Issuu on Google+

Pro g r amma

p r i j s â‚Ź1, 5 0 Vrienden NNO gratis

The Be atles d i r i g e n t H a n s Le e n d e r s z a n g J i m d e G r o ot | M a r c e l d e G r o ot | C h r i s Z e g e r s M e d i a pa rt n e r :


T h e B e a t l e s | NNO

2

Th e B e atle s > dinsdag 6 september | 20.15 uur Groningen | De Oosterpoort > woensdag 7 september | 20.15 uur | SP O NS O RS : Groningen | De Oosterpoort > donderdag 8 september | 20.15 uur | SP O NS O RS : Leeuwarden | De Harmonie > vrijdag 9 september | 20.15 uur Hoogeveen | De Tamboer > zaterdag 10 september | 20.00 uur Drachten | De Lawei

Arrangementen Tom Trapp Dirigent Zang Licht

Hans Leenders Jim de Groot | Marcel de Groot | Chris Zegers Nico de Rooij

HE T NOORD NEDERLANDS OR K EST Het Noord Nederlands Orkest (NNO) is het grootste regionale symfonieorkest in Nederland. Stefan Asbury is met ingang van september 2011 chef-dirigent en neemt daarmee het stokje over van Michel Tabachnik, die vanaf 2005 dezelfde functie bekleedde. Het NNO, inclusief zijn voorlopers, viert in 2012 zijn 150-jarig bestaan. Het kan daarmee als het oudste nog bestaande symfonieorkest van Nederland gezien worden. Het NNO verzorgt zo’n 140 concerten per seizoen in de provincies Groningen, Friesland en Drenthe, maar ook op belangrijke podia in de rest van Nederland, waaronder het Concertgebouw in Amsterdam en de Doelen in Rotterdam. Het orkest treedt regelmatig op in het buitenland, zoals in 2007 in de Salle Pleyel en de Cité de la Musique in Parijs en in 2009 in Perugia, Italië, tijdens de 64e Sagra Musicale Umbra. Het NNO is geregeld te beluisteren tijdens radio-uitzendingen en heeft de afgelopen jaren diverse cd’s op gerenommeerde labels uitgebracht. De programmering van het orkest onderscheidt zich door durf en originaliteit. Elk seizoen biedt cross-overs met andere muziekstijlen zoals jazz en popmuziek, naast bijzonder samengestelde programma’s van muziek uit de barok tot de 21e eeuw. Verder organiseert het NNO samen met diverse partners elk jaar een festival rondom een prominente hedendaagse componist, zoals Wolfgang Rihm (2001), Terry Riley (2002), Hans Werner Henze (2003), Arvo Pärt (2004), Sir Harrison Birtwistle (2005), Heiner Goebbels & Sofia Gubaidulina (2006), Philip Glass (2007), Laurie Anderson (2008), Michael Nyman (2009) en Steve Vai (2010). Kijk voor de meest actuele informatie over onze concerten op www.nno.nu.


3

T h e B e a t l e s | NNO

H a n s Le e n d e r s Dirigent Hans Leenders (1971) studeerde slagwerk aan het Rotterdams Conservatorium en orkestdirectie bij onder anderen Arie van Beek. In 1995 kreeg hij een vaste aanstelling als slagwerker bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Sinds 1997 is hij als hoofdvakdocent klassiek slagwerk verbonden aan het Rotterdams Conservatorium. In juni 1997 kreeg hij de Anton Kersjesbeurs voor jonge dirigenten uitgereikt. Hij volgde masterclasses bij Ilja Moesin, Valery Gergiev en Jorma Panula. In augustus 1998 was Leenders finalist van het Kirill Kondrashin Concours. In 1999 benoemde het Rotterdams Philharmonisch Orkest hem tot assistentdirigent. In 2001 maakte Leenders grote indruk toen hij op zeer korte termijn Valery Gergiev verving tijdens een deel van het openingsconcert van het Gergiev Festival met het Rotterdams Philharmonisch Orkest en tijdens een ZaterdagMatinee in het Concertgebouw.

Hans Leenders dirigeerde onder meer de koperselectie van het Koninklijk Concertgebouworkest in New York en Washington, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Brabants Orkest, het Residentie Orkest, de NJO Summer Academy, het Orchestre National du Capitole de Toulouse, het Orchestre d’Auvergne, het Orchestre de Chambre de Lausanne en het Orquesta de la Comunidad de Madrid. Met het NNO maakte hij onder meer een cd met Loevendie’s De Nachtegaal, samen met Kees van Kooten. Tevens leidde Hans Leenders de uitvoering van het NNO van Alkema’s opera Bonifacius in 2004 en het concert met Classical Interpretations of Armin van Buuren in 2010.


T h e B e a t l e s | NNO

4

J i m d e G r o ot zang Jim de Groot, geboren op 26 augustus 1972 en zoon van de bekende zanger Boudewijn de Groot, is een veelzijdig artiest. Zijn naam is al snel bekend bij het grote publiek als vader Boudewijn in 1973 een hit scoort met het nummer ‘Jimmy’ (‘Als ie maar geen voetballer wordt, ze schoppen hem misschien half dood’). Een van de eerste bands van Jim de Groot is funkband The State. Maar ook speelt hij in de band Babyface Armstrong, waarmee hij al drie cd’s heeft uitgebracht. Op 5 mei 1996 speelt Jim de Groot samen met zijn vader en broer Marcel, begeleid door een orkest, enkele nummers van zijn vader. De Groot was onder meer te zien in de televisieseries ‘Spijkerhoek’, ‘Baantjer’, ‘Spangen’, ‘Keyzer en De Boer Advocaten’ en ‘Koppels’. Tevens was hij één seizoen teamcaptain bij ‘Het gevoel van…’. De Groot speelde de rol van John Lennon in de musical ‘Nilsson’. Verder speelde hij achtereenvolgens in de musicals ‘Hair’, ‘Fame’, ‘Rent’, ‘Rocky over the Rainbow’, ‘Carmen’, ‘Mensch... durf te leven’, ‘The Blues Brothers’, ‘Official Tribute’, ‘The Wiz’ en ‘Route 66’.

In 2007 produceerde hij met zijn stichting GrootWitteveen de voorstellingen ‘Musical Masterclass’ en ‘De Kleine Man’. Eind 2010 neemt Jim de Groot af en toe de rol van verteller op zich in de musical ‘Rocky over the Rainbow’, waarin hij eerder te zien is geweest in de rol van Riff.


5

T h e B e a t l e s | NNO

Marcel de Groot zang Marcel de Groot, gitaarspelend vanaf zijn tiende, begint zijn carrière als radio-promotor bij verschillende platenmaatschappijen. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, linea recta naar het maken van muziek. In 1991 speelt De Groot een groot aantal rollen in de Robert Long-musical ‘Tsjechov’ en hij zet hiermee zijn eerste stappen als artiest. In 1992 neemt hij zijn eerste plaat op onder leiding van Golden Earringbandlid George Kooymans. Hij formeert een band en toert door het land in het voorprogramma van Golden Earring. De tweede plaat ‘Manen Kweken’ wordt opgenomen en levert een hit op; ‘Mag Ik Naar Je Kijken’ behaalt de top 10 van de Nederlandse top 40. In 1997 verlegt Marcel de Groot zijn werkterrein naar het theater. Zijn eerste programma ‘Manen Kweken’ verschijnt, gevolgd door ‘Open Boek’ (1999) en ‘Solo’ (2000). In 2002 neemt De Groot zijn voorlopig laatste soloplaat op. Vanaf 2004 besluit De Groot zich meer toe te leggen op het gitaarspel en maakt hij samen met Maarten van Roozendaal en bassist Egon Kracht vier theaterprogramma’s.

De programma’s ‘Barmhart’ en ‘Het Wilde Westen’ leveren beiden de Poelifinariotheaterprijs op. Het seizoen 2010 - 2011 staat in het teken van de vader-zoon-tour ‘Waar Gebeurd’, waarin vader Boudewijn de Groot in vogelvlucht het verhaal van zijn leven vertelt, begeleid door zoon Marcel.


T h e B e a t l e s | NNO

6

Chris Zegers zang Chris Zegers, geboren op 7 februari 1971 in Zeist, begon in 1989 met zijn studie economie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Na zijn afstuderen vertrok hij in 1995 naar Singapore, waar hij een jaar woonde en werkte als junior management consultant. Zijn eerste rolletje kreeg Zegers in de Varaserie ‘Oppassen’. Daarna speelde hij tot 1998 in de serie ‘Onderweg Naar Morgen’. In datzelfde jaar was hij ook te zien in de films ‘Het Witte Wief’ en ‘All Stars’. Sinds 2004 speelt Chris in de rockband The Hudson Five. Vervolgens speelde Zegers in de Amerikaanse film ‘Shaka Zulu’, naast Grace Jones, Omar Shariff en James Fox. In 2003 had Chris Zegers een hoofdrol in de succesvolle Nederlandse film ‘Liever Verliefd’ en in 2004 en 2005 was hij te zien in de dramaseries ‘Hartslag’ en ‘Meiden van De Wit’. In 2005 speelde Zegers de rol van schippersknecht Tjeerd in de film ‘De Kameleon 2’. Hierna volgden de rol van arts Chirurgijn in de film ‘De Scheepsjongens van Bontekoe’ (2008) en een hoofdrol in ‘De Hel van 63’.

Drie jaar geleden zong Chris Zegers bij Symphonic Echoes of Pink Floyd. Op dit moment reist Chris de wereld rond als coureur in het State Racing Team en beleeft hij al reizend het Zwitserleven Gevoel…


7

T h e B e a t l e s | NNO

The Beatles Het is geleidelijk een mooie traditie aan het worden het seizoen te beginnen met een aantal cross-overconcerten. Na zeer goed ontvangen interpretaties van het werk van Pink Floyd en Queen storten we ons nu op The Beatles. De invloed van John Lennon, Paul McCartney, George Harrison en Ringo Starr is - meer dan veertig jaar na het uiteenvallen van de groep - nog altijd terug te horen in de moderne popmuziek. De vier Engelsen ontwikkelden zich in de jaren zestig van een simpel in leer gestoken rock-’nrollbandje tot grensverleggende songsmeden die flirtten met klassieke muziek. Geen andere band wist zoveel los te maken als ‘The Fab Four’. Het viertal geldt als de belichaming van de sociale en culturele revoluties die in de sixties plaatsvonden. Het is goed te verdedigen The Beatles de belangrijkste popgroep aller tijden te noemen. Het rijk georkestreerde ‘Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band’ uit 1967 wordt beschouwd als het absolute meesterwerk. De elpee wordt geprezen om het avontuurlijke karakter van concept, geluid, songschrijven en gebruikmaking van studiotechniek. Niet voor niets zette het gezaghebbende Amerikaanse muziektijdschrift Rolling Stone de plaat op nummer één in een lijst met vijfhonderd ‘greatest albums’. In opdracht van het NNO arrangeerde Tom Trapp 28 nummers. Geen gemakkelijke klus, omdat het repertoire van The Beatles een stuk minder symfonisch is dan dat van Pink Floyd en Queen. Het is Trapp gelukt de muziek geschikt te maken voor uitvoering door een volledig symfonieorkest. Bij de samenstelling van het avondvullende programma is onder meer rekening gehouden

met de toonsoort en het tempo. Onbekend werk van The Beatles bestaat niet, het twaalf elpees omvattende oeuvre kent eigenlijk louter hits. Toch is naast monumentale nummers die iedereen kent – ‘All You Need Is Love’, ‘Let It Be’, ‘Lady Madonna’ en ‘Hey Jude’ - ook gekozen voor minder voor de hand liggende songs. Het zijn composities van Lennon/McCartney, op het majestueuze ‘Something’ van George Harrison na. Zo horen we relatief eenvoudige en opgewekte liefdesliedjes uit de beginperiode, zoals ‘Love Me Do’, ‘She Loves You’ en ‘From Me To You’. Natuurlijk ontbreken ook de uptempo hits ‘Help!’ en ‘A Hard Day’s Night’ niet. Daar staan complexere en meer georkestreerde stukken tegenover. Melodieus, lieflijk en gracieus zijn ‘Here, There And Everywhere’ en ‘Fool On The Hill’. The Beatles experimenteerden vanaf de zesde elpee Rubber Soul uit 1965 steeds meer in de studio. Van ‘Revolver’ komt ‘Eleanor Rigby’ waarvoor indertijd een strijkkwartet werd ingezet. De plaat betekende de definitieve ommezwaai naar rijker gearrangeerde muziek. ‘Revolver’ verscheen een jaar voor de ‘Summer Of Love’ uit zou breken, het hoogtepunt van de hippietijd met vrije liefde, drugsgebruik en psychedelische muziek. Echt spannend wordt het met ‘A Day In The Life’ en ‘Lucy In The Sky With Diamonds’, afkomstig van het zo geprezen ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’. Ze stammen uit de tijd dat producer George Martin zich nadrukkelijker met de arrangementen bemoeide. Hij was de man die McCartney voorstelde een strijkkwartet te gebruiken in ‘Yesterday’. Na daar aanvankelijk sceptisch tegenover te staan, ging McCartney akkoord toen Martin zijn

>


T h e B e a t l e s | NNO

idee in de stijl van de klassieke componist J.S. Bach had voorgespeeld. De notenpartij voor de piccolotrompet in ‘Penny Lane’ werd door Martin uitgeschreven, precies zoals McCartney het had geneuried. Het zijn vaak de details die het hem doen. Net als tijdens de voorgaande crossoverconcerten verlenen drie zangers hun medewerking. Ditmaal zijn dat Chris Zegers (1971) en de broers Marcel (1964) en Jim de Groot (1972). De zonen van Boudewijn kregen de muziek van The Beatles thuis met de paplepel ingegeven. Ze zijn groot fan. Jim herinnert zich nog goed dat ‘Help!’ de eerste plaat was die hij hoorde toen zijn moeder die opzette. Hij speelde al eens de rol van John Lennon in de musical Nilsson. Voor Marcel - zelf een verdienstelijk gitarist - was één nummer heilig. Dat is het door wijlen George Harrison geschreven ‘While My Guitar Gently Weeps’. Daar wilde Marcel zijn handen niet aan branden. Zegers mocht dan als tiener meer van The Rolling Stones houden, hij ziet

8

het als een eer met The Beatles aan de slag te mogen gaan. De acteur, tv-presentator en zanger van een rockcoverband werkte eerder met het NNO samen tijdens de hommage aan Pink Floyd. Op zijn verzoek staat McCartneys ‘Helter Skelter’ op het programma. Het is het hardste rocknummer van The Beatles, afkomstig van de dubbelelpee ‘The White Album’ (1968). Marcel, Jim en Chris zullen solo zingen, maar ook twee- en driestemmig. Voor hen is het een uitdaging de door McCartney vaak hoog gezongen partijen te vertolken. Aardig is ook dat de zangers zowel in de huid van Lennon als McCartney kruipen. Tijdens de concerten wordt het door Hans Leenders gedirigeerde orkest niet of nauwelijks versterkt. Er wordt gebruikgemaakt van de akoestiek van de zalen. Philip Curtis is verantwoordelijk voor de regie. Nico de Rooij zorgt voor een spectaculair lichtprogramma.

steun het orkest wo r d v r i e n d va n h e t n n o m e e r i n f o v e r k r i j g b a a r b i j d e v r i e n d e n b a l i e e n o p w w w.nno.nu


1135 Programmaboekje The Beatles