Issuu on Google+

Idesbl d Jaargang 41 • okt-nov-dec 2013 3 maandelijks tijdschrift • nummer 1

d l a b s e d I Sint r e g n o j n e 60 jaar t! dan ooi

De circle of courage in actie! Youri ontwerpt de flip-it Itinera fietst 242 km

JG 41 • Nummer 1 • 1


Startdag: ontbijt

Inhoud Dag lezer

3

Sint-Idesbald 60 jaar en jonger dan ooit‌

3

Colofon

3

Een nieuw logo!

4

Coververhaal

6

De circle of courage in actie Betekenis 4 kwadranten Wie is Mark Freado

6 7 7

In de kijker

8

60 jaar communauteit De laatste broeders hebben Sint-Idesbald vaarwel gezegd Wie is het? TOPS uit de startblokken Vlaamse Kermis

Wegwijzer Een vernieuwde organisatie binnen het BuSO Sint-Idesbald De Drempel breidt zijn woonaanbod uit

2 • Idesbl@d

12 12 14

Sprokkels

15

Belicht

16

Youri ontwerpt de flip-it GSP Graffiti Een huisje in een boom in Ten Bunderen Een muzische speeltuin In BuBaO De Zilten

O.C. Sint-Idesbald De Zilten 52 8800 Roeselare T 051/26 43 00 F 051/26 43 10 oc.st.idesbald@fracarita.org www.ocsintidesbald.be

8 9 10 11 11

16 17 18 19

De andere kant

20

Bart Degroote gidst

20

Leuke momenten

22

De Paddel en De Sloep Kamp De Drempel 27/28 augustus Vakantiewerking in De Parel Kamp De Drempel-Kraaiaard Adolescenten op kamp in Lummen Itinera fietst 242 km!

22 23 24 25 25 26

Prikbord

28

Opgelost

30

Ongrijpbaar

31


Startdag: avondevent met dresscode wit!

Dag lezer

Colofon

Sint-Idesbald 60 jaar en jonger dan ooit…

Redactieraad

In augustus 1953 opende Sint-Idesbald voor het eerst zijn deuren. Een nieuwe kloostergemeenschap, samen met een handvol leken, startte toen – op een volledig nieuwe campus en voor het eerst in West-Vlaanderen - een zorg- en onderwijsaanbod voor jongens die uit de boot vielen in het gewoon onderwijs De gehele campus oogde destijds imposant. Vandaag 60 jaar later lijkt er op het eerste zicht weinig veranderd. De gebouwen staan er nog steeds, weliswaar met hier en daar een uitbreiding of een litteken van de tand des tijds. De ‘jongeling’ van weleer lijkt op het eerste zicht een ‘oude man’ geworden. Maar niks is minder waar... De jongeling van weleer is ondertussen vader geworden (of moeten we ‘moeder’ zeggen?) van grote en kleine kinderen of deelwerkingen. Dat wij ons vandaag, ondanks onze 60 jaar, jonger voelen dan ooit heeft vooral te maken met de uitdagingen die we blijven aangaan en de veranderingen, aangaande visie en methodieken, die we zelf realiseren. Ons huistijdschrift Ter Zilten komt na 40 jaargangen los van de Zilte grond waarop het is ontstaan. Het werd omgedoopt tot ‘Idesbl@d’ en kreeg een vormelijke verjongingskuur. Met de keuze voor ‘Idesbl@d’ stellen we onze naam centraal en verwijzen we naar het digitale tijdperk waarbinnen dit bl@d aanvullend wil werken. De verjongingskuur is ook terug te vinden in ons nieuw logo. Een logo dat onder andere verder bouwt op de ‘kromstaf’ van Sint-Idesbald, de patroonheilige van onze voorziening en tegelijk een aantal belangrijke bouwstenen van wie we zijn probeert in beeld te brengen. Tenslotte willen we de aandacht vestigen op het feit dat in de loop van augustus de laatste broeders van Liefde de campus De Zilten hebben verlaten. Met hun vertrek wordt een belangrijk aspect van onze geschiedenis afgesloten. De opdracht om de bezieling van waaruit ooit alles begon, verder levendig te houden wordt er niet minder om, nl. “vanuit een christelijke inspiratie een authentieke woon- en werkgemeenschap vormen waarin we open staan voor de zwakkeren in onze maatschappij”.

Ann Bruggeman, Marijke Denie, Joke Dejonckheere, Marnick Seys, Katleen Soenens (redactiesecretariaat), Leen Steeland, Bernard Tournicourt, Pascal Van Parys, Ann Wallaert

Hoofdredacteur en verantwoordelijke uitgever

Pascal Van Parys De Zilten 52, 8800 Roeselare Idesbl@d is een uitgave van het Orthopedagogisch Centrum Sint-Idesbald

Abonnement

Idesbl@d verschijnt vier keer per jaar. Wilt u een abonnement (€15)? Neem dan contact op met het redactiesecretariaat.

Redactiesecretariaat

Wie wil meewerken aan Idesbl@d neemt het best contact op met het redactiesecretariaat. Katleen Soenens De Zilten 52 8800 Roeselare Tel. 051 26 43 00 katleen.soenens@fracarita.org

Vormgeving

2design bvba, Roeselare

Druk

Drukkerij Grafoset Roeselare

Dit alles samen is wat ons vooruit doet kijken en jong houdt. Wij hopen alvast met ‘idesbl@d’ dit streven in beeld te kunnen brengen. 60 dus maar springlevend! JG 41 • Nummer 1 • 3


Een nieuw logo!

” ! o g o l w u e i n n e e , a “Hoer

Het ontwikkelen en kiezen van een logo is niet eenvoudig. Een logo is een beeldvorm in welbepaalde kleuren en gaat dikwijls samen met één of meerdere

Door SintIdesbald te laten terugkomen in alle logo varianten benadrukken we de verbondenheid van alle deelwerkingen onder één naam.

woorden. Een passende mix van die elementen bepaalt of het logo ‘werkt’ en weergeeft wat je ermee wil overbrengen.

Wat suggereert het beeld? In zijn geheel doet het logo aan een huis denken, gevormd door twee personen, mannelijk en vrouwelijk. Deze personen verwijzen naar ieder van ons, cliënt of medewerker. Samen zijn deze personen nodig om het huis Sint-Idesbald te vormen. Het huis wordt ook gevormd door twee handen, die wijzen op het elkaar dragen of het zorg dragen voor elkaar. In het huis is er plaats voor groei en ontwikkeling. Dit wordt gesymboliseerd door de kromstaf die ook in ons vroeger logo voorkwam en een verwijzing blijft naar het beeld van de patroonheilige Sint-Idesbald. Sint-Idesbald is de naam van onze voorziening waarvoor we uitdrukkelijk blijven kiezen. We geven hiermee erkenning en uiting aan de katholiek-christelijke traditie binnen onze werkingen. 4 • Idesbl@d

De woorden ‘Partner in Perspectief’ benadrukken twee belangrijke elementen van onze visie: mn. we stellen ons in onze dienstverlening steeds op als evenwaardige partner samen met de cliënt, zijn netwerk, collega hulpverleners. Wat we doen is de dingen vanuit verschillende perspectieven bekijken en van hieruit een gezamenlijk nieuw perspectief ontwikkelen voor de leerling, cliënt, het netwerk, een samenwerkingsverband, enz… We maakten de keuze om naast het algemene logo met de woorden ‘Partner in Perspectief’ ook variaties te maken volgens de deelwerking of campus (Ten Bunderen, De Zilten, Buitengewoon Basisonderwijs, School voor Modulair Beroepsonderwijs, Djambo, , Parkhuis, Itinera, Pas Par Toe, De Drempel, De Meander) De logo’s worden nu stap voor stap ingevoerd en zijn een deel van onze huisstijl. Dit zal nog enige tijd nodig hebben want er zijn immers nogal wat plaatsen waar ons logo opduikt: bvb. op de website, op onze brieven, uithangborden, folders en brochures, enz…


Een nieuwe huisstijl


Coververhaal De circle of courage in actie Wat is het? Op de startdag van 28 augustus namen de medewerkers van Sint-Idesbald de ‘touwen in handen’. Getooid met de kleuren van de Circle of Courage en het nieuwe logo bundelden we onze krachten voor één gezamenlijk doel. Er ontstond een draagkracht waar we trots op zijn.

Vorig schooljaar kozen we er met Sint-Idesbald expliciet voor om wat we willen bereiken met onze cliënten en jongeren te symboliseren aan de hand van de Circle of Courage. We willen natuurlijk van alles en nog wat bereiken, maar de kern is steeds terug te brengen naar vier basisbehoeften die ieder mens heeft en die liefst met elkaar in evenwicht zijn.

houten, cirkelvormig draagvlak van ongeveer 1 meter doorsnede waardoor 24 touwen gingen. Het spel en doel bestond erin om deze Circle of Courage omhoog te krijgen, stabiel te houden en er een weg mee af te leggen. Om dit te doen slagen moesten krachten niet alleen gebundeld worden, maar op het juiste moment goed verdeeld zijn anders raakte het draagvlak uit balans. Naarmate de draaglast groter werd (bvb een emmer water, één persoon, vier personen, uiteindelijk 7 (!) personen) werd de uitdaging groter en onze doorzetting op de proef gesteld. De ‘bedenkers’ van dit samenwerkingsspel hadden nooit gedacht dat we zover gingen kunnen gaan om 7 personen tegelijk op te tillen. Chapeau voor onszelf! Mark Freado (zie verder) was getuige van dit alles en zag dat het goed was. zie ook op www.ocsintidesbald.be/foto’s zie enkele korte filmpjes op YouTube

Deze kern probeerden we op de startdag met zijn allen tegelijk te beleven. Enkele leerkrachten van BuSO bouwden in de vakantie de Circle of Courage in een 6 • Idesbl@d

http://youtube/Vr_zp5QzERo http://youtube/lwMtONez3jU http://youtube/vnaYEeeb1M0


Betekenis 4 kwadranten Erbij horen Benadrukt het belang van een gevoel van verbondenheid met iemand, iets, familie, vereniging, geloofsgroep, enz.. Een positief gevoel van ‘erbij horen’ voedt het zelfrespect en zelfwaardegevoel en voorziet mensen van de mogelijkheid om gezonde relaties met anderen te ontwikkelen.

beheersing of kunde Verwijst naar het belang om vaardigheden te kunnen ontwikkelen om competent gedrag te oefenen, iets te beheersen en controle te verwerven over zichzelf. Mensen bereiken ‘kunde’ door nieuwe vaardigheden te leren doorheen het dagelijkse leven, waarbij de omgeving hen kansen biedt om hun talenten aan te spreken.

zelfstandigheid Beoogt mensen ervaringen aan te bieden om zelfstandigheid en essentiële levensvaardigheden te ontwikkelen en verantwoordelijkheid op te nemen. Mensen worden versterkt om te begrijpen hoe hun keuzes hun leven beïnvloedt.

Iets betekenen voor een ander We willen mensen kansen bieden om dienstbaar en helpend gedrag te stellen. We willen hen de waarde laten ervaren van ‘geven’ en terug geven aan de gemeenschap en iets te betekenen voor de ander.

Wie is Mark Freado Mark Freado is een Amerikaans psycholoog die reeds 30 jaar professioneel actief is in domeinen van opvoeding en geestelijke gezondheid. Hij is trainer van verschillende programma’s en methoden (oa Life Space Crisis Intervention (LSCI), Response Ability Pathways (RAP) en situationeel leiderschap. Hij is gespecialiseerd in de begeleiding van kinderen, jongeren en hun netwerk in probleemsituaties. Hij is verbonden aan Reclaiming Youth international’. “ De Circle of Courage oefening bracht de cirkel tot leven. Het was inspirerend om te zien hoe honderden medewerkers van Sint-Idesbald de vier kleuren van de Circle droegen toen ze samen kwamen om hun krachten te bundelen in een evenwichtsoefening op het sportveld. De activiteit weerspiegelde het teamwerk en het vertrouwen binnen de teams. Het was deugddoend om te zien hoe deze grote organisatie zijn medewerkers samenbracht om hun persoonlijk engagement naar de leerlingen of cliënten te benadrukken.” “Ons bezoek aan medewerkers en cliënten in verschillende deelwerkingen van Sint-Idesbald toonde ons een voorziening die ernaar streeft om tegemoet te komen aan de diverse noden van hun cliënten doorheen hun levenstraject. Het is een uiterst veelomvattende organisatie. We spraken met jongeren die met positieve gevoelens vertelden over hun begeleiding in SintIdesbald en eveneens met begeleiders die gedreven hun werk toelichtten. De gebouwen zijn dan misschien niet meer nieuw maar de geest waarin men er aan het werk is, is jong en vernieuwend. We waren onder de indruk van de totaliteit van Sint-Idesbald, hun aanbod en het engagement van iedereen.”

JG 41 • Nummer 1 • 7


In de kijker 60 jaar communauteit Afgelopen zomer, meer specifiek op 14 augustus bestond Sint-Idesbald 60 jaar. Het eerste schooljaar op de Zilten was dus 1953-1954. Vanaf dag één was er een communauteit of gemeenschap van Broeders die het ‘instituut’ jaar na jaar uitbouwden. De aanwezigheid en actieve deelname van vele Broeders van Liefde in het onderwijs- en zorgaanbod van O.C. Sint-Idesbald was jarenlang een vanzelfsprekendheid. De laatste jaren evenwel waren nog slechts twee broeders op rust aanwezig op de campus. Hieraan is in augustus een eind gekomen. Voor het eerst in de geschiedenis van Sint-Idesbald is er geen communauteit meer aan verbonden. Dit gegeven was in augustus de aanleiding tot een interview dat verscheen in de plaatselijke Weekbode.

ROESELARE

(RO12/3)

20

VRIJDAG 9 AUGUSTUS 2013

Orthopedagogisch centrum blijft bestaan op de Zilten

H

Broeders verlaten Sint-Idesbald Zeven op zeven

Q ROESELARE – Precies zestig jaar geleden kwamen de eerste Broeders van Liefde in Roeselare aan en bouwden de onderwijsinstelling SintIdesbald op De Zilten. Afgelopen weekend hebben de laatste twee Broeders van Liefde de Rodenbachstad verlaten. DOOR PETER SOETE

B

roeder Paul Decocq en broeder-overste Herman Van de Moortel die ook 25 jaar algemeen directeur van de school is geweest, waren de laatste twee Broeders van Liefde in De Zilten en verhuisden afgelopen weekend naar een rusthuis van de Broeders van Liefde in Beernem. Daar wordt Herman Van de Moortel ook overste. Net voor de verhuis hadden we nog een gesprek met hem.

Onmiddellijk succes

gebouw werd in het Roeselaarse.” “Het doel van dit gebouw was – en is nog steeds – een opvangplaats en onderwijsinstelling zijn voor jongeren en volwassenen met een mentale handicap, emotionele en gedragsstoornissen, autismespectrumstoornissen of leerstoornissen. Wij waren trouwens de eersten in West-Vlaanderen die leerlingen met een mentale beperking opnamen en onderwezen.” “Het instituut zoals men dat vroeger noemde en dat nu orthopedagogisch centrum noemt, was onmiddellijk een succes. Er kwamen ook leerlingen uit andere provincies naar Roeselare. Er waren al dergelijke scholen in Zwijnaarde en Lummen maar dit was de eerste in West-Vlaanderen. Nu hebben we meer dan 300 jongens en meisjes in ons internaat en onze opleidingen zijn ook allemaal quasi volzet. “In 1956 waren er hier 23 Broeders van Liefde; zij waren de opvoeders, internaatbewakers en

leerkrachten samen. Er waren van in het begin al enkele leken omdat wij een beroepsschool hadden en er voor de praktijkvakken vakmensen werden ingeschakeld. En dat waren leken want de broeders waren hiervoor niet opgeleid.”

Jeugdbeweging

“De eerste leken-opvoeders werden vaak gerecruteerd uit de jeugdbeweging. Jongeren die in de leiding hadden gestaan werden vaak met een aanbeveling van de proost doorverwezen naar ons. En dat waren meestal zeer gemotiveerde jonge mensen die deze job met hart en ziel deden. En die ook hoger onderwijs aanvatten wanneer de opleiding tot opvoeder in Kortrijk daadwerkelijk van start ging.” “Sint-Idesbald heeft altijd zeer goed naar het financiële bord moeten kijken. De leerkrachten werden betaald door de staat maar voor het internaat kregen we een dagprijs per leerling. Daarmee

moest je alles betalen. We hebben dan ook voortdurend moeten ijveren om de dagprijs zo realistisch mogelijk te krijgen en rond te geraken. In de jaren 70 was er een echte financiele crisissituatie en dan hebben we echt moeten creatief zijn om er te geraken. En ja, een pannenkoekenverkoop en dergelijke stonden dan ook op het programma naast het voortdurende lobbywerk.” “In 1973 kwam ik in Roeselare aan als broeder-overste en als directeur van de instelling. Enerzijds moest ik instaan voor de organisatie van de gemeenschap van de toen 17 Broeders van Liefde en anderzijds was ik algemeen directeur. Ik herinner me nog goed dat ik mijn eerste vergadering deed voor de opvoeders en dat er toen maximum tien waren. Vandaag zijn er meer dan 150 opvoeders en zeker nog evenveel andere medewerkers om de leerlingen en jongeren te begeleiden en op te vangen.”

“Sint-Idesbald is altijd een buitenbeentje geweest. Wij staan zeven dagen op zeven open voor onze jongeren. Ook nu in de vakantiemaanden verblijven hier jongeren die thuis niet terecht kunnen. Ja, ook op Kerstdag en Nieuwjaar zorgen wij voor hen. Vroeger trokken ze tijdens weekends en vakanties met de opvoeders naar onze buitenhuizen in Poelkapelle, Diksmuide en Jabbeke om het schoolse milieu toch even te verlaten. Nu kan dat niet meer omdat het aantal leerlingen dat moet opgevangen worden te groot is geworden.” “Er is meer en meer vraag van de ouders en van officiële instanties om de kinderen ook tijdens de vakanties op te vangen. Op dit moment, eind juli, zijn hier ook al meer dan 40 kinderen aanwezig waarvoor we activiteiten voorzien.” “Broeder Paul en ik zijn inderdaad de laatste twee Broeders van Liefde in Roeselare en de vraag om Roeselare te verlaten kwam toch onverwacht. Zo’n twee weken geleden kreeg ik de vraag om snel onze broeder-overste in Beernem op te volgen die een andere taak krijgt. Dit huis van de Broeders van Liefde wordt dan afgesloten. Maar het orthopedagogisch centrum Sint-Idesbald blijft uiteraard bestaan. De vertrekken die wij tot nu toe betrokken, worden gewoon ingenomen door het OC.” “We zijn uiteraard – net als onze bewoners – een beetje aangedaan door dit plotse vertrek. Zowel broeder Paul als ik zullen zeker een warm gevoel overhouden aan ons verblijf in Roeselare. Ik ben afkomstig van Aalter en ik heb het geluk om veel familie in WestVlaanderen te hebben. Ik heb het altijd zeer goed kunnen vinden met de Roeselarenaars. Het zijn optimistische, hardwerkende mensen met het hart op de juiste plaats. Ja, ik vond het een zeer mooie periode in mijn leven.”

DB59/471849G3

“Toen de eerste Broeders van Liefde zestig jaar geleden naar Roeselare kwamen, was hier niets. De ringweg was er nog niet en er was enkel zilte, moerasachtige landbouwgrond. Toen men het huidige gebouw optrok in 1953 heeft men heel veel problemen gehad. Het was ploeteren in de modder om een stabiel gebouw op goede fundamenten af te leveren. Dit was duidelijk niet de beste grond, vandaar natuurlijk ook de naam De Zilten. Maar men heeft er toch iets moois van gemaakt.” “Als je onze kapel, de kloostergangen en de kloostercellen bekijkt dan zie je meteen dat er werd gebouwd naar het voorbeeld van een abdij. En ik mag wel zeggen dat Sint-Idesbald snel een iconisch

Broeder-overste Herman Van de Moortel: “Zowel broeder Paul als ik zullen zeker een warm gevoel overhouden aan ons verblijf in Roeselare. (Foto PS)

8 • Idesbl@d

VRIJDAG 9 A

Q ROE Heidi A pen zo vang v gramm Tour lie opvalle hebben partner Guffroy gen. D terecht immers gramm zich ei ven me nu trou Paul Se le gast twee.

DOOR THO

F

rede verk tuige dertussen met Heidi bij Sobum Eloise heb dochters v acht jaar j kaar kenn Roeselare. handje en kennen. A trok was maar zeke Ik zag haa niet metee hoop al o na een kle oversloeg” “We wild maar door

G

b


Eerste broeders De laatste broeders hebben SintIdesbald vaarwel gezegd

Weet je dat hij op Halloween vorig jaar verkleed als spook binnenkwam?? We hebben toen nogal gelachen… Hij gaf de vissen te eten en de planten water. Nu moeten wij dat doen.”

Broeder Paul en broeder Herman hebben begin augustus de voordeur voor een laatste keer dichtgetrokken. Ze zijn op een zondagnamiddag vertrokken naar hun nieuwe woonst in Beernem. Het nieuws kwam eerder onverwacht, zowel voor Sint-Idesbald als voor de broeders zelf. Dat ze

“Het is een groot verschil nu alle broeders weg zijn. We missen hen, hun afwezigheid valt erg op voor ons: geen broeder Herman meer die in de tuin werkt of geen onverwachte bezoekjes meer van broeder Paul.

een andere plek zouden toegewezen kregen was eerder bekend, maar niemand wist wanneer. Wat er precies zal veranderen met het sluiten van de kloostergemeenschap, is nog niet volledig duidelijk, maar het plotse vertrek heeft wel het één en ander losgemaakt.

Hun vertrek was voor ons zéér onverwacht en we blijven nog met veel vragen zitten: wat zal er met hun ruimtes gebeuren? Wie zal de tuin nu onderhouden? Enzovoort. Ze waren zeker een meerwaarde voor ons.”

Onze redactie is op zoek gegaan naar enkele reacties bij dichte medewerkers. Vooral het keukenteam en ‘De Drem-

Het keukenteam (Jeroen, Carine, Kristof, Dries en Bart):

pel’ stonden – letterlijk en figuurlijk – zeer dicht bij de

“Toen er meer broeders waren, kwamen ze geregeld langs en liepen ze de keuken binnen en buiten. Als ze naar de stad gingen, dan vroegen ze steeds of ze iets konden meebrengen voor ons. Zo brachten ze wel eens een pakje sigaretten mee, in de tijd dat er binnen nog gerookt mocht worden tenminste. Op de speciale hoogdagen mochten we uitzonderlijk met de keuken een aperitiefje komen drinken bij hen. Met hun verjaardag mochten ze altijd kiezen wat ze wilden eten.”

broeders. Zij vertellen enkele anekdotes en blikken terug op wat de broeders voor hen betekend hebben. De Drempel (Marijke, Steven, Nadine & Evelien):

“Wij kwamen de broeders vaak tegen in de gang, boven of buiten in de tuin. Ze waren altijd vriendelijk. En wij waren altijd welkom bij hen. Met nieuwjaar mochten we een stukje taart eten bij hen. En we hielden jaarlijks ook een barbecue.Ze hebben veel voor ons betekend. Broeder Herman vroeg soms of we hem konden helpen in de tuin. Er was telkens veel werk. Zo had hij o.a. een visput in de tuin en een serre waar hij druiven plantte. Met die druiven maakte hij confituur of hij deelde ze uit aan ons om op te eten. Verder mochten we broeder Herman helpen in het houtatelier, op het land of om boeken te binden. Broeder Paul was voor ons nogal ne kastaar… Hij kwam vaak grappig uit de hoek, net zoals broeder Theo vroeger.

“We kunnen wel zeggen dat broeder Theo de ‘maïzena’ voor de broeders was, hun bindmiddel. Er werd toen geregeld gekaart in de refter, en het contact was closer. De laatste jaren verminderde het contact een beetje.” “Wat we van broeder Herman zullen onthouden is zijn passie voor de druiven. Hij kon daar heel trots op zijn. Van broeder Paul blijft vooral zijn bezoeken aan de keuken bij.”

JG 41 • Nummer 1 • 9


TOPS Start!

Wie is het? Nee, niet het gekende gezelschapsspel, wel de vraag die leerlingen, kinderen en jongeren in een leefgroep zich stellen bij het begin van het jaar. “Wie zijn mijn leerkrachten? Wie zit in mijn klas, wie zijn mijn begeleiders, wie zit er in mijn leefgroep, enz…”

Net zoals er voor medewerkers een ‘startdag’ wordt georganiseerd, worden er in veel klassen en leefgroepen startactiviteiten gepland waarbij iedereen elkaar leert kennen. Hiernaast lezen jullie het verhaal van TOPS, de groep leerlingen en leerkrachten van het observatiejaar op campus De Zilten. Een ander verhaal komt uit de lagere school van de Toeka-leerlingen.

10 • Idesbl@d


S !

TOPS uit de startblokken

Vlaamse Kermis

Startdag! 2 september, 2013, een nieuwe school, veel

De kinderen van type 1 leerden elkaar kennen op de

nieuwe gezichten… Slik, wordt het hier wel leuk?

Vlaamse kermis !

Op maandag was het verzamelen geblazen op de speelplaats. We kregen een ‘grote’ T-shirt met onze naam erop, geschreven in mooie letters door juf Eveline. Er werden veel foto’s genomen en we speelden volksspelen. Er zaten best wel moeilijke tussen. De tongen kwamen los en hier en daar werden al nieuwe vrienden gemaakt.

Wat een begin van het nieuwe schooljaar! Onder een stralende zon met enthousiaste kinderen gingen wij in Type 1 van start met een spelvoormiddag op woensdag 4 september.

Mr Gerrit, onze directeur, verwelkomde ons ook en kwam ons vooral vertellen dat we ons best aan de afspraken houden. Natuurlijk herkenden we hem al meteen in het spel ‘Wie is het?’. Zo leerden we heel snel de namen kennen van onze leerkrachten en begeleiders. Na het middagmaal werden we met allerlei activiteiten uitgedaagd. Het waren stuk voor stuk opdrachten die te maken hadden met de praktijk die we dit jaar zullen krijgen. Groep groen had wel heel veel punten gehaald in ‘schroeveke los’ en won zo de eerste uitdaging van het nieuwe schooljaar. Dit merk je zo aan hun T-shirt. Nog een ijsje en een groepsfoto en de dag was weer voorbij. Dat viel allemaal nog mee, niet?

Elke leerling was voorzien van een stempelkaart om zoveel mogelijk spelletjes te spelen en zoveel mogelijk stempels te verdienen. Want hoe meer stempels, hoe lekkerder de prijs! Het type 1 – team bevond zich overal in het gebouw en op de speelplaats. Telkens konden de kinderen 2 proefjes uitvoeren, individueel of tegen elkaar. Zo hadden ze ook al eens een win- of verlieservaring. De kinderen liepen gemotiveerd van de ene naar de andere leerkracht om zo hun stempels te verdienen. De beloning was immers een grote snoeptafel waar ze, afhankelijk van hun verdiende stempels, hun snoepzakje naar eigen keuze konden vullen! Als dat geen beloning naar werk is!

Gedurende de eerste week maakten we ook testen, dat was andere koek. We mochten tekenen als we klaar waren. In de namiddag was er een kennismakingsles en een logo-quiz. De meeste kenden we allemaal, maar toch kenden de meisjes er het meest. Donderdagvoormiddag ontwierpen we een logo voor onze school. Daarna was er een kubb tornooi op de sportvelden. Een echt makkie was de fotozoektocht. Nou, zo weten de leerkrachten dat we ogen in ons hoofd hebben! Haha! Vrijdag maakte meester Filip ons warm om in het weekend Openmonumentendag te bezoeken, maar het was vooral leuk om naar de foto’s van de eerste dag te kijken. Zo, ons plekje is gemaakt. Het is goed geweest. Vanaf deze week hebben we ook een vaste leerkracht en klas. Dat het allemaal goed mag verlopen. Veel succes iedereen dit jaar! Filip Delameilleure TOPS – observatiejaar De Zilten

JG 41 • Nummer 1 • 11


Wegwijzer Een vernieuwde organisatie binnen het BuSO Sint-Idesbald We zien dat onze leerlingen veranderen. Steeds vaker hebben leerlingen een rugzak mee aan ervaringen die zorgen dat gewoon school lopen niet vanzelfsprekend is. Meer dan vroeger houden we rekening met die rugzak. Tegelijk vinden we het belangrijk dat een leerling zo ver mogelijk geraakt in de opleiding en voldoende troeven in handen krijgt om werk te vinden en te houden. Daarnaast willen we als medewerkers méér team vormen en zo dichter bij onze leerlingen staan. Beide uitdagingen maakten dat we ervoor kozen om ons anders te organiseren.

De eerste schooldag betekent altijd een beetje een nieuwe start. Maar binnen BuSO was die nieuwe start toch wel heel bijzonder. Ruim twee jaar werkten we aan een nieuwe organisatiestructuur, en die werd op 1 september werkelijkheid.

Uit liefde voor het vak… Ruim twee jaar terug zijn we samen met de medewerkers op zoek gegaan naar wat wij als school, als medewerkers belangrijk vinden en hoe we dat in de praktijk willen brengen. We gebruikten hiervoor de vier waarden van de Circle of Courage, die ook in het coververhaal werden toegelicht. We evalueerden ook de werking van de school, waarbij het al snel duidelijk werd dat er heel wat dromen leefden. Die evaluatie en dromen werden vertaald 12 • Idesbl@d

in een korte visietekst die de basis vormt van de hele reorganisatie. In diezelfde periode verscheen een projectoproep vanuit Flanders Synergy, ondersteund door het kabinet van onderwijs, met als titel ‘Uit liefde voor het vak, visiegedreven organiseren binnen onderwijs’. Flanders Synergy is een organisatie die al verschillende profit- en nonprofitorganisaties begeleid heeft om te zoeken naar een organisatiestructuur die aansluit bij de visie van de organisatie. Voorbeelden zijn Volvo Gent en het ministerie van ruimtelijke ordening. Samen met een twintigtal andere scholen werden we geselecteerd, waardoor twee externe consultants samen met ons de reorganisatie hielpen vorm geven. We gingen op zoek naar wat we belangrijk vinden en wat ons drijft, wat we zeker niet willen, waar we nog te leren hebben en waar we uiteindelijk willen geraken. Sleutelwoorden hierin werden ‘modulair werken’, ‘op maat van elke leerling’, vertrekken van en verder ‘bouwen op de sterktes van de leerlingen’ en ‘kleinere teams met meer betrokkenheid’ tussen leerlingen en leerkrachten. Ruim een jaar geleden, juni 2012, tekenden we op basis hiervan een aantal modellen uit hoe de school er in de toekomst kon uitzien. Die modellen werden verfijnd en concreter gemaakt, de sterktes en valkuilen werden benoemd, waarna één model boven dreef. Na goedkeuring door de Raad van Bestuur en met instemming van de inspectie werd de organisatie in de loop van vorig schooljaar concreet gemaakt en werden de teams samengesteld. Per team kreeg de organisatie verder vorm tot waar we nu staan. Die nieuwe organisatie werd eind vorig schooljaar ook aan leerlingen en ouders voorgesteld.


Uit het belang van elk kind...

Tot slot

Inhoudelijk trokken we volop de kaart van modulair

Je zal op de agenda of op rapporten dus niet meer terug vinden of een leerling in het tweede, derde of zoveelste jaar zit. Je vindt wel de benaming terug die verwijst naar die nieuwe indeling. Het spreekt voor zich dat wij (en ook de leerlingen) bijhouden hoeveel jaar ze school lopen, zodat hun schoolloopbaan ook voor het ministerie correct verloopt. Onze opdracht is immers: onze leerlingen zo goed mogelijk klaar stomen voor de maatschappij en de gewone arbeidsmarkt. We hopen dit op deze manier zo goed mogelijk te realiseren…

werken, waarbij niet langer de leerjaren de basis vormen van hoe we klassen samenstellen, maar wel de mogelijkheden en competenties van leerlingen.

Zo kan elke leerling op zijn of haar tempo een traject doorlopen dat zo nauw mogelijk aansluit bij de eigen mogelijkheden en sterktes. Concreet betekent dit dat leerlingen wel dezelfde opleiding krijgen, maar dat de inhoud bepaald wordt samen met leerkrachten, leerlingen en (als dit nodig blijkt) ook ouders. Enkele voorbeelden: Binnen de afdeling ‘koeling en warmte’ bestaan verschillende trajecten. Zo is er de mogelijkheid om eerder richting ‘sanitair’ te werken én is er een traject in de richting van ‘dakdekker’. Na een gemeenschappelijke basismodule (basis installaties) volgen sommige leerlingen beide trajecten, andere leerlingen kiezen er één traject uit, in overleg met de leerkracht. Binnen de afdeling voeding worden ook verschillende trajecten aangeboden. Zo zijn er trajecten richting grootkeuken (grootkeukenhulp en grootkeukenmedewerker), richting kleinere restaurantkeukens (keukenhulp en keukenmedewerker) en richting zaal (zaalmedewerker). Ook hier kunnen, afhankelijk van de mogelijkheden van de leerling, verschillende modules gehaald worden.

Hoe ziet de school er nu uit? De school werd eigenlijk opgedeeld in 5 kleinere schooltjes, waarin alle leerkrachten en leerlingen elkaar kennen. De teams van leerkrachten en opvoedend personeel zijn samen verantwoordelijk voor hun werking, binnen de visie en het afgesproken kader van de school. Die vijf ‘schooltjes’ zijn: • Ten Bunderen (nadruk op duidelijkheid en structuur (vaak leerlingen met ASS), vooral tuinbouw), • TOPS (het observatiejaar op De Zilten), • de afdelingen voeding en personenzorg, • de afdelingen winkelhulp en tuinbouw en ten slotte • de afdelingen met de ‘harde sectoren’ (hout, bouw, metaal, koeling en warmte). Gezien de sleutelmomenten van een opleiding vooral in praktijk liggen (beheerst een leerling een bepaalde module of competentie in functie van tewerkstelling?), vormt de praktijk ook de basis van de organisatie.

De groepen binnen algemene vorming worden samengesteld op basis van twee criteria. Een eerste criterium betreft de mogelijkheden van de leerling. Hier worden de ontwikkelingsdoelen als basis genomen. Heeft een leerling eerder basisleerstof nodig of kan een leerling (al) meer uitgebreide leerstof aan? Daarnaast worden leerlingen die aan het einde van hun opleiding zijn, los van hun mogelijkheden, zowiezo ook binnen algemene vakken voorbereid op onze maatschappij. Dit noemen we de ‘finaliteitsgroepen’. Een tweede criterium betreft de noden van de leerling. Sommige leerlingen hebben eerder een rustige, gestructureerde omgeving nodig. We vinden in deze groepen op De Zilten ook de leerlingen met autisme terug. Andere leerlingen hebben meer nood aan uitdaging of duidelijke afgrenzing. Zo kunnen leerlingen uit twee of zelfs drie groepen inhoudelijk met dezelfde doelen bezig zijn, maar op basis van de noden in een andere klas terecht komen.

JG 41 • Nummer 1 • 13


De Drempel breidt zijn woonaanbod uit

Begeleider Arne sprak met Marcelino, een van de twee bewoners, van het nieuwe woonhuis in het centrum van Roeselare. Beschrijf eens kort hoe het nieuwe huis er uit ziet?

Begin 2013 kregen wij van een particuliere verhuurder de vraag om woonondersteuning te voorzien in het huis dat zij te huur had. De verhuurder wilde expliciet verhuren aan personen met een beperking, dit gekoppeld aan de nodige ondersteuning.

We hebben elk onze eigen kamer. De keuken, de badkamer en de leefruimte zijn gemeenschappelijk. We kunnen hier met 2 à 3 personen wonen. Wat heeft jou overtuigd om hier te komen wonen? Hier zijn we iets meer zelfstandig. Ik zie het als een

Als organisatie zagen wij in deze vraag een mooie kans om ons woonaanbod verder uit te breiden en nog meer ondersteuning op maat te kunnen bieden. Er werd beslist om op deze vraag in te gaan.

volgende stap naar het alleen wonen. Wat is voor jou het grote verschil met de Kraaiaard? Daar was de bureau vlakbij en was er altijd een begeleider aanwezig.

Het concept van het woonhuis houdt in dat 2 tot 3 mensen er kunnen wonen. Het woonhuis ligt op wandelafstand van de Kraaiaard, in het centrum van Roeselare.

Is er hier dan geen begeleiding meer aanwezig? Toch wel, 2 x per week komt op een vast moment een begeleider langs en we hebben ook nog gesprekken met onze individuele begeleiders. Maandelijks zitten we ook

De bewoners hebben elk hun eigen kamer, met daarnaast een gemeenschappelijke keuken, leefruimte en badkamer.

samen met alle bewoners en de huisverantwoordelijke, om de gang van zaken te bespreken en onderlinge afspraken te maken. Kan je dan ook nog op andere momenten beroep doen op begeleiding? We kunnen telefonisch altijd de begeleiding bereiken die in de Kraaiaard aanwezig is. We kunnen er ook altijd langsgaan. Ook ’s nachts kunnen we altijd de nachtpermanentie bereiken. Ok, bedankt voor dit gesprek!

14 • Idesbl@d


Sprokkels

Introductiedag voor nieuwe medewerkers. Op vrijdag 11 oktober kwamen de nieuwe medewerkers - sedert begin 2013 - samen voor een kennismaking met een onderdeel van OC Sint-Idesbald waar ze normaal niet komen en dus minder kennen. Altijd verrijkend!

Atomium weer goed voor 50 jaar? Op de campus De Zilten werd ten tijde van de wereldtentoonstelling (1959) een mini-atomium gebouwd. Na zovele jaren was de glans van de 9 bollen er toch wel wat af en doemde zelfs het scenario op om het eventueel af te breken! Schilder Eddy nam het werkstuk dan maar eens grondig onder handen waardoor het nu weer in volle glorie staat te blinken. (zie foto’s)

BuSO Bouw Bouwt Na een jarenlange voorbereiding van het bouwdossier is het dan eindelijk zo ver gekomen. In juni vorig schooljaar startten de afbraakwerken van een stuk van de ateliergebouwen van de opleiding Bouw. Sinds het groot verlof is een deel van de BuSO campus De Zilten een heuse werf geworden met alles erop en eraan.

Kunstwerken gehuldigd Op donderdagnamiddag 26 september huldigde Itinera haar kunstwerken in. In het voorjaar hadden ze een kunstenproject in samenwerking met vzw Wit-H en dat leidde tot resultaten om fier op te zijn. (zie foto’s op de www.ocsintidesbald.be).

Oudleerlingenbond op Facebook De Oudleerlingenbond gaat digitaal. Momenteel nog in opstart maar met gaandeweg steeds meer oudleerlingen die de weg naar deze FB-pagina vinden.

FeSSTival op 12 september ging in Sint-Niklaas het 5-jaarlijks werkfeest FeSSTival door. Dat is een creatief muzikaal festival voor medewerkers uit sociale werkplaatsen en arbeidszorgcentra. SST staat trouwens voor ‘Samenwerkingsverband Sociale Tewerkstelling’. De Lochting was aanwezig!

JG 41 • Nummer 1 • 15


Belicht Youri ontwerpt de flip-it “ Deze methode van werken vind ik van cruciaal belang, het is onmogelijk iets goeds te gaan ontwerpen zonder de doelgroep te betrekken, hun commentaar en raad is de sleutel naar een goed resultaat.” Youri ontwerpt de ‘Flip-it!’

Youri Alen, student Industriëel Product-ontwerpen aan de Hogeschool West - Vlaanderen heeft afgelopen semester (voorjaar 2013) in samenwerking met Pas Par Toe zijn eindwerk gerealiseerd. Pas Par Toe kwam met de vraag bij een industriëel productontwerper naar aanleiding van een vernieuwing van hun werkatelier.

gebruiksvriendelijk. Het kreeg de naam ‘Flip it!’ en het is een kantelsysteem waar men de onderdelen op kan positioneren. Door het systeem met een neerwaartse beweging te kantelen vallen alle onderdelen vervolgens vlotjes in een plastic zak. Het hulpmiddel gaat verder op het hulpmiddel dat de begeleiders bij Pas Par Toe eerst zelf hadden gemaakt. Een blad wordt door de begeleiders opgemaakt en gekleefd op het houten platform, dit geeft de begeleiders de mogelijkheid om snel de te tellen hoeveelheid aan te passen. Youri werkte aan een zeer minimalistisch en gemakkelijk na te maken idee omdat hij met een zgn. Open Source werkt. Dat betekent dat hij zijn onderzoek en resultaat openstelt voor iedereen die zelf een ‘Flip-it!’ wil maken, het onderzoek wil raadplegen of aanpassingen wil aanbrengen al naargelang zijn eisen. Om het maken van een ‘Flip It!’ te vergemakkelijken koos hij voor materialen die men in elke gereedschapswinkel kan kopen. “ ‘Flip It!’ zorgt ervoor dat men de onderdelen maar één keer hoeft vast te nemen. Het kantelen is een handeling

Na zijn bezoek aan het werkatelier was het al vlug duidelijk dat het sorteren en tellen van kleine voorwerpen de meest terugkerende taak is in het atelier. Het enige probleem is dat niet iedereen over fijne motoriek beschikt ( het vasthouden en hanteren van voorwerpen), wat het manueel werk een stuk moeilijker maakt. Hij werkte aan een oplossing waardoor de cliënten minder handelingen zouden moeten stellen. Deze klus klaarde hij door al zijn ideeën en testmodellen te gaan aftoetsen en het gebruik ervan door de cliënten te gaan observeren. Het uiteindelijk resultaat is ook door de cliënten verkozen als meest efficient en

16 • Idesbl@d

die men voordien niet moest doen, maar net door die extra actie lijkt het werk ook meer variërend en interessant. Het geluid dat de onderdelen maken wanneer ze allemaal tegelijk in de plastic zakjes vallen is op zich ook leuk en motiverend” bekijk het filmpje dat Youri hierover samenstelde http://www.yaws.be/flip-it#2 Mensen die meer informatie willen kunnen terecht bij youri.alen@gmail.com


GSP Graffiti Het gedragstappenplan van leefgroep de Notendop in

Graffiti vzw biedt kinderen, jongeren en jeugdwerkers

een mooi en kleurrijk jasje!

ruimte en middelen aan om op een creatieve manier kennis te maken met, te experimenteren met en zich te

Het gedragstappenplan (GSP) is niet meer weg te denken in de minderjarigenwerking. In elke klas of leefgroep vind je dit systeem terug. Dit vanuit de overtuiging dat belonen van goed gedrag een stimulans is voor de kinderen om te groeien en te ontwikkelen! Om onze jongeren hierbij een extra duwtje in de rug te geven gaat iedere leefgroep op zoek om zijn gedragstappenplan visueel zo aantrekkelijk mogelijk te maken… En zo ook in leefgroep de Notendop.

ontplooien in diverse creatieve communicatievormen. Communiceren is immers een basisvoorwaarde om actief, bewust en kritisch te participeren in de samenleving. Je kan bij hen terecht voor allerhande creatieve activiteiten omtrent communicatie zoals workshops, ateliers, vormingen… Hun uitgebreid aanbod kan je raadplegen via hun website: www.graffitivzw.be Voor organisaties die werken met specifieke doelgroepen

Om dit te kunnen realiseren deed Thomas beroep op Graffiti vzw uit Gent, waar hij tijdens zijn opleiding stage liep! En wat een geluk… na het schetsen van het project waren de enthousiaste medewerkers van Graffiti vzw meteen bereid om mee te stappen in het verhaal! Wij leverden de panelen, zij keken voor de spuitbussen en de graffiteur Martijn Nelen. Na kort overleg en het vastleggen van het thema mocht Martijn zijn creativiteit botvieren, en met wat een resultaat!!!! “supercool” “wow” “machtig” waren enkele superlatieven uit de mondjes van de kinderen van de Notendop… en de enthousiaste blikken in hun oogjes zijn dan nog niet meegerekend… Hopend dat dit “masterpiece” de kinderen verder blijft stimuleren… willen we Graffiti vzw oprecht bedanken voor deze samenwerking!

kan er altijd iets worden uitgewerkt OP MAAT en geldt een bijzondere prijs. Misschien iets om in het achterhoofd te houden bij het zoeken naar een gepaste activiteit…

Graffiti vzw Dampoortstraat 84 9000 Gent, België info@graffitivzw.be tel 09 233 79 86 fax 09 233 79 87

JG 41 • Nummer 1 • 17


erk w s r e g i l l i w Vrij en e e d p o t beloon e manier of ander !! zichzelf! Een huisje in een boom in Ten Bunderen Ongeveer een jaar geleden kreeg Jonas Bossue (nu bewoner in de Rozenkrans) het lumineuze “idee” om een boomhut te maken in Ten Bunderen. Mensen die Jonas wat kennen weten dat hij het eerder formuleerde als: “Ik wil een boomhut” .

Na lang overleg en beraad gingen we vorig jaar einde derde trimester van start met de opbouw van de basis. Het concept concentreert zich op twee belangrijke principes: we zouden het samen en zelf doen en het zou zo goed als gratis moeten zijn…! Gebouwd samen met de jongeren en/of kinderen voor iedereen van Ten Bunderen (gebaseerd op de formule SAMIDOE van personeelslid op rust, Jos Maertens). Alle bewoners die in de maand augustus aanwezig waren kregen de mogelijkheid om een hand toe te steken in de bouw. Het is heerlijk om te zien, hoeveel genot sommigen hadden bij het timmeren, zagen, uitmeten en dergelijke meer. De boomhut is vrij groot. Dit betekent ook dat we redelijk veel hout nodig hebben. Dit zou een fortuin kosten en dat is… een probleem. Vandaar dat het belangrijk was dat het hout gratis konden bemachtigen. Dit is zeer goed gelukt. Uit familiale kringen kregen we de dwarsbalken voor de basis, de vloer lag ergens verscholen in de kelder van Ten Bunderen en kreeg bij de 18 • Idesbl@d

opkuis van de kelder deze nieuwe bestemming waarvoor we heel dankbaar zijn. De muren en het dak konden we op een ‘speciale’ manier verkrijgen: Op een namiddag in de vakantie regelden we vrijwilligerswerk, sommigen gingen bij een dame werken in paardenstallen, anderen gingen werken in VZW Sirius in Oostnieuwkerke. Toeval of niet, de opdracht luidde: opruimen van een omvergewaaide, uit hout opgebouwd kattenren. De triplex- en betonplexpanelen die we die dag versleurden, werden na een namiddagje verzagen en nagels verwijderen herleid tot stevige, magnifieke muren en dak voor onze boomhut. De randen die wat rot waren kregen hun toekomst in een container van Dadizele. Weerom stond het geluk aan onze zijde: een bezoeker bracht er net nog een aantal panelen betonplex die nog ontbraken om het dak te kunnen vervolledigen. Het is bijna een mirakel hoe we op zo’n korte tijd het nodige materiaal gratis hebben bemachtigd. Vrijwilligerswerk beloont op de een of andere manier zichzelf!!!

De boomhut is nog niet af. De jongens van de dagbesteding krijgen de kans om hieraan verder te werken. Bij mooi weer en indien de boomhut nog niet klaar is, zal er in de herfstvakantie ook nog wel op los getimmerd worden. Vriendelijke groeten van het boomhutteam uit Ten Bunderen


Een muzische speeltuin In BuBaO De Zilten Dit schooljaar zijn we gestart met een project ‘De muzische speeltuin’. De oudste Kwiebelklassen, met als naam ‘De Schommel’ met daarin Kwiebel 4, Kwiebel 5 en Kwiebel 6, kunnen gebruik maken van die speeltuin. In de voor- en in de namiddag mogen er uit die klassen telkens 3 leerlingen, de laatste 75 minuten voor het belt, naar de muzische speeltuin komen. Zo zijn er op dat moment wat minder kinderen in de klas zelf, en kan de titularis dan veel persoonlijker en individueler omgaan met die kinderen.

Iedereen mag komen, ook al verliep het net ervoor eventueel wat moeilijker in de klas.In de muzische speeltuin is er een ruim aanbod van muzisch materiaal, waar ze individueel mee kunnen spelen. Er zijn computers, een verkleedkist, enkele elektrische piano’s, een elektrische drum, auto’s, knutselmateriaal, fototoestellen, tablets, spel- en speelmateriaal, bouwstenen, zand, lego, … Elke week worden er vijftien zaken aangeboden waaruit ze kunnen kiezen. En elke week wordt er iets vervangen door iets anders of iets nieuws. Ze mogen zelf kiezen wat ze doen. Dit gebeurt, om discussies te voorkomen, via een eerlijk lottospel. Halfweg wordt er opnieuw geloot en kunnen ze verder doen of iets anders kiezen. Een echte speeltuin dus…

JG 41 • Nummer 1 • 19


De andere kant Bart Degroote gidst Wie is Bart Degroote? Bart is geboren in 1958, gehuwd en woonachtig te Roeselare. Zijn loopbaan in St-Idesbald startte in 1982 als nachtbegeleider op het 4de paviljoen. Na 3 en 1/2 jaar maakte hij de overstap naar de technische dienst. In de jaren ’90 begeleidde hij jongvolwassenen bij ‘De Poort’, een arbeidszorgproject van het Europees Sociaal Fonds. In 1996 werd hij de verantwoordelijke van de technische dienst. Sedert september 2008 maakte hij de keuze om parttime te werken, via de zgn. de landingsbaan. En dan kwam er toch wel wat tijd vrij voor deze ‘altijd maar bezige bij’. Hieronder het verhaal over een passie die hij de voorbije jaren alsmaar meer uitbouwde.

20 • Idesbl@d

Bart, vertel, hoe is een en ander zo gekomen?

Als kleine jongen maakten we in de jaren ’60 geregeld met ons gezin uitstappen naar de prachtige Britse begraafplaatsen in De Westhoek. Mijn ouders konden echt genieten van de rust en de mooie beplanting van de Britse militaire begraafplaatsen. Toen was er nog geen fronttoerisme. Ik had heel wat vragen over die grafstenen, waarom er zoveel begraafplaatsen waren, wat er in de streek gebeurd was tijdens de oorlog enz... Mijn ouders konden daar geen bevredigend antwoord op geven maar mijn nieuwsgierigheid was gewekt en mijn interesse is nooit meer weggegaan. Later studeerde ik muziek en werd lid van de Koninklijke Harmonie ‘Het Gildemuziek’ waar ik de klaroen en de saxofoon bespeelde. Ons klaroenkorps werd geregeld gevraagd om tijdens herdenkingen The Last Post en andere militaire tunes te spelen. De vragen kwamen terug, waarom deze herdenking, waarom op deze plaats enz... In het najaar van 2006 kreeg ik een folder in handen over een opleiding tot gids in het Memorial Museum Passchendaele 1917 te Zonnebeke. Dit was mijn kans om meer van die Eerste Wereldoorlog te kunnen opsteken. Ik volgde de cursus en slaagde in de examens. Ik gidste mijn eerste groepen in 2007 naar aanleiding van de


herdenkingen van 90 jaar Slag bij Passendale. Mijn interesse ging verder dan Zonnebeke en Passendale en ik volgde nog enkele plaatselijke opleidingen in Zillebeke, Diksmuide en Heuvelland. Om officieel regiogids van Toerisme Vlaanderen te worden moet je de gidsenopleiding bij Syntra volgen. Ik startte in 2009 de twee jaar durende opleiding Regiogids De Westhoek en slaagde. Hierna volgde ik tevens de opleiding Regiogids Leiestreek. Maar de geschiedenis kennen is één iets… Daar de regio druk bezocht wordt door Engelse toeristen is het ook nodig om de Engelse taal te beheersen. Na enkele jaren Engelse les ben ik momenteel lid van een praatgroep die wekelijks bij elkaar komt om conversaties in het Engels te voeren, zo kan ik mijn Engels op peil houden. Zo gids ik nu de volledige frontlijn van Nieuwpoort tot Ploegsteert en dit voor jongeren en volwassenen in het Nederlands én het Engels. Daar ik parttime werk heb ik de mogelijkheid om schoolgroepen tijdens de week te begeleiden.

met eenvoudige woordkeuze, voorwerpen en foto’s om het zoveel mogelijk visueel en tastbaar te kunnen voorstellen. Intussen heb ik al verschillende klassen en leefgroepen van Sint-Idesbald gegidst en dit valt goed in de smaak. Al naargelang de vraag en de samenstelling van groep bezoeken we het museum, doen we wandelingen over de slagvelden of bezoeken we relicten met uitleg op niveau van de groep. De streek biedt een ruime keuze om het verhaal van de oorlog te brengen op verschillende plaatsen, bunkers, kraters en over diverse nationaliteiten. Kunnen personeelsleden ook beroep doen op jou?

Inderdaad. Door het gidsen van leefgroepen en klassen zijn intussen ook al vragen gekomen van teams en heb ik al enkele groepen gegidst. Bart, bedankt voor jouw verhaal en dat je nog veel mag gidsen. Met de herdenking van 100 jaar Wereldoorlog I komt er wellicht een drukke periode op je af! Interesse? bart.degroote@fracarita.org

En héb je intussen al wat gidservaring ook met jongeren

Regiogids van De Westhoek en de Leiestreek

al dan niet van Sint-Idesbald?

Museum- en platoongids van het Memorial Museum

Zeker! Vanuit het Memorial Museum was zelfs een duidelijke nood aan gidsen die kinderen en jongeren vanuit het buitengewoon onderwijs konden gidsen. Ik was natuurlijk kandidaat. Daar ik deze groep van kinderen en jongeren ken maakte ik een verhaal van de soldaat als mens in die vreselijke oorlog. Een verhaal

Passchendaele 1917 Battlefieldtour gids 1914-1918

JG 41 • Nummer 1 • 21


Leuke momenten De Paddel en De Sloep Samen op stap in Dranouter. Op maandag 8 juli vetrokken we met 13 ‘kampgangers’ en 6 kampleiders op een 4-daagse zonnige trip naar Dranouter. We logeerden op de boerderij van boerin Magda. Een prachtige locatie, grote tuin om in te spelen, go-carts en fietsen op de binnenkoer en niet te vergeten onze knuffelhond Mollie.

‘s Ochtends gingen we van start met ochtendgymnastiek in openlucht en na het ontbijt gingen we op ‘toer met de boer’ om de dieren te verzorgen en eten te geven. Elke dag stonden er leuke activiteiten op het programma: De maandagochtend gingen we naar de speeltuin in Ieper en in de namiddag namen we een verfrissende duik in het zwembad.

Donderdagochtend heel wat vermoeide en triestige oogjes aan de ontbijttafel, want onze laatste kampdag was aangebroken. Op het programma stonden er allerlei pleinspelen (o.a. kubb,…) en in de namiddag trokken we de bosjes in voor een walkie talkie-tocht. Omstreeks 16u werden we terug verwacht in Ten Bunderen waar de vele papa’s en mama’s ons stonden op te wachten. Het werd een blij terugzien. Terwijl we samen keken naar enkele sfeerbeelden, konden we genieten van een lekker ijsje. Voor ons allen werd het een super vakantieweek vol goede herinneringen… “Bellewaerde vond ik het leukst. Mijn favoriete attracties waren de vliegende stoeltjes en de bootjes” (Luka) “Het verkleden en schminken voor het feestje vond ik plezant” (Thibo) “De grote wandeling naar de kemmelberg was heel lastig, we hebben serieus afgezien maar ook veel plezier

Dinsdag brachten we een bezoekje aan het pretpark Bellewaerde. Het was er heel warm en er was veel volk… maar de lange wachtrijen konden ons niet weerhouden om er een ‘MEGA’ toffe dag van te maken… tal van waterattracties zorgden voor de nodige afkoeling.

gemaakt onderweg” (Cynthia) “We waren nog maar pas in ons huisje en ik viel al van de trap. Ik had een grote blauwe plek…maar achteraf kan ik er nu wel een beetje om lachen” (Tiziano) We hebben heel veel mogen spelen en we mochten samen in 1 kamer slapen” (Jurgen)

Op woensdagochtend maakten we een lange wandeling naar de top van de Kemmelberg, we speelden er ‘de ronde van Frankrijk’ en als extraatje was er heel wat snoepgoed te verdienen. De namiddag brachten we door op de ezelsboerderij ’t Ezelspad in Poperinge. We leerden er de ezels te verzorgen en hun haren te borstelen. Sommige zorgden voor de ‘opkuis’ van de weide en als afsluiter mochten we ook ezels zitten. Een paar ‘durvers’ onder ons stonden zelfs recht op de rug van de ezels. De avond sloten we af met een lekkere BBQ en een heuse verkleed-en dansparty!!!!!

22 • Idesbl@d

“Mooi kamphuis en erg gezellig dat we per 2 of 3 in 1 kamer mochten slapen” (Milan) Groetjes, Pieter, Jens, Lore, Tess, Jonas, Thibo, Sylvia, Cynthia, Tiziano, Luka, Jurgen, Jamaïque, Milan, Niels, Lies, Shana, Melissa, Mieke en Anne-Leen


Kamp De Drempel 27/28 augustus

Met pak en zak!

‘Overnachten op de Kemmelberg’ Beste Lezer Met de jongeren van onze groep en de nodige begeleiding organiseerden we voor de tweede maal een kamp. Onze bestemming werd camping ‘Ypra’ aan de voet van de Kemmelberg in Heuvelland. Op de grote dag vertrokken we gepakt en gezakt en natuurlijk met onze tenten richting Heuvelland. Onze eerste stop werd de ‘Rodeberg’. Bij aankomst konden we genieten van een ritje met de kabelbaan... De kabelbaan bracht ons van de ‘Rodeberg’ naar de ‘Zwarteberg’ en terug. Na deze leuke ervaring trokken we richting de ‘Zwarteberg’, waar we werden opgewacht in de plaatselijke paardenranch. Na een korte initiatie was het tijd voor het grote werk. Eens dat we het paard bestegen hadden, kregen we een heleboel oefeningen voorgeschoteld, van simpele rondjes rijden tot bepaalde figuren rijden. Na deze leuke ervaring en het nodige terrasje trokken we richting onze slaapplaats. Eenmaal ter plaatse zetten we de 4 tenten op. We genoten van een heerlijke maaltijd en we brachten nog een rustige avond door. De volgende dag en na een stevig ontbijt was het tijd voor een heuse zoektocht op en rond de Kemmelberg. Moe maar voldaan keerden we terug naar onze slaapplaats, om onze spullen te pakken en naar huis terug te keren. Jurgen Vernimmen, bewoner De Drempel – De Zilten

JG 41 • Nummer 1 • 23


Vakantiewerking in De Parel “Het schooljaar loopt ten einde, hier en daar merk je dat de vakantie in aantocht is. Decorstukken verschijnen in de gang, gepaste kledij wordt gezocht voor de toneeltjes,

Het moment waarop het lied afgespeeld werd, waren alle kinderoogjes gericht op ons ruimteschip. Er werd heel wat afgelachen! De kinderen keken elke dag uit naar het toneel en waren benieuwd wat er zou gebeuren op het ruimteschip “Zingaburia”.

opvoeders zijn druk in de weer om knutselwerkjes en spelletjes voor te bereiden. “

In de Parel zijn alle 5 leefgroepen opengesteld in de vakantiewerking en er is dit jaar een grote opkomst. Ook kinderen die mobiel begeleid worden, krijgen de kans om aan te sluiten in de leefgroepen. Elk groepje heeft een aparte werking, maar wij houden er ook van om samen op daguitstap te gaan. Op woensdag gingen Marsepein en Speculoos telkens op uitstap. Op vrijdag gingen Munt, Karamel en Framboos erop uit. In juli maakten we een daguitstap naar het Boudewijnpark en naar de Haan. Boudewijnpark is een gezellig park met veel attracties waar onze kinderen iets aan hebben. Ook de dolfijnenshow konden we genieten van een fantastische show!! Aan zee leefden we ons uit op de go-carts en maakten we veel plezier op het strand. Met veel zand tussen de tenen en een mooi kleurtje keerden we moe en voldaan naar de Parel terug. Na een verlofperiode vlogen we er in augustus met z’n allen terug in. Dagelijks stond er een toneeltje op het programma. Het thema was deze zomer “Zingaburia”, een kinderprogramma op TV. Kinderen mogen de dolle avonturen meebeleven van Boer Toon, Torro Torremans, Specialia van der Geit (Spacy, als je dit gezelliger vindt) en kapitein Charles. De personages zijn op reis met hun ruimteschip en krijgen allerlei gekke figuren op bezoek. 24 • Idesbl@d

Op het eind van de grote vakantie werden we naar jaarlijkse gewoonte getrakteerd door de Rotary serviceclub. Dit was dan ook onze laatste groepsuitstap met De Parel deze vakantie. Die dag gingen we naar Zeebrugge waar er een hele grote tent stond. De kinderen konden er genieten van dansen, een circusvoorstelling, een rondrit met een paardenkoets en nog zoveel meer. Het was weer een geslaagde vakantie met heel wat leuke activiteiten en toffe momenten met elkaar en met de collega’s. We zijn al aan het brainstormen over de volgende vakantiewerking… welk thema zal het worden voor het toneeltje, met welke activiteiten kunnen we de kinderen weer verrassen?


De vakantie is altijd supertof!

Adolescenten op kamp in Lummen Kamp De Drempel-Kraaiaard Beste lezers, De Drempel- Kraaiaard is van 26 juli t.e.m. 2 augustus op reis geweest naar Nederland, Valkenburg. Onze reis viel de eerste dag letterlijk in het water. We waren net beneden in het dorpje wanneer de sluizen van de wolken open gingen. Tot gevolg: we waren kletsnat. Gelukkig was het maar voor 1 dag en konden we de rest van onze reis genieten van de zonnestralen. Onze reis bestond uit een heel gevarieerd programma: zo hebben we onder andere een koolmijn, Maastricht en een kasteel bezocht. We hebben ook een kijkje gaan nemen op de jaarlijkse zomermarkt. Als ik terugdenk aan de reis, schieten er toch enkele activiteiten boven de rest uit. Zoals de boerengolf. Golfen tussen de vlaaien en koeien, is toch iets speciaals. Zeker als de bal op een vlaai ligt en enkele mensen schrik hebben voor koeien. Hilariteit verzekerd. Daarnaast zijn we ook naar GaiaZoo geweest. Je kunt het al raden welke mopjes we veel gemaakt hebben: ‘Hé, kijk, je familie is hier ook!’. We mogen zeker de vlaaienbak niet vergeten. Een specialiteit van Nederland. We konden vlaaien leren bakken, maar jammer genoeg waren we te laat. We hebben ons dan maar op een terrasje getrakteerd met een lekkere vlaai. Kortom het was een geslaagde reis met een leuke groep! Frederique Ducatteeuw

4+13 enthousiaste hoofdjes- jaja, een behoorlijk groepje om er samen op uit te trekken. We laten de Roeselaarse sferen achter ons en trekken naar het gezellige Limburg… We houden het dag 1 behoorlijk rustig; even ontplooien en genieten… 17 zwemrugzakjes staan klaar de volgende dag naar Hengelhoef…we staan allemaal te springen voor de o zo gekende wildwaterbaan… Als vleeshoopjes 30 keer het wilde water getrotseerd, je zou erin willen blijven. Alvast 100 gr lichaamsvet verloren, S. kreeg dan weer een mooi meisje in zijn schoot, had ie zijn bril niet op! Dagje erna gaan we “nou nou” dagje Maastricht proeven. En of we het onze jongeren makkelijk zouden maken? Nee joh, we smijten 13 kopstukken af onderweg naar huis en ze mogen op zoek naar de 1000 jarige eik. De ene groep kwam warempel vroeg aan, handig als je je charmes gebruikt om door politie gevoerd te worden tot de eik. Ondertussen wordt de strijd groter in de algemene voetbalmatchen gedurende het kamp. Van het zweten van de sport naar de ijskoude wateren van de halve maan. Het zorgde voor heel wat snotterdoeken en opvoeders die zwembroeken verliezen… En we sluiten deze koudwaterdag af met heel wat adrenaline voor ons J. Hij zag op afstand zijn grote idool optreden. Laat in bed- vroeg eruit- sommige smoeltjes beginnen kampvermoeidheid te tonen. Op naar bobbejaanland. Mannen en hun strijd in bananenbootjes, waterkippen waren we uiteindelijk allemaal! Vliegtuigjes en oldtimers…. Onze mannen kwijlen zich bijna onder…wij vrouwen vonden het net iets minder, maar alles voor de mannen he. We eindigen met een avondje kermis… waar bepaalde opvoeders ervan genieten behoorlijk door elkaar te worden geschud. We genoten van een heerlijk kampweekje met mooi weer! Op naar volgend jaar… JG 41 • Nummer 1 • 25


Itinera fietst 242 km! Hoe was de woensdag? Vier gasten van Itinera zijn samen met Geert en Els, twee begeleiders, van maandag tot vrijdag op fietsreis geweest. Wanneer ik twee gasten vraag om mij wat te vertellen over hun reis, zijn ze direct enthousiast. Het interview lijkt in eerste instantie niet lang te gaan duren, omdat ik bij binnenkomst direct te horen krijg dat er maar één woord is om hun vakantie te beschrijven en dat

Eerst hebben we samen een heel uitgebreid ontbijt gehad en daarna zijn we op de fiets naar de deltawerken gegaan. Geert heeft ons daar van alles verteld over de sluizen en het was echt tof om te zien. Het is daar ook een echte mosselstreek. Een van ons heeft zijn voet nog opengehaald aan een mossel. Teruggekomen op de camping, wachtte Els ons op met zelfgemaakte spaghetti, gekookt op de twee vuurtjes die we mee hadden.

is: ´super.’ Zodra ze echter over hun vakantie beginnen te vertellen, zijn ze niet meer te stoppen. Hoe was jullie eerste dag?

Maandagmorgen hebben we nog samen in de leefgroep gegeten en daarna zijn we direct vertrokken met de fiets. Er ging ook een auto mee, die al ons gerief meenam. We zijn gestart richting Brugge en hebben langs het water naar Damme gefietst. Daar hebben we een broodje gegeten en nog wat rondgewandeld. We zijn dan doorgefietst tot aan Nederland en hebben onze tenten opgezet op een camping, twee passen vóór de Hollandse grens. Het was een landelijke, rustige en propere camping alhoewel er nog wel iets bijzonders was op die camping.

Dan hebben jullie die dag een serieus stuk gefietst? Klopt, wij hebben die dag 87 kilometer gefietst. In totaal hebben we die hele vakantie 242 kilometer gefietst. Donderdag nog wel moed om terug te gaan fietsen dan? Ja, we zijn ‘s morgens direct vertrokken, eerst richting Vlissingen en dan naar Veere, een heel tof oud stadje waar we hebben rondgewandeld en een ijsje gegeten. Daarna moesten we de Westerschelde weer over met de veerboot en zijn we doorgefietst tot aan de camping waar we de eerste nacht ook geslapen hebben. ‘s Avonds hebben we nog een nachtwandeling gemaakt met Geert, wat echt tof was.

O ja, wat was daar dan voor bijzonders?

En hoe was jullie laatste dagje?

Awel, de zes bosapen van Itinera natuurlijk. (Luid gelach van de gasten)

‘s Morgens zijn we langs allerlei mooie kreekjes gefietst. Eigenlijk was er nog een langere fietstocht voorzien, maar het is toen beginnen regenen dus we zijn maar direct naar Itinera gegaan. We hebben nog een tussenstop gemaakt bij de Mac Donalds in Maldegem om een laatste keer frietjes te eten.

En wat hebben jullie de volgende dag gedaan?

Eerst hebben we een heerlijk ontbijt gehad om dan meteen Nederland in te fietsen met een eerste tussenstop in Oostburg. Vandaar hebben we naar Breskens gefietst en hebben we frietjes gegeten aan het water. Die Hollanders zijn precies wel gierig op hun frieten, we hadden nog serieus honger. Met de veerboot maakten we dan de oversteek naar Vlissingen en fietsten we door tot in Koudekerke. We hebben daar onze tenten opgezet en zijn nog gaan zwemmen. ‘s Avonds hebben we nog met een aantal de ondergaande zon bekeken.

En als je terugkijkt op deze vakantie wat vonden jullie dan het allertofste?

Alles was tof. Ah, ik weet al wat, dat ik tegen Geert gespurt heb op de trappen over de duinen. Maar Geert is een sluwe hoor, eerst zat hij de ganse tijd achter mij en op het allerlaatst stak hij me voorbij. En de camping bij Koudekerke was ook super tof met het springkussen dat ze daar hadden.

En wat was jullie eerste indruk van Nederland?

Vooral de Hollandse stranden zijn echt heel mooi met al die uitgestrekte duinen. Het water was zeer blauw en alles is zo rustig. De boten voeren ook niet ver bij ons vandaan. Maar het is soms ook duur, ze vragen bvb één euro om door een verrekijker te kijken en je krijgt weinig frieten voor je geld. Aja, en dan zijn er natuurlijk ook nog de mooie Hollandse meisjes…!

26 • Idesbl@d

Als ik op het punt sta om weg te gaan houdt een van de gasten mij nog tegen, hij moet nog iets kwijt aan de begeleiding. “Geert, volgend jaar moogt ge mijn koffers dragen. Ge was een toffe kerel, maar van kaarten heb je niet veel gebracht. En Els, oeps oeps, je had een rode neus en het was tof met jou.” Gasten, bedankt voor jullie enthousiaste verhaal!

Op de v vak


p naar volgende kantie!

JG 41 • Nummer 1 • 27


Prikbord

Proficiat aan de mama en papa van... Lobke, dochtertje van Francky Vandeputte (werknemer Werkspoor - Groen&Co) Amber, dochtertje van Stijn Van Lancker (begeleider Itinera) Ilayna, dochtertje van Tony Lefevre (werknemer Werkspoor – Groen & Co) Leon, zoontje van Bart Pinnoo (hoofdbegeleider de Drempel Kraaiaard) Axelle, kleindochtertje van Arnold Vandermeersch (technische dienst Ten Bunderen).

Vee

l ge

28 • Idesbl@d

luk

sam

en!


Hou je van knutselen en gezelschapsspelletjes spelen? Plak dan de spelkaartjes op karton en knip ze uit. Zo krijg je je eigen dominospel. Wil je wat hulp bij het knippen of zoek je iemand om dit spel mee te spelen? Je groot(ouder)s, broer, zus of opvoeder kunnen je zeker en vast wel helpen.

Véél plezier !

Sinterklaas

Zwarte Piet

Schoen

Roe

Zwarte Piet

Speculaas

Zak

Schoen

Stoomboot

Staf

Roe

Speculaas

Stoomboot

Boek

Pepernoten

Mijter

Zak

Pepernoten

Paard

Mijter

Paard

Staf

Handschoenen

Boek

Handschoenen

Sinterklaas JG 41 • Nummer 1 • 29


Opgelost

E C O O D A A E W S S T E S T T

D L R B O S T S P O O K J M O G

D G G L F H A I L V V N H V V R

K L D E X M N R E C B P E S E I

Woordzoeker

I A C P A N D N R E G R K U R E

J V T G E N A T Z P D U S O S Z

E L I N K A E E F R L T E E T E

T E W X R S M A A G N T N F A L

L E P A D D E N S T O E L F F I

B R D R A A K R N I L L S V X G

N M T O V E R A C A D E M I E C

J U N S S P R E U K E N B O E K

Zoek de volgende woorden:

E I O E G R D P U N T M U T S S

Y S A N E C I O S I F H S R W B

T P V I G L A Z P O E S E S D C

D  L  U  G  A  W  G  K  V  E  K  E  R  M  Q  E 

heksen, magie, tovenaar, vleermuis, kat, toverstaf, toverdrank, toveracademie, spook, neus, bezem, griezelig, pruttelen, spreukenboek, draak, puntmuts, paddenstoel, spinnenweb

30 • Idesbl@d


Verstild In Steen – Stef Bos Het hart was koud Het woord wat stil De wind stak op De regen viel De lucht was grijs Het vuur verdween Ik zag jou naam Verstild in steen De hemel leek Zo ver van mij De koude grond Was zo dicht bij Ik was nog nooit Zo klein geweest Ik zag jouw naam Verstild in steen Opeens een stem Van binnenuit Een zachte schreeuw Een stil geluid

Ongrijpbaar

Mijn hart stond op De angst verdween Ik zag jouw naam staan Verstild in steen

We leven oprecht mee met Ik liet jou los

Wilfried Bostyn (begeleider De Wissel) bij het overlijden van zijn schoonmoeder.

Ik liet jou gaan Ik zag dat alles wat geweest is Blijft bestaan

Met de familie van Anita Dehullu (personeelslid op rust) bij het overlijden van Anita

Ik zag een weg Ik vond de rust

Liesbeth Salomez (maatschappelijk werkster Ten Bunderen) bij het overlijden van haar grootmoeder.

Ik zag de ruimte Zag de wolken In de lucht

Patrick Pouillie, werkbegeleider Werkspoor Groen & Co, bij het overlijden van zijn schoonmoeder.

Mijn hart stond op De angst verdween

Met de families van Trees Serbruyns (thuisverpleegster Ten Bunderen) bij het overlijden van Trees.

Zag jou in alles Om me heen

JG 41 • Nummer 1 • 31


Ik ben Kenzo. Op een dag maakte ik heerlijke taarten om te verkopen. Met het geld dat we daarmee verzamelden, gingen we naar Hertog Jan, een driesterrenrestaurant in Brugge. Dit heb ik samen met mijn meester, meester Steven, gedaan. We kregen er zéér lekker eten op een speciale manier bereid. Als souvenir kreeg ik ook de koksvest met de naam van Gert De Mangheleer erop.

Kalender

Wenst u meer info over onze dienstverlening of over ons onderwijsaanbod? Wenst u een

l iz de pare

en qu thal van Sint-Idesbald d n o v a n e r Streekbnieovember 2013 in de spor ri 2014 en 6 janua vrijdag 8 g r o m g a d tot maan ntie Kerstvagkaavond 20 december 2013 Oud-Personeel van vrijda soneel En r e P r o o V Gezinsd3agfebruari 2014 aart 2014 zondag 2 rgen 10 m o m g a d n a antie tot ma Krokusvgaavkond 28 februari 2014 van vrijda e nze websit o ie z t h ic lenderoverz a k e r e d r e Voor het v

32 • Idesbl@d

bezoekje te brengen aan onze voorziening? Neem gerust contact op met Katleen Soenens, directiesecretariaat.

O.C. Sint-Idesbald De zilten 52 8800 Roeselare T 051 26 43 00 F 051 26 43 10 oc.st.idesbald@fracarita.org www.ocsintidesbald.be OC Sint-Idesbald is een initiatief van de vzw Provincialaat der Broeders van Liefde, Stropstraat 119, 9000 Gent


Idesbl@d oktnovdec2013