Page 53

HOOGTELIJN 4-2008

|

49

HERFSTSFEER IN HET BERNER OBERLAND ‘Nèèchste Halt’… Spie-ez!’ klinkt het door de intercom van het lokale treintje op weg naar Interlaken. Het is zeven uur ’s ochtends, om mij heen zitten forensen de krant te lezen en te praten. Ze reizen hier dagelijks en kijken niet meer uit het raam, stelt beeldend kunstenaar Rogier d’Ailly vast.

© Swiss Image

Maar daar over de velden hangt een nevel, en net boven de horizon boort de zon door de wolken – en beschijnt de slagorde van het Berner Oberland, in de verte zichtbaar, dan weer aan de linker, dan weer aan de rechterkant van de trein. Mijn medereizigers kijken vreemd op als ik, na weer een bocht, voor de zoveelste keer van plaats verwissel. Het kan me niet schelen, want dit schouwspel wil ik niet missen. Ik herken de Eiger en Jungfrau - van foto’s die er helemaal niet op lijken - en daarnaast de volledig besneeuwde bergwand van het Lauterbrunnental: mijn reisdoel! In het glorieuze ochtendlicht lijkt alles wel in bladzilver gemodelleerd. Ik ben sprakeloos, en niet alleen omdat ik in mijn eentje ben. Het is de eerste dag van mijn vakantie, maar ik heb het idee dat dit niet anders dan het hoogtepunt kan zijn. Voor het eerst in mijn leven ben ik echt in Zwitserland, dat wil zeggen: niet op doorreis. Meestal ging ik naar bestemmingen in Italië, Oostenrijk of Frankrijk. Het is een raar land, het lijkt hier of je in een soort modelspoorwereldje rijdt: huisjes als koekoeksklokken, slingerende weggetjes, tunnels, Märklin-stationnetjes met treinen in allerlei kleuren. Als ik de mensen hoor praten lijkt de taal meer op een kruising tussen Zweeds en Italiaans, dan op Duits. Station Lauterbrunnen blijkt een heus internationaal knooppunt: Japanners (altijd in groepen) en Amerikanen verdringen elkaar om met speciale treintjes naar de highlights gebracht te worden. De Japanners kijken serieus, om niet te zeggen eerbiedig – als pelgrims op weg naar heilige plaatsen. Ik neem de bijna lege Postbus naar Stechelberg en laat de drukte achter me.

48-HL408-R5-Lauterbrunnen.indd 49

ROYAAL UITZICHT ’s Middags meld ik me bij Berghotel Tschingelhorn, op zo’n 1800 meter, in het hart van het Hinteres Lauterbrunnental. Vanaf Stechelberg zag ik tijdens de klim al wat me hier te wachten staat. Het is eind september, wandelaars kwam ik amper tegen, en er ligt vanaf 2000 meter een dik pak sneeuw, zodat de wand, die loopt vanaf de Jungfrau tot de Breithorn, doet denken aan foto’s van een ijzige Annapurna. Het weer is stralend, m’n eerste T-shirt is al doorweekt, en halverwege de tocht heb ik de lange broek verwisseld voor shorts. Bij het hotel bestel ik een fles mineraalwater - en schrik me rot van de prijs! Even praten met één van de zusjes-op-leeftijd die dit hotel beheren. Ik heb telefonisch gereserveerd, maar ze

Oberhornsee. Op de achtergrond links is nog de Jungfrau te zien; de wand rechts is het begin van de slagorde Gletscherhorn, Ebene Fluh, Mittaghorn etc 124 x 85 cm, olieverf op paneel

01-09-2008 15:16:21

Hoogtelijn september 2008  

Hoogtelijn is het enige allround klim- en bergsporttijdschrift van Nederland, van en voor leden! Hoogtelijn verschijnt 5 keer per jaar en bi...