Issuu on Google+

นิทานเรื่อง ผจญภัยเมืองเวทมนต์

นางสาวสุกัญญา พรมกูล (ผู้แต่ง) รหัส54501320073


หนูต้อยติ่งจะมาแนะนาตัวละครมีดังนี้จา้

หนูน้าตาล ผู้แสนดีอ่อนหวาน

เป๊ปเปอร์ เด็กหนุ่มผู้มีมนุษย์ สัมพันธ์ดี

หมีพิ้งชมพู เทวดาหมีน้อยผู้น่ารักและมีน้าใจ


ณ หมู่บ้านคนดี เป็นหมู่บ้านที่สงบสุข น่าอยู่ คนในหมู่บ้านนี้เป็นคนที่ นิสัยดี หมุ่บ้านนี้จึงได้มีชื่อว่าหมู่บ้านคนดี น้าตาลอาศัยอยู่ในหมู่บ้านคนดี เธอเป็นเด็กดีอ่อนหวาน ใครๆจึงรักเธอ เธอชอบดูการ์ตูนที่เกี่ยวกับโลก ของเวทมนต์


ขณะที่น้าตาลกาลังไปตลาด เธอได้เจอกับหมีพิ้งชมพู หมีพิ้งชม พูได้มาขอความช่วยเหลือเพราะได้หลงทาง น้าตาลได้ช่วยบอกทาง ให้ หมีพิ้งชมพูได้ชวนน้าตาลไปเที่ยวเมืองขอตน หมีพิ้งชมพูได้เล่า ถึ ง เมื อ งของตนว่ า เป็ น เมื อ งเวทมนต์ จึ ง ท าให้ น้ าตาลสนใจและ ตื่ น เ ต้ น จึ ง ต ก ล ง ไ ป เ มื อ ง ข อ ง ห มี พิ้ ง ช ม พู


เ มื่ อ ไ ป ถึ ง เ มื อ ง ข อ ง ห มี พิ้ ง ช ม พู หมี พิ้ ง ชมพู ก็ ไ ด้ พ าน้ าตาลนั่ ง บอลลู น เที่ ย วชมรอบๆเมื อ งเวทมนต์ น้ าตาล ตื่ น เต้ น สนุ ก สนานและชอบที่ นี่ ม ากๆ สิ่ ง แ ว ด ล้ อ ม ที่ นี่ ดี ม า ก มี ต้ น ไ ม้ ที่ หลากหลายมากมาย


ในตอนเย็นหมีพงิ้ มชมพูได้พาน้าตาลไปซื้อของในตลาด น้าตาลเป็นคน ที่เลือกเนื้อสัตว์ ผักและผลไม้ที่ดีมากๆ รู้และชานาญว่าอันไหนของสด ไม่ สด มาทาอาหารกินในมื้อเย็นในวันนี้


เมื่อถึงบ้านหมีพิ้งชมพูกับน้าตาลได้ช่วยกันทาอาหารอย่างตั้งใจและ สนุกสนาน ถึงทั้งสองจะรู้จักกันไม่นาน แต่ทั้งสองก็สนิทสนมกันมากๆ


หมีพิ้งชมพูได้พาน้าตาลไปแนะนาให้รู้จักกับเป๊ปเปอร์เพื่อนที่สนิทและ เข้าใจหมีพิ้งชมพูที่สุด ทั้งสามต่างเล่นด้วยกันอย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน


ในตอนค่าๆหมีพิ้งชมพูได้ใช้เวทมนต์พาน้าตาลกับเป๊ปเปอร์มานั่งอ่าน หนังสือบนท้องฟ้า เป๊ปเปอร์อ่านการ์ตูนให้น้าตาลฟัง ส่วนหมี พิ้งชมพูก็ นั่งอ่านหนังสือของตนอย่างตั้งใจ


วั น รุ่ ง ขึ้ น น้ าตาลตื่ น แต่ เ ช้ า น้ าตาลไปหา เป๊ปเปอร์ให้เป๊ปเปอร์สอนการใช้เวทมนต์ให้ เมื่อ สอนเสร็จ เป๊ปเปอร์ได้ใช้เวทมนต์พาน้าตาลขี่ไม้ กวาดขึ้ น ไปเที่ ย วบนท้ อ งฟ้ า จนถึ ง เย็ น ๆเลย น้ าตาลสนุ ก สนานมากแบบไม่ เ คยเป็ น มาก่ อ น เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่น้าตาลได้ขี่ไม้กวาดขึ้นไป บนท้องฟ้าเหมือนอย่างในการ์ตูนเลยที่เคยดูเลย


วันนี้น้าตาลตื่นแต่เช้ากว่าปกติมารด น้าต้นไม้กับหมีพิ้งชมพูด้วยสีหน้าที่เต็ม ไปด้ ว ยความสุ ข จึ ง ท าให้ มี พิ้ ง ชมพู มี ความสุขไปด้วย


เมื่ อน้ าตาลกั บ หมี พิ้ ง ชมพู ร ดน้ าต้ น ไม้ เ สร็ จ หมี พิ้ ง ชมพู ข อร้ อ งให้ น้าตาลวาดรูปให้ตน หมีพิ้งชมพูได้ชมน้าตาลว่าน้าตาลวาดรูปหมีพิ้งชมพู ได้เหมือนตัวจริงมาก


หลังจากวาดรูปเสร็จ น้าตาลกับหมี พิ้งชม พูไ ด้ เ ข้ า มานั่ ง อ่า นหนั ง สื อ และคุ ย กั นถึ ง วั น ฮา ลาวี น ที่ ใ กล้ จ ะมาถึ ง และปรึ ก ษาและช่ ว ยกั น ตัดสินใจกันว่าจะไปจัดที่บ้านของเป๊ปเปอร์ ทั้ง สองคุยกันอย่างสนุกสนานจนทั้งคู่เผลอหลับไป พร้อมกัน


เมื่อถึงวันฮาลาวีน หมีพิ้งชมพู น้าตาล และเป๊ปเปอร์ต่างก็แต่งตัวแบบ ไม่มีใครยอมใครเลย ตั้งสามต่างก็เอาขนม ลูกอม ของขวัญต่างๆที่ตน เตรียมมาจากบ้านมาแลกกัน และจัดปาร์ตี้เล็กๆด้วยกันก่อนกลับบ้าน


วันนี้อากาศดี ในตอนสายๆมีแดดแรงมาก หมีพิ้งชมพูกับน้าตาลจึง ช่วยกันซักผ้า และเอาผ้ามาตาก ทั้งสองช่วยกันตากผ้าและพูดคุยกันถึง เรื่องเมื่อคืนอย่างสนุกสนาน


ในตอนเย็นๆ หมีพิ้งชมพูกับน้าตาลมานั่งกิน ขนมข้างนอก ด้วยอากาศที่เย็นสบายๆ ทั้งสองได้ พูดคุยเกี่ยวกับวันปีใหม่ที่กาลังจะมาถึงในเร็วๆนี้ และตกลงกันว่าจะช่วยกันทาต้นคริสต์มาส และจะ ไปชวนเป๊ปเปอร์มาในงานนี้ด้วย


ในตอนกลางคืนหมีพิ้งชมพูกับน้าตาลได้ออกไปชวนเป๊ปเปอร์ให้มางาน ปีใหม่ในวันพรุ่งนี้ แต่ในระหว่างเดินกลับบ้านฝนก็ตกลงมาพอดี ทั้งสอง จึงเล่นน้าฝนกันอย่างสนุกสนาน


วันนี้เป็นวันปีใหม่ หมีพิ้งชมพูกับน้าตาล ช่วยกันวางแผนงานในวันนี้และออกแบบทาต้น คริสต์มาส ทั้งสองต่างก็ยอมรับความคิดการ ตัดสินใจของกันและกันและก็เริ่มช่วยกัน ตกแต่งต้นคริสต์มาสอย่างสนุกสนานและ สวยงาม บางทีน้าตาลเหนื่อยก็ผลัดกันนั่งพัก บ้าง


ในตอนบ่าย น้ าตาลให้ เป๊ ปเปอร์ มาช่ว ย ตกแต่งภายในงาน เป๊ปเปอร์จัดตามความคิด และแสดงความรู้สึกของตนเองว่าแต่งแบบนี้ ดี ไ หมให้ น้ าตาลได้ รู้ และว่ า อั น ไหนดี ก็ จ ะท า อันไหนไม่ดีก็เอาออกเป๊ปเปอร์แต่งด้วยความ ตั้งใจมากๆ


เมื่องานเริ่มขึ้น ทั้งสามก็เอาของขวัญที่แต่ละคนน ามา แล้วก็มาจั บ ฉลาก น้าตาลได้ของเป๊ปเปอร์ น้าตาลดีใจมากๆ สุดท้ายก่อนงานเลิกหมี พิ้งชมพูก็วิ่งเอาเค้กมาให้ทุกๆคนเป่าพร้อมกัน


ภายในงานมีการแสดงของหมีพิ้งชมพูกับเป๊ปเปอร์ที่แสดงร่วมกันคือ การแสดงการเล่นดนตรี ทั้งสองเล่นดนตรีได้เพราะและสนุกสนานมากๆ ก่อนที่งานจะเลิก น้าตาลได้บอกกับเป๊ปเปอร์ว่าตนจะต้องกับบ้านพรุ่งนี้ แล้ว จึงทาให้เป๊ปเปอร์เศร้า แต่น้าตาลก็บอกว่าเราจะมาเที่ยวที่นี่อีก จึงทา ให้เป๊ปเปอร์ยิ้มอย่างดีใจ


น้ าตาลติ่ น แต่ เ ช้ า รี บ แต่ ง ตั ว กลั ว จะไม่ ทั น รถ หมี พิ้ ง ชมพู ก็ ม าส่ ง น้าตาลที่ป้ายรถเมล์ ก่อนที่หมี พิ้งชมพูจะกลับก็พูดคุย ร่าลากัน น้าตาล บอกกับหมีพิ้งชมพูว่าจะมาเที่ยวที่นี่อีกเราสัญญา ทั้งสองต่างน้าตาคลอ และกอดกันหมีพิ้งชมพูบอกกับน้าตาลว่าเราจะไม่ลืมเธอเลย ก่อนโบกมือ ลา


ข้อคิดจากนิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ไม่ ว่ า เราจะอยู่ ค นละที่ คนละแห่ ง เราก็ สามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และรักกัน ได้


จบแล้วจ้า…บ๊ายบายยย^ ^


thebook