wymienionych pomieszczeniach.

SPIS RYSUNKÓW: I. CZĘŚĆ INWENTARYZACYJNA Rys. 1. Zagospodarowanie terenu Rys. 2. Rzut kondygnacji -I Rys. 3. Rzut kondygnacji 0 Rys. 4. Rzut kondygnacji I Rys. 5. Rzut dachu Rys. 6. Przekrój A-A Rys. 7. Przekrój B-B Rys. 8. Elewacja zachodnia Rys. 9. Elewacja wschodnia Rys. 10. Elewacja południowa II. CZĘŚĆ PROJEKTOWA: Rys. 11. Zagospodarowanie terenu Rys. 12. Rzut kondygnacji I 95

Rys. 13. Rzut dachu Rys. 14. Rzut konstrukcji dachu Rys. 15. Przekrój A-A Rys. 16. Przekrój B-B Rys. 17. Elewacja zachodnia Rys. 18. Elewacja wschodnia Rys. 19. Elewacja południowa III. PROJEKT TARASU Rys. 1. Zaspodarowanie działki- inwentaryzacja Rys. 2. Rzut parteru budynków gospodarczych Rys. 3. Rzut piętra budynków gospodarczych Rys. 4. Przekroje budynków gospodarczych Rys. 5. Elewacje budynków gospodarczych Rys. 6. Zagospodarowanie działki- projekt Rys. 7. Rzut przyziemia tarasu i garażu Rys. 8. Rzut poziomu tarasu i dachu garażu Rys. 9. Przekrój tarasu i garażu IV. PROJEKT ŁAZIENKi Rys. 1. Rzut łazienki i pralni- inwentaryzacja Rys. 2. Rzut ścian działowych i stolarki drzwiowej- projekt Rys. 3. Rzut z wyposażeniem Rys. 4. Rzut sufitów i oświetlenia Rys. 5. Rzut elektryki Rys. 6. Rzut posadzki Rys. 7. Kłady ścian

/2015-2017


Kubatura ogółem: ~1205,0m3 Powierzchnia zabudowy: ~133,8m2 Powierzchnia całkowita: ~401,8m2 Powierzchnia użytkowa: ~321m2.

96


97


98


99


100


101


102


103


104


105


08

WNĘTRZA BUDYNKÓW MIESZKALNYCH

/2015

106


107


108


109


KONTAKT olga.rauk@tlen.pl

Portfolio  
Portfolio  
Advertisement