Page 27

24

|

HOOGTELIJN 4-2008

|

THEMA QUEYR A S

|

T E K S T R A C H E L VA N D E R K A A I J

Klettersteigen op de fl anken van een kasteel. Zonder met pek overgoten te worden, kun je tegenwoordig op comfortabele wijze Chateau Queyras enteren.

MIDDAGJE

Nederland kent de koudste zomer sinds de laatste ijstijd, Engeland staat zelfs helemaal onder water en ook in de rest van Europa is het weer bar en boos. Alleen in de Queyras is het prachtig zonnig weer. En daar zitten wij. We zijn neergestreken op een camping bij Chateau Queyras, een oude vesting op een hoge rotstop bij een strategische doorgang naar de Italiaanse grens. Het dorpje geeft je het gevoel dat je in de middeleeuwen bent beland. Chateau Queyras wordt aan drie kanten omgeven door de Guil, een snelstromende rivier die zich door een nauwe rotskloof rond de vesting perst. Dit natuurspektakel valt van dichtbij te bewonderen vanaf de via ferrata die pal door die kloof loopt. ACHTER DE HORIZON We starten door direct vanaf de weg in de kloof af te dalen. Meteen vraag ik me af hoe we ons langs die vrijwel verticale wanden moeten bewegen, maar dat wijst zich vanzelf: gewoon de staalkabel volgen. We komen langs een paar pittige stukjes met weinig houvast voor je handen en gladgesleten rots voor je voeten: geen onbekend fenomeen op dit soort klauterroutes die dicht bij de bewoonde

24-HL408-R1-Klettersteigen.indd 24

wereld liggen. Toch lijkt die bewoonde wereld hier ver weg, omdat je niet 'uit' de kloof kunt kijken: de weg, het dorp, de parkeerplaats bevinden zich allemaal achter de horizon, en zijn ook niet hoorbaar omdat het gebulder van de rivier alles overstemt. De ijzeren treetjes in de rots worden afgewisseld door een hangbrug over het kolkende water. Ik klem me vast op een licht overhangend hoekje om Ernst zo goed mogelijk op de foto te kunnen zetten. Het hoekje hangt niet alleen over, het steekt ook uit de rotswand naar voren, zodat onder mijn voeten niet veel meer is dan diepte en de blauwe rivier met witte schuimkoppen. PANIEK Voor ons klimt een familie met veel kinderen die kennelijk weinig ervaring hebben met rots. Ze bewegen zich tergend langzaam langs het staaldraad. Passeren is hier geen optie, dus nemen we de tijd voor fotomomentjes. Gelukkig neemt de familie de ‘nooduitgang’ halverwege de route, zodat wij daarna lekker door kunnen klauteren. We steken nog twee keer de rivier over, zodat we extra goed zicht hebben op de majestueuze kloof die ons omringt en klimmen nu op

01-09-2008 12:24:18

Hoogtelijn september 2008  

Hoogtelijn is het enige allround klim- en bergsporttijdschrift van Nederland, van en voor leden! Hoogtelijn verschijnt 5 keer per jaar en bi...

Advertisement