Issuu on Google+

Idesbl d Jaargang 41 • maart-april-mei 2014 3 MAANDELIJKS TIJDSCHRIFT • NUMMER 3

Zalig t s e e f s a Pa

“Doe eens iets voor een ander” En de Witte Pluim gaat naar ... Ik blijf niet doof voor Rumonge JG 41 • Nummer 3 • 1


chocolaatjes met een wens

Inhoud

“Raad eens hoeveel ik van je hou.” zie op de BLOG pagina van de Kwiebelkleuters. http://kwiebelkleuters.blogspot.be/

O.C. Sint-Idesbald De Zilten 52 8800 Roeselare T 051/26 43 00 F 051/26 43 10 oc.st.idesbald@fracarita.org www.ocsintidesbald.be 2 • Idesbl@d

Dag lezer

3

Colofon

3

Coververhaal

4

“Doe eens iets voor een ander.” Zoek je spel?? ‘Jij sprankelt als champagne’, De warmste week in Ten Bunderen

4 6 6 7

Wegwijzer

8

De kwiebelkleuters en ervaringsgericht onderwijs. Schakelklas

8 9

Wegwijzer

10

EFeCT congres

10

In de kijker

11

Meester Bert: de creatieve duizendpoot! De Witte Pluim

11 11

In de kijker

12

Hoe zou het zijn met … Idesbl@d op bezoek bij Br. Herman en Br. Paul

12

In de kijker

14

Week van de smaak - Pladijs met Mathijs Wie is Mathijs Van den Berghe? De Drempel groeit! Dagbesteding VIA Dagbesteding Pas Par Toe. BUURTSPORT?! Wie is dat? Voetballen in Ten Bunderen Squadra Adolescenti

14 15 15 16 17 18 19 19

In de kijker

20

Allan Kandi uit Tops schittert op de provinviale indoor kampioenschappen atletiek.

20

De andere kant

22

Zoals de bijen thuis zoemen, zoemen ze nergens…

22

In de kijker

24

Ik blijf niet doof voor Rumonge

24

Sprokkels

26

Leuke momenten

27

Sloeperscarnaval - na het lekkerbekken volgde het gekke bekken trekken

27

Opgelost

28

Welke Paaszin staat verstopt? Moppentrommel

29 29

Prikbord

30

Ongrijpbaar

31


Dag lezer

Colofon

Dag Lezer, Redactieraad “Doe eens iets voor een ander” – de slogan van een projectweek in het BuSO - is ons coververhaal, maar het idee dook als rode draad eigenlijk verschillende keren op in de werking van de voorbije maanden. Zo was er de verwenweek, het geheime vriendje, Valentijn, complimentendag, de week van de vrijwilliger, anti-pest week, de start van de Zuidactie met verschillende solidariteitsacties, enz… Bij al deze gebeurtenissen of activiteiten zijn we gericht op de ‘ander’. Die is ongelooflijk belangrijk, zonder de ‘ander’ bestaat trouwens ook geen ‘ik’. Wetenschappelijk onderzoek naar wat ons gelukkig maakt, is er al meerdere keren op uit gekomen dat “wat ons gelukkig maakt”, het feit is dat we iets betekenen voor een ander, met andere woorden kunnen ‘geven’. Iets doen voor onszelf is weliswaar leuk, maar iets doen voor een ander maakt ons meer dan dubbel zoveel gelukkig. Geven komt in allerlei vormen, de mogelijkheden zijn als het ware oneindig. Iedereen komt ervoor in aanmerking en het leuke is, het is vaak gratis! Einstein, toch gekend als een bijzonder wijs man, drukte het zo uit:

Ann Bruggeman, Marijke Denie, Joke Dejonckheere, Marnick Seys, Katleen Soenens (redactiesecretariaat), Leen Steeland, Pascal Van Parys, Ann Wallaert

Hoofdredacteur en verantwoordelijke uitgever Pascal Van Parys De Zilten 52, 8800 Roeselare Idesbl@d is een uitgave van het Orthopedagogisch Centrum Sint-Idesbald

Abonnement Idesbl@d verschijnt vier keer per jaar. Wilt u een abonnement (€15)? Neem dan contact op met het redactiesecretariaat.

Redactiesecretariaat “De meeste dingen die je kunt tellen, tellen eigenlijk niet. De dingen die je niét kunt tellen, die tellen vaak des te meer!”. Veel leesgenot en Zalig Pasen. De redactieraad

Wie wil meewerken aan Idesbl@d neemt het best contact op met het redactiesecretariaat. Katleen Soenens De Zilten 52 8800 Roeselare Tel. 051 26 43 00 katleen.soenens@fracarita.org

Vormgeving 2design bvba, Roeselare

Druk Drukkerij Grafoset Roeselare

JG 41 • Nummer 3 • 3


Coververhaal “Doe eens iets voor een ander.” De Vlaamse Week tegen Pesten wordt jaarlijks georganiseerd in de week voorafgaand aan de

van de projectweek uitgetekend waarin de leerlingenraad een heel belangrijke rol zou spelen. Maar er was ook een warme oproep voor de medewerking van de leerkrachten en directie. Die laatste was meteen te vinden voor ons voorstel en we kregen dan ook volop steun. Eerst werd er een antipestaffiche wedstrijd georganiseerd. De leerlingen moedigden iedereen aan om een affiche te ontwerpen. Vanaf 1 februari werden alle affiches op de vensters van de ateliers bevestigd. De jury (= leerlingenraad) maakte de winnaar bekend op de startdag van de projectweek.

krokusvakantie. Kinderen, leerkrachten, scholen en jeugdbewegingen roepen samen pesten een halt toe met activiteiten en acties. In die week gaat extra aandacht naar allerlei waardevolle initiatieven om pesten en cyberpesten te helpen bestrijden en voorkomen. Maar het BuSO wou deze week op haar eigen wijze inkleuren. Hoe gingen we nu te werk in de weken vooraf?

Dagelijks hebben we allemaal, zowel leerlingen als leerkrachten, met alle vormen van agressie te maken. Wat voor niemand een leuke ervaring is. Dit werd de basisgedachte van onze projectweek die we “Doe eens iets voor een ander” doopten. Het moest een week worden waar we alle positieve waarden in de verf wilden zetten. Na een flink brainstormmoment van de GOK-coördinatoren, hadden we de grove lijnen

4 • Idesbl@d

Daarnaast werd een filmpje gedraaid, werden oproepen gelanceerd voor voorstellen voor een graffititekening op de speelplaats, werd een antipestliedje gezocht, … en de startdag voorbereid. Ook de leerkrachten werden geëngageerd en gemotiveerd. En we konden rekenen op een engagement om u tegen te zeggen! Ruben Platteeuw en Thomas Wolleghem liepen al een tijdje rond met het fameus idee om tijdens het externaat over de middag gezelschapspelen en sport aan te bieden. De GOK-coördinatoren vonden dit idee ideaal om tijdens de projectweek te lanceren. (zie verder: “Zoek je spel?”)


Met enkele leerkrachten volgden we de leerkrachtensessie Re:Pest van HOWEST, een antipestgame en uitgewerkt lessenpakket om pesten aan te pakken. Een programma waarmee we tijdens de antipestweek van start wilden gaan. Ondertussen motiveerden we de leerkrachten om eens na te denken over een activiteit met hun leerlingen of in het schooltje in het kader van “Doe eens iets voor een ander”. De takenlijst van de leerlingenraad was zo omvangrijk dat ze extra vergaderingen inlasten.

Hoe verliep de projectweek? Op 24 februari werden de leerlingen per schooltje in het externaat verwelkomd. Tijdens het startmoment werden ze aangemoedigd om zich eens extra voor een ander in te zetten. Een positieve daad zorgt alleen maar voor positieve energie! Ze werden een pakje inspiratie voorgeschoteld dankzij het filmpje van de leerlingenraad. Van hun positieve prestaties verwachtten we zoveel mogelijk foto’s, want er viel opnieuw een prijs te winnen. Bij het verlaten van het externaat kregen de leerlingen een antipestbandje als teken van samenhorigheid. De activiteiten op een rijtje: • Portemonnees maken voor een ander: Harde sector • Pannenkoeken bakken: Harde sector • Rolstoel repareren, Jason Blontrock: Harde sector • Complimentenkaartjes uitdelen: TOPS • Koken op patroonsfeest Tuinbouw • Wenskaartjes: klas Geert • Ontbijt: Voeding: klas Valerie • Taart + wensen voor Ann Rebry: Grootkeukenvoorbereiding: klas Christl • Handmassage: klas Julie Ameloot • Schoonmaken van elkaars atelier: klas Ruben en klas Thomas • Uitwisseling klas Andy en klas Séverine • Doosjes met koekjes: klas Caroline en klas Kathleen • Banken afschuren: harde sector Naast de vele activiteiten bleven we tijdens deze week ook uitgebreid stilstaan bij het onderwerp pesten! Het Tops kreeg de film Pudding T voorgeschoteld die enorm gesmaakt werd. Een lesgever van SENSOA kwam de leerlingen van de basis- en uitbreidingsgroepen over cyberpesten inlichten. De apotheose van de week viel op vrijdagnamiddag 28 februari. Een graffitispuiter fleurde de speelplaats op met een tekening die uiteindelijk de hele week in één woord samenvatte: RESPECT! Als afsluiter trakteerde de directie met een frisdrankje en maakte de winnaar van de wedstrijd bekend. Met een heel positief gevoel stapten we de krokusvakantie in.

JG 41 • Nummer 1 • 5


Coververhaal Zoek je spel?? Een gedurfde titel voor een mooi ding. Wat we over de middag in het externaat van het BuSO

‘Jij sprankelt als champagne’, ‘Jij sprankelt als champagne’, ‘Voor jou smelt ik als chocolade’ ‘Je hebt een hart van peperkoek’.

vaak zien, is het passief aanwezig zijn. De gsm wordt als onmisbaar gedeelte naast hen gelegd en daaruit wordt hun favoriete muziek afgespeeld. Of het onding blijft in de hand en er wordt ‘eilandsgewijs’ gegamed. De rokers zien hun kans groot om hun portie co2 op te krikken of er ontstaat al eens een conflict met alle gevolgen van dien… Hebben we hier nu het langverwachte tovermiddel ontdekt die ons zal genezen van deze kwalen? Zullen de jongeren dezer dagen dartelen over de speelplaats met bloemen in de haren? Nee, uiteraard niet en we beweren ook niet dat we het warm water uitgevonden hebben. Wat we wel doen, is de kaart trekken van de positieve vrijetijdsbesteding.

Wat is het idee? Via een creatief aanbod hopen we volgende troeven te kunnen uitspelen: een aangename sfeer, ontwikkelen van sociale vaardigheden, een betere verstandhouding tussen leerlingen en drempelverlaging tussen leerkracht en leerling. We proberen dit te doen door het gezelschapsspel. Laagdrempelig, niet-tijdrovend en eenvoudig. Maar ontwikkeling verschijnt waar eenvoud aanwezig is en we kunnen de jongeren een plezier doen met de aandacht die we ze geven. De anti-pest week is nu achter de rug en we kunnen spreken van een succes. Naast alle andere activiteiten die plaatsvonden heeft ‘zoek je spel’ ook zijn doel niet gemist. Er werd naar hartenlust gegamed en we zagen zelfs jongeren van hun eenzame plaats vertrekken om met anderen een spel te spelen. Sommigen konden niet snel genoeg hun boterhammen binnen werken om een revenge gameke te starten na het oplawaai dat ze de vorige dag kregen. Het waren toffe pauzes die dankzij de bereidwilligheid van collega’s tot stand kwamen. Welkom bij team 2. Ruben Platteeuw

“Als er een nieuwe wind waait, bouwen sommigen windschermen, anderen windmolens...“

6 • Idesbl@d

Allemaal mooie woorden en complimenten die kunnen tellen. Complimentjes die we allemaal graag krijgen, maar o zo moeilijk en te weinig geven. Daarom strooiden we met ons TOPS-team met complimenten als deze voor heel de school. Eerder hadden we via de leuke film ‘Pudding T’ gezien dat het allesbehalve fijn is om er niet bij te horen. Je hoeft heus niet de beste te zijn in iets of je de sterkste te tonen, om mee te tellen. Jezelf zijn en af en toe eens wat aandacht schenken aan een ander, zorgt ervoor dat ook jij het respect zal krijgen dat je verdient en dat jij niet de volgende Pudding Tarzan wordt. Om het goede voorbeeld en een kleine aanzet te geven, werd iedereen door onze TOPperS gecomplimenteerd via een kaartje met daarop een leuke spreuk. Onder het motto ‘Doe eens iets voor een ander’ probeerden we zo op onze eigen manier een glimlach op ieders gezicht te toveren. Het geluk zit hem immers in de kleine dingen, niet?


Coververhaal .

De warmste week in Ten Bunderen Doe eens iets voor een ander... Ons plan was om iedere dag een activiteit te organiseren en daarenboven de hele campus Ten Bunderen te betrekken in dit project. Om onze leerlingen te motiveren, moesten we wel het goede voorbeeld tonen!

Als oet je iets dander, voor ejeen er steeds krijg voor terug! iets

Onze warmste week hebben we ingezet met een traktaat van de leerkrachten voor de leerlingen. Een ontbijt met warme chocomelk, fruitsap en lekkere verse koffiekoeken. Wat voor veel leerlingen, die al een hele busrit achter de rug hadden, meer dan welkom was! Dit vonden we ook een goed moment om juf Veerle, de leerlingenbegeleidster, eens te bedanken voor het vele werk dat ze voor ons doet! We maakten voor haar een kaart en schreven er al onze namen op. Op dinsdag maakte de opleiding vriendschapsbandjes voor alle leerlingen en alle leerkrachten van het BuSO. De leerlingen van de opleiding liepen klas per klas af om persoonlijk de bandjes af te geven en rond de polsen te knopen. Op woensdag maakte kwalificatie 2 een gezond en warm tussendoortje voor de leerlingen, een verse kom soep! Zoals eerder vermeld, hebben wij niet enkel aan ons schooltje gedacht, maar ook aan zorg. Daarom hebben kwalificatie 1 en het ABO heerlijke cake gebakken om alle personeelsleden van zorg eens in de bloemetjes te zetten. Maar niet enkel het BuSO en zorg zitten in Ten Bunderen. Ook het BuBaO heeft zijn plaatsje binnen onze campus. Op vrijdag heeft het OBS hen dan ook verwend met wafeltjes voor alle leerlingen en alle leerkrachten. En zoals we op maandagochtend allen samengekomen zijn om de week goed in te zetten, zijn we ook op vrijdagnamiddag samengekomen om de week goed af te sluiten! Alle leerlingen werden bedankt voor hun enthousiasme en hun bijdrage en werden nog eens extra bedankt met een frisdrank van de directie! Met andere woorden, de warmste week was meer dan geslaagd!

7 • Idesbl@d

JG 41 • Nummer 3 • 7


Wegwijzer

De kwiebelkleuters en ervaringsgericht onderwijs. Ervaringsgericht onderwijs vereist een doordachte aanpak. In een ervaringsgerichte benadering trachten we de energie in het kind maximaal te benutten. Met andere woorden, we proberen betrokken activiteiten aan te bieden op de gebieden waarop kinderen zijn blijven steken in hun ontwikkeling..

Een voorbeeldje … Het voorbije trimester kwam het thema ‘wonen’ in de klas aan bod. Om het geleerde te leren toe te passen in dagdagelijkse situaties, trokken we daarvoor naar een ‘echt’ huis. De taalzwakkere kleuters leerden de aangebrachte woordenschat en zinsbouw juist toe te passen. Kleuters die moeite hebben met (fijne) motoriek deden allerlei huishoudelijke karweitjes …

Op de BLOGpagina van de kwiebelkleuters vind je tientallen foto’s van dit ‘bezoek aan een huis met vele kamertjes’! http://kwiebelkleuters.blogspot.be/2014/02/op-bezoek-ineen-huis-met-veel-kamertjes.html

Andere recente fotoreportage’s op de BLOGpagina van de Kwiebelkleuters zijn: ‘Raad eens hoeveel ik van je hou?’ ‘Hoor je ‘t al? t’ Is carnaval!’ ‘Bezoek aan een kippenbedrijf.’

8 • Idesbl@d

t e e g r e v k i Ik hoor en ud o h t n o k i Ik zie en p j i r g e b k i Ik doe en


Schakelklas In de lagere school zijn we dit jaar gestart met DE SCHAKELKLAS. Dit is een beetje een speciale klas. Leerlingen kunnen ervan gebruik maken wanneer het om een of andere reden moeilijk is om bij de eigen klas te blijven aansluiten. Dit kan voor een kort momentje zijn of iets langer duren; de nodige tijd voor een leerling om op verhaal te komen, gehoord te worden en weer verder te

Deze middag had ik ruzie op de speelplaats met iemand uit de klas. Ik kom nog heel boos de klas binnen. Ik zie dat de jongen waarmee ik ruzie had al op de computer mag spelen. Dat maakt me nog bozer en ik gooi met van alles naar zijn hoofd. De hele klas staat op stelten. De begeleiders van de Schakelklas komen binnen en verwijderen mij uit de klas naar de Teejo werking.

kunnen. In die zin wil de schakelklas twee klasmomenten aan elkaar schakelen of overbruggen. De leerling kan in dat tussenmoment dan even ‘terugschakelen’. Twee voorbeelden hieronder kunnen dit wellicht verduidelijken.

8u.40. De bel gaat. Ik ga samen met de andere kinderen en de opvoeder naar mijn klasrij op de speelplaats. Het lukt me niet zo goed. Ik ben heel zenuwachtig en druk, want deze avond mag ik naar huis en krijg ik voor de eerste keer mijn pas geboren broertje te zien. Ik weet niet goed hoe ik mij moet gedragen. De juffrouw merkt op dat het me niet lukt. Ze zegt dat ik voor tien minuten naar mijn vluchtroute op de schommel mag gaan. Ze belt Klaas, Elien of Bart op. Die nemen me mee naar de Schakelklas waar ik ga zitten. Ik kan mijn verhaal kwijt aan de begeleider. Hij luistert heel goed naar mij en geeft me zelfs een stressballetje om in te knijpen. Een ander kind komt binnen en mag afzonderlijk in de tent gaan zitten. De begeleider geeft me enkele tips die mij helpen tot rust te komen. Via het “goed-gevoel-latje” kan ik aantonen dat ik me al heel wat beter voel. Ik kan terug bij het klasgebeuren aansluiten.

Daar kan ik op kamer tot rust komen. Na een halfuurtje komen ze van de Schakelklas om naar mij te luisteren. Ik kan mijn verhaal kwijt. De begeleider en ik bekijken of de manier waarop ik nu met mijn probleem ben omgegaan, de juiste was. Ik besef nu dat er andere, betere oplossingen waren. We zoeken samen naar nieuwe manieren van reageren bij een volgend conflict. Ik besef dat ze me voor mijn eigen veiligheid en die van de andere kinderen, uit de klas verwijderd hebben. Er volgt een herstelgesprek met de jongen met wie ik ruzie had, en ik kan terug bij het klasgebeuren aanschakelen. Het Schakelteam. Bart, Klaas, Elien.

JG 41 • Nummer 3 • 9


Wegwijzer EFeCT congres Op donderdag 20 en vrijdag 21 maart ging in Gent het tweejaarlijks congres van EFeCT door en deze keer was er toch wel bijzondere band met OC Sint-Idesbald....

Wat is EFeCT? EFeCT staat voor European Federation of Conflict Management and Treatment in Education and Care’ of anders gezegd, het is een Europese samenwerking die zich “richt tot mensen die de stem van kinderen en jongeren in kwetsbare posities willen horen.” EFeCT wil ervaring en kennis uitwisselen omtrent visie en methodieken die in het onderwijs of de begeleiding aan deze kinderen en hun gezin een meerwaarde kan bieden.

Wat was er bijzonder? Het was bijzonder omdat we mee het programma van het congres uitwerkten en zelf ook een lezing en twee workshops verzorgden. Bram Soenen (zie foto), Veerle Theuninck en Dieter Himpe waren hierbij onze ambassadeurs.

De rode draad doorheen de bijdragen van het congres was ‘de relatie’. De hulpverlening mag nog zo methodisch of deskundig zijn als maar mogelijk is; als er onderliggend geen warme relatie is tussen het kind en zijn hulpverlener (leerkracht, begeleider, ...) dan komen we niet ver. In die warme relatie moet het kind zich geborgen en veilig kunnen voelen, zich begrepen, beluisterd en geliefd voelen. Luisteren naar en spreken met elkaar, kan met andere woorden niet overschat worden! Om dit te onthouden kregen we het volgende beeld mee:

“Weet je waarom we twee oren hebben en slechts één mond? Omdat we véél meer zouden luisteren dan spreken....” Ook een vertegenwoordiging van ouders was er aanwezig. Zij sloten, na twee dagen luisteren, het congres af met een oproep. Zij hadden gedurende twee dagen heel veel –en terechte -aandacht gehoord voor ‘de jongere’, maar hun oproep was toch om hen als ouders voldoende te blijven betrekken, mee te laten denken om mee een rol op te nemen in de opvoeding van hun kinderen. Of zoals zij het zelf formuleerden “We weten dat we soms een deel kunnen zijn van het probleem, maar we zijn zéker stééds een deel van de oplossing!”.

foto Jeroen Brejou

Het was bijzonder ook omdat we een deel van de praktische kant van het congres op ons namen door in te staan voor de administratie ervan, de inschrijvingen, de betalingen, het onthaal op de congresdagen zelf, enz…Hier waren Sylvie Wybo en Marc Vandenbussche onze ambassadeurs en achter de schermen Heidi Geldhof en Martine Beddeleem van de boekhouding.

De rode draad

10 • Idesbl@d

Bram Soenen aan het woord


In de kijker Meester Bert: de creatieve duizendpoot! Leefgroep de Vuurtoren heeft er alweer een nieuwe aanwinst bij. Meester Bert maakte in zijn vrije tijd een supercool fingerboardskatepark. Bert stak hier enorm veel tijd in en maakte er echt iets moois van. Want als hij iets doet, dan doet ie het goe! Enkele reacties van kinderen:

Zo ziet een fingerboardskatepark er uit!

Biagio: “Heel leuk om mee te spelen!” Tony: “Het is sjiek! We spelen er veel mee. Bert deed goed zijn best om dat te maken. Het is ook mooi geschilderd. Bert is een echte kunstenaar. Een kunstenaar zou het niet beter kunnen!” Femke: “Het moet moeilijk geweest zijn om dat te maken! Leuk dat hij dit voor ons heeft willen maken!” Shawn: “Cool gemaakt. Ik speel er graag mee”

Het is niet zijn eerste en waarschijnlijk ook niet zijn laatste project voor de leefgroep! Dikke merci voor alle inspanningen

De Witte Pluim Naar jaarlijkse gewoonte reikt de oud-leerlingenbond de Witte Pluim uit. Voor 2014 viel Filip W. (44 jaar) uit Oostende in de prijzen. Filip liep school binnen Sint-Idesbald van 1984 tot 1988 en volgde de richting Tuinbouw. Hij verbleef op het internaat in leefgroep 3.3 waar hij een goede band kreeg met Guido Bouckenooghe (trekker van de oud-leerlingenbond). Na zijn legerdienst (1989) begon hij zijn loopbaan als textielarbeider in de nacht om daarna in de horeca als hulpkok/opdiener aan de slag te gaan.

Bent u nieuwsgierig en wilt u meer weten, kom dan naar de bloemendagen op vrijdag 25 en zaterdag 26 april 2014. Filip, langs deze weg bedankt!.

Zijn hobby’s zijn: altviool spelen, goochelaar, informatica (hard- en software). Hij houdt van online-gamen, programmeren van websites, HTML, PHP, Photoshop, Flash, ... Hij verzamelt ook zand van over de ganse wereld. Tijdens de opendeurdag in 2013 kwam hij met het voorstel om een facebookpagina voor de oud-leerlingenbond te ontwerpen. Na veel overleg met Guido Bouckenooghe is de pagina tot stand gekomen (zie ook de vorige editie van Idesbl@d). Daarnaast maakt hij ook deel uit van SUB-UNIT. Dit is een idee van Guido; maar meer is hier nog niet over geweten. Dit is en blijft voorlopig een groot geheim. JG 41 • Nummer 3 • 11


vervoegen en beginnen we onze gezellige babbel.

Onze missie is: “zorg dragen voor onze oudere en hulpbehoevende broeders”. Zij hebben trouwens heel hun leven hard gewerkt voor de congregatie en kunnen dit nu niet meer; daarom die speciale zorg. Iedereen is ook enorm dankbaar, ook tegenover elkaar. Als je ziet hoe men mekaar helpt bv. door het wagentje te duwen, elkaar helpen bij het eten, …. Als je altijd ergens ten dienste bent geweest voor anderen dan leer je dat niet af, dan laat je dit niet los. Attent zijn voor een ander, zou iedereen moeten leren. Voor alles wat het medische en de personeelskwesties betreft is een zorgcoördinator aangesteld. Dit is een nieuwe functie en noodzakelijk. De vorige overste, die verpleger was, nam al deze taken ook op zich. Dit was op den duur blijkbaar te veel. Ik zou dit niet (aan)kunnen en het is ook niet aangewezen, denk ik ... We hebben ook nog een 12-tal personeelsleden in dienst (verplegend en verzorgend personeel, logistiek) en wekelijks komen de dokter, de kinesist, de pedicures... Zoals je ziet, er zijn heel veel gelijkenissen met een standaard rusthuis. Mijn rol van overste is hierin een extra wakend oog te zijn en te coördineren zodat alles in een gemoedelijke en huiselijke sfeer verloopt. Het ritme is heel langzaam, niets haasten, behalve ikzelf (lacht).

Idesbl@d: Br. Herman kunt u ons uw nieuwe communiteit

Idesbl@d: Nemen de broeders nog taken op in de

kort voorstellen?

omgeving?

Wij bezitten twee rusthuizen: één in Zelzate en één hier in Beernem. Onze communiteit is de grootste en telt 21 broeders, waarvan de jongste 69 jaar is (trouwens Br. Paul) en de oudste broeder 99 jaar is geworden. Het gebouw dateert van het jaar 1983 (en oogt nog heel jong). Op vandaag zijn alle ruimtes ingenomen. Toen ik hier in augustus toekwam, waren er nog 5 openstaande kamers maar plots was er een toevloed waardoor het rusthuis nu volledig vol zit. Er wachten trouwens nog steeds broeders om opgenomen te worden in één van onze rusthuizen. Daarnaast zijn er nog 3 broeders die extern wonen in het oude klooster in het psychiatrisch centrum St.-Amandus. Dit zijn geen rustende broeders maar medewerkers van onze communiteit.

Neen, dit kunnen ze niet, enkel ikzelf. Ik ga nog elke dinsdagnamiddag naar Itinera om te helpen met lezen en schrijven. Ik heb er twee leerlingen.

In de kijker Hoe zou het zijn met … Idesbl@d op bezoek bij Br. Herman en Br. Paul Begin augustus verlieten Br. Herman en Br. Paul hun vertrouwde Sint-Idesbald en namen hun intrek in de communiteit Sint-Arnoldus te Beernem. Vandaag, een goeie zes maanden later, zijn ze reeds goed gesetteld en vonden we het tijd om hen een bezoekje te brengen. Donderdag 16 januari, in de gietende regen, rijden we het domein op. Een vriendelijke medewerker loodst ons tot bij Br. Herman waar hij ons al hartelijk staat op te wachten. Enige tijd later komt ook br. Paul het gezelschap

Idesbl@d: Hoe is het leven in de communiteit?

In Roeselare waren we slechts met twee broeders, daar konden we eigenlijk niet meer spreken over een communiteit. Als er een van de twee afwezig was of te laat kwam, dan zat je daar in je eentje, dat was geen communiteitsleven meer. Terwijl we nu met 20 rond de tafel zitten, praten, lachen, … het is een heel andere manier van leven, veel gezelliger. We proberen zoveel mogelijk het gewone communiteitsleven in stand te houden. Een aantal broeders zijn hulpbehoevend en hebben zorg nodig: dienen gewassen te worden en geschoren, krijgen hun eten op hun kamer … Dagelijks is er om 9 uur een eucharistieviering en tegen die tijd is iedereen klaar. Daarnaast leeft ieder hier op zijn eigen ritme. Te laat komen bestaat niet. Dat geeft aan dat je op rust bent.

12 • Idesbl@d

Idesbl@d: Hoe wordt de nodige ontspanning voorzien?

Ja, dit is wel een voornaam punt. Om de drie weken organiseren we een uitstap. We zoeken steeds iets dat de moeite waard is of interessant; gisteren zijn we bv. pannenkoeken gaan eten. Het was een mooie uitstap. ’s Morgens aan tafel is er soms een soort briefing en vragen we wie wenst mee te gaan en dan steekt men de vinger in de lucht zoals in school (lacht). Br. Paul krijgen we niet mee. Omwille van gezondheidsredenen staat hij onder strenge controle, ook op een streng dieet (hij wordt begeleid door de diëtiste van Sint-Amandus). Hij helpt wel dagelijks met de tafeldienst (’s morgens, ’s middags en ’s avonds). Br. Paul: mijn favoriete hobby fietsen kan ik niet meer beoefenen maar ik heb mijn hometrainer uit Roeselare meegebracht en rijd nog dagelijks mijn kilometers. En ik moet hier geen sporthal meer sluiten (lachen allemaal). Wat maakt dat het druk is voor jou broeder Herman, ondanks de vrije tijd?

Mijn agenda is nooit leeg. Er is wel altijd een vergadering binnen of buiten ons rusthuis of een gesprek met een broeder, dit gebeurt wekelijks en vraagt de nodige tijd. Ook alle administratieve rompslomp van de broeders neem ik voor mijn rekening (een afspraak met de bank, gemeentehuis, ….).


De kanarie van broeder Theo zaliger verhuisde eveneens mee naar Beernem!

Ik ben ook een subsidiedossier aan het voorbereiden in samenwerking met Groen en Co Roeselare (zo blijft de band met Sint-Idesbald behouden) en regionaal Landschap Houtland (een samenwerkingsverband tussen het provinciebestuur en gemeenten uit het Houtland) voor de renovatie van ons kerkhof. Het ziet er nu wat verwaarloosd uit en dient dringend opgeknapt. Daarnaast zetel ik nog in het dagelijks bestuur en de Raad van Bestuur van de vzw Kringwinkel. Stil zitten is, zoals jullie zien, niet aan mij besteed. Alles vraagt tijd en energie maar ik doe dit allemaal graag. En daarnaast mag ik ook mijn familie niet verwaarlozen, die wonen nu allemaal veel dichter (Knesselare, Aalter, Ursel, Ruiselede) maar klagen dat ze mij nog minder zien dan in de tijd dat ik in Roeselare woonde (lacht). De vrije momenten die er dan nog overschieten, besteed ik om te tuinieren. In de tuin staat mijn serre en ik heb een werkplaats waar ik wat kan karweien. Ik mag ook een deeltje van de grote serre naast Loca Labora gebruiken; daar staan nu mijn fuchsia’s. Maar misschien kan ik aan de hand van een rondleiding een duidelijker beeld scheppen.

ICONEN Iconen zijn geschilderd in de stilte en de strenge concentratie tussen de strakke lijnen van een vaktraditie, eeuwenoud. Zo is elk icoon een tijdeloos portret van een stukje eeuwigheid, gedropt in deze tijd: onwezenlijk signaal van een mysterie waaraan we zijn voorbijgegaan. Een icoon is roerloos in een onveranderlijk bewegen en bewogen worden van gedachten en gebeden rond de wereld van Diegene die onszelf al eeuwen penseelt en blijft penselen. Wij zijn de outprint van zijn Geest in de zachte materie van ons vlees, telkens en telkens weer maar altijd even broos en even kwetsbaar en onaf. Wij zijn slechts een icoon maar een icoon van God. Manu Verhulst

Zo gezegd zo gedaan: we kregen een rondleiding in het rusthuis en in de kinézaal maakten we kennis met iconenschilder Lucien Vercleyen (zie inzet) die prachtige kunstwerken maakt. “Iconen zijn veel meer dan ‘een kunstwerk’, het is een onovertroffen expressie van religieuze schilderkunst”. We werden echt stil bij het zien van al dit moois. Na de rondleiding namen we afscheid van br. Paul die een afspraak met de dokter had. Br. Herman loodste ons nog over het prachtige domein tot aan het kerkhof waar we nog een groet brachten aan de overleden broeders (o.a. Br. Emiel, Br. Theo, …). Br. Herman en Br. Paul bedankt voor de hartelijke ontvangst. We zien en zagen dat jullie hier een nieuwe thuis hebben gevonden en zijn blij dat jullie het goed stellen. Alvast tot weerziens.

JG 41 • Nummer 3 • 13


In de kijker Week van de smaak De Week van de Smaak is een tiendaags publieksevenement rond smaak en eetcultuur, waarbij de nadruk ligt op participatie, ontmoeting en beleving. De Week van de Smaak vindt over heel Vlaanderen plaats. De leerlingen van het TOPS brachten naar aanleiding van deze week een bezoek aan restaurant ‘t Heerenhuys.

Pladijs met Mathijs In hun restaurant ‘t Heerenhuys bouwen chef Mathijs en

Er werd al snel iets duidelijk toen we ‘t Heerenhuys betraden. Zowel de zaal als de keuken zijn propere, goed georganiseerde plaatsen, want alles moet immers op wieltjes lopen, wil men een goed restaurant runnen. Details, daar draait het om bij een chef die van zijn werk houdt. “Een grappige, toffe pé”, heb ik sommigen onder jullie horen fezelen, “iemand die zijn werk ademt”. En inderdaad, we konden ons geen betere chef voorstellen om ons een dag onder te dompelen in zijn dagelijks leven. Van Annelies leerden we de verfijning in de bediening van de klanten. Duizend en één dingen waar rekening moet mee gehouden worden! Het was een drukte van jewelste in de keukens. De mise en place, garnalen pellen (secuur werkje!), prikkende oogjes van de ajuinen, dessertlepels aflikken, afwassen, patatjes jassen, tomaten emonderen, de trucjes met de pladijs, borden garneren, en allemaal in tempo tempo tempo!

Annelies Theite geduldig aan wat straks één van de betere West-Vlaamse restaurants moet worden. Wij, met TOPS, zijn er geweest (amahoela!) en we hebben er samen met Mathijs een heuse maaltijd in elkaar mogen boksen en er van Annelies geleerd hoe in de zaal wordt gewerkt!

En dan, aahh.. Al dat lekkers op mooi gedekte tafels proeven en oppeuzelen. Beetje jammer misschien dat we wat weinig tijd overhadden voor de apotheose met onze vraagjes over de vismijn. We waren zowaar te laat op school! Niettemin proficiat aan Daphne! Zij won een mooie kookbijbel; nieuwsgierig of ze al receptjes heeft uitgeprobeerd..

ge i p p a r g n ee toffe pé

14 • Idesbl@d


Wie is Mathijs Van den Berghe? Mathijs liep school in Spermalie, de Groene poorte en het vormingsinstituut Ieper. Vanaf zijn zeven jaar roerde hij al in de potten bij zijn peter. En sedertdien werkte hij een indrukwekkend lijstje af van mensen bij wie hij ervaring opdeed en restaurants waar hij stage liep. In 2010 volgde een bekroning met een tweede plaats in de beste Belgische keuken, verkozen door het weekblad Knack. Hij heeft eeuwig RESPECT voor Geert Vanhecke, de man die altijd in zijn keuken staat.

De Drempel groeit! De nieuwe leefruimte van De Drempel Zoals iedereen wel weet hebben we vorig jaar afscheid genomen van Broeder Herman en Broeder Paul. Zij verhuisden naar Beernem, waardoor de leefruimte en kamers die ze gebruikten, vrij kwamen. Na veel nadenken en overleg, werd er beslist wat we met de vrijgekomen plaats zouden doen…

De huidige groep van 8 bewoners zou worden uitgebreid naar 10 bewoners. Daarvoor werden eerst de kamers van Broeder Herman en Broeder Paul onder handen genomen. Eddy, onze huisschilder, stak ze in een nieuw jasje met mooie kleuren! In januari kon er al een eerste bewoner aansluiten in De Drempel, en begin maart de tweede. Dat maakt dat we sinds begin maart dus met 10 bewoners zijn. Dit vraagt natuurlijk een aanpassing, zowel voor de bewoners als voor de begeleiders. Met het team beslisten we al snel dat we het uurrooster zouden omgooien en overdag met twee collega’s op dienst zouden staan. Zo kunnen we voldoende nabijheid bieden aan onze bewoners. We vinden het belangrijk om een woonklimaat aan te bieden voor mensen die graag in een groep wonen en die nood hebben aan structuur, veiligheid en voorspelbaarheid. Doordat we de oude living van de broeders nu ook in gebruik konden nemen, werden onze vroegere leefruimtes verdubbeld in oppervlakte, wat zeker geen overbodige luxe was! In de nieuwe leefruimte wordt gegeten, koffie gedronken, samen naar TV gekeken. Er is een knutselhoek voor onze vele creatieve bewoners, waar ze rustig en wat apart zitten, maar

“Details, daar draait het om. Wat we bijvoorbeeld belangrijk vinden, is het verschil tussen een zakenlunch en een gezellig diner. Dat vertaalt zich in de gerechten, aankleding, timing, noem maar op”, aldus de enthousiaste uitbaters van ’t Heerenhuys. De menukaart is internationaal getint en wisselt met het marktaanbod per seizoen. Kenmerkend voor ’t Heerenhuys zijn de vele lichte gerechten die je als amuse of voorgerecht kunt eten. Het restaurant trekt het marktaanbod van de seizoenen ook door in de verschillende hoofdgerechten en desserts

toch nog steeds in de groep kunnen blijven… We hebben wekelijks op zaterdagavond een filmavond en we voorzien uiteraard de nodige popcorn. We maken optimaal gebruik van de grote ruimte: zo vierden we op 26 februari een schitterend carnavalsfeest met alles erop en eraan: de dag ervoor werden stapels pannenkoeken gebakken en die werden met veel smaak verorberd! Iedereen had voor een mooi carnavalspak gezorgd, en zo kwam het dat Pascal Van Parys en Bart Marichal pannenkoeken geserveerd kregen in hun bureau, opgediend door kabouter Kwebbel en een Pater (of was het een Broeder?). Vele bewoners waagden zich aan een liedje en zongen uit volle borst. Ook ons team liet zich weer van zijn mooiste en gekste kant zien natuurlijk… De dagbesteding had zelfs voor een muzikaal pak gezorgd dat met veel hilariteit rondging! Voor herhaling vatbaar… Isabelle Sobry

.

JG 41 • Nummer 3 • 15


BELICHT Dagbesteding Niemand twijfelt aan het belang van een zinvolle dagbesteding binnen onze werkingen voor zowel kinderen als volwassenen. Het draagt immers bij tot de kwaliteit van bestaan. Dagelijkse bezigheden, samen met of voor anderen, geven

In de minderjarigenwerking wordt in de verschillende leefgroepen en in de Wissel dagbesteding aangeboden. Leefgroep VIA neemt hier een speciale plaats in. In VIA verblijven 6 jongeren, waarvan een aantal van hen niet meer voltijds les volgen. Hierdoor investeert VIA veel in dagbesteding.

betekenis aan het leven. Door iets te doen of te beleven, leren we onszelf en de wereld om ons heen beter kennen en ontwikkelen we onszelf. Dat geldt voor elke levensfase en eigenlijk voor het ganse leven.

Dagbesteding is op zich niet nieuw. Doch met de overschakeling naar de integrale jeugdhulp of FAM (Flexibel Aanbod Meerderjarigen) is dagbesteding een ‘functie’ geworden in ons aanbod. De cliënt kan hiervan gebruik maken, bv. naast verblijf (woonondersteuning), schoolaanvullende dagopvang en/of mobiele ondersteuning.

16 • Idesbl@d

VIA in actie

VIA heeft voor hun jongeren een ruim aanbod activiteiten: soms educatief, soms puur ontspannend. Soms binnenshuis, soms buitenshuis. Soms ernstig, soms grappig.


Carnaval in Pas Par Toe

Dagbesteding Pas Par Toe. Bart: “Boodschappen doen is mijn lievelingsactiviteit. Dit Pas Par Toe is naast een mobiele dienst begeleid werk

doen we te voet en bij slecht weer met het busje.”

en een arbeidszorgatelier ook de naam voor een ontmoetings- en activiteitencentrum die toffe en zinvolle

Michael : “Ik ben hier graag om te knutselen, papier te

dagbesteding aanbiedt. Wàt ze er zoal doen, laten we

scheppen, stofzuigen, poetsen, houtbewerking, werkkledij

door de gebruikers zelf schetsen..

wassen/ strijken/ plooien.” Activiteiten die ook aan bod komen zijn: schilderen, leren

Franky: “ In Pas Par Toe leerde ik andere mensen kennen.

met de computer werken, knutselen volgens thema, feest

Het is aangenaam om samen een potje koffie te kunnen

vieren, film bekijken, breien, genieten van het goede weer,

drinken. Ik ga naar Pas Par Toe om niet eenzaam te zijn

gezelschapsspel, sjoelbak, houtbewerking, tijd om te

en om eens onder mensen te vertoeven. Als je naar Pas

rusten, fitnessen, naar de bib gaan, …

Par Toe komt, mag je kiezen wat je doet. Ik maak ook heel graag wenskaarten en uitnodigingen. Nieuwe creatieve technieken worden aangeleerd (bv. met klei).”

Zaken die we maken, verkopen we via de receptie of in het verkoopstandje in de hal in OC Sint- Idesbald bv. wens-

Regina: “Ik leerde hier kaarsen maken. Ik werk ook aan

kaarten, kaarsen, taarten op aanvraag, …

de duivenringen. Deze ringetjes moet je op een streepje papier steken. Ik doe ook het voorbereidend werk om dan papier te scheppen.” Ernick: “Ik kom graag naar Pas Par Toe om mij te ontspannen en om iets te doen. Ik maak graag kaarsen, want dan verveel ik mij niet.” Wim: “Ik verzorg graag de vissen en planten. Tijdschriften

“Op vrijdag bakken we altijd een heerlijk dessert voor de mensen van de Kraaiaard! Voor ons is het leuk om te maken en voor hen om op te eten!”

boeien mij ook. Ik hou van de sfeer en gezelligheid.” Kristof: “Ik kom graag om mij bezig te houden met papieren scheuren, duivenringen, …”

JG 41 • Nummer 3 • 17


BELICHT BUURTSPORT?! Wie is dat? Wij zijn Buurtsport Roeselare en zijn al sinds 2009 een onderdeel van de volwassenenwerking bij OC Sint-Idesbald. Al sinds de start van Buurtsport zijn we bezig met het uitbouwen van een laagdrempelig aanbod sport en spel binnen verschillende wijken in de stad, en dit blijft ons hoofddoel. Dit doen we voor zowel kinderen en jongeren, als voor volwassenen en senioren van eender welke afkomst en met eender welk sportief niveau. Iedereen is welkom en kan bij ons terecht tijdens onze activiteiten voor een moment van gezonde beweging onder begeleiding van de buurtsportanimatoren. Elke dag zijn we met ons buurtsportbusje vol sportmateriaal aanwezig op een plein of zaal in de stad waar we een uur lang de deelnemers sportief animeren. Ons team is er op gericht een zo breed mogelijk aanbod te brengen aan een zo breed mogelijke doelgroep. Dat ons team multicultureel en gespecialiseerd is, heeft in dat opzicht dus vele voordelen.

ort Buurtsp 14 traat Kalkens elare es 8800 Ro : persoon t c a t n o C e nhouck a V y n n Ke 1 33 02 8 / 6 9 4 0

Ben je benieuwd geworden? Word dan onze vriend op onze facebookpagina:

www.facebook.com/buurtsport.roeselare

Buurtsport biedt al sinds 2009 gratis sport en spel aan de stad!


Voetballen in Ten Bunderen 6 november: eindelijk was het zover, de eerste training van onze nieuwe voetbalploeg in Ten Bunderen. Met een affiche werd er in de weken voordien naar kandidaat-voetballers gezocht. Aan enthousiasme geen gebrek: Bart, Robbe, Siebe, Jordy, Laurens en Kaïn waren er als de kippen bij om zich in te schrijven, dit vergezeld van enkele vragen: “Wanneer gaan we trainen?” “Tegen wie is de eerste match?” “Kunnen we niet meedoen aan een competitie?” “Hebben we nieuwe truitjes en wat zijn onze kleuren?” “En wie zijn de trainers?” Op deze laatste vraag konden we een trainersstaf voorstellen: Tom, Steven en Tino hadden in, een ver verleden, hun strepen in het voetbal verdiend en zouden nu hun ervaringen aan deze jonge talenten pogen over te brengen. In een kast van De Stroom, diep verscholen, haalden we een setje truitjes, broekjes en kousen van onder het stof. Nog een vraag opgelost en daarmee beantwoordden we ook de vraag welke kleuren hebben we: BLAUW EN GEEL! Belangrijk voor de supporters om te weten want we willen niet enkel voetballen, we willen ons enthousiasme ook over brengen op anderen van Ten Bunderen: we rekenen op een ferme schare supporters. De eerste trainingen gingen afwisselend door op woensdag en dinsdag, een kwestie van een goed moment vinden om zoveel mogelijk spelers samen te brengen. We putten namelijk zowel uit internen en semi-internen. Het enthousiasme werkte aanstekelijk en vanuit Het Roer en De Paddel kregen we 2 jeugdige spelers bij, nl. Jelle en Jens. Op de eerste training oefenden we zowel onze fysiek als onze techniek, nadien kwam de tactiek. Op fysiek vlak bleek alles oké, onze techniek mag er ook wel zijn, en onze tactiek is simpel: “Als onze ploeg de bal niet heeft, pakken we deze af, hebben we deze wel dan proberen we een goal te maken, en als we erin slagen om meer goals te maken dan de tegenstander, dan winnen we.” Voetbal is simpel! Na de winterstop volgde al vlug een eerste wedstrijd. Het zou een test worden tegen een ploeg van De Zilten, namelijk alle jonge spelertjes die dit jaar in hun competitie nog geen enkele match hadden verloren. De arena is de sporthal op De Zilten. Wat zou het worden? Iedereen zenuwachtig! Ook de trainerstaf? Ja, ook de trainerstaf! Wie wordt kapitein? Robbe, want die had de meeste trainingen meegemaakt. Wie start in de basisopstelling? 4 namen maar niet erg, we spelen allemaal evenveel, dat moet van bij aanvang duidelijk zijn. De match wordt op gang gefloten. We hebben direct balbezit! De jongens houden zich aan de tactische afspraken:

we hebben de bal en we houden ze! Robbe komt met de bal aan de voet dicht bij het doel, hij legt aan … GOAL!!! Grote vreugde! Robbe, voorbeeldige kapitein gaat Bart bedanken voor de assist. Het loopt op wieltjes, we scoren nog enkele keren. Jelle, onze jongste doet het ook goed! Een waardig sluitstuk! Laurens loopt zich de longen uit het lijf, Siebe dirigeert! Jordy scoort verschillende keren maar stelt net als de trainers vast dat de fysiek niet 100% is door die weerbarstige knie … De match is afgelopen. Een “olé, olé”, … wordt in de kleedkamer aangeheven. Onze eerste test was een succes: we kunnen voetballen en het was plezant! Volgende week opnieuw trainen en voorbereiden op onze volgende match!

Squadra Adolescenti Net zoals vorig jaar spelen de adolescenten mee in het Roeselaars Minivoetbal onder de naam Squadra Adolescenti. Ze treden aan in vijfde klasse A en zijn daar uitgegroeid tot een niet te onderschatten middenmotor. Ruben: “Aangezien ik in mijn vrije tijd trainer ben bij KV Kortrijk (voetbalschool en elite U8) is het zeker en vast geen geseling om samen met de jongeren minivoetbal te spelen. Ik engageer me hier nu al 2 à 3 jaar voor en doe dit met veel plezier. We lieten al heel wat mooie dingen zien, maar er is nog werk aan de winkel. Zo hebben we enkele wedstrijden onbegrijpelijk verloren. Toch kijkt iedereen (spelers, onze supportersschare en TOPafgevaardigde Sander Rijde) steeds uit naar onze vaste afspraak op dinsdagavond om 19u30 in de sporthal. Naast het Roeselaars minivoetbal zijn de adolescenten opnieuw actief in de competitie Skipsedrin waarbij er tegen voorzieningen uit de omgeving wordt gespeeld. De voorbije 2 jaren speelden ze steeds duidelijk afgetekend kampioen en ook nu zijn ze op de goede weg. Een derde kampioenstitel lijkt in zicht!!!

De Hoge Kouter – Balders 4-4 Balders – Onze Kinderen 23-6 Balders – ’t Groot Hertsberge 9-1

JG 41 • Nummer 3 • 19


In de kijker Allan Kandi uit Tops schittert op de provinviale indoor kampioenschappen atletiek. De Topsporthal in het Oost-Vlaamse Gent was op 4 en 5 januari van dit nieuwe jaar het strijdtoneel van de provinciale indoorkampioenschappen atletiek. Dit zijn kampioenschappen voor West-Vlaanderen, OostVlaanderen en Limburg samen in alle indoor-disciplines van deze sport. De meest gekende zijn de spurt en de 200 m (wie kent de levende legende Usain Bolt niet?). Maar atletiek bestaat ook nog uit een heel aantal andere disciplines. Het was er dus een drukte van

Resultaten halen op een meeting waar goeie atleten uit alle provincies aanwezig zijn, is dus wel andere koek en een speciaal gevoel. Hoe ben je in de sport gerold? Ik heb nog een tijdje in Zweden gewoond, en daar was ik vooral gek op voetbal. De trainer van de club zag hoe snel ik was en moedigde mij aan om met dit talent mijn kans te wagen in de atletiek en meer bepaald in de spurt. Ik ben toen samen met hem enkele wedstrijden gaan bekijken. Ik was meteen verkocht. Ook mijn moeder was enthousiast en toen ik weer in België was gearriveerd, heb ik meteen een club gezocht. Ik ben nu ondertussen 3 jaar lid van de Kon. Kortrijk Sport Atletiek vzw en omdat ik eerstejaars kadet ben, mag ik ook deelnemen aan wedstrijden.

jewelste. Sommige atleten bonden voor het eerst hun spikes (speciale indoor sportschoenen) aan voor een kampioenschap. Zo ook eerstejaars cadet Allan Kandi die in zijn allereerste serieuze wedstrijd al meteen voor vuurwerk zorgde.

Allan’s eerste aantreden was in de 60 meter spurt. Hij liep in zijn reeks meteen naar de tweede plaats met een tijd onder de 8 seconden! Goed voor een finaleplaats. Daar werd hij uiteindelijk 5de, maar ook weer met een schitterende tijd. Het was duidelijk dat Allan niet tot het uiterste was gegaan, hij zat met zijn hoofd al bij de 200 meter die hij wat later die dag moest lopen. Daar zette hij de puntjes op de i en liep in die race met een PR (persoonlijk record) naar de gouden medaille! Allan, had je dit verwacht? (Lacht). Neen, eigenlijk niet echt. Het was pas de eerste keer dat ik deelnam aan een serieuze wedstrijd. De allereerste keer dat ik tegen anderen liep, was gewoon op een interclubwedstrijd.

20 • Idesbl@d

Wat moeten wij ons voorstellen bij jouw atletiektrainingen? Deze zijn best lastig. We starten altijd gezamenlijk met een loop-opwarming en stretching op het veld. Daarna splitsen we op per discipline en krijgen we meer specifieke oefeningen, afgestemd op onze sport. Loopdrills, skipping, hak-bil, … Serieus lastig.. (lacht). Bij spurt wordt ook veel getraind op reactiesnelheid, de start, buikspieroefeningen en bochtentraining. Dit wordt afgewisseld met trainingen waar we meer op de conditie trainen. Elke training duurt anderhalf uur. Ik werk driemaal per week zo’n training af en soms ga ik van thuis uit ook nog wat lopen. Ik ben er dus veel mee bezig. Hoe heb je je voorbereid op deze meeting? Eigenlijk niet! (lacht) Ik wist het pas de dag ervoor, toen ik erover las op het internet.


Ik heb toen dezelfde dag nog op de training gevraagd of ik mocht deelnemen en dat was geen probleem. Hoe heb je de wedstrijden aangepakt en welke indruk hebben ze bij je achtergelaten? Ik probeer me goed te concentreren op de start, want dat is zowel in de spurt als de 200 meter een heel belangrijk onderdeel. Dat is stress, want er mag niets verkeerd lopen. Ik kijk altijd naar beneden en focus me op mezelf en mijn baan. Wanneer je teveel bezig bent met de anderen bestaat de kans dat je een valse start veroorzaakt. Ook na het startschot, blijf je best voor je kijken, want als je naast je kijkt, vertraag je. Dat is me overkomen in de reeks van de spurt. Misschien had ik wel gewonnen als ik me voldoende had kunnen blijven concentreren. Het is raar, in de eerste reeks werd ik 2e en in de finale had ik een snellere tijd en werd toch pas 5e. Ik was niet tevreden met mijn start, maar ik wist toen ook al dat ik in de 200 meter meer kansen had. De 200 meter winnen, was een beetje een raar gevoel. Het was ook een persoonlijk record. (nvdr. Allan liep de 200 meter in een persoonlijke besttijd van 26.72). Maar wel prettig hé! Goud op mijn eerste provinciale kampioenschappen ... Ik ben heel tevreden! Waarin verschilt het spurten met de 200 meter? In de 200 meter moet je een lange bocht nemen. Het maakt een groot verschil op je snelheid, want een bocht doet je vertragen. Je bent ook verplicht om binnen je baan te blijven. Het moet dus goed geoefend worden.

Wordt de 200 meter je favoriete nummer? (Knikt). Ja, ik denk het wel. Mijn start is nogal aan de trage kant. In de 200 meter kan ik de afstand met mijn snelheid goedmaken. In de spurt is die start al de helft van je race. Volgen er dit jaar nog belangrijke wedstrijden? Volgende week zijn er de indoor Vlaamse kampioenschappen en er is ook het provinciaal kampioenschap outdoor. Veel kansen op succes volgende week zie ik niet direct. Ik ben moe van deze wedstrijd en moet nog wat recupereren. Ik maak weinig kans, maar we zien wel. Ik doe zeker mee, want in het voorjaar volgen dan nog de Belgische kampioenschappen. Daarvoor moet ik mij kunnen kwalificeren. Hoe kijk je naar je toekomst in deze sport? Hmm, ik wil vooral vooruitgaan. Ik wil sneller worden, veel ervaring opdoen. Misschien een groot atleet worden… (glimlacht). Mijn grote voorbeeld is Usain Bolt. Hij motiveert me om te geloven dat ik een goeie atleet kan worden.

Allan, bedankt voor dit interview en we feliciteren je met je fantastische resultaat. We wensen je enorm veel plezier en succes toe in deze mooie atletiek-discipline!!

olt B n i a s U is mijn eld e b r o o v e t gro

JG 41 • Nummer 3 • 21


De andere kant Zoals de bijen thuis zoemen, zoemen ze nergens… Benjamin, één van onze imkers. Benjamin studeerde ongeveer 12 jaar geleden af als gegradueerde in de landbouw en biotechnologie, optie groenvoorziening in Roeselare. Daarna werkte hij een jaar bij een tuinaanlegbedrijf en een jaar op een bosboomkwekerij in de omgeving van het Oost –Vlaamse

Ook mijn grootvader hield bijen in Beselare op zijn boerderij bij een bunker van wereldoorlog één. Maar de imkerij is intussen volledig veranderd, er is veel meer kennis nodig dan vroeger. Van het toenmalige beroken van de bijen en het “roven” van de honing is het vandaag meer geëvolueerd tot het begeleiden van de ontwikkeling van het bijenvolk en het bijsturen ervan, waarbij het oogsten van honing meer bijkomstig is ten opzichte van het belangrijkste nut, de bestuiving. Ik woon zelf op een boerderij in Bikschote met daarrond vooral akkerbouw. Ik heb er veel plaats en ik zocht een nieuwe bestemming voor een oude kippenstal van uit de jaren vijftig en toen ontstond het goede idee om er een bijenhal van te maken.

Eeklo. Hij deed er naar eigen zeggen veel praktische ervaring op.

Idesbl@d: Wat trekt je daar in aan?

In 2004 startte hij in de groendienst van OC Sint-Idesbald,

Het is vandaag een grotere uitdaging om bijen te houden dan vroeger maar bijen zijn enorm fascinerend. Elk jaar is het anders. Op de zonnige dagen is het heel aangenaam om de bijen bezig te zien wanneer ze stuifmeel meebrengen met hun pootjes in alle kleuren. Tegen de avond hangt dan een heerlijke geur van nectar in de bijenhal. Alleen daarvoor is het al leuk.

een onderdeel van de technische dienst. Collega’s van Benjamin vingen op dat hij thuis - een boerderij in het landelijke Bikschote - nog met van alles bezig is, onder andere imkerij. Onze interesse was gewekt natuurlijk. Meer info moesten we niet hebben om met onze vragen en fototoestel naar Benjamin te trekken en zijn bijtjes te gaan bekijken. Idesbl@d: Benjamin, bijen houden, hoe ben je daarbij gekomen?

Vroeger was het houden van bijen veel algemener dan nu.

Idesbl@d: Hoe leer je eigenlijk imker worden? Ik heb 3 cursussen gevolgd in het VABI in Roeselare, dat is zowel theorie als praktijk. Kennis is veel belangrijker dan vroeger want er zijn veel meer ziekten. Bv. de niet te onderschatten Varroa parasiet die een ware bedreiging is voor de gezondheid van de bijen. Een imker moet daar veel rekening mee houden.

aag een “Het is vand aging om grotere uitd den dan bijen te hou ar bijen zijn vroeger. Ma erend, elk enorm fascin nders.” jaar is het a

22 • Idesbl@d

Benjamin, in imkerpak, bij één van zijn bijenkorven.


Idesbl@d: Is het belangrijk om op “den buiten te wonen”? In feite niet. In de stad kan dat ook en een gewone wijk is zelfs nog het meest geschikt. Maar de imker moet dan wel extra waakzaam zijn voor zwermvorming. Als er een hele tros gaat uitzwermen en dan een bezoekje brengt bij de buur vinden die dat meestal niet zo tof, alhoewel een zwerm eigenlijk ongevaarlijk is. Idesbl@d: Hoelang ben je al bezig? Ik ben in 2008 gestart met één volk, dus één koningin. Ik heb er nu een zestal. Traag en gestaag weet ik uit te breiden, in tegenstelling tot zo vele imkers die hun bijenvolkeren eerder zien terugvallen in aantal. Idesbl@d: Wat kan er dan zoal verkeerd gaan? Er zijn een hele reeks ziekten en verschillende parasieten. Ook moet je als imker bijzonder opletten dat de koningin niet gedood word door je eigen werkzaamheden in de korf. Wanneer de koningin gedood wordt vóór mei zal het volledige volk ten onder gaan. Idesbl@d: Bijen houden, is dus niet zo simpel als ik het goed begrijp. Hoeveel tijd ben je hiermee bezig? Hoe minder ik moet ingrijpen hoe liever, maar toch is zwermcontrole essentieel. Om de 3 weken doe ik de kasten open voor een totale controle. Het meeste werk is vooral eind mei en de vroege zomer met als hoogtepunt het oogsten van de honing. Dit kan soms 2 keer per jaar, maar vorig jaar was dat maar één keer door de lange winter. Dit jaar ziet het er beter uit dankzij de vroegere lente en de hogere temperaturen.

Storm, het paard van Ben

Idesbl@d: Heb je nog andere hobby’s dan imkeren? Ja, ik heb een paard en een hond en ik kweek ook wat sierduiven en kippen. Dat is geen belemmering om in de vrije momenten wat uitstappen te doen vooral in het noorden van Frankrijk en Wallonie waar er ook nog familie woont. In de winter lees ik graag alle soorten informatieve boeken over geschiedenis, aardrijkskunde, biologie, economie en over geestelijke zaken, en kan ik mij goed bezig houden met het internet. In het najaar maak ik soms een rondreis. Dit jaar heb ik Swaziland, Lesotho en Zuid –Afrika bezocht. Heel interessant was dat!

Idesbl@d: Bedankt Ben. Het is duidelijk dat je naast de bijen die je hebt en verzorgt ook zelf een bezige bij bent. Succes verder met de imkerij!

Idesbl@d: Over hoeveel honing spreken we dan? Dat is sterk afhankelijk van het weer en de ontwikkeling van het volk, maar 15 kilo per volk is gemakkelijk haalbaar. Naast de honing is eigenlijk de bestuiving nog veel belangrijker. Mijn nonkel, die de gronden rond de boerderij bewerkt, zet elk jaar ongeveer 10 hectare bonen en die vragen, net als courgettes, een goede bestuiving. Sinds ik bijen houd, is de oogst altijd goed geweest. Idesbl@d: In de media horen we regelmatig verontrustende berichten over de bijen. Is het nu zo slecht gesteld met de bijen? Bijen zijn essentieel voor de bestuiving vooral in grote aanplantingen van fruitbomen en verschillende groenten omdat dan massale bestuiving nodig is in een korte tijdsspanne. De druk op de voedselproductie is - op onze wereld met 7 miljard mensen - enorm groot. Er zijn, naast de bij en de hommel, echter ook nog een hele resem andere bestuivers zoals zweefvliegen, kevertjes, mieren en in tropische landen de kolibri’s die ook helpen bij de bestuiving, maar die zijn niet massaal inzetbaar bij het bestuivingswerk op het veld.

Hier bij de hond Chaska

“Als er een hele tros gaat uitzwermen en dan een bezoekje brengt bij de buur vinden die dat meestal niet zo tof, alhoewel een zwerm eigenlijk ongevaarlijk is.” JG 41 • Nummer 3 • 23


Zuid 201

In de kijker Ik blijf niet doof voor Rumonge Een eerste Zuidactie over en voor doven… affiches met de campagnetitel “Ik blijf niet doof voor Rumonge!” verschijnen hier en daar. Het is een oproep en tegelijk een warme uitnodiging om ons in de vastenperiode te verdiepen in het Tanzaniaanse project. De Zuidactie wordt

We kregen bij het binnenkomen oordopjes: “Voel je wat het betekent doof te zijn en zó door het leven te moeten gaan?” Inderdaad, dit jaar steunen we met z’n allen “Rumonge”, een centrum in Kigoma (Tanzania) waar dove mensen, groot en klein, kansen krijgen. Geladen met briljante ideeën, documentatie, folders keerden we content terug naar Roeselare. We werkten een solidariteitsdag uit voor onze gasten. Het werd een gevarieerd programma: informatief, sportief, financiële actie, …

elk jaar vrijblijvend aangeboden, met de stille hoop dat spontaan initiatieven zullen ontstaan. En ook dit jaar wordt onze hoop vervuld, want er ontpoppen zich weer heel wat verschillende acties, waarvan we met trots kunnen zeggen: Mooi! Tof! Leuk! In dit nummer van Idesbl@d neemt Christine Bentein ons mee naar de inspirerende startdag en de daaruit volgende Zuidactiedag in het BuSO. In het volgende nummer zullen andere acties aan bod komen.

Op 21 januari trokken we met een aantal leerkrachten van het BuSO, BuBaO en Charlotte Van Acker (pastoraal medewerker) naar de startdag van de Zuidactie. We hadden een fantastische chauffeur, want ondanks de files geraakten we veilig en op tijd in het verre Lummen. Daar werden we onmiddellijk ondergedompeld in het thema van de jaarlijks terugkerende Zuidactie.

24 • Idesbl@d

De dag begon in de kapel met een bezinnend moment. De leerlingen kregen uitleg en een PowerPoint over het project: “ik blijf niet doof voor Rumongé”. Daarna “sprak” een dove persoon de leerlingen toe met gebaren, bijgestaan door een tolk. Eerlijk waar, het “sprak” de leerlingen (en de begeleiders) erg aan. Er werden tal van vragen gesteld, iedereen “luisterde” geboeid naar wat die man te “vertellen” had.


actie 14

Intussen waren enkele gedreven leerlingen met hun meester en TA’er kilo’s en kilo’s pannenkoeken aan het bakken, want dàt was onze financiële actie: verkopen van pannenkoekjes. (cfr. de CHAPATI’S die in Tanzania gebakken worden). Een dikke merci voor al het werk is hier zeker op z’n plaats! Ook in de BuSO-keuken was het een drukte van jewelste: de kokskes bereidden voor zowel leerlingen als leerkrachten een Afrikaans menu. Velen vulden hun bord twee- tot driemaal. ‘t Beste bewijs dat het zéér lekker was! “Chapeau gasten en juf!” In de godsdienst, SOVA en muzische vorming hoorden, zagen en leerden de leerlingen via een informatief filmpje en een rapnummertje meer over Rumonge, over doof zijn, over het project, … Ook onze crea-juf heeft weer het beste van zichzelf gegeven: samen met enkele leerlingen zorgde ze voor de versiering: gipsen “oortjes” in allerlei kleuren en groottes sierden de kapel. Een mooier symbool kon niet bedacht worden, vind je ook niet? Ook enkele leerlingen uit de opleidingen van de harde sector hadden hun creatieve talenten boven gehaald en een kleurrijk spandoek gemaakt: “Ik blijf niet doof voor Rumonge”. Zelfs in winkelhulp hadden ze hun uitstalraam versierd in het teken van de Zuidactie! Goed hé. Een sportief initiatief sloot de dag af: een voetbaltornooi! Elk deelschooltje voetbalde de ziel uit hun lijf. De meesters zouden eens goed afzien!!! (of was het andersom?) Hoe dan ook, er werd gesjot, gescoord, gevallen, gefilmd, gefotografeerd, gelachen, gewonnen, ge… Om vier uur trok iedereen tevreden naar huis: ja, de solidariteitsactie was weer een schot in de roos. Solidair zijn met mensen dichtbij, voor mensen veraf. Kan het mooier?

JG 41 • Nummer 3 • 25


Sprokkels Van oud naar nieuw Net zoals in de rest van de wereld werd de overgang van oud naar nieuw ook bij de adolescenten duchtig gevierd. Er werd uitgebreid geaperitiefd. Daarna was er als voorgerecht een garnalencocktail. Als hoofdgerecht genoten de jongeren van fondue. Sommigen wilden zichzelf niet geven en bleven tot het bitterende einde genieten van de maaltijd. Als afsluiter werd er een ijsje voorzien terwijl we genoten van het vuurwerk boven de verschillende delen van Roeselare.

Bedankt voor je inzet en enthousiasme voor onze school en doe zo verder!

Gezinsdag 23 februari 2014 Op zondag 23 februari vond voor de eerste maal de gezinsdag voor ons (oud)personeel plaats. Op deze dag kon men als personeelslid, de eigen werkplaats tonen aan familie en vrienden. Daarnaast waren er ook geleide rondleidingen. In de sporthal werden de kinderen getrakteerd op een heus kinderfestijn. Verschillende ensembles zorgden voor de muzikale noot. Een aantal kookclubs lieten iedereen meegenieten van culinaire lekkernijen. Kortom een geslaagde eerste editie die smaakt naar meer.

BuSO leerlingen maken paasmand De grote paasmand is terug te vinden voor het speelplaatsje van de Parel. De opdracht van de leerkracht met de leerlingen was als volgt: “maak iets met wilgentenen, zonder bindmateriaal te gebruiken”. Terecht mogen ze trots zijn op hun eindresultaat. Na de Paasvakantie planten ze er zomerbloeiers in. Dan wordt het een kleurrijke, volle paasmand.

Knutselwedstrijd kindcluster

Dag van de directeur Vrijdag 31 januari was het ‘DAG VAN DE DIRECTEUR’ ! Zo’n belangrijke dag mag toch niet vergeten worden, daarom hebben wij onze directrice Machteld (BuBaO) in de bloemetjes gezet. Alle klassen bezorgden de directrice een origineel knutselwerkje. Mevrouw Machteld trakteerde daarna alle leerlingen nog op een smakelijke verrassing. Heel leuk!

26 • Idesbl@d

Op initiatief van de culture raad van de kindcluster werd in de maand februari een boetseerwedstrijd met klei en plasticine georganiseerd. Ongeacht hun knutseltalent deden bijna alle kinderen heel enthousiast mee. Zelf de allerkleinsten van De Vleugel toonden zich van hun creatiefste kant. Iedereen kreeg daarna de kans om hun werkje tentoon te stellen in de vitrinekasten van Paviljoen 1 . Deze zijn daar nog steeds te bewonderen. Als beloning voor hun inzet konden de deelnemende leefgroepen een prijs komen afhalen aangeboden door de culture raad.


Leuke momenten Sloeperscarnaval - na het lekkerbekken volgde het gekke bekken trekken Lekkerbekken bij frietkot De Sloep Enkele weken geleden vond in leefgroep De Sloep de activiteit “kinderen tegen opvoeders” plaats. Indien de sloepers er in slaagden alle opdrachten tot een goed einde te brengen, dan zouden wij een frietkot De Sloep organiseren! De gasten gingen met goede moed alle zesendertig uitdagingen aan: een stuk zeep helemaal wegwassen, een appel weghappen, honderd nagels lakken, vijf goede moppen vertellen, een levensgrote legotoren maken, een tovertruc verzinnen, … Door goed samen te werken en te geloven in zichzelf slaagden ze er in de ene na de andere opdracht tot een goed einde te brengen. Belofte maakt schuld, dus openden wij op 26 februari feestelijk frietkot De Sloep! Bitterballen, loempia’s, frikadellen, kaaskroketten en natuurlijk goudbruine frietjes verdwenen als sneeuw voor de zon, of beter gezegd: in ieders maag!

Gekke bekken trekken Na een korte siësta durfden enkelen het aan om zich te laten schminken. Anderen deden er nog een schepje bovenop en verkleedden zich. De één was een levensgrote kip geworden, de ander een stoere cowboy, terwijl sommigen traditiegetrouw zichzelf bleven. Terwijl enkelen een uilenmasker knutselden, zette de rest alles op alles om te stunten op het vrij podium. De goede voorbereiding van onze levensgrote kip legde hem alvast geen windeieren! Ook onze stoere cowboy zette alles op alles om de hele leefgroep te doen gieren van het lachen. Als intermezzo bewezen enkele van onze gasten dat ze heuse lolbroeken en grapjassen zijn. Verder was het drummen om onze rock star van de leefgroep te zien performen! Ten slotte konden ook de opvoed(st)ers niet achterblijven. Onze geweldig gecoördineerde moves zorgden voor heel wat hilariteit! Bij carnaval hoort bovenal een feestelijke stemming. Onze minifuif zorgde voor maxipret en eindigde in een feestelijke confettistoet!

JG 41 • Nummer 3 • 27


Opgelost Dag jongens en meisjes, De paashaas is weer in het land. Neem dus je kleurpotloden maar in je hand. Veel plezier!

28 • Idesbl@d


Welke Paaszin staat verstopt?

Moppentrommel De juf vraagt aan Jantje: “Jantje, als ik 2 eieren op tafel leg, en jij legt er 3 bij hoeveel eieren hebben we dan samen?” Waarop Jantje antwoordt: “Maar juf, ik kan helemaal geen eieren leggen!” Het is zondagmorgen op paaszondag en het gezin heeft een heerlijk Paasontbijt. Dan zegt zoonlief: “Mam, mijn ei smaakt zo vreemd!?”. Zijn moeder reageert boos: “Houd je mond en eet het op. Over het eten mag niet worden gezeurd, zeker niet tijdens Pasen.” Zoonlief eet dus maar door, en vraagt een minuutje later: “Mam, moet ik het snaveltje ook opeten?” Wat eten kippen bij de koffie? Graankorrels misschien? Nee, eierkoeken. Waarom legt een kip eieren? Als hij ze zou gooien dan vallen ze kapot. Wat is het verschil tussen een zwarte kip en een witte kip? Een zwarte kip kan wel witte eieren leggen, maar een witte kip geen zwarte.

JG 41 • Nummer 3 • 29


Prikbord

n

ae m a m e an d

a t a i c fi o Pr ... n a v a p pa

erfaillie n Jana V

l)

(De Pare

va ort) , zoontje (Buurtsp Karsten ic n s a r ren) rman K n Bunde je van E t e T n ( o e o z p r , e Vanh Mussa en n Hanne a v je t leid won r e e g t e h c b o t s d s (dien Marte, lise Rae E n a v je ochtert Tilda, d nder) jo) De Mea eris (Tee d d o G Kevin ntje van o o z , f a t S

30 • Idesbl@d


Lente Je wordt er stil van… je huivert even. Ze bloeien weer, de bomen! De roze bloesem, dit lenteleven als roze lentedromen.

Blijf stil… heel stil en hoor het zingen

Ongrijpbaar

doorheen het prille leven… doorheen je bloed en doorheen de dingen…

We leven oprecht mee met:

luister… luister even… Patrick Brabant (stafmedewerker administratie), Vicky Vermeulen (bewonersadministratie) en Eveline Brabant (logo De Parel) bij het overlijden van hun vader, schoonvader, grootvader Arnold Vandermeersch (onderhoud ten Bunderen) bij het overlijden van zijn schoonvader

Dit lied is voor jou, voor jou dit zingen, het komt door je heen gevaren.

Norbert Delaere (personeelslid op rust) bij het overlijden van zijn broer

Het zingt voor jou

Carina Viaene (keuken) bij het overlijden van haar schoonvader.

van lieve dingen

Yves Hoornaert (energiesnoeiers) bij het overlijden van zijn pleegvader. Nadine Rondelez (nachtdienst) bij het overlijden van haar broer.

uit zoveel, zoveel jaren.

(Paula Cloet, van morgenbries naar avondrood, Ampersand, Leffinge, 2000.)

Geert Bolle (coördinator kindcluster), Tine Bolle (Djambo) en Leen Bolle (Teejo) bij het overlijden van hun (groot)vader. Harold Vanlerberghe (Werkspoor.be) bij het overlijden van zijn moeder.

JG 41 • Nummer 2 3 • 31


Allan Kandi - onze eigenste Usain Bolt (zie ook artikel op pagina 19) Allan’s eerste aantreden was in de 60 meter spurt. Hij liep in zijn reeks meteen naar de 2de plaats met een tijd onder de 8 seconden! Goed voor een plaats in de finaleronde. Daar werd hij uiteindelijk 5de, maar ook weer met een schitterende tijd. Het was duidelijk dat Allan niet tot het uiterste was gegaan, hij zat al met zijn hoofd bij de 200 meter die hij wat later die dag nog moest lopen. Daar zette hij de puntjes op de i en liep in die race met een PR (persoonlijk record) naar de gouden medaille!

Proficiat!

er KalendBuSO

14 april 20 ndag Bloeme en zaterdag 26 25 arel vrijdag nie De P u m m o e Zilten Eerste C 6 april 2014 mpus d a 2 c g O a S d u r zate O en B g BuBa a d id m 014 Infona 6 april 2 2 g a d r e zat Parel eest de Schoolf 4 mei 2014 en) Bunder g2 n a e d t r s e t u a z camp munie ( m o C e t 4 s re) Eer mei 201 Roesela 4 k 2 r e g k a e d v zater delie g (H. Go in r ie lv Vormse 28 mei 2014 ag woensd Zilten oor De Dwars d 4 juni 2014 ag Woensd 32 • Idesbl@d

Wenst u meer info over onze dienstverlening of over ons onderwijsaanbod? Wenst u een bezoekje te brengen aan onze voorziening? Neem gerust contact op met Katleen Soenens, directiesecretariaat. O.C. Sint-Idesbald De zilten 52 8800 Roeselare T 051 26 43 00 F 051 26 43 10 oc.st.idesbald@fracarita.org www.ocsintidesbald.be

OC Sint-Idesbald is een initiatief van de vzw Provincialaat der Broeders van Liefde, Stropstraat 119, 9000 Gent


Idesbl@d Maart 2014