Page 14

OPINIE

Kunststof verpakkingen, doorgaan of stoppen "Geef op, je wordt er gelukkig van", een citaat van Steven Levitt, de man achter de succesvolle boeken Freakonomics en SuperFreakonomics. Hij deed een experiment: hij liet mensen een fundamenteel besluit nemen op basis van kop (doorgaan) of munt (stoppen). Wat bleek. De mensen die een fundamentele andere keuze maakten (munt) werden gelukkiger. Dus niet doorgegaan, niet doorgemodderd, niet voortgegaan met ‘winners never quit, quitters never win’. Dat alles op basis van kop of munt. Waar gaat dit stukje heen, vraagt u zich wellicht af? Ik zal u helpen. Het gaat wel degelijk over een ‘issue’ dat ons, afvalinzamelend, -regisserend en -beherend Nederland aangaat. Hoe kan het anders. Het kunststofdossier. In 2009 zijn we gestart met de inzameling van het kunststofverpakkingsafval. Leek het eerst nog alleen om flessen en flacons te gaan, nu is het al een brede fractie inclusief blik en drankpakken. Van KFF, via KFF+ naar PMD. Van inzameling naar, ja, dat is nu de vraag. Van inzameling naar nu ook de ‘regie’ op sortering en vermarkting. Veelal uitgevoerd door de publieke afvalbedrijven. Gemeenten? Die worden onder andere door congressen, trainingen en het Learning Center Kunststof Verpakkingsafval op de hoogte gehouden van het dossier. 390 gemeenten, dat zijn er heel wat. Zou de helft weten wat er allemaal speelt? Terwijl zij wel de verantwoordelijkheid hebben, ze hebben er zelfs voor getekend. Wie weet van het rapport van de circa 10% niet-verpakkingen in het afgezette kunststof? Kent iemand de DKR-normen? Weet iemand dat de vergoeding voor drankpakken maar tijdelijk was? Zit er nog iemand te wachten op een discussie over het badeendje met en zonder shampoo? Heeft iemand interesse in een meetprotocol van de ingezamelde, gesorteerde en aan de recycler aangeboden kunststoffen? Willen we voor de zoveelste keer een onderlinge na- en bronscheidingsdiscussie voeren? Weet iemand nog waarom de betalingen zo laat plaatsvonden en waarom onder voorbehoud? We zitten voor een kop of munt moment. We zijn in 2015 een weg ingeslagen waarbij we ons, zoals dat zo mooi heet, achter de oren moeten krabben, en ons moeten afvragen of die sorteer- en vermarktweg wel de juiste is en was. Vraag een collega waarom we dit hebben gewild en niet zelden blijft de gesprekspartner stil en je misschien zelfs wel vertwijfeld aankijken. Een antwoord komt er niet. Ja, zeker is het goed dat we nu met zijn allen - of in ieder geval een veel groter deel dan eerst - meer weten van het dossier. Inhoudelijk staan we nu sterker. We hebben er ook voordelen uit gehaald. Denk aan de goede aanbestedingen. Maar zijn wij wel de vermeende regisseur van de keten? In principe niet omdat de verantwoordelijkheid voor het percentage hergebruik (landelijk) van het bedrijfsleven is. Gemeenten en hun bedrijven zijn de aannemers die dit mogelijk (moeten) maken. En zij doen dit met verve. Burgers zijn oprecht blij dat we nu iets met plastic doen. Voor velen toch de vereenzelviging van veel milieuproblemen. Denk maar aan de gevoeligheid rond de plastic soup. Het dossier is, mede ook door bestuurlijk en politieke keuzes, dermate complex geworden dat de vraag, kop of munt, beantwoord moet gaan worden. Dit is wel het moment om te kiezen. Vooral ook omdat we volgend jaar, en de eerste schreden zijn inmiddels al gezet, de evaluatie krijgen van de Raamovereenkomst Verpakkingen. En, neem dat gerust aan, er zal weinig onbesproken blijven. En daar zit het hem nu net in. Hetgeen besproken moet en zal worden is veel, complex en bol van belangen en doorspekt met opvattingen en meningen. Doorgaans goed gebaseerd op de vele studies die hebben plaatsgevonden of nog zullen plaatsvinden. Maar waar zijn gemeenten voor? Voor hun burgers. Wat willen zij? Van hun plastic af, niet kunststofverpakkingsafval. In de juiste voorzieningen en op tijd ingezameld. Het is wel fijn dat ze dan ook te horen krijgen dat het netjes en verantwoord wordt verwerkt. Niet meer en niet minder. Inzamelen kunnen we als de beste. Laat het lot dat niet voor ons beslissen. We moeten gaan kiezen. Marc Veenhuizen Dit is een opiniestuk op eigen titel en niet het standpunt van de NVRD. Reageren? Mail uw reactie naar hegeman@nvrd.nl

14

GRAM | september 2016

Gram sep 2016  
Gram sep 2016