Page 1


ทรงครองหทัยราษฎร์ เจ็ดสิบดิถีวาร ปวงไทยสิทั่วแดน แซ่ซ้อง ธ สมปอง

อภิราชย์พิชิตการ สิริราชย์ ธ ทรงครอง ปิติแสนไป่ทั้งผอง อภิราขย์กษัตรา


กระบวนการยุติธรรมเป็นคำที่สำคัญและมีความหมายมาก แต่คนส่วนใหญ่ยังมีความรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่ห่างไกลจาก การดำเนินชีวิตตามปกติของผู้คนโดยทั่วไป จึงไม่ใคร่ให้ความสำคัญและไม่ใคร่ให้ความสนใจ ที่จริงคำว่ากระบวนการ ยุตธิ รรมเป็นคำที่มีความหมายลึกซึ้งและเกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันของคนไทยทุกคน กระบวนการยุติธรรมหมายถึง การอำนวยความยุติธรรมให้เกิดขึ้นในสังคมที่พวกเราทุกคนอยู่ร่วมกันในทุกภาค ส่วน ปัญหาของสังคมเกือบทุกด้านมีที่มาจากปัญหาความไม่สามารถในการอำนวยความยุติธรรมให้เกิดขึ้นอย่าง ทั่วถึงและเท่าเทียมกัน การแก้ไขปัญหาเหล่านี้ จึงเป็นภาระของผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่าย จะต้องร่วมกันแสวงหาแนวทาง ความคิด ในการแก้ไข ปัญหาอย่างรอบด้าน และเป็นองค์รวม เพื่อให้ทุกส่วนตระหนักและเข้าใจ ตราบใดที่กระบวนการยุติธรรมไม่สามารถดำรงความยุติธรรมไว้ได้ ตราบนั้นผลกระทบจะยังเกิดขึ้นกับประชาชน จะไม่มีวันลดน้อยลงได้ จึงเห็นได้ว่า กระบวนการยุติธรรมไม่ใช่เรื่องไกลตัว แต่เป็นเรื่องที่ทุกคนพึงทราบ และมีความเข้าใจว่ากระบวนการ ยุติธรรมเป็นกระบวนการที่จะนำไปสู่การสร้างความเป็นธรรมในสังคมได้อย่างแท้จริง ศูนย์ศึกษาวิจัยและพัฒนากระบวนการยุติธรรมไทย แม้จะเป็นองค์กรอิสระที่จัดตั้งขึ้นได้ไม่นานนัก แต่มีความ มุง่ มัน่ และตัง้ ใจจริงทีจ่ ะเข้ามามีสว่ นในการเสริมสร้างกลไกกระบวนการยุตธิ รรมในลักษณะคูข่ นานไปกับสังคม นับ ว่าเป็นจุดริเริม่ ทีจ่ ะเกิดประโยชน์อย่างยิง่ หากในอนาคตองค์กรทีม่ ผี ทู้ รงคุณวุฒหิ ลายสาขาอาชีพได้สมัครใจร่วมกัน ดำเนินงานนี้ ก็จะสามารถพัฒนาด้านศักยภาพในการดำเนินกิจกรรมต่างๆ ให้เจริญก้าวหน้า และตอบสนองต่อการ ร่วมมือร่วมใจ ช่วยกันแก้ปญ ั หาความไม่เป็นธรรมในสังคมได้อย่างเป็นรูปธรรม ที่สำคัญมากๆ คือ ศูนย์ฯ นี้จะต้องมุ่งมั่นและแน่วแน่ในวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้อย่างมั่นคง เพื่อก่อให้เกิดศรัทธา เชื่อถือ เป็นที่สนใจและยอมรับของคนไทยทั้งมวล กระบวนการยุติธรรมมีหลายส่วนของรัฐรวมกันเข้าเป็นกระบวน แต่ละส่วนตั้งแต่ต้นจนสุดท้าย จะต้องดำรงความ เป็นธรรมและความยุติธรรมโดยพร้อมเพรียงกัน ไม่เช่นนั้นทั้งกระบวนก็จะไม่ยุติธรรม มีนักกฎหมายจำนวนไม่น้อยพูดว่า ในบางเรื่องกระบวนการยุติธรรมไม่สามารถจะดำรงความยุติธรรมไว้ได้ เพราะ กฎหมายไม่เป็นธรรม ผมจำได้ว่า ผมเคยได้ยินพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้มีพระราชกระแสรับสั่งว่า กฎหมาย บางฉบับของเราไม่เป็นธรรม ศูนย์ฯ นี้น่าจะให้ความสนใจในเรื่องนี้ด้วย ณ โอกาสนี้ผมใคร่ขออำนวยพรให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องของศูนย์ศึกษาฯ ประสบผลสำเร็จในด้านการจัดงานเปิดตัวใน ครั้งนี้ และมีความเจริญก้าวหน้าในการดำเนินงานยิ่งๆ ขึ้นไปในอนาคต * ถอดเทปคำกล่าวอำนวยพรโดย ดร. อมร วาณิชวิวัฒน์ กรรมการผู้อำนวยการ ศูนย์ศึกษาวิจัยและพัฒนากระบวนการยุติธรรมไทย


ฯพณฯ ธานินทร์ กรัยวิเชียร ฯพณฯ พลากร สุวรรณรัฐ ท่านผู้หญิง บุตรี วีระไวทยะ ดร. สุเมธ ตันติเวชกุล

องคมนตรี องคมนตรี รองราชเลขาธิการ เลขาธิการมูลนิธิชัยพัฒนา

คุณเกียรติชัย พงษ์พาณิชย์ อดีตที่ปรึกษาหนังสือพิมพ์ข่าวสด “ในเครือมติชน“ รศ.ดร.งามพิศ สัตย์สงวน อดีตหัวหน้าภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คุณจริยา อัศวรักษ์ อดีตผู้อำนวยการสำนักเทคโนโลยีและข้อมูลสารสนเทศ สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ ดร. ปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์ กรรมการผู้อำนวยการใหญ่ (ดีดี) บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) รศ.ดร.ประพจน์ อัศววิรุฬหการ อดีตคณบดีคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ศ.ดร.ปาริชาติ สถาปิตานนท์ อาจารย์ประจำคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คุณประเสริฐ บุญสัมพันธ์ สมาชิกสภานิตบิ ญั ญัตแิ ห่งชาติ และอดีตประธานเจ้าหน้าทีบ่ ริหารและกรรมการผูจ้ ดั การใหญ่ บริษทั ปตท. จำกัด (มหาชน) คุณปรีชา วัชราภัย อดีตเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) และสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ คุณพงศ์โพยม วาศภูติ อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย และอดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ พล.อ.พิศณุ อุไรเลิศ อดีตเจ้ากรมเสมียนตรา กองทัพบก คุณมาริสา รัฐปัตย์ ผู้พิพากษาศาลรองหัวหน้าศาลแขวงพระนครเหนือ คุณรัศมี วิศทเวทย์ อดีตเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.) พล.ต.อ.ดร.วัชรพล ประสารราชกิจ ประธานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ปปช) คุณวัชรี ไพศาลเจริญ ผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐศาสตร์การเงินและระบบบัญชี พล.ท.นายแพทย์ สหชาติ พิพิธกุล อดีตผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการแพทย์พระมงกุฎเกล้า ร้อยเอกอภิเษก มณเฑียรวิเชียรฉาย อาจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า (จปร) Professor Anthony Heath อดีตคณบดีคณะสังคมวิทยา มหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ด Mr. Kevin Dempsey อดีตอาจารย์ประจำสถาบันภาษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

* เรียงรายชื่อตามลำดับอักษรและภาษาไทยอังกฤษ โดยผู้ทรงคุณวุฒิจะมีบทบาทสำคัญในการให้คำปรึกษาแนะนำในเรื่องที่ทางกรรมการ ของศูนย์ศึกษาฯ เรียนหารือเพื่อเป็นวิทยาทาน รวมทั้งให้ความช่วยเหลือทางวิชาการในลักษณะ peer review ช่วยประเมินคุณค่าเกี่ยวกับ บทความ ข้อเขียนของ ผู้ให้ความสนใจที่ประสงค์จะนำข้อเขียนลงตีพิมพ์ในวารสาร “ยุติธรรมคู่ขนาน“ ในกรณีที่ข้อเขียนนั้นๆ สอดคล้องกับ ความรู้ความ ชำนาญโดยตรงของผู้ทรงคุณวุฒิแต่ละท่าน หากไม่ตรงหรือไม่เกี่ยวข้องทางศูนย์ศึกษาฯ จึงจะติดต่อประสานงานกับ ผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกที่เกี่ยวข้องเป็นลำดับถัดไป


ดร. อมร วาณิชวิวัฒน์

ปริญญาเอกสังคมวิทยา มหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ด, D.Phil. (Oxon) ร.บ. (จุฬาฯ), ร.ม. (ธรรมศาสตร์),M.S. (Criminology & Criminal Justice) FSU, Cert. in Building a Business, SAïD Business School (Oxford)

ผศ.นายแพทย์ ตุลย์ สิทธิสมวงศ์ แพทยศาสตร์บัญฑิต จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย

ดร. จิรวรรณ เดชานิพนธ์

ร.บ. (บริหารรัฐกิจ) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ Diplome d Etudes approfondies University d Aix-Marseille III, France, Docteur de Troisime Cycle University de Droit, d Economie et des Sciences d Aix-Marseille, France.

รศ.ดร. พิษณุ เสงี่ยมพงษ์

B.A. (International Studies), The American University MPA (Public Policy and Management), The Ohio State University Ph.D. (Public Policy Analysis and Administration), Saint Louis University

ศ.ดร. ธวัชชัย ตันฑุลานิ

Ph.D. (Chemistry), Texas A&M University B.Eng. (Mining Engineering), Chiang Mai University

อาจารย์ ดร. นพพล วิทย์วรพงษ์

P.P.E. (University of Oxford) M. Phil. (Economic Development) University of Bath Ph.D. in Economics (University of North Carolina, Chapel Hill)

ผศ.ดร. ปารีณา ศรีวนิชย์ (ศุภจริยาวัตร) น.บ. (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง จุฬา) LL.m. (Pennsylvania) LL.M. (Harvard) S.J.D. (Wisconsin)

คุณเขตขัณฑ์ ดำรงไทย “ถึงแก่กรรม” พณ.บ. (จุฬาฯ), M.S. (CIS) ABAC, M.B.A. (Griffith University, Brisbane)


กิจกรรมต่าง ๆ

ของ ศูนย์ศึกษาวิจัยและพัฒนากระบวนการยุติธรรมไทย

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ เดินทาง ถวายสักการะศาลหลักเมือง จังหวัดกระบี่

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ กราบถวายบังคมขอพรพระบรมรูป พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า ณ หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ได้เข้าร่วมกิจกรรมปั่นจักรยาน Bike for Dad อันเป็นโครงการในพระราชดำริของ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร ในสัดส่วนของสมาชิก กรรมการร่างรัฐธรรมนูญเพื่อถวายเป็น พระราชกุศลและเป็นการแสดงความจงรักภักดี


ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ได้รับเกรียติ ให้เป็นประธานจัดงานคืนสู่เหย้า ของโรงเรียนมักกะสันพิทยาและ สมาคมโรงเรียนราษฎร์ เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2558

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ กำลังรับ ช่อดอกไม้แสดงความยินดีจาก เพื่อนร่วมรุ่นในโอกาสได้รับการ แต่งตั้งเป็น กรธ และโฆษก กรธ

ท่านอาจารย์ กาญจนา สอนง่าย กรุณามอบ ภาพและคำอวยพรให้แก่ ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ทั้งในฐานะอดีตอาจารย์ประจำชั้นผู้หนึ่ง และอดีตผู้สอนวิชาคณิตศาสตร์

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ได้มอบทุนการศึกษา จำนวนหนึ่ง ให้กับผู้อำนวยการโรงเรียน เพื่อใช้ประโยชน์ในการจัดการศึกษาให้กับ นักเรียนต่อไป


ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ในฐานะโฆษก กรธ ทำหน้าที่แถลงข่าวต่อสือมวลชนที่ติดตามทำข่าว

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ เดินทาง ไปให้ความรู้แก่กำลังพลของกองทัพ ภาคที่ 3

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ได้รับเชิญ ไปบรรยายให้ความรู้เกี่ยวกับเนื้อหาของ ร่างรัฐธรรมนูญ และรับมอบของที่ระลึก โดย พลเอกปรีชา จันทร์โอชา ปลัดกระทรวงกลาโหมในขณะนั้น


ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ได้เดินทาง ให้ความรู้กับประชาชนและเยาวชน เกี่ยวกับการสร้างสภาวะ ความเป็นพลเมืองในทุกภูมิภาค ทั่วประเทศไทย

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ทำหน้าที่ผู้ดำเนินรายการในเวทีอภิปรายเกี่ยวกับพระราชนิพนธ์เกี่ยวกับพระ ราชวินิจฉัยในการบริหารราชการแผ่นดินของล้นเกล้า รัชกาลที่ 5 สมเด็จพระปิยมหาราช

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ได้ถ่ายภาพ กับแถวรถถังเกียรติยศที่ให้การ ต้อนรับผู้เข้าร่วมสัมมนาทุกคน


ถ่ายภาพร่วมกับคณะกรรมการ ร่างรัฐธรรมนูญและเจ้าหน้าที่ ในโอกาสเดินทางจัดทำร่างรัฐธรรม ร่างแรกนอกสถานที่

ถ่ายภาพร่วมกับอดีตอธิบดี กรมประชาสัมพันธ์ นายอภินันทน์ จันทรังษี ในโอกาส พบปะกันในวันเยี่ยมคารวะ ประธานองคมนตรีและรัฐบุรุษ ณ บ้านสี่เสาเทเวศร์

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ กำลังสนทนา กับหัวหน้าฝ่ายการเมืองของ สถานเอกอัครราชฑูตอเมริกัน ที่เดินทางขอเข้าพบ


ร่วมรายการ เถียงให้รู้เรื่อง ในประเด็นเนื้อหา ร่างรัฐธรรมนูญฉบับประชามติ ทางสถานี โทรทัศน์ไทยพีบีเอส (ทีวีไทย)

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ เข้าร่วมรายการเมืองไทยใส สะอาด ทาง สทท 11 หนึ่งในจำนวนหลายรายการ ที่ได้รับเชิญในขณะที่ทำหน้าที่โฆษก กรธ

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ให้สัมภาษณ์ในรายการเจาะลึกทั่ว ไทยของสปริงส์นิวส์

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ในฐานะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ รับมอบหนังสือจากสมาชิกพรรคการเมืองพรรคหนึ่ง

ดร.อมร วาณิชวิวัฒน์ ได้ร่วมเดินทาง งานวันสถาปนา หน่วยบัญชาการรักษา ดินแดน (นรด) และได้ถ่ายรูปกับภริยา ของผู้บัญชาการฯ ที่หน้าร้านอรรถรส ภายใน นรด


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558 ภาพปกและพระฉายาลักษณ์ทั้งหมดในเล่ม : ภาพพระราชทาน บรรณาธิการ : ดร. อมร วาณิชวิวัฒน์ กรรมการผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาวิจัยและพัฒนากระบวนการยุติธรรมไทย ISSN : 1905 - 2944 พิมพ์ครั้งแรก : กรกฎาคม 2558 จำนวน 2,000 ฉบับ จัดพิมพ์โดย : บริษัท เอกมัยเพรส จำกัด (เอกมัยการพิมพ์และสติกเกอร์) 1863 ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพฯ 10310 โทร. (02) 3146716 โทรสาร (02) 7180376 อนุสนธิ : ข้อเขียนและสิ่งพิมพ์ทั้งหมดในวารสารยุติธรรมคู่ขนาน เป็นการแสดงทัศนคติและ

วิสัยทัศน์ส่วนบุคคล มิได้เป็นการสะท้อนจุดยืนหรือเจตนารมณ์ใดๆ ของศูนย์ศึกษา

วิจัยและพัฒนากระบวนการยุติธรรมไทย ลิขสิทธิ์ : ข้ อ เขี ย นและสิ่ ง พิ ม พ์ ทั้ ง หมดในวารสารยุ ติ ธ รรมคู่ ข นานได้ รั บ ความคุ้ ม ครองจาก

กฎหมายลิ ข สิ ท ธิ์ และเคยดำเนิ น การจั ด พิ ม พ์ ภ ายใต้ พ ระราชบั ญ ญั ติ ก ารพิ ม พ์

พุทธศักราช 2484(ซึ่งได้ยกเลิกไปแล้ว) จึงไม่บังคับจดแจ้งการพิมพ์ตามพระราชบัญญัติ

จดแจ้งการพิมพ์ พุทธศักราช 2550 การนำไปเผยแพร่เพื่อเป็นวิทยาทาน ทางศูนย์

ศึกษาวิจัยฯ มีความยินดีและพร้อมให้การสนับสนุน แต่หากเป็นการดำเนินการใดๆ

ในเชิงพาณิชย์ ผู้ดำเนินการจะต้องแจ้งให้บรรณาธิการของศูนย์ศึกษาวิจัยฯ รับทราบ

เป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อพิจารณาให้อนุญาตภายใต้เงื่อนไขข้อตกลงและสัญญา

ที่เป็นธรรมก่อนจึงจะดำเนินการได้ตามกฎหมาย All Rights Reserved. This publication is protected under Copyright Law.


วารสาร “ยุตธิ รรมคูข่ นาน (Thai Justice Watch)” เป็นวารสารราย 6 เดือน มีวตั ถุประสงค์สำคัญใน การเผยแพร่ขอ้ มูลข่าวสารทางวิชาการทีเ่ กีย่ วข้องกับความเป็นธรรมทางสังคม (Social Justice) ในเชิง สหวิทยาการ ด้วยความเป็นกลางตรงไปตรงมาและผ่านการคัดกรองการตีพมิ พ์โดยคณะผูท้ รงคุณวุฒทิ มี่ ี ความรูค้ วามชำนาญเฉพาะด้าน การพิจารณาตีพิมพ์บทความข้อเขียนต่างๆ ในวารสารยุติธรรมคู่ขนานเปิดกว้างให้ผู้สนใจโดยทั่วไป สามารถส่งบทความข้อเขียนของท่านได้โดยตรงผ่านเว็ปไซต์ของศูนย์ศึกษาวิจัย www.thaijustice.org, www.thaijustice.net หรือ email: a.wanichwiwatana@gmail.com ได้ตลอดเวลา ในรูปแบบการ เขียนเชิงวิชาการและระบบการอ้างอิง (references) ทีเ่ ป็นมาตรฐานสากลทัว่ ไป ทั้งนี้หากท่านผู้ใดประสงค์จะบริจาคหรือให้การสนับสนุนการดำเนินงานของศูนย์ศึกษาวิจัยฯ สามารถ โอนเงินผ่านบัญชีธนาคารในนาม “คณะบุคคลศูนย์ศึกษาวิจัยและพัฒนากระบวนการยุติธรรมไทย” ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาสภากาชาดไทย บัญชีออมทรัพย์เลขที่ 045-2-98700-2 ซึ่งในนามของศูนย์ ศึกษาวิจัยฯ ขอให้สัตยาบันที่จะดำเนินกิจกรรมทุกประการบนพื้นฐานแห่งประโยชน์ของสังคมส่วนรวมเพื่อ ความเป็นธรรมของสังคมเป็นที่ตั้ง ดร. อมร วาณิชวิวฒ ั น์ กรรมการผูอ้ ำนวยการ ศูนย์ศกึ ษาวิจยั และพัฒนากระบวนการยุตธิ รรมไทย บรรณาธิการ


ในนามของกองบรรณาธิการ และคณะผู้จัดทำวารสาร “ยุติธรรมคู่ขนาน” มีความสำนึกในพระมหา กรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เป็น ล้นพ้น ที่ได้ทรงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ ศูนย์ศึกษาวิจัยและพัฒนากระบวนการยุติธรรมไทย ในการอัญเชิญพระบรมฉายาลักษณ์และภาพพระราชกรณียกิจส่วนพระองค์ ซึ่งเป็นภาพประวัติศาสตร์อัน ทรงคุณค่าจัดพิมพ์บนปกและภายในวารสาร “ยุติธรรมคู่ขนาน” ฉบับ ๒/๒๕๕๘ เป็นฉบับต่อเนื่องมาจาก ฉบับที่แล้วซึ่งเป็นฉบับพิเศษครบรอบ ๙ ปีในการก่อตั้งศูนย์ศึกษาวิจัยและพัฒนากระบวนการยุติธรรมไทย ถือเป็นมงคลอย่างสูงต่อคณะผู้จัดทำและปวงชนชาวไทยที่จะมีโอกาสได้พบเห็น เนื้อหาสำคัญของการพิมพ์ฉบับนี้ทางกรรมการผู้อำนวยการของศูนย์ศึกษาวิจัยฯ ได้นำผลงานเขียนหลาย ชิ้นงานที่เคยได้รับการตีพิมพ์ในวารสารยุติธรรมคู่ขนานมาจัดพิมพ์เพื่อเป็นเกียรติยศ โดยอาศัยการ

ลงคะแนนเสียงของคณะผู้เขี่ยวขาญของกองบรรณาธิการตัดสินร่วมกัน อย่างไรก็ดีในกรณีบทความของ

คุณเขตขัณฑ์ ดำรงไทย เป็นข้อเสนอของกรรมการผู้อำนวยการฯ เอง ที่เล็งเห็นถึงความทุ่มเทเสียสละและ ในฐานะที่คุณเขตขัณฑ์ฯ ร่วมเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งศูนย์ศึกษาวิจัยฯ มาตั้งแต่เริ่มต้น เมื่อคุณเขตขัณฑ์ฯ

ได้จากไป จึงน่าจะเป็นการให้เกียรติและร่วมกันแสดงความรำลึกถึงบุคคลที่มีคุณประโยชน์อย่างยิ่งผู้หนึ่ง ขององค์กร ด้วยการนำบทความในอดีตที่คุณเขตขัณฑ์ฯ ได้พยายามใช้องค์ความรู้ต่างๆที่เสาะแสวงหาได้ มาเขียนขึ้นเป็นบทความอนุสรณ์เพื่อพิมพ์เผยแพร่ต่อสาธารณะใหม่อีกครั้ง นอกจากนี้ยังได้รับบทความเพิ่มเติมที่ผู้ทรงคุณวุฒิของศูนย์ศึกษาวิจัยฯ เห็นตรงกันว่ามีประโยชน์และน่า สนใจในเชิงวิชาการที่สมควรจะเผยแพร่ได้ของ คุณไพบูลย์ อมรภิญโญเกียรติ ในเรื่อง “โพสต์เฟชบุ๊ก

อย่างไรไม่ให้ผิดกฎหมาย” นำมาตีพิมพ์ให้ความรู้แก่ผู้สนใจในเรื่องกระบวนการยุติธรรมที่เกี่ยวกับโลก เสมือนจริงซึ่งกำลังเป็นปัญหาที่ทุกฝ่ายต้องเรียนรู้และหาทางแก้ปัญหาร่วมกัน ทำให้ในฉบับนี้เนื้อหาจึงยังคงเข้มช้นไม่แตกต่างไปจากทุกฉบับที่ผ่านมาทั้งนี้ข้อเขียนความคิดเห็นและ เนื้อหาใดๆ ในวารสาร “ยุติธรรมคู่ขนาน” จะถือหลักการสำคัญเสมอมาว่า ทางองค์กร สถาบัน ในสังกัด ของผู้เขียนย่อมไม่มีส่วนรับรู้ หรือถือเป็นการสะท้อนการแสดงออกซึ่งทัศนคติ ความเห็นขององค์กร สถาบันเหล่านั้นแต่อย่างใด


ในปี 2558 นี้ถือเป็นปีมหามงคลอย่างยิ่งของกรรมการผู้อำนวยการฯ อีกปีหนึ่งในชีวิต เพราะได้รับการแต่งตั้ง จากคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช) ให้ดำรงตำแหน่งกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ) และยังได้รับการ แต่งตั้งจากที่ประชุมกรรมการร่างรัฐธรรมนูญให้ดำรงตำแหน่งโฆษกกรรมการร่างรัฐธรรมนูญด้วย อย่างไรก็ดี ทางคณะผู้จัดทำและกองบรรณาธิการต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่งสำหรับความล่าช้าอันเนื่องมาจากปัญหาใน ด้านธุรการและกระบวนการประสานงานต่างๆ ซึ่งทางคณะผู้จัดทำไม่อาจปฎิเสธความรับผิดชอบใดๆ ได้

จึงต้องขออภัยทั้งท่านผู้อ่านและ บริษัท ปตท จำกัด (มหาชน) เป็นอย่างยิ่งที่เป็นผู้ให้การสนับสนุนการจัด พิมพ์วารสารขององค์กรที่เป็นผู้สนับสนุนแต่เพียงรายเดียว (Sole Sponsor) อย่างต่อเนื่อง ด้วยเป็นความ ประสงค์ของคณะผู้ดำเนินการและฝ่ายบริหารของศูนย์ศึกษาวิจัยฯ ที่ต้องการแสดงให้เห็นว่าองค์กรของเรา

ไม่มุ่งแสวงหาผลประโยชน์หรือการหารายได้ใดๆ เพื่อให้ได้รับความไว้วางใจจากมหาชนรวมทั้งผู้ให้การ สนับสนุนทุกฝ่ายดังได้ให้การสนับสนุนมาโดยตลอด นับเป็นความกรุณาอย่างยิ่งที่ทาง บริษัท ปตท จำกัด (มหาชน) ได้เข้าใจดีถึงวัตถุประสงค์ขององค์กรและได้ ให้การสนับสนุนกับทางศูนย์ศึกษาวิจัยและพัฒนากระบวนการยุติธรรมไทยด้วยดีเสมอมา ทางคณะกรรมการ บริหารของศูนย์ศึกษาวิจัยฯ ต้องขอขอบพระคุณอีกครั้งในความเข้าใจต่อปัญหาต่างๆ ที่คณะผู้จัดทำได้เรียน ผ่านยังผู้ประสานงานของทางบริษัท ปตท จำกัด (มหาชน) เป็นระยะๆ แม้ว่าจะเป็นเรื่องสุดวิสัยแต่ทางคณะ ผู้จัดทำมิได้นิ่งนอนใจ ได้พยายามรวบรวมบทความและดำเนินการจัดพิมพ์ในทันทีที่การดำเนินการประสาน งานในส่วนที่เกี่ยวข้องสามารถดำเนินการได้เสร็จสมบูรณ์ ทั้งนี้ ทางกองบรรณาธิการต้องขอขอบพระคุณ บริษัท ปตท จำกัด (มหาชน) เป็นอย่างสูงในความกรุณาอย่างยิ่งต่อศูนย์ศึกษาวิจัยและพัฒนากระบวนการ ยุติธรรมไทย ในการให้การสนับสนุนการจัดพิมพ์วารสาร “ยุติธรรมคู่ขนาน” อย่างต่อเนื่อง นับตั้งแต่

คุณประเสริฐ บุญสัมพันธ์ อดีตประธานกรรมการบริหารและกรรมการผู้จัดการ คุณไพรินทร์ ชูโชติถาวร

อดีตประธานกรรมการบริหารและกรรมการผู้จัดการ มากระทั่ง คุณเทวินทร์ วงศวานิช ประธานเจ้าหน้าที่ บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ท่านปัจจุบัน รวมทั้ง คุณสรัญ รังคสิริ ประธานเจ้าหน้าที่ปฎิบัติการกลุ่ม ธุรกิจปิโตรเลียมขั้นปลาย ในความกรุณาทั้งโดยตรงต่อบรรณาธิการและผู้เกี่ยวข้องอย่างดียิ่ง


หน้า

ขัตติยราชผู้ทรงเป็นแบบอย่าง สำหรับพสกนิกรชาวไทย

1

โดย อมร วาณิชวิวัฒน์, D.Phil. (Oxon)

คุณธรรมและจริยธรรมของผู้บริหาร

5

โดย ศาสตราจารย์ ธานินทร์ กรัยวิเชียร องคมนตรี

การยกเลิกโทษประหาร: กรณีศึกษาสาธารณรัฐประชาชนจีน ในมุมมองนานาชาติ โดย ศาสตราจารย์ โรเจอร์ ฮู้ด (Roger Hood)

แปลภาษาไทย โดย ดร อมร วาณิชวิวัฒน์

ความรู้เรื่องการสื่อสาร และมาตรการการรักษาความปลอดภัย ในการสื่อสาร โดย เขตขันฑ์ ดำรงไทย โพสท์เฟซบุ๊กอย่างไร ไม่ให้ผิดกฎหมาย

65

โดย ไพบูลย์ อมรภิญโญเกียรติ

99 115


ขัตติยราชผู้ทรงเป็นแบบอย่าง สำหรับพสกนิกรชาวไทย อมร วาณิชวิวัฒน์, D.Phil. (Oxon)


ขัตติยราชผู้ทรงเป็นแบบอย่างสำหรับพสกนิกรชาวไทย อมร วาณิชวิวัฒน์, D.Phil. (Oxon)

เนื่องในวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฏราชกุมารที่ผ่านมา และในโอกาสสำคัญที่พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา ทรงได้รับรางวัลจากองค์การ สหประชาชาติ ด้านสิทธิมนุษยชนในฐานะ “เจ้าหญิงนักกฎหมาย” ที่ทรงให้ความสำคัญกับความ รุนแรงในสตรีและเด็ก คณะผู้จัดทำวารสารยุติธรรมคู่ขนาน จึงใคร่ขอประทานโอกาสนี้ร่วม

เทิดพระเกียรติเพื่อเผยแผ่พระปรีชาสามารถให้เป็นที่ปรากฏสืบไป สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร พระราชโอรสในพระบาท สมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงเป็น สยามมกุฎราชกุมารพระองค์แรก ในสมัยการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์

ทรงเป็นประมุขของราชอาณาจักรไทย พระราชสมภพ เมื่อวันจันทร์ ที่ ๒๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๙๕ ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ทรงสำเร็จการศึกษาขั้นต้นจากโรงเรียนจิตรลดา ก่อนที่จะเสด็จฯ ไปทรงศึกษาต่อที่โรงเรียน คิงส์มีด แคว้นซัสเซกส์ และโรงเรียนมิลฟิลด์ แคว้นซอมเมอร์เซท ประเทศอังกฤษ จากนั้นทรงไปศึกษาต่อ ที่โรงเรียนคิงส์สกูล ซิดนีย์ และสำเร็จการศึกษา จากวิทยาลัยการทหารดันทรูน (Royal Military College, Duntroon) แคนเบอร์รา ประเทศออสเตรเลีย หลังจากเสด็จกลับประเทศไทย ทรงรับราชการทหาร และศึกษาต่อที่โรงเรียนเสนาธิการทหารบก รุ่นที่ ๔๖ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๐ และทรงผนวช เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๑ จากนั้นทรงศึกษาที่คณะ นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช รุ่นที่ ๒ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๕ และหลักสูตรวิทยาลัย ป้องกันราชอาณาจักร จากประเทศอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๓๑

ที่มาของข้อมูลทั้งหมด: ประมวลจาก นิตยสาร สกุลไทย : ๑๖ มกราคม ๒๕๓๓ และ หนังสือมหาวชิราลงกรณ ทรงประสานใจชาว

ไทยทุกเชื้อชาติ หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร. ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ สถาปนาสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฏราชกุมาร, เล่ม ๘๙, ตอน ๒๐๐ ก ฉบับพิเศษ, ๒๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๕, หน้า ๑

1

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


พระเกียรติคุณของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร นอกจากทรงเป็นนักการทหาร ผู้ทรงมีอัจฉริยภาพทั้งทางด้านพระราชภารกิจในฐานะครูการบินและนักบินเครื่องบินขับไล่สมรรถนะ สูง เช่น เอฟ ๕ อี/เอฟ แล้ว พระองค์ยังทรงปฎิบัติพระราชกรณียกิจทั้งเป็นการส่วนพระองค์และ ปฎิบัติพระราชกรณียกิจแทนพระองค์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในด้านต่างๆ มากมายทั้งการ ศาสนา การศึกษา การเศรษฐกิจ กิจกรรมเพื่อสาธารณประโยชน์ต่อสังคมรวมทั้งด้านความมั่นคง ของประเทศอย่างมิได้ทรงเห็นแก่ความเหนื่อยยากพระวรกาย ตัวอย่างพระราชกรณียกิจที่โดดเด่นอย่างยิ่ง คือ พระราชดำริของพระองค์ในการจัดการศึกษาในทุก ระดับชั้น อาทิ ทรงเน้นการจัดการศึกษาระดับมัธยมศึกษาให้แก่เยาวชนที่อยู่ห่างไกลโดยเชื่อว่าการ ศึกษาในขั้นนี้มีความสำคัญและเป็นจุดเริ่มต้นที่จะมีส่วนส่งเสริมให้เยาวชนเป็นผู้คิด ทำ และสามารถ แก้ปัญหาร่วมกันทำงานเป็นกลุ่มเพื่อการดำรงชีวิตอยู่ในสังคมที่มีการแข่งขันทั้งด้านความรู้ความ สามารถและทางเศรษฐกิจอย่างสูงยิ่งในสังคมยุคปัจจุบันได้ จึงทรงมีพระมหากรุณาธิคุณพระราช ทานทรัพย์ส่วนพระองค์เป็นทุนก่อสร้างโรงเรียนในพระราชูปถัมภ์ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร อาทิ โรงเรียนจุฑาธวัชร และเมื่อไม่นานมานี้ คือ โรงเรียนธีปังกรวิทยาพัฒน์

(วัดน้อยใน) ซึ่งเปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ - ๖๒ นอกจากนี้ในโอกาสวันคล้ายวันประสูติ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าทีปังกรรัศมีโชติ วันที่ ๒๙ เมษายน ๒๕๔๙ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร และ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯ ทรงมีสายพระเนตรอันยาวไกล และพระเมตตาต่อข้าราชบริพาร ในพระองค์ฯ และสมาชิกในครอบครัว โดยทรงพระราชทานศูนย์พฒ ั นาเด็กทีปงั กรรัศมีโชติ และ ห้องสมุดทีปงั กรรัศมีโชติ พร้อมทั้งสวนสุขภาพทีปังกรรัศมีโชติ แด่พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้า

ทีปังกรรัศมีโชติ เพื่อทรงพระราชทานให้เป็นสวัสดิการ สำหรับข้าราชบริพารในพระองค์ฯ และ สมาชิกในครอบครัวทีป่ ฏิบตั หิ น้าทีถ่ วายงานมาเป็นเวลานานเพือ่ เป็นการช่วยแบ่งเบาภาระต่างๆ ๓รวมทัง้ มีโรงเรียนสำหรับนักเรียนในระดับชั้นประถม คือ โรงเรียนธีปังกรวิทยาพัฒน์ (วัดโบสถ์) เปิดสอน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๑ - ๖ อีกด้วย ๔ ในส่วนของพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา นอกจากพระองค์จะทรงได้รับรางวัลอัน

๒ ที่มา: สารานุกรมออนไลน์ Wikipedia ๓ ที่มา: เว้ปไซต์ศูนย์พัฒนาเด็กธีปังกรรัศมีโชติ (http://www.dipangkornrasmijotidaycare.go.th/th/about.php) ๔ ที่มา: เว้ปไซต์ โรงเรียนธีปังกรรัศมีโชติ (วัดโบสถ์) http://www.tp-school.ac.th/student.html

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

2


ทรงเกียรติยศอย่างยิ่งจากองค์การสหประชาชาติแล้ว พระองค์ยังทรงดำรงตำแหน่งทูตสันถวไมตรี

(Goodwill Ambassador) ต่อต้านความรุนแรงต่อผู้หญิงอีกด้วย ดังคำให้สัมภาษณ์ของ ดร.จีน

เดอคูน่า ผู้อำนวยการสำนักงานภูมิภาคเอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ กองทุนการพัฒนา

เพื่อสตรีแห่งสหประชาชาติ ที่กล่าวว่า จากผลการดำเนินงาน โครงการกำลังใจ ในพระดำริ พระเจ้า หลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา พระองค์ทรงประทานความช่วยเหลือแก่กลุ่มผู้ต้องขังสตรีและ เด็กติดผู้ต้องขัง และทรงประทานความช่วยเหลือให้ผู้ต้องขังได้มีโอกาสกลับตัวเป็นพลเมืองดี

ซึ่งหน่วยงาน UNIFEM (United Nations Development Fund for Woman) ผู้ดำเนินโครงการ

“Say NO To Violence Against Women” รู้สึกสำนึกในพระกรุณาธิคุณ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา ในพระกรณียกิจที่ทรงช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสกลุ่มหนึ่งในสังคมไทย โดย หน่วยงาน UNIFEM ขอพระราชทานกราบทูลเชิญพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา

ทรงเป็นองค์ “ทูตสันถวไมตรี” (Goodwill Ambassador) ในการต่อต้านความรุนแรงต่อผู้หญิง๕ โดย “โครงการกำลังใจ” ในพระราชดำริของพระองค์ฯ เพื่อช่วยเหลือผู้ต้องขังหญิงและเด็กติดผู้ต้องขัง ไม่เพียงแต่อำนวยประโยชน์แก่ประเทศไทยเท่านั้น แต่ส่งผลในทางปฏิบัติแก่เรือนจำหญิงทั่วโลกได้ รับการพัฒนายกระดับให้เป็นไปในทิศทางที่เหมาะสม สอดคล้องกับสภาพการณ์ในปัจจุบัน พระ ปรีชาสามารถของพระองค์ยังมีอีกนานับประการ ทำให้สังคมไทยมีความหวัง และพลังที่เข้มแข็งใน การต่อต้านขจัดความรุนแรงที่เกิดขึ้นกับ ผู้หญิงและเด็กอีกด้วย๖ ทั้งหมดที่ได้กล่าวมานี้เป็นที่ประจักษ์ชัดอย่างยิ่งถึงคุณูปการและพระปรีชาสามารถของขัตติยราชแห่ง ราชวงศ์จักรีทั้งสองพระองค์ที่ทรงอุทิศตนและบำเพ็ญพระราชกรณียกิจและพระกรณียกิจอันทรงคุณ ประโยชน์อย่างเหนือคณานับไม่เพียงเฉพาะพสกนิกรชาวไทยแต่ได้เผื่อแผ่ไปถึงชาวโลกอื่นๆ อย่างไม่ เลือกชั้นวรรณะเผ่าพันธุ์อีกด้วย ในนามของคณะกรรมการบริหาร “ศูนย์ศึกษาวิจัยและพัฒนากระบวนการยุติธรรมไทย” จึงขอถวาย ราชสดุดีแด่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร และพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้า พัชรกิติยาภา ในโอกาสอันเป็นมงคลยิ่งนี้ ๕ http://www.novaw.or.th/?p=5 ๖ ที่มา: คำกล่าวเทิดพระเกียรติของ นายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ในโอกาสกล่าวเปิดงานเทิดพระเกียรติ ระหว่างวันที่ ๗-๑๐ พ.ค.

๒๕๕๒ ที่ห้างเซ็นทรัลเวิลด์ ชั้น ๑ (ที่มาของข่าว: http://www.kamlangjai.or.th/en/cms/detail.php?id=48)

3

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

4


คุณธรรมและจริยธรรมของผู้บริหาร โดย ศาสตราจารย์ ธานินทร์ กรัยวิเชียร องคมนตรี

5

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

6


¦¦¥µ¥Äœ®¨´„­¼˜¦ „µ¦žj°Š„´œ¦µ°µ–µ‹´„¦ (ªž°.) ¦»œn š¸É ÕØ „µ¦žj°Š„´œ¦µ°µ–µ‹´„¦£µ‡¦´“¦nª¤Á°„œ (ž¦°.) ¦»nœš¸É ÒØ Â¨³ „µ¦žj°Š„´œ¦µ°µ–µ‹´„¦£µ‡¦´“ Á°„œ ¨³„µ¦Á¤º°Š (ªž¤.) ¦»nœš¸É Ó คุณธรรมและจริ ธรรมของผู ª´œš¸É Ô „»¤ย£µ¡´ œ›r ÓÖÕÙ ้บริหาร* – ª·š¥µ¨´¥žj°Š„´œ¦µ°µ–µ‹´„¦ ­™µ´œª·โดย µ„µ¦žj °Š„´œž¦³Áš« ศาสตราจารย์ ธานินทร์ กรัยวิเชียร

องคมนตรี

---------------------šnµœŸ¼o¤¸Á„¸¥¦˜·š¸ÉÁ‡µ¦¡: Ÿ¤¤¸‡ªµ¤¥·œ—¸Áž}œ°¥nµŠ¥·ÉŠš¸Éŗo¦´Á·Ä®o¤µ¦¦¥µ¥Â„nœ´„«¹„¬µÄœ®¨´„­¼˜¦„µ¦žj°Š„´œ ¦µ°µ–µ‹´„¦ ¦»nœš¸É ÕØ ®¨´„­¼˜¦„µ¦žj°Š„´œ¦µ°µ–µ‹´„¦£µ‡¦´“¦nª¤Á°„œ ¦»nœš¸É ÒØ Â¨³ ®¨´„­¼˜¦„µ¦žj°Š„´œ¦µ°µ–µ‹´„¦£µ‡¦´“ Á°„œ ¨³„µ¦Á¤º°Š ¦»nœš¸É Ó …°Šª·š¥µ¨´¥žj°Š„´œ ¦µ°µ–µ‹´„¦ ­™µ´œª·µ„µ¦žj°Š„´œž¦³Áš« Á¦ºÉ°Šš¸ÉŸ¤‹³¦¦¥µ¥Äœª´œœ¸Ê ‡º° “‡»–›¦¦¤Â¨³ ‹¦·¥›¦¦¤…°ŠŸ¼o¦·®µ¦”.

‡ªµ¤®¤µ¥…°Š‡Îµªnµ “‡»–›¦¦¤” ¡‹œµœ»„¦¤Œ´¦µ´–”·˜¥­™µœ ¡.«. ÓÖÕÓ Ä®o‡ªµ¤®¤µ¥…°Š‡Îµªnµ “‡»–›¦¦¤” ªnµ “­£µ¡‡»–Šµ¤‡ªµ¤—¸” Á¦µ°µ‹„¨nµªÅ—oªnµ „µ¦š¸É‹³ª·œ·‹Œ´¥ªnµ»‡‡¨Ä—¤¸‡»–›¦¦¤—¸Á—nœ¤µ„œo°¥ Á¡¸¥ŠÄ—œ´Êœ ¥n°¤˜o°Š¡·‹µ¦–µÃ—¥¦ª¤ªnµ»‡‡¨œ´Êœ¤¸°»žœ·­´¥Â¨³ž¦³¡§˜·ž’·´˜·˜œ°¥nµŠÅ¦? —ε¦Š ˜œ°¥¼nĜ„¦°…°Š„‘®¤µ¥Â¨³«¸¨›¦¦¤Á¡¸¥ŠÄ—? Áž}œŸ¼o¤¸‡ªµ¤¦´Ÿ·—°˜n°®œoµš¸É„µ¦ŠµœÂ¨³ ˜n°­´Š‡¤°¥nµŠÅ¦? ¨³Áž}œŸ¼oš¸É¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤Á¡¸¥ŠÄ—? Ó

‡ªµ¤®¤µ¥…°Š‡Îµªnµ “‹¦·¥›¦¦¤” ¡‹œµœ»„¦¤Œ´Á—¸¥ª„´œœ¸ÊÄ®o‡ªµ¤®¤µ¥…°Š‡Îµªnµ “‹¦·¥›¦¦¤” ªnµÁž}œ “›¦¦¤š¸ÉÁž}œ…o° ž¦³¡§˜·ž’·´˜·” “«¸¨›¦¦¤” ¨³ “„‘«¸¨›¦¦¤” Ĝª´œœ¸Ê Á¦µ‹¹Š‹³¡·‹µ¦–µ„´œ™¹Š “‹¦·¥›¦¦¤…°Š œ´„¦·®µ¦” ªnµ œ´„¦·®µ¦š¸É—¸‡ª¦‹³ž’·´˜·®œoµš¸ÉĜª·µ¸¡°¥nµŠÅ¦‹¹Š‹³¤¸ž¦³­·š›·£µ¡­¼Š­»— ž¦³„µ¦®œ¹ÉŠ ¨³œ´„¦·®µ¦š¸É—¸œ´Êœ‹´„˜o°Š‡¦°Š˜œÄœ­´Š‡¤°¥nµŠÄ—°¸„ž¦³„µ¦®œ¹ÉŠ.

ª·„§˜„µ¦–r…°Š­´Š‡¤Åš¥ Ĝž{‹‹»´œ š»„šnµœ‡Š‹³Å—oÁ®ÈœÂ¨oªªnµ­´Š‡¤…°ŠÁ¦µž¦³­ž{®µ˜nµŠ Ç ¤µ„¤µ¥ „µ¦Œo° ¦µ¬‘¦r´ Š®¨ªŠœ´ÊœÁž}œ š¸É‹o Šž¦³‹´ „¬rš» „¦³—´7 ¤¸„ µ¦ŽºÊ°­· š›· …µ¥Á­¸¥ ŠÄœ„µ¦Á¨º ° „˜´ÊŠš´Ê ŠÄœ ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558 ¦³—´µ˜·Â¨³Äœ¦³—´šo°Š™·Éœ ¤¸„µ¦ž¦³¤¼¨ŽºÊ°…µ¥˜ÎµÂ®œnŠ®œoµš¸É¦µ„µ¦ ¤¸„µ¦­¤¥°¤‡‡·—„´œ


¡‹œµœ»„¦¤Œ´Á—¸¥ª„´œœ¸ÊÄ®o‡ªµ¤®¤µ¥…°Š‡Îµªnµ “‹¦·¥›¦¦¤” ªnµÁž}œ “›¦¦¤š¸ÉÁž}œ…o° ž¦³¡§˜·ž’·´˜·” “«¸¨›¦¦¤” ¨³ “„‘«¸¨›¦¦¤” Ĝª´œœ¸Ê Á¦µ‹¹Š‹³¡·‹µ¦–µ„´œ™¹Š “‹¦·¥›¦¦¤…°Š œ´„¦·®µ¦” ªnµ œ´„¦·®µ¦š¸É—¸‡ª¦‹³ž’·´˜·®œoµš¸ÉĜª·µ¸¡°¥nµŠÅ¦‹¹Š‹³¤¸ž¦³­·š›·£µ¡­¼Š­»— ž¦³„µ¦®œ¹ÉŠ ¨³œ´„¦·®µ¦š¸É—¸œ´Êœ‹´„˜o°Š‡¦°Š˜œÄœ­´Š‡¤°¥nµŠÄ—°¸„ž¦³„µ¦®œ¹ÉŠ.

ª·„§˜„µ¦–r…°Š­´Š‡¤Åš¥ Ĝž{‹‹»´œ š»„šnµœ‡Š‹³Å—oÁ®ÈœÂ¨oªªnµ­´Š‡¤…°ŠÁ¦µž¦³­ž{®µ˜nµŠ Ç ¤µ„¤µ¥ „µ¦Œo° ¦µ¬‘¦r´ Š®¨ªŠœ´ÊœÁž}œ š¸É‹o Šž¦³‹´ „¬rš» „¦³—´ ¤¸„ µ¦ŽºÊ°­· š›· …µ¥Á­¸¥ ŠÄœ„µ¦Á¨º ° „˜´ÊŠš´Ê ŠÄœ ¦³—´µ˜·Â¨³Äœ¦³—´šo°Š™·Éœ ¤¸„µ¦ž¦³¤¼¨ŽºÊ°…µ¥˜ÎµÂ®œnŠ®œoµš¸É¦µ„µ¦ ¤¸„µ¦­¤¥°¤‡‡·—„´œ Ĝ„µ¦ž¦³„ª—¦µ‡µ„n°­¦oµŠÂ¨³„µ¦‹´—ŽºÊ°¡´­—»…°Š®œnª¥Šµœ˜nµŠ Ç …°Š¦´“ ¤¸„µ¦ª·ÉŠÁ˜oœš¸É‹³Ä®o ŗo¤µŽ¹ÉŠ˜ÎµÂ®œnŠ®œoµš¸Éš¸É­¼Š…¹Êœ„ªnµŸ¼o¦nª¤Šµœ ¤¸„µ¦¥´„¥°„ÁŠ·œ¦µ„µ¦¨´ ¨³¤¸„µ¦®¨Á¨¸É¥Š„µ¦ Á­¸¥£µ¬¸°µ„¦š¸É‡ª¦‹³˜o°ŠÎµ¦³˜µ¤„‘®¤µ¥ Áž}œ˜oœ. œ°„‹µ„„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÂ¨oª ª·„§˜·„µ¦–r°¸„Á¦ºÉ°Š®œ¹ÉŠŽ¹ÉŠœnµÁž}œ®nªŠ°¥nµŠ¥·ÉŠ„ȇº° „µ¦‹ŠÄ‹ iµ gœ˜´ªš„‘®¤µ¥Â¨³‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤Äœ®¤¼n…oµ¦µ„µ¦Â¨³Ÿ¼o¦·®µ¦¦³—´­¼Šš¸É ¨»Â„n°Îµœµ‹ Ťnªnµ‹³Áž}œ „µ¦°»o¤‰nµ „µ¦‰nµ˜´—˜°œ „µ¦šÎµ¨µ¥¡¥µœ®¨´„“µœ­Îµ‡´Äœ‡—¸ „µ¦ ª·­µ¤´‰µ˜„¦¦¤Ã—¥Å¤n¤¸Á®˜»°´œ‹³°oµŠÅ—o˜µ¤„‘®¤µ¥ „µ¦šµ¦»–„¦¦¤Ÿ¼o˜o°Š®µ „µ¦¥´—Á¥¸¥— …o°®µÄ®oŸ¼o¦·­»š›·Í ®¦º°„µ¦­¦oµŠ¡¥µœ®¨´„“µœÁšÈ‹ Áž}œ˜oœ „µ¦‹ŠÄ‹ iµ gœ˜´ªš„‘®¤µ¥Äœ®¤¼n …oµ¦µ„µ¦Â¨³Ÿ¼o¦·®µ¦¦³—´­¼Šœ¸ÊÁž}œª·„§˜„µ¦–rš¸É¦oµ¥Â¦Š„ªnµ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÁ­¸¥°¸„. ª·„§˜„µ¦–rÁ®¨nµœ¸Ê„¨µ¥Áž}œÁ¦ºÉ°Šž¦„˜·›¦¦¤—µÄœ­´Š‡¤Åš¥Ž¹ÉŠš»„šnµœ„Ȩoªœš¦µ—¸ ‡ªµ¤Á®¨ªÁ¨³Á¢³¢°œ—´Š„¨nµªÅ—oÁ„·—…¹Êœ„ÈÁ¡¦µ³ªnµ­´Š‡¤Åš¥Äœž{‹‹»´œ¤¸‡nµœ·¥¤š¸É‹³¥°¤¦´š»„ °¥nµŠÅ¤nªnµ´Éª®¦º°—¸ Áž}œ­´Š‡¤š¸É˜µ¤Ä‹š»„‡œ 榰¥µ„‹³šÎµ°³Å¦„Țεŗo˜µ¤Ä‹ —´Šš¸É£µ¬µ°´Š„§¬ Á¦¸¥„ªnµ “A PERMISSIVE SOCIETY” ª·„§˜„µ¦–r—´Š„¨nµªÅ—o„n°‡ªµ¤Á—º°—¦o°œ¥»nŠ¥µ„Åžš»„ ®¥n°¤®oµÄœoµœÁ¤º°ŠÁ¦µ šÎµÄ®o­´Š‡¤Åš¥¤¸ž{®µÁ¦ºÊ°¦´ŠÂ¨³Å¤n­µ¤µ¦™¡´•œµÅ—o°¥nµŠ¥´ÉŠ¥ºœ ˜µ¤š¸Éž¦µ¦™œµ. Á¦µ‹³Â„oŅª·„§˜„µ¦–rÁ®¨nµœ¸Êŗo°¥nµŠÅ¦? šµŠ®œ¹ÉŠš¸ÉŸ¤‡·—ªnµ‹³¤¸­nªœÂ„oŅª·„§˜„µ¦–r ŗo„ȇº° „µ¦Äo¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Á…oµ¤µnª¥Á­¦·¤­¦oµŠ‹·˜­Îµœ¹„¨³‡ªµ¤ ¦´  Ÿ· — °Ä®o  „n š» „ ‡œš» „  i µ ¥Äœo µ œÁ¤º ° Š Ťn ªn µ ‹³Áž} œ œ´ „ „µ¦Á¤º ° Š …o µ ¦µ„µ¦ ®¦º ° ¤o  ˜n ž¦³µœš´Éª Ç Åž.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

8


Ô

šÁ¦¸¥œ‹µ„˜nµŠž¦³Áš« ĜÁºÊ°Š˜oœ Ÿ¤°¥µ„Ä®oÁ¦µ¡·‹µ¦–µž{®µ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœž¦³Áš«°ºÉœ Ç ªnµ Á…µ¤¸ ž{®µÁ„¸É¥ª„´„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠoµŠ®¦º°Å¤n? ™oµ¤¸ Á…µ¤¸ª·›¸Â„oŅž{®µ°¥nµŠÅ¦? ž¦³Áš«š¸ÉŸ¤ ć¦n‹³…°¥„¤µÁž}œ„¦–¸˜´ª°¥nµŠ¤¸ Ô Â®nŠ—oª¥„´œ ‡º° ž¦³Áš«˜nµŠ Ç Äœšª¸žÂ°¢¦·„µ ž¦³Áš« °´Š„§¬ ¨³ž¦³Áš«‹¸œ ˜µ¤¨Îµ—´. ž¦³Áš«˜nµŠ Ç Äœšª¸žÂ°¢¦·„µ œ´„­´Š‡¤«µ­˜¦rŗošÎµ„µ¦ª·‹´¥Á¡ºÉ°®µ…o°¤¼¨Á¦ºÉ°Š„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœ®¤¼nœ´„„µ¦Á¤º°Š Ž¹ÉŠ¤¸šµš­Îµ‡´Äœ„µ¦¦·®µ¦¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œ…°Šž¦³Áš«˜nµŠ Ç Äœšª¸žÂ°¢¦·„µ ×¥˜´ÊŠ‡Îµ™µ¤ ˜n°œ´„„µ¦Á¤º°ŠÁ®¨nµœ´Êœªnµ ¡ª„Á…µ˜o°Š„µ¦°³Å¦‹µ„„µ¦Áž}œœ´„„µ¦Á¤º°ŠÂ¨³Áž}œŸ¼o¦·®µ¦¦µ„µ¦ Ÿnœ—·œ? Ž¹ÉŠŸ¼oª·‹´¥­¦»ž‡Îµ˜°Å—o—´Šœ¸Ê: Ò. ˜o°Š„µ¦°Îµœµ‹ (POWER) Ó. ˜o°Š„µ¦‡ªµ¤¤´ÉŠ‡´ÉŠ (WEALTH) Ô. ˜o°Š„µ¦­™µœ£µ¡š¸Éš»„‡œ¥°¤¦´ (STATUS) œ´„ª·‹´¥­„´—‡Îµ˜°…°Šœ´„„µ¦Á¤º°ŠÁ®¨nµœ´ÊœÅ—oªnµ ¡ª„Á…µ˜o°Š„µ¦­·ÉŠ—´Š„¨nµªš´ÊŠ Ô ­·ÉŠ ¡¦o°¤„´œ ŤnčnÁ¡¸¥Š­·ÉŠÄ—­·ÉŠ®œ¹ÉŠÁšnµœ´Êœ ¤¸‡Îµ™µ¤˜n°Åžªnµ ¡ª„Á…µ˜o°Š„µ¦°³Å¦š¸ÉÁž}œ¦¼ž›¦¦¤ oµŠ? ‡Îµ˜°š¸Éŗo¦´„ȇº° ¡ª„Á…µ˜o°Š„µ¦˜ÎµÂ®œnŠ®œoµš¸É­Îµ‡´Äœ„µ¦¦·®µ¦¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œ Ánœ ˜ÎµÂ®œnŠ¦´“¤œ˜¦¸ ®¦º°˜ÎµÂ®œnŠš¸É¤¸Ÿ¨ž¦³Ã¥œrÁž}œÁŠ·œš°Š‹Îµœªœ¤µ„ ˜o°Š„µ¦‡ªµ¤¤´ÉŠ‡´ÉŠ Ánœ ®»oœ¨¤…°Š¦·¬´š„µ¦‡oµÄ®n ¦™¥œ˜r‡´œÄ®n®¦¼®¦µ¦»nœ¨nµ­»— ‡§®µ­œrš¸Éð°nµ¤¸¦·Áª–„ªoµŠ…ªµŠ ®¦º°…°Š…ª´¦µ‡µÂ¡Š Á¦µ­µ¤µ¦™­¦»ž‹µ„Ÿ¨„µ¦ª·‹´¥Å—oªnµ œ´„„µ¦Á¤º°Š…°Šž¦³Áš«š¸É„ε¨´Š¡´•œµ Ĝšª¸žÂ°¢¦·„µœ´Êœ ˜o°Š„µ¦Áž}œŸ¼o¦·®µ¦ž¦³Áš«¤·ÄnÁ¡ºÉ°Á®ÈœÂ„n‡ªµ¤Á‹¦·…°Šž¦³Áš«µ˜·Áž}œ ®¨´„ ˜n„ÈÁ¡ºÉ°Ä®oŗo­·ÉŠš¸É¡ª„Á…µ˜o°Š„µ¦ Ž¹ÉŠ­¦»žÅ—o—oª¥‡Îµªnµ “„·Á¨­” „¨nµª‡º° ¡ª„Á…µ˜o°Š„µ¦Å—o Ĝ­·ÉŠš¸É˜œÅ¤n¤¸šµŠÅ—o¤µ—oª¥‡ªµ¤°›¦¦¤˜µ¤„‘®¤µ¥Â¨³«¸¨›¦¦¤°´œ—¸Ò ÁœºÉ°Š‹µ„ž¦³Áš«˜nµŠ Ç Äœšª¸žÂ°¢¦·„µÁ®¨nµœ¸Ê¨oªœÁ‡¥Áž}œ°µ–µœ·‡¤…°Šž¦³Áš«°´Š„§¬ ¤µ„n°œ „µ¦Â„oŅž{®µ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœž¦³Áš«—´Š„¨nµª‹¹ŠÄo„‘®¤µ¥°´Š„§¬Äœ„µ¦ Ò

Ronald Wraith and Edgar Simpkins, Corruption in Developing Countries (London: George Allen and Unwin, Ltd, 1963), pp.196-203. 9

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


Õ Â„oŅœ´ÉœÁ°Š ˜nĜšµŠž’·´˜· „‘®¤µ¥Á®¨nµœ¸ÊŤn­µ¤µ¦™Äo´Š‡´Å—o Á¡¦µ³ž¦³µœÁ„º°š´ÊŠ ž¦³Áš«Å¤n ­ œÄ‹ Ťn Ä ®o ‡ ªµ¤­Î µ ‡´  „n „ ‘®¤µ¥ ž¦³µœ˜n µ Š„È Á ºÉ ° ¢{ Š œ´ „ „µ¦Á¤º ° ŠŽ¹É Š Ťn ¤¸ °» — ¤„µ¦–r  ¨³Å¤n Á ‡¥‡· — ‹³¡´ • œµž¦³Áš«°¥n µ ŠÂšo ‹ ¦· Š ž¦³µœÁºÉ ° ˜n …o ° ¤¼ ¨ š¸É Å —o ¦´  ‹µ„ ­ºÉ°¤ª¨œÃ—¥Å¤n¤¸„µ¦Ä‡¦n‡¦ª®¦º°Å˜¦n˜¦°Š—¼ªnµ…o°¤¼¨š¸Éŗo¦´œ´ÊœÁž}œ‡ªµ¤‹¦·Š®¦º°Å¤n. œ´„ª· ‹´¥ „¨nµª˜n ° ުnµ ‡ªµ¤®ª´ ŠÁ¡¸¥ Šž¦³„µ¦Á—¸¥ ª…°Šž¦³Áš«Á®¨nµ œ¸Ê„È ‡º° ™oµ ´ŠÁ°·  Ÿ¼o  ¦· ® µ¦¦³—´  ­¼ Š …°Šž¦³Áš«®¦º ° ¦´ “ µ¨Áž} œ ‡œ—¸ ‹ ¦· Š „È ‹ ³šÎ µ Ä®o „ µ¦Œo ° ¦µ¬‘¦r ´ Š ®¨ªŠÄœ ¦³—´­¼Š¨—œo°¥¨Š ˜nĜ‡ªµ¤Áž}œ‹¦·Š œ´„¦·®µ¦¦³—´­¼ŠÄœž¦³Áš«Á®¨nµœ¸Ê¤´„‹³Áž}œ¡ª„¤º°™º° ­µ„žµ„™º°«¸¨ °¥nµŠÅ¦„Șµ¤ „µ¦Â„oŅž{®µ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœ¦³¥³¥µªœ´Êœ ˜o°Š°µ«´¥ ¤µ˜¦„µ¦žj ° Š„´ œ ¨³ž¦µž¦µ¤®¨µ¥ž¦³Á£šÅž¡¦o ° ¤ Ç „´ œ ×¥ÁŒ¡µ³°¥n µ Š¥·É Š „µ¦ž¨» „ ‹·˜­Îµœ¹„Ä®ož¦³µœÁ®Èœ‡ªµ¤­Îµ‡´…°Š„µ¦´Š‡´Äo„‘®¤µ¥ Á¡ºÉ°œÎµ˜´ªŸ¼oš¸ÉŒo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ ¤µ¨ŠÃš¬˜µ¤„¦³·¨Á¤º°Š°¥nµŠ®œ´„¨³Á—È—…µ— ¨³š¸É­Îµ‡´š¸É­»—˜o°ŠÄ®o„µ¦«¹„¬µÂ„nž¦³µœ °¥nµŠš´Éª™¹Š ¨³Å¤nÁŒ¡µ³Â˜n„µ¦«¹„¬µÃ—¥š´ÉªÅžÁšnµœ´Êœ ®µ„˜n®¤µ¥™¹Š„µ¦«¹„¬µš¸ÉÁœoœ®œ´„Äœ —oµœ„µ¦­¦oµŠ°»žœ·­´¥°´œŠ—Šµ¤ (CHARACTER) ¨³„µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ­·ÉŠš¸É™¼„˜o°Š°›¦¦¤ (INTEGRITY) Ž¹ÉŠ„µ¦Â„oŅž{®µ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄ®o­ÎµÁ¦È‹œ´Êœ ¤o‹³¡¥µ¥µ¤Á¦nŠ¦´——oª¥ ‡ªµ¤Á…o¤Â…ÈŠ­´„žµœÄ— „ÈŤn¤¸šµŠ¨´— ˜n‹³˜o°ŠÄoÁª¨µ°´œ¥µªœµœÄœ„µ¦Â„oŅ—oª¥‡ªµ¤˜´ÊŠÄ‹ ‡ªµ¤Á­¸¥­¨³ ¨³‡ªµ¤°—šœ…°Šš»„ Ç iµ¥. ž¦³Áš«°´Š„§¬ Á¤ºÉ°¡¼—™¹ŠÁ¦ºÉ°Š„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœž¦³Áš«˜nµŠ Ç ­·ÉŠš¸É˜o°Š‡Îµœ¹Š™¹ŠÁž}œ°´œ—´Â¦„„È ‡º° ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤ °´œÁž}œ­·ÉŠnŠ°„¤µ˜¦“µœšµŠ«¸¨›¦¦¤Ã—¥¦ª¤…°Š‡œÄœž¦³Áš«œ´Êœ Á¤ºÉ°Ÿ¤¡¼—™¹Š¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°Šµª°´Š„§¬ Ÿ¤Å¤nŗo®¤µ¥‡ªµ¤ªnµ‡»–›¦¦¤ ¨³‹¦·¥›¦¦¤…°Šµª°´Š„§¬Ã—¥¦ª¤œ´Êœ—¸š¸É­»— ÁœºÉ°Š‹µ„¤¸˜´ª°¥nµŠš¸ÉÁ®ÈœÅ—o´—ªnµµª°´Š„§¬µŠ „¨»n¤„Èž¦³¡§˜·˜œÁž}œ°´œ›¡µ¨‹œÁž}œš¸É¦´ŠÁ„¸¥‹Á—¸¥—Œ´œšr…°Š‡œš´ÊŠÃ¨„ Ánœ „¨»n¤°´œ›¡µ¨š¸ÉÁž}œ ¢œ„¸¯µ¢»˜°¨ (HOOLIGANS) Áž}œ˜oœ ˜nŸ¤°¥µ„Ä®oÁ¦µ¡·‹µ¦–µ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³ ‹¦·¥›¦¦¤…°Šµª°´Š„§¬µŠ„¨»n¤š¸É­µ¤µ¦™¦´„¬µ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°Š˜œÁ°µÅªoŗo°¥nµŠœnµ š¹ÉŠ Á¦µ‹¹Š‡ª¦«¹„¬µªnµÁ…µ­µ¤µ¦™šÎµÅ—o°¥nµŠÅ¦. Ĝž¦³Áš«°´Š„§¬ „µ¦¡·‹µ¦–µ¡·¡µ„¬µ‡—¸°»„Œ„¦¦‹r Ánœ ‡—¸ž¨oœš¦´¡¥r ·Šš¦´¡¥r …n¤…ºœ „¦³šÎµÎµÁ¦µ ‰nµŸ¼o°ºÉœ ®¦º°‡ªµ¤Ÿ·—“µœ„’œ´Êœ °Îµœµ‹Äœ„µ¦¡·‹µ¦–µ¡·¡µ„¬µ‡—¸ªnµ„µ¦„¦³šÎµ …°Š‹ÎµÁ¨¥Ÿ·—„‘®¤µ¥®¦º°Å¤nœ´Êœ Ťnčn°Îµœµ‹…°ŠŸ¼o¡·¡µ„¬µÂ˜nÁ¡¸¥Š iµ¥Á—¸¥ª ˜nĜ«µ¨¥»˜·›¦¦¤ ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

10


11

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


× ¦´“­£µ ˜nĜš¸É­»—¦´“­£µ„ȨŠ¤˜·Á®Èœ¡o°Š˜o°Š˜µ¤š¸É¦´“¤œ˜¦¸ªnµ„µ¦„¦³š¦ªŠ¤®µ—Åš¥Á­œ° Á¡¦µ³¤·Œ³œ´ÊœÃ°„µ­š¸ÉŸ¼o„¦³šÎµŸ·—‹³¦°—¡oœÁŠºÊ°¤¤º°…°Š„‘®¤µ¥‹³¤¸¤µ„…¹Êœ ¨³šÎµÄ®o„µ¦ žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤°µµ„¦¦¤Å¦ož¦³­·š›·£µ¡Åž—oª¥. ˜n°Åž Ÿ¤°¥µ„Ä®ošnµœ¡·‹µ¦–µ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°Šœ´„„µ¦Á¤º°ŠÄœ ž¦³Áš«°´Š„§¬„´œoµŠªnµ ª·œ´¥šµŠ„µ¦Á¤º°Š…°Šž¦³Áš«°´Š„§¬œ´ÊœÁ…o¤Šª—…œµ—Å®œ Ÿ¤…° ¥„˜´ª°¥nµŠÄ®ošnµœ¡·‹µ¦–µ Ó „¦–¸ ‡º°„¦–¸ MR. JOHN BELCHER ¦´“¤œ˜¦¸ªnµ„µ¦„¦³š¦ªŠ ¡µ–·¥rĜ¦´“µ¨»— MR. CLEMENT ATTLEE Ž¹ÉŠ™¼„…o°‡¦®µªnµÁ…µ‡¨»„‡¨¸­œ·š­œ¤„´ MR. STANLEY Ž¹ÉŠÁž}œ¡n°‡oµš¸É¤¸ºÉ°Á­¸¥ŠÅ¤n—¸œ´„ š´ÊŠ Ó ‡œÁž}œœ´„Á¦¸¥œ¦nª¤¦»nœ„´œ¤µ˜´ÊŠÂ˜nÁ—Ȅ¨³Áž}œ Á¡ºÉ°œ„´œ¤µ‹œ„¦³š´ÉŠ‡œ®œ¹ÉŠÅ—oÁž}œ¦´“¤œ˜¦¸ …o°‡¦®µ¤¸ªnµ MR. JOHN BELCHER ŗočo˜ÎµÂ®œnŠ ®œoµš¸É…°Š˜œÁ¡ºÉ°Ä®o­·š›·ž¦³Ã¥œr„n MR. STANLEY ×¥¤·° ¤¸„µ¦˜´ÊŠ‡–³„¦¦¤„µ¦…¹Êœ ­°­ªœÁ¦ºÉ°Š—´Š„¨nµª „Èž¦µ„’ªnµ MR. JOHN BELCHER ŤnÁ‡¥Ä®o°³Å¦Áž}œ·ÊœÁž}œ°´œÂ„n MR. STANLEY Á¨¥ ˜nĜšµŠ˜¦Š„´œ…oµ¤ MR. STANLEY Á‡¥˜´—»—­µ„¨»—®œ¹ÉŠÄ®oÁž}œ…°Š…ª´ª´œ Á„·—„n MR. JOHN BELCHER Á¡ºÉ°œ¦´„…°ŠÁ…µ ¤o…o°ÁšÈ‹‹¦·Š‹µ„„µ¦­°­ªœ‹³ž¦µ„’Á¡¸¥Š Ášnµœ¸Ê MR. JOHN BELCHER „Șo°Š¨µ°°„‹µ„˜ÎµÂ®œnŠ¦´“¤œ˜¦¸Åž —oª¥Á®˜»š¸Éž¦³¡§˜·¤·°. °¸„„¦–¸®œ¹ÉŠ ‡º°„¦–¸…°Š MR. JOHN PROFUMO ¦´“¤œ˜¦¸ªnµ„µ¦„¦³š¦ªŠ„¨µÃ®¤ÒĜ ¦´“µ¨»— MR. HAROLD MACMILLAN …–³š¸É MR. JOHN PROFUMO —ε¦Š˜ÎµÂ®œnŠ—´Š„¨nµª „Ȥ¸Á¦ºÉ°Š°ºÊ°ŒµªªnµÁ…µÅž¤¸­´¤¡´œ›r­ªµš„´ CHRISTINE KEELER íÁ£–¸´Êœ­¼Š…°Š°´Š„§¬Ž¹ÉŠÅž ¤¸­´¤¡´œ›r­ªµš„´š¼˜š®µ¦Á¦º°…°ŠÃŽÁª¸¥˜¦´­ÁŽ¸¥ž¦³‹Îµž¦³Áš«°´Š„§¬Ánœ„´œ ‹¹Š¤¸…o°„¦·ÉŠÁ„¦Š „´œªnµ‡ªµ¤¨´…°ŠšµŠ¦µ„µ¦š®µ¦°µ‹‹³¦´ÉªÅ®¨‹µ„ MR. JOHN PROFUMO Ÿnµœ CHRISTINE KEELER Ş­¼nš¼˜š®µ¦Á¦º°…°ŠÃŽÁª¸¥˜¦´­ÁŽ¸¥ ˜nÁ¤ºÉ°Å—o¤¸„µ¦­°­ªœÂ¨oª Ťnž¦µ„’ªnµ‡ªµ¤¨´ …°ŠšµŠ¦µ„µ¦š®µ¦°´Š„§¬¦´ÉªÅ®¨Â˜n°¥nµŠÄ— ŗo‡ªµ¤Á¡¸¥Šªnµ MR. JOHN PROFUMO ¤¸ ­´¤¡´œ›r­ªµš„´ CHRISTINE KEELER °¥nµŠš¸É¤¸…o°‡¦®µ„´œ‹¦·Š ˜n…o°ÁšÈ‹‹¦·ŠÁ¡¸¥ŠÁšnµœ¸Ê„ȚεĮo MR. JOHN PROFUMO ˜o°Š¨µ°°„‹µ„˜ÎµÂ®œnŠÅž. š´ÊŠœ¸Ê ª·œ´¥šµŠ„µ¦Á¤º°Š…°Šž¦³Áš«°´Š„§¬œ´Êœ ¤¸‡ªµ¤Á…o¤Šª—Áž}œ°¥nµŠ¥·ÉŠ ™oµœ´„„µ¦Á¤º°Š ‡œÄ—˜o°Š°°„‹µ„¦´“­£µÃ—¥¤¸¤¨š·œ¤´ª®¤°ŠÂ¨oª œ´„„µ¦Á¤º°ŠŸ¼oœ´ÊœÅ¤n¤¸šµŠš¸É‹³Å—o®ªœ„¨´Á…oµ Ş­¼n¦´“­£µ°¸„Á¨¥ ¤oªnµ‹³Áž}œŸ¼oš¸Éž¦µ—Áž¦ºÉ°Š ¤¸‡ªµ¤­µ¤µ¦™ ®¦º°Á‡¥¤¸‡ªµ¤—¸‡ªµ¤°¤µ„n°œ Ò

ž¦³Áš«°´Š„§¬Å¤nŗočoš®µ¦°µ¸¡Áž}œ¦´“¤œ˜¦¸ªnµ„µ¦„¦³š¦ªŠ„¨µÃ®¤ Á¡¦µ³™º°ªnµž{®µÁ¦ºÉ°Š‡ªµ¤¤´Éœ‡Š…°Šµ˜·Áž}œ Á¦ºÉ°Š…°Šœ´„„µ¦Á¤º°Š Á¡¦µ³Œ³œ´Êœ¦´“¤œ˜¦¸ªnµ„µ¦„¦³š¦ªŠ„¨µÃ®¤…°Š°´Š„§¬‹¹ŠÁž}œ¡¨Á¦º°œ¤µÃ—¥˜¨°— ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

12


Ø ­´„Á¡¸¥ŠÄ— œ¸É‡º°„µ¦‡ªÉ坵˜¦Âš¸ÉÁ¦¸¥„ªnµ “PROFESSIONAL SOLIDARITY” Ž¹ÉŠ®¤µ¥™¹Š „µ¦ Ÿœ¹„„ε¨´ŠÁ¡ºÉ°¦´„¬µÅªoŽ¹ÉŠÁ„¸¥¦˜·£¼¤·Â®nŠª·µ¸¡…°Šœ´„„µ¦Á¤º°Š ×¥„ε‹´—‡œ´ÉªÅ¤nÄ®o¤¸Ã°„µ­šÎµ ´Éª°¸„ ¤µ˜¦„µ¦šµŠª·µ¸¡ÄœšµŠ„µ¦Á¤º°Š…o°œ¸ÊÁ°Š š¸ÉšÎµÄ®o„µ¦Á¤º°Š…°Šž¦³Áš«°´Š„§¬­µ¤µ¦™ ¦´„¬µÁ„¸¥¦˜·£¼¤·Â®nŠª·µ¸¡…°ŠÁ…µÅ—oÁ­¤°¤µ. Ÿ¤°¥µ„Ä®ošnµœ¡·‹µ¦–µ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°Š„¨»n¤ª·µ¸¡Äœ°´Š„§¬ °¸„„¨»n¤®œ¹ÉŠ ‡º° Ÿ¼o¡·¡µ„¬µ«µ¨­¼Š…°Š°´Š„§¬ ÁœºÉ°Š‹µ„˜¨°—¦³¥³Áª¨µ ÔÑÔ žeš¸ÉŸnµœ¤µ ‡º° ˜´ÊŠÂ˜n ‡.«. ÒØÑÒ ‹œ™¹Šž{‹‹»´œ Ÿ¼o¡·¡µ„¬µ«µ¨­¼Š…°Š°´Š„§¬Ž¹ÉŠ¤¸ž¦³¤µ– ÒÑÑ „ªnµ‡œ ŤnÁ‡¥¤¸Ÿ¼oė™¼„ ¨ŠÃš¬“µœ„·œ­·œœÁ¨¥ ¤o˜nÁ¡¸¥Š™¼„„¨nµª®µ„È¥´ŠÅ¤nÁ‡¥¤¸Ò Ž¹ÉŠž¦³Áš«°´Š„§¬°µ‹‹³Áž}œ ž¦³Áš«Á—¸¥ªÄœÃ¨„š¸É­µ¤µ¦™¦´„¬µ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°ŠŸ¼o¡·¡µ„¬µÅ—o™¹Š …œµ—œ¸Ê š´ÊŠ Ç š¸É„n°œ®œoµ ÔÑÔ žeš¸ÉŸnµœ¤µœ´Êœ ĜªŠ„µ¦«µ¨°´Š„§¬¤¸„µ¦„·œ­·œµš‡µ—­·œœ„´œ —µ¬—ºÉœ š»„¦¼žÂ ¦ª¤š´ÊŠ„µ¦ŽºÊ°˜ÎµÂ®œnŠ®œoµš¸É˜´ÊŠÂ˜n˜ÎµÂ®œnŠ­¼Š­»—‡º° ž¦³›µœ«µ¨­£µ…»œœµŠ Ş‹œ™¹Š˜ÎµÂ®œnŠ˜nµŠ Ç …°ŠŸ¼o¡·¡µ„¬µ«µ¨¥»˜·›¦¦¤ ˜´ª°¥nµŠÁnœ SIR FRANCIS BACON ž¦³›µœ «µ¨­£µ…»œœµŠ ˜o°Š‡Îµ¡·¡µ„¬µªnµ„·œ­·œœ™¹Š ÓÓ ‡—¸ ™¼„«µ¨¡·¡µ„¬µ‹Îµ‡»„¨³ž¦´ ÕÑ,ÑÑÑ ž°œ—r ˜nš´ÊŠœ¸Ê ¤·Å—o®¤µ¥‡ªµ¤ªnµÄœ‡¦´ÊŠ„¦³Ãœoœ‹³Å¤n¤¸Ÿ¼o¡·¡µ„¬µš¸É—¸Á—nœÁ­¸¥Á¨¥ SIR EDWARD COKE Ž¹ÉŠÁž}œ LORD CHIEF JUSTICE ¨³Áž}œ»‡‡¨¦nª¤­¤´¥…°Š SIR FRANCIS BACON œ´Êœ ªŠ„µ¦„‘®¤µ¥Â¨³­µ›µ¦–œš»„¥»‡š»„­¤´¥˜nµŠ„È¥„¥n°ŠªnµÁž}œÁ¡¦œÊ宜¹ÉŠ…°ŠªŠ„µ¦„‘®¤µ¥ °´Š„§¬˜¨°—¤µ. Á®˜»š¸ÉĜ¦³¥³Áª¨µ ÔÑÔ žeš¸ÉŸnµœ¤µœ¸Ê Ťn¤¸‡ªµ¤—nµŠ¡¦o°¥ÄœªŠ„µ¦«µ¨­¼Š…°Š°´Š„§¬Á¨¥ „ÈÁ¡¦µ³„µ¦ž’·¦¼ž¦³«µ¨¥»˜·›¦¦¤…°Šž¦³Áš«°´Š„§¬ ‹µ„Á—·¤š¸ÉŸ¼o¡·¡µ„¬µ°¥¼n£µ¥Ä˜o„µ¦‡ª‡»¤ …°Š iµ¥¦·®µ¦ Ž¹ÉŠÁž}œÁ®˜»Ä®o¤¸„µ¦Âš¦„ÂŽŠšµŠ„µ¦Á¤º°ŠÄœªŠ„µ¦«µ¨ ˜nÁ¤ºÉ°¤¸„‘®¤µ¥ “THE ACT OF SETTLEMENT, 1701” °´œÁž}œ­nªœ®œ¹ÉŠ…°Š¦´“›¦¦¤œ¼°´Š„§¬š¸É˜¦µ…¹ÊœÁž}œ ®¨´„ž¦³„´œ‡ªµ¤Áž}œ°·­¦³…°ŠŸ¼o¡·¡µ„¬µÄœ„µ¦¡·‹µ¦–µ¡·¡µ„¬µ°¦¦™‡—¸ ªnµÅ¤n¤¸Ÿ¼oė‹³ž¨—Ÿ¼o ¡·¡µ„¬µ«µ¨­¼Š°°„‹µ„˜ÎµÂ®œnŠÅ—o ÁªoœÂ˜n­£µ…»œœµŠÂ¨³­£µŸ¼ošœ¦µ¬‘¦‹³Á®Èœ˜o°Š¡o°Š„´œªnµ Ÿ¼o¡·¡µ„¬µ«µ¨­¼ŠŸ¼oœ´Êœž¦³¡§˜·¤·° (MISCONDUCT) ®¦º°Å¦o‡ªµ¤­µ¤µ¦™Äœ„µ¦ž’·´˜·®œoµš¸É (INCAPACITY) œ´Â˜nœ´ÊœÁž}œ˜oœ¤µ Ÿ¼o¡·¡µ„¬µ‹¹ŠÅ¤n˜„°¥¼n£µ¥Ä˜o°·š›·¡¨…°Š iµ¥„µ¦Á¤º°Š°¸„

Ò

Sir Alfred Denning, The Changing Law (London: Stevens and Sons, 1953), pp. 4-5. ‹¦·Š°¥¼nšnµœŸ¼oÁ…¸¥œ„¨nµªÁ¦ºÉ°Šœ¸Ê ŪoÁ¤ºÉ° ÖÑ že¤µÂ¨oª ˜n¦³®ªnµŠ ÖÑ žeš¸ÉŸnµœ¤µ „ÈŤnž¦µ„’ªnµ¤¸Ÿ¼o¡·¡µ„¬µ«µ¨­¼Š…°Š°´Š„§¬‡œÄ—ž¦³¡§˜·¤·°—oµœ„·œ ­·œµš‡µ—­·œœÁ¨¥. 13

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

14


Ú Ö. ‡ªµ¤Áž}œ›¦¦¤ (FAIR PLAY) ×. ‡ªµ¤Á°µÄ‹Á…µ¤µÄ­nċÁ¦µ (CONSIDERATION FOR OTHERS) Ø. Á¤˜˜µ›¦¦¤ (KINDNESS) µª°´Š„§¬Å—o¦´„µ¦ž¨¼„ {Š‡˜·›¦¦¤š´ÊŠ Ø ž¦³„µ¦œ¸Ê¤µ˜´ÊŠÂ˜nÁ—È„‹œ„¦³š´ÉŠÁž}œ°»žœ·­´¥ ž¦³‹Î µ µ˜· ¨³Á¤ºÉ ° » ‡ ‡¨Ä—¤¸ ‡ ˜· › ¦¦¤š´Ê Š Ø ž¦³„µ¦‡¦™o ª œ „È ™º ° ŗo ªn µ Áž} œ Ÿ¼o š¸É ¤¸ “INTEGRITY”Ò °´œÁž}œ‡»–›¦¦¤š¸É­¼Š­nŠ ˜nš´ÊŠœ¸Ê Ÿ¤Å¤n­µ¤µ¦™®µ™o°¥‡ÎµÄœ£µ¬µÅš¥Á¡¸¥Š ™o°¥‡Îµ®œ¹ÉŠ¤µÁ¡ºÉ°°›·µ¥‡ªµ¤®¤µ¥…°Š‡Îµ—´Š„¨nµªÅ—o°¥nµŠ‡¦™oªœ­¤¼¦–r‡ªµ¤ µŠšnµœÄ®o ‡ªµ¤Á®Èœªnµ‡Îµ—´Š„¨nµª¤¸‡ªµ¤®¤µ¥Ä„¨oÁ‡¸¥Š„´‡Îµªnµ “°ª·Ã¦›œ³” ®¦º° ‡ªµ¤Å¤n‡¨µ—›¦¦¤ ˜n‡œ š´Éª Ş„È° µ‹‹³Å¤n ‡»oœ Á‡¥®¦º° Ťn ¦¼o‡ªµ¤®¤µ¥…°Š‡Îµ ªnµ “°ª·Ã ¦›œ³” ¨³Ÿ¤„ÈÅ ¤n œnÄ ‹ªn µ‹³¤¸ ‡ªµ¤®¤µ¥š¸É˜¦Š„´œš´ÊŠ®¤—®¦º°Å¤n Á¡¦µ³‡Îµªnµ “INTEGRITY” œ¸Ê ¤¸‡ªµ¤®¤µ¥¦ª¤™¹Š ‡ªµ¤®œ´„ œnœ ‡ªµ¤œnµÁºÉ°™º° ‡ªµ¤¥¹—¤´ÉœÄœ®¨´„„µ¦Â¨³‡ªµ¤™¼„˜o°Š Ÿ¤‹¹Š…°Âž¨‡ªµ¤®¤µ¥…°Š‡Îµªnµ “INTEGRITY” ªnµ “„µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤”Ó. „µ¦ž¨¼„ {Š‡˜·›¦¦¤—´Š„¨nµªÄ®o„´Á¥µªœµª°´Š„§¬ Á¡ºÉ°Ä®o¤¸‹·˜Ä‹š¸É¥¹ —¤´ÉœÄœ‡ªµ¤ ™¼„˜o°Š°›¦¦¤œ¸Ê ¤¸‡ªµ¤­Îµ‡´Áž}œ°¥nµŠ¥·ÉŠ ¨³Áž}œ­µÁ®˜»®œ¹ÉŠš¸ÉšÎµÄ®ož¦³Áš«°´Š„§¬­µ¤µ¦™ —ε¦Š¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤š¸É­¼Š­nŠÁ°µÅªoŗo˜¨°—¤µ „µ¦ž¨¼„ {Š‡˜·›¦¦¤š´ÊŠ Ø

Ò

¡‹œµœ»„¦¤£µ¬µ°´Š„§¬Ä®o‡ªµ¤®¤µ¥‡Îµªnµ “INTEGRITY” œ¸Êªnµ “STRENGTH AND FIRMNESS OF CHARACTER”, “UNCOMPROMISING ADHERENCE TO A CODE OF MORAL VALUES” ¨³ “MORAL UPRIGHTNESS”. °œ¹ÉŠ ‡Îµªnµ “INTEGRITY” œ¸Ê¤¸¦µ„«´¡šr¤µ‹µ„‡Îµ«´¡šr£µ¬µ¨³˜·œªnµ “INTEGER” Ž¹ÉŠÂž¨ªnµ WHOLENESS ®¦º° ‡ªµ¤‡¦™oªœ­¤¼¦–r, ‡ªµ¤Áž}œ‹ÎµœªœÁ˜È¤, Ž¹ÉŠÁ¤ºÉ°¡·‹µ¦–µÂ¨oª„È‹³Å—o‡ªµ¤®¤µ¥š¸É¨¹„Ž¹ÊŠªnµ “‡œš¸É‹³Áž}œ‡œÁ˜È¤‡œ” œ´Êœ ¥n°¤‹³˜o°Š¤¸ “INTEGRITY” Áž}œ‡»–›¦¦¤ž¦³‹Îµ˜´ª: Stephen L. Carter, Integrity (New York: Basic Books, 1996), p. 7. Ó «µ­˜¦µ‹µ¦¥r­˜¸Á¢œ °¨. ‡µ¦rÁ˜°¦r ®nŠ¤®µª·š¥µ¨´¥Á¥¨ ­®¦´“°Á¤¦·„µ ŗoÄ®o…o°Á­œ°Âœ³ªnµ „µ¦š¸É»‡‡¨Ä—‹³Å—oºÉ°ªnµ Áž}œŸ¼o¤¸ “INTEGRITY” œ´Êœ »‡‡¨œ´Êœ‹³˜o°Š¤¸„µ¦ž’·´˜·‡¦™oªœ Ô …´Êœ˜°œ ‡º°: Ò. ¡·œ·‹¡·Á‡¦µ³®rÂ¥„Â¥³ªnµ­·ÉŠÄ—Áž}œ­·ÉŠš¸É™¼„˜o°Š ®¦º°­·ÉŠÄ—Áž}œ­·ÉŠš¸ÉŸ·— Ä®o„¦³‹nµŠ´— (DISCERNING WHAT IS RIGHT AND WHAT IS WRONG). Ó. ž’·´˜·˜µ¤­·ÉŠš¸É˜œÁºÉ°ªnµ™¼„˜o°Š°¥nµŠÁ‡¦nŠ‡¦´— ¤o‹³šÎµÄ®o˜œ¨Îµµ„®¦º°Á­¸¥Ÿ¨ž¦³Ã¥œr„Șµ¤ (ACTING ON WHAT YOU HAVE DISCERNED, EVEN AT PERSONAL COST). Ô. ž¦³„µ«Ä®oŸ¼o°ºÉœÅ—oš¦µÃ—¥š´Éª„´œªnµ˜œÅ—ož’·´˜·ÅžÁnœœ´Êœ ץŗo¡·œ·‹¡·Á‡¦µ³®rÂ¥„Â¥³ªnµÁž}œ­·ÉŠš¸É™¼„˜o°Š ¨oª (SAYING OPENLY THAT YOU ARE ACTING ON YOUR UNDERSTANDING OF RIGHT FROM WRONG): Ibid., pp. 7–12. 15

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÒÑ ž¦³„µ¦—´Š„¨nµª œnµ‹³Áž}œÂ°¥nµŠš¸É—¸­Îµ®¦´„µ¦ f„°¦¤‹¦·¥›¦¦¤Ä®o„nÁ¥µªœ®¦º°»‡‡¨ š´ÉªÅžÄœ­´Š‡¤…°ŠÁ¦µ—oª¥. ž¦³Áš«‹¸œÃ¦µ– ¦³‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°Š°¸„ž¦³Áš«®œ¹ÉŠš¸Éœnµ«¹„¬µ ŗo„n¦³‡»–›¦¦¤Â¨³ ‹¦·¥›¦¦¤…°Šž¦³Áš«‹¸œ ×¥ÁŒ¡µ³°¥nµŠ¥·ÉŠ¦³‡»–›¦¦¤˜µ¤¨´š›·…Š‹ºË°. …Š‹ºË°Áž}œœ´„ž¦µrµª‹¸œ¥»‡Ä„¨o¡»š›„µ¨ Áž}œŸ¼o¤¸°·š›·¡¨­¼Š­»—Äœ„µ¦„ε®œ—ª·™¸¸ª·˜ …°Šµª‹¸œÂ¨³µªÁ°Á¸¥˜³ª´œ°°„¤µ„ªnµ Ó,ÖÑÑ že …–³š¸É…Š‹ºË°¤¸¸ª·˜°¥¼nœ´Êœ ž¦³Áš«‹¸œ˜„°¥¼n Ĝ„¨¸¥»‡Ã—¥Âšo °µ–µž¦³µ¦µ¬‘¦rÁ—º°—¦o°œ¨ÎµÁ‡È Ÿ¼o‡œ¥µ„Ŧo ™¼„„—…¸É…n¤Á®Ššµ¦»–‹µ„Ÿ¼o¤¸ °Îµœµ‹ÄœoµœÁ¤º°Š oµœÁ¤º°Š°¥¼nĜ£µª³˜o°Š„¦Îµ«¹„š´ÊŠ‹µ„­Š‡¦µ¤¦³®ªnµŠÂ‡ªoœÂ¨³­Š‡¦µ¤ „¨µŠÁ¤º°Š Á„·—‡ªµ¤Á—º°—¦o°œÅžš´Éªš»„®¥n°¤®oµ‹œ®µ‡ªµ¤­Š­»…¤·Å—o. …Š‹ºË°Áž}œ»˜¦œ°„­¤¦­…°ŠŸ¼o‡¦°ŠÁ¤º°ŠÂ®nŠ®œ¹ÉŠ ™¼„…´Å¨n°°„‹µ„oµœ¡¦o°¤—oª¥¤µ¦—µ Á¤ºÉ°·—µ­·Êœ»˜°œ°µ¥»Å—o Ô …ª …Š‹ºË°Â¨³¤µ¦—µ˜o°Š˜„¦³„ε¨Îµµ„Ŧoš¸É°¥¼nŦoš¸É¡¹ÉŠ ˜n¤µ¦—µ Áž}œŸ¼o­nŠÁ­¦·¤Ä®o…Š‹ºË°Ä iċÁ¨nµÁ¦¸¥œ‹œÁž}œŸ¼o‡ŠÂ„nÁ¦¸¥œ ¤µ„‡ªµ¤¦¼o¨³Âœª‡ªµ¤‡·—š¸É˜„Œµœ ¨¹„Ž¹ÊŠ ž¦³„°„´°´‹Œ¦·¥£µ¡š¸É¤¸°¥¼n …Š‹ºË°‹¹ŠÁž}œ°µ‹µ¦¥rš¸É¤¸­µœ»«·¬¥rš´ÉªÂŸnœ—·œ ¤¸Ÿ¼oœ´®œoµ™º°˜µ š´Éªš»„­µ¦š·«. ­·ÉŠš¸É {ŠÄ‹…Š‹ºË°˜´ÊŠÂ˜nª´¥Á¥µªr„ȇº° ‡ªµ¤Å¤nÁš¸É¥Š›¦¦¤Â¨³‡ªµ¤Å¤n­Š­»…ÄœoµœÁ¤º°Š Ž¹ÉŠ …Š‹ºË°¡¥µ¥µ¤®µšµŠš¸É‹³Â„oŅĮo‹ŠÅ—o …Š‹ºË°˜o°Š„µ¦ž’·¦¼ž¦³­´Š‡¤‹¸œ Ä®o¤¸Â˜n­´œ˜·­»… ¤¸Â˜n ‡ªµ¤Áš¸É¥Š›¦¦¤ ž¦µ«‹µ„„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ Ĝš¦¦«œ³…°Š…Š‹ºË° Á®Èœªnµ­´Š‡¤‹³Áž}œ Ánœœ´ÊœÅ—o „Șn°Á¤ºÉ°Ÿ¼o‡¦°ŠÁ¤º°ŠÁž}œ‡œ—¸¤¸‡»–›¦¦¤ ž¦³¡§˜·—¸ž¦³¡§˜·°Ášnµœ´Êœ Ÿ¼oš¸É­¤‡ª¦‹³ Áž}œŸ¼o‡¦°ŠÁ¤º°Š‹¹ŠÅ¤n‡ª¦‹³Á¨º°„­¦¦Ã—¥™º°Á°µµ˜·„εÁœ·—š¸É­¼Š­nŠÁž}œ­Îµ‡´ ®µ„˜n‡ª¦Á¨º°„­¦¦ ¤µ‹µ„Ÿ¼oš¸Éž¦³¡§˜·—¸ž¦³¡§˜·° …Š‹ºË°„¨nµªªnµ Ÿ¼o‡¦°ŠÁ¤º°Š‹³˜o°ŠÁž}œ “‡œÁ®œº°‡œ” Á¡ºÉ°Ä®o…»œ œµŠ´Êœ¦°Š Ç ¨Š¤µÂ¨³¦µ¬‘¦™º°ž’·´˜·˜µ¤Áž}œ°¥nµŠÁ—¸¥ª„´œ Áž¦¸¥Á­¤º°œÁž}œ “Ņo®ª´—®nŠ ‡»–›¦¦¤” š¸É¦³µ—Åžš´Éª …Š‹ºË°Ä®o¨´„¬–³…°Š “‡œÁ®œº°‡œ” (A SUPERIOR MAN) ×¥ Áž¦¸¥Áš¸¥„´ “‡œ˜Éε˜o°¥” (A SMALL MAN) Á°µÅªoªnµ: “‡œÁ®œº°‡œœ³Êœ‡·—™¹ŠÂ˜nÁ¦ºÉ°Šš¸É™¼„˜o°Š°›¦¦¤ ‡œ˜Éε˜o°¥‡·—™¹ŠÂ˜nÁ¦ºÉ°ŠŸ¨ž¦´Ã¥œr­nªœ˜œ ‡œÁ®œº°‡œÁ¦¸¥„¦o°ŠÁ°µ„³˜œÁ°Š ‡œ˜Éε˜o°¥Á¦¸¥„¦o°ŠÁ°µ„³Ÿ¼o°ºÉœ ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

16


ÒÒ ‡œÁ®œº°‡œœ³Êœ¥°¤¦³´˜µ„¦¦¤…°Š˜œ°¥nµŠ­Š ‡œ˜Éε˜o°¥œ³Êœ¦o°Šš»„…rŤn¦¼o‹.” …Š‹ºË°Á®ÈœªnµÄ‡¦ Ç „È­µ¤µ¦™Áž}œ “‡œÁ®œº°‡œ” ŗo ­Îµ‡´š¸Éªnµ‡œ Ç œ´Êœ ˜´ÊŠÄ‹‹³Áž}œ ®¦º°Å¤n …Š‹ºË°„ε®œ—ÁŠºÉ°œÅ…­Îµ‡´­Îµ®¦´Ÿ¼oš¸É‹³¤µÁž}œ­µœ»«·¬¥r…°Ššnµœ ‡º°˜o°ŠŽºÉ°˜¦ŠÁ˜È¤¦o°¥ ­µ¤µ¦™‡ª‡»¤˜œÁ°ŠÅ—o°¥nµŠÁ—È—…µ— ¨³˜o°ŠÁž}œŸ¼o¤¸‡»–›¦¦¤°¥nµŠÁ—È—Á—¸É¥ª ¤¸„µ¦ž¦³¤µ–„´œ Ūoªnµ…Š‹ºË°¤¸­µœ»«·¬¥rš´ÊŠ®¤— Ô,ÑÑÑ ‡œÁ«¬ ˜n¦¦—µ«·¬¥rš¸É‹Š¦´„£´„—¸ž’·´˜·˜œ˜µ¤‡Îµ­°œ…°Š šnµœ°¥nµŠÁ‡¦nŠ‡¦´—¤¸Á¡¸¥Š ØÓ ‡œÁšnµœ´Êœ. …Š‹ºË°¡¥µ¥µ¤‡¦´ÊŠÂ¨oª‡¦´ÊŠÁ¨nµš¸É‹³Á…oµÅžž’·¦¼ž¦³­´Š‡¤—oª¥˜œÁ°Š ˜nÁ¤ºÉ°Å¤n­ÎµÁ¦È‹„È Áž¨¸É¥œš·«šµŠÅžÁž}œš¸Éž¦¹„¬µÂšœ ˜n„ÈŤnŗoŸ¨˜µ¤š¸ÉšnµœÅ—o˜´ÊŠž–·›µœÅªoÁ¨¥ ¤¸Ÿ¼o‡¦°ŠÁ¤º°Š¦µ¥ ®œ¹ÉŠ™µ¤…Š‹ºË°ªnµ šÎµ°¥nµŠÅ¦‹¹Š‹³Å—o‡œŽºÉ°­´˜¥r­»‹¦·˜Á…oµ¤µÁž}œŸ¼o°¥¼nĘo´Š‡´´µ …Š‹ºË°˜°ªnµ ˜´ªŸ¼o‡¦°ŠÁ¤º°ŠÁ°Šœ´ÉœÂ®¨³š¸É‹³˜o°ŠŽºÉ°­´˜¥r­»‹¦·˜„n°œŸ¼o°ºÉœ Ÿ¼o‡¦°ŠÁ¤º°Š¦µ¥œ´Êœ‹¹ŠÅ¤n¡°Ä‹‡Îµ˜° ¨³„ÈŤn¤¸Ÿ¼o‡¦°ŠÁ¤º°Š‡œÄ—Á®Èœ°—oª¥ª·›¸„µ¦Â¨³Âœª‡·—…°ŠšnµœÁ¨¥ Áž}œš¸ÉœnµÁ­¸¥—µ¥ªnµ œ°„‹µ„…Š‹ºË°‹³Å¤n­µ¤µ¦™ž’·¦¼ž­´Š‡¤‹¸œÅ—o­ÎµÁ¦È‹Â¨oª …Š‹ºË°¥´Š˜„Áž}œŸ¼o˜o°Š­Š­´¥ªnµ‹³…™‹œ Á„º°Á°µ¸ª·˜Å¤n¦°—®¨µ¥‡¦´ÊŠ ¤o‡¦´ÊŠ®œ¹ÉŠ…Š‹ºË°‹³Å—oÁž}œŸ¼o‡¦°ŠÁ¤º°ŠÁ°Š …Š‹ºË°„È„oŅž{®µ ¥»nŠ¥µ„ÄœÁ¤º°Š…°ŠšnµœÅ¤n­ÎµÁ¦È‹ „µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ„È¥´Š¤¸°¥¼n—´ŠÁ—·¤ oµœÁ¤º°Š„ÈŤn­ŠÁ¦¸¥¦o°¥ ‡ªµ¤°¥»˜·›¦¦¤„È¥´Š¤¸°¥¼nš´Éªš»„®´ª¦³Â®Š …Š‹ºË°¦¼o­¹„Ÿ·—®ª´ŠÂ¨³…¤…ºÉœš¸É˜œÅ¤n°µ‹ž’·¦¼ž­´Š‡¤‹¸œ ŗo­ÎµÁ¦È‹ °¥nµŠÅ¦„È—¸ …Š‹ºË°Â¨³«·¬¥rÁ¡¸¥Š®¥·¤º°…°Ššnµœ„È¥´Š‡Š¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤ °¥nµŠÁ‡¦nŠ‡¦´—˜¨°—¤µ‹œ­·Êœ°µ¥»…´¥. ¤o…Š‹ºË°‹³Å¤n­µ¤µ¦™šÎµÄ®ož–·›µœ…°Š˜œ¨»¨nªŠÅ—oĜnªŠÁª¨µš¸É¥´Š¤¸¸ª·˜°¥¼n ˜n‡Îµ­°œ …°Š…Š‹ºË°„¨´Áž}œ‡Îµ­°œš¸É¤¸°·š›·¡¨­¼Š­»—Äœª·™¸¸ª·˜…°Šµª‹¸œ˜¨°—¤µ‹œ™¹Š¥»‡ž{‹‹»´œ œ´Áž}œ Áª¨µ„ªnµ Ó,ÖÑÑ žeÁ«¬ š¸ÉŤn¤¸Ÿ¼oė­µ¤µ¦™„¨nµª™¹Šž¦´µÂ®nŠª·™¸¸ª·˜‹¸œ ץŤn°oµŠ°·Š™¹Š¨´š›· …Š‹ºË°Â¨³‡Îµ­°œ…°ŠšnµœÁ¨¥.Ò ž¦³Áš«‹¸œÄœž{‹‹»´œ Á¤ºÉ ° ŗo ¡· ‹ µ¦–µ‡Î µ ­°œ…°Š…Š‹ºË ° Á¤ºÉ ° „ªn µ Ó,ÖÑÑ že „n ° œÂ¨o ª Á¦µ¨°Š¤µ¡· ‹ µ¦–µªn µ ­™µœ„µ¦–r„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœž¦³Áš«‹¸œÄœž{‹‹»´œÁž}œ°¥nµŠÅ¦oµŠ. Ò

­„´—¤µ‹µ„ ­µ¦‡—¸Á¦ºÉ°Š Confucius: A Special Biography Compilation ‹µ„ UBC History Channel (41) ץŗo¦´ °œ»µ˜‹µ„ UBC ¨oª ¨³‹µ„ H.G.Creel, Confucius and the Chinese Way, (New York: Harper and Ross, 1949), pp.25-56. 17

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÒÓ ®¨´Š‹µ„š¸Éž¦³Áš«‹¸œÅ—oÁž¨¸É¥œ¦³Á«¦¬“„·‹‹µ„¦³­´Š‡¤œ·¥¤‡°¤¤·ªœ·­˜r ¤µÁž}œ ¦³˜¨µ—š»œÂ­´Š‡¤œ·¥¤ (SOCIALIST MARKET ECONOMY) Ž¹ÉŠÁž}œ¦³š¸ÉŸn°œž¦œÄ®o ¤¸„µ¦¨Šš»œÂ¨³™º°‡¦°Šš¦´¡¥r­·œ¤µ„…¹Êœ £µ¥Ä˜o„µ¦œÎµ…°Š°—¸˜ž¦³›µœµ›·—¸ Á˜·ÊŠ Á­¸É¥ª Ÿ·Š Á„·— „µ¦®¨´ÉŠÅ®¨…°ŠÁŠ·œš»œš´ÊŠ‹µ„Äœž¦³Áš«Â¨³œ°„ž¦³Áš«Á…oµ¤µ¡´•œµž¦³Áš«‹¸œ°¥nµŠ¤µ„¤µ¥ ¤®µ«µ¨ ­·É Š š¸É ˜ µ¤¤µ„È ‡º °¤¸ „ µ¦Œo° ¦µ¬‘¦r´ Š ®¨ªŠÄœš» „ ¦³—´  š´Ê Š Ĝ®¤¼n œ´ „ ›»¦ „· ‹ …o µ¦µ„µ¦ ¦³—´­¼Š Ş‹œ™¹Š…oµ¦µ„µ¦¦³—´¨nµŠ ‹œÁž}œš¸É¥°¤¦´ªnµ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÁž}œÁ¦ºÉ°Šž¦„˜· ›¦¦¤—µÄœ¸ª·˜ž¦³‹Îµª´œ…°Šµª‹¸œ¥»‡œ¸ÊÒ „µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ¤¸°¥¼nš´ÉªÅž ˜´ÊŠÂ˜n„µ¦Ã„Š£µ¬¸ „µ¦ž¨°¤Âž¨ŠÁ°„­µ¦­·š›· „µ¦¥´„¥°„ „µ¦¦´­·œœ Ş‹œ™¹Š„µ¦Áž}œ‹µ¦œ. Ĝže ÓÖÕ× š¸ÉŸnµœ¤µ ž¦³Áš«‹¸œ¤¸„µ¦­°­ªœ‡—¸Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÂ¨³¦´­·œœ™¹Š ÒÔÑ,ÑÑÑ ‡—¸ ¤¸Á‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“™¼„¨ŠÃš¬®¨µ¥®¤ºÉœ‡œÓ ¤¼¨‡nµ„µ¦‡°¦r¦´ž´œ¦ª¤ž¦³¤µ–Å—o „ªnµ Ò×.Ù% …°Š¦µ¥Å—o¦ª¤ž¦³µµ˜· (GDP)ÔÁ®˜»š¸É„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ¤¸¤µ„Ánœœ¸Ê „¨nµªÅ—o ªnµÁž}œŸ¨Ã—¥˜¦Š‹µ„n°ŠªnµŠÄœ„µ¦¦·®µ¦¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œÂ¨³¦³„‘®¤µ¥ ¨³„µ¦…µ— «¸¨›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°Šµª‹¸œÕ Ž¹ÉŠÅ—o¨¤º ‡Îµ­°œ…°Š…Š‹ºË°…oµŠ˜oœÅžÁ­¸¥®¤—¨oª. Á¤ºÉ°­™µœ„µ¦–rĜž¦³Áš«‹¸œ¤¸‡ªµ¤¦»œÂ¦Š™¹ŠÁ¡¸¥Šœ¸Ê ‹¹ŠÁž}œš¸Éœnµ­œÄ‹ªnµ¦´“µ¨‹¸œ‹³ ‹´—„µ¦„´ž{®µœ¸Ê°¥nµŠÅ¦ ¦´“µ¨‹¸œÅ—o°°„¤µ¥°¤¦´Ã—¥Ážd—ÁŸ¥ªnµ „µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÁž}œ °»ž­¦¦‡­Îµ‡´Äœ„µ¦¡´•œµÁ«¦¬“„·‹…°Šž¦³Áš« ¨³¥´Š…´—…ªµŠ˜n°„µ¦¨Šš»œ…°Š›»¦„·‹˜nµŠµ˜· ‹¹Š ˜o° Š¤¸ „ µ¦žj° Š„´ œ ¨³ž¦µž¦µ¤Á¡ºÉ ° „oŅž{  ®µœ¸Êà —¥Á¦n Š—n ª œš¸É ­»— ¦´ “ µ¨‹¸ œÅ—o—Î µÁœ· œ ǦŠ„µ¦˜nµŠ Ç Á¡ºÉ°žj°Š„´ œÂ¨³ž¦µž¦µ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœ®¨µ¥¦¼žÂ®¨µ¥ª· ›¸ —oª¥„´œ š´ÊŠÄœÂŠn…°Š„µ¦­nŠÁ­¦·¤‹¦·¥›¦¦¤£µ‡¦´“¨³£µ‡Á°„œ ¨³ÄœÂŠn…°Š¤µ˜¦„µ¦Äœ„µ¦ ‹´„»¤Â¨³¨ŠÃš¬˜µ¤„‘®¤µ¥. Ĝ—oµœ„µ¦­nŠÁ­¦·¤‹¦·¥›¦¦¤ ¦´“µ¨‹¸œÅ—o‹´—„µ¦°¦¤¦¦—µœ´„„µ¦Á¤º°ŠÂ¨³…oµ¦µ„µ¦ ¦³—´­¼Š Ä®o¤¸‡ªµ¤­Îµœ¹„ÄœÁ¦ºÉ°Š‡ªµ¤™¼„˜o°ŠÂ¨³°›¦¦¤Äœ„µ¦ž’·´˜·Šµœ°¥nµŠ˜n°ÁœºÉ°Š Á¡ºÉ° ­¦oµŠÁ­¦·¤ª·œ´¥Â¨³š´«œ‡˜·š¸É™¼„˜o°ŠÄ®o„´…oµ¦µ„µ¦Äœ„µ¦ž’·´˜·Šµœ¦´Äož¦³µœ ‹´—šÎµ ž¦³¤ª¨‹¦·¥›¦¦¤£µ¥Äœ®œnª¥Šµœ¦µ„µ¦˜nµŠ Ç Â¨³ÁŸ¥Â¡¦nž¦³¤ª¨‹¦·¥›¦¦¤œ´ÊœÄ®ož¦³µœ Ò

Xiaobo Lu, Global Corruption Report 2003. ¦´“µ¨‹¸œÅ¤nÁžd—ÁŸ¥‹Îµœªœ‡—¸‡°¦r¦´ž´œš¸É¤¸„µ¦­°­ªœ ‹ÎµœªœÁ‹oµ®œoµš¸Éš¸É™¼„­°­ªœ ¨³‹ÎµœªœŸ¼oš¸É™¼„¨ŠÃš¬ ˜´ªÁ¨… Ĝš¸Éœ¸ÊÁž}œÁ¡¸¥Š„µ¦ž¦³¤µ–„µ¦Ã—¥ Transparency International Organization. Ô Hu Angang, Section Head of State Situation Research Center, Tsinghua University. Õ Feng Tiyun, Deputy Minister of Supervision of the People’s Republic of China, Combating Corruption in China. Ó

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

18


ÒÔ ¦´š¦µÃ—¥š´ÉªÅž Á¡ºÉ°Ä®ož¦³µœ¤¸­nªœ¦nª¤„´£µ‡¦´“Äœ„µ¦˜¦ª‹­°„µ¦ž’·´˜·®œoµš¸É…°Š …oµ¦µ„µ¦ œÃ¥µ¥š¸Éœnµ­œÄ‹…°Š¦´“µ¨‹¸œ„ȇº° „µ¦‹´—„µ¦ž¦³»¤Á·Šž’·´˜·„µ¦Á¡ºÉ°°¦¤ ‹¦·¥›¦¦¤Â„n‡¼n­¤¦­…°Šœ´„„µ¦Á¤º°ŠÂ¨³…oµ¦µ„µ¦¦³—´­¼Š Á¡ºÉ°Ä®o­™µ´œ‡¦°‡¦´ªÁ…oµ¤µ¤¸­nªœ ¦nª¤Â¨³¤¸šµšÄœ„µ¦Â„ož{®µ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ šÎµÄ®o®¨´Šoµœ„´®œoµoµœ¤¸Ã°„µ­ ž¦¹„¬µ„´œÂ¨³Á¨·„¨o¤‡ªµ¤‡·—„n°œ‹³¤¸„µ¦Â­ªŠ®µ˜ÎµÂ®œnŠ®œoµš¸É¨³‡ªµ¤¤´ÉŠ‡´ÉŠÃ—¥Å¤n°. œ°„‹µ„œ¸Ê Ĝ—oµœ„µ¦¦–¦Š‡r„nž¦³µœš´ÉªÅž ¤¸„µ¦ÁŸ¥Â¡¦n£µ¡¥œ˜¦rÁ¦ºÉ°Š “LIFE OR DEATH DECISION” Ž¹ÉŠ¤¸ÁœºÊ°®µÁ„¸É¥ª„´Ÿ¼oªnµ¦µ„µ¦…°ŠÁ¤º°Šš¸É­¤¤»˜·…¹ÊœÁ¤º°Š®œ¹ÉŠ ˜o°Š˜n°­¼o„´ „µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ°¥nµŠÅ¤nšo°™°¥ ˜nž¦µ„’ªnµš´ÊŠ°µ‹µ¦¥rŸ¼o°»ž„µ¦³Â¨³£¦¦¥µ…°ŠÁ…µ ¨oªœ Á„¸É¥ª…o°Š„´…ªœ„µ¦œ¸Êš´ÊŠ­·Êœ Ĝšoµ¥š¸É­»— Á…µÁ¨º°„®œšµŠš¸É™¼„˜o°ŠÃ—¥­nŠ‡œš´ÊŠ®¤—Åž¨ŠÃš¬ ˜µ¤„‘®¤µ¥ ŤnÁªoœÂ¤o˜n£¦¦¥µ…°Š˜œ £µ¡¥œ˜¦rÁ¦ºÉ°Šœ¸Êž¦³­‡ªµ¤­ÎµÁ¦È‹°¥nµŠ¥·ÉŠ Áž}œš¸Éœ·¥¤ …°Šµª‹¸ œ ×¥š´É ª Ş „¨n µ ª„´ œ ªn µ ¦µ¥Å—o … °Š£µ¡¥œ˜¦r Á ¦ºÉ ° Šœ¸Ê ­¼ Š „ªn µ £µ¡¥œ˜¦r ‹ µ„ HOLLYWOOD ®¨µ¥Á¦ºÉ°Šš¸ÉÁ…oµ¤µŒµ¥Äœž¦³Áš«‹¸œÁ­¸¥°¸„. ĜŠn…°Š¤µ˜¦„µ¦šµŠ„‘®¤µ¥ ¦´“µ¨‹¸œÅ—ož¦´ž¦»Š„‘®¤µ¥°µµÄ®¤n ×¥Á¡·É¤“µœ ‡ªµ¤Ÿ·—Á„¸É¥ª„´„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ „µ¦Ä®o¨³¦´­·œœ°¸„®¨µ¥š®¨µ¥¤µ˜¦µ ¤¸„µ¦‹´—˜´ÊŠ ®œnª¥ŠµœÁ¡ºÉ°—εÁœ·œ„µ¦­°­ªœ…oµ¦µ„µ¦Â¨³Á°„œš¸É¦nª¤„¦³šÎµ‡ªµ¤Ÿ·—°¥nµŠÁ…o¤Šª—ÁŒ¸¥ …µ— ¨³Äoš¨ŠÃš¬š¸É¦»œÂ¦Šš¸É­»—„nŸ¼o„¦³šÎµŸ·— ‡º° ž¦³®µ¦¸ª·˜®¦º°‹Îµ‡»„˜¨°—¸ª·˜ ¤o‹³ Áž}œ„µ¦„¦³šÎµ‡ªµ¤Ÿ·—š¸ÉŤn¦»œÂ¦Šœ´„ Ánœ „µ¦Ã„Š£µ¬¸ ®¦º°„µ¦¥´„¥°„š¦´¡¥r Á¡ºÉ°Áž}œ˜´ª°¥nµŠ ¨³Áž}œ„µ¦žj°Š„´œÁ‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“¨³Á°„œ¦µ¥°ºÉœ Ç š¸É‡·—‹³Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÅž—oª¥Äœ˜´ª. Á¡ºÉ°Ä®oÁ®Èœ™¹Š­™µœ„µ¦–r„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠªnµ®œ´„®œµÁ¡¸¥ŠÄ— ¨³¦´“µ¨‹¸œÄo ª·›¸„µ¦¨ŠÃš¬š¸É¦»œÂ¦Š„´Ÿ¼o„¦³šÎµŸ·—°¥nµŠÅ¦ ‹³…°¥„˜´ª°¥nµŠ‡—¸­Îµ‡´Äœž¦³Áš«‹¸œš¸ÉÁ„·—…¹Êœ ĜnªŠ Ô-Õ žeš¸ÉŸnµœ¤µ —´Šœ¸Ê. œµ¥Ž¼ ‹¸ ¨³œµ¥—¼ Á‹¸¥œ ÁŽŠ Ž¹ÉŠÁž}œÁ‹oµ®œoµš¸É…°Š‹´Š®ª´—„»¥Ž¼ ™¼„«µ¨˜´—­·œž¦³®µ¦¸ª·˜ ÁœºÉ°Š‹µ„¥´„¥°„ÁŠ·œ ‹Îµœªœ ÔÑ ¨oµœµš. œµ¥®ªµŠ ®´ª Ž°Š ¦°ŠŸ¼oªnµ¦µ„µ¦‹´Š®ª´—°µœ±»¥ ™¼„«µ¨˜´—­·œž¦³®µ¦¸ª·˜ ÁœºÉ°Š‹µ„¦´ ­·œœ‹Îµœªœ ÓÑ ¨oµœµš ¨³¤¸š¦´¡¥r­·œš¸ÉŤn°µ‹¸Ê‹Šš¸É¤µÅ—o‹Îµœªœ ÔÑ ¨oµœµš. œµ¥®¼ µŠ „·Š ¦°ŠŸ¼oªnµ¦µ„µ¦‹´Š®ª´—Á‹¸¥ŠŽ¸ ™¼„«µ¨˜´—­·œž¦³®µ¦¸ª·˜ ÁœºÉ°Š‹µ„¦´­·œœ ‹Îµœªœ ÔÑ ¨oµœµš ¨³¤¸š¦´¡¥r­·œš¸ÉŤn°µ‹¸Ê‹Šš¸É¤µÅ—o‹Îµœªœ ÓÑ ¨oµœµš. œµ¥ÁÈŠ Á‡ ‹¸ ¦°Šž¦³›µœ­£µŸ¼ošœ¦µ¬‘¦ ™¼„«µ¨˜´—­·œž¦³®µ¦¸ª·˜ÁœºÉ°Š‹µ„¦´­·œœ ‹Îµœªœ„ªnµ ÓÑÑ ¨oµœµš ¦³®ªnµŠš¸ÉÁž}œŸ¼oªnµ¦µ„µ¦‹´Š®ª´—„ªŠŽ¸ œµ¥ÁÈŠ Á‡ ‹¸ ŗo¦´­·œœÁ¡ºÉ° 19

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÒÕ „µ¦…µ¥š¸É—·œ…°Š¦´“Ä®o„nÁ°„œÄœ¦µ‡µ˜Éε ¨³Á¡ºÉ°Á¨ºÉ°œ˜ÎµÂ®œnŠÄ®o„n­¤µ·„¡¦¦‡‡°¤¤·ªœ·­˜r ÒÕ ‡œÃ—¥š»‹¦·˜. ¨³‡—¸‡°¦r¦´ž´œš¸É¥·ÉŠÄ®nš¸É­»—Äœž¦³ª´˜·«µ­˜¦r‹¸œ – ¤–”¨¢¼Á‹¸Ê¥œ Á¤º°ŠÁŽ¸¥Á¤·œ Á¤ºÉ°že ÓÖÕÔ „¨»n ¤ „µ¦‡o µ ¥ªœ®´ ª ¨´ „ ¨°…œœÊÎ µ ¤´ œ —·  ¦™¥œ˜r °» ž „¦–r š µŠ„µ¦š®µ¦ °» ž „¦–r ‡°¤¡·ªÁ˜°¦r ¨³­·œ‡oµ°ºÉœ Ç Á…oµž¦³Áš«‹¸œÃ—¥Ÿ·—„‘®¤µ¥ ×¥‡ªµ¤¦nª¤¤º°‹µ„Á‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“ ¦ª¤¤¼¨‡nµ„ªnµ Ô Â­œ¨oµœµš Ĝ‡—¸œ¸Ê¤¸Á‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“™¼„­°­ªœ®¨µ¥¦o°¥‡œ ¨³Äœš¸É­»— «µ¨˜´—­·œÄ®ož¦³®µ¦¸ª·˜Á‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“ ÒÕ ‡œ ‹Îµ‡»„˜¨°—¸ª·˜ ÒÓ ‡œ ¨³™¼„¨ŠÃš¬­™µœ °ºÉœ Ç ÖÙ ‡œ Ž¹ÉŠÄœ‹ÎµœªœÁ‹oµ®œoµš¸Éš¸É™¼„ž¦³®µ¦¸ª·˜œ¸Ê ¦ª¤™¹Š¦°ŠŸ¼oªnµ„µ¦Á¤º°ŠÁŽ¸¥Á¤·œ ®´ª®œoµ Á‹oµ®œoµš¸É«»¨„µ„¦ ¨³œµ¥š®µ¦¦³—´­¼Š…°Š¤–”¨¢¼Á‹¸Ê¥œ—oª¥. ¤µ˜¦„µ¦šµŠ„‘®¤µ¥Â¨³„µ¦¨ŠÃš¬š¸É Á —È — …µ—¨³¦» œ ¦Š…°Š¦´ “ µ¨‹¸ œ œ¸Ê ™¼ „ ª·¡µ„¬rª·‹µ¦–r°¥nµŠ®œ´„‹µ„œ´„ª·µ„µ¦Â¨³Ÿ¼oÁ„¸É¥ª…o°Š š´ÊŠÄœž¦³Áš«‹¸œÂ¨³Äœ˜nµŠž¦³Áš« ªnµ Áž}œ„µ¦„¦³šÎµš¸ÉŦoŽ¹ÉŠ¤œ»¬¥›¦¦¤Ò ÁœºÉ°Š‹µ„„µ¦¡·‹µ¦–µ‡—¸­nªœÄ®n ‹ÎµÁ¨¥Å¤n¤¸Ã°„µ­Å—ož¦¹„¬µ šœµ¥‡ªµ¤ ¤¸„µ¦š¦¤µœÂ¨³…¼nÁ…ȐÁ¡ºÉ°Ä®o‹ÎµÁ¨¥­µ¦£µ¡ ‡Îµ¡·¡µ„¬µ…°Š«µ¨­nªœÄ®nš¸ÉÄ®o¨ŠÃš¬ ‹ÎµÁ¨¥œ´Êœ„È™¼„Á¦¸¥ŠÁ­¦È‹­·Êœ˜´ÊŠÂ˜n„n°œ„µ¦¡·‹µ¦–µ‡—¸‹³Á¦·É¤˜oœ ¦³®ªnµŠ„µ¦¡·‹µ¦–µ‡—¸ «µ¨„ÈŤn °œ»µ˜Ä®o‹ÎµÁ¨¥™µ¤‡oµœ Á¤ºÉ°‹ÎµÁ¨¥¥ºÉœ°»š›¦–r„Ȥ´„‹³™¼„ž’·Á­›š´œš¸Ã—¥Å¤n¤¸„µ¦¡·‹µ¦–µ ¨³Äœ ‡—¸š¸É¤¸‡Îµ¡·¡µ„¬µÄ®ož¦³®µ¦¸ª·˜‹ÎµÁ¨¥ „µ¦ž¦³®µ¦„È„¦³šÎµ°¥nµŠÁ¦nŠ—nªœ£µ¥Äœ¦³¥³Áª¨µÁ¡¸¥Š Ò-Ó ª´œ®¨´Š‹µ„«µ¨¤¸‡Îµ¡·¡µ„¬µ ŤnÁžd—ð„µ­Ä®o¤¸„µ¦¦ºÊ°¢gœ‡—¸…¹Êœ¡·‹µ¦–µÄ®¤n˜n°¥nµŠÄ—. œ°„‹µ„œ¸Ê œ´„ª·µ„µ¦Â¨³ž¦³µœÃ—¥š´ÉªÅž¤¸‡ªµ¤Á®Èœ¦nª¤„´œªnµ¤µ˜¦„µ¦…°Š¦´“µ¨ ‹¸œš¸É°oµŠªnµÁž}œ„µ¦ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠœ´Êœ šoš¸É‹¦·ŠÂ¨oªÁž}œÁ¡¸¥Š„µ¦„ε‹´—«´˜¦¼ šµŠ„µ¦Á¤º°Š…°ŠŸ¼o¤¸°Îµœµ‹ ¨³Áž}œ„µ¦¨ŠÃš¬Á‹oµ®œoµš¸É´ÊœŸ¼oœo°¥š¸É„¦³—oµŠ„¦³Á—ºÉ°Š ž„žj°ŠŸ¼oš¸É Áž}œ¡¦¦‡¡ª„ iµ¥˜œÃ—¥¤·Å—o­œÄ‹ªnµ™¼„®¦º°Ÿ·— ®¦º°Á¡ºÉ°˜´—˜°œ‡ªµ¤Ÿ·—¤·Ä®o…¹Êœ¤µ™¹Š­¤µ·„ ¦³—´­¼Š…°Š¡¦¦‡‡°¤¤·ªœ·­˜r ˜´ª°¥nµŠÁnœÄœ‡—¸š¸É¤–”¨¢¼Á‹¸Ê¥œ Á¤º°ŠÁŽ¸¥Á¤·œ …oµŠ˜oœ ®œ¹ÉŠÄœŸ¼o ™¼„„¨nµª®µÁž}œ£¦¦¥µ…°ŠÁ¡ºÉ°œ­œ·šž¦³›µœµ›·—¸Á‹¸¥Š Á‹q° ®¤·œ Ž¹ÉŠ˜n°¤µ„È®¨»—¡oœ‹µ„‡—¸Åž ×¥¤· Å —o ¤¸ „ µ¦­°­ªœ ¨³­ºÉ ° ¤ª¨œ‹¸ œ „È ™¼ „ ®o µ ¤¤· Ä ®o Á ­œ°…n µ ªÁ„¸É ¥ ª„´  Á¡ºÉ ° œ­œ· š …°Š ž¦³›µœµ›·—¸Ÿ¼oœ¸Ê ®¦º°Äœ‡—¸š¸Éœµ¥ÁŒ·œ Ž· ˜°Š °—¸˜Ÿ¼oªnµ„µ¦„¦»Šž{„„·ÉŠÂ¨³­¤µ·„Þ¦·˜¼Ã¦ ™¼„ ¨ŠÃš¬‹Îµ‡»„ Ò× že ÁœºÉ°Š‹µ„¨³š·ÊŠ®œoµš¸É¦µ„µ¦Â¨³¦´­·œœ„ªnµ ÖÑÑ,ÑÑÑ µš Á¤ºÉ°že ÓÖÕÒ œ´Êœ „Ȥ¸Ÿ¼o˜´ÊŠ…o°­´ŠÁ„˜ªnµÂšoš¸É‹¦·ŠÂ¨oªÁž}œ„µ¦nªŠ·Š°Îµœµ‹¦³®ªnµŠ­¤µ·„¡¦¦‡‡°¤¤·ªœ·­˜r iµ¥ Ò

Amnesty International, People's Republic of China Executed "according to law"? - The death penalty in China.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

20


ÒÖ ž{„„·ÉŠ…°Šœµ¥ÁŒ·œ Ž· ˜°Š „´ iµ¥ÁŽ¸É¥ŠÅ±o£µ¥Ä˜o„µ¦œÎµ…°Šœµ¥Á‹¸¥Š Á‹q° ®¤·œ …–³š¸É¥´ŠÁž}œŸ¼oªnµ „µ¦Á¤º°ŠÁŽ¸É¥ŠÅ±o Á¡ºÉ°­ºš°—°Îµœµ‹˜n°‹µ„ž¦³›µœµ›·—¸Á˜·ÊŠ Á­¸É¥ª Ÿ·Š. «µ­˜¦µ‹µ¦¥rÁŽµ ‡·Š ‡»œ ®nŠ¤®µª·š¥µ¨´¥‹¸œ – ±n°Š„Š „¨nµªªnµ ¤ošµŠ„µ¦‹¸œ‹³°°„ „‘Á„–”r¤µ„¤µ¥Á¡ºÉ°žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ ˜n„‘Á„–”rÁ®¨nµœ¸Ê„Ȥ·Å—o œÎ µ ¤µ´ Š ‡´  čo ˜ µ¤ª´ ˜ ™» ž ¦³­Š‡r š¸É  šo ‹ ¦· Š ˜n Á ž} œ ޘµ¤‡ªµ¤¡°Ä‹…°ŠŸ¼o ¤¸ °Î µ œµ‹Äœ¡¦¦‡ ‡°¤¤·ªœ·­˜rÁšnµœ´Êœ. ­™µœ„µ¦–r„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœž¦³Áš«‹¸œœ¸Ê „¨nµªÅ—oªnµ ®œ´„®œµ­µ®´­¥·ÉŠ„ªnµÄœ ž¦³Áš«Á¦µ¤µ„œ´„ š´ÊŠÄœ—oµœ‹ÎµœªœÂ¨³¤¼¨‡nµ °¥nµŠÅ¦„È—¸ Ÿ¤Å¤nć¦nÁ®Èœ—oª¥„´ª·›¸„µ¦¨ŠÃš¬ °¥nµŠ¦»œÂ¦Š…°Š¦´“µ¨‹¸œ ÁœºÉ°Š‹µ„Áž}œª·›¸š¸É…µ—‡ªµ¤°›¦¦¤ ŽÊε¦oµ¥¥·ÉŠÅž„ªnµœ´Êœ œ´˜´ÊŠÂ˜n ¦´“µ¨‹¸œÅ—očo¤µ˜¦„µ¦—´Š„¨nµªÄœže ÓÖÕÑ „µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ„ÈŤnŗo¨—¨Š š´ÊŠ¥´ŠÁ¡·É¤…¹Êœ š»„ Ç že œ°„‹µ„œ¸Ê„ÈÁž}œš¸É­Š­´¥ªnµ„µ¦—εÁœ·œ¤µ˜¦„µ¦—´Š„¨nµª…°Š¦´“µ¨‹¸œ Áž}œÅžÃ—¥¦·­»š›·Í ċ®¦º°¤¸ª´˜™»ž¦³­Š‡r°ºÉœÄ—°Â Š ¨³Áž}œ„µ¦Á¨º°„ž’·´˜·®¦º°Å¤n. °¥nµŠÅ¦„È—¸ ¤µ˜¦„µ¦…°Š¦´“µ¨‹¸œÄœ„µ¦­nŠÁ­¦·¤‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°Šž¦³µœ µŠ¤µ˜¦„µ¦„ÈÁž}œÂ°¥nµŠš¸É—¸Â¨³œnµ«¹„¬µÁ¡ºÉ°œÎµ¤µÁž}œ…o°¡·‹µ¦–µž¦³„°„µ¦‹´—¤µ˜¦„µ¦ žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœž¦³Áš«Åš¥Å—o Ánœ „µ¦­¦oµŠÁ­¦·¤ª·œ´¥Â¨³ š´«œ‡˜·š¸É™¼„˜o°ŠÄ®o„´…oµ¦µ„µ¦Äœ„µ¦¦´Äož¦³µœ „µ¦ÁŸ¥Â¡¦nž¦³¤ª¨‹¦·¥›¦¦¤…°Š ®œnª¥Šµœ¦µ„µ¦˜nµŠ Ç Ä®ož¦³µœ¦´š¦µÃ—¥š´ÉªÅž ®¦º°„µ¦°¦¤‹¦·¥›¦¦¤Ä®o„´‡¼n­¤¦­ …°Šœ´„„µ¦Á¤º°ŠÂ¨³…oµ¦µ„µ¦¦³—´­¼Š Áž}œ˜oœ. ­™µœ„µ¦–r„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœž¦³Áš«˜nµŠ Ç „µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ Áž}œ°»ž­¦¦‡­Îµ‡´˜n°„µ¦¡´•œµš¸É¥´ÉŠ¥ºœÄœšµŠÁ«¦¬“„·‹Â¨³­´Š‡¤ …°Šž¦³Áš«˜nµŠ Ç š´ÉªÃ¨„ Ťnªnµ‹³Áž}œž¦³Áš«¡´•œµÂ¨oª®¦º°ž¦³Áš«š¸É„ε¨´Š¡´•œµ ÁŠ·œ‹Îµœªœ ¤µ„™¼„»‡‡¨µŠ„¨»n¤Á¸¥—´Š°°„‹µ„„°Šš»œš¸É‹´—˜´ÊŠ…¹ÊœÁ¡ºÉ°œÎµÅžÄo¡´•œµ„µ¦«¹„¬µ ­»…£µ¡ ®¦º°­µ›µ¦–¼žÃ£‡…´Êœ¡ºÊœ“µœ…°Š­´Š‡¤­nªœ¦ª¤ ‹¹ŠÅ—o¤¸„µ¦‹´—˜´ÊŠ°Š‡r„µ¦ TRANSPARENCY INTERNATIONAL Ž¹ÉŠÁž}œ°Š‡r„µ¦¦³®ªnµŠž¦³Áš« ¤¸­Îµœ´„ŠµœÄ®n°¥¼nš¸É„¦»ŠÁ°¦r¨·œ ž¦³Áš« Á¥°¦¤´œ ×¥¤¸ª´˜™»ž¦³­Š‡rĜ„µ¦‡oœ‡ªoµª·‹´¥­µÁ®˜»Â¨³­™µœ„µ¦–r„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœ ž¦³Áš«˜nµŠ Ç š´ÊŠÄœ£µ‡¦´“¨³£µ‡Á°„œ ¨³¦nª¤¤º°ªµŠÂŸœ„´¦´“µ¨…°Šž¦³Áš«˜nµŠ Ç Á¡ºÉ° …‹´—„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄ®o®¤—­·ÊœÅž.

21

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


Ò× °Š‡r„µ¦œ¸Êŗo‹´—°´œ—´­™µœ„µ¦–r„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœž¦³Áš«˜nµŠ Ç ÒÕ× ž¦³Áš« š´ÉªÃ¨„ ץčoª·›¸„µ¦Â‹„­°™µ¤Åž¥´Š°Š‡r„¦š¸ÉœnµÁºÉ°™º°Äœž¦³Áš«˜nµŠ Ç Â¨³ž¦³¤ª¨Ÿ¨ ‹µ„­°™µ¤œ´Êœ ץĮo‡³Âœœ¦³—´­™µœ„µ¦–r„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠš¸É—¸š¸É­»— ÒÑ ‡³Âœœ ¨³Á¨ª¦oµ¥š¸É­»— Ñ ‡³Âœœ ץĜ‡.«. ÓÑÑÕ ž¦³Áš«Åš¥Å—o Ô.× ‡³Âœœ °¥¼nĜ°´œ—´š¸É ×Õ —¸ …¹Êœ „ªn µ ‡.«. ÓÑÑÔ Â¨³‡.«. ÓÑÑÓ Ž¹É ŠÅ—o Ô.Ô Â¨³ Ô.Ó ‡³Âœœ˜µ¤¨Î µ—´  —´ Š ž¦µ„’Äœ Corruption Perceptions Index 2004 —´Šœ¸ÒÊ . Country Country Rank 1 Finland 2 New Zealand 3 Denmark Iceland 5 Singapore 6 Sweden 7 Switzerland 8 Norway 9 Australia 10 Netherlands 11 United Kingdom 12 Canada 13 Austria Luxembourg 15 Germany 16 Hong Kong 17 Belgium Ireland USA 20 Chile Ò

2004 Score

2003 Score

2002 Score

9.7 9.6 9.5 9.5 9.3 9.2 9.1 8.9 8.8 8.7 8.6 8.5 8.4 8.4 8.2 8.0 7.5 7.5 7.5 7.4

9.7 9.5 9.5 9.5 9.4 9.3 8.8 8.8 8.8 8.9 8.7 8.7 8.0 8.7 7.7 8.0 7.6 7.5 7.5 7.4

9.7 9.5 9.5 9.5 9.3 9.3 8.5 8.5 8.6 9.0 8.7 9.0 7.8 9.0 7.3 8.2 7.1 6.9 7.7 7.5

…o°¤¼¨‹µ„ www.transparency.org

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

22


23

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

24


25

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

26


ÓÒ

‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Äœ­´Š‡¤Åš¥ Ÿ¤…°Ä®ošnµœ¡·‹µ¦–µªnµ „µ¦°¦¤­´ÉŠ­°œ¨¼„®¨µœ…°ŠÁ¦µ—´Š˜´ª°¥nµŠ˜n°Åžœ¸Ê ¤¸­nªœÄ—š¸É Áž}œ„µ¦°¦¤­´ÉŠ­°œ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤ž¦³„µ¦Ä—oµŠ: “¨¼„Á°q¥ …°Ä®o¨¼„˜³ÊŠ°„˜³ÊŠÄ‹Á¦¸¥œÄ®o—¸œ´ ˜n°Åž‹´Å—oÁž}œÄ®nÁž}œÃ˜ Áž}œÁ‹oµ‡œœµ¥‡œ ¤¸ °Îµœµ‹ªµ­œµ ¤¸»®œ³„«³„—·ÍÄ®n ¤¸Â˜n‡ªµ¤¤³ÉŠ¤¸«¦¸­»… ¨oª¨¼„‹´Å—o¤µÁž}œš¸É¡¹ÉŠ¡µ…°Š¡n°Â¤n¡¸É œo°ŠÂ¨´¨¼„®¨µœ…°ŠÁ¦µ˜n°Åž”. šnµœ‡Š‡»oœÁ‡¥„´˜´ª°¥nµŠ„µ¦°¦¤­´ÉŠ­°œ—´Š„¨nµªÂ¨³°µ‹‹³­Š­´¥ªnµ„µ¦°¦¤­´ÉŠ­°œ —´Š„¨nµª„¡¦n°Šž¦³„µ¦Ä— ÁœºÉ°Š‹µ„š»„‡œ„È¥n°¤˜o°Š„µ¦Ä®o¨¼„®¨µœ…°Š˜œ¤¸„µ¦«¹„¬µš¸É—¸ ¤¸ š¦´¡¥r­·œÁŠ·œš°Š ¤¸°Îµœµ‹Á®œº°Åž„ªnµŸ¼o°ºÉœš´ÊŠœ´Êœ Ÿ¤Á°Š„ÈÁ®Èœªnµ „µ¦°¦¤­´ÉŠ­°œ—´Š„¨nµªÅ¤nčn Á¦ºÉ°ŠŸ·—˜nž¦³„µ¦Ä— ˜n®µ„šnµœÅ—o¡·‹µ¦–µÃ—¥™¸É™oªœÂ¨oª šnµœ‹³Á®ÈœÅ—oªnµ‡Îµ­°œ—´Š„¨nµªœ´Êœ Ťnŗo¤¸„µ¦°¦¤­´ÉŠ­°œ®¦º°‡Îµœ¹Š™¹Š‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Â˜nž¦³„µ¦Ä—Á¨¥ ž¦³Á—Èœ­Îµ‡´š¸ÉÁ¦µ ‡ª¦‹³˜o°Š°¦¤­´ÉŠ­°œ¨¼„®¨µœ…°ŠÁ¦µœ´Êœ°¥¼nš¸Éªnµ „µ¦Å—o¤µŽ¹ÉŠ¨µ£ ¥« ­¦¦Á­¦· ¨³­»…œ¸Ê ‹³˜o°ŠÅ—o¤µ—oª¥‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤ —oª¥‡ªµ¤­»‹¦·˜Ášnµœ´Êœ Ťnčnŗo¤µ‹µ„„µ¦„¦³šÎµš»‹¦·˜Ÿ·— „‘®¤µ¥ „µ¦Â„nŠÂ¥nŠ‹µ„Ÿ¼o°ºÉœÃ—¥¤·° „¨nµª‡º° ˜o°ŠÁž}œ„µ¦Å—o¤µ—oª¥ “‡ªµ¤™¼„˜o°ŠÂ¨³° ›¦¦¤” Ášnµœ´Êœ …°Ä®oš»„šnµœÄ‡¦n‡¦ª—¼ªnµ˜´ª°¥nµŠ‡Îµ­°œ—´Š„¨nµªªnµ Áž}œÁ®˜»Ÿ¨®œ¹ÉŠš¸ÉšÎµÄ®o ­´Š‡¤Åš¥Äœž{‹‹»´œÁ˜È¤Åž—oª¥‡œš¸Éž¦µ¦™œµ‹³Áž}œÄ®nÁž}œÃ˜ ¤¸°Îµœµ‹ªµ­œµ ¤¸‡ªµ¤¤´ÉŠ¤¸ ×¥ ŤnÁ¨º°„ª·›¸„µ¦®¦º°Å¤n?

„µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ­·ÉŠš¸É™¼„˜o°ŠÂ¨³°›¦¦¤ ‡ª¦Áž}œ°»—¤„µ¦–r…°Šœ´„¦·®µ¦

šnµœ°µ‹‹³­Š­´¥ªnµ “„µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤” š¸ÉŸ¤„¨nµª™¹Šœ´Êœ ¤¸‡ªµ¤­Îµ‡´ °¥nµŠÅ¦? ¨³‡»–›¦¦¤—´Š„¨nµª¤¸‡ªµ¤®¤µ¥˜nµŠ‹µ„‡»–›¦¦¤°ºÉœ Ç Ánœ “‡ªµ¤ŽºÉ°­´˜¥r­»‹¦·˜” °¥nµŠÅ¦? Á¡ºÉ°Ä®o‡ªµ¤„¦³‹nµŠÂ„n…o°­Š­´¥—´Š„¨nµª Ÿ¤‹³…°¥„˜´ª°¥nµŠÄ®ošnµœ¢{Šªnµ ™oµ®µ„šnµœ Áž}œŸ¼oš¸ÉšÎµŠµœ—oª¥‡ªµ¤˜´ÊŠÄ‹ Á‡µ¦¡„‘®¤µ¥Â¨³„‘¦³Á¸¥Äœ„µ¦šÎµŠµœ ŤnÁ‡¥š»‹¦·˜ ‡—ÄŠ ®¦º°Â­ªŠ®µŸ¨ž¦³Ã¥œr×¥¤·° šnµœ­µ¤µ¦™¡¼—Å—oªnµšnµœÁž}œŸ¼oš¸ÉŽºÉ°­´˜¥r­»‹¦·˜‡œ®œ¹ÉŠ ˜n ®µ„´ŠÁ°·šnµœÅ—o¦¼oŗoÁ®Èœ¤µªnµ Ÿ¼oĘo´Š‡´´µ…°ŠšnµœÅ—ož’·´˜·®œoµš¸É×¥š»‹¦·˜ šÎµ„µ¦Œo° ¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ ˜nšnµœ„ÈÁ¡·„ÁŒ¥ šÎµÁ°µ®¼ÅžœµÁ°µ˜µÅžÅ¦nž¨n°¥Ä®o»‡‡¨Á®¨nµœ´Êœž’·´˜·®œoµš¸É ×¥š»‹¦·˜Â¨³šÎµ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ˜n°Åž —oª¥‡ªµ¤Á„¦ŠÄ‹®¦º°®ªµ—„¨´ª˜n°°·š›·¡¨…°Š »‡‡¨Á®¨nµœ´Êœ ®¦º°‡·—ªnµÅ¤nčn›»¦³…°Ššnµœ š´ÊŠ Ç š¸É»‡‡¨Á®¨nµœ´ÊœÂ¨³¡§˜·„¦¦¤…°ŠÁ…µ„È°¥¼nĜ 27

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÓÓ ‡ªµ¤¦´Ÿ·—°…°ŠšnµœÃ—¥˜¦Š ˜nĜ…–³Á—¸¥ª„´œ šnµœ„È¥´Š˜´ÊŠÄ‹ž’·´˜·®œoµš¸É…°Ššnµœ˜n°Åž ˜µ¤Á—·¤ Ánœœ¸Ê šnµœ°µ‹„¨nµªÅ—oªnµšnµœ¥´Š‡Š‡ªµ¤ŽºÉ°­´˜¥r­»‹¦·˜°¥¼nÁnœÁ—·¤ ÁœºÉ°Š‹µ„šnµœÅ¤nŗoÁ…oµ ޤ¸­nªœÄœ„µ¦š»‹¦·˜—´Š„¨nµª °¥nµŠÅ¦„È—¸ šnµœ‡ŠÅ¤n­µ¤µ¦™¡¼—Å—o°¥nµŠÁ˜È¤žµ„ªnµšnµœÁž}œŸ¼oš¸É¥¹— ¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤ ÁœºÉ°Š‹µ„šnµœž¨n°¥Ä®o­·ÉŠš¸ÉŤn™¼„˜o°Š°›¦¦¤Á„·—…¹ÊœÂ¨³¥´Š‡Š¤¸ °¥¼n˜n°Åž š´ÊŠ Ç š¸É°¥¼nĜ°Îµœµ‹®œoµš¸É¨³‡ªµ¤¦´Ÿ·—°…°ŠšnµœÁ°Š ˜n°Á¤ºÉ°šnµœÅ—o¡¥µ¥µ¤ žj°Š„´œ ¥´¥´ÊŠ ®¦º°˜n°˜oµœ„µ¦„¦³šÎµš»‹¦·˜—´Š„¨nµªÂ¨oª šnµœ‹¹Š‹³¡¼—Å—oªnµšnµœÁž}œŸ¼oš¸É¥¹—¤´ÉœÄœ ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤ —´Šœ¸Ê “„µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤” Ĝ‡ªµ¤Á®Èœ…°ŠŸ¤œ´Êœ ‹¹Š Áž}œ‡»–›¦¦¤š¸É­¼Š­nŠ ¦·­»š›·Í ¨³¤¸‡ªµ¤­Îµ‡´˜n°­´Š‡¤­nªœ¦ª¤¥·ÉŠÅž„ªnµ‡»–›¦¦¤Ä— Ç.

˜´ª°¥nµŠ…°ŠŸ¼o¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°ŠÂ¨³°›¦¦¤Äœ­´Š‡¤Åš¥ ¡´œšoµ¥œ¦­·Š®r ¡´œšoµ¥œ¦­·Š®r ‡º° ž¼¸¥»‡‡¨Ÿ¼o®œ¹ÉŠš¸É­´Š‡¤Åš¥¦¼o‹´„„´œ—¸ „µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š° ›¦¦¤Ã—¥Å¤n®ªµ—®ª´Éœ˜n°¡¦³¦µ°µµ™¹Š¸ª·˜š¸É‹³Å—o¦´…°Ššnµœ­µ¤µ¦™Áž}œÂ°¥nµŠÄ®o„n ­´Š ‡¤Åš¥Äœž{ ‹ ‹» ´œ ŗo ° ¥n µ Š—¸ —´ Š ž¦µ„’…o ° ‡ªµ¤˜°œ®œ¹É Š Ĝ¡¦³¦µ¡Š«µª—µ¦Œ´  ¡¦³ ¦µ®´˜™Á¨…µ Á¨n¤ Ó ¡´œšoµ¥œ¦­·Š®r­¤´¥ÂŸnœ—·œ­¤Á—È‹¡¦³­¦¦Á¡r š¸É Ù (¡¦³Á‹oµÁ­º°) ªnµ: “°³œ¡¦´¦µ„ε®œ—¤¸Â˜nݦµ–œ³Êœªnµ ™oµÂ¨´¡³œšoµ¥Ÿ¼oė™º°šoµ¥Á¦º°¡¦´š¸Éœ³ÉŠÄ®o«¸¦¬´Á¦º° ¡¦´š¸Éœ³ÉŠ®³„ šnµœªnµ¡³œšoµ¥œ³Êœ™¹Š¤¦–ڬĮo˜³—«¸¦¬´Á­¸¥ ¨´¡¦´Á‹oµ°¥¼n®³ª‹Šš¦Š¡¦´„¦»–µ Þ¦—Ä®o˜³—«¸¦¬´…oµ¡¦´¡»š›Á‹oµÁ­¸¥˜µ¤Ã¦µ–¦µ„ε®œ—œ³ÊœÁ™·— ‹¹Š¤¸¡¦´¦µ—妳­­³ÉŠÄ®o e¡µ¥ š³ÊŠžªŠž{œ¤¼¨—·œÁž}œ¦¼ž¡³œšoµ¥œ¦­·Š®r…¹ÊœÂ¨oª„ÈÄ®o˜³—«¸¦¬´¦¼ž—·œœ³ÊœÁ­¸¥Â¨oª—妳­ªnµ °oµ¥¡³œšoµ¥ Ž¹ÉŠÃš¬Á°ÈŠ™¹Š˜µ¥œ³Êœ„¼„Èž¦´®µ¦¸ª·˜Á°ÈŠÁ­¸¥¡°Áž}œÁ®˜»Âšœ˜³ªÂ¨oª Á°ÈŠ°¥nµ˜µ¥Á¨¥ ‹Š„¨³¤µ¨Š Á¦º°Åž—oª¥„¼Á™·— ¡³œšoµ¥œ¦­·Š®rÁ®Èœ—³Šœ³Êœ„Ȥ¸‡ªµ¤¨´°µ¥œ³„ —oª¥„¨³ªªnµ‹´Á­¸¥¡¦´¦µ„ε®œ— ×¥…œ›¦¦¤Áœ¸¥¤Ã¦µ–Åž Á„¦Š‡œš³ÊŠžªŠ‹´‡¦®µ˜·Á˜¸¥œ—¼®¤·ÉœÄœ­¤Á—È‹¡¦´Á‹oµ°¥¼n®³ªÂ®nŠ ˜œÅ—o ­¼oÁ­¸¥­¨´¸ª·˜…°Š˜³ª¤·Å—o°µ¨³¥ ‹¹Š„¦µš¼¨Åžªnµ …°¡¦´¦µšµœŽ¹ÉŠš¦Š¡¦´„¦»–µÃž¦— …oµ¡¦´¡»š›Á‹oµš³ÊŠœ¸Ê ¡¦´Á— ¡¦´‡»–®µš¸É­»—¤·Å—o ˜nšªnµŽ¹ÉŠ˜³—«¸¦¬´¦¼ž—·œÂšœ˜³ª…oµ¡¦´¡»š›Á‹oµ —³Šœ¸Ê —¼Áž}œšÎµÁ¨nœÅž ‡œš³ÊŠ®¨µ¥‹´¨nªŠ‡¦®µ˜·Á˜¸¥œÅ—o …°¡¦´°Š‡r‹Šš¦Š¡¦´„¦»–µÃž¦—˜³— «¸¦¬´…oµ¡¦´¡»š›Á‹oµÁ­¸¥Ã—¥Œ³œ‹¦·ŠÁ™·— °¥nµÄ®oÁ­¸¥…œ›¦¦¤Áœ¸¥¤Äœ¡¦´¦µ„ε®œ—ÅžÁ¨¥ …oµ¡¦´¡»š›Á‹oµ‹´…°„¦µš¼¨ µ„»˜¦£¦¦¥µÂ¨oª„È‹´„¦µ™ªµ¥³Š‡¤¨µ˜µ¥ÅžÃ—¥¨³„¬–´¥™µ Ú¬°³œ„¦µš¼¨Åªoœ³Êœ ­¤Á—È‹¡¦´Á‹oµÂŸnœ—·œ˜¦³­Å—oš¦Š¢{Š—³Šœ³Êœ„ȗ妳­ª·Šª°œÅžÁž}œ®¨µ¥‡¦³ÊŠ ¡³œšoµ¥œ¦­·Š®r„Ȥ·¥°¤°¥¼n ­¤Á—È‹¡¦´Á‹oµ°¥¼n®³ªš¦Š¡¦´¤®µ„µ¦»£µ¡Â„n¡³œšoµ¥œ¦­·Š®rÁž}œ°³œ ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

28


ÓÔ ¤µ„ ‹œ„¨³ÊœœÊε¡¦´Áœ˜¦Åªo¤·Å—o ‹ÎµÁž}œšÎµ˜µ¤¡¦´¦µ„ε®œ— ‹¹Š—妳­­³ÉŠÄ®oœµ¥Á¡‰µ˜Ä®o ž¦´®µ¦¸ª·˜¡³œšoµ¥œ¦­·Š®rÁ­¸¥ ¨oªÄ®ošÎµ«µ¨…¹Êœ­¼ŠÁ¡¸¥Š˜µ ¨´Ä®oÁ°µ«¸¦¬´¡³œšoµ¥œ¦­·Š®r„³ «¸¦¬´Á¦º°¡¦´š¸Éœ³ÉŠŽ¹ÉŠ®³„œ³Êœ…¹Êœ¡¨¸„¦¦¤Åªo—oª¥„³œœ«µ¨œ³Êœ”.Ò šnµœ‡Š‹³Á®Èœ—oª¥„´Ÿ¤ªnµ ™o°¥‡Îµš»„‡Îµ…°Š¡´œšoµ¥œ¦­·Š®rš¸É„¦µ´Š‡¤š¼¨¡¦³„¦»–µ ¨³¡¦³¦µ„¦³Â­¦´­´ÉŠ…°Š¡¦³Á‹oµÁ­º°Â˜n¨³˜°œ ¨oªœ­³šo°œÄ®oÁ®Èœ„µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š °›¦¦¤…°Š¡´œšoµ¥œ¦­·Š®r ¨³¡¦³¤®µ„¦»–µ…°Š¡¦³Á‹oµÁ­º°Å—oÁž}œ°¥nµŠ—¸. «µ­˜¦µ‹µ¦¥r¡¦³¥µ°¦¦™„µ¦¸¥rœ·¡œ›r «µ­˜¦µ‹µ¦¥r¡¦³¥µ°¦¦™„µ¦¸¥rœ·¡œ›r ‡º° »‡‡¨š¸É‡ª¦‡nµÂ„n„µ¦¥„¥n°Š­¦¦Á­¦·°¸„šnµœ ®œ¹ÉŠ šnµœ¤¸°´‹Œ¦·¥£µ¡šµŠ—oµœ„‘®¤µ¥°´œÃ——Á—nœ ¤»nŠ¤´Éœš¸É‹³nª¥Á­¦·¤­¦oµŠ‡ªµ¤Ÿµ­»„…°Š ­´Š‡¤Â¨³‡ªµ¤¤´Éœ‡Š…°Š¦´“ £µ¥Ä˜o®¨´„®nŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤°´œ­¼Š­nŠ šnµœÁž}œÂ°¥nµŠ …°Šœ´„„‘®¤µ¥Äœ°»—¤‡˜·Ÿ¼o¥¹—¤´ÉœÄœ®¨´„„µ¦ Áž}œž¦¤µ‹µ¦¥r…°ŠªŠ„µ¦„‘®¤µ¥Åš¥š¸É‡ª¦‡nµÂ„n „µ¦­¦¦Á­¦·Â¨³Á‹¦·¦°¥˜µ¤ Ž¹ÉŠ®¤n°¤¦µªŠ«rÁ­œ¸¥r ž¦µÃ¤ ž¼œ¸¥»‡‡¨°¸„šnµœ®œ¹ÉŠÅ—o „¨nµª™¹Š„µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°ŠÂ¨³°›¦¦¤…°ŠšnµœÁ°µÅªoªnµ: “Á¤ºÉ° ¡.«. ÓÕÙÚ šnµœÁ‹oµ‡»–¡¦´¥µ°¦¦™„µ¦¸¥rœ·¡œ›r„³…oµ¡Á‹oµ ¦nª¤„³œ‹³—˜³ÊŠ­Îµœ³„Šµœ šœµ¥‡ªµ¤. ž¦´¤µ–že ÓÕÚÑ ¡n°‡oµ…œ…oµª¨ŠÁ¦º°­nŠÅž…µ¥˜nµŠž¦´Áš«„³œ¤µ„ ‹œ£µ¥Äœž¦´Áš«Á„·— …µ—‡¨œ ž¦´µœÄœ„¦»ŠÁš¡ ² ˜o°ŠÁ…oµ‡·ªŽºÊ°…oµª¦³ž¦´šµœ. ¦´®ªnµŠœ¸Ê¤¸¨¼„‡ªµ¤¤µž¦¹„¬µšnµœÁ‹oµ‡»– Á¦º°…°ŠÁ…µ¦µ‡µ®œ¹ÉŠ¨oµœ„ªnµµš™¼„‹³Äœ…–´š¸É …œ…oµª°°„Åž…µ¥˜nµŠž¦´Áš« ™oµ‡—¸š¸É„娳Š‹´…¹Êœ«µ¨Â¡o Á¦º°°µ‹™¼„¦· Á‹oµ˜³ªÁ­œ°‹´Ä®o‡nµšœµ¥ Áž}œÁŠ·œ™¹Š ÓÑÑ,ÑÑÑ µš. ¨¼„‡ªµ¤„¨³ÅžÂ¨oª šnµœÁ‹oµ‡»–ž¦¹„¬µ…oµ¡Á‹oµªnµ ‹´­¤‡ª¦¦³ªnµ‡ªµ¤¦µ¥œ¸Ê®¦º°Å¤n ¦´®ªnµŠœ³ÊœÁ¦µÅ¤n‡n°¥¤¸‡ªµ¤‹´ªnµ ‡—¸¦µ¥Ä®nš¸É…oµ¡Á‹oµ¦³¤µªnµÁ¦ºÉ°ŠÂ¦„Å—o‡nµšœµ¥Áž}œÁŠ·œÁ¡¸¥Š Ù,ÑÑÑ µš š»œš¸É¨ŠÅžÄœ„µ¦‹³—˜³ÊŠ­Îµœ³„Šµœ„È¥³ŠÅ¤nŗo‡ºœ¤µ ™oµÅ—o‡nµšœµ¥‡—¸…°Ššnµœ ÓÑÑ, ÑÑÑ µš Á¦µ¤¸®ª³Šš¸É‹´˜³ÊŠ˜³ªÅ—o.

Ò

¡¦³¦µ¡Š«µª—µ¦ Œ´¡¦³¦µ®´˜™Á¨…µ Á¨n¤ Ó, („¦¤«·¨žµ„¦, ÓÖÕÓ), ®œoµ Ú×-ÚØ. 29

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÓÕ …oµ¡Á‹oµÁ¦¸¥œ™µ¤šnµœªnµ ¤¸Á®˜»…³—…o°Šž¦´„µ¦Ä— šnµœ„¨nµªªnµ ‡—¸¤¸ž{®µ…o°„‘®¤µ¥š¸É‡·— ªn µ ‹´Â„o ˜ „Ťn ¥ µ„œ³ „ ˜n Å ¤n ­ µ¥Ä‹Äœ…o ° š¸É ªn µ ™o µ „o ˜ „¡n ° ‡o µ ‹´œÎ µ Á¦º ° Şčo … œ…o µ ª…µ¥ ˜nµŠž¦´Áš«°¸„ Áž}œ„µ¦ž¨oœšo°Šž¦´µœ. …oµ¡Á‹oµ…°Ä®ošnµœÁž}œŸ¼o˜³—­·œ Á¡¦µ´šnµœ‹´˜o°ŠÁž}œŸ¼oªnµ‡ªµ¤ šnµœ…°Áª¨µÄ‡¦n‡¦ª­³„ ­°Š­µ¤ª³œ„n°œ˜³—­·œÄ‹ Ĝš¸É­»—šnµœ˜³—­·œÅ¤n¦³ªnµ‡ªµ¤Á¦ºÉ°Šœ¸Ê ¨´¤¸šœµ¥°ºÉœ¦³ÅžªnµÄ®o‹œ «µ¨­³ÉŠž¨n°¥Á¦º° °µ«³¥…o°„‘®¤µ¥…°ŠšnµœÁ‹oµ‡»– ¨´Äœš¸É­»—šnµœÁ‹oµ‡»–„Șo°Š°¥¼noµœÅ¤o¥„¡ºÊœ ³ÊœÁ—¸¥ª®¨³ŠÁ„nµ˜n°¤µ°¸„®¨µ¥že. œÊεċ°¥nµŠœ¸Ê®µ¥µ„ šnµœ‹µ„ިoª ˜n…oµ¡Á‹oµ¥³Š‡·—™¹ŠšnµœÁ­¤°”.Ò œ°„‹µ„œ¸Ê ²¡–² ¡¨˜Îµ¦ª‹Á°„ °¦¦™­·š›·Í ­·š›·­»œš¦ °—¸˜°Š‡¤œ˜¦¸ ¥´ŠÅ—o„¨nµª™¹Š «µ­˜¦µ‹µ¦¥r¡¦³¥µ°¦¦™„µ¦¸¥rœ·¡œ›rªnµ: “«µ­˜¦µ‹µ¦¥r¡¦´¥µ°¦¦™„µ¦¸¥rœ·¡œ›r Áž}œœ³„„‘®¤µ¥š¸ÉÁ‡µ¦¡„‘®¤µ¥ ŽºÉ°­³˜¥r­»‹¦·˜˜n° ®œoµš¸É¨´°»—¤„µ¦–r…°Šª·µœ·˜·«µ­˜¦r Ťn¥°¤Äo‡ªµ¤ÁºÉ°™º°š¸ÉŸ¼o°ºÉœ¤°Ä®o¨´‡ªµ¤É印ŠšµŠ „‘®¤µ¥Äœ“µœ´Ÿ¼oš¦Š‡»–ª»•·…°Š˜œ ¡¨·„¡¨Š…o°ÁšÈ‹‹¦·ŠÂ¨´š„‘®¤µ¥Á¡ºÉ°ž¦´Ã¥œr×¥¤· °Â„n˜œ®¦º°Â„nć¦ œ°„‹µ„„µ¦Äo„‘®¤µ¥Á¡ºÉ°‡ªµ¤­ŠÁ¦¸¥¦o°¥ ‡ªµ¤™¼„˜o°Š ¨´‡ªµ¤ ¥»˜·›¦¦¤…°Š­³Š‡¤Â¨´oµœÁ¤º°ŠÁšnµœ³Êœ”.Ó

„µ¦‹´—šÎµ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤˜µ¤¦´“›¦¦¤œ¼ ¦´“›¦¦¤œ¼Â®nŠ¦µ°µ–µ‹´„¦Åš¥Œ´ž{‹‹»´œ ¤µ˜¦µ ØØ ´´˜·ªnµ “¦´“˜o°Š‹´—Ä®o¤¸ Ÿœ¡´•œµ„µ¦Á¤º°Š ‹´—šÎµ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°ŠŸ¼o—ε¦Š˜ÎµÂ®œnŠšµŠ„µ¦Á¤º°Š …oµ¦µ„µ¦Â¨³¡œ´„Šµœ®¦º°¨¼„‹oµŠ°ºÉœ…°Š¦´“ Á¡ºÉ°žj°Š„´œ„µ¦š»‹¦·˜Â¨³ž¦³¡§˜·¤·° ¨³ Á­¦·¤­¦oµŠž¦³­·š›·£µ¡Äœ„µ¦ž’·´˜·®œoµš¸É”. ¦´“›¦¦¤œ¼Œ´œ¸ÊÁž}œ¦´“›¦¦¤œ¼Œ´Â¦„š¸É¤¸š´´˜·Á„¸É¥ª„´„µ¦­nŠÁ­¦·¤‡»–›¦¦¤ ¨³‹¦·¥›¦¦¤ œ´Áž}œ„µ¦ž’·¦¼žÂ¨³Áž}œ„µ¦Á­¦·¤­¦oµŠž¦³­·š›·£µ¡Äœ„µ¦ž’·´˜·®œoµš¸É¦µ„µ¦š¸É œnµºÉœ¤°¥nµŠ¥·ÉŠ š´´˜·…°Š¦´“›¦¦¤œ¼¤µ˜¦µœ¸ÊÁœoœ™¹Š‡ªµ¤­Îµ‡´ÄœÁ¦ºÉ°Š„µ¦žj°Š„´œ„µ¦

Ò

¤.¦.ª.Á­œ¸¥r ž¦µÃ¤, “Ūo°µ¨´¥”, Ĝ°œ»­¦–r«µ­˜¦µ‹µ¦¥r¡¦³¥µ°¦¦™„µ¦¸¥rœ·¡œ›r, (抡·¤¡r­Îµœ´„Á¨…µ›·„µ¦ ‡–³¦´“¤œ˜¦¸, ¡.«. ÓÖÓÒ), ®œoµ Ò×. Ó ¡¨˜Îµ¦ª‹Á°„ °¦¦™­·š›·Í ­·š›·­»œš¦, “‡ÎµÅªo°µ¨´¥ «µ­˜¦µ‹µ¦¥r¡¦³¥µ°¦¦™„µ¦¸¥rœ·¡œ›r”, Ĝ°œ»­¦–r«µ­˜¦µ‹µ¦¥r¡¦³¥µ °¦¦™„µ¦¸¥rœ·¡œ›r, (抡·¤¡r­Îµœ´„Á¨…µ›·„µ¦‡–³¦´“¤œ˜¦¸, ¡.«. ÓÖÓÒ), ®œoµ ×. ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

30


ÓÖ š»‹¦·˜Â¨³ž¦³¡§˜·¤·°Áž}œ„¦–¸¡·Á«¬ ­—ŠÄ®oÁ®Èœ‡ªµ¤®nªŠÄ¥Äœª·„§˜„µ¦–rš¸ÉÁž}œ°¥¼nĜ …–³œ¸ÊŗoÁž}œ°¥nµŠ—¸. …o°¡·‹µ¦–µÁºÊ°Š˜oœÄœ„µ¦‹´—šÎµ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤„ȇº° Á¤ºÉ°¤¸„‘®¤µ¥ ´Š‡´Äo°¥¼n¨oª Á®˜»Ä—‹¹Š‹³˜o°Š¤¸„µ¦‹´—šÎµ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤°¸„? …o°¡·‹µ¦–µ —´Š„¨nµª­µ¤µ¦™°›·µ¥Å—oªnµ „‘®¤µ¥Áž}œ­·ÉŠš¸É¤¸­£µ¡´Š‡´˜n°»‡‡¨Ã—¥š´ÉªÅž ŤnÁž}œ„µ¦ ÁŒ¡µ³Á‹µ³‹Š™¹Š­µ…µª·µ¸¡Ä—×¥ÁŒ¡µ³ ­nªœ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤œ´Êœ ‹³Áž}œ œªšµŠÄœ„µ¦ž¦³„°ª·  µ¸ ¡ …°ŠŸ¼o ž ¦³„°ª·  µ¸ ¡ ªn µ ‡ª¦ž’· ´ ˜· ® œo µ š¸É ° ¥n µ ŠÅ¦‹¹ Š ‹³¤¸ ž¦³­·š›·£µ¡­¼Š­»— ‡ª¦‹³—ε¦Š˜œÄœ­´Š‡¤°¥nµŠÅ¦Ä®o¤¸‡ªµ¤Á®¤µ³­¤ Á¡ºÉ°¦´„¬µÅªoŽ¹ÉŠÁ„¸¥¦˜·£¼¤· ®nŠª·µ¸¡ ¨³‹³¤¸¦µ¥¨³Á°¸¥—š¸É˜„˜nµŠ„´œ°°„Åž˜µ¤Â˜n¨³­µ…µª·µ¸¡ ¦³—´…°Š„µ¦´Š‡´ čo„‘®¤µ¥Â¨³¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤‹¹Š¤¸‡ªµ¤Â˜„˜nµŠ„´œ ¥„˜´ª°¥nµŠÁnœ ®µ„ šnµœÁž}œ…oµ¦µ„µ¦Ÿ¼o¤¸®œoµš¸Éª·œ·‹Œ´¥¸Ê…µ—„µ¦ž¦³„ª—¦µ‡µÁ¡ºÉ°„µ¦„n°­¦oµŠÂ¨³‹´—ŽºÊ°¡´­—»­Îµ®¦´ ®œnª¥Šµœ¦µ„µ¦ªnµŸ¼oÁ…oµž¦³„ª—¦µ‡µ¦µ¥Ä—‹³Áž}œŸ¼oœ³„µ¦ž¦³„ª— Á¤ºÉ°šnµœÅ—oª·œ·‹Œ´¥¸Ê…µ— ިoª Ÿ¼oœ³„µ¦ž¦³„ª—¦µ‡µÅ—oœÎµÁŠ·œ¤µ¤°Ä®ošnµœÁž}œ “­·œœÊεċ” ‹Îµœªœ®œ¹ÉŠ ¤oªnµ„n°œ „µ¦ª·œ·‹Œ´¥¸Ê…µ— šnµœÅ¤nÁ‡¥Á¦¸¥„¦o°Š®¦º°¤¸…o°˜„¨ŠÃ—¥˜¦Š®¦º°Ã—¥ž¦·¥µ¥ªnµšnµœ‹³nª¥Á®¨º°Ÿ¼o œ³„µ¦ž¦³„ª—¦µ‡µÄœšµŠÄ—šµŠ®œ¹É Š ¨³Â¤oªn µ šnµ œ‹³Å¤n ¤¸Ã °„µ­Ä®o ‡» – Ä®o à š¬Äœ„µ¦ ž¦³„ª—¦µ‡µ„n°­¦oµŠÂ¨³‹´—ŽºÊ°¡´­—»¦µ¥œ´Êœ˜n°Åž°¸„¨oª ™oµšnµœ¦´­·œœÊεċœ´ÊœÅªo šnµœ„ÈŤnŗo „¦³šÎµŸ·—„‘®¤µ¥Â˜nž¦³„µ¦Ä— ˜n„Èœnµ‹³™º°Å—oªnµšnµœÅ—ošÎµŸ·—‹¦·¥›¦¦¤ÅžÂ¨oª ÁœºÉ°Š‹µ„ šnµœ Ťn‡ª¦¤¸­·š›·š¸É‹³Å—o¦´Ÿ¨ž¦³Ã¥œrė Ç š´ÊŠ­·Êœ‹µ„„µ¦ª·œ·‹Œ´¥¸Ê…µ—…°Ššnµœ ¤oªnµ„µ¦ª·œ·‹Œ´¥¸Ê …µ—…°Ššnµœ‹³Á­¦È‹Á—È—…µ—ިoª —´Šœ¸Ê ‹³Á®ÈœÅ—oªnµ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤œ´Êœ¤¸ ‡ªµ¤¨¹„Ž¹ÊŠÂ¨³¨³Á°¸¥—°n°œ¥·ÉŠÅž„ªnµ˜´ªš„‘®¤µ¥š¸Éčo´Š‡´˜n°»‡‡¨š»„‡œÃ—¥š´ÉªÅž. Ĝœµœµž¦³Áš« ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤­Îµ®¦´Ÿ¼ož¦³„°ª·µ¸¡ÄœÂ˜n¨³ ­µ…µ‹³¤¸‡ªµ¤Â˜„˜nµŠ„´œ Ánœ ¡š¥r„Ȥ¸‹¦¦¥µÂ¡š¥r šœµ¥‡ªµ¤„Ȥ¸¤¦¦¥µš…°Ššœµ¥‡ªµ¤ ²¨² Ž¹ÉŠ°Š‡r„¦š¸É‡ª‡»¤ª·µ¸¡Â˜n¨³ª·µ¸¡‹³Áž}œŸ¼o„ε®œ—¨³Áž}œŸ¼oª·œ·‹Œ´¥Á¤ºÉ°¤¸„µ¦¨³Á¤·—‹¦·¥›¦¦¤ Á®¨nµœ¸Ê ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤°µ‹ž¦µ„’Äœ¦¼žÂ…°Š„µ¦‹´—šÎµÁž}œ¨µ¥¨´„¬–r °´„¬¦®¦º°Áž}œ‹µ¦¸˜ž¦³Á¡–¸š¸É™º°ž’·´˜·„´œÄœÂ˜n¨³­µ…µª·µ¸¡„Èŗo Ánœ ž¦³¤ª¨‹¦·¥›¦¦¤…°ŠŸ¼o ¡·¡µ„¬µ…°Š«µ¨°Á¤¦·„´œ (THE CODE OF JUDICIAL CONDUCT) œ´Êœ ‹³¤¸„µ¦‹´—šÎµÁž}œ¨µ¥ ¨´„¬–r°´„¬¦ ˜nŸ¼o¡·¡µ„¬µ…°Š«µ¨°´Š„§¬‹³¥¹—™º°‹¦·¥›¦¦¤Ž¹ÉŠÁž}œ‹µ¦¸˜ž¦³Á¡–¸š¸É™º°ž’·´˜·˜n° Ç „´œ¤µ°¥nµŠÁ‡¦nŠ‡¦´—œ´Áž}œ¦o°¥ Ç že ¤o‹³Å¤n¤¸ž¦µ„’Áž}œ¨µ¥¨´„¬–r°´„¬¦.

31

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


Ó× „µ¦‹´—šÎµ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Ä®o¤¸Ÿ¨Äo´Š‡´Å—oĜ¦¦—µŸ¼ož¦³„° ª·  µ¸ ¡ ˜n ¨ ³­µ…µ‡ª¦‹³˜o ° Š¤¸ „ µ¦„Î µ ®œ—š¨ŠÃš¬ (SANCTION) Ÿ¼o ¨ ³Á¤· — ¤µ˜¦“µœšµŠ ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Ä®o´—Á‹œÁnœÁ—¸¥ª„´„‘®¤µ¥ —´ŠÁnœ ž¦³¤ª¨‹¦·¥›¦¦¤…°Š…oµ¦µ„µ¦ iµ¥˜»¨µ„µ¦«µ¨¥»˜·›¦¦¤Ò ®µ„¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Ä—‹´—šÎµ…¹ÊœÃ—¥Å¤n¤¸„µ¦ „ε®œ—š¨ŠÃš¬®¦º°¤¸š¨ŠÃš¬š¸ÉŤn¤¸‡ªµ¤®¤µ¥Â¨oª ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤œ´Êœ „È‹³Å¤n¤¸­£µ¡´Š‡´Â¨³‹³Áž}œÁ¡¸¥ŠÁ­º°„¦³—µ¬˜´ª®œ¹ÉŠÁšnµœ´Êœ Ánœ ž¦³¤ª¨‹¦·¥›¦¦¤…°Š ­¤µ·„­£µŸ¼ošœ¦µ¬‘¦Â¨³„¦¦¤µ›·„µ¦Ó Ž¹ÉŠ„ε®œ—Ú¬Ÿ¼oš¸É iµ gœÅªoÁ¡¸¥Š„µ¦˜Îµ®œ·®¦º° ž¦³–µ¤ ¨³ž¦³¤ª¨‹¦·¥›¦¦¤…°Š­¤µ·„ª»•·­£µÂ¨³„¦¦¤µ›·„µ¦Ô Ž¹ÉŠ„ε®œ—Ú¬Ÿ¼oš¸É iµ gœÅªo Á¡¸¥Š„µ¦˜´„Á˜º°œ ˜Îµ®œ· ®¦º°ž¦³–µ¤ ¨oªÂ‹oŠÄ®o­£µš¸ÉŸ¼o iµ gœÁž}œ­¤µ·„š¦µ „µ¦„ε®œ— š¨ŠÃš¬—´Š„¨nµªšÎµÄ®o¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Å¤n¤¸ž¦³­·š›·£µ¡Â¨³…µ—­£µ¡ ´Š‡´š¸Éšo‹¦·Š ž¦³®œ¹ÉŠªnµÁž}œ„µ¦‹´—šÎµž¦³¤ª¨‹¦·¥›¦¦¤Á¡ºÉ°ž’·´˜·˜µ¤š´´˜·¤µ˜¦µ ØØ Â®nŠ¦´“›¦¦¤œ¼°¥nµŠÁ­¸¥Å¤nŗo. …o°‡ª¦¡·‹µ¦–µÄœ„µ¦„ε®œ—š¨ŠÃš¬Äœ¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤ ‡º° Ú¬ š¸É„ε®œ—œ´ÊœÅ—o­´—­nªœ„´‡ªµ¤¦oµ¥Â¦Š…°Š‡ªµ¤Ÿ·—®¦º°Å¤n? ˜´ª°¥nµŠ…°Š„µ¦„ε®œ—š¨ŠÃš¬ Ä®oŗo­´—­nªœ„´‡ªµ¤¦oµ¥Â¦Š…°Š‡ªµ¤Ÿ·—Å—o„n ‹¦·¥›¦¦¤…°Š¦´“­£µ°´Š„§¬Ž¹ÉŠÂnŠš¨ŠÃš¬ °°„®¨µ¥¦³—´­Îµ®¦´‡ªµ¤Ÿ·—š¸É˜nµŠ„´œ ®µ„­¤µ·„¤¸‡ªµ¤Ÿ·—Á¨È„œo°¥„È°µ‹‹³™¼„¨ŠÃš¬Ã—¥ ˜´„Á˜º°œ ®µ„‡ªµ¤Ÿ·—¦oµ¥Â¦Š…¹ÊœÅž°¸„„È°µ‹¤¸„µ¦£µ‡š´–”r Ú¬…´Êœ­¼Š„ªnµœ´Êœ„ȇº°Ä®o¡oœ‹µ„ ­¤µ·„£µ¡®¦º°‹Îµ‡»„Õ „µ¦šÎµÄ®o¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤¤¸Ÿ¨Äo´Š‡´Å—o°¥nµŠ¤¸ž¦³­·š›·£µ¡œ´Êœ Ÿ¼o¤¸ ®œoµš¸É˜¦ª‹­°Â¨³‡ª‡»¤¤µ˜¦“µœšµŠ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤ ‹³˜o°ŠÁž}œ‡œš¸É¥¹—¤´ÉœÄœ­·ÉŠš¸É ™¼„˜o°ŠÂ¨³°›¦¦¤ Á®ÈœÂ„nž¦³Ã¥œr­nªœ¦ª¤¤µ„„ªnµ­nªœ˜œ Á¡ºÉ°‹³¦´„¬µÅªoŽ¹ÉŠÁ„¸¥¦˜·£¼¤·Â®nŠ ª·µ¸¡Â¨³ž¦³Ã¥œr­»……°Š­´Š‡¤Ã—¥¦ª¤œ´ÉœÁ°Š.

Ò

¡¦³¦µ´´˜·¦³Á¸¥…oµ¦µ„µ¦ iµ¥˜»¨µ„µ¦«µ¨¥»˜·›¦¦¤ ¡.«. ÓÖÕÔ, ¤µ˜¦µ ÖÖ, ×Ó Â¨³ ØØ (Ô). …o°´Š‡´ªnµ—oª¥ž¦³¤ª¨‹¦·¥›¦¦¤…°Š­¤µ·„­£µŸ¼ošœ¦µ¬‘¦Â¨³„¦¦¤µ›·„µ¦ ¡.«. ÓÖÕÓ …o° ÔÓ ž¦³„µ« – ª´œš¸É × ­·Š®µ‡¤ ÓÖÕÓ. Ô ž¦³¤ª¨‹¦·¥›¦¦¤…°Š­¤µ·„ª»•·­£µÂ¨³„¦¦¤µ›·„µ¦ ¡.«. ÓÖÕÖ …o° ÓÚ ž¦³„µ« – ª´œš¸É ÓÒ ¤¸œµ‡¤ ÓÖÕÖ. Õ Erskine May, 21st edition by Sir David Lidderdale, Parliamentary Practice (London: Butterworths, (1976), pp. 116–135. Ó

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

32


ÓØ

‹»—°n°œµŠž¦³„µ¦ÄœÁ¦ºÉ°Š…°Š‹¦·¥›¦¦¤…°ŠŸ¼o¦·®µ¦ …o ° ¡· ‹ µ¦–µÄœ—o µ œ‡» – ›¦¦¤Â¨³‹¦· ¥ ›¦¦¤…°ŠŸ¼o  ¦· ® µ¦ž¦³„µ¦Â¦„ „È ‡º ° „µ¦Ä®o ‡ªµ¤­Îµ‡´„´„µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ­·ÉŠš¸É™¼„˜o°ŠÂ¨³°›¦¦¤Äœš»„ Ç Á¦ºÉ°Š Ťnªnµ‹³Áž}œÁ¦ºÉ°ŠÁ¨È„œo°¥ Á¡¸¥ŠÄ— ¥„˜´ª°¥nµŠÁnœ Ĝ­™µ´œ„µ¦«¹„¬µš¸É¤¸…oµ¦µ„µ¦´ÊœŸ¼oÄ®n‹µ„®¨µ¥ªŠ„µ¦¤µ¨Šš³Á¸¥œ Á…oµÁ¦¸¥œ ˜n¡°™¹ŠÁª¨µÁ¦¸¥œ„ÈŤnŞÁ…oµÁ¦¸¥œ˜µ¤ž¦„˜· ¨oªÄ®oŸ¼o°ºÉœ¨Š¨µ¥¤º°ºÉ°Á…oµÁ¦¸¥œÂšœ ×¥ ‡· — ªn µ Ťn Ä n Á ¦ºÉ ° Š­¨´ „ ­Î µ ‡´  ˜n ž ¦³„µ¦Ä— ˜n „ µ¦ž’· ´ ˜· Á n œ œ´Ê œ Áž} œ Á¦ºÉ ° Š™¼ „ ˜o ° ŠÂ¨o ª ®¦º ° ? Ÿ¼o¦´Ÿ·—°Äœ­™µ´œ„µ¦«¹„¬µ®¨µ¥Â®nŠÅ—ož¦µ¦£„´œ—oª¥‡ªµ¤®nªŠÄ¥Áž}œ°´œ¤µ„ªnµ …oµ¦µ„µ¦ ´ÊœŸ¼oÄ®nŽ¹ÉŠÁž}œŸ¼oœÎµÄœ­´Š‡¤‡ª¦Áž}œ˜´ª°¥nµŠš¸É—¸…°Š‡œš´ÉªÅž ˜n„µ¦š¸Éšnµœž¦³¡§˜·ž’·´˜·Ánœœ¸Ê „¨´  ­—ŠÄ®o Á ®È œ °¥¼n Ä œ˜´ ª ªn µ šn µ œ¤¸ ‡ ªµ¤¦´  Ÿ· — °œo ° ¥„ªn µ œ´ „ Á¦¸ ¥ œœ´ „ «¹ „ ¬µš´É ª ŞÁ­¸ ¥ °¸ „ Ÿ¼o¦´Ÿ·—°Äœ­™µ´œ„µ¦«¹„¬µµŠÂ®nŠÅ¤n°µ‹‹´—„µ¦ž{®µ—´Š„¨nµªÅ—o ÁœºÉ°Š‹µ„‡ªµ¤Á„¦ŠÄ‹ œ´ „ «¹ „ ¬µ ˜n „È ¤¸  µŠÂ®n Š š¸É ˜o ° Š„µ¦¦´ „ ¬µ¤µ˜¦“µœ…°Š­™µ´ œ ‹œ˜o ° Š„Î µ ®œ—¤µ˜¦„µ¦Äo Á‡¦ºÉ°Š¡·¤¡r¨µ¥œ·Êª¤º°ÅªoÁž}œ®¨´„“µœÄœ„µ¦Á…oµÁ¦¸¥œ Á¡ºÉ°Ä®oœnċªnµ…oµ¦µ„µ¦Ÿ¼oœ´Êœ¤µÁ¦¸¥œÁ°Š ¤·Å—oÄ®o‡œ°ºÉœ¤µ¨Š¨µ¥¤º°ºÉ°Âšœ …°Ä®ošnµœ¨°Š‡·——¼ªnµÂ¤o˜nÁ¦ºÉ°Š‡ªµ¤¦´Ÿ·—°­nªœ˜´ªÁ¡¸¥Š Á¨È„œo°¥Ánœœ¸Ê Á¦µ¥´ŠÅªoªµŠÄ‹Äœ‡ªµ¤­»‹¦·˜…°Š‡œ¦³—´­¼ŠÁnœœ¸ÊŤnŗo ™oµÁž}œÁ¦ºÉ°ŠÄ®n„ªnµœ¸ÊÁnœ „µ¦¦·®µ¦°Š‡r„¦®¦º°¦·®µ¦ž¦³Áš« Á¦µ‹³ÅªoªµŠÄ‹‡œÁ®¨nµœ¸Êŗo°¥nµŠÅ¦? Ÿ¤‹¹Š…° µ„Ä®ošnµœ ć¦n‡¦ª—¼ªnµ ®µ„šnµœ˜o°Š„µ¦Áž}œŸ¼oš¸É¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤œ´Êœ Ťnªnµ‹³Áž}œÁ¦ºÉ°Š Á¨È„œo°¥Á¡¸¥ŠÄ—„Șµ¤ šnµœ„ȇª¦ž¦³¡§˜·ž’·´˜·°¥nµŠÁ‡¦nŠ‡¦´—Á­¤°„´œš»„Á¦ºÉ°Š. ¦³°»ž™´¤£rĜªŠ¦µ„µ¦ »‡‡¨‡ª¦¤¸­·š›·Â¨³¤¸®¨´„ž¦³„´œš¸É¤´Éœ‡Šš¸É‹³„oµª®œoµÄœ˜ÎµÂ®œnŠ®œoµš¸É„µ¦Šµœ˜µ¤ “¦³‡»–›¦¦¤” (THE MERIT SYSTEM) ‡º° ˜µ¤‡ªµ¤¦¼o ‡ªµ¤­µ¤µ¦™ Ÿ¨Šµœ ¨³‡ªµ¤ °µª»Ã­ —´Š‡Îµ„¨nµªš¸Éªnµ “‡nµ…°Š‡œ°¥¼nš¸ÉŸ¨…°ŠŠµœ” ˜nĜªŠ¦µ„µ¦…°ŠÁ¦µš´ÊŠš¸ÉŸnµœ¤µÄœ°—¸˜ ¨³š¸ÉÁž}œ°¥¼nĜž{‹‹»´œ „¨´¤¸»‡‡¨µŠ„¨»n¤Äo “¦³°»ž™´¤£r” ‡°¥nª¥Á®¨º°Ÿ¼oš¸ÉÁž}œ¡ª„¡o°Š ®¦º°Ÿ¼oš¸ÉÄ®oŸ¨ž¦³Ã¥œr„n„´œÃ—¥¤·° ¦³°»ž™´¤£r—´Š„¨nµªÁž}œ­·ÉŠš¸É´Éœš°œž¦³­·š›·£µ¡Äœ „µ¦šÎµŠµœ…°Š®œnª¥Šµœ¦µ„µ¦š»„®œnª¥Áž}œ°¥nµŠ¥·ÉŠ ÁœºÉ°Š‹µ„¦³°»ž™´¤£rœ´ÊœÅ¤n¡·‹µ¦–µ ‡ªµ¤¦¼o ‡ªµ¤­µ¤µ¦™ Ÿ¨Šµœ ¨³‡ªµ¤°µª»Ã­ ‹¹ŠšÎµÄ®o»‡¨µ„¦Äœ®œnª¥ŠµœÅ¤nÁ®Èœ‡ªµ¤­Îµ‡´ …°Š„µ¦šÎµŠµœÄ®o¤¸ž¦³­·š›·£µ¡ ¨³¤´ªÂ˜n®µšµŠÂnŠ¡¦¦‡ÂnŠ¡ª„Á¡ºÉ°Ä®oŸ¨ž¦³Ã¥œr„n„´œ °µ«´¥¦³¡ª„¤µ„¨µ„ÅžÁ¡ºÉ°Ä®o˜œÁ°Š„oµª®œoµÅž¡¦o°¤„´„µ¦…´—…ªµŠ‡ªµ¤°›¦¦¤Â¨³„¸— „´œ‡ªµ¤Á‹¦·…°ŠŸ¼o°ºÉœ ‹œÁ„·—‡nµœ·¥¤š¸Éªnµ “‡nµ…°Š‡œ °¥¼nš¸ÉªnµÁž}œ‡œ…°ŠÄ‡¦”. 33

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÓÙ ¦³°»ž™´¤£r—´Š„¨nµª Á¤ºÉ°Á„·—…¹ÊœÂ¨oª„ÈÁž}œ­·ÉŠš¸É‹³Á„·—…¹Êœ˜n°ÅžÁ¦ºÉ°¥Ç ¨³Â„oŅŗo¨Îµµ„ Á­¤º°œÁž}œÃ¦‡Á¦ºÊ°¦´Š ÁœºÉ°Š‹µ„Äœ®¤¼nŸ¼oš¸Éčo¦³°»ž™´¤£rš´ÊŠ®¨µ¥‹³¤¸‡ªµ¤¦¼o­¹„Äœ„µ¦Áž}œ®œ¸Ê »‡»–˜n°„´œ ¨³˜o°ŠÄ®oŸ¨ž¦³Ã¥œr˜°Âšœ„´œÅ¤n¦¼o‹ ¤o˜n°¤µŸ¼o°»ž™´¤£r‹³¡oœ‹µ„˜ÎµÂ®œnŠ ®¦º°°Îµœµ‹®œoµš¸Éިoª ˜nŸ¼oš¸ÉÁ‡¥¦´„µ¦°»ž™´¤£r„È¥´Š°µ‹˜o°Š—čo»‡»–˜n°¨¼„®¨µœ®¦º°¡¦¦‡ ¡ª„…°ŠŸ¼oÁ‡¥Ä®o„µ¦°»ž™´¤£r˜n°ÅžÅ¤n¦¼o‹ ªœÁª¸¥œÁnœœ¸ÊÁ¦ºÉ°¥Åž ¤o‹³Å¤n°¥µ„°¥¼nĜªŠ‹¦Â®nŠ„µ¦ —čo»‡»– „ÈŤn°µ‹™°œ˜´ª°°„Şŗo ÁœºÉ°Š‹µ„‹³¤¸„µ¦¨ÎµÁ¨·„»‡»–„´œ°¥¼n¦ÉεŞ Á¡¦µ³Äœ ­µ¥˜µ…°ŠŸ¼oš¸ÉÁž}œ iµ¥Ä®o„Ȥ´„‹³Á®Èœªnµ ®œ¸Ê»‡»–š¸É˜œÅ—oÁ‡¥nª¥Á®¨º°Ÿ¼o°ºÉœÁ°µÅªoœ´Êœ —čo °¥nµŠÅ¦„ÈŤn®¤—­·Êœ. ª·›¸Â„oŅ¨³…‹´—ž{®µÄœÁ¦ºÉ°Š¦³°»ž™´¤£r°°„‹µ„¦³¦µ„µ¦ÄœÁºÊ°Š˜oœ„ȇº° šnµœ Ťn‡ª¦œÎµ˜œÁ°ŠÁ…oµÅž­¼nªŠ‹¦—´Š„¨nµª šnµœ‡ª¦—ε¦Š«´„—·Í«¦¸Â¨³Á„¸¥¦˜·¥«…°Š˜œÁ°ŠÃ—¥˜¦³®œ´„ °¥¼nÁ­¤°ªnµšnµœÁž}œŸ¼o¤¸‡ªµ¤­µ¤µ¦™Äœ„µ¦šÎµŠµœÂ¨³Å¤n‹ÎµÁž}œ˜o°ŠÄoª·›¸„µ¦š¸ÉŤn°Á¡ºÉ°Ä®o ŗo¤µŽ¹ÉŠÃ°„µ­Äœ„µ¦„oµª®œoµ˜ÎµÂ®œnŠ®œoµš¸É ¨³Á¡ºÉ°Å¤nÄ®o˜´ªšnµœÁ°Š˜„Áž}œš¸É¦´ŠÁ„¸¥‹Á—¸¥—Œ´œšr ¨³™¼„—¼®¤·Éœ—¼Â‡¨œÃ—¥Ÿ¼oš¸É¤¸‡ªµ¤¦¼o‡ªµ¤­µ¤µ¦™Â¨³ž¦³­‡ªµ¤­ÎµÁ¦È‹Äœ®œoµš¸É„µ¦Šµœ¤µ —oª¥¨ÎµÂ…oŠ…°Š¡ª„Á…µÁ®¨nµœ´ÊœÁ°Š ®¦º°Äœ„¦–¸š¸É¤¸Ÿ¼o¤µ…°‡ªµ¤nª¥Á®¨º°‹µ„šnµœ Ťnªnµ‹³Áž}œŸ¼oš¸É šnµœ­œ·š·—ÁºÊ°Á¡¸¥ŠÄ— Ťnªnµšnµœ‹³°¥µ„nª¥Á®¨º°Ÿ¼oœ´ÊœÁ¡¸¥ŠÄ— šnµœ„ȇª¦¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š °›¦¦¤ ×¥ž’·Á­›„µ¦Äo¦³°»ž™´¤£rÁ­¸¥ Á¡ºÉ°ž¦³Ã¥œr×¥¦ª¤…°Š®œnª¥Šµœš´ÊŠÄœ—oµœ„µ¦ ¦´„¬µ¦³Á¸¥Â¨³—oµœ„µ¦¦·®µ¦Šµœ»‡‡¨. µŠšn µ œ°µ‹‹³Ã˜o  ¥o Šªn µ ¤o šn µœ‹³Å¤n šÎ µ „µ¦ª·É Š Á˜o œ …°‡ªµ¤n ª ¥Á®¨º ° Ÿ¼o°ºÉ œ „È ˜o ° ŠšÎ µ Ánœœ´Êœ°¥¼n—¸ Ÿ¤‹¹Š°¥µ„Á­œ°šµŠÂ„o°¸„šµŠ®œ¹ÉŠ ‡º°Ä®o¤¸„µ¦Â„oŅ¦³„µ¦¡·‹µ¦–µ‡ªµ¤—¸ ‡ªµ¤°Äœ®œn ª ¥Šµœ¦µ„µ¦Åž°¸ „ šµŠ®œ¹É Š —o ª ¥ ×¥‡ª¦Á¨· „ ¦³„µ¦¡· ‹ µ¦–µ‡ªµ¤—¸ ‡ªµ¤°š¸ÉÄ®o°Îµœµ‹Á—È—…µ—°¥¼nš¸ÉŸ¼o´Š‡´´µÁ¡¸¥ŠŸ¼oÁ—¸¥ª ¨³Ä®o„µ¦¡·‹µ¦–µ‡ªµ¤—¸‡ªµ¤° …¹Êœ°¥¼n„´‡–³»‡‡¨Áž}œŸ¼o¡·‹µ¦–µÂšœ ®¦º°Äo¦³„µ¦¡·‹µ¦–µÂÄœªŠ„µ¦«µ¨¥»˜·›¦¦¤š¸ÉÄ®o Ÿ¼o´Š‡´´µÁ­œ°‡ªµ¤Á®Èœ ¨oªÄ®o‡–³„¦¦¤„µ¦˜»¨µ„µ¦«µ¨¥»˜·›¦¦¤Áž}œŸ¼o¡·‹µ¦–µ¸Ê…µ—°¸„ ´Êœ®œ¹ÉŠ ®µ„¤¸„µ¦Áž¨¸É¥œÂž¨Š¦³„µ¦¡·‹µ¦–µ‡ªµ¤—¸‡ªµ¤°Å—o—´Š„¨nµªÂ¨oª Ÿ¤ÁºÉ°ªnµš»„ šnµœ‹³Å—o¦´‡ªµ¤Áž}œ›¦¦¤‹µ„¦³‡»–›¦¦¤—´Š„¨nµªÂ¨³‹³šÎµÄ®ož{®µ„µ¦ª·ÉŠÁ˜oœÁ¡ºÉ°Äo¦³ °»ž™´¤£rĜªŠ¦µ„µ¦‹³¨—œo°¥¨Š. „µ¦®¨¸„Á¨¸É¥Š£µ¬¸°µ„¦

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

34


35

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÔÑ ‹Îµœªœš¸É‡ª¦‹³Á„ȝŗoÁšnµœ´Êœ ×¥¤¸Ÿ¼oš¸É°¥¼nĜ…nµ¥š¸É‹³˜o°ŠÁ­¸¥£µ¬¸ ÒÒ.Ú ¨oµœ‡œ ˜n¤¸»‡‡¨š¸É¥ºÉœ Á­¸¥£µ¬¸Á¡¸¥Š Õ.Ø ¨oµœ‡œÁšnµœ´Êœ ­nªœš¸ÉÁ®¨º°°¸„ Ø.Ó ¨oµœœ´Êœ °¥¼nœ°„¦³„µ¦‹´—Á„ȝ£µ¬¸ ×¥­·ÊœÁ·ŠÒ ž{®µ„µ¦®¨¸„Á¨¸É¥Š£µ¬¸‹¹ŠÁž}œ­™µœ„µ¦–rš¸Éœnµ®œ´„Ä‹Áž}œ°¥nµŠ¥·ÉŠ ˜n„ÈŤnÁ‡¥¤¸Ä‡¦ ®¥·¥„…¹Êœ¤µ¡¼—„´œ°¥nµŠ‹¦·Š‹´Š šnµœÃž¦—¨°Š‡·——¼ªnµ Á¦µ˜o°Š­¼Á­¸¥¦µ¥Å—oÁ¡ºÉ°„µ¦¡´•œµÂŸnœ—·œ Ş×¥ž¦µ«‹µ„Á®˜»Ÿ¨°´œ­¤‡ª¦Áž}œ‹ÎµœªœÁšnµÅ¦. °µ‹µ¦¥r»¤µ ªŠ¬r­ª¦¦‡r Ž¹ÉŠÁ‡¥—ε¦Š˜ÎµÂ®œnŠž¨´—„¦³š¦ªŠ„¦³š¦ªŠ„µ¦‡¨´Š ¨³ ¦´“¤œ˜¦¸ªnµ„µ¦„¦³š¦ªŠ„µ¦‡¨´Š „¨nµªªnµ ‡nµÄo‹nµ¥Äœ„µ¦Á¦¸¥„Á„ȝ£µ¬¸Ä®oŗoÁ˜È¤Á¤È—Á˜È¤®œnª¥œ¸Ê¤¸ Á¡¸¥Š Ó% …°Š¦µ¥Å—oš´ÊŠ®¤— ˜nÁ®˜»ÅŒœÁ¦µ‹¹ŠÅ¤n¥°¤‹nµ¥Á¡ºÉ°Ä®oÁ„ȝ£µ¬¸Ä®oŗoÁ˜È¤Á¤È—Á˜È¤®œnª¥ ¨³Å¤n¦´ÉªÅ®¨ Á¦¸¥„Å—oªnµ “Á­¸¥œo°¥Á­¸¥¥µ„ Á­¸¥¤µ„Á­¸¥Šnµ¥”. „µ¦¦´ÉªÅ®¨Äœ„µ¦‹´—Á„ȝ£µ¬¸—´Š„¨nµª Á„·—‹µ„¦³„µ¦‹´—Á„ȝ£µ¬¸…°ŠÁ¦µš¸ÉŸ·—¡¨µ—¤µ ˜´ÊŠÂ˜nÁ¦·É¤˜oœ „¨nµª‡º° Á¦µ‡ª¦‹³¦ª¤­Îµ¤³Ãœž¦³µ„¦„´­Îµ¤³ÃœŸ¼oÁ­¸¥£µ¬¸Á…oµ—oª¥„´œ Á¡ºÉ°‹³ ­µ¤µ¦™˜¦ª‹­°Å—oªnµÄ‡¦‹³˜o°ŠÁ­¸¥£µ¬¸oµŠ ¨³™oµÁ­¸¥˜o°ŠÁ­¸¥ÁšnµÅ¦ „µ¦š¸ÉÁ¦µÅ¤n¤¸¦³­Îµ¤³ ܟ¼oÁ­¸¥£µ¬¸œ¸ÊšÎµÄ®o‡œ‹Îµœªœ¤µ„Œª¥Ã°„µ­Å¤nÁ­¸¥£µ¬¸ ž¦³Áš«Á¦µ‹¹Š­¼Á­¸¥¦µ¥Å—o°´œ¡¹Š¤¸¡¹Š ŗo‹Îµœªœ¤®µ«µ¨‹µ„£µ¬¸°µ„¦ ¨³‹Îµ˜o°ŠÅž„¼o®œ¸Ê¥º¤­·œ‹µ„˜nµŠž¦³Áš«¤µ¡´•œµž¦³Áš«. ˜nš´ÊŠœ¸Ê„ÈÁž}œš¸Éœnµ¥·œ—¸ªnµ ´—œ¸Ê®œnª¥Šµœš¸ÉÁ„¸É¥ª…o°ŠÅ—o˜¦³®œ´„™¹Šž{®µœ¸Ê¨oª ¨³Å—ošÎµ „µ¦ž¦´ž¦»Š¦³…o°¤¼¨Ÿ¼oÁ­¸¥£µ¬¸Ä®o—¸…¹ÊœÄœ¦³—´®œ¹ÉŠ ×¥œ´Â˜nª´œš¸É Ò ˜»¨µ‡¤ ÓÖÕ× Áž}œ˜oœ ¤µ „¦¤­¦¦¡µ„¦Å—o Á ºÉ ° ¤˜n ° “µœ…o ° ¤¼ ¨ Ÿ¼o Á ­¸ ¥ £µ¬¸ „´  ¦³­Î µ ¤³Ãœž¦³µ„¦…°Š „¦³š¦ªŠ¤®µ—Åš¥ ¨³‹´—Ä®oŸ¼oÁ­¸¥£µ¬¸­µ¤µ¦™ÄoÁ¨…ž¦³‹Îµ˜´ªž¦³µœÁž}œÁ¨…ž¦³‹Îµ˜´ªŸ¼oÁ­¸¥ £µ¬¸—oª¥°¸„šµŠ®œ¹ÉŠ šÎµÄ®o¦´“­µ¤µ¦™˜¦ª‹­°…o°¤¼¨„µ¦Á­¸¥£µ¬¸…°Šž¦³µœš´Éªž¦³Áš«Å—o ‡¦°‡¨»¤¥·ÉŠ…¹Êœ ¨³­µ¤µ¦™œÎµ…o°¤¼¨Á®¨nµœ¸Ê¤µÄoĜ„µ¦ž¦´ž¦»Š¦³„µ¦‹´—Á„ȝ£µ¬¸Á¡ºÉ°Ä®oÁ„ȝ £µ¬¸Å—oÁ˜È¤Á¤È—Á˜È¤®œnª¥ ×¥­µ¤µ¦™ž¦³®¥´—‡nµÄo‹nµ¥Åž¡¦o°¤„´œ ®µ„¤¸„µ¦¡´•œµÂ¨³ž¦´ž¦»Š ¦³…o°¤¼¨Â¨³¦³„µ¦‹´—Á„ȝ£µ¬¸œ¸Ê°¥nµŠ˜n°ÁœºÉ°Š Á¦µ„Èœnµ‹³Á„ȝ£µ¬¸Å—o¤µ„¡°š¸É‹³°µ«´¥Á¡¸¥Š ¦µ¥¦´‹µ„£µ¬¸°µ„¦¤µÄoĜ„µ¦¡´•œµž¦³Áš« Ťn˜o°Š„¼oÁŠ·œ‹µ„˜nµŠž¦³Áš«Â¨³Å¤n‹ÎµÁž}œ˜o°ŠÁ¡·É¤ ž¦³Á£š®¦º°°´˜¦µ£µ¬¸‹µ„š¸ÉÁž}œ°¥¼nĜž{‹‹»´œ°¸„˜n°Åž. „µ¦¦´ÉªÅ®¨Äœ„µ¦‹´—Á„ȝ£µ¬¸¥´Š°µ‹Á„·—‹µ„‡ªµ¤„¡¦n°Š…°ŠŸ¼o¦´Ÿ·—°Äœ„µ¦šÎµ´¸ …°Š›»¦„·‹£µ‡Á°„œ „¨nµª‡º° ™oµ®µ„Ÿ¼o˜¦ª‹­°´¸Å¤n­¤¥°¤„´œ´„›»¦„·‹Äœ„µ¦„¦³šÎµŸ·— Ò

¦µ¥ŠµœŒ´­¤¼¦–r š·«šµŠÂ¨³Ã‡¦Š­¦oµŠ„¦³š¦ªŠ„µ¦‡¨´ŠÄœže ‡.«. ÓÑÓÑ (¡.«. ÓÖ×Ô) Á­œ°˜n°„¦³š¦ªŠ „µ¦‡¨´Š , ‹´—šÎµÃ—¥ ‡–³Á«¦¬“«µ­˜¦r ‹»¯µ¨Š„¦–r¤®µª·š¥µ¨´¥ „¦„‘µ‡¤ ÓÖÕÒ, ®œoµ Ù-Ú.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

36


ÔÒ „‘®¤µ¥Â¨oª œ´„›»¦„·‹š¸Éž¦³­Š‡r‹³Ã„Š£µ¬¸„È‹³Å¤n­µ¤µ¦™®¨¸„Á¨¸É¥Š£µ¬¸Å—o ÁœºÉ°Š‹µ„Á°„­µ¦ šµŠ„µ¦ÁŠ·œ…°Šœ´„›»¦„·‹š´ÊŠ®¨µ¥‹³°¥¼nĜ‡ªµ¤¦¼oÁ®Èœ…°ŠŸ¼o˜¦ª‹­°´¸š´ÊŠ®¤— Ÿ¼o˜¦ª‹­° ´¸‹¹ŠÁž}œŸ¼oš¸É¤¸šµš­Îµ‡´Äœ„µ¦‹´—Á„ȝ£µ¬¸š¸É¤¸ž¦³­·š›·£µ¡ ¨³Áž}œŸ¼oš¸É­µ¤µ¦™žj°Š„´œ„µ¦ ®¨¸„Á¨¸É¥Š£µ¬¸Å—o. œ´„›»¦„·‹µŠ„¨»n¤°µ‹‹³šÎµ„µ¦®¨¸„Á¨¸É¥Š£µ¬¸Ã—¥°oµŠªnµ °´˜¦µ£µ¬¸š¸É¦´“Á¦¸¥„Á„ȝœ´Êœ­¼Š Á„·œÅž ™oµ®µ„Á…µ˜o°ŠÁ­¸¥£µ¬¸Ã—¥™¼„˜o°ŠÁ˜È¤‹ÎµœªœÂ¨oª ›»¦„·‹…°ŠÁ…µ„È‹³—εÁœ·œ˜n°ÅžÅ¤nŗo ˜n Ÿ¤Á®Èœªnµ…o°°oµŠ—´Š„¨nµªœ´Êœ¢{ŠÅ¤n…¹ÊœÂ¤o˜nœo°¥ ÁœºÉ°Š‹µ„°´˜¦µ£µ¬¸ÁŠ·œÅ—o»‡‡¨›¦¦¤—µ…°Š ž¦³Áš«Åš¥œ´Êœ Áž}œ°´˜¦µ£µ¬¸Â„oµª®œoµ (PROGRESSIVE RATE) „¨nµª‡º° Ÿ¼o¤¸¦µ¥Å—oœo°¥‹³ Á­¸¥£µ¬¸Äœ°´˜¦µš¸É˜Éε ­nªœŸ¼oš¸É¤¸¦µ¥Å—o¤µ„„È‹³˜o°ŠÁ­¸¥£µ¬¸Äœ°´˜¦µš¸ÉÁ¡·É¤­¼Š…¹ÊœÅžÁ¦ºÉ°¥ Ç Ã—¥¤¸ °´˜¦µ­¼Š­»—‡º°¦o°¥¨³ ÔØ ­Îµ®¦´Ÿ¼oš¸É¤¸¦µ¥Å—o­»š›·š¸ÉÁ„·œ Õ,ÑÑÑ,ÑÑÑ µš˜n°že…¹ÊœÅž œ°„‹µ„œ¸Ê Ÿ¼o ¤¸ÁŠ·œÅ—o­»š›·®¨´Š‹µ„®´„‡nµÄo‹nµ¥Â¨³‡nµ¨—®¥n°œÅ¤nÁ„·œ ÒÑÑ,ÑÑÑ µš˜n°že„È‹³Å—o¦´¥„Áªoœ£µ¬¸ š´ÊŠ®¤—ÒÓ —´Šœ¸Ê‹³Á®ÈœÅ—oªnµ šnµœ‹³˜o°ŠÁ­¸¥£µ¬¸ÁŠ·œÅ—o»‡‡¨›¦¦¤—µ„Șn°Á¤ºÉ°šnµœ¤¸¦µ¥Å—oÁž}œ ‹Îµœªœ¤µ„ ­nªœŸ¼oš¸É¤¸¦µ¥Å—oœo°¥„È‹³Á­¸¥£µ¬¸Áž}œ‹Îµœªœœo°¥®¦º°Å¤n˜o°ŠÁ­¸¥£µ¬¸Á¨¥ ¨³£µ¬¸ÁŠ·œ ŗoœ·˜·»‡‡¨„ÈÁ­¸¥Äœ°´˜¦µ­¼Š­»—Á¡¸¥Š¦o°¥¨³ ÔÑ …°Š„εŦ­»š›·Ô Ž¹ÉŠ‡Îµœª–‹µ„¦µ¥Å—oš¸É®´„¦µ¥‹nµ¥ °°„ިoª Œ³œ´Êœ®µ„œ·˜·»‡‡¨Å¤n¤¸„εŦ„ÈŤn˜o°ŠÁ­¸¥£µ¬¸ÁŠ·œÅ—o —´Šœ¸Ê „µ¦Á­¸¥£µ¬¸‹¹ŠÅ¤nčnÁ®˜»Ÿ¨ š¸É‹³šÎµÄ®ošnµœ—εÁœ·œ›»¦„·‹˜n°ÅžÅ¤nŗo ®µ„šnµœ‹³°oµŠªnµ„µ¦Á­¸¥£µ¬¸Á®¨nµœ¸ÊšÎµÄ®o˜oœš»œ„µ¦Ÿ¨·˜ ­¼ Š …¹Ê œ ¦µ‡µ…µ¥Ÿ¨Ÿ¨· ˜ „È ‹ ³­¼ Š ˜µ¤Åž—o ª ¥ ¨³šÎ µ Ä®o šn µ œÂ…n Š …´ œ Ĝ˜¨µ—Ťn Å —o ˜n ™o µ Ÿ¼ož¦³„°„µ¦š»„‡œÁ­¸¥£µ¬¸—oª¥„´œ „µ¦Â…nŠ…´œÄœ˜¨µ—„È‹³Å¤nÁ„·—„µ¦Å—oÁž¦¸¥Á­¸¥Áž¦¸¥ÄœÂŠn …°Š˜oœš»œ„µ¦Ÿ¨·˜Â˜nž¦³„µ¦Ä—. °¥nµŠÅ¦„È—¸ „µ¦®¨¸„Á¨¸É¥Š£µ¬¸…°Šœ´„›»¦„·‹œ´Êœ µŠ„¦–¸°µ‹Á„·—‹µ„‡nµœ·¥¤…°Š„¨»n¤œ´„ ›»¦„·‹š¸ÉŤn˜¦ŠÅž˜¦Š¤µ—oª¥„´œŽ¹ÉŠ¤¸‡ªµ¤œ·¥¤¤ºÉœ¦¦—µœ´„›»¦„·‹š¸É­µ¤µ¦™®¨¸„Á¨¸É¥Š„µ¦Á­¸¥ £µ¬¸Å—oÁž}œ‹Îµœªœ¤µ„ªnµ Áž}œœ´„›»¦ „·‹š¸ÉµŒ¨µ—­¤‡ª¦Â„n„µ¦¥„¥n°ŠÂ¨³Á°µ°¥nµŠ ¨³š¸É ž¦¹„¬µ iµ¥„‘®¤µ¥…°Šœ´„›»¦„·‹Ž¹ÉŠÅ¤nœÎµ¡µÄœ‹¦·¥›¦¦¤…°Š˜œÁ°ŠÄœ—oµœ„µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤ Ò

œ´Â˜nª´œš¸É ÓØ ¤„¦µ‡¤ ¡.«. ÓÖÕÙ ¤µ˜¦µ Õ Â®nŠ¡¦³¦µ„§¬‘¸„µ°°„˜µ¤‡ªµ¤Äœž¦³¤ª¨¦´¬‘µ„¦ ªnµ—oª¥„µ¦ ¥„Áªoœ¦´¬‘µ„¦ (Œ´š¸É ÕÔÑ) ¡.«. ÓÖÕÙ ´´˜·Ä®o¥„Áªoœ£µ¬¸ÁŠ·œÅ—o»‡‡¨›¦¦¤—µ ĜÁŠ·œ¦µ¥Å—o­»š›· ÒÑÑ,ÑÑÑ µš ¦„…°ŠÁŠ·œ¦µ¥Å—o­»š›·š´ÊŠ®¤— „¨nµª‡º°™oµ¤¸¦µ¥Å—o­»š›· (®¨´Š‹µ„®´„‡nµÄo‹nµ¥Â¨³‡nµ¨—®¥n°œÂ¨oª) ŤnÁ„·œ ÒÑÑ,ÑÑÑ µš „ÈŤn˜o°ŠÁ­¸¥£µ¬¸ÁŠ·œÅ—o»‡‡¨›¦¦¤—µ. Ó ´¸°´˜¦µ£µ¬¸ÁŠ·œÅ—o­Îµ®¦´»‡‡¨›¦¦¤—µ. Ô ´¸°´˜¦µ£µ¬¸ÁŠ·œÅ—o­Îµ®¦´¦·¬´š®¦º°®oµŠ®»oœ­nªœœ·˜·»‡‡¨. 37

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÔÓ ™¼„˜o°ŠÂ¨³Áž}œ›¦¦¤„Ȥ´„‹³nª¥Á®¨º°Ä®oœ´„›»¦„·‹­µ¤µ¦™®¨¸„Á¨¸É¥Š£µ¬¸Å—o×¥ª·›¸„µ¦°´œ¤·° œ´„›»¦ „·‹µŠ„¨»n¤‹´—šÎµ´ ¸…¹Êœ™¹Š Ô »— ×¥¤¸»—š¸É…o°¤¼¨Áž}œÁšÈ‹»—®œ¹ÉŠÁ°µÅªo­—Š˜n°Á‹oµ ¡œ´„ŠµœÁ¦¸¥„Á„ȝ£µ¬¸…°Š„¦¤­¦¦¡µ„¦ »—š¸É…o°¤¼¨Áž}œÁšÈ‹°¸„»—®œ¹ÉŠÁ°µÅªoĊ®»oœ­nªœ—oª¥ „´œÁ°Š °¸„»—®œ¹ÉŠ‹¹Š‹³Áž}œ»—š¸É¤¸…o°¤¼¨˜¦Š˜µ¤š¸ÉÁž}œ‹¦·Š. Ÿ¤°¥µ„Ä®ošnµœ‡Îµœ¹Š™¹ŠŸ¨…°Š„µ¦®¨¸„Á¨¸É¥Š£µ¬¸Ä®o™¸É™oªœªnµ ĜµŠ„¦–¸°µ‹‹³Å¤n„n° ž¦³Ã¥œrÄ®o„nœ´„›»¦„·‹Â˜nž¦³„µ¦Ä— ŽÊε¦oµ¥¥´Š°µ‹„n°Ä®oÁ„·—‡ªµ¤Á­¸¥®µ¥Â„nœ´„›»¦„·‹Å—oÁnœ„´œ „¨n µ ª‡º ° œ´ „ ›» ¦ „· ‹ š¸É ® ¨¸ „ Á¨¸É ¥ Š£µ¬¸ œ´Ê œ °µ‹‹³˜o ° ŠÁ­¸ ¥ ÁŠ· œ Áž} œ ‹Î µ œªœ¤µ„„ªn µ š¸É ‡ ª¦‹³Á­¸ ¥ ˜µ¤ „‘®¤µ¥Á­¸¥°¸„ ÁœºÉ°Š‹µ„°µ‹‹³™¼„ž¦´®¦º°™¼„‹´ ĜµŠ„¦–¸„Șo°Š˜·—­·œœÁ‹oµ¡œ´„ŠµœŽ¹ÉŠÁ­¸É¥Š ˜n°‡ªµ¤¦´Ÿ·—šµŠ°µµ“µœÄ®o­·œœÁ‹oµ¡œ´„Šµœ°¸„­nªœ®œ¹ÉŠ—oª¥. Ĝž{‹‹»´œ ¡¦³¦µ´´˜·„µ¦´¸ ¡.«. ÓÖÕÔ Ž¹ÉŠÄo´Š‡´˜´ÊŠÂ˜nª´œš¸É ÒÑ ­·Š®µ‡¤ ÓÖÕÔ ¤¸š´´˜·Ä®oš´ÊŠŸ¼ož¦³„°›»¦„·‹Â¨³Ÿ¼ošÎµ´¸˜o°Š¦nª¤„´œ¦´Ÿ·—šµŠ°µµÂ¨³šµŠÂ¡nŠ ĜÁ¦ºÉ ° ŠÁ„¸É ¥ ª„´  £µ¬¸ ° µ„¦Â¨³Á¦ºÉ ° Š‡ªµ¤™¼ „ ˜o ° Š…°Š¦³´ ¸ Ä œ„µ¦ž¦³„°›» ¦ „· ‹ …o ° œn µ ¡·‹ µ¦–µÄœ„‘®¤µ¥Œ´  œ¸Ê „ȇº ° ‡ªµ¤¦´  Ÿ· — šµŠ°µµÂ¨³šµŠÂ¡n Š…°ŠŸ¼o ž ¦³„°›» ¦ „·‹ ˜µ¤ „‘®¤µ¥Œ´œ¸Ê‹³¤¸¤µ„„ªnµ‡ªµ¤¦´Ÿ·—…°ŠŸ¼ošÎµ´¸ Ÿ¼ož¦³„°›»¦„·‹‹¹Š¡¹Š˜¦³®œ´„—oª¥ªnµ®µ„ šnµœ‹³­´ÉŠ„µ¦Ä— Ç Ä®oŸ¼ošÎµ´¸„¦³šÎµ„µ¦°´œ¤·°Â¨oªœ´Êœ ˜œÁ°Š‹³˜o°Š¦´Ÿ·—¤µ„„ªnµŸ¼ošÎµ ´¸. œ°„‹µ„œ¸Ê ¡¦³¦µ´´˜·ª·µ¸¡´¸ ¡.«. ÓÖÕØ Ž¹ÉŠÄo´Š‡´˜´ÊŠÂ˜nª´œš¸É ÓÔ ˜»¨µ‡¤ ÓÖÕØ ¥´ Š´ ´˜·Ä®o¤¸­£µª·µ¸ ¡´ ¸Á¡ºÉ°­nŠÁ­¦·¤Â¨³¡´•œµª·µ¸¡´ ¸ ×¥„µ¦„ε®œ— ¤µ˜¦“µœ„µ¦´¸ ¤µ˜¦“µœ„µ¦­°´¸ „ε®œ—‹¦¦¥µ¦¦–Ÿ¼ož¦³„°ª·µ¸¡´¸ ¨³ ‡ª‡»¤‡ªµ¤ž¦³¡§˜·Â¨³„µ¦—εÁœ·œŠµœ…°Š­¤µ·„°´œÁ„¸É¥ª„´„µ¦ž¦³„°ª·µ¸¡´¸Ä®o ™¼„˜o°Š˜µ¤‹¦¦¥µ¦¦–®nŠª·µ¸¡´¸ Ž¹ÉŠœnµ‹³šÎµÄ®oª·„§˜„µ¦–r—oµœ„µ¦®¨Á¨¸É¥Š£µ¬¸°µ„¦¨— œo°¥¨Š. œ°„‹µ„„µ¦®¨¸„Á¨¸É¥Š£µ¬¸Ã—¥œ´„›»¦„·‹š´ÊŠ®¨µ¥Â¨oª ¥´Š¤¸»‡‡¨°¸„„¨»n¤®œ¹ÉŠš¸É®¨¸„Á¨¸É¥Š £µ¬¸°¥¼nÁ­¤° ‡º° »‡‡¨š¸Éž¦³„°ª·µ¸¡°·­¦³˜nµŠ Ç „¨nµª‡º° Ÿ¼oš¸ÉšÎµŠµœÃ—¥Å¤nŗo…¹Êœ°¥¼n„´¦·¬´š ®oµŠ¦oµœ®¦º°®œnª¥ŠµœÄ— Ánœ šœµ¥‡ªµ¤ ¡š¥r ­™µžœ·„ ª·«ª„¦ ¨³Ÿ¼o˜¦ª‹­°´ ¸ š¸É ž¦³„°ª·µ¸¡˜µ¤¨Îµ¡´Š »‡‡¨Á®¨nµœ¸Ê¤¸®œoµš¸É˜µ¤„‘®¤µ¥š¸É‹³˜o°ŠÁ­¸¥£µ¬¸ÁŠ·œÅ—o»‡‡¨›¦¦¤—µ ‹µ„¦µ¥Å—oš¸É˜œÅ—o¦´Äœ„µ¦ž¦³„°ª·µ¸¡Ò ˜nĜ‡ªµ¤Áž}œ‹¦·ŠÂ¨oª Á¦µÅ¤n°µ‹˜¦ª‹­°™¹Š Ò

¤µ˜¦µ ÕÑ (×) ®nŠž¦³¤ª¨¦´¬‘µ„¦.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

38


ÔÔ ¦µ¥Å—o š¸É  šo ‹ ¦· Š …°Š» ‡ ‡¨Á®¨n µ œ¸Ê Å —o Á ¨¥ ¨³» ‡ ‡¨Á®¨n µ œ¸Ê „È ¤´ „ °µ«´ ¥ n ° Šªn µ Š—´ Š „¨n µ ªÄ®o Á ž} œ ž¦³Ã¥œr„n„µ¦®¨¸„Á¨¸É¥Š£µ¬¸…°Š˜œ š´ÊŠš¸É»‡‡¨Á®¨nµœ¸Ê¨oªœž¦³„°ª·µ¸¡š¸É¤¸Á„¸¥¦˜· Áž}œš¸Éœ´ ®œoµ™º°˜µÄœ­´Š‡¤ »‡‡¨Á®¨nµœ¸Ê‡ª¦‹³¤¸‹·˜­Îµœ¹„Äœ„µ¦nª¥Á®¨º°µ˜·oµœÁ¤º°ŠÂ¨³¦´„¬µÅªoŽ¹ÉŠ °»—¤„µ¦–r®nŠª·µ¸¡ ×¥Á­¸¥£µ¬¸ÁŠ·œÅ—oÄ®o™¼„˜o°Š˜µ¤„‘®¤µ¥ ¨³ÎµÁ¡È˜œÁž}œ˜´ª°¥nµŠÄœ —oµœ„µ¦ž’·´˜·˜µ¤„‘®¤µ¥°¥nµŠÁ‡¦nŠ‡¦´——oª¥. šnµœš¸ÉÁ‡µ¦¡ ¦¦—µœ´„›»¦„·‹Â¨³Ÿ¼ož¦³„°ª·µ¸¡š´ÊŠ®¨µ¥œ´Êœ ¤·Än‹³Áž}œÁ¡¸¥Š¡¨´ŠšµŠ ­¤°Š…°Šµ˜·Ášnµœ´Êœ ®µ„˜n¥´ŠÁž}œ¡¨´ŠšµŠÁ«¦¬“„·‹š¸É¤¸‡ªµ¤­Îµ‡´˜n°µ˜·°¥nµŠ¤®µ«µ¨°¸„—oª¥ oµœÁ¤º°Š‹³¤¸‡ªµ¤¦»nŠÃ¦‹œrŤnŗo™oµ…µ—‡ªµ¤¦nª¤¤º°‹µ„Ä‹‹¦·Š…°Ššnµœ …°Ä®ošnµœnª¥„´œ‡·— „oŅž{®µ­Îµ‡´œ¸Ê ¨³Äœ¦¦—µŸ¼ož¦³„°ª·µ¸¡„ȇª¦‹³nª¥„´œŸœ¹„¡¨´ŠÁ¡ºÉ°°»—¤„µ¦–r®nŠ ª·µ¸¡ (PROFESSIONAL SOLIDARITY) £µ¥Ä˜o‹»—¤»nŠ®¤µ¥°´œÁ—¸¥ª„´œ‡º° ž„žj°Š­´Š‡¤ ­nªœ¦ª¤Â¨³žj°Š„´œª·µ¸¡…°Ššnµœ ¨³…°Ä®ošµn œš´ÊŠ®¨µ¥¤¸‡ªµ¤Á‡µ¦¡Äœ„µ¦š¸É‹³šÎµš»„°¥nµŠ Ä®oÁž}œÅž˜µ¤‡¦¦¨°Š‡¨°Š›¦¦¤Â¨³„‘®¤µ¥. „µ¦‹ŠÄ‹ iµ gœ˜³ªš„‘®¤µ¥Äœ®¤¼n…oµ¦µ„µ¦Â¨´Ÿ¼o¦·®µ¦¦´—³­¼Š ¤¸ª· „ §˜„µ¦–r °¸ „ ¦¼ž ®œ¹É Š š¸É Ÿ ¤°¥µ„‹³¡¼ — – š¸Éœ¸Ê ‡º ° ž{  ®µ„µ¦‹ŠÄ‹ i µ  g œ ˜´ ª š „‘®¤µ¥Äœ®¤¼n…oµ¦µ„µ¦Â¨³Ÿ¼o¦·®µ¦¦³—´­¼Š ×¥ÁŒ¡µ³°¥nµŠ¥·ÉŠÄœ®œnª¥Šµœš¸É¤¸®œoµš¸ÉĜ„µ¦ ¦´„¬µ‡ªµ¤¤´Éœ‡Š…°Šµ˜·®¦º°‡ªµ¤­ŠÁ¦¸¥¦o°¥£µ¥Äœž¦³Áš«Ã—¥˜¦Š ª·„§˜„µ¦–rœ¸ÊÁž}œ ª·„§˜„µ¦–rš¸É¦oµ¥Â¦Š°¥nµŠ¥·ÉŠ Á¦¸¥„Å—oªnµ°¥¼nĜ­™µœ„µ¦–rš¸ÉœnµÁž}œ®nªŠ¥·ÉŠ„ªnµª·„§˜„µ¦–r„µ¦Œo° ¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÁ­¸¥°¸„ …oµ¦µ„µ¦Â¨³Ÿ¼o¦·®µ¦¦³—´­¼ŠµŠ‡œ ¤´„®¨ŠŸ·—‡·—ÅžªnµÁ¤ºÉ°˜œ¤¸°Îµœµ‹ …°Š¦´“°¥¼nĜ¤º°Â¨oª „È­µ¤µ¦™„¦³šÎµš»„­·ÉŠÅ—o˜µ¤°ÎµÁ£°Ä‹ Ťn˜o°ŠÁ„¦Š„¨´ª˜´ªš„‘®¤µ¥®¦º° ‡Îµœ¹Š™¹Š‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤Â˜n°¥nµŠÄ— —oª¥¨»Â„n°Îµœµ‹ čoª·›¸„µ¦ž’·´˜·Šµœš¸É iµ gœ„‘®¤µ¥ Ťn ªn µ ‹³Áž} œ „µ¦°»o ¤ ‰n µ „µ¦‰n µ ˜´ — ˜°œ „µ¦šÎ µ ¨µ¥¡¥µœ®¨´ „ “µœ­Î µ ‡´  Ĝ‡—¸ „µ¦ª· ­ µ¤´  ‰µ˜„¦¦¤Ã—¥Å¤n¤¸Á®˜»°´œ‹³°oµŠÅ—o˜µ¤„‘®¤µ¥ „µ¦šµ¦»–„¦¦¤Ÿ¼o˜o°Š®µ „µ¦¥´—Á¥¸¥—…o°®µÄ®oŸ¼o ¦·­»š›·Í ®¦º°„µ¦­¦oµŠ¡¥µœ®¨´„“µœÁšÈ‹ Áž}œ˜oœ. „µ¦‹ŠÄ‹ iµ gœ˜´ªš„‘®¤µ¥Äœ®¤¼n…oµ¦µ„µ¦Â¨³Ÿ¼o¦·®µ¦—´Š„¨nµªÁž}œ­·ÉŠš¸É´Éª¦oµ¥°¥nµŠ ¥·ÉŠ Ÿ·—š´ÊŠ„‘®¤µ¥ Ÿ·—š´ÊŠ«¸¨›¦¦¤Â¨³‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤ šÎµÄ®ooµœÁ¤º°Š˜o°Š˜„°¥¼nĜ‡ªµ¤ ®ªµ—¦³ÂªŠ ž¦³µœš´ÉªÅžÅ¤n¤¸‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ¸ª·˜Â¨³š¦´¡¥r­·œ…°Š˜œ ¨³Å¤nœnċªnµÄœ ª´œÄ—ª´œ®œ¹ÉŠ˜œ°µ‹‹³™¼„°»o¤‰nµ ™¼„‰nµ˜´—˜°œ ®¦º°˜o°Š˜„Áž}œÂ¡³¦´µžÄœ‡ªµ¤Ÿ·—š¸É˜œÅ¤nŗo „¦³šÎµ ª·„§˜„µ¦–r—´Š„¨nµª­nŠŸ¨„¦³š˜n°‡ªµ¤­ŠÁ¦¸¥¦o°¥…°ŠÂŸnœ—·œ°¥nµŠ¦oµ¥Â¦ŠÂ¨³šÎµ 39

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÔÕ Ä®oÁ‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“Ťnŗo¦´‡ªµ¤¦nª¤¤º°‹µ„ž¦³µœÄœ„µ¦Áž}œ®¼Áž}œ˜µ¦nª¤­°—­n°Š—¼Â¨Á¡ºÉ° ž¦µž¦µ¤Ÿ¼o„n°‡ªµ¤Å¤n­ŠÁ¦¸¥¦o°¥ÄœoµœÁ¤º°Š Á¡¦µ³œ°„‹µ„‹³˜o°Š¦³Âª—¦³ª´Š£´¥‹µ„ iµ¥Ÿ¼o „n°‡ªµ¤Å¤n­ŠÁ¦¸¥¦o°¥ÄœoµœÁ¤º°ŠÂ¨oª ž¦³µœš´ÉªÅž¥´Š˜o°Š¦³Âª—¦³ª´Š£´¥°´œÁ„·—‹µ„„µ¦ ‹ŠÄ‹ iµ gœ˜´ªš„‘®¤µ¥Ã—¥Á‹oµ®œoµš¸Éš¸É¤¸®œoµš¸É¦´„¬µ‡ªµ¤­ŠÁ¦¸¥¦o°¥…°Šž¦³Áš«°¸„šµŠ ®œ¹ÉŠ—oª¥ —´Šš¸ÉÁž}œž{®µž¦µ„’°¥¼nĜµŠšo°Šš¸ÉĜž{‹‹»´œ ž{®µ¤¸°¥¼nªnµ Á¦µ‹³Â„oŅª·„§˜„µ¦–r —´Š„¨nµª°¥nµŠÅ¦? šÎµ°¥nµŠÅ¦ž¦³µœ‹¹Š‹³Åªoċ¨³Ä®o‡ªµ¤¦nª¤¤º°Â„nÁ‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“? šÎµ °¥nµŠÅ¦oµœÁ¤º°Š‹¹Š‹³¤¸‡ªµ¤­Š­»…ÁnœÁ—·¤? Ÿ¤…°Á­œ°Âœ³ªnµ „µ¦Â„ož{®µÄœÁºÊ°Š˜oœ„ȇº° Á¦µ˜o°ŠÁ¦¸¥„‡ªµ¤ÅªoªµŠÄ‹‹µ„ž¦³µœ „¨´¤µÄ®oŗoÁ­¸¥„n°œ š´ÊŠœ¸Ê Á¦µÅ¤n­µ¤µ¦™Á¦¸¥„‡ªµ¤ÅªoªµŠÄ‹‹µ„ž¦³µœ„¨´¤µÅ—o£µ¥ÄœÁª¨µ ´Éª…oµ¤ª´œ…oµ¤‡ºœ ˜n˜o°Š°µ«´¥Áª¨µœµœ¡°­¤‡ª¦ ×¥Á‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“˜o°Šž’·´˜·„µ¦­°Š ž¦³„µ¦¡¦o ° ¤„´ œ Ş ‡º ° ž¦³„µ¦Â¦„˜o ° Š¤»n Š ¤´É œ ž¦µž¦µ¤Ÿ¼o „n ° ‡ªµ¤Å¤n ­ ŠÁ¦¸ ¥ ¦o ° ¥Äœ oµœÁ¤º°Š°¥nµŠÁ—È—…µ— ‹¦·Š‹´Š ¨³Ã—¥ÁŒ¸¥¡¨´œ ˜o°Šž’·´˜·®œoµš¸É£µ¥Ä˜o„¦°…°Š„‘®¤µ¥Â¨³ «¸¨›¦¦¤°¥nµŠÁ‡¦nŠ‡¦´—¨³¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤ „ož{®µÃ—¥‡Îµœ¹Š™¹Š‡ªµ¤¦¼o­¹„…°Š ž¦³µœŸ¼oÁ—º°—¦o°œÁž}œ­Îµ‡´ ¨³ž¦³„µ¦š¸É­°Š„ȇº° ˜o°ŠœÎµ˜´ªÁ‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“š¸É‹ŠÄ‹ iµ gœ ˜´ªš„‘®¤µ¥Á­¸¥Á°Š¤µ—εÁœ·œ‡—¸Á¡ºÉ°¨ŠÃš¬˜µ¤„‘®¤µ¥Ä®oŗo×¥Á¦Èª ץŤn¤¸„µ¦Á®ÈœÂ„n®œoµ Ÿ¼oėš´ÊŠ­·Êœ „µ¦Â„oŅž{®µš´ÊŠ­°Šž¦³„µ¦¡¦o°¤„´œ —´Šš¸ÉŸ¤Á­œ°¤µœ´Êœ ŤnčnÁ¦ºÉ°ŠŠnµ¥Â¨³˜o°Š čo Á ª¨µœµœ ˜n Ÿ ¤Á®È œ ªn µ Á¦µÅ¤n ¤¸ š µŠÁ¨º ° „šµŠÄ—š¸É Á ®¤µ³­¤Åž„ªn µ œ¸Ê ®µ„Á¦µ˜´Ê Š ċ„o Å … ª·„§˜„µ¦–r˜µ¤ÂœªšµŠš¸ÉŸ¤„¨nµª¤µÂ¨oª Ÿ¤ÁºÉ°ªnµoµœÁ¤º°Š…°ŠÁ¦µ‹³„¨´¤µ¤¸‡ªµ¤­Š­»…°¸„ ‡¦´ÊŠ®œ¹ÉŠ ž¦³µœ‹³‡n°¥ Ç ¤¸‡ªµ¤ÅªoªµŠÄ‹Â¨³Ä®o‡ªµ¤¦nª¤¤º°Â„nÁ‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“¤µ„…¹ÊœÁž}œ ¨Îµ—´ Ťn˜o°Š‡°¥®ªµ—¦³ÂªŠªnµÁ‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“‹³‹ŠÄ‹ iµ gœ˜´ªš„‘®¤µ¥Á­¸¥Á°Š®¦º°Å¤n°¸„ ˜n°Åž. Ĝ„µ¦ž’·´˜·®œoµš¸É…°Š…oµ¦µ„µ¦Â¨³Ÿ¼o¦·®µ¦¦³—´­¼Šš¸ÉÁ„¸É¥ª…o°Š„´„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ ¤´Éœ‡Š…°Šµ˜·®¦º°‡ªµ¤­ŠÁ¦¸¥¦o°¥£µ¥Äœž¦³Áš«œ´Êœ Ÿ¼o¦·®µ¦¦³—´­¼Š„¨»n¤œ¸Ê¡¹Š˜o°Š˜¦³®œ´„ °¥¼nÁ­¤°ªnµ°Îµœµ‹š¸Éšnµœ¤¸°¥¼nœ´Êœ Áž}œ°Îµœµ‹š¸ÉšnµœÅ—o¦´¤µ‹µ„ž¦³µœ Ž¹ÉŠ¤µ¡¦o°¤„´®œoµš¸ÉĜ „µ¦¦´Äož¦³µœ šnµœ˜o°Šž’·´˜·®œoµš¸É…°ŠšnµœÄ®o°¥¼nĜ„¦°…°Š„‘®¤µ¥Â¨³«¸¨›¦¦¤š»„ ž¦³„µ¦ ¤·ÄnÁ¡nŠÁ¨ÈŠÂ˜n‹³šÎµŸ¨ŠµœÁ¡ºÉ°Á­œ°¦´‡ªµ¤—¸‡ªµ¤°‹µ„Ÿ¼o´Š‡´´µ ®¦º°„¦³šÎµ ŞÁ¡¸¥ŠÁ¡ºÉ°‡ªµ¤­³Ä‹…°Š˜œ ×¥¤·Å—o‡Îµœ¹Š™¹Š‡ªµ¤°¥»˜·›¦¦¤Â¨³‡ªµ¤Á—º°—¦o°œ°´œÂ­œ­µ®´­ š¸ÉŸ¼o¦·­»š›·Í‹³Å—o¦´‹µ„„µ¦„¦³šÎµ…°Ššnµœ ¤·Än‡·—˜nÁ¡¸¥Šªnµšnµœ¤¸°Îµœµ‹Â¨oª šnµœ‹³šÎµ°³Å¦„È ŗo˜µ¤Ä‹° Ÿ¼o¦·®µ¦„¨»n¤œ¸Ê‹¹Š‡ª¦˜¦³®œ´„¨³¦³¤´—¦³ª´Š°¥¼nÁ­¤°Å¤nÄ®o˜œ®¨ŠŸ·—‡·—Åžªnµ ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

40


ÔÖ „µ¦š¸Éšnµœ¤¸°Îµœµ‹Á®œº°Ÿ¼o°ºÉœ‹³Áž}œÁ®˜»Ÿ¨Ä®ošnµœÅ¤n˜o°Š¦´Ÿ·—Äœ„µ¦š¸ÉšnµœšÎµ­·ÉŠŸ·—„‘®¤µ¥Á­¸¥ Á°Š. Ÿ¼o  ¦· ® µ¦¦³—´  ¦°Š¨Š¤µ„È ¡¹ Š ¦³¨¹ „ ªn µ „µ¦š¸É šn µ œž’· ´ ˜· ˜ µ¤‡Î µ ­´É Š š¸É Å ¤n  °…°Š Ÿ¼o´Š‡´´µœ´Êœ šnµœÅ¤n¤¸šµŠš¸É‹³°oµŠÄ®o˜œÁ°Š¡oœ‹µ„‡ªµ¤¦´Ÿ·—Äœ„µ¦„¦³šÎµ…°ŠšnµœÅ—o ¤oªnµŸ¼o´Š‡´´µ…°Ššnµœ‹³„¨nµªªnµ “…oµ¡Á‹oµ‹³…°Áž}œŸ¼o¦´Ÿ·—°Â˜nÁ¡¸¥ŠŸ¼oÁ—¸¥ª” „Șµ¤ ‡Îµ¡¼—Ánœœ¸ÊŤn­µ¤µ¦™ÄoÁž}œ…o°Â„o˜´ªÁ¡ºÉ°ž’·Á­›‡ªµ¤¦´Ÿ·—˜µ¤„‘®¤µ¥Å—o˜n°¥nµŠÄ— Á¡¦µ³ „µ¦°oµŠ‡Îµ­´ÉŠ…°ŠŸ¼o´Š‡´´µÁ¡ºÉ°ž’·Á­›‡ªµ¤¦´Ÿ·—˜µ¤„‘®¤µ¥œ´Êœ šnµœ‹³­µ¤µ¦™°oµŠÅ—o„Șn Á¡¸¥Š„¦–¸š¸É‡Îµ­´ÉŠœ´ÊœÁž}œ‡Îµ­´ÉŠš¸É°—oª¥„‘®¤µ¥Ášnµœ´Êœ …°Å—oÞ¦—¦³¨¹„Á°µÅªoÁ­¤°ªnµ „‘®¤µ¥ °µµœ´Êœ ŤnÁžd—ð„µ­Ä®oŸ¼o„¦³šÎµŸ·—Á¡¸¥Š‡œÁ—¸¥ª “¦´Ÿ·—°” šœŸ¼o„¦³šÎµŸ·—‡œ°ºÉœ Ç Å—o Œ³œ´Êœ Ÿ¼o„¦³šÎµŸ·—š»„‡œÅ¤nªnµ‹³Áž}œŸ¼o°°„‡Îµ­´ÉŠ®¦º°Ÿ¼ož’·´˜·˜µ¤‡Îµ­´ÉŠ „Șo°Š “¦´Ÿ·—” —oª¥„´œ š´ÊŠ­·Êœ. Ÿ¤…°Á˜º°œš»„šnµœš¸ÉÁ„¸É¥ª…o°Š„´Á¦ºÉ°Šœ¸ÊªnµÅ¤n¤¸»‡‡¨Ä—š¸É‹³¤¸°Îµœµ‹Á®œº°„‘®¤µ¥ ¨³ Ĝ“µœ³š¸ÉšnµœÁž}œÁ‹oµ¡œ´„ŠµœŸ¼o¤¸°Îµœµ‹®œoµš¸ÉĜ„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤­ŠÁ¦¸¥¦o°¥…°Šž¦³Áš« ×¥˜¦Š ®µ„šnµœ‹ŠÄ‹ iµ gœ˜´ªš„‘®¤µ¥Á­¸¥Á°Š „‘®¤µ¥„Ȥ¸š¨ŠÃš¬šnµœ°¥nµŠ¦oµ¥Â¦Š¥·ÉŠÅž „ªnµš¨ŠÃš¬š¸Éčo„´»‡‡¨š´ÉªÅžÁ­¸¥°¸„ ‡ªµ¤Ÿ·—Ä—„Șµ¤š¸ÉšnµœÅ—o„n°…¹Êœœ´Êœ ¤oª´œœ¸Êšnµœ¥´ŠÅ¤n ˜o°Š¦´Ÿ·— ÁœºÉ°Š‹µ„¥´ŠÅ¤n¤¸Ÿ¼oė„¨oµ„¨nµªÃš¬®¦º°¥´ŠÅ¤n¤¸¡¥µœ®¨´„“µœ¥ºœ¥´œ ˜n­´„ª´œ®œ¹ÉŠ ®¨´Š‹µ„š¸Éšnµœ­·Êœ°Îµœµ‹ªµ­œµÅžÂ¨oª ‡ªµ¤Ÿ·—Á®¨nµœ¸Ê„È‹³˜o°Šž¦µ„’…¹Êœ¤µ°¥nµŠÅ¤n˜o°Š­Š­´¥ Áž¦¸¥—´ŠœÊε¨—˜°Ÿ»— ¨oªšnµœ„È‹³˜o°Š™¼„¨ŠÃš¬˜µ¤„‘®¤µ¥ Á­¤º°œšnµœ…¸ÉÁ­º°Â¨oª¨Š‹µ„®¨´Š Á­º ° Ťn Å —o ¨Š‹µ„®¨´ Š Á­º ° Á¤ºÉ ° Ŧ„È ‹ ³Ã—œÁ­º ° „´ — ˜µ¥š´ œ š¸ šn µ œ°µ‹‹³˜o ° Š‡°¥Â˜n „´ Š ª¨Â¨³ ®ªµ—¦³ÂªŠªnµ‡ªµ¤Ÿ·—¡¨µ—…°Ššnµœ‹³ž¦µ„’…¹Êœ¤µ®¦º°Å¤n Á¤ºÉ°Ä— šnµœ˜o°Š˜„°¥¼nĜ‡ªµ¤ ®ªµ—¦³ÂªŠÅ¤nªnµ„´«´˜¦¼®¦º°Á¡ºÉ°œ ¼Šµ˜·¤·˜¦ Ťn°µ‹®µ‡ªµ¤­Š­»…Å—oÁ¨¥ ¨³Â¤oªnµšnµœ °µ‹‹³Ã‡—¸ Ťn¤¸Ä‡¦­µ¤µ¦™Á°µŸ·—šnµœÅ—o˜µ¤„‘®¤µ¥ šnµœ„ÈŤn¤¸šµŠ¦°—¡oœÅž‹µ„„‘®nŠ „¦¦¤Ž¹ÉŠÁž}œ­´‹›¦¦¤°´œ‹¦·ŠÂšoš¸É‹³˜o°Š­nŠŸ¨¤µ™¹Š˜´ªšnµœÂ¨³¨¼„®¨µœ°¥nµŠÂœnœ°œ œ°„‹µ„œ¸Ê „µ¦š¸Éšnµœ¨»Â„n°Îµœµ‹¥´Š°µ‹šÎµÄ®ošnµœ˜„°¥¼nĜ­™µœ„µ¦–rš¸É°´œ˜¦µ¥ °µ‹¤¸„¦–¸š¸É‡ªµ¤Ÿ·—…°Š šnµœ™¼„Ážd—ÁŸ¥…¹Êœ¤µÃ—¥Ÿ¼oš¸Éž¦³­Š‡r‹³Á®¥¸¥šnµœÁ¡ºÉ°…¹ÊœÅž°¥¼nĜ˜ÎµÂ®œnŠš¸É­¼Š„ªnµ Ž¹ÉŠŸ¼oš¸É ž¦³­Š‡r¦oµ¥˜n°šnµœ„È°µ‹‹³ž’·´˜·˜n°šnµœÃ—¥Äoª·›¸„µ¦š¸ÉŤn°—oª¥„‘®¤µ¥ÁnœÁ—¸¥ª„´š¸Éšnµœ ž’·´˜·˜n°Ÿ¼o°ºÉœ.

41

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


Ô× šnµœ‡ª¦‹³Å˜¦n˜¦°Š—¼ªnµ ™oµ˜´ªšnµœÁ°Šš¸ÉÁž}œÁ‹oµ®œoµš¸É…°ŠoµœÁ¤º°Š¥´Š­µ¤µ¦™„¦³šÎµŸ·— „‘®¤µ¥Å—oÁ°Š ˜´ª…°ŠšnµœÁ°Š‹³ž¨°—£´¥‹µ„°·š›·¡¨¤º—®¦º°Å¤n »¡„µ¦¸ ‡¦°‡¦´ª ¨³‡œš¸É šnµœ¦´„‹³ž¨°—£´¥‹µ„­£µ¡oµœÁ¤º°Šš¸É„‘®¤µ¥Å¤nŗo¦´„µ¦ž’·´˜·˜µ¤®¦º°Å¤n?

‡–³„¦¦¤„µ¦žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦š»‹¦·˜Â®nŠµ˜·

¤¸ ° Š‡r „ ¦­Î µ ‡´  °Š‡r „ ¦®œ¹É Š š¸É ‹´ — ˜´Ê Š …¹Ê œ ˜µ¤¦´ “ ›¦¦¤œ¼  ‡º ° ‡–³„¦¦¤„µ¦žj ° Š„´ œ ¨³ ž¦µž¦µ¤„µ¦š»‹¦·˜Â®nŠµ˜· (ž.ž..) Ž¹ÉŠÁž}œ°Š‡r„¦°·­¦³ ¤¸£µ¦„·‹Äœ—oµœ„µ¦žj°Š„´œÂ¨³ ž¦µž¦µ¤„µ¦š»‹¦·˜Â¨³˜¦ª‹­°š¦´¡¥r­·œ…°ŠÁ‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“ °Š‡r„¦œ¸Ê‹¹ŠÁž}œ‹´„¦„¨­Îµ‡´ Ĝ„µ¦Â„oŅž{®µ„µ¦š»‹¦·˜Â¨³ž¦³¡§˜·¤·°Ã—¥˜¦Š ˜n‡–³„¦¦¤„µ¦‡–³œ¸Ê˜o°Š¦´Ÿ·—° £µ¦„·‹Äœ„µ¦¡·‹µ¦–µÁ¦ºÉ°Šš¸Éœ´„„µ¦Á¤º°ŠÂ¨³Á‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“™¼„„¨nµª®µªnµš»‹¦·˜®¦º°ž¦³¡§˜·¤· °Áž}œ‹Îµœªœ¤µ„ ‹œšÎµÄ®o¤¸Á¦ºÉ°Š‡oµŠ¡·‹µ¦–µÁ¡·É¤…¹Êœš»„že ÁŒ¡µ³Äœže ÓÖÕ× Å—o¦´Á¦ºÉ°ŠÁ…oµ¤µ ¡·‹µ¦–µÄ®¤n Ó,ÒÓÑ Á¦ºÉ°Š ˜n­µ¤µ¦™¡·‹µ¦–µÅ—oÁ­¦È‹Á¡¸¥Š Ò,Ó×Ò Á¦ºÉ°Š ¦ª¤Á¦ºÉ°Šš¸É‡oµŠ¡·‹µ¦–µ ˜n°Åž°¸„ Ö,ØÙÑ Á¦ºÉ°Š š´ÊŠœ¸Ê ¥´ŠÅ¤n¦ª¤Á¦ºÉ°Š„¨nµª®µÁ‹oµ®œoµš¸É…°Š¦´“ªnµ¦É妪¥Ÿ·—ž¦„˜·Ò ‹¹Šœnµ‹³ ˜o°Š¡·‹µ¦–µÁ¡·É¤‹ÎµœªœŸ¼ož’·´˜·®œoµš¸ÉĜ‡–³„¦¦¤„µ¦ ž.ž.. ×¥Á¦nŠ—nªœ ¨³¨—ž¦³Á£š…°Š Á¦ºÉ°Š¦o°ŠÁ¦¸¥œ„¨nµªÃš¬¨ŠoµŠ ¤·Œ³œ´ÊœÁ¦ºÉ°Šš¸É¦´Åªo¡·‹µ¦–µ‹³Å¤n¤¸šµŠÁ­¦È‹­·ÊœÂ¨³‹³¤¸‹Îµœªœ ­¼Š…¹ÊœÁž}œ—·œ¡°„®µŠ®¤¼Åž. ¡¦³¦µ´´˜·ž¦³„°¦´“›¦¦¤œ¼ªnµ—oª¥„µ¦žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦š»‹¦·˜ ¡.«. ÓÖÕÓ „ȇª¦Å—o¦´„µ¦Â„oŅĮo„¦³´Â¨³¦´—„»¤…¹ÊœÃ—¥ÁŒ¡µ³„µ¦Ážd—ÁŸ¥´¸Â­—Š¦µ¥„µ¦ š¦´ ¡ ¥r ­· œ ¨³®œ¸Ê ­· œ …°ŠŸ¼o —Î µ ¦Š˜Î µ ®œn Š šµŠ„µ¦Á¤º ° Šœ´Ê œ ‡ª¦‹³…¥µ¥Ä®o „ ªo µ Š…ªµŠÃ—¥Ä®o ‡¦°‡¨»¤™¹ŠŸ¼o—ε¦Š˜ÎµÂ®œnŠšµŠ„µ¦Á¤º°Šš»„˜ÎµÂ®œnŠ œ°„Á®œº°‹µ„œµ¥„¦´“¤œ˜¦¸Â¨³¦´“¤œ˜¦¸ š´ÊŠ®¨µ¥—oª¥ Á¡ºÉ°Ä®o­µ›µ¦–œÅ—o¤¸Ã°„µ­Â‹oŠ…o°¤¼¨®¦º°Áµ³Â­Á„¸É¥ª„´š¦´¡¥r­·œ…°Š»‡‡¨ Á®¨nµœ¸Ê Á¡ºÉ°Ä®o„µ¦˜¦ª‹­°š¦´¡¥r­·œ…°Šœ´„„µ¦Á¤º°ŠÁž}œÅž°¥nµŠ¤¸ž¦³­·š›·£µ¡¥·ÉŠ…¹Êœ.

ž¦³­„µ¦–r…°Š¦´“µ¨›µœ·œš¦r² ‹µ„ž¦³­„µ¦–r…°Š¦´“µ¨»—…°ŠŸ¤Äœže ÓÖÒÚ - ÓÖÓÑ …–³š¸ÉŸ¤Á…oµ¦´®œoµš¸ÉĜ “µœ³®´ª®œoµ¦´“µ¨œ´Êœ °µ‹„¨nµªÅ—oªnµ oµœÁ¤º°Š„ε¨´Š°¥¼nĜ£µª³‡´…´œš¸É­»— °¥¼n¦³®ªnµŠžµ„ Á®¥¸É¥ªžµ„„µ Ťn°µ‹‡µ—‡³ÁœÅ—oªnµž¦³Áš«…°ŠÁ¦µ‹³˜o°Š˜„Åž°¥¼nĜ‡nµ¥‡°¤¤·ªœ·­˜rÁ®¤º°œ Ò

¦µ¥Šµ¥Ÿ¨„µ¦˜¦ª‹­°Â¨³„µ¦ž’·´˜·®œoµš¸Éž¦³‹Îµže ÓÖÕ× ‡–³„¦¦¤„µ¦žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦š»‹¦·˜Â®nŠµ˜·

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

42


ÔØ ž¦³Áš«oµœÄ„¨oÁ¦º°œÁ‡¸¥Š°¸„®¨µ¥ž¦³Áš«®¦º°Å¤n š´ÊŠ£µ¥Äœž¦³Áš«„È¥´Š¤¸£´¥‹µ„„µ¦„n°„µ¦¦oµ¥ …°Š‡°¤¤·ªœ·­˜r ¤¸„µ¦¥»¥ŠÄ®oÁ„·—‡ªµ¤Â˜„Â¥„„´œÄœ®¤¼nž¦³µœÂnŠÁž}œ {„Áž}œ iµ¥ oµœÁ¤º°Š Á„·—‡ªµ¤¦³­É妳­µ¥  iµ¥ž¦ž{„¬r„È…n¤Á¦µªnµÁ¦µ‹³Áž}œÃ—¤·Ãœ˜´ª­»—šoµ¥ …–³Á—¸¥ª„´œÄœoµœÁ¤º°Š Á¦µ„Ȥ¸‡ªµ¤Á®¨ªÁ¨³Á¢³¢°œÄœÁ¦ºÉ°Š„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ¤µ„¤µ¥ …oµ¦µ„µ¦…n¤Á®ŠÂ¨³¦´ŠÂ„ ž¦³µœ ‹¹ŠÁž}œœÃ¥µ¥­Î µ‡´Â¨³Áž}œÁ¦ºÉ°ŠÁ¦n Š—nª œ°¥nµŠ¥·ÉŠ…°Š¦´“µ¨»—…°ŠŸ¤š¸É‹³˜o° Š ž„žj°ŠŸºœÂŸnœ—·œÅš¥Åž¡¦o°¤„´„µ¦žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœÃ°„µ­ ¦„š¸É‹³šÎµÅ—o Ÿ¤‹¹ŠÄ‡¦n…°Á¨nµ™¹Šž¦³­„µ¦–rĜŠn¤»¤˜nµŠ Ç …°Š„µ¦žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦ Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠš¸Éž¦³­¤µªnµ Á¦µÅ—o—εÁœ·œ„µ¦ÄœÁ¦ºÉ°Š—´Š„¨nµª°¥nµŠÅ¦oµŠ. Ò. Ĝ“µœ³œµ¥„¦´“¤œ˜¦¸ Ÿ¤Å—o„¨nµª‡Îµž¦µ«¦´¥˜n°ž¦³µœšµŠª·š¥»„¦³‹µ¥Á­¸¥ŠÂ¨³ šµŠÃš¦š´«œrÁ¤ºÉ°ª´œš¸É ÒØ ˜»¨µ‡¤ ÓÖÒÚ „ε®œ—œÃ¥µ¥Äœ„µ¦žj°Š„´œÂ¨³Â„oŅ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r ´Š®¨ªŠÅªo ÒÑ ž¦³„µ¦—oª¥„´œÒ Ž¹ÉŠ¦´“µ¨»—…°ŠŸ¤„Èŗož’·´˜·˜µ¤ÂœªœÃ¥µ¥—´Š„¨nµª°¥nµŠ Á‡¦nŠ‡¦´—. Ó. Á¤ºÉ°™ªµ¥­´˜¥rž’·µ–˜n°°Š‡r¡¦³µš­¤Á—È‹¡¦³Á‹oµ°¥¼n®´ªÂ¨oª ‡–³¦´“¤œ˜¦¸¥´ŠÅ—oŞ ­µµœ˜´ª˜n°°Š‡r¡¦³¡»š›¤®µ¤–¸¦´˜œž’·¤µ„¦ š¸Éª´—¡¦³«¦¸¦´˜œ«µ­—µ¦µ¤ ×¥¤¸ÁœºÊ°‡ªµ¤­Îµ‡´ ×¥¥n°ªnµ ‡–³¦´“¤œ˜¦¸‹³¦´„¬µÅªoŽ¹ÉŠÁ°„¦µ…°Šµ˜· ¨³‹³¦´„¬µÅªoŽ¹ÉŠ­™µ´œ­¼Š­»— ‡º° µ˜· «µ­œµ ¡¦³¤®µ„¬´˜¦·¥r ¨³¦³°„µ¦ž„‡¦°ŠÂž¦³µ›·žÅ˜¥—oª¥¸ª·˜ ¨³‹³ž’·´˜·®œoµš¸É ¦µ„µ¦—oª¥‡ªµ¤ŽºÉ°­´˜¥r­»‹¦·˜ ™oµ®µ„ªnµž’·´˜·®œoµš¸Éŗo—´Š„¨nµª„È…°Ä®o¤¸‡ªµ¤­»…‡ªµ¤Á‹¦· ™oµ ®µ„Ťnž’·´˜·˜µ¤„È…°Ä®oÁ„·—£´¥¡·´˜·Äœ´——¨ ¦´“µ¨…°ŠŸ¤Áž}œ¦´“µ¨»—¦„š¸ÉŞ­µµœ˜´ªš¸É ª´—¡¦³«¦¸¦´˜œ«µ­—µ¦µ¤ ¨³ž¦³µœš´ÉªÅž„Ȥ¸ž’·„·¦·¥µ˜°¦´ÄœÁ¦ºÉ°Š„µ¦­µµœ˜´ª‡n°œ…oµŠ—¸ ˜n¤¸»‡‡¨µŠ„¨»n¤Á®Èœªnµ¦´“µ¨…°ŠŸ¤ “Š¤Šµ¥” Á°µÁ¦ºÉ°Š­µµœ˜œ„´­·ÉŠ«´„—·Í­·š›·Í¤µÁž}œÁ¦ºÉ°Š ­Îµ‡´ š´ÊŠš¸ÉĜ‡ªµ¤Áž}œ‹¦·Šœ´Êœ „µ¦­µµœ˜œÁž}œž¦³Á¡–¸­Îµ‡´…°ŠÅš¥š¸É™º°ž’·´˜·„´œ¤µ˜´ÊŠÂ˜n

Ò

‡ÎµÂ™¨ŠœÃ¥µ¥…°Š‡–³¦´“¤œ˜¦¸Ž¹ÉŠœµ¥›µœ·œš¦r „¦´¥ª·Á¸¥¦ Áž}œœµ¥„¦´“¤œ˜¦¸ ¡¦o°¤š´ÊŠ‡Îµž¦µ«¦´¥…°Šœµ¥„¦´“¤œ˜¦¸, ¡·¤¡rš¸É抡·¤¡r­Îµœ´„Á¨…µ›·„µ¦‡–³¦´“¤œ˜¦¸, ÓÖÒÚ. Ĝ‡ÎµÂ™¨ŠœÃ¥µ¥…°Š‡–³¦´“¤œ˜¦¸š¸É™¨Š˜n°ž¦³µœšµŠª·š¥»„¦³‹µ¥Á­¸¥ŠÂ¨³šµŠÃš¦š´«œr˜°œ‡Éεª´œš¸É ÒØ ˜»¨µ‡¤ ÓÖÒÚ œ´Êœ œ°„‹µ„‹³Å—o„¨nµª™¹Š„µ¦žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÂ¨oª ¥´ŠÅ—o„¨nµª™¹ŠœÃ¥µ¥…°Š ¦´“µ¨Äœ„µ¦žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤¥µÁ­¡˜·—Ä®oÚ¬; „µ¦Â„oŅž{®µÁ¦ºÉ°Š‡ªµ¤¥µ„‹œ…°Š¦µ¬‘¦­nªœÄ®n; ¨³„µ¦š¸É‹³ ®µšµŠÁž¨¸É¥œÂž¨Šš´«œ‡˜·…°ŠµªÅš¥ ×¥ÁŒ¡µ³°¥nµŠ¥·ÉŠ Ä®o¦nª¤„´œ­¦oµŠ‡nµœ·¥¤Ä®¤nÂ¥„Á¦ºÉ°Š­nªœ˜´ª°°„‹µ„„·‹„µ¦Šµœ Ĝ°Îµœµ‹®œoµš¸Éš¸É¤¸˜n°­nªœ¦ª¤; Ä®o¦nª¤„´œ‹¦¦Ã¨Šµ˜·oµœÁ¤º°Š—oª¥„µ¦Á­¸¥­¨³ž¦³Ã¥œr­»…­nªœ˜´ªÁ¡ºÉ°­nªœ¦ª¤; Ä®o¦nª¤„´œ „oŅž{®µÁ¦ºÉ°Š„µ¦Äo‹nµ¥¢»jŠÁ¢j°¢»i¤Á¢g°¥—oª¥„µ¦‡¦°Š˜œ°¥nµŠ¡°„·œ¡°°¥¼n. 43

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÔÙ ‡¦´ÊŠÃ¦µ–„µ¨‹ª‹œ™¹Šž{‹‹»´œ —´ŠÁnœ¡¦³¦µ¡·›¸™º°œÊε¡¦³¡·¡´•œr­´˜¥µ…°ŠŸ¼o¤¸®œoµš¸Éž’·´˜· ¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œš´ÊŠžªŠªnµ ‹³ž’·´˜·¦µ„µ¦—oª¥‡ªµ¤ŽºÉ°­´˜¥r­»‹¦·˜ Á¡ºÉ°ž¦³Ã¥œr„nž¦³Áš«µ˜· ¨³žªŠœÁž}œš¸É˜´ÊŠ ®¦º°Â¤o˜nĜ„µ¦¡·‹µ¦–µ‡—¸Äœ«µ¨…°Šž¦³Áš«˜nµŠ Ç š´ÉªÃ¨„ Ÿ¼oš¸É‹³¤µÁž}œ ¡¥µœÄœ«µ¨„È‹³˜o°Š­µµœ˜œ„n°œÁ·„‡ªµ¤˜n°«µ¨ ‹¹ŠÁž}œš¸É‹oŠž¦³‹´„¬rªnµ„µ¦­µµœ˜œÁž}œ Á¦ºÉ°Šš¸É™º°ž’·´˜·„´œ˜¨°—¤µÄœ®¨µ¥ Ç ž¦³Áš« ×¥¤¸ª´˜™»ž¦³­Š‡rÁ¡ºÉ°„¦³˜»oœ‹·˜­Îµœ¹„…°ŠŸ¼o ­µµœ˜œÄ®o˜¦³®œ´„Äœ®œoµš¸É°´œ­Îµ‡´ „µ¦­µµœ˜œ‹¹Š°µ‹¤¸­nªœnª¥Ä®oŸ¼o­µµœ¤¸‡ªµ¤˜´ÊŠÄ‹ ¨³ž’·´˜·˜µ¤‡Îµ­µµœ…°Š˜œÅ—oŤn¤µ„„Èœo°¥. Ô. š»„‡œÄœ‡–³¦´“¤œ˜¦¸Å—o¥ºÉœ´¸Â‹oŠš¦´¡¥r­·œÂ¨³­·œš¦´¡¥r…°Š˜œ˜n°‡–³„¦¦¦¤ „µ¦žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦š»‹¦·˜Â¨³ž¦³¡§˜·¤·°ÄœªŠ¦µ„µ¦Á¡ºÉ°Â­—Š‡ªµ¤¦·­»š›·Íċ Ĝ„µ¦Á…oµ¦·®µ¦¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œ š´ÊŠÅ—o¥ºÉœ´¸Â‹oŠš¦´¡¥r­·œÂ¨³­·œš¦´¡¥r…°Š˜œ°¸„‡¦´ÊŠ®œ¹ÉŠ £µ¥Äœ Ø ª´œ œ´Â˜nª´œš¸É¡oœ‹µ„˜ÎµÂ®œnŠ¦´“¤œ˜¦¸ Ž¹ÉŠ‡–³¦´“¤œ˜¦¸Å—o¥ºÉœ´¸Â‹oŠš¦´¡¥r­·œÂ¨³ ­·œš¦´¡¥r—´Š„¨nµªÅªo„´ž¦³›µœ­£µš¸Éž¦¹„¬µ…°Šœµ¥„¦´“¤œ˜¦¸ ¨³ž¦³›µœ­£µž’·¦¼ž„µ¦ ž„‡¦°ŠÂŸnœ—·œÄœš´ÊŠ­°Šªµ¦³œ¸Ê°¸„»—®œ¹ÉŠ—oª¥ š´ÊŠ Ç š¸ÉĜ…–³œ´Êœ¥´ŠÅ¤n¤¸„‘®¤µ¥´´˜·™¹Š Á¦ºÉ°Šœ¸ÊŪo˜n°¥nµŠÄ—. Õ. Ĝª´œÂ¦„š¸ÉŸ¤Á¦¸¥„ž¦³»¤‡–³¦´“¤œ˜¦¸ Á¡ºÉ°„ε®œ—ÂœªœÃ¥µ¥Äœ„µ¦¦·®µ¦ ¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œœ´Êœ Ÿ¤Å—o¡¼—™¹Š¦µ¥Å—o‹µ„šµŠ¦µ„µ¦…°Š¦´“¤œ˜¦¸Â¨³…oµ¦µ„µ¦„µ¦Á¤º°ŠÄœ ˜ÎµÂ®œnŠ°ºÉœÂ˜n¨³šnµœ—oª¥ªnµ¤¸Á¡¸¥Š Ô šµŠÁšnµœ´Êœ ‡º°: (Ò) ÁŠ·œÁ—º°œ (Ó) ÁŠ·œž¦³‹Îµ˜ÎµÂ®œnŠ®¦º°ÁŠ·œ˜°Âšœ°ºÉœ˜µ¤š¸É„‘®¤µ¥„ε®œ— (Ô) Á¸Ê¥ž¦³»¤ œ°„‹µ„š¸ÉŸ¤„¨nµª¤µÂ¨oªœ´Êœ ‡–³¦´“¤œ˜¦¸Å¤n¤¸­·š›·¦´ ¦´“¤œ˜¦¸šnµœ®œ¹ÉŠ™µ¤ªnµ ™oµ¤¸ Ÿ¼oÄ®o…°Š…ª´ ‡–³¦´“¤œ˜¦¸‹³¦´Å—o®¦º°Å¤n Ÿ¤˜°ªnµ „µ¦Ä®o…°Š…ª´˜o°Š‡·——¼ªnµÄ®o„´œ˜µ¤ ž¦„˜·ž¦³Á¡–¸Äœ­´Š‡¤®¦º°Å¤n ‡º°™oµšnµœÅ¤nŗoÁž}œ¦´“¤œ˜¦¸ Ÿ¼oÄ®o‹³œÎµ¤µ¤°Ä®ošnµœ®¦º°Å¤n °¥nµŠ…°Š…ª´ª´œÁ„·— …°Š…ª´ª´œžeÄ®¤nš¸ÉÄ®o„´œÁ¡ºÉ°Â­—Š‡ªµ¤‹¦·ŠÄ‹Â¨³‡ªµ¤¤¸œÊεċ˜n°„´œÁž}œ …°Š Á¨È„ Ç œo°¥ Ç Ÿ¤Á®Èœªnµ„¦–¸—´Š„¨nµªœ´Êœ ­µ¤µ¦™¦´Á°µÅªoŗo ˜n™oµÁž}œ„µ¦Ä®o…°Š…ª´Äœ ¨´„¬–³‹¼ŠÄ‹Á¡ºÉ°Ä®očo°Îµœµ‹®œoµš¸ÉÁ¡ºÉ°ž¦³Ã¥œr­nªœ˜œœ´Êœ ®oµ¤šnµœ¦´Á°µÅªo ĜÁª¨µ˜n°¤µ Ÿ¤ ™µ¤œµ¥¨¸ „ªœ ¥¼ œµ¥„¦´“¤œ˜¦¸ž¦³Áš«­·Š‡Ãž¦rªnµ ‡–³¦´“¤œ˜¦¸…°ŠÁ…µšÎµ°¥nµŠÅ¦˜n°…°Š…ª´š¸É ŗo¦´ Á…µ°„ªnµ ™oµÁž}œ…°Š…ª´¦µ‡µÁ„·œ„ªnµ ÒÑÑ Á®¦¸¥­®¦´“ Ÿ¼o‹³¦´˜o°ŠÂ‹oŠÄ®oŸ¼o´Š‡´´µ š¦µ ¨³™oµ‹³¦´„Șo°Š…°°œ»µ˜Ÿ¼o´Š‡´´µ°¸„‡¦´ÊŠ®œ¹ÉŠ š´ÊŠœ¸Ê Ĝð„µ­š¸ÉŸ¤ÅžÁ¥¸É¥¤Á¥¸¥œ ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

44


ÔÚ ž¦³Áš«˜nµŠ Ç Äœ„¨»n¤°µÁŽ¸¥œ Ĝ“µœ³œµ¥„¦´“¤œ˜¦¸ Ÿ¤Å—o¦´…°Š¤¸‡nµ¤µ¤µ„¤µ¥ ˜nŸ¤Å¤nŗo Á„ȝÁ°µ…°Š¤¸‡nµÁ®¨nµœ´ÊœÅªoÁž}œ„µ¦­nªœ˜´ª Á¡¦µ³Ÿ¤™º°ªnµÁ…µÄ®o “˜ÎµÂ®œnŠ” œµ¥„¦´“¤œ˜¦¸ Ž¹ÉŠÁž}œ Ÿ¼ošœ…°Šž¦³Áš«š¸ÉŞ¡Á…µ Á…µÅ¤nŗoÄ®o„n˜´ªŸ¤ Ÿ¤‹¹Š¤°®¤µ¥Ä®oŸ¼o¤¸®œoµš¸É¦´Ÿ·—°œÎµÅž Á„ȝ¦´„¬µÅªoš¸ÉšÎµÁœ¸¥¦´“µ¨ œ°„‹µ„œ¸Ê Ĝ„µ¦Åžž’·´˜·¦µ„µ¦š¸É˜nµŠž¦³Áš« ×¥ž¦„˜·šµŠ ¦µ„µ¦‹³Ä®o‡nµÄo‹nµ¥Â„nŸ¼oޞ’·´˜·¦µ„µ¦Äœ¨´„¬–³Á®¤µ‹nµ¥ ‡º°Å¤n˜o°ŠÂ­—ŠÄÁ­¦È‹¦´ÁŠ·œ ¨³ÁŠ·œ‡nµÄo‹nµ¥š¸ÉÁ®¨º°„ÈŤn˜o°Š‡ºœÂ„n®œnª¥Šµœ ˜nĜ¦´“µ¨»—…°ŠŸ¤œ´Êœ ž¦³Áš«µ˜·„ε¨´Š¤¸ ž{®µšµŠÁ«¦¬“„·‹ Ÿ¤‹¹Š¤¸œÃ¥µ¥ªnµ ˜o°ŠÅ¤n¤¸„µ¦Á·„‡nµÄo‹nµ¥ÂÁ®¤µ‹nµ¥ ‹³Á·„Å—oÁŒ¡µ³ Ášnµš¸Éčo‹nµ¥Åž‹¦·ŠÁšnµœ´Êœ ¨³˜o°Š¤¸ÄÁ­¦È‹Áž}œ®¨´„“µœ—oª¥ ­nªœ‡nµÄo‹nµ¥š¸ÉÁ®¨º°„Șo°Š‡ºœ š´ÊŠ ®¤— ˜n Á ¦ºÉ° Š®œ¹É Š š¸É Ÿ ¤¥Êε „´  Á¨…µ›· „ µ¦œµ¥„¦´ “ ¤œ˜¦¸ Á °µÅªo ªn µ ‡n µ čo ‹n µ ¥š¸É Á ¦µ‹³ž¦³®¥´ — ‹œÁ„·œÅžÅ¤nŗo ‡º° „µ¦š¸É¦´“µ¨˜nµŠž¦³Áš«Á…µÁ‡¥Á¨¸Ê¥Š˜o°œ¦´Á¦µœ´Êœ Á¤ºÉ°™¹ŠÃ°„µ­š¸ÉÁ¦µ‹³˜o°Š Á¨¸Ê¥Š˜°ÂšœÁ…µœ´Êœ Á¦µ˜o°Š‹´—Á¨¸Ê¥ŠÁ…µ°¥nµŠ—¸š¸É­»—Ášnµš¸É‹³šÎµÅ—o ˜o°ŠÄ®o­¤Á„¸¥¦˜·…°Šž¦³Áš« Ś¥ Á…µÁ¨¸Ê¥Š˜o°œ¦´Á¦µ¦³—´Ä— Á¦µ„Șo°ŠÁ¨¸Ê¥Š˜°Á…µ¦³—´Äœœ´Êœ. Ö. ¦´“µ¨…°ŠŸ¤Å—o˜´ÊŠ„¦¦¤„µ¦Äœ‡–³„¦¦¦¤„µ¦žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦š»‹¦·˜Â¨³ ž¦³¡§˜·¤·°ÄœªŠ¦µ„µ¦ (žžž.) …¹ÊœÁž}œ»—¦„ š´ÊŠœ¸Ê ¤o‹³¤¸˜´ªš„‘®¤µ¥°¥¼n„n°œÂ¨oª ˜n ¥´ŠÅ¤n¤¸„µ¦Â˜nŠ˜´ÊŠ‡–³„¦¦¤„µ¦ Á¦µ‹¹ŠÁ¦nŠ—εÁœ·œ„µ¦‹´—˜´ÊŠ‡–³„¦¦¤„µ¦…¹Êœ Á¡ºÉ°šÎµ„µ¦žj°Š„´œ ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦š» ‹ ¦· ˜ ¨³ž¦³¡§˜· ¤·  °ÄœªŠ¦µ„µ¦°¥n µ Š‹¦· Š ‹´ Š ˜n „ µ¦žj ° Š„´ œ ¨³ ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠœ´Êœ¤¸‡ªµ¤¥µ„¨Îµµ„°¥¼nž¦³„µ¦®œ¹ÉŠ ‡º° „µ¦®µ¡¥µœ®¨´„“µœ Á¡ºÉ°œÎµ˜´ªŸ¼o„¦³šÎµŸ·—¤µ¨ŠÃš¬. Ĝ‡¦´ÊŠ®œ¹ÉŠ ¤¸…oµ¦µ„µ¦´ÊœŸ¼oÄ®nšnµœ®œ¹ÉŠ¤µ®µŸ¤ ¨oª„¨nµª„´Ÿ¤ªnµ “šnµœ‡¦´ Ÿ¤ „ε¨´Š™¼„„¨´ÉœÂ„¨oŠ Ÿ¤™¼„Ÿ¼o°ºÉœ„¨nµª®µªnµŒo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ ™oµ®µ„šnµœÅ¤nnª¥Ÿ¤ ¦´“µ¨šnµœ„È °¥¼nŤnŗoœ³‡¦´” Ÿ¤‹¹Š…°Ä®ošnµœÁ¨nµ…o°ÁšÈ‹‹¦·ŠÄ®oŸ¤¢{Š Ĝ¦³®ªnµŠš¸É¢{ŠšnµœÁ¨nµ°¥¼nœ´Êœ Ÿ¤Å—o‡·— ˜µ¤Åž—oª¥Â¨³­¦»ž…o°ÁšÈ‹‹¦·Šš¸ÉšnµœÁ¨nµ¤µš´ÊŠ®¤—‹œÅ—o‡ªµ¤ªnµ šnµœÅ—ošÎµ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ ×¥¨Îµ¡´Š‡œÁ—¸¥ª Á¤ºÉ°Ÿ¼o°ºÉœ„¨nµª®µªnµšnµœšÎµ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ ‹¹ŠÅ¤n¤¸Ä‡¦nª¥Á®¨º°ž„žj°Š ˜n à —¥ž¦„˜· œ´Ê œ „µ¦Œo ° ¦µ¬‘¦r ´ Š ®¨ªŠ‹³šÎ µ Áž} œ …ªœ„µ¦Ã—¥ªµŠÂŸœ­¤‡„´ œ n Š Ÿ¨ž¦³Ã¥œr¨³‡°¥ž„žd—‡ªµ¤Ÿ·——oª¥„´œ „µ¦š¸ÉšnµœÅ—ošÎµ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÃ—¥¨Îµ¡´Š‡œ Á—¸¥ªÂ¨³Å¤nnŠŸ¨ž¦³Ã¥œrÄ®o„nŸ¼o°ºÉœ ‹¹ŠšÎµÄ®ošnµœÁ­¸É¥Š°´œ˜¦µ¥˜n°„µ¦™¼„‹´„»¤Á¡ºÉ°—εÁœ·œ‡—¸ ¤µ„„ªnµ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ¦nª¤„´Ÿ¼o°ºÉœ °¥nµŠÅ¦„Șµ¤ Ÿ¤Å—o¥ºœ¥´œ„´šnµœªnµ Ÿ¤‡ŠÄ®o‡ªµ¤ n ª ¥Á®¨º ° šn µ œÁž} œ „¦–¸ ¡· Á «¬Å¤n Å —o Ÿ¤¡¼ — ŗo  ˜n Á ¡¸ ¥ Šªn µ šn µ œ‹³Å—o ¦´  ‡ªµ¤Áž} œ ›¦¦¤‹µ„ ‡–³„¦¦¤„µ¦ žžž. ˜µ¤š¸É„‘®¤µ¥„ε®œ— ÁnœÁ—¸¥ª„´š»„ iµ¥š¸ÉÁ„¸É¥ª…o°Š ­nªœ„µ¦š¸ÉšnµœÁž}œ®nªŠ 45

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

46


ÕÒ µŠ‡¦´ÊŠµŠ­¤´¥ Á‹oµ„¦³š¦ªŠ¤¸‡ªµ¤¦³¨¹„Äœ®œoµš¸Éš¸É¤¸˜n°ÂŸnœ—·œ­¼Š nª¥­³­¤ÁŠ·œ¦µ„µ¦¨´Åªo Ä®oÁ‹oµ„¦³š¦ªŠÄœª´œ…oµŠ®œoµÄoĜ¥µ¤Œ»„ÁŒ·œ‹¦·Š Ç ™¹Š ØÑ ¨oµœµšÁ«¬ ¦´“¤œ˜¦¸šnµœÄ®¤nÁ…oµ¤µ Á·„Á°µÅžÁ„º°®¤— Á®¨º°˜·—„oœ™»ŠÅªoÁ¡¸¥Š Ô ¨oµœµšÁšnµœ´Êœ ‹³Á°µÅžšÎµ°³Å¦ š¸ÉÅ®œ ®¦º° Á¤ºÉ°Ä—œ´Êœ Ťn¤¸Ä‡¦š¦µ Ÿ¤Á®Èœªnµ „µ¦ÄoÁŠ·œ¦µ„µ¦¨´…°Š­Îµœ´„œµ¥„¦´“¤œ˜¦¸Äœ¦´“µ¨…°Š Ÿ¤‹³˜o°Š¤¸¦³˜¦ª‹­°„µ¦ÄoÄ®o°—oª¥„‘®¤µ¥—oª¥ Ÿ¤‹¹Šž¦³„µ«Ä®oš¦µš´Éª„´œªnµ„µ¦ čoÁŠ·œ ¦µ„µ¦¨´ œ´Êœ ‹³˜o°Š¤¸ œµ¥„¦´“¤œ˜¦¸ ¦°Šœµ¥„¦´ “¤œ˜¦¸ Ó ‡œ ¨³Á¨…µ›·„µ¦ œµ¥„¦´“¤œ˜¦¸ ¨Š¨µ¥¤º°ºÉ°¦´¦°Š šÎµÄ®oŸ¼o¨Š¨µ¥¤º°ºÉ°š´ÊŠ Õ ‡œ˜o°Š¦´¦¼o¦nª¤„´œªnµÁŠ·œ¦µ„µ¦¨´ œ´Êœ‹nµ¥ÅžÁ¡ºÉ°„µ¦Ä— ‹ÎµœªœÁšnµÄ— ¨³Á¤ºÉ°Ä— Ÿ¤°¥µ„‹³„¨nµª – š¸Éœ¸Êªnµ Ĝ¦¦—µœ´„¦·®µ¦ ¦³—´­¼Š…°Šž¦³Áš«š¸É¥¹ —¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤ ˜¦µÄ—š¸É¥´ Š¤¸‡ªµ¤‹ÎµÁž}œ˜o°Š¤¸ÁŠ·œ ž¦³Á£š¦µ„µ¦¨´œ¸Ê°¥¼n ˜¦µœ´ÊœÁŠ·œ¦µ„µ¦¨´„Șo°Š¤¸¦³„µ¦˜¦ª‹­°‡ªµ¤¦´Ÿ·—°…°ŠŸ¼o ¤¸°Îµœµ‹ÄoÁŠ·œœ¸Êªnµ¤¸„µ¦ÄoŞÁ¡ºÉ°¦µ„µ¦‹¦·Š®¦º°Å¤n °¥nµŠÅ¦ ®µ„Ťn¤¸¦³„µ¦˜¦ª‹­°°¥nµŠ Þ¦nŠÄ­Â¨oª ÁŠ·œ…°Šµ˜· ÁŠ·œ£µ¬¸°µ„¦…°Šž¦³µœ‹³¦´ÉªÅ®¨ÅžÁšnµÅ¦ ‹³™¼„œÎµÅžÄoĜ„µ¦ n°œšÎµ¨µ¥Ÿ¼o °ºÉœ®¦º °n° œšÎµ¨µ¥ž¦³Áš«®¦º °Å¤n „È‹³Å¤n¤¸Ÿ¼oėš¦µ Ťn¤¸ Ÿ¼oė¦´ Ÿ·—° ‹³ ˜¦ª‹­°„ÈŤnŗo Á¡¦µ³¤´ªÂ˜n°oµŠ “‡ªµ¤¨´…°ŠšµŠ¦µ„µ¦” ¤µÁž}œÃ¨n„ε´Š„µ¦„¦³šÎµŸ·—Ä®o¡oœ ‹µ„„µ¦˜¦ª‹­°. Ù. „µ¦Â„ož{®µÁ¦ºÉ°Š„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠœ´Êœ Ÿ¤Á®Èœªnµ˜oœ˜°…°Šž{®µ­nªœ®œ¹ÉŠ¤µ ‹µ„ÁŠ·œÁ—º°œ…°Š…oµ¦µ„µ¦´ÊœŸ¼oœo°¥š¸ÉŤnÁ¡¸¥Š¡°˜n°„µ¦—ε¦Š¸¡ šÎµÄ®o…oµ¦µ„µ¦˜o°Š®µ¦µ¥Å—o ‹µ„šµŠ°ºÉœ¤µ‹»œÁ‹º° ¨³ÄœµŠ‡¦´ÊŠ¦µ¥Å—o‹µ„šµŠ°ºÉœ„Ȥµ‹µ„„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ—oª¥ ¦´“µ¨ »—…°ŠŸ¤˜o°Š„µ¦¦¦Ášµž{®µ—´Š„¨nµª…°Š…oµ¦µ„µ¦´ÊœŸ¼oœo°¥ Á¦µÁ®Èœªnµ¤¸ÁŠ·œ­³­¤š¸ÉšµŠ ¦µ„µ¦´Š‡´Ä®o…oµ¦µ„µ¦š»„‡œ­³­¤ÅªoÁž}œ‹Îµœªœ¤µ„¡°­¤‡ª¦Â¨oª Á¦µ‹¹Š­´ÉŠÄ®o‡ºœÁŠ·œ ­³­¤š´ÊŠ®¤—Á¡ºÉ°nª¥Á®¨º°…oµ¦µ„µ¦š¸É„ε¨´ŠÁ—º°—¦o°œ Á¡¦µ³­£µ¡„µ¦–roµœÁ¤º°ŠÄœÁª¨µœ´ÊœÁž}œ Áª¨µš¸ÉÁ—º°—¦o°œš¸É­»—¨oª ¤o„¦³š´ÉŠ¦´“µ¨Á°Š„È¥´ŠÁ—º°—¦o°œÁ¡¦µ³Å¤n¤¸ÁŠ·œ‡Š‡¨´ŠÁnœ„´œ ¦´“µ¨ ‹¹ Š ˜o ° Šš¥°¥‡º œ ÁŠ· œ ­³­¤—´ Š „¨n µ ªÄ®o  „n …o µ ¦µ„µ¦šÎ µ Ä®o ­ µ¤µ¦™ž¨—Áž¨ºÊ ° Šš» „ …r ¦o ° œ…°Š …oµ¦µ„µ¦ÅžÅ—oĜ¦³—´®œ¹ÉŠ ­nªœ„µ¦Â„ož{®µÄœ¦³¥³¥µª „Ȥ¸„µ¦ž¦´°´˜¦µÁŠ·œÁ—º°œÄ®o …oµ¦µ„µ¦­µ¤µ¦™°¥¼nŗo˜µ¤‡ª¦Â„n°´˜£µ¡ ×¥ÁŒ¡µ³°¥nµŠ¥·ÉŠ °´˜¦µÁŠ·œÁ—º°œ…°Š…oµ¦µ„µ¦˜Îµ¦ª‹ ´ÊœŸ¼oœo°¥ Á¡ºÉ°Å¤nÄ®o…oµ¦µ„µ¦Åž®µ¦µ¥Å—oÁ­¦·¤šµŠ°ºÉœ Ž¹ÉŠ‹³Áž}œ®œšµŠÄ®oÁ„·—„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š ®¨ªŠ…¹Êœ°¸„¤µ„¤µ¥ Ž¹ÉŠœnµ‹³nª¥¨—ž{®µš»‹¦·˜ž¦³¡§˜·¤·°ÄœªŠ„µ¦˜Îµ¦ª‹¨ŠÅ—o°¸„¤µ„ ¨³ œµ¥­¤´‡¦ ­»œš¦Áª ¦´“¤œ˜¦¸ªnµ„µ¦„¦³š¦ªŠ¤®µ—Åš¥Äœ…–³œ´Êœ „ÈÁ¦nŠ—εÁœ·œ„µ¦­¦oµŠš¸É¡´„ °µ«´¥Ä®o„n…oµ¦µ„µ¦˜Îµ¦ª‹´ÊœŸ¼oœo°¥ÄœÁ…˜„¦»ŠÁš¡¤®µœ‡¦Á¡ºÉ°¨—£µ¦³Ä®o„n…oµ¦µ„µ¦˜Îµ¦ª‹ 47

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÕÓ šÎµÄ®o¤µ˜¦“µœ„µ¦‡¦°Š¸¡…°Š…oµ¦µ„µ¦˜Îµ¦ª‹´ÊœŸ¼oœo°¥—¸…¹ÊœÃ—¥­µ¤µ¦™¡°„·œ¡°°¥¼n˜µ¤‡ª¦ „n°´˜£µ¡. Ú. „µ¦Â„oŅª·„§˜„µ¦–r—oª¥¤µ˜¦„µ¦˜nµŠ Ç °¥nµŠÁnœ Á¦ºÉ°Š…°Š„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠœ´Êœ ®¨µ¥‡œª·¡µ„¬rª·‹µ¦–rªnµ Á¡¦µ³„‘®¤µ¥Åš¥„¡¦n°Š Ÿ¤…°Á¦¸¥œªnµ™oµ‹³¡¼—„´œÄ®o™¹ŠÂ„nœÂ¨oª „‘®¤µ¥Å¤nŗo„¡¦n°Š ÁœºÉ°Š‹µ„„‘®¤µ¥…°ŠÁ¦µ¤¸‡ªµ¤š´œ­¤´¥š´—Áš¸¥¤„´„‘®¤µ¥˜nµŠž¦³Áš« ˜n ­·É Š š¸É  „¡¦n ° Š°¥n µ Š¤µ„„È ‡º ° „µ¦´ Š ‡´  „µ¦š´Ê Š ®¨µ¥Ä®o Á ž} œ ޘµ¤„‘®¤µ¥ (LAW ENFORCEMENT) „µ¦´Š‡´„µ¦Ä®oÁž}œÅž˜µ¤„‘®¤µ¥Å¤nčnŠnµ¥ ×¥ÁŒ¡µ³‡—¸Œo°¦µ¬‘¦r´Š ®¨ªŠŽ¹ÉŠÁž}œ‡—¸š¸É¥µ„š¸É­»—š¸É‹³¨ŠÃš¬Ÿ¼o„¦³šÎµ‡ªµ¤Ÿ·— Á¡¦µ³Å¤n¤¸¡¥µœ®¨´„“µœŸ¼„¤´—Á…µ°¥nµŠ Á¡¸¥Š¡° ÁnœÁ—¸¥ª„´‡—¸¥µÁ­¡˜·—š¸ÉÁ¦µÅ¤n­µ¤µ¦™‹´˜´ª„µ¦Ä®nŗo Á¡¦µ³„µ¦„¦³šÎµŸ·—š¸ÉÁž}œ …ªœ„µ¦šÎµÄ®o‹´Å¤nŗoŨnŤnš´œ °¸„š´ÊŠŸ¼oÁ­¸¥®µ¥„ÈŤn¥°¤Á…oµ¤µÂ‹oŠ‡ªµ¤ ÁœºÉ°Š‹µ„µŠ‡¦´ÊŠÁ…µ„Ȥ¸ ­nªœ¦nª¤Äœ„µ¦„¦³šÎµ‡ªµ¤Ÿ·——oª¥ ¨³„‘®¤µ¥„Ȅε®œ—Ä®oš´ÊŠŸ¼oÄ®o¨³Ÿ¼o¦´­·œœ¤¸‡ªµ¤Ÿ·—Ášnµ Áš¸¥¤„´œ Ÿ¼oÁ­¸¥®µ¥‹¹ŠÅ¤n¥°¤Á…oµ¤µ¦o°Šš»„…r¨³¡¥µœš´ÊŠ®¨µ¥„ÈŤn„¨oµÁ…oµ¤µÄ®o„µ¦ÁœºÉ°Š‹µ„Á„¦Š „¨´ª°·š›·¡¨…°ŠŸ¼o„¦³šÎµŸ·—. Ÿ¤…°¥„˜´ª°¥nµŠÁ¦ºÉ°Š‹¦·ŠÁ¦ºÉ°Š®œ¹ÉŠ Ž¹ÉŠµŠšnµœ°µ‹‹³Á‡¥¡Á¦ºÉ°ŠšÎµœ°Šœ¸Ê¤µÂ¨oª—oª¥˜´ª šn µ œÁ°Š„È Å —o Á¤ºÉ ° ‡¦´Ê Š š¸É Ÿ ¤¥´ Š —Î µ ¦Š˜Î µ ®œn Š Ÿ¼o ¡· ¡ µ„¬µ®´ ª ®œo µ «µ¨‹´ Š ®ª´ — Ĝ­n ª œ£¼ ¤· £ µ‡ ¤¸ šœµ¥‡ªµ¤‡œ®œ¹ÉŠ¤µ®µŸ¤œ°„Áª¨µ¦µ„µ¦Â¨³°„Ÿ¤ªnµ “šnµœ‡¦´ ¡œ´„Šµœ«µ¨…°ŠšnµœÁ¦¸¥„ ÁŠ·œ‹µ„¨¼„‡ªµ¤…°ŠŸ¤” Ÿ¤…°Ä®oÁ…µÁ¨nµ…o°ÁšÈ‹‹¦·ŠÄ®oŸ¤¢{Š Á¤ºÉ°¢{Š…o°ÁšÈ‹‹¦·Šš´ÊŠ®¤—¨oª Ÿ¤ …°Ä®o Á …µ¤µ®µŸ¤š¸É « µ¨Äœª´ œ ¦»n Š …¹Ê œ ×¥œÎ µ ¡¥µœ®¨´ „ “µœš´Ê Š ®¤—¤µÂ­—Š—o ª ¥ ¨³Ÿ¤‹³ —εÁœ·œ„µ¦˜´ÊŠ‡–³„¦¦¤„µ¦­°­ªœš´œš¸ Á¡¦µ³Á¦µÁ‡¥Å—oÁµ³Â­¤µ„n°œÂ¨oªªnµ¡œ´„Šµœ«µ¨Ÿ¼o œ´Êœ¤¸¡§˜·„¦¦¤š¸É­n°‡ªµ¤Å¤n­»‹¦·˜°¥¼n¨oªÂ˜nÁ¦µ¥´ŠÅ¤n¤¸®¨´„“µœÁ¡ºÉ°—εÁœ·œ„µ¦ šœµ¥‡ªµ¤Ÿ¼oœ´Êœ „¨´°„Ÿ¤ªnµ °¥nµÄ®oÁ…µ„¦³šÎµ„µ¦—´Š„¨nµªÁ¨¥ Á…µ…°Á¡¸¥ŠÂ˜n˜´ÊŠ…o°­´ŠÁ„˜Ä®oŸ¤—εÁœ·œ„µ¦ Ášnµœ´Êœ Ÿ¤˜·Šªnµ ™oµÁ…µÁ¡¸¥ŠÂ˜n˜´ÊŠ…o°­´ŠÁ„˜ Ÿ¤„È‹³—εÁœ·œ„µ¦°³Å¦Å¤nŗo ÁœºÉ°Š‹µ„Ÿ¤˜o°Š„µ¦ ¡¥µœ®¨´„“µœ ¨³Á…µœnµ‹³‹´—Ä®oŗoĜ“µœ³š¸ÉÁž}œšœµ¥‡ªµ¤ šœµ¥‡ªµ¤Ÿ¼oœ´Êœ¥´Š¥ºœ„¦µœž’·Á­› Ÿ¤…°Ä®o Á…µ‡·— Ä®o—¸ ªnµ Á…µ‹³¤¸ à °„µ­Å—on ª ¥®œnª¥Šµœ«µ¨ n ª¥˜´ ªÁ…µÁ°Š ¨³nª ¥¦¦—µŸ¼o ž¦³„°ª·µ¸¡šœµ¥‡ªµ¤š´ÊŠ®¨µ¥ Ĝ„µ¦š¸É‹³ž¦µž¦µ¤Ÿ¼oŒo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœªŠ„µ¦«µ¨ Á…µ „¨nµªÄœšoµ¥š¸É­»—ªnµ “šnµœ‡¦´ Ÿ¤˜o°ŠšÎµ¤µ®µ„·œ°¥¼n„´Ã¦Š«µ¨ ®µ„Ÿ¤¤µ˜´ÊŠ…o°®µ¡œ´„Šµœ«µ¨ …°ŠšnµœÁnœœ¸Ê „ÈÁšnµ„´ªnµŸ¤š»®¤o°…oµª˜´ªÁ°Š Ÿ¤‹³®µ„·œš¸É«µ¨œ¸ÊŤnŗo°¸„˜n°Åž” Á¦ºÉ°Š—´Š„¨nµª Áž} œ ˜´ ª °¥n µ Šš¸É  ­—ŠÄ®o Á ®È œ ™¹ Š „µ¦Á®È œ ž¦³Ã¥œr ­n ª œ˜´ ª ­Î µ ‡´  „ªn µ ž¦³Ã¥œr ­n ª œ¦ª¤ „µ¦ ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ¥´Š˜o°Š°µ«´¥Áª¨µ°¸„œµœ ÁœºÉ°Š‹µ„‡ªµ¤¦³¨¹„Äœ®œoµš¸É…°Š‡œ ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

48


ÕÔ Åš¥¥´Š¤¸Å¤n¡° Á¦µ‹¹Š¥´ŠÅ¤nŗo¦´‡ªµ¤¦nª¤¤º°‹µ„š»„ iµ¥ „µ¦Â„ož{®µ—´Š„¨nµªÅ¤nčnÁ¦ºÉ°Šš¸É¡oœª·­´¥ ˜nÁ¦µ‹³˜o°Š¡¥µ¥µ¤°¦¤‡œ…°ŠÁ¦µÄ®oÁž}œ‡œš¸É¤¸‡ªµ¤¦³¨¹„Äœ®œoµš¸É ¥¹—¤´ÉœÄœ­·ÉŠš¸É™¼„˜o°ŠÂ¨³ °›¦¦¤ ¤·Œ³œ´Êœ„µ¦¡¥µ¥µ¤Â„oŅž{®µ„È‹³Á®¤º°œ¡µ¥Á¦º°°¥¼nĜ°nµŠœ´ÉœÁ°Š. ÒÑ. ž¦³­„µ¦–r…°Š¦´“µ¨»—…°ŠŸ¤°¸„ Á¦ºÉ°Š®œ¹É Šš¸É‡ª¦œÎ µ¤µ„¨nµ ª – š¸Éœ¸Ê ‡º° „µ¦ „ª—…´œ„µ¦Á¦¸¥„Á„ȝ£µ¬¸°µ„¦‹µ„Ÿ¼o¤¸®œoµš¸É˜o°ŠÁ­¸¥£µ¬¸ Ÿ¤…°Á¦¸¥œÄœÁºÊ°Š˜oœªnµ œÃ¥µ¥Äœ—oµœ £µ¬¸°µ„¦…°Š¦´“µ¨…°ŠŸ¤œ´Êœ Ťn¤¸„µ¦Á¡·É¤ž¦³Á£š…°Š£µ¬¸°µ„¦®¦º°Á¡·É¤°´˜¦µ£µ¬¸Â˜n°¥nµŠÄ— Á¦µÁ¡¸¥ŠÂ˜n´Š‡´Äo„‘®¤µ¥š¸Éčo°¥¼nÁ—·¤„n°œš¸É¦´“µ¨»—…°ŠŸ¤‹³Á…oµ¤µ¦´®œoµš¸É°¥nµŠ„ª—…´œ Ášnµ œ´Êœ Ÿ¨…°Š„µ¦Á…o¤ Šª—„ª—…´œÄœ„µ¦Á¦¸¥ „Á„ȝ£µ¬¸—´ Š„¨nµª‡º° Á¦µ­µ¤µ¦™Á„ȝ£µ¬¸° µ„¦ ž¦³Á£š˜nµŠ Ç Å—o—¸Á„·œ‡ªµ¤‡µ—®¤µ¥ ˜nĜ…–³š¸É¦´“µ¨…°ŠŸ¤—εÁœ·œ„µ¦Á„ȝ£µ¬¸°µ„¦°¥¼nœ´Êœ ¤¸œ´„›»¦„·‹„¨»n¤®œ¹ÉŠ­nŠ˜´ªÂšœ¤µ¡¼—„´Ÿ¤ªnµ Ĝ„µ¦Á„ȝ£µ¬¸°µ„¦‹µ„›»¦„·‹£µ‡Á°„œœ´Êœ …°Ä®o ¦´“µ¨nª¥¡·‹µ¦–µÂ¨³Ä®o‡ªµ¤Á®ÈœÄ‹ iµ¥›»¦„·‹oµŠ Á¡¦µ³®µ„Á…µ˜o°ŠÎµ¦³£µ¬¸¥o°œ®¨´ŠÂ¨³ ˜o°ŠÁ­¸¥‡nµž¦´˜µ¤„‘®¤µ¥‹³šÎµÄ®oÁ…µÁ—º°—¦o°œ¤µ„ °¥µ„‹³…°Ä®o¦´“µ¨™º°ªnµÁ¦ºÉ°Šš¸ÉŸnµœ ¤µÂ¨oª„È…°Ä®o¨oª„´œÅž ˜n˜n°Åžœ¸Ê iµ¥›»¦„·‹…°Ä®o‡Îµ¤´Éœªnµ ‹³Îµ¦³£µ¬¸˜µ¤°´˜¦µÂ¨³˜µ¤š¸É „ε®œ—Äœ„‘®¤µ¥š»„ž¦³„µ¦ Ÿ¤„È°›·µ¥Ä®oŸ¼ošœ„¨»n¤›»¦„·‹œ´Êœš¦µªnµ ¦´“µ¨Å¤n¤¸°Îµœµ‹š¸É‹³ ¥„Áªoœ‡ªµ¤¦´Ÿ·—ÄœÁ¦ºÉ°Š„µ¦Å¤nÎµ¦³£µ¬¸°µ„¦ Ÿ¼oš¸É¤¸°Îµœµ‹š¸É‹³šÎµÅ—o‡º° iµ¥œ·˜·´´˜· Ž¹ÉŠÁž}œŸ¼o¤¸ °Îµœµ‹Äœ„µ¦˜¦µ„‘®¤µ¥Á¡¸¥Š iµ¥Á—¸¥ªÁšnµœ´Êœ ¤o„¦³œ´Êœ„Șµ¤ Ÿ¤„Ȥ¸‡ªµ¤Á®Èœ­nªœ˜´ªªnµ iµ¥œ·˜· ´´˜·Å¤n‡ª¦‹³¥„Áªoœ‡ªµ¤¦´Ÿ·—Ä®o„nŸ¼oš¸É®¨¸„Á¨¸É¥Š„µ¦Á­¸¥£µ¬¸˜µ¤„‘®¤µ¥ Á¡¦µ³‹³Å¤nÁž}œ ›¦¦¤Â„n»‡‡¨°ºÉœ Ç š¸ÉÎµ¦³£µ¬¸°µ„¦˜µ¤„‘®¤µ¥ ¨³Å¤nÁž}œ›¦¦¤˜n°Ÿ¼o„¦³šÎµŸ·—ž¦³Á£š°ºÉœ Ç š¸ÉŤnŗo¦´„µ¦¥„Áªoœ‡ªµ¤Ÿ·——oª¥ œ°„‹µ„œ¸Ê „µ¦Á­¸¥£µ¬¸š¸É‡oµŠÎµ¦³¡¦o°¤—oª¥‡nµž¦´„Ȥ¸„‘®¤µ¥ Ä®o°Îµœµ‹Á‹oµ¡œ´„Šµœ­µ¤µ¦™Ÿn°œž¦œ„µ¦Îµ¦³£µ¬¸Â¨³‡nµž¦´Å—o˜µ¤‡ª¦Â„n„¦–¸°¥¼n¨oª ¡¹Š ­´ŠÁ„˜ªnµÂœª‡ªµ¤‡·—…°Šœ´„›»¦„·‹„¨»n¤œ¸ÊÁž}œÅžÄœšÎµœ°ŠÁ—¸¥ª„´œ„´šnµœš¸É°¥¼nĜ‡–³ž’·¦¼ž„µ¦ ž„‡¦°ŠÂŸnœ—·œš¸ÉÄ®o…o°Á­œ°Âœ³Äœ„µ¦ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ—´Š„¨nµªÂ¨oª…oµŠ˜oœ. ÒÒ. ¥´Š¤¸Á¦ºÉ°Š­Îµ‡´°¸„Á¦ºÉ°Š®œ¹ÉŠÁ„¸É¥ª„´„‘®¤µ¥žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š ®¨ªŠ ž¦³µœš´ÉªÅž¤´„‹³‡·—„´œªnµ™oµ¤¸„‘®¤µ¥š¸É—¸‹¦·Š„È‹³­µ¤µ¦™Â„oŅž{®µ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r ´Š®¨ªŠÅ—o×¥­·ÊœÁ·Š ‡ªµ¤Áž}œ‹¦·Š¤·Å—oÁž}œÅž˜µ¤‡ªµ¤‡·—š¸Éªnµœ´ÊœÁ¨¥ šÎµ°¥nµŠÅ¦Á­¸¥ „‘®¤µ¥„È Ťn°µ‹Â„oŅ°»žœ·­´¥Ä‹‡°…°ŠŸ¼oŤn­»‹¦·˜Å—o „‘®¤µ¥šÎµÅ—o˜nÁ¡¸¥ŠœÎµŸ¼o„¦³šÎµŸ·—¤µ¨ŠÃš¬˜µ¤ „¦³·¨Á¤º°ŠÂ¨³ÄœµŠ„¦–¸„È°µ‹ž¦µ¤‡œš¸É‡·—‹³šÎµ˜µ¤Ášnµœ´Êœ „‘®¤µ¥Áž}œÁ¡¸¥Š¤µ˜¦„µ¦ žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœ¦³—´®œ¹ÉŠŽ¹ÉŠ°¥¼nĜªŠ‹Îµ„´—°¥nµŠ¥·ÉŠ ˜n¤µ˜¦„µ¦ šµŠ„‘®¤µ¥‹´„˜o°ŠÄož¦³„°„´¤µ˜¦„µ¦°ºÉœ—oª¥ „µ¦žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤‹¹Š‹³Å—oŸ¨—¸. 49

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÕÕ ÒÓ. Ÿ¤Å—oÁ¦¸¥Á¦¸¥Š®œ´Š­º°Á¦ºÉ°Š„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœ®œ´Š­º°»—Ÿnœ—·œÅš¥ (Á¨n¤ Ò) Ž¹ÉŠšÎµÁœ¸¥¦´“µ¨‹´—¡·¤¡rÁŸ¥Â¡¦nÁ¤ºÉ°Á—º°œ­·Š®µ‡¤ ÓÖÓÑ Ã—¥¤¸ª´˜™»ž¦³­Š‡rš¸É‹³Ä®oŸ¼oš¸É¤¸ ®œoµš¸É‡ª‡»¤„µ¦¦·®µ¦¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œ …oµ¦µ„µ¦ ¨³ž¦³µœ š¦µ™¹Šž{®µ˜nµŠ Ç …°Š oµœÁ¤º°ŠÄœÁ¦ºÉ°Š„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ ˜¨°—‹œš¦µ™¹Š…o°ÁšÈ‹‹¦·Š˜nµŠ Ç š¸ÉÁ„¸É¥ª…o°Š„´ž{®µ Á®¨nµœ¸Ê Á¡ºÉ°‹´„Å—onª¥„´œ®µšµŠÂ„oŅ—oª¥ª·›¸„µ¦š¸É™¼„˜o°ŠÂ¨³Áž}œž¦³Ã¥œr„nž¦³Áš«µ˜·¤µ„ š¸É­»——oª¥. ÒÔ. ž¦³„µ¦­»—šoµ¥ Ĝ¦³®ªnµŠš¸É¦´“µ¨…°ŠŸ¤ž’·´˜·®œoµš¸É¦·®µ¦¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œœ´Êœ Ťnž¦µ„’ªnµ¤¸„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœ‡–³¦´“¤œ˜¦¸Á¨¥ ¨³¦´“¤œ˜¦¸š»„šnµœž’·´˜·®œoµš¸Éŗo °¥nµŠ—¸¥·ÉŠ—oª¥‡ªµ¤¦¼o‡ªµ¤­µ¤µ¦™…°ŠÂ˜n¨³šnµœ ¦ª¤™¹Š¦´“¤œ˜¦¸š¸ÉÁž}œ®·Š Ó šnµœ Ž¹ÉŠÁž}œ‡¦´ÊŠ ¦„Äœž¦³ª´˜·«µ­˜¦r„µ¦Á¤º°ŠÅš¥š¸É¤¸­˜¦¸Áž}œ¦´“¤œ˜¦¸ Ĝ„µ¦‡´—Á¨º°„»‡‡¨Á…oµ¤µ—ε¦Š˜ÎµÂ®œnŠ Ĝ‡–³¦´“¤œ˜¦¸…°ŠŸ¤œ´Êœ Ÿ¤¤¸ÁŠºÉ°œÅ…˜n°‡–³ž’·¦¼ž„µ¦ž„‡¦°ŠÂŸnœ—·œ„n°œÁ…oµ¦´˜ÎµÂ®œnŠ œµ¥„¦´“¤œ˜¦¸ªnµ ™oµ‹³Ä®oŸ¤Áž}œœµ¥„¦´“¤œ˜¦¸ Ÿ¤˜o°Š¤¸­·š›·Á¨º°„¦´“¤œ˜¦¸š»„šnµœ—oª¥˜´ªŸ¤Á°Š Á¡ºÉ°š¸ÉŸ¤‹³­µ¤µ¦™ž’·´˜·®œoµš¸É¦nª¤„´»‡‡¨š¸ÉŸ¤ÅªoªµŠÄ‹ »‡‡¨š¸ÉŸ¤Á®Èœªnµ¤¸‡ªµ¤ŽºÉ°­´˜¥r ­»‹¦·˜Â¨³¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤ ˜n‡–³ž’·¦¼ž„µ¦ž„‡¦°ŠÂŸnœ—·œ„È…°Ä®o¤¸¦´“¤œ˜¦¸ °¥n µ Šœo ° ¥šn µ œ®œ¹É Š ¤µ‹µ„‡–³ž’· ¦¼ ž „µ¦ž„‡¦°ŠÂŸn œ —· œ Á¡ºÉ ° Áž} œ ‹» — Á„µ³Á„¸É ¥ ªž¦³­µœŠµœ ¦³®ªn µ Š„´ œ ‹œÄœšo µ ¥š¸É ­» — „È ˜ „¨Š„´ œ ªn µ ¤¸ ¦ °Šœµ¥„¦´ “ ¤œ˜¦¸ Ò šn µ œ ¨³¦´ “ ¤œ˜¦¸ ªn µ „µ¦ „¦³š¦ªŠ„¨µÃ®¤°¸„ Ò šnµœ š¸É¤µ‹µ„‡–³ž’·¦¼ž„µ¦ž„‡¦°ŠÂŸnœ—·œ œ°„‹µ„œ´ÊœÁž}œ¦´“¤œ˜¦¸š¸É Ÿ¤Á¨º°„Á°Šš»„šnµœ.

…o°ª·‹µ¦–r¦´“µ¨›µœ·œš¦r ²

Ĝ¦³¥³Áª¨µš¸É¦´“µ¨»—…°ŠŸ¤ž’·´˜·®œoµš¸É°¥¼nÁ„º° Ò …ªžeÁ˜È¤œ´Êœ Á¦µ¡¥µ¥µ¤Â„oŅ ž{®µ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄœªŠ¦µ„µ¦Åš¥°¥nµŠÁ˜È¤‡ªµ¤­µ¤µ¦™ Ÿ¤…°Ä®ošnµœÅ—oÞ¦— ¡·‹µ¦–µ…o°ª·‹µ¦–r¦´“µ¨»—…°ŠŸ¤‹µ„Šn…°Šœ´„¦´“«µ­˜¦rµª°Á¤¦·„´œšnµœ®œ¹ÉŠ ‡º° FRANK C. DARLINGÒ Ž¹ÉŠÁž}œ®´ª®œoµ£µ‡ª·µ¦´“«µ­˜¦r ¤®µª·š¥µ¨´¥—¸¡°ªr „¦¸œ‡µ¦rÁŽ·¨ ®nŠ¤¨¦´“°·œÁ—¸¥œµ ­®¦´“°Á¤¦·„µ Ž¹ÉŠ„¨nµªÅªoĜš‡ªµ¤Á¦ºÉ°Š “THAILAND IN 1977: THE SEARCH FOR STABILITY AND PROGRESS” š¸É¨Š¡·¤¡rĜªµ¦­µ¦ ASIAN SURVEY Œ´Á—º°œ„»¤£µ¡´œ›r ‡.«.1978 ¤¸‡ªµ¤˜°œ®œ¹ÉŠªnµ: Ò

FRANK C. DARLING, Chairman of the Political Science Department, DePauw University, Greencastle, Indiana.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

50


ÕÖ “ž¦µ„’®¨³„“µœÂœn³—ªnµ š¸É‡–´ž’·ª³˜·¨o¤¨oµŠ¦³“µ¨œµ¥›µœ·œš¦r² „ÈÁ¡¦µ´ªnµ¦³“µ¨œ¸Ê ˜¦ŠÁ„·œÅž ¤¸‡ªµ¤ÁºÉ°¤³ÉœÄœ‡ªµ¤Á®Èœ…°Š˜œÂ¨´šÎµ˜œÁž}œ°·­¦´Å¤n¥·œ¥°¤š¸É‹´Ã°œ°n°œŸn°œ ˜µ¤Ä®o iµ¥š®µ¦‡ª‡»¤ „µ¦—εÁœ·œœÃ¥µ¥š¸É¦»œÂ¦Š„ÈŞ…³—Â¥oŠ„³‡ªµ¤˜o°Š„µ¦ÄœŸ¨ž¦´Ã¥œr ­nªœ˜œ…°Š¦¦—µŸ¼oœÎµšµŠš®µ¦®¨µ¥‡œ Á®˜»Ÿ¨š¸ÉŸ¼oœÎµšµŠš®µ¦œÎµ¤µÄoĜ„µ¦‹³—˜³ÊŠ¦³“µ¨œµ¥ ›µœ·œš¦r² Á¤ºÉ° Ò že„n°œœ¸Êœ³Êœ „ÈÁž}œÁ®˜»Ÿ¨Á—¸¥ª„³œ„³š¸Éčo°oµŠÁ¡ºÉ°¨o¤¨oµŠ¦³“µ¨œµ¥›µœ·œš¦r² °³œ¦ª¤™¹Š„µ¦°oµŠ‡ªµ¤‹ÎµÁž}œÄœ„µ¦š¸É‹´˜o°Š¤¸„µ¦¨Šš»œ‹µ„˜nµŠž¦´Áš«¤µ„…¹Êœ ¨´„µ¦š¸É¦³“µ¨ čoœÃ¥µ¥˜nµŠž¦´Áš«š¸É…Ȋ„¦oµªÁ¡ºÉ°„µ¦˜n°˜oµœÂ¨´ž¦µž¦µ¤‡°¤¤·ªœ·­˜r š³ÊŠÅ—oÁ…o¤Šª— „ª—…³œÄœÁ¦ºÉ°Šž{®µÂ¦ŠŠµœ Á¦ºÉ°Š„µ¦„n°‡ªµ¤Å¤n­ŠÄœ¤ª¨®¤¼nœ·­·˜œ³„«¹„¬µ ¤o„¦´œ³Êœ„È—¸ Ĝ ­µ¥˜µ…°ŠŸ¼oœÎµšµŠš®µ¦Â¨´œ³„ª·¡µ„¬rª·‹µ¦–r°ºÉœœ³Êœ œµ¥›µœ·œš¦r² Áž}œŸ¼oš¸ÉÁ°µ‹¦·ŠÁ°µ‹³ŠÄœ„µ¦ ž¦µž¦µ¤ iµ¥š¸ÉÁž}œž’·ž{„¬r„³¦³“µ¨ Ž¹ÉŠ iµ¥š®µ¦Á®ÈœªnµÁž}œœÃ¥µ¥š¸É¦»œÂ¦ŠÁ„·œÅžÂ¨´Å¤n ŗoŸ¨ œ°„‹µ„œ³Êœ „µ¦š¸Éœµ¥›µœ·œš¦r² šÎµ„µ¦ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r³Š®¨ªŠÄœªŠ¦µ„µ¦ ¨´„µ¦‡oµ¥µÁ­¡˜·—°¥nµŠ‹¦·Š‹³Š „ÈŞ…³—Â¥oŠ„³„¨»n¤Ÿ¼o­¼Á­¸¥Ÿ¨ž¦´Ã¥œr¨´Áž}œ°»ž­¦¦‡˜n°„µ¦ ¨³„¨°…œ¥µÁ­¡˜·—…oµ¤µ˜· Ž¹ÉŠŸ¼oœÎµšµŠš®µ¦µŠ‡œ˜o°Š„µ¦‹´ž„žj°Š‡»o¤‡¦°Š…”.Ò °¸„˜°œ®œ¹ÉŠ…°Šš‡ªµ¤Á¦ºÉ°ŠÁ—¸¥ª„´œœ¸Ê FRANK C.DARLING ª·‹µ¦–rŪoªnµ: “Ĝ¦´®ªnµŠ ÒÓ Á—º°œ…°Š¦³“µ¨»—š¸Éœµ¥›µœ·œš¦r² Áž}œœµ¥„¦³“¤œ˜¦¸…³—˜µš³¡³Éª‡¦µª ¨´‡–´¦³“¤œ˜¦¸š¸É¦·®µ¦¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œ°¥nµŠÁž}œÁ°„Áš« ץŤn¤¸“µœ°Îµœµ‹šµŠ„µ¦Á¤º°ŠÁž}œ …°Š˜œÁ°Š ĜšµŠž’· ³ ˜· „ ¨³  ž¦µ„’ªn µ Áž} œ ¦³ “ µ¨» — ®œ¹É Š š¸É ¤¸ ‡ ªµ¤ŽºÉ ° ­³ ˜ ¥r ­» ‹ ¦· ˜ ¨´¤¸ ž¦´­·š›·£µ¡¤µ„š¸É­»—Äœž¦´ª³˜·«µ­˜¦r…°ŠÅš¥ —oª¥Á®˜»œ¸Ê‹¹ŠšÎµÄ®o‡–´¦³“µ¨ž¦´Á£šœ¸Êŗo¦³

Ò

˜oœŒ´£µ¬µ°´Š„§¬…°Š…o°ª·‹µ¦–r¤¸ªnµ: “…In effect, good evidence exists that the Revolutionary Party removed Thanin and his cabinet because they were too moralistic and dogmatic, too independent of military control, and too aggressive in pursuing policies which conflicted with the goals and personal fortunes of some of the Thai military leaders. Some reasons given by the military leaders for the removal of Thanin’s government were precisely the reasons for appointing it only a year before. These reasons included the need for more foreign investment, a stronger anticommunist foreign policy, and more effective checks on labor and student unrest. Yet Thanin appeared to the military commanders and other critics as overzealous in his suppression of antigovernment opposition, a policy the military felt was too severe and counter-productive. Also Thanin’s rigorous suppression of governmental corruption and the narcotics trade was threatening profitable graft and drug-smuggling operations protected by some of the military leaders…”: Frank C. Darling, “Thailand in 1977: The Search for Stability” in “ASIAN SURVEY”, February 1978, at p.157. 51

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


Õ× ‡ªµ¤¦³ŠÁ„¸¥‹Á—¸¥—Œ³œšr…¹ÊœÁž}œ¨Îµ—³ ¤¸ iµ¥š¸ÉÁž}œž’·ž{„¬r„³¦³“µ¨Á„·—…¹ÊœÁž}œ‹Îµœªœ¤µ„š³ÊŠÄœ ¨´œ°„¦³“µ¨Á°Š Ĝš¸É­»—‹¹Š™¼„¸³Š‡³Ä®o¡oœ‹µ„˜ÎµÂ®œnŠÅž”.Ò °œ¹ÉŠ FRANK C. DARLING ŗoª·Á‡¦µ³®r¨´„¬–³…°Šœµ¥„¦´“¤œ˜¦¸Åš¥ž¦³Á£šš¸ÉÁ…oµ¤µ …´—˜µš´¡ ×¥¦ª¤Åªo˜°œ®œ¹ÉŠÄœš‡ªµ¤Á¦ºÉ°ŠÁ—¸¥ª„´œœ¸Êªnµ: “…¨³ „ ¬–´„µ¦¦· ® µ¦¦µ„µ¦ÂŸn œ —· œ °³ œ Áž} œ Á°„¨³ „ ¬–r à —¥ÁŒ¡µ´…°Š¦¦—µ œµ¥„¦³“¤œ˜¦¸Åš¥ž¦´Á£š…³—˜µš³¡š³ÊŠ®¨µ¥ ‡º° ¡³•œµž¦´­·š›·£µ¡„µ¦šÎµŠµœ ¡³•œµ‡ªµ¤ œnµÁºÉ°™º°Â¨´‡»–›¦¦¤ š³ÊŠ®nªŠÄ¥Äœ‡ªµ¤°¥¼n—¸„·œ—¸…°Šž¦´µœµªÅš¥…”.Ó “…¦³“µ¨œµ¥›µœ·œš¦r² ¡¥µ¥µ¤¦–¦Š‡rž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r³Š®¨ªŠ°¥nµŠÁ—È—…µ— ×¥ÁŒ¡µ´ÄœªŠ…oµ¦µ„µ¦¦´—³­¼Š œµ¥„¦³“¤œ˜¦¸Å—o­œ³­œ»œ‡–´„¦¦¤„µ¦ žžž. Ž¹ÉŠ„娳ŠšÎµ „µ¦­º­ªœ­°­ªœ…oµ¦µ„µ¦Â¨´¡œ³„Šµœ¦³“ª·­µ®„·‹™¹Š Ó,ÑÑÑ ¦µ¥ ¨´„n°œš¸É‹´™¼„ž’·ª³˜· œµ¥›µœ·œš¦r² „ÈŗoªµŠÂŸœš¸É‹´‹³—˜³ÊŠ®œnª¥ŠµœÄ®¤nÁ¡ºÉ°­º­ªœ­°­ªœ…oµ¦µ„µ¦š¸É¦É妪¥ …¹Êœ¤µ°¥nµŠ¦ª—Á¦ÈªŸ·—ž¦„˜·…”.Ô

„µ¦Â„oŅª·„§˜„µ¦–r—oª¥¤µ˜¦„µ¦˜nµŠ Ç ‹µ„ž¦³­„µ¦–rĜ„µ¦žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ…°Š¦´“µ¨»—š¸ÉŸ¤ Áž}œ®´ª®œoµ¦´“µ¨ Ÿ¤…°Ä®o…o°Á­œ°Âœ³ªnµ „µ¦‹³žj°Š„´œÂ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ Ä®oŗoŸ¨°¥nµŠÂšo‹¦·Šœ´Êœ ‹³˜o°ŠÄo¤µ˜¦„µ¦®¨µ¥¦¼žÂŸ­¤Ÿ­µœ„´œ š´ÊŠ—oµœ„‘®¤µ¥Â¨³—oµœ

Ò

“The achievements during the twelve-month tenure of the Thanin government illustrate in some degree the third “law” of Thai politics previously cited. Interim prime ministers and their cabinets serving as independent administrators without a political power base of their own in practice provide some of the most efficient and honest government in the history of the kingdom. This is what makes them increasingly unpopular. Ultimately these civilian-led puritanical regimes arouse bitter opposition both inside and outside the government and they are forced to resign.”: Ibid., p.158. Ó “…the administration of the kingdom’s affairs during the brief tenure of interim Prime Ministers is characterized by improved efficiency, integrity, and concern for the welfare of the Thai people…”: Ibid., p. 154. Ô “…The Thanin government also waged a relentless campaign against official corruption that reached to the highest levels of the government bureaucracy. The Prime Minister gave strong support to the Board of AntiCorruption Practice which at times was investigating more than 2000 government and public corporation officials. Just before his removal from office, Thanin was planning the formation of a Property Examination Division to investigate government officials who had suddenly gained new wealth…”: Ibid., pp. 158-159. ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

52


ÕØ «¸¨›¦¦¤ ¨³˜o°ŠÅ—o¦´‡ªµ¤¦nª¤¤º°¦nª¤Ä‹Äœ®¨µ¥ Ç —oµœ‹µ„š»„ iµ¥ ×¥ÁŒ¡µ³‹µ„ž¦³µœ š´ÉªÅž—oª¥. „¦³ªœ„µ¦¦n°œš°Š ª·„§˜·„µ¦–r„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ­nªœ®œ¹ÉŠ Áž}œŸ¨¤µ‹µ„„µ¦š¸Éž¦³µœš´ÉªÅž…µ—„µ¦ Á°µÄ‹Ä­n …µ—­nªœ¦nª¤Äœ„µ¦˜¦ª‹­°Â¨³—¼Â¨„µ¦ž’·´˜·®œoµš¸É…°ŠÁ‹oµ®œoµš¸É¦´“ „µ¦‹³Â„oŅ ž{®µ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÄ®oŗoŸ¨šµŠ®œ¹ÉŠ ‡º°„µ¦„¦³˜»oœÄ®ož¦³µœÁ®Èœ‡ªµ¤‹ÎµÁž}œš¸É˜œ ‹³˜o°ŠÁ…oµ¤µ¦nª¤¤¸­nªœ¤¸Á­¸¥ŠÄœ­nªœÅ—o­nªœÁ­¸¥…°ŠoµœÁ¤º°Š¤µ„…¹ÊœÁž}œ¨Îµ—´ ˜o°Š¥„Á¨·„ ‡ªµ¤‡·—…°Šž¦³µœš¸Éªnµ “Œ´œÅ¤nÁ„¸É¥ª” Áž¨¸É¥œÄ®ož¦³µœÁ…oµ¤µ¤¸­nªœ¦nª¤Äœ„µ¦¡·‹µ¦–µ ž{®µª·„§˜„µ¦–r˜nµŠ Ç —oª¥˜œÁ°Š ž¦³µœ˜o°Š¤¸­nªœ¦nª¤Ã—¥Ä®o‡ªµ¤­Îµ‡´ Ä­nċ ¨³ ¡·™¸¡·™´œÁ¨º°„­¦¦Ÿ¼oš¸É¤¸«¸¨›¦¦¤Â¨³¥¹—™º°‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤ Ä®o¦´Ÿ·—°š´ÊŠÄœšµŠ„µ¦Á¤º°Š ¦³—´šo°Š™·ÉœÂ¨³¦³—´µ˜· ž¦³µœ‹³˜o°Š˜¦³®œ´„Äœ‡ªµ¤­Îµ‡´ ªnµ‡ª¦Á¨º°„­¦¦»‡‡¨ ž¦³Á£šÄ— Á…o µ ¤µÁž} œ Ÿ¼o  ¦· ® µ¦¦µ„µ¦ÂŸn œ —· œ Ĝš» „ ¦³—´  Áž¦¸ ¥ Áš¸ ¥ Áž} œ “„¦³ªœ„µ¦ ¦n°œš°Š” (A CLEANSING PROCESS) „¨nµª‡º° Ä®ož¦³µœÁž}œŸ¼oÁ¨º°„­¦¦Â˜n»‡‡¨š¸É—¸ ¤¸ ‡ªµ¤¦¼o ‡ ªµ¤­µ¤µ¦™ Áž} œš¸É «¦´ š›µÂ¨³Åªo ª µŠÄ‹…°Šž¦³µœÁ…oµ ¤µ¦· ® µ¦¦µ„µ¦ÂŸnœ —· œ Áž¦¸¥Á­¤º°œ„´„µ¦¦n°œš°Š ‹œ„¦³š´ÉŠÅ—oš°Šš¸É¤¸‡ªµ¤¦·­»š›·Í‹¦·Š Ç. „¦³ªœ„µ¦¦n°œš°Šœ¸Ê ¤·ÄnÁ¡¸¥Šž¦³µœ “¦n°œš°Š” Á¡ºÉ°®µš°Š “¦·­»š›·Í” ¤µÁž}œ Ÿ¼o¦´Ÿ·—°Äœ„µ¦¦·®µ¦¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œÄœ¦³—´Â¨³®œoµš¸É˜nµŠ Ç Ášnµœ´Êœ ®µ„˜n¥´Š®¤µ¥‡ªµ¤ ¦ª¤™¹Š„µ¦ “¦n°œš°Š” ˜œÁ°Š—oª¥ „¨nµª‡º°„µ¦¡´•œµÂ¨³ž¦´ž¦»Š˜œÁ°ŠÄ®o—¸…¹Êœ—oª¥„µ¦ f„°¦¤ ¨³­¦oµŠ‹·˜­Îµœ¹„ÄœÁ¦ºÉ°Š‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤ „µ¦Â„oŅž¦´ž¦»Š˜œÁ°Š°µ‹‹³šÎµ°¥nµŠ‡n°¥Áž}œ ‡n°¥Åž Áž¦¸¥Á­¤º°œ„µ¦ “¦n°œ” ‡ªµ¤¦¼o­¹„œ¹„‡·—¨³¡§˜·„¦¦¤°´œÅ¤n¡¹Šž¦µ¦™œµÄ®o®¨»—¦nªŠ¨Š Ş ¨³­¦oµŠ­¤­·ÉŠ—¸Áž}œ¨Îµ—´‹œ„¦³š´ÉŠ™¹Š…´ÊœÁž}œ “š°Š¦·­»š›·Í” ×¥Áž¨¸É¥œš´«œ‡˜·š¸Éªnµ “Œ´œÅ¤n Á„¸É¥ª” Ä®o‡Îµœ¹Š™¹Š­´Š‡¤­nªœ¦ª¤ ˜o°Š„µ¦Á…oµ¤µ¤¸­nªœ¦nª¤Äœ„µ¦¦¼oÁ®ÈœÂ¨³˜´—­·œÄ‹ªnµ 榇ª¦‹³ Á…oµ¤µÁž}œŸ¼ošœ…°Š­´Š‡¤­nªœ¦ª¤ ¨³Ÿ¼ošœœ´ÊœÅ—oÁ…oµ¤µšÎµ®œoµš¸É×¥™¼„˜o°Š®¦º°Å¤n ¤·Än­œÄ‹ ˜nž¦³Ã¥œr­nªœ˜œ ®µ„¥´ŠÅ¤n¤¸„µ¦˜¦³®œ´„ÄœÁ¦ºÉ°Šœ¸Ê oµœÁ¤º°Š„ȇŠ‹³˜o°Š¨o¤¨»„‡¨»„‡¨µœ„´œ Ş°¸„ ¨³­·ÉŠš¸É˜µ¤¤µ„ÈÁ®Èœ„´œ°¥¼nªnµÁ­¸¥®µ¥Â„n­nªœ¦ª¤Á¡¸¥ŠÄ— „µ¦˜¦³®œ´„Äœ®œoµš¸É…°Š˜œš¸É¤¸ ˜n°oµœÁ¤º°Šœ¸Ê ¤°Š°¸„Šn®œ¹ÉŠ„ÈŗoªnµÁž}œª´•œ›¦¦¤šµŠ„µ¦Á¤º°Š (POLITICAL CULTURE) ¤¸ ­»£µ¬·˜ÄœšµŠ¦´“«µ­˜¦r°¥¼nš®œ¹ÉŠªnµ “PEOPLE GET THE GOVERNMENT THEY DESERVE” Ž¹ÉŠÂ­—Š­´‹›¦¦¤Äœ¦³°ž¦³µ›·žÅ˜¥ÄœÂŠnš¸Éªnµ ®µ„ž¦³µœ­nªœÄ®n…°Šž¦³Áš«Áž}œ 53

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÕÙ »‡‡¨ž¦³Á£šÄ—„È‹³Å—o»‡‡¨ž¦³Á£šÁ—¸¥ª„´œœ´ÊœÁ…oµ¤µÁž}œ¦´“µ¨ž„‡¦°Š˜œ Ÿ¤°¥µ„™µ¤š»„ šnµœªnµ šnµœ¡°Ä‹Äœª´•œ›¦¦¤šµŠ„µ¦Á¤º°Š…°ŠÅš¥Äœ…–³œ¸Ê®¦º°Å¤n? šnµœ¡°Ä‹Äœ‹·˜­Îµœ¹„…°Š ˜´ªšnµœÁ°ŠÂ¨³Á¡ºÉ°œ¦nª¤µ˜·ÄœÂŠn…°Š‡ªµ¤˜¦³®œ´„Äœ®œoµš¸Éš¸É¤¸˜n°oµœÁ¤º°Š®¦º°Å¤n? šnµœ “¦n°œš°Š” ˜´ªšnµœÁ°Š‹œÅ—o “š°Š¦·­»š›·Í” ¨oª®¦º°¥´Š? …°Ä®oš»„šnµœÁ…oµÄ‹ªnµ¦³° ž¦³µ›·žÅ˜¥‹³¦»nŠÁ¦º°ŠÅžÅ—o˜¨°—¦°— {~Š„Șn°Á¤ºÉ°š»„‡œ¦nª¤„´œž’·´˜·®œoµš¸É…°Š˜œ°¥nµŠÂ…ÈŠ…´œ Ášnµœ´Êœ. „‘®nŠ„¦¦¤ „µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠœ´Êœ¤¸¤¼¨­ºÁœºÉ°Š¤µÂ˜n‹·˜Ä‹…°Š‡œÄœÁ¦ºÉ°Š„·Á¨­ Á¦µ‹¹Š‡ª¦Â„oŅĜ Á¦ºÉ°Š…°Š‹·˜Ä‹Â¨³Á¦ºÉ°Š…°Š„·Á¨­ Á¦µ˜o°Š¡·‹µ¦–µªnµ šÎµ°¥nµŠÅ¦‹¹Š‹³šÎµÄ®o‡œ¤¸®·¦·Ã°˜˜´žž³ ®¦º° ¤¸‡ªµ¤¨³°µ¥Ä‹˜n°„µ¦šÎµ´Éª—oª¥Á„¦Š„¨´ª˜n°µž ¨³Å¤n„¨oµš¸É‹³„¦³šÎµ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ ? Ÿ¤…°Á­œ°Ä®o¤¸„µ¦°¦¤«¹„¬µÁ¦ºÉ°Š„‘®nŠ„¦¦¤ Ž¹ÉŠÁž}œ„‘…°Š«µ­œµÄ®o¡¦n®¨µ¥ Á¡¦µ³„‘®nŠ„¦¦¤Áž}œ„‘›¦¦¤µ˜·Âšo Ç š¸É‹³˜o°ŠÁ„·—…¹Êœ„´‡œš»„¦¼žš»„œµ¤ ŤnªnµÄ‡¦šÎµ°³Å¦ Ūo ‹³—¸®¦º°´Éª„È¥n°¤Áž}œÅž˜µ¤„¦¦¤œ´Êœ „¨nµª‡º° “šÎµ—¸Å—o—¸ šÎµ´ÉªÅ—o´Éª” „‘®nŠ„¦¦¤Å¤nčnÁž}œ Á¡¸¥Š‹¦·¥›¦¦¤…´Êœ¤¼¨“µœÁŒ¡µ³…°Š¡¦³¡»š›«µ­œµÁšnµœ´Êœ ®µ„˜n¥´ŠÁž}œ‹¦·¥›¦¦¤…´Êœ¤¼¨“µœ…°Š ‡¦·­˜r«µ­œµ ¨³…°Š«µ­œµ°ºÉœ Ç —oª¥ ¤oµŠ‡¦´ÊŠ‹³¤°Š˜nµŠ¤»¤„´œ Á¦¸¥„ºÉ°˜nµŠ„´œ ˜nĜ‡ªµ¤ Áž}œ‹¦·Š «µ­œµš»„«µ­œµ˜nµŠ„Ȥ¸‡Îµ­°œÄ®oÁ‡µ¦¡Äœ„‘›¦¦¤µ˜·…o°œ¸Ê—oª¥„´œš´ÊŠœ´Êœ 榚儦¦¤ °´œÄ—Ūo Ťnªnµ—¸®¦º°´Éª„ÈÁž}œÅž˜µ¤„¦¦¤œ´Êœ ¨³„µ¦„¦³šÎµ¥´Š¤¸Ÿ¨˜n°Åž™¹Š¨¼„™¹Š®¨µœ°¸„—oª¥. ¤oªnµ‡Îµ­°œšµŠ«µ­œµ˜nµŠ Ç ‹³„¨nµª™¹Š„‘®nŠ„¦¦¤„Șµ¤ ˜nÁ®˜»ÅŒœ™¹ŠÅ¤n‡n°¥¤¸‡œ ÁºÉ°Á¦ºÉ°Š„‘®nŠ„¦¦¤¤µ„œ´„ ? Á®˜»š¸ÉŤn‡n°¥¤¸‡œÁºÉ°Á¦ºÉ°Š„‘®nŠ„¦¦¤ °µ‹‹³Áž}œÁ¡¦µ³ªnµ„¦¦¤ œ´ÊœÅ¤nŗo­nŠŸ¨š´œ˜µÁ®ÈœÁ­¤°Åž ®µ„„¦¦¤­nŠŸ¨Å—oš´œ˜µÁ®Èœ„ȇŠÅ¤n¤¸Ä‡¦„¨oµšÎµ„¦¦¤´Éª Á¡¦µ³ š»„‡œ¥n°¤˜¦³®œ´„—¸ªnµ®µ„˜œšÎµ„¦¦¤´Éª„È‹³Å—o¦´Ÿ¨¦oµ¥‹µ„„¦¦¤´Éªš¸É˜œÅ—o„¦³šÎµœ´ÉœÁ°Š ˜n Á¤ºÉ°„¦¦¤Å¤nŗo­nŠŸ¨š´œ˜µÁ®Èœ ‡œ‹Îµœªœ¤µ„‹¹ŠÅ¤nÁºÉ°Äœ„‘®nŠ„¦¦¤ „¨oµ¨°Š—¸ ¨°ŠÁ­¸É¥Š ŤnÄ¥ —¸ªnµ„µ¦„¦³šÎµ…°Š˜œ‹³­nŠŸ¨Ä®oÁ„·—°³Å¦…¹ÊœoµŠ ‡œš¸É„¦³šÎµ‡ªµ¤´ÉªµŠ‡œ„È—¼Á®¤º°œÅ¤n˜o°Š ¦´Ãš¬š´–”r®¦º°Ÿ¨´Éª°³Å¦Äœ¸ª·˜œ¸Ê ®¦º°µŠ‡œšÎµ—¸Â­œ—¸„È—¼Á®¤º°œÅ¤nŗo¦´Ÿ¨—¸¤µ„¤µ¥ °³Å¦Äœ¸ª·˜œ¸Ê ‹œ¤¸‡Îµ¡´ŠÁ¡¥š¸É¡¼—„´œš´ÉªÅžªnµ “šÎµ—¸Å—o—¸¤¸š¸ÉÅ®œ šÎµ´ÉªÅ—o—¸¤¸™¤Åž” ˜n®µ„šnµœ ‹³ÁºÉ°ÄœÁ¦ºÉ°Š„‘®nŠ„¦¦¤Â¨³ÁºÉ°Äœ¡»š›«µ­œµÂ¨oª šnµœ„ȇª¦ÁºÉ°ÄœÁ¦ºÉ°Š„µ¦Áª¸¥œªnµ¥˜µ¥Á„·— —oª¥ ®µ„šnµœÁºÉ°š´ÊŠÁ¦ºÉ°Š…°Š„µ¦Áª¸¥œªnµ¥˜µ¥Á„·—¨³„‘®nŠ„¦¦¤Â¨oª šnµœ„È°µ‹°›·µ¥Å—oªnµ „¦¦¤Äœ°—¸˜µ˜·°µ‹‹³˜o°Š¤µ¦´Äœµ˜·œ¸Ê ®¦º°µ˜·®œoµ ®¦º°µ˜·˜n°Åž Á¡¦µ³µŠ‡œÁ„·—¤µ¥´ŠÅ¤n ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

54


ÕÚ š´œÅ—ošÎµ°³Å¦„È¡·„µ¦ÅžÂ¨oª ĜšµŠ˜¦Š„´œ…oµ¤ µŠ‡œÁ„·—¤µœ„°ŠÁŠ·œ„°Šš°Š ‹³„·œ‹³Äo °¥nµŠÅ¦„ÈŤn®¤— ¤oÁ¦ºÉ°ŠÁ®¨nµœ¸Ê‹³¡·­¼‹œrŤnŗo´—Á‹œ ˜n„Ȥ¸µŠ°¥nµŠš¸Éšnµœ­µ¤µ¦™­´ŠÁ„˜Å—o—oª¥ ˜´ª…°ŠšnµœÁ°Š šnµœ¨°ŠÄ‡¦n‡¦ª—¼Ÿ¨š¸Éŗo‹µ„„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠš´ÊŠ®¨µ¥ªnµ ÁŠ·œš°Šš¸Éŗo¤µ ×¥Áž}œ…°Š¦o°œ¤´„‹³°´œ˜¦›µœÅž°¥nµŠœnµ¡·«ªŠ Ÿ¼oš¸ÉŒo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠÁž}œ¦o°¥¨oµœ¡´œ¨oµœ‹œ Áž}œ¤®µÁ«¦¬“¸„È¥µ„‹³¡‡ªµ¤­»…‡ªµ¤Á‹¦·š¸Éšo‹¦·ŠÄœ¸ª·˜. ¤¸…o°­´ŠÁ„˜°¸„µŠž¦³„µ¦ÄœÁ¦ºÉ°Š„‘®nŠ„¦¦¤ ‡º° µŠ‡œ»„Țε „¦¦¤„È­¦oµŠ ˜n»„È °¥¼n­nªœ» „¦¦¤„È°¥¼n­nªœ„¦¦¤ Ťn°µ‹‹³®´„„¨¨®œ¸Ê„´œÅ—o —´Šœ´ÊœÅ¤n‡ª¦šÎµŸ·—šÎµ´Éª˜n°Ÿ¼oė ×¥ÁŒ¡µ³°¥nµŠ¥·ÉŠ˜n°ÂŸnœ—·œ ¨³Â¤o‹³¤¸Ä‡¦š¸ÉšÎµÄ®ošnµœÁ‹ÈÄ‹ …°Ä®ošnµœÅ¤n˜o°ŠŸ¼„Ä‹Á‹È Á¡¦µ³ Ÿ¼oš¸É„¦³šÎµ„¦¦¤œ´Êœ˜n°šnµœ‹³˜o°ŠÅ—o¦´„¦¦¤Ánœœ´ÊœÁ°Š ®µ„šnµœŸ¼„Ä‹Á‹È„È‹³Áž}œÁª¦Ž¹ÉŠÅ¤n°µ‹ ¦³Š´Å—o—oª¥„µ¦‹°ŠÁª¦. µŠ‡œ°µ‹‹³‡·—ªnµ„‘®nŠ„¦¦¤Áž}œÁ¦ºÉ°Š…°ŠÅ­¥«µ­˜¦rš¸ÉŠ¤Šµ¥ ˜nŸ¤Á®Èœªnµ„‘®nŠ „¦¦¤Áž}œ„‘›¦¦¤µ˜·š¸Éšo‹¦·Š Ÿ¤°¥µ„ µ„Ä®ošnµœÅ˜¦n˜¦°Š—¼Á°µÁ°Š °¥nµÁ¡·ÉŠÁºÉ°ÄœÁ¦ºÉ°Šš¸ÉŸ¤¡¼— œ¸Ê Á¦µ‡ª¦™º°®¨´„„µ¨µ¤­¼˜¦ °´œÁž}œ®¨´„š¸Éšnµœ˜o°Š˜¦³®œ´„—oª¥˜´ªšnµœÁ°Šªnµ„‘®nŠ„¦¦¤Áž}œ ­´‹›¦¦¤ ®µ„Á¤ºÉ°Ä—š¸Éšnµœ­µ¤µ¦™˜¦³®œ´„¨³¦³¨¹„Å—o˜¨°—Áª¨µªnµ „µ¦šÎµ­·ÉŠÄ—„È‹³˜o°ŠÅ—o¦´ Ÿ¨‹µ„­·ÉŠœ´ÊœÁž}œ„µ¦Âœnœ°œ Á¤ºÉ°œ´Êœšnµœ‹´„Å—o„εŦ¸ª·˜°¥nµŠÅ¤n¤¸­·ÉŠÄ—‹³Áš¸¥Áš¸¥¤Å—oÁ¨¥ ˜n ®µ„šnµœÅ¤n°µ‹œÎµ¡µ®¦º°˜¦³®œ´„Äœ­´‹›¦¦¤…o°œ¸Êŗo „È‹³Áž}œš¸ÉœnµÁ­¸¥—µ¥¥·ÉŠœ´„. …o°š¸Éœnµ­´ŠÁ„˜˜n°Åž°¸„…o°®œ¹ÉŠÁ„¸É¥ª„´„‘®nŠ„¦¦¤‡º° Ĝ“µœ³š¸ÉšnµœÁž}œœ´„¦·®µ¦ ®¨´„ „‘®nŠ„¦¦¤°µ‹‹³nª¥šnµœÅ—o°¸„Šn®œ¹ÉŠ‡º° ĜŠn…°Š‡ªµ¤‡·—Á®Èœ ˜´ª°¥nµŠ ¨³ž¦³­„µ¦–r Áª¨µš¸ÉŸ¤¥´ŠÁž}œŸ¼onª¥Ÿ¼o¡·¡µ„¬µ šnµœ¡»š›šµ­£·„…»Å—o¤µ¦¦¥µ¥Á¦ºÉ°Š ®¨´„¡»š›«µ­œµ­Îµ®¦´Ÿ¼o ¡·¡µ„¬µ ¤¸Á¡ºÉ°œŸ¤‡œ®œ¹ÉŠ™µ¤šnµœªnµ “„µ¦š¸É¡ª„Ÿ¤Ž¹ÉŠÁž}œŸ¼o¡·¡µ„¬µ˜´—­·œž¦³®µ¦¸ª·˜‹ÎµÁ¨¥ œ´Êœ ™º°ªnµ¡ª„Ÿ¤šÎµµž®¦º°Å¤n ?” šnµœ°„ªnµÅ¤nµž Á¡¦µ³Ÿ¼o¡¡· µ„¬µ°¥¼nĜ“µœ³ “Ÿ¼o¸Ê„¦¦¤” Ášnµœ´Êœ ­·ÉŠš¸É‹ÎµÁ¨¥‹³Å—o¦´¥n°¤Áž}œŸ¨‹µ„„µ¦„¦³šÎµ…°ŠÁ…µÁ°Š Ÿ¼oėšÎµ„¦¦¤°´œÄ—Ūo —¸®¦º°´Éª „È ¥n°¤Áž}œÅž˜µ¤„¦¦¤œ´Êœ ˜n™oµ®µ„Ÿ¼o¡·¡µ„¬µŸ¼oœ´Êœ ¸ÊŸ·— ¸Ê¡¨µ— ¸Ê…µ— ®¦º°¸ÊÁ„·œ ­nªœš¸ÉŸ·— ¡¨µ— …µ— ®¦º°Á„·œœ´Êœ „È‹³˜„Áž}œ„¦¦¤…°ŠŸ¼o¡·¡µ„¬µœ´ÊœÁ°Š š¸ÉŸ¤œÎµÁ¦ºÉ°Š—´Š„¨nµª¤µ¡¼—„´šnµœ „È Á¡¦µ³šnµœš´ÊŠ®¨µ¥š¸ÉÁž}œŸ¼o¦·®µ¦®¦º°®´ª®œoµ®œnª¥Šµœœ´Êœ ĜµŠÃ°„µ­šnµœ˜o°Š°¥¼nĜ“µœ³š¸É Ťn˜nµŠ‹µ„„µ¦Áž}œŸ¼o¡·¡µ„¬µÅ¤n¤µ„„Èœo°¥ Ťnoµ„ÈÁ¦Èª ×¥ÁŒ¡µ³„µ¦˜´—­·œÁ¡ºÉ°Ä®o‡ªµ¤Áž}œ›¦¦¤ „n‡ªµ¤…´—Â¥oŠ˜nµŠ Ç ÁnœÁ¦ºÉ°ŠÃš¬šµŠª·œ´¥…°ŠŸ¼o°¥¼nĘo´Š‡´´µ…°Ššnµœ ®¦º°„¦–¸­°­ªœ Á¦ºÉ°Š°³Å¦„Șµ¤ šnµœ„Țε®œoµš¸ÉÁ­¤º°œÁž}œŸ¼o¡·¡µ„¬µÁ®¤º°œ„´œ ®µ„šnµœ¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤Áž}œŸ¼o¸Ê „¦¦¤Â¨oª šnµœ­µ¤µ¦™‹³šÎµÅ—o×¥ž¦µ«‹µ„°‡˜· ž¦µ«‹µ„‡ªµ¤¨´ŠÁ¨Ä‹ ‡ªµ¤Á„¦Š„¨´ª˜n°µž 55

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÖÑ ®¦º°‡ªµ¤­Š­µ¦‹ÎµÁ¨¥ šnµœ­µ¤µ¦™¨³Áªoœ„µ¦„n°Áª¦„n°„¦¦¤Åž°¸„´Êœ®œ¹ÉŠ ×¥¥¹—™º°‡ªµ¤ ™¼„˜o°Š°›¦¦¤Á¡ºÉ°Ä®o‡ªµ¤Áž}œ›¦¦¤Â„n‹ÎµÁ¨¥®¦º°Ÿ¼o™¼„„¨nµª®µ ˜n°Á¤ºÉ°ª·œ·‹Œ´¥Â¨oªªnµ‹ÎµÁ¨¥®¦º° Ÿ¼o™¼„„¨nµª®µ¤¸‡ªµ¤Ÿ·— ™oµ®µ„¤¸Á®˜»°´œ‡ª¦¥„ÁªoœÃš¬®¦º°¨—®¥n°œŸn°œÃš¬ šnµœ„È¥´Š¤¸Ã°„µ­ Ä®o‡ªµ¤ž¦µœ¸˜n°‹ÎµÁ¨¥®¦º°Ÿ¼o™¼„„¨nµª®µ°¸„´Êœ®œ¹ÉŠ —´Š‡Îµ„¨nµªš¸Éªnµ “BE JUST BEFORE YOU ARE KIND” ®¦º° “‹Šž¦³­µš‡ªµ¤¥»˜·›¦¦¤„n°œ‹³Ä®o‡ªµ¤Á¤˜˜µ”. ˜´ª°¥nµŠÄœÁ¦ºÉ°Š„‘®nŠ„¦¦¤š¸ÉŸ¤°¥µ„‹³¥„…¹Êœ¤µÁ¨nµ­¼n„´œ¢{Š‡º° Ĝ­¤´¥š¸ÉæŠÁ¦¸¥œœµ¥ ¦o°¥˜Îµ¦ª‹­µ¤¡¦µœÁ¡·ÉŠ„n°˜´ÊŠ…¹Êœ¤µÄ®¤n Ç œµ¥˜Îµ¦ª‹´ÊœŸ¼oÄ®nœµ¥®œ¹ÉŠ Ž¹ÉŠÁž}œ¤º°ž¦µ°µµ „¦°´œ—´®œ¹ÉŠ…°Š„¦¤˜Îµ¦ª‹Äœ°—¸˜ ŗoÁ¨nµž¦³­„µ¦–r…°ŠšnµœÄ®oœ´„Á¦¸¥œœµ¥¦o°¥˜Îµ¦ª‹­µ¤ ¡¦µœ¢{Šªnµ ®µ„šnµœ­µ¤µ¦™‹´Ÿ¼o¦oµ¥Ä‹°Îµ¤®·˜Äœ‡—¸ž¨oœ ‰nµ …n¤…ºœÅ—oÁ¤ºÉ°Ä—„Șµ¤ šnµœ‹³¥·Š Ÿ¼o¦oµ¥š·ÊŠÁ­¸¥Á°ŠÃ—¥Å¤n­nŠ˜´ªÅž¢j°Š«µ¨Ä®oÁ­¸¥Áª¨µ ¤¸Ÿ¼o¦oµ¥¦µ¥®œ¹ÉŠž¨oœ ‰nµ …n¤…ºœ ‡¦°‡¦´ª Á‡¦µ³®r¦oµ¥¦µ¥®œ¹ÉŠš´ÊŠ‡¦°‡¦´ª Á¤ºÉ°šnµœ‹´Ÿ¼o¦oµ¥¦µ¥œ´Êœ¤µÅ—o šnµœ‹´Ä­n„»Â‹¤º°Â¨oªÄo°µª»› žgœ„¦³®œÉε¥·ŠÄœ¦³¥³ÁŸµ…œ šnµœ¥·ŠŽÊε Ç ‹œ„¦³š´ÉŠ„¦³®¤n°¤…°ŠŸ¼o¦oµ¥¦µ¥œ´Êœ®¨»—„¦³Á—Èœ °°„Åž šnµœ„¨nµª˜n°Åžªnµ ˜n°¤µÅ¤noµÅ¤nœµœ šnµœ¤¸»˜¦‡œ®œ¹ÉŠ ˜nÁ„·—¤µÃ—¥Å¤n¤¸„¦³®¤n°¤ »˜¦…°Ššnµœ°¥¼nŗoŤnœµœ„Șµ¥ Á¦ºÉ°Šœ¸ÊÁž}œ…o°Á˜º°œÄ‹š¸Éœ´„Á¦¸¥œœµ¥¦o°¥˜Îµ¦ª‹¦»nœÂ¦„ Ç …°Š æŠÁ¦¸¥œœµ¥¦o°¥˜Îµ¦ª‹­µ¤¡¦µœ‹—‹Îµ {ŠÄ‹Åªoŗo˜¨°—¤µ. „‘®nŠ„¦¦¤œ´ÊœÁž}œ­´‹›¦¦¤®¦º°Å¤n …°šnµœÅ—oÞ¦—ć¦n‡¦ªÁ°Š ™oµšnµœÅ—o˜¦³®œ´„ ¨³¦³¨¹„Äœ…o°œ¸Ê°¥¼n˜¨°—Áª¨µÂ¨oª šnµœ‹³¦¼oÁ°Šªnµšnµœ‡ª¦‹³ž’·´˜·°¥nµŠÅ¦ Ÿ¤Âœnċªnµ‡Îµ­°œ Á¦ºÉ ° Š„‘®n Š „¦¦¤œ¸Ê °µ‹Äo Á ž} œ ®¨´ „ ­Î µ ‡´  Ĝ„µ¦ f „ °¦¤Á¡ºÉ ° ž¨» „ ‹· ˜ ­Î µ œ¹ „ ¨³ž¨¼ „  { Š Ä®o ¨¼„®¨µœ…°ŠÁ¦µÂ¨³Ÿ¼oš¸É°¥¼nĄ¨o·—Á¦µ¤¸®·¦·Ã°˜˜´žž³ ®¦º°¤¸‡ªµ¤¨³°µ¥Ä‹Á„¦Š„¨´ª˜n°µž Á¡ºÉ° žj°Š„´œ„µ¦Œo°¦µ¬‘¦r´Š®¨ªŠ­Îµ®¦´˜´ªÁ¦µÁ°ŠÂ¨³¨¼„®¨µœ…°ŠÁ¦µ ¨³Ÿ¼oš¸É°¥¼nĄ¨o·—Á¦µÅ—oÁž}œ °¥nµŠ—¸ „µ¦ž¨»„‹·˜­Îµœ¹„œ¸Ê¥·ÉŠ„¦³šÎµÁ¤ºÉ°¨¼„®¨µœ°µ¥»œo°¥ÁšnµÄ—„È¥·ÉŠ‹³Å—oŸ¨š¸É¥´ÉŠ¥ºœ¤µ„Ášnµœ´Êœ.

˜´ªÂž¦š¸É¤¸°·š›·¡¨Á®œº°‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤: šµŠÂ„oŅ

‡¼n­¤¦­…°ŠŸ¼o¦·®µ¦„È—¸ œ´„„µ¦Á¤º°Šš¸É¤¸°Îµœµ‹Äœ„µ¦¦·®µ¦¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œ„È—¸ »‡‡¨š´ÊŠ Ó ž¦³Á£šš¸ÉŸ¤‹³„¨nµª˜n°Åžœ¸Ê‹³Áž}œ˜´ªÂž¦š¸É¤¸°·š›·¡¨Á®œº°Ÿ¼o¦·®µ¦¤µ„. ‡¼n­¤¦­ šnµœ‹³­´ŠÁ„˜Å—oªnµ ™oµÁ®ÈœÄ‡¦­´„‡œ®œ¹ÉŠÁž}œ‡œš¸ÉœnµÁ‡µ¦¡œ´™º° ¤¸Ÿ¨Šµœ‡ªµ¤­µ¤µ¦™ —¸Á—nœ ¨³¤¸‡ªµ¤ŽºÉ°­´˜¥r­»‹¦·˜°¥nµŠÂšo‹¦·ŠÂ¨oª ™oµšnµœÁ®¨¸¥ª¤°Š—¼‡¼n­¤¦­…°ŠšnµœŸ¼oœ´Êœ­´„

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

56


ÖÒ ®œn°¥Â¨oª šnµœÅ¤n˜o°ŠÂž¨„Ä‹®µ„‡¼n­¤¦­…°Š»‡‡¨š¸ÉšnµœÁ‡µ¦¡œ´™º°œ´ÊœÁž}œÂ¤n«¦¸Á¦º°œ Áž}œŸ¼o š¸É°¥¼nĜ›¦¦¤Á®¤º°œ„´­µ¤¸…°ŠÁ›° ÁœºÉ°Š‹µ„Äœ‡¦°‡¦´ªÁ—¸¥ª„´œœ¸Ê „¦–¸š¸É­µ¤¸Áž}œ‡œ—¸Â¨oª £¦¦¥µ‹³Â°ÅžÁ¦¸¥„­·œœ°¥¼n®¨´Šoµœœ´ÉœÁž}œÅžÅ—o¥µ„ ‡¼n­¤¦­­nªœÄ®n…°ŠŸ¼oš¸É¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤ ™¼„ ˜o° Š°›¦¦¤¤´„ ‹³—Î µ ¦Š˜œÄœ¨´ „ ¬–³Á—¸ ¥ ª„´œ ‡¼n­ ¤¦­œ¸Ê˜n µŠ i µ¥˜n µŠ¤¸°· š ›·¡ ¨°´ œ ¨¹„ ¨ÊÎ µ ¦³®ªn µ Š„´ œ ¨³„´ œ ­Î µ ®¦´  œ´ „ ¦· ® µ¦®¦º ° …o µ ¦µ„µ¦š¸É Á ž} œ ®· Š Ž¹É Š ¤¸ ‹Î µ œªœ¤µ„…¹Ê œ ¨³šª¸ ‡ªµ¤­Îµ‡´Á¡·É¤…¹ÊœÄœž{‹‹»´œ ­µ¤¸…°Ššnµœ„È‹³˜o°ŠÁž}œ„ε¨´ŠÄ‹­nŠÁ­¦·¤Ä®ošnµœšÎµ­·ÉŠš¸É™¼„˜o°Š ¦¼o­¹„Á®Èœ°„Á®ÈœÄ‹ ¨³Ä®oÁ„¸¥¦˜·Â„n£¦·¥µ…°Š˜œ—oª¥Ánœ„´œ °¥nµŠÅ¦„Șµ¤ Áª¨µ¤¸„µ¦ f„°¦¤Äœ —oµœ‹¦·¥›¦¦¤ Á¦µ„È f„°¦¤Å—oÁŒ¡µ³˜´ª…oµ¦µ„µ¦®¦º°Ÿ¼o¦·®µ¦Ášnµœ´Êœ ¤·Å—o°¦¤‡¼n­¤¦­—oª¥ °¥nµŠš¸Éž’·´˜·Äœž¦³Áš«‹¸œ ¨³®µ„‹³Ä®ož’·´˜·Ánœœ´ÊœÄœž¦³Áš«Åš¥„È—¼‹³…´—˜n°ª´•œ›¦¦¤ …°ŠÁ¦µ ˜n™oµ®µ„šnµœœÎµÁ°µÁ¦ºÉ°Š‹¦·¥›¦¦¤Â¨³„‘®nŠ„¦¦¤Åž¡¼—‡»¥„´œÄœ‡¦°‡¦´ª „È°µ‹‹³ nª¥šnµœÄ®oÁž}œ„ε¨´ŠÄ‹Ä®o„n„´œÂ¨³„´œÅ—o°¸„­nªœ®œ¹ÉŠ Áž}œ„µ¦ž¦´š´«œ‡˜·…°Š‡¼n­¤¦­Ä®o ˜¦Š„´œªnµ‹³ž¦³¡§˜·ž’·´˜·Â˜n­·ÉŠš¸É° ¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š°›¦¦¤Ášnµœ´Êœ. œ´„„µ¦Á¤º°Š µŠ‡¦´ÊŠšnµœ°µ‹¡œ´„„µ¦Á¤º°Šš¸É¸´Š‡´Ä®o…oµ¦µ„µ¦šÎµ­·ÉŠš¸ÉŤn°›¦¦¤Äœœµ¤…°Š …oµ¦µ„µ¦Á°Š ˜n‡ªµ¤Áž}œ‹¦·Šœ´Êœ ¤·Änªnµœ´„„µ¦Á¤º°Š‹³¸´Š‡´Ä®o…oµ¦µ„µ¦šÎµ­·ÉŠš¸ÉŤn° ›¦¦¤Á¡¸¥Š iµ¥Á—¸¥ªÁšnµœ´Êœ ĜšµŠ„¨´„´œ …oµ¦µ„µ¦µŠ„¨»n¤„È‹ŠÄ‹Åž¦nª¤¤º°„´œ´„„µ¦Á¤º°ŠÁ¡ºÉ° ž¦³¡§˜·¤·° ®¦º°Äoœ´„„µ¦Á¤º°ŠÁž}œÁ‡¦ºÉ°Š¤º°Á¡ºÉ°­œ´­œ»œ˜œÁ°ŠÄœ„µ¦ž¦³¡§˜·¤·°„Ȥ¸ ˜nĜš¸Éœ¸Ê Ÿ¤…°¡¼—™¹Š…oµ¦µ„µ¦š¸Éŗo¦´‡ªµ¤Á—º°—¦o°œÁ¡¦µ³™¼„œ´„„µ¦Á¤º°Š¸´Š‡´ Ž¹ÉŠÁž}œš¸Éœnµ ć¦n‡¦ªªnµ ®µ„šnµœ¥°¤ž’·´˜·˜µ¤‡Îµ­´ÉŠ°´œ¤·°…°Šœ´„„µ¦Á¤º°Š šnµœ„È‹³˜o°Š¦´Ÿ·—˜µ¤ „‘®¤µ¥Ã—¥¨Îµ¡´Š ¨³ÄœÂŠn„‘®nŠ„¦¦¤ šnµœ„È¥´Š˜o°Š¦´Ÿ·—Äœ„¦¦¤´Éª…°Ššnµœ°¥¼nœ´ÉœÁ°Š ˜n ®µ„šnµœÅ¤nž’·´˜·˜µ¤ „Ȥ¸‡ªµ¤Áž}œÅžÅ—o°¥nµŠ¥·ÉŠš¸É°œµ‡˜šµŠ¦µ„µ¦®¦º°ÄœªŠ„µ¦š¸Éšnµœ­´Š„´— °¥¼n‹³—´ª¼¨Š ®¦º°Âš‹³Å¤n¤¸°³Å¦Á®¨º° Á¦¸¥„Å—oªnµ®œ¸Á­º°ž³‹¦³Á…o ˜n®µ„šnµœÁ¨º°„šÎµÄœ­·ÉŠš¸É ™¼„˜o°Š°›¦¦¤Â¨oª ĜŠn„‘®nŠ„¦¦¤œ´Êœ „µ¦š¸ÉšnµœÅ¤n¥°¤„¦³šÎµŸ·—„ÈÁž}œ„¦¦¤—¸°¸„„¦¦¤ ®œ¹ÉŠ Ž¹ÉŠ‹³šÎµÄ®ošnµœÂ¨³¨¼„®¨µœ…°ŠšnµœÅ—o¦´Ÿ¨—¸Â®nŠ„µ¦„¦³šÎµ…°Ššnµœ°¥nµŠÂœnœ°œ Œ³œ´Êœ ¤o‹³˜o°Šž¦³­‡ªµ¤¥µ„¨Îµµ„­´„Á¡¸¥ŠÄ—„Șµ¤ Ÿ¤…°Ä®ošnµœ¥ºœ®¥´—šÎµÂ˜n­·ÉŠš¸É™¼„˜o°Š Á¡ºÉ°˜´ª šnµœÁ°Š‹³­µ¤µ¦™£¼¤·Ä‹Å—oªnµ šnµœ¡¥µ¥µ¤„¦³šÎµÂ˜n­·ÉŠš¸É™¼„˜o°Š°›¦¦¤¤µÃ—¥˜¨°— ¨³ …°Ä®ošnµœÁºÉ°¤´Éœªnµ „µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ­·ÉŠš¸É™¼„˜o°Š°›¦¦¤…°Ššnµœ‹³šÎµÄ®ošnµœÂ¨³¨¼„®¨µœ…°Š šnµœÅ—o¦´Ÿ¨—¸Äœšoµ¥š¸É­»—. 57

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÖÓ

„µ¦Ÿœ¹„„ε¨´Š…°ŠŸ¼ož¦³„°ª·µ¸¡Á—¸¥ª„´œÁ¡ºÉ°¦´„¬µÅªoŽ¹ÉŠ°»—¤„µ¦–r®nŠ ª·µ¸¡ (PROFESSIONAL SOLIDARITY) Á¤ºÉ°šnµœ™¼„‡»„‡µ¤ šnµœ„È¥´Š¤¸šµŠÂ„oŅ°¸„šµŠ®œ¹ÉŠ ‡º° „µ¦Ÿœ¹„„ε¨´Š…°ŠŸ¼ož¦³„° ª·µ¸¡Á—¸¥ª„´œÁ¡ºÉ°¦´„¬µÅªoŽ¹ÉŠ°»—¤„µ¦–r®nŠª·µ¸¡ »‡‡¨Äœª·µ¸¡Á—¸¥ª„´œšÎµ—¸„Șo°Šnª¥„´œ ž„žj°Š ˜o°Šnª¥„´œ¥„¥n°Š ˜n™oµšÎµ´Éª„Șo°Šªnµ„¨nµª˜´„Á˜º°œ™oµÅ¤nčnÁ¦ºÉ°Š¦oµ¥Â¦Š ˜n™oµÁž}œÁ¦ºÉ°Š ¦oµ¥Â¦Š„Șo°Š‡ªÉ坵˜¦Ÿ¼oœ´Êœ‹µ„ªŠ„µ¦ª·µ¸¡ (PROFESSIONAL SOLIDARITY) „µ¦Ÿœ¹„„ε¨´Š Ánœœ¸Ê Ÿ¤…°¥Êεªnµ‡ª¦‹³˜o°Š°¥¼nÁŒ¡µ³œ¡ºÊœ“µœš¸É™¼„˜o°Š°›¦¦¤Ášnµœ´Êœ Ÿ¤…°¥„˜´ª°¥nµŠÁ¦ºÉ°Š ‹¦·Š¤µž¦³„°„µ¦¡·‹µ¦–µ…°ŠÁ¦µ­´„Á¦ºÉ°Š®œ¹ÉŠ. „¦–¸‡—¸­¤Á—È‹¡¦³ž„Á„¨oµ² ®¨´Š‹µ„š¸É¡¦³µš­¤Á—È‹¡¦³Á‹oµ°¥¼n®´ª ¦´„µ¨š¸É Ø š¦Š­¨³¦µ­¤´˜·Â¨oª Ĝ¦³®ªnµŠ ­Š‡¦µ¤Ã¨„‡¦´ÊŠš¸É Ó ¦´“µ¨Å—oÁž}œÃ‹š„r¢j°Š¡¦³°Š‡ršnµœÁž}œ‡—¸Â¡nŠªnµ š¦ŠœÎµÁŠ·œ®¨ªŠÅžÄo Áž}œ„µ¦­nªœ¡¦³°Š‡r š´ÊŠš¸É¡¦³°Š‡rŤnš¦Š¤¸¡¦³¦µ°Îµœµ‹š¸É‹³šÎµÅ—o Á¦ºÉ°Šœ¸Ê­¤Á—È‹¡¦³ž„Á„¨oµ² ŗoÁ‡¥¦´­´ÉŠ„´Ÿ¼oĄ¨o·—…°Š¡¦³°Š‡r ‡º° ‡»–®·Š¤–¸ «·¦·ª¦­µ¦ °—¸˜¡¦³µ¥µÄœ¡¦³ª¦ªŠ«rÁ›° ¡¦³°Š‡rÁ‹oµ‹·¦«´„—·Í­»ž¦³£µ˜ Ÿ¼oÁ…¸¥œÅªoĜ®œ´Š­º° “¸ª·˜Á®¤º°œ {œ”Ò °´œÁž}œ®œ´Š­º°š¸Éœnµ°nµœ¤µ„ Á¨n¤®œ¹ÉŠªnµ š¦ŠÁ­¸¥—µ¥ªnµ ĜÁª¨µ—´Š„¨nµª ¡¦³°Š‡ršnµœž¦³š´°¥¼nš¸ÉÁª°¦r‹·Áœ¸¥ ª°Á˜°¦r ž¦³Áš« °´Š„§¬ ¨³Å¤nš¦Š­µ¤µ¦™„¨´¤µ­¼o‡—¸Å—o ÁœºÉ°Š‹µ„Á„·—­Š‡¦µ¤Ã¨„‡¦´ÊŠš¸É Ó Å¤nÁnœœ´Êœ‹³Á­—È‹ ¤µš¦Š­¼o‡—¸œ¸ÊÁ°Šš¸É«µ¨Â¡nŠ ¡¦³°Š‡r™º°ªnµš¦Š¤¸­·š›·Â¨³¤¸°Îµœµ‹š¸É‹³Äoš´ÊŠÁŠ·œ­nªœ¡¦³°Š‡r¨³ …°Š¡¦³‡¨´Š…oµŠš¸ÉÓ ˜µ¤¡¦³¦µž¦³Á¡–¸ ¡¦³­»š›·°¦¦™œ§¤œ˜¦r (­»š›· Á¨…¥µœœšr) °›·—¸Ÿ¼o ¡·¡µ„¬µ«µ¨Â¡nŠœ´ÉŠ¡·‹µ¦–µ‡—¸œ¸ÊÁ°Š „¦¤°´¥„µ¦Áž}œÃ‹š„r¢j°ŠÂ¨³…°Ä®o«µ¨­´ÉŠ¥¹—š¦´¡¥r„n°œ¤¸‡Îµ ¡·¡µ„¬µ Á¤ºÉ°¡¦³­»š›·°¦¦™² ¡·‹µ¦–µÂ¨oªÁ®ÈœªnµÅ¤n¤¸Á®˜»°´œ­¤‡ª¦š¸É‹³˜o°Š¥¹—š¦´¡¥r„n°œ¤¸‡Îµ ¡·¡µ„¬µ šnµœ‹¹Š­´ÉŠ¥„‡Îµ¦o°Š ¦´“¤œ˜¦¸ªnµ„µ¦„¦³š¦ªŠ¥»˜·›¦¦¤Ž¹ÉŠÁž}œž¦³›µœ„¦¦¤„µ¦˜»¨µ„µ¦ Ťn¡°Ä‹¤µ„ ˜n°¤µ°´¥„µ¦Ã‹š„r¥ºÉœ‡Îµ¦o°ŠÄ®¤n ‡Îµ¦o°ŠŒ´Â¦„Áž}œ‡Îµ¦o°ŠŒ»„ÁŒ·œ °»š›¦–rŤnŗo ˚„r¥ºÉœ‡Îµ¦o°Š¤µÄ®¤nÁž}œ‡Îµ¦o°Š›¦¦¤—µÄ®o¥¹—š¦´¡¥r„n°œ¤¸‡Îµ¡·¡µ„¬µ ‡¦µªœ¸Ê°»š›¦–rŗo ¡¦³ ­»š›·°¦¦™² ­´ÉŠ¥„‡Îµ¦o°Š°¸„ Á¡¦µ³Å¤n¤¸Á®˜»°´œÄ—š¸É‹³Áž¨¸É¥œÂž¨Š‡Îµ­´ÉŠÁ—·¤ Á®˜»„µ¦–rœ¸ÊšÎµÄ®o¡¦³ Ò Ó

‹´—¡·¤¡r×¥ ¦·¬´šÃ¦Š¡·¤¡r„¦»ŠÁš¡ (ÒÚÙÕ) ‹Îµ„´—, (Ťnž¦µ„’žeš¸É¡·¤¡r), ®œoµ ÓÚÑ–ÓÚÒ. Á¦ºÉ°ŠÁ—¸¥ª„´œ, ®œoµÁ—¸¥ª„´œ.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

58


ÖÔ ­»š›·°¦¦™² ™¼„¥oµ¥Åž°¥¼n«µ¨‘¸„µ š´ÊŠ Ç š¸Éšnµœ„ε¨´Š‹³Å—o¦´„µ¦¡·‹µ¦–µ‡ªµ¤—¸‡ªµ¤° Ó …´Êœ Áž}œ„¦–¸¡·Á«¬ Á¡¦µ³Ÿ¨Šµœ…°ŠšnµœÄœ¦°žeš¸ÉŸnµœ¤µ—¸Á—nœ šnµœÁž}œœ´„Á¦¸¥œ„‘®¤µ¥Åš¥‡œ ¦„ Ç š¸É­ÎµÁ¦È‹‹µ„¤®µª·š¥µ¨´¥±µ¦rªµ¦r— ­®¦´“°Á¤¦·„µ Á¤ºÉ°šnµœ™¼„¥oµ¥Åž°¥¼n«µ¨‘¸„µ šnµœ„ÈŞ ™µ¤šnµœ¦´“¤œ˜¦¸² ªnµšÎµÅ¤šnµœ™¹Š™¼„­´ÉŠ¥oµ¥ šnµœ¦´“¤œ˜¦¸² ˜°šnµœªnµÅ¤n¤¸°³Å¦ Áž}œÁ¦ºÉ°Š „µ¦Á¤º°Š šnµœ‹¹ŠÅ¤nŗo¦´¡·‹µ¦–µ‡ªµ¤—¸‡ªµ¤° ¨³Å¤noµšnµœ„È™¼„ž¨—°°„‹µ„¦µ„µ¦—oª¥. ĜªŠ„µ¦«µ¨¦¼o ­¹ „ Ťn ­ µ¥Ä‹ÄœÁ¦ºÉ ° Šœ¸Ê ¤ µ„ „´ Š ª¨„´ œ ªn µ ˜n ° œ¸Ê Å žœ´ „ „µ¦Á¤º ° Š‹³Á…o µ ¤µ š¦„ÂŽŠÄœ‡—¸‡ªµ¤…°Š«µ¨ šÎµÄ®o«µ¨Å¤n¤¸‡ªµ¤Áž}œ°·­¦³ ‹¹Š˜o°Š®µšµŠ¦nª¤„´œÂ„oŅ Á¡¦µ³Äœ šoµ¥š¸É­»— Ÿ¼oš¸É‹³Á­¸¥®µ¥¤µ„š¸É­»—„ȇº°ž¦³µœŸ¼oÁž}œ‡¼n‡ªµ¤Äœ‡—¸œ´ÉœÁ°Š ˜n°¤µ¦´“µ¨»—œ´ÊœŸnµœ ¡oœÅž ¦´“µ¨»—œµ¥‡ªŠ °£´¥ªŠ«r Á…oµ¤µ¦´˜ÎµÂ®œnŠ®œoµš¸É Á‹oµ¡¦³¥µ«¦¸›¦¦¤µ›·Á«Ÿ¼oÁ‡¥Áž}œ Á­œµ—¸„¦³š¦ªŠ¥»˜·›¦¦¤ ŗo¦´„µ¦šµšµ¤Ä®oÁž}œ¦´“¤œ˜¦¸ªnµ„µ¦„¦³š¦ªŠ¥»˜·›¦¦¤ Á‹oµ¡¦³¥µ «¦¸›¦¦¤µ›·Á« „¨nµªªnµ ¥·œ—¸¦´˜ÎµÂ®œnŠ ˜n˜o°Š°¥¼n£µ¥Ä˜oÁŠºÉ°œÅ…š¸Éªnµ ˜o°ŠœÎµ¡¦³­»š›·°¦¦™² „¨´¤µÁž}œŸ¼o¡·¡µ„¬µ«µ¨‘¸„µ˜µ¤Á—·¤˜n°Åž œµ¥‡ªŠ °£´¥ªŠ«r ˜„¨Š¦´ÁŠºÉ°œÅ…—´Š„¨nµª ¡¦³­»š›· °¦¦™² ‹¹ŠÅ—o„¨´Á…oµ¦´¦µ„µ¦˜µ¤Á—·¤ ®¨´Š‹µ„š¸É°°„ÅžÁž}œšœµ¥‡ªµ¤°¥¼n¡´„®œ¹ÉŠ ®¨´Š‹µ„œ´Êœ ¦´“µ¨»—œµ¥‡ªŠ °£´¥ªŠ«r ¡oœ˜ÎµÂ®œnŠ ×¥¤¸¦´“µ¨»— ¤.¦.ª.Á­œ¸¥r ž¦µÃ¤ Á…oµ¤µ¦´˜ÎµÂ®œnŠ ¤.¦.ª.Á­œ¸¥r Ž¹ÉŠÁ‡¥Áž}œŸ¼o¡·¡µ„¬µ«µ¨°»š›¦–r¤µ„n°œ ŗoÁ·¡¦³­»š›·°¦¦™² ŞÁž}œ¦´“¤œ˜¦¸­´ÉŠ ¦µ„µ¦„¦³š¦ªŠ„µ¦˜nµŠž¦³Áš«Ò ­—ŠÄ®oÁ®Èœªnµ ĜªŠ„µ¦«µ¨¥»˜·›¦¦¤…°ŠÅš¥œ´Êœ ¤¸„µ¦Ÿœ¹„ „ε¨´Š„´œnª¥Á®¨º°Â¨³ž„žj°Š‡»o¤‡¦°ŠŸ¼oš¸Éž’·´˜·®œoµš¸É°¥nµŠÁš¸É¥Š›¦¦¤œ¸Ê Ä®o¡oœ‹µ„„µ¦„¦³šÎµš¸É Ťn°›¦¦¤ Ž¹ÉŠÁž}œ„µ¦Ÿœ¹„„ε¨´Š„´œÄœª·µ¸¡š¸É—¸ Áž}œ„µ¦nª¥Á·—¼ nª¥¦´„¬µÅªoŽ¹ÉŠÁ„¸¥¦˜·£¼¤· …°Š‡œš¸Éž¦³¡§˜·—¸ž¦³¡§˜·° ˜nĜšµŠ˜¦Š„´œ…oµ¤ ®µ„¤¸Ÿ¼ož¦³„°ª·µ¸¡‡œÄ—‡œ®œ¹ÉŠšÎµ Ä®oªŠ„µ¦ª·µ¸¡œ´Êœ Ç Á­¸¥®µ¥ Á¡ºÉ°Á®ÈœÂ„nž¦³Ã¥œr­nªœ¦ª¤…°ŠŸ¼ož¦³„°ª·µ¸¡Á—¸¥ª„´œ š´ÊŠ®¤— „¨»n¤ª·µ¸¡œ´Êœ Ç „ȇª¦Ÿœ¹„„ε¨´Š„´œ‡ªÉ坵˜¦»‡‡¨Á®¨nµœ´Êœ°°„Åž‹µ„ª·µ¸¡ ŤnÄ®o„n° ‡ªµ¤Á­¸¥®µ¥®¦º°„n°‡ªµ¤Á—º°—¦o°œª»nœªµ¥Å—o°¸„˜n°Åž Ž¹ÉŠÁž}œ¤µ˜¦„µ¦š¸É‹ÎµÁž}œ°¸„—oµœ®œ¹ÉŠ. °¥nµŠÅ¦„Șµ¤ Á¦ºÉ°Š„µ¦Âš¦„ÂŽŠ‡ªµ¤Áž}œ°·­¦³…°Š«µ¨¥´ŠÅ¤n®¥»—¥´ÊŠÁ¡¸¥Šœ´Êœ šµŠ iµ¥«µ¨ ¥»˜·›¦¦¤„È¡¥µ¥µ¤Â„oŅ„‘®¤µ¥Ä®o«µ¨¤¸‡ªµ¤Áž}œ°·­¦³Å¤n…¹Êœ„´ iµ¥„µ¦Á¤º°Š ¨³¤µ­ÎµÁ¦È‹Äœ ­¤´¥¡¦³¥µ°¦¦™„µ¦¸¥rœ·¡œ›r Ž¹ÉŠÁ‡¥Áž}œ°›·—¸„¦¤°´¥„µ¦¤µ„n°œ Áž}œ¦´“¤œ˜¦¸ªnµ„µ¦„¦³š¦ªŠ

Ò

¡¦³­»š›·°¦¦™œ§¤œ˜¦r (­»š›· Á¨…¥µœœšr), “´œš¹„Á¦ºÉ°Š„µ¦™¼„Ä®o°°„‹µ„¦µ„µ¦Â¨³„¨´Á…oµ¦´¦µ„µ¦Ä®¤n”, Ĝ®œ´Š­º° “Áš¸É¥ªÁ¤º°Š¡¦³¦nªŠ” ¡¦³¦µœ·¡œ›rĜ¡¦³µš­¤Á—È‹¡¦³¤Š„»‘Á„¨oµÁ‹oµ°¥¼n®´ª, ¡·¤¡rÁž}œ°œ»­¦–rĜŠµœ¡¦³¦µšµœÁ¡¨·Š «¡ ¡¦³­»š›·°¦¦™œ§¤œ˜¦r ¡.«. ÓÖÓÒ (Ťnž¦µ„’­Îµœ´„¡·¤¡r), ®œoµ Ö×–ØÑ. 59

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÖÕ ¥» ˜· › ¦¦¤ ×¥¦n ª ¤„´  «µ­˜¦µ‹µ¦¥r ­´  µ ›¦¦¤«´ „ —·Í ž¨´ — „¦³š¦ªŠ¥» ˜· › ¦¦¤…–³œ´Ê œ „o Å … „‘®¤µ¥Ã—¥Ä®o¤¸‡–³„¦¦¤„µ¦˜»¨µ„µ¦ Ž¹ÉŠž¦³›µœ‡–³„¦¦¤„µ¦˜»¨µ„µ¦Å¤nčn¦´“¤œ˜¦¸°¸„˜n°Åž ®µ„˜nÁž}œž¦³›µœ«µ¨‘¸„µ ¦´“¤œ˜¦¸¦´Ÿ·—°ÁŒ¡µ³Šµœ›»¦„µ¦…°Š«µ¨¥»˜·›¦¦¤Ášnµœ´Êœ ­nªœ „µ¦¡·‹µ¦–µ‡ªµ¤—¸‡ªµ¤°…°ŠŸ¼o¡·¡µ„¬µ „µ¦Â˜nŠ˜´ÊŠÃ¥„¥oµ¥ ®¦º°„µ¦¡·‹µ¦–µÃš¬šµŠª·œ´¥œ´Êœ Áž}œ°Îµœµ‹…°Š‡–³„¦¦¤„µ¦˜»¨µ„µ¦Ž¹ÉŠ¤¸ž¦³›µœ«µ¨‘¸„µÁž}œž¦³›µœÃ—¥˜ÎµÂ®œnŠ ®¨´„„µ¦ —´Š„¨nµªÁž}œ®¨´„ž¦³„´œ‡ªµ¤Áž}œ°·­¦³…°Š«µ¨¥»˜·›¦¦¤Å—o°¥nµŠ­¤¼¦–r ¨³Å—ož’·´˜·˜n°ÁœºÉ°Š¤µ ‹œ™¹ŠÄœž{‹‹»´œ. „µ¦Ÿœ¹„„ε¨´Š…°ŠŸ¼ož¦³„°ª·µ¸¡Á—¸¥ª„´œ µŠ„¦–¸°µ‹Áž}œ—µ­°Š‡¤ Ÿ¤…°Á˜º°œš»„šnµœš¸ÉÁ‡µ¦¡…o°®œ¹ÉŠªnµ „µ¦Ÿœ¹„„ε¨´Š„´œÄœª·µ¸¡—´Š„¨nµª°µ‹‹³Áž}œ—µ ­°Š‡¤ Á¡¦µ³™o µ čo Ä œšµŠš¸É Ÿ· — „È Á ž¦¸ ¥ Á­¤º ° œÁ°µ “„‘®¤¼n ” ¤µÄo ´ Š ‡´  šœ„‘®¤µ¥ Án œ ®œnª¥Šµœ¦µ„µ¦µŠ®œnª¥Šµœ ¤¸…oµ¦µ„µ¦Äœ®œnª¥Šµœ¦ª¤®´ª„´œÁ…oµºÉ°…°Ä®oÁ°µ…oµ¦µ„µ¦‡œ œ¸ÊŞŪoš¸Éœ´ÉœÂ¨³Á°µ…oµ¦µ„µ¦‡œœ´Êœ¤µÅªoš¸Éœ¸É Ž¹ÉŠÁž}œ­·ÉŠš¸ÉŤn°›¦¦¤ Á¡¦µ³„µ¦š¸É‹³Ã¥„¥oµ¥ 榮¦º°Å¤n¥oµ¥Ä‡¦ Ťnčn°Îµœµ‹…°ŠŸ¼oš¸É°¥¼nĜ®œnª¥Šµœš¸É‹³¤µÁ…oµºÉ°„´œ°°„Á­¸¥Š ®µ„˜nÁž}œ ®œoµš¸É‡ªµ¤¦´Ÿ·—°…°ŠŸ¼o´Š‡´´µ®œnª¥Šµœœ´ÊœÃ—¥˜¦ŠÁšnµœ´Êœ. ĜµŠ‡¦´ÊŠ „µ¦Ÿœ¹„„ε¨´Š„´œÄœšµŠš¸ÉŸ·—„È„¨µ¥Áž}œž{®µš¸É¦oµ¥Â¦Š Ánœ„µ¦¦ª¤„¨»n¤„´œ Á¡ºÉ°­œ´­œ»œ¡ª„¡o°Š…°Š˜œÄ®oŗoÁ¨ºÉ°œ¥«Á¨ºÉ°œ˜ÎµÂ®œnŠÃ—¥Å¤n™¼„˜o°Š°›¦¦¤ …oµ¤®œoµ…oµ¤ ˜µŸ¼o°ºÉœš¸É¤¸‡ªµ¤­µ¤µ¦™Â¨³‡ªµ¤Á®¤µ³­¤¥·ÉŠ„ªnµ „¨nµª‡º° „µ¦Äo¦³°»ž™´¤£ršœš¸É¦³ ‡»–›¦¦¤œ´ÉœÁ°Š š´ÊŠš¸É„µ¦Á¨ºÉ°œ…´Êœœ´Êœ‡ª¦Áž}œÅž˜µ¤‡ªµ¤­µ¤µ¦™°¥nµŠÂšo‹¦·Š ¨³Áž}œÅž˜µ¤ ®¨´„Á„–”rš¸É„ε®œ—Ūo×¥Á‡¦nŠ‡¦´— Ťn‡ª¦¥¹—™º°ªnµ‡œœ¸Ê‡œœ´ÊœÁž}œ¡ª„Ä—„¨»n¤Ä— ®¦º°¥¹—™º°˜µ¤ ­„»¨µ˜· —´Šš¸É…Š‹ºË°Å—o„¨nµªÅªoªnµ Ä®o­œ´­œ»œŸ¼oš¸Éž¦³¡§˜·—¸¤¸‡»–›¦¦¤Â¨³¤¸‡ªµ¤­µ¤µ¦™ ­·ÉŠš¸É œnµ®œ´„Ä‹‡º° ž{®µœ¸ÊÁž}œž{®µŠ¼„·œ®µŠ Á¤ºÉ°„¨»n¤Ä—„¨»n¤®œ¹ÉŠ¤¸°·š›·¡¨ÄœÁ¦ºÉ°Šœ¸Ê ‡œš¸É°¥¼n„¨»n¤°ºÉœ Ç „È‹³Å¤n„oµª®œoµ®¦º°ž¦³­‡ªµ¤Á—º°—¦o°œÄœ®œoµš¸É„µ¦Šµœ ®µ„˜n°¤µ„¨»n¤°ºÉœ Ç ¤¸Ã°„µ­„oµª Á…oµ¤µ­¼n°Îµœµ‹oµŠ ‡œ„¨»n¤Á—·¤„ÈŤn°µ‹°¥¼nŗo ˜o°Š„¦³Á—Èœ¡oœšµŠÅž ÁœºÉ°Š‹µ„Á‡¥„¨´ÉœÂ„¨oŠÁ…µ¤µ „n°œœ´ÉœÁ°Š Áž}œªŠ‹¦š¸ÉŤn¤¸š¸É­·Êœ­»— Á¦µ‹¹Š˜o°Š­¼Á­¸¥‡œ—¸¤¸‡ªµ¤­µ¤µ¦™‹Îµœªœ¤µ„Åž°¥nµŠœnµ Á­¸¥—µ¥ ¨³Á¤ºÉ°Áž}œÁnœœ¸Ê°¥¼nÁ­¤° ž¦³Áš«…°ŠÁ¦µ‹³Á‹¦·„oµª®œoµš´—Áš¸¥¤ž¦³Áš«°ºÉœ Ç Å—o °¥nµŠÅ¦?

„µ¦ªµŠÂŸœž¨¼„ {ŠÂ¨³­nŠÁ­¦·¤‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤¦³—´ž¦³Áš« ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

60


„n°œœ´ÉœÁ°Š Áž}œªŠ‹¦š¸ÉŤn¤¸š¸É­·Êœ­»— Á¦µ‹¹Š˜o°Š­¼Á­¸¥‡œ—¸¤¸‡ªµ¤­µ¤µ¦™‹Îµœªœ¤µ„Åž°¥nµŠœnµ Á­¸¥—µ¥ ¨³Á¤ºÉ°Áž}œÁnœœ¸Ê°¥¼nÁ­¤° ž¦³Áš«…°ŠÁ¦µ‹³Á‹¦·„oµª®œoµš´—Áš¸¥¤ž¦³Áš«°ºÉœ Ç Å—o °¥nµŠÅ¦?

„µ¦ªµŠÂŸœž¨¼„ {ŠÂ¨³­nŠÁ­¦·¤‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤¦³—´ž¦³Áš«

ÖÖ

Ò. ®µ„Á¦µ˜o°Š„µ¦Ä®ož¦³µœÅ—oÁ®Èœ™¹Š‡ªµ¤­Îµ‡´…°Š„µ¦¤¸‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤ ¤µ„„ªnµ„µ¦¡¼—°¥nµŠÁž}œœµ¤›¦¦¤ ­·ÉŠš¸ÉÁ¦µ‹ÎµÁž}œ˜o°Š¤¸ ‡º° ˜´ª°¥nµŠš¸É—¸°´œÁž}œÂŒ´Äœ„µ¦ ¦´„¬µ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤ Á¦µ‡ª¦‹³®µ»‡‡¨š¸ÉÁž}œÂ°¥nµŠš¸É—¸Ä®o„nž¦³µœ ×¥ÁŒ¡µ³ °¥nµŠ¥·ÉŠŸ¼o¦·®µ¦oµœÁ¤º°ŠÄœ¦³—´ž¦³Áš«š¸Éž¦³µœš´ÉªÅž¦¼o‹´„ Á¡ºÉ°Ä®ož¦³µœ­µ¤µ¦™¦³¨¹„ ™¹ŠÂ¨³ž’·´˜·˜µ¤Å—o×¥Šnµ¥ Á¦µ‡ª¦‹³¥„¥n°ŠÁ·—¼Á„¸¥¦˜·…°ŠŸ¼o¤¸‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Á®¨nµœ¸Êªnµ šnµœ¤¸Ÿ¨Šµœš¸ÉÁž}œž¦³Ã¥œr„noµœÁ¤º°Š°¥nµŠÅ¦oµŠ šnµœ‡¦°Š˜œ—oª¥‡ªµ¤—¸Šµ¤°¥nµŠÅ¦‹¹Š ŗo¦´„µ¦Á·—¼Â¨³Áž}œš¸É¥„¥n°Š ¨³Ä®o…o°Âœ³œÎµÂ„nž¦³µœš´ÉªÅžªnµ­¤‡ª¦ž’·´˜·˜µ¤°¥nµŠ šnµœ°¥nµŠÅ¦ —oª¥ª·›¸„µ¦Ä—. Ĝ„µ¦®µÂ°¥nµŠ…°ŠŸ¼o¤¸‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤š¸É—¸Ä®o„n‡œ¦»nœ®¨´Šœ´Êœ Á¦µ­µ¤µ¦™šÎµ „µ¦®µ»‡‡¨š¸ÉÁž}œÂ°¥nµŠš¸É—¸Ã—¥Â¥„¥n°¥ÁŒ¡µ³ÄœÂ˜n¨³­µ…µª·µ¸¡˜nµŠ Ç Å—o°¸„¦³—´®œ¹ÉŠ Á¡ºÉ°Áž}œÂ°¥nµŠš¸É—¸Â¨³Áž}œÂ¦Š´œ—µ¨Ä‹Ä®o„n‡œ¦»nœÄ®¤nĜ­µ…µª·µ¸¡œ´Êœ Ç Ž¹ÉŠŸ¤„Èŗo š—¨°ŠšÎµ—oª¥„µ¦Á¦¸¥Á¦¸¥Š®œ´Š­º° “œ´„„‘®¤µ¥Äœ°»—¤‡˜·” Á¡ºÉ°ÄoÁž}œ°»ž„¦–rĜ„µ¦­°œ ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Ä®o„nœ´„„‘®¤µ¥¦»nœ®¨´Š. Ó. „µ¦ž¨¼„ {Š‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Ä®o„nÁ¥µªœŸ¼oÁž}œ°œµ‡˜…°Šµ˜·„ÈÁž}œ°¸„Á¦ºÉ°Š ®œ¹ÉŠš¸É¤¸‡ªµ¤­Îµ‡´°¥nµŠ¥·ÉŠ „µ¦ž¨¼„ {Š‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Ä®o„nÁ¥µªœÁž}œÁ¦ºÉ°Šš¸É¡ª„Á¦µš»„ ‡œ‡ª¦Ä®o‡ªµ¤Ä­nċ¨³Ä®o‡ªµ¤¦nª¤¤º° ×¥Á¦·É¤˜oœ˜´ÊŠÂ˜nĜ¦³—´­™µ´œ‡¦°‡¦´ª ÁœºÉ°Š‹µ„ Á¦µš»„‡œ˜nµŠ„È°¥µ„Á®Èœ¨¼„®¨µœ…°ŠÁ¦µÁž}œ “‡œÁ®œº°‡œ” —oª¥„´œš´ÊŠœ´Êœ Ž¹ÉŠÁ¦ºÉ°Š—´Š„¨nµªÅ¤nčn Á¦ºÉ°Šš¸ÉÁž}œÅžÅ—o¥µ„ ®µ„Á¦µšÎµ˜´ª…°ŠÁ¦µÄ®oÁž}œ˜´ª°¥nµŠ…°Š “‡œÁ®œº°‡œ” Á­¸¥„n°œ. œ°„‹µ„œ¸Ê Ÿ¼o¦·®µ¦oµœÁ¤º°ŠÄœ¦³—´ž¦³Áš«‡ª¦¤¸šµš­Îµ‡´Äœ„µ¦ªµŠÂŸœ„µ¦ —´Š„¨nµª ¨³‡ª¦—εÁœ·œ„µ¦Ä®o„µ¦ž¨¼„ {Š‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥ ›¦¦¤Ä®o„nÁ¥µªœÁž}œ®œ¹ÉŠÄœ œÃ¥µ¥…°Š¦´“ ×¥°µ‹Ä®o„¦³š¦ªŠ«¹„¬µ›·„µ¦Áž}œŸ¼o¦´Ÿ·—°—εÁœ·œ„µ¦Ä®o¤¸„µ¦ž¨¼„ {Š ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Ä®o„nÁ¥µªœ˜´ÊŠÂ˜nÁ—È„ ¨³—εÁœ·œ„µ¦°¥nµŠ˜n°ÁœºÉ°ŠÄœ­™µ´œ„µ¦«¹„¬µ ‡°¥˜·—˜µ¤Ÿ¨…°Š„µ¦ž¨¼„ {ŠÂ¨³­nŠÁ­¦·¤‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Äœ¦³—´ž¦³Áš«°¥nµŠ˜n°ÁœºÉ°Š ¨³°µ‹Ä®o­™µ´œ«µ­œµ¤¸­nªœ¦nª¤Äœ„µ¦ž¨¼„ {Š‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Äœ­´Š‡¤—oª¥. Ô. ­·ÉŠ­Îµ‡´ž¦³„µ¦®œ¹ÉŠš¸ÉŸ¼o¦·®µ¦¦³—´­¼Š˜o°Š˜¦³®œ´„™¹Š°¥¼nÁ­¤°Äœ„µ¦¦·®µ¦Šµœ ¦³—´ž¦³Áš« „ȇº° Á¤ºÉ°Á¦µ¡·‹µ¦–µÃ‡¦Š­¦oµŠÄœ„µ¦¦·®µ¦Äœ¦¼žÂÄ—„ȨoªÂ˜n šnµœ‹³Áž}œŸ¼oš¸É °¥¼nĜ­™µœ³š¸É­¼Š„ªnµŸ¼o°ºÉœ ®µ„Áž¦¸¥Áž}œÁ‹—¸¥r šnµœ‡º°Ÿ¼oš¸É°¥¼nœ¥°—Á‹—¸¥r ×¥¤¸»‡‡¨°¸„¤µ„¤µ¥ š¸É°¥¼n…oµŠ¨nµŠš¸É“µœÁ‹—¸¥r Ťnªnµšnµœ‹³šÎµ®œoµš¸É°¥nµŠÅ¦ Ÿ¼oš¸É°¥¼n…oµŠ¨nµŠ­µ¤µ¦™‹³Á®ÈœÅ—o®¤—š»„ °¥nµŠ Ťnªnµ—¸®¦º°´Éª šnµœ‹¹Š°µ‹‹³Áž}œÂ°¥nµŠš¸É—¸ ®¦º°Áž}œŸ¼oš¸ÉŤn‡ª¦Á°µÁž}œÁ¥¸É¥Š°¥nµŠ„Èŗo šnµœ 61

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


¨³°µ‹Ä®o­™µ´œ«µ­œµ¤¸­nªœ¦nª¤Äœ„µ¦ž¨¼„ {Š‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤Äœ­´Š‡¤—oª¥. Ô. ­·ÉŠ­Îµ‡´ž¦³„µ¦®œ¹ÉŠš¸ÉŸ¼o¦·®µ¦¦³—´­¼Š˜o°Š˜¦³®œ´„™¹Š°¥¼nÁ­¤°Äœ„µ¦¦·®µ¦Šµœ ¦³—´ž¦³Áš« „ȇº° Á¤ºÉ°Á¦µ¡·‹µ¦–µÃ‡¦Š­¦oµŠÄœ„µ¦¦·®µ¦Äœ¦¼žÂÄ—„ȨoªÂ˜n šnµœ‹³Áž}œŸ¼oš¸É Ö× °¥¼nĜ­™µœ³š¸É­¼Š„ªnµŸ¼o°ºÉœ ®µ„Áž¦¸¥Áž}œÁ‹—¸¥r šnµœ‡º°Ÿ¼oš¸É°¥¼nœ¥°—Á‹—¸¥r ×¥¤¸»‡‡¨°¸„¤µ„¤µ¥ ¥¼n…oµŠ¨nµ®œo µŠš¸µš¸É“ÉÁµœÁ‹—¸ ªnµšnÉ¥¹—µ¤´œ‹³šÎ µ®œoµš¸„É°˜o¥n°µŠ°›¦¦¤Ášn ŠÅ¦ Ÿ¼oš¸É°¥¼n…oµµŠ¨nœ´ÊµœŠ­µ¤µ¦™‹³Á®È œÅ—o®É˜¤—š» ‹¹š¸ŠÉ°‡ª¦šÎ ž}œŸ¼o¥¦·r ®Å¤nµ¦š¸ ɜĜ‡ªµ¤™¼ ¨³œ°„‹µ„„µ¦š¸ ´ªšnµœ„ Ö× °¥nµŠ°Å¤n ¦º°´Éª šnµœ‹¹ œÂ°¥n ¸ ®¦ºŠ°¤¸Áž}®œœoŸ¼µš¸ošÉ°¸Å¸„¤nž¦³„µ¦®œ¹ ‡ª¦Á°µÁž}œÁ¥¸ÉŠš¸É¥É­Š°¥n Á°Š˜o Š¥¹ª—nµ¤´—¸Éœ®Äœ‡ªµ¤™¼ „˜oŠ°°µ‹‹³Áž} Š°›¦¦¤Â¨o ªœ´µÊœŠš¸šnɗµœ¥´ ε‡´µŠ„ÈŤnÅ—o¡ošn„µ´œ µ®œo ÉÁž}œŸŸ¼¼o°o¥¼¦·nÄ®˜oµ¦š¸ „˜o—°¤´Š°›¦¦¤Ášn ¨³œ°„‹µ„„µ¦š¸ µœ ‡º‹¹Š°‡ª¦šÎ „µ¦Ãœo ¤œoµš¸µªÄ®o ´Š‡´É¥¹—´¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼ µ…°Ššnµœ¥¹ ɜĜ‡ªµ¤™¼„µ˜oœ´°ÊœŠ°›¦¦¤—o ª¥Ánœ„´É˜œ´ªšn×¥ Á°Š˜o „˜oµ°Šš¸ Š°›¦¦¤Â¨o ªœ´Êœ šn¥µœ¥´ Š¤¸®­œ» œoµš¸œÉ°Â¨³­n ¸„ž¦³„µ¦®œ¹ Ɋš¸É­¤Îµ¸‡‡´ªµ¤­µ¤µ¦™ Å¤n¡o„´œ šnµœ˜o°°Š¥¹ŠšÎ—¤´µ˜´ÉœªÄœ‡ªµ¤™¼ Áž}œÂ°¥n ɗ¸ ¥¹—¤´ÉœÄœ„‘¦³Á¸  ­œ´ ŠÁ­¦·¤‡œ—¸ ‡º˜¦ª‹­°Â¨³¨ŠÃš¬Ÿ¼ ° „µ¦Ãœo¤œoµªÄ®oŸ¼o°¥¼nÄo„˜o¦³šÎ ´Š‡´µŸ·´—š´µ…°Ššn µœ¥¹‡—ªµ¤Áž} ¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼ „˜o°Š°›¦¦¤—o œ„´Ÿœ¼o°Ã—¥ ʊœ¸Ê Á¡ºÉ°Ä®o œ›¦¦¤Â¨³­¦o µŠ‡ªµ¤ÁºÉ°ª¤´¥Án ɜ„n ¥¼nĘo šn´Šµœ˜o µ˜´ªÁž}µŠš´ œÂ°¥n ‡´´°ŠšÎ µ°¥n ɪ™¹Š. µŠš¸É—¸ ¥¹—¤´ÉœÄœ„‘¦³Á¸¥ ­œ´­œ»œÂ¨³­nŠÁ­¦·¤‡œ—¸¤¸‡ªµ¤­µ¤µ¦™ ˜¦ª‹­°Â¨³¨ŠÃš¬Ÿ¼ ¦³šÎµŸ·— š´ÊŠœ¸Ê Á¡ºÉ°Ä®o°‡¦µ¬‘¦r ªµ¤Áž}œ›¦¦¤Â¨³­¦o É°¤´ÉœÂ„n Ÿ¼o°Â¥¼Ÿœ nĘo Õ. „µ¦‹³žj°Š„´œo„¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo ´Š®¨ªŠÄ®oŗoŸµŠ‡ªµ¤Áº ¨œ´Êœ ­¤‡ª¦š¸ ɋ³¤¸ ´Š‡´šÃ—¥°µ«´ ´µ°¥n¥µ¤µ˜¦„µ¦Äœ®¨µ¥ Šš´Éª™¹Š. ¤n Ç —oµœ¤µž¦³„°„´œÁ¡ºÉ°­nŠÁ­¦·¤„‘®¤µ¥ ×¥ÁŒ¡µ³°¥nµŠ¥·ÉŠ Š„´Áœ¨«…°Š» ¨³ž¦µž¦µ¤„µ¦Œo °¦µ¬‘¦r ŗoŸ¨œ´‡‡¨Ä®o ʜ ­¤‡ª¦š¸ ³¤¸ÂŸœ Á¡ºÉ°Â„oÅÕ.…‹·„µ¦‹³žj ˜Ä‹ „oÅ°…„· ‡‡¨ Ž¹ÉŠ„µ¦š¸ ɋ³Ãœo¤´Šœo®¨ªŠÄ®o µª‹·˜Ä‹…°Š» ¥¹—¤´ÉœÉ‹Äœ‡ªµ¤ ¤n ¥¤µ˜¦„µ¦Äœ®¨µ¥ Á¡ºÉ°­nžŠž³”Ž¹ Á­¦·¤ÉŠ„‘®¤µ¥ ×¥ÁŒ¡µ³°¥n µŠ¥·ÉŠ ™¼„˜o°šÃ—¥°µ«´ Š°›¦¦¤Å—o —¸š¸É­»—šµŠ®œ¹ÉŠÇ„È—o‡µº°œ¤µž¦³„°„´ „µ¦°µ«´¥ “®·¦œ·Ã°˜˜´ ®¤µ¥‡ªµ¤™¹ Š ‡ªµ¤¨³°µ¥ Á¡º Ņ‹·µ˜´Ä‹Éª ¨³‡ªµ¤Á„¦Š„¨´ „oŅ„·Á¨«…°Š»ª‡˜n‡¨ Ɋ„µ¦š¸É‹¥³Ãœo ¤œoµŠª‹· ˜Ä‹…°Š» ¥¹—¤´Ž¹ÉœŠÃ‡¦Š„µ¦ Ĝ‡ªµ¤ ċ˜nɰ„o °„µ¦šÎ °µžŽ¹Â¨³°µ«´ “„‘®n „¦¦¤” Áž}œ…o‡°‡¨Ä®o Á˜º°œÄ‹ ™¼„˜o°Š°›¦¦¤Å—o —¸šŸ¸É­¨Å—o »—šµŠ®œ¹ ¥ “®·n„¦·Ã´°˜˜´ ŸœÂ¤n šœ¸Ê‹³­´¤§š›· „Șn°Á¤ºÉŠ„ÈÉ°‡Å—oº° „„µ¦°µ«´ ¦³šÎµ‡ª‡¼ „µ¦´žŠž³”Ž¹ ‡´ÄoɊ®¤µ¥‡ªµ¤™¹ „‘®¤µ¥°¥nµŠŠ˜n‡ªµ¤¨³°µ¥ °ÁœºÉ°Š …Ȋ °„µ¦šÎµ´Éª ¨³‡ªµ¤Á„¦Š„¨´ª˜n°µž ¨³°µ«´¥ “„‘®nŠ„¦¦¤” Áž}œ…o°Á˜º°œÄ‹ Ž¹ÉŠÃ‡¦Š„µ¦ …´Ä‹˜n œ ¨³˜¨°—Áª¨µ. ŸœÂ¤nÖ. šœ¸Äœ®¤¼ ʋ³­´¤nž§š›· Ÿ¨Å—o„„ÈȘ‹n°ÎµÁž} Á¤ºÉ°œÅ—o ¦³šÎ µ‡ª‡¼„ {n„Š´‹·„µ¦´ čo„É°‘®¤µ¥°¥n É°Š …Ȋ ¦³µœ ˜o°„Š¤¸ „µ¦ž¨¼ ˜­Îµœ¹Š‡´„ÄœÁ¦º ŠÁ—¸¥ª„´œµŠ˜n œ¸Ê —o°Áœº ª¥„µ¦Äo …´“„¦³ªœ„µ¦¦n œ ¨³˜¨°—Áª¨µ. °œš°Š” ×¥Á¦µ˜o°ŠšÎµ„µ¦„¨´Éœ„¦°ŠÁŒ¡µ³‡œ—¸š¸É¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤™¼„˜o°Š° nž¦³µœ „ȋεÁž}œ˜o®°µ¦¦µ„µ¦ÂŸn Š¤¸„µ¦ž¨¼„œ {—·Š‹·œ˜Â¨³Á¦µ˜o ­Îµœ¹„ÄœÁ¦º É°ŠÁ—¸ ¥ª„´‡œœ´ œ¸Ê —oɪ­µ¤µ¦™¤¸ ª¥„µ¦Äo ›¦¦¤ Ä®oÖ.¤¸ÃĜ®¤¼ °„µ­¤µ¦´ Ÿ·—°„µ¦¦· °ŠÅ¤n ¥°¤Ä®o œš°Š”Š ‡¤…°ŠÁ¦µÅ—o ×¥Á¦µ˜o°ŠšÎµ„µ¦„¨´ ɜ„¦°ŠÁŒ¡µ³‡œ—¸ š¸É¥µ¹—°¥¼ ¤´Éœn ®Äœ‡ªµ¤™¼ °Š° °·“„¦³ªœ„µ¦¦n š ›· ¡ ¨¤º — °¥¼n £°µ¥Äœ­´ —´ Š š¸É ¡ ¦³µš­¤Á—È ‹ ¡¦³Á‹o ´ ª ŗo š ¦Š¤¸„¡˜o¦³¦¤ ›¦¦¤ Ä®o¤—´¸ÃŠ°„µ­¤µ¦´ Ÿ·—°„µ¦¦·®µ¦¦µ„µ¦ÂŸnœ—·œ ¨³Á¦µ˜o°ŠÅ¤n¥°¤Ä®o‡œ´Éª­µ¤µ¦™¤¸ ¦µÃªµš œ¸Ê: °· š ›· ¡ ¨¤º — °¥¼µœÁ¤º n £ µ¥Äœ­´ —´ Š š¸—É ¡¸ Ťn¦³µš­¤Á—È ¡¦³Á‹o µ °¥¼œn ®‡œ—¸ ´ ª ŗoŗošš¦Š¤¸ ¡ ¦³¦¤ “Ĝo °Šœ³ÊœŠ¤¸‡¤…°ŠÁ¦µÅ—o š³ÊŠ‡œ—¸Â¨´‡œÅ¤n ¤¸Ä‡¦šÎµÄ®o‡‹œš» „‡œÁž} ³ÊŠ®¤— „µ¦šÎµ ¦µÃªµš Šœ¸‡Ê: ªµ¤ž¦„˜·­»…Á¦¸¥¦o°¥ ‹¹Š¤·Än„µ¦šÎµÄ®oš»„‡œÁž}œ‡œ—¸ ®µ„˜n°¥¼nš¸É„µ¦­nŠÁ­¦·¤‡œ Ä®ooµœÁ¤º°—´Š¤¸ “Ĝo °Šœ³ÊœµœÁ¤º ¤¸š³ÊŠ°‡œ—¸ ¨´‡œÅ¤n —¸ Ťn¤—¸ÄҦšÎ œš»„Ťn‡œÁž} ŗoš°³ÊŠ—¦o ®¤— —¸ Ä®o‡œ—¸ ŗožµœÁ¤º „‡¦°Šo ŠÂ¨´‡ª‡» ¤‡œÅ¤n ¤nÄ®oµ¤Ä®o ¸°Îµ‡œµ‹ Ä®o„œn°‡œ—¸ ‡ªµ¤Á—º °œª»„µ¦šÎ nœªµ¥µ Ò Ä®o oµ”.œÁ¤º °Š¤¸‡ªµ¤ž¦„˜·­»…Á¦¸¥¦o°¥ ‹¹Š¤·Än„µ¦šÎµÄ®oš»„‡œÁž}œ‡œ—¸ ®µ„˜n°¥¼nš¸É„µ¦­nŠÁ­¦·¤‡œ ŗo… —¸ Ä®o‡œ—¸ —ož„‡¦°Šo µœÁ¤º°ŠÂ¨´‡ª‡» ¤‡œÅ¤n ŤnÄ®o¤¸°Îµœµ‹ŠÁ¡ºÅ¤nÉ°Á„¸Ä®o¥„¦˜·n°£‡ªµ¤Á—º ­ÎµÅ®¦´ „¨»n¤Ÿ¼ož¦³„°ª· µ¸¡°·­¦³„È ¡¹ŠÄo—¸“„µ¦¦ª¤¡¨´ ¼¤·Â®nŠª·°—¦oµ¸°¡œª» ” nœ®¦ºªµ¥ ° Ò Å—o…”. “PROFESSIONAL SOLIDARITY” ¤µnª¥Äœ„µ¦Á­¦·¤­¦oµŠ‡nµœ·¥¤ÄœÁ¦ºÉ°Š„µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤ ­Îµ®¦´„¨»n¤Â¨³Á¡º Ÿ¼ož¦³„°ª· µ¸Éª¡°°„‹µ„„µ¦„¨» °·­¦³„È¡¹ŠÄo “„µ¦¦ª¤¡¨´ É°Á„¸¡¥. ¦˜·£¼¤·Â®nŠª·µ¸¡” ®¦º° ™¼„˜o°Š°›¦¦¤ É°…‹´—‡œ´ n¤Ÿ¼ož¦³„°ª·ŠÁ¡º µ¸ “PROFESSIONAL SOLIDARITY” ¤µnª¥Äœ„µ¦Á­¦·¤­¦oµŠ‡nµœ·¥¤ÄœÁ¦ºÉ°Š„µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ‡ªµ¤ ™¼„˜o°Š°›¦¦¤ ¨³Á¡ºÉ°…‹´—‡œ´Éª°°„‹µ„„µ¦„¨»n¤Ÿ¼ož¦³„°ª·µ¸¡. Ò

¡¦³¦¤¦µÃªµšš¸É¡¦³¦µšµœÂ„n¨¼„Á­º°Äœ¡·›¸Ážd—Šµœ»¤œ»¤¨¼„Á­º°Â®nŠµ˜· ‡¦´ÊŠš¸É Ô – ‡nµ¥¨¼„Á­º°ª·¦µª»› °ÎµÁ£° «¦¸ ¦µµ ‹´Š®ª´—¨»¦¸ Á¤ºÉ°ª´œš¸É ÒÒ ›´œªµ‡¤ ÓÖÒÓ.

Ò

¡¦³¦¤¦µÃªµšš¸É¡¦³¦µšµœÂ„n¨¼„Á­º°Äœ¡·›¸Ážd—Šµœ»¤œ»¤¨¼„Á­º°Â®nŠµ˜· ‡¦´ÊŠš¸É Ô – ‡nµ¥¨¼„Á­º°ª·¦µª»› °ÎµÁ£° «¦¸

ปีที่ ¦µµ 10 ฉบั‹´บŠที®ª´ ่ 2 —เดื¨» อนกรกฎาคม วาคม›´œ2558 ¦¸ Á¤ºÉ°ª´œ- š¸ธัÉ นÒÒ ªµ‡¤ ÓÖÒÓ.

62


ÖØ ×. Ÿ¤Ä‡¦n…° µ„Á¦ºÉ°Š„µ¦­¦oµŠ‡nµœ·¥¤Äœ­´Š‡¤…°ŠÁ¦µÅªož¦³„µ¦®œ¹ÉŠ ‡º° šnµœ‹³Á®ÈœÅ—o ªnµÄœž{‹‹»´œœ¸Ê Šµœ­´Š‡¤˜nµŠ Ç ¤´„‹³¤¸„µ¦¥„¥n°ŠÄ®oÁ„¸¥¦˜·Ÿ¼oš¸É¤¸š¦´¡¥r­·œÁŠ·œš°Š¤µ„„ªnµŸ¼o°ºÉœ Á­¤º°œªnµ„µ¦¤¸š¦´¡¥r­·œÁŠ·œš°ŠÁž}œÁ¦ºÉ°Šš¸Éœnµ£µ‡£¼¤·Ä‹ ¨³Áž}œÁžjµ®¤µ¥Ä®o„n¸ª·˜…°Š»‡‡¨ š»„‡œªnµ ®µ„šnµœ¤¸š¦´¡¥r­·œÁŠ·œš°ŠÁž}œ‹Îµœªœ¤µ„¨oª šnµœ‹³Å—o¦´„µ¦¥„¥n°Š ŗo¦´„µ¦œ´ ®œoµ™º°˜µ ¨³Áž}œ»‡‡¨­Îµ‡´š¸É­´Š‡¤Ä®o‡ªµ¤­œÄ‹ ¤oĜ„¦³š´ÉŠÄœŠµœµžœ„·‹«¡ „Ȥ´„‹³¤¸ „µ¦„¨nµª‡Îµ¥„¥n°Š­¦¦Á­¦·šnµœŸ¼o¨nªŠ¨´ÅžÂ¨oª°¥nµŠ¥º—¥µªªnµ šnµœŸ¼oœ´Êœ¤¸ž¦³ª´˜·„µ¦«¹„¬µš¸É —¸Á—nœ°¥nµŠÅ¦oµŠ Á‡¥Áž}œŸ¼o—ε¦Š˜ÎµÂ®œnŠ­Îµ‡´ÄœoµœÁ¤º°Š˜ÎµÂ®œnŠÄ—oµŠ ­·ÉŠÁ®¨nµœ¸Ê­³šo°œÄ®o Á®ÈœÅ—oªnµ‡nµœ·¥¤Äœ­´Š‡¤…°ŠÁ¦µÄ®o‡ªµ¤­Îµ‡´„´„µ¦¤¸š¦´¡¥r­·œÁŠ·œš°Š „µ¦«¹„¬µ ¨³˜ÎµÂ®œnŠ Ĝ®œoµš¸É„µ¦Šµœ…°ŠÂ˜n¨³»‡‡¨ ¨³¥¹—™º°­·ÉŠ—´Š„¨nµªÁž}œ®¨´„Äœ„µ¦ž¦³Á¤·œ‡»–‡nµÂ®nŠŸ¨Šµœ Ĝ¸ª·˜…°Š»‡‡¨. Ÿ¤¤¸ ‡ ªµ¤Á®È œ ªn µ ‡n µ œ· ¥ ¤Á®¨n µ œ¸Ê ‡ ª¦‹³Å—o ¦´  „µ¦Áž¨¸É ¥ œÂž¨ŠÃ—¥Á¦È ª Á¦µ‡ª¦‹³Ä®o ‡ªµ¤­Îµ‡´„´‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°ŠÂ˜n¨³»‡‡¨Ä®o¤µ„„ªnµš¸ÉÁ‡¥ Á¦µ‡ª¦¥„¥n°ŠÄ®oÁ„¸¥¦˜· ¨³Á·—¼Ÿ¼oš¸É¤¸‡ªµ¤­»‹¦·˜ ¥¹—¤´ÉœÄœ­·ÉŠš¸É™¼„˜o°Š°›¦¦¤ čo‡ªµ¤¦¼o‡ªµ¤­µ¤µ¦™Â¨³˜ÎµÂ®œnŠ ®œoµš¸É…°Š˜œÁ¡ºÉ°ž¦³Ã¥œr…°Š­´Š‡¤­nªœ¦ª¤¤µ„„ªnµŸ¼oš¸É¤¸š¦´¡¥r­·œÁŠ·œš°Š „µ¦«¹„¬µ ®¦º° ˜ÎµÂ®œnŠ®œoµš¸Éš¸ÉÄ®nØ Ÿ¤…°™µ¤‡Îµ™µ¤šnµœªnµ ®µ„š¦´¡¥r­·œÁŠ·œš°Š…°ŠŸ¼oš¸Éšnµœ¥„¥n°ŠÄ®o Á„¸ ¥ ¦˜· œ´Ê œ ¤µ‹µ„„µ¦„¦³šÎ µ š¸É Ÿ· — „‘®¤µ¥ ®µ„Ÿ¼o ¤¸ „ µ¦«¹ „ ¬µ—¸ Á —n œ œ´Ê œ Ťn Á ‡¥Äo ‡ ªµ¤¦¼o ‡ªµ¤­µ¤µ¦™ÅžÄœšµŠš¸É™¼„š¸É‡ª¦Â˜n„¨´œÎµÅžÄoÁ°µ¦´—Á°µÁž¦¸¥Ÿ¼o°ºÉœš¸É¤¸„µ¦«¹„¬µ—o°¥„ªnµ ¨³ ®µ„Ÿ¼o—ε¦Š˜ÎµÂ®œnŠ­Îµ‡´ÄœoµœÁ¤º°ŠÅ—o˜ÎµÂ®œnŠ—´Š„¨nµª¤µ—oª¥„¦³ªœ„µ¦š¸ÉŤn°Â¨³Å¤nÁ‡¥ šÎµ®œoµš¸ÉĜšµŠš¸ÉÁž}œž¦³Ã¥œr„noµœÁ¤º°ŠÁ¨¥ ­´Š‡¤…°ŠÁ¦µ¥´Š‡ª¦‹³¥„¥n°ŠÄ®oÁ„¸¥¦˜·Á…µ°¥¼n ®¦º°Å¤n?

˜µ¤¦°¥ÁºÊ°Š¡¦³¥»‡¨µš ­»—šoµ¥œ¸Ê Ÿ¤Ä‡¦n…°°´Á·¡¦³¦¤¦µÃªµš…°Š¡¦³µš­¤Á—È‹¡¦³Á‹oµ°¥¼n®´ª Ĝ¡·›¸ ¡¦³¦µšµœž¦³„µ«œ¸¥´˜¦ „nŸ¼o­ÎµÁ¦È‹„µ¦«¹„¬µ…°Š­Îµœ´„°¦¤«¹„¬µ„‘®¤µ¥Â®nŠÁœ˜·´–”·˜¥ ­£µ – «µ¨µ—»­·—µ¨´¥ Á¤ºÉ°ª´œš¸É × ¡§«‹·„µ¥œ ÓÖÒÙ š¸Éš¦Š„¨nµª™¹Š‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°Š œ´„„‘®¤µ¥š¸ÉÁž}œ­µ¤µ¦™¥¹—™º°Áž}œÂ°¥nµŠÅ—oĜš»„¥»‡š»„­¤´¥ ¨³­µ¤µ¦™œÎµ¤µÁž}œ…o° Á˜º°œÄ‹Â„n»‡‡¨š»„¦³—´Äœ­´Š‡¤Å—oÁž}œ°¥nµŠ—¸ —´Šœ¸Ê: “…Á¤ºÉ°„‘®¤µ¥…°ŠÁ¦µ—¸°¥¼n¨oª ‹»—Ä®nš¸É­Îµ‡³š¸É­»—Äœ„µ¦›Îµ¦Š¦³„¬µ‡ªµ¤¥»˜·›¦¦¤Äœ oµœÁ¤º°Š ‹¹ŠÅ—o„n„µ¦­¦oµŠœ³„„‘®¤µ¥š¸É—¸š¸É‹´­µ¤µ¦™ª·Á‡¦µ´®r¨´Äo„‘®¤µ¥Å—o˜¦Š˜µ¤ 63

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ÖÙ ‹»—ž¦´­Š‡r …oµ¡Á‹oµ‹¹Šž¦µ¦™œµ°¥nµŠ¥·ÉŠš¸É‹´Ä®oš»„‡œ­¦oµŠ˜œÄ®oÁž}œœ³„„‘®¤µ¥š¸É—¸š¸Éšo×¥ f„ ˜œÄ®o¤¸‡ªµ¤„¨oµÄœ°µ¸¡…°Šœ³„„‘®¤µ¥ ‡º°„¨oµš¸É‹´ž’·³˜·„µ¦Åž˜µ¤‡ªµ¤™¼„˜o°ŠÁš¸É¥Š˜¦Šš³ÊŠ ˜µ¤„‘®¤µ¥Â¨´«¸¨›¦¦¤ Ťnž¨n°¥Ä®o£¥µ‡˜· ‡º° ‡ªµ¤Á°œÁ°¸¥ŠÅž—oª¥‡ªµ¤®ªµ—„¨³ªÄœ°·š›·¡¨ ˜nµŠ Ç Á…oµ‡¦°ŠÎµ ­Îµ®¦³Áž}œ„娳Š­nŠÄ®ošÎµŠµœÅ—o—oª¥‡ªµ¤°Š°µ‹ ¤³ÉœÄ‹ ¨´¤»¤µœ´ °¸„ž¦´„µ¦ ®œ¹ÉŠ ˜o°Š f„Ä®o¤¸‡ªµ¤Á‡µ¦¡ÁºÉ°¤³ÉœÄœ­³‹›¦¦¤ ‡º° ‡ªµ¤™¼„˜o°Š˜µ¤‡¨°Š›¦¦¤ ˜µ¤‡ªµ¤Áž}œ ‹¦·Š°¥nµŠ¤³Éœ‡Š Ťn®ª³ÉœÅ®ª—oª¥Ã¨„›¦¦¤ ŤnÁ®Èœ­·ÉŠ°ºÉœÄ—ªnµ ¥·ÉŠÅž„ªnµ‡ªµ¤‹¦·Š ­Îµ®¦³žj°Š„³œ¤· Ä®o ‡ ªµ¤°¥» ˜· › ¦¦¤ ¨´‡ªµ¤š» ‹ ¦· ˜ Á„· — …¹Ê œ œ°„‹µ„œ³Ê œ ˜o ° Š f „ Ä®o ¤¸ ‡ ªµ¤­» …» ¤ ™¸É ™o ª œÄœ „¦´ªœ„µ¦šÎµŠµœš»„…³Êœ˜°œ ­Îµ®¦³ž¦´‡³ž¦´‡°Šžj°Š„³œ¤·Ä®o„µ¦Šµœ„¡¦n°ŠŸ·—¡¨µ— ¤o Ĝ­·ÉŠÁ¨È„ Ç œo°¥ Ç š³ÊŠœ¸Ê Á¡ºÉ°š»„‡œ‹³„Å—oÁž}œœ³„„‘®¤µ¥š¸Éšo‹¦·Š”. Á¤ºÉ°šnµœÅ—o¡·‹µ¦–µ‹µ„¡¦³¦¤¦µÃªµš°Š‡rœ¸Ê¨oª šnµœ‡Š­µ¤µ¦™ž¦³‹´„¬rŗoªnµ ®´ªÄ‹ ­Îµ‡´…°Š„µ¦¦´„¬µ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤…°Š»‡‡¨š»„¦³—´Äœ­´Š‡¤„ȇº° „µ¦¥¹—¤´ÉœÄœ­·ÉŠš¸É ™¼„˜o°ŠÂ¨³°›¦¦¤ š»„‡œÄœ­´Š‡¤‹¹Š‡ª¦˜´ÊŠž–·›µœ°´œÂœnªÂœnš¸É‹³ÎµÁ¡È˜œ˜µ¤¡¦³¦¤ ¦µÃªµš°Š‡rœ¸Ê Á¡ºÉ°ž’·´˜·®œoµš¸É…°Ššnµœ°¥nµŠ™¼„˜o°ŠÁš¸É¥Š˜¦Š˜µ¤„‘®¤µ¥Â¨³«¸¨›¦¦¤ ¥¹—¤´Éœ Ĝ‡»–›¦¦¤Â¨³‹¦·¥›¦¦¤ ž’·´˜·Šµœ—oª¥‡ªµ¤™¸É™oªœ ­»…»¤¦°‡° ¤¸®·¦·Ã°˜˜´žž³ ¡¦o°¤š´ÊŠ¤¸ ‡ªµ¤„¨oµš¸É‹³„¦³šÎµ˜µ¤ž–·›µœš¸É˜´ÊŠÅªo ץŤn®ª´ÉœÁ„¦Š˜n°°·š›·¡¨Ä—®¦º°£¥´œ˜¦µ¥Ä— Ç ®µ„ ž’·´˜·Å—o—´Šœ¸Ê Ÿnœ—·œÅš¥…°ŠÁ¦µ¥n°¤‹³ž¦³­Â˜n‡ªµ¤ª´•œµ­™µ¡¦­ºÅž. -----------------------------

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

64


การยกเลิกโทษประหาร: กรณีศึกษาสาธารณรัฐ ประชาชนจีนในมุมมองนานาชาติ โดย ศาสตราจารย์ โรเจอร์ ฮู้ด (Roger Hood) แปลภาษาไทยโดย ดร อมร วาณิชวิวัฒน์

65

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

66


การยกเลิกโทษประหาร: กรณีศึกษาสาธารณรัฐประชาชนจีน ในมุมมองนานาชาติ โดย ศาสตราจารย์ โรเจอร์ ฮู้ด (Roger Hood) แปลภาษาไทยโดย ดร อมร วาณิชวิวัฒน์ บทความนี้ผู้เขียนมีความประสงค์จะกล่าวถึงความเปลี่ยนแปลงของโทษประหารที่เรียบเรียงขึ้นจาก การถกเถียงอภิปรายในรอบ ๑๐ ปีที่ผ่านมาในหมู่นักวิชาการและแวดวงศาลยุติธรรมของจีน โดย ปรากฏชัดเจนว่ามีแนวโน้มของการเปลี่ยนแปลงจากท่าทีที่แข็งกร้าวไปสู่ความเต็มใจมากขึ้นที่เริ่มจะ ยอมรับแนวทางที่ให้ความเคารพต่อสิทธิมนุษยชนอันส่งผลถึงการคัดค้านโทษประหาร ซึ่งถือได้ว่า เป็นปรากฏการณ์ทถี่ กู สร้างและพัฒนาขึน้ มาจากรากเหง้าแห่งความเคลือ่ นไหวของวงการสิทธิมนุษยชน นานาชาติโดยได้รับการสนับสนุนอย่างแข็งขันโดยกลุ่มประเทศที่มุ่งผลักดันให้มีการยกเลิกโทษ ประหาร (abolitionists) ทั้งหลายในยุโรป บทความได้ชี้ให้เห็นถึงแนวคิดอุดมการณ์ใหม่ที่เพียงในห้วง ระยะเวลาไม่นานนักได้มีอิทธิพลทำให้หลายประเทศมีการปรับตัวและเหลืออยู่อีกไม่กี่ประเทศเท่านั้น ที่ยังคงยึดโยงอยู่กับแนวคิดเดิม แต่ประเทศดังกล่าวก็ได้เริ่มที่จะบังคับใช้โทษประหารอย่างระมัดระวัง และมีข้อกำหนดที่เข้มงวดรัดกุมมากกว่าที่ผ่านๆ มา บทความได้จบลงที่การอภิปรายถกเถียงของหมู่ นักวิชาการของจีนต่อแรงผลักดันของแนวคิดในการล้มเลิกโทษประหาร เฉพาะอย่างยิ่งในประเด็นที่ ชาวจีนยังมีทัศนคติ “ชีวิตต้องทดแทนด้วยชีวิต” ซึ่งยังคงเป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้คนจำนวนมากยัง คงคัดค้านการยกเลิกโทษประหารอยู่ อย่างไรก็ดีทางออกเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวที่ได้รับมาจากข้อมูลการ วิจัยที่ค้นพบใหม่นี้ ยืนยันว่าการยกเลิกโทษประหารนั้น กลไกหรือบุคคลที่จะต้องรับเอาแนวคิดใหม่นี้ ให้ได้หาใช่ประชาชนทั่วไปเป็นสำคัญแต่อยู่ที่บุคลากรในกระบวนการยุติธรรมและผู้นำทางการเมือง ที่จะต้องยอมรับถึงแนวคิดใหม่ทางด้านสิทธิมนุษยชนที่จะไม่ยอมรับการลงโทษประหารชีวิตนี้ให้ได้ ในที่สุด

ศาสตราจารย์กิตติคุณสาขาอาชญาวิทยา มหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ด และบุคลากรกิตติคุณแห่งวิทยาลัยออลโซล (All Souls College) มหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ด ศาสตราจารย์พิเศษ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮ่องกง และศาสตราจารย์อาคันตุกะ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย ๒ อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สงวนลิขสิทธิในการนำไปเผยแพร่โดยมิได้รับอนุญาต 67

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


๑. บทนำ

นับแต่ปลายทศวรรษ ๑๙๙๐ เป็นต้นมา สหภาพยุโรป (อียู) ได้เข้ามามีบทบาทในการแลกเปลี่ยน

มุมมองความคิดเห็นกับสาธารณรัฐประชาชนจีนในหลากหลายรูปแบบทั้งการสัมมนาและโครงการ ต่างๆ ที่มุ่งเน้นการนำไปสู่การยกเลิกโทษประหารในประเทศจีน ทำให้เป็นเวลาอันเหมาะควรอย่างยิ่ง ที่จะสะท้อนให้เห็นถึงความสำเร็จที่เกิดขึ้นรวมทั้งจุดยืนของประเทศจีนในประเด็นต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น เหตุผลที่ยังคงกำหนดให้มีโทษประหารไว้ กระทั่งความพยายามในการใช้โทษประหารเท่าที่จำเป็นอัน จะนำไปสู่การยกเลิกอย่างสมบูรณ์ในที่สุด สิ่งที่ผู้เขียนได้รับจากการเข้าร่วมการสัมมนานับครั้งไม่ถ้วน นับแต่ ค.ศ. ๑๙๙๙ เกี่ยวข้องกับประเด็นโทษประหารในประเทศจีนนี้ คือ ความพยายามในการปฏิรูป โดยบทความจะได้สะท้อนให้เห็นถึงทัศนความคิดเห็นของผู้เขียนต่อการถกเถียงในเรื่องนี้ที่เกิดขึ้นใน รอบระยะเวลา ๑๐ ปีเต็ม ๓ คงไม่เป็นการเกินเลยในการเริ่มต้นด้วยการกล่าวว่าในมุมมองของประเทศจีนเชื่อว่าในอนาคตนั้นโทษ ประหารจะต้องถูกยกเลิกไป ความจริงนักวิจารณ์ในเรื่องนี้ของจีนก็เริ่มมีการตื่นตัวนับแต่ประเทศต่างๆ ในยุโรปเริ่มดำเนินการกระทั่งเป็นผลสำเร็จ ซึ่งหากจะถามนักวิจารณ์เหล่านั้นว่าต้องใช้เวลานานเท่าใด คงเป็นเรื่องที่ต้องอาศัยเวลา อาจเป็นไปได้ที่จะต้องยาวนานถึง ๑๐๐ ปีนับจากนี้ แต่พวกเขาก็เชื่อว่าการ ยกเลิกจะต้องเกิดขึ้นได้ในที่สุด นอกจากนั้นยังมีการมองไปถึงบทเรียนของประเทศสหรัฐอเมริกาและ ญี่ปุ่นที่ยังคงโทษประหารไว้แม้จะมีระดับของการพัฒนาด้านเศรษฐกิจและสังคมที่สูงก็ตาม ทำให้มี การนำไปอ้างว่านี่คือเหตุผลหนึ่งที่ทำให้การที่ประเทศจีนยังคงโทษดังกล่าวไว้เป็นสิ่งสมเหตุสมผล ทั้งนี้หลายคนยังคงมีความเชื่อในแง่ของการแก้แค้นทดแทน (retribution) และมองว่า “ชีวิตต้อง ทดแทนด้วยชีวิต (a life for a life)” ที่ยังคงหยั่งรากลึกในวัฒนธรรมของชาวจีน ทำให้ประชาชน จำนวนมากถึงร้อยละ ๙๕๔ ต่างเห็นด้วยว่าหากยกเลิกโทษประหารไปจะทำให้สังคมสั่นคลอน ต้องไม่ ลืมว่าประเทศจีนคือประเทศที่ยิ่งใหญ่ในแง่ของจำนวนประชากรแต่ยังคงมีระดับการพัฒนาทาง ๓

ผู้เขียนได้ร่วมกับ ดร คาโรลีน ฮอยล์ (Carolyn Hoyle) ทำการศึกษาวิจัยร่วมกัน ซึ่งสามารถค้นคว้าเพิ่มเติมได้จากหนังสือ เช่น

The Death Penalty: A Worldwide Perspective (4edn OUP, Oxford 2008), Abolishing the Death Penalty Worldwide: The Impact of a

“New Dynamic” in Michael Tonry (ed) Crime and Justice: A Review of Research, vol. 38 (University of Chicago Press, Chicago 2009) (forthcoming). ผู้เขียนรู้สึกซาบซึ้งในความเอื้อเฟื้อของ Carolyn Hoyle ที่อนุญาตให้ใช้ข้อมูลในการอ้างอิงได้ ๔ โปรดดูเพิ่มเติมที่ Dietrich Oberwittler and Shenghui Qi, Public Opinion on the Death Penalty in China (Max-Plank-Institute for Foreign and International Criminal Law, Freiburg 2009) 6, citing Hu Yunteng. See also Hu Yungten, ‘On the Death Penalty at the Turning of the Century’ in M Nowak and Xin Chunying (eds), ‘EUChina Human Rights Dialogue: Proceedings of the Second EU-China Legal Experts’ (2000) (Seminar held in Beijing on 19–20 October 1998) 88–94.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

68


เศรษฐกิจไม่ทั่วถึงเพียงพอที่จะทำให้คนเลือกเอาสิ่งที่มีประโยชน์สูงสุดในการแก้ปัญหาอาชญากรรม อย่างได้ผลทันตา เพราะคำตอบที่ได้รับก็คือพวกเขาเห็นว่าเมื่อใดที่บังคับใช้โทษประหารชีวิตจะพบว่า อัตราการเกิดอาชญากรรมจะลดลงอย่างเห็นได้ชัด (ทั้งนี้ในความคิดของผู้เขียนมองว่าเรื่องเหล่านี้คือ คำกล่าวด้วยวาจาแต่ปราศจากตัวเลขข้อมูลอ้างอิงที่ชัดเจนว่าลดลงจริงหรือไม่อย่างไร)๕ ประสบการณ์ ในการเข้าร่วมประชุมหลายครั้งในช่วงปีแรกๆ ของการตื่นตัวในการรณรงค์ยกเลิกโทษประหาi ทางการจีนมักมีจุดยืนอย่างเหนียวแน่นโดยอ้างว่าการปฏิรูปประมวลกฎหมายอาญาในปี ค.ศ. ๑๙๙๗๖ นั้นได้ดำเนินไปตามมาตรฐานที่ระบุไว้ในมาตรา ๖(๒) ของพันธะสัญญานานาชาติว่าด้วยสิทธิ พลเรือนและการเมือง (ซึ่งต่อไปในการแปลจะเรียกเพียงว่า “ไอซีซีพีอาร์”) ที่ระบุว่าประเทศภาคีที่ยัง ไม่มีการยกเลิกโทษประหารชีวิตสามารถดำเนินการได้กับอาชญากรรมร้ายแรงภายใต้เงื่อนไขบาง ประการ๗ ทัง้ นีบ้ ทบัญญัตดิ งั กล่าวเป็นข้อจำกัดทีม่ กี ารระบุอยูใ่ นข้อยกเว้นข้อที่ ๑ ของรายละเอียดว่าด้วย การให้ความคุ้มครองและรับประกันสิทธิของผู้ที่ต้องโทษประหาร ซึ่งจัดร่างขึ้นโดยคณะมนตรีทาง ด้านสังคมและเศรษฐกิจขององค์การสหประชาชาติ (ซึ่งต่อไปในการแปลจะเรียกเพียงว่า “ECOSOC”) ในปี ค.ศ. ๑๙๘๔ ที่ระบุไว้ใช้สำหรับกรณี “อาชญากรรมที่มีความประสงค์ร้ายและเป็นภัยร้ายแรงต่อ สังคมส่วนใหญ่”๘ โดยนักวิชาการชาวจีนมักอ้างถึงมาตรา ๔๘ ของประมวลกฎหมายอาญาปี ค.ศ. ๑๙๙๗ นี้ ว่าปัจจุบันโทษประหารไม่ได้ใช้บังคับกับแกงค์อันธพาล การลักเล็กขโมยน้อยรวมทั้งพวก ค้ากำไรเกินควรอีกต่อไปและยังไม่รวมถึงผู้กระทำความผิดที่มีอายุต่ำกว่า ๑๘ ปีหรือผู้มีครรภ์อีกด้วย๙ อย่างไรก็ตามโทษประหารในความเป็นจริงยังถูกนำมาใช้กับอาชญากรรมประเภทต่างๆ อย่างกว้างขวาง นับจำนวนได้ถึง ๖๘ ประเภทความผิด แม้จะมีการอ้างว่าอาชญากรรมร้ายแรงส่วนใหญ่มักเกี่ยวข้องกับ การใช้ความรุนแรงที่เป็นข้อหาฉกรรจ์ ซึ่งนั่นก็หมายความว่าโทษประหารถูกนำไปใช้กับข้อหา อุกฉกรรจ์แทบทุกประเภทนั่นเอง ไม่ว่าจะเป็นโทษฐานเป็นภัยต่อเศรษฐกิจ การฉ้อราษฏร์บังหลวง ความผิดต่อเพศในบางลักษณะ การค้ายาเสพติด รวมทั้งอาชญากรรมที่ไม่ได้มุ่งหมายเอาชีวิตผู้อื่นอีก ๕

ประจักษ์พยานของความเห็นหนึ่งที่ได้จากการสัมมนาในที่ประชุมว่าด้วยสิทธิมนุษยชนแห่งหนึ่งสามารถดูได้ใน Nicola Macbean, ‘The Death Penalty in China: Towards the Rule of Law’ in Jon Yorke (ed), Against the Death Penalty: International Initiatives and Implications (Ashgate, Farnham Surrey 2008) 205–227. A more comprehensive survey is to be found in David T Johnson and Franklin E Zimring, The Next Frontier: National Development, Political Change, andthe Death Penalty in Asia (OUP, New York 2009) 225–286. ๖ ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๔๘ ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ระบุว่า โทษประหารสามารถใช้กับผู้กระทำความผิดที่ก่อ อาชญากรรมร้ายแรงต่อสังคม ซึ่งหากการประหารในทันทียังไม่มีความจำเป็นเร่งด่วนก็สามารถเลื่อการประหารออกไปได้ภายในระยะ เวลาสองปีนับจากมีการกำหนดโทษ ๗ ที่มา UNGA Res 2200A (XXI), GAOR 21st session Supp No 16, 53 UN Doc A/6316 (1966); UNTS 171, entered into force on 23 March 1976 ๘ เป็นไปตามข้อกำหนดของ ECOSOC Resolution 1984/50 ๙ ในบทบัญญัติภายใต้ประมวลกฎหมายอาญาของจีน มาตรา ๔๙ อนุ ๔ ระบุว่า โทษประหารจะไม่บังคับใช้กับผู้มีอายุต่ำกว่า ๑๘ ปีใน ขณะประกอบอาชญากรรมให้ต้องโทษนั้นและไม่บังคับใช้กับหญิงมีครรภ์ในขณะมีคำตัดสินพิพากษา 69

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


หลายประเภทด้วยกัน การถกเถียงยังคงถูกวิจารณ์ภายใต้การขาดข้อมูลตัวเลขสถิติที่จะบ่งบอกให้ ทราบถึงจำนวนของผู้ที่ถูกประหารชีวิตที่แท้จริงของประเทศจีนในแต่ละปี รวมทั้งมีจำนวนเท่าใดที่มี การอุทธรณ์ภายหลังรับทราบคำพิพากษาแล้วยังคงถูกประหารและการประหารชีวิตนั้นเป็นไปตาม โทษสถานใดกันบ้างอย่างแน่ชัด เท่าที่ผู้เขียนจดจำได้จากการร่วมสัมมนาไม่มีนักวิชาการคนใดของ ประเทศจีนสามารถเปิดเผยหรือระบุได้ว่าเรื่องดังกล่าวที่ถือเป็น “ชั้นความลับ” นี้ จะถูกยกเลิกได้เมื่อ ใด นั่นอาจเป็นเพราะพวกเขาคงตระหนักดีว่าตัวเลขของการประหารชีวิตในประเทศจีนนั้นสูงมากและ คงเปล่าประโยชน์ที่จะนำตัวเลขมาตีพิมพ์เผยแพร่เพื่อให้เกิดผลในทางเปลี่ยนแปลงใดๆ ได้ ซึ่งเข้าใจ ว่าในแต่ละปีนักโทษประหารของจีนน่าจะอยู่ที่ระหว่าง สองสามพันคนไปกระทั่งอาจถึงหนึ่งหมื่นห้า พั นคน๑๐ และการนำตั ว เลขข้ อ เท็ จ จริ ง มาเผยแพร่ยังมีผลกระทบต่อชื่อเสียงของประเทศจีนใน ประชาคมโลก น่าสนใจกว่านั้นคือในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. ๒๐๐๑ ขณะที่การรณรงค์โดยตัวแทน ประชาคมยุโรปด้วยการเข้ามาจัดการประชุมสัมมนาร่วมกันในประเด็นสิทธิมนุษยชนถึงกรุงปักกิ่ง ปรากฏว่าในเดือนเดียวกันนั้นประเทศจีนมีการประหารนักโทษไปเป็นจำนวนถึง ๑,๐๐๐ คน๑๑ แปดปีต่อมา คือ ในปี ค.ศ. ๒๐๐๙ นี้ ผู้เขียนใคร่ยืนยันความเปลี่ยนแปลงอย่างน้อยในแวดวงของการ อภิปรายในเวทีต่างๆ ซึ่งได้รับคำตอบจากผู้พิพาษษาอาวุโสของศาลฎีกาแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ว่ า การปฏิ รู ป การลงโทษประหารถื อ เป็ น วาระแห่ ง ชาติ ส่ ว นผู้ ที่ เ คยคั ด ค้ า ยอย่ า งแข็ ง ขั น ก็ ค่ อ ยๆ ร่อยหรอลงไปและประเด็นในการถกเถียงได้ย้ายไปที่การแสวงหาทางให้ได้ผลสัมฤทธิของการยกเลิก โทษประหารด้วยการพิจารณาว่าประสบการณ์ของที่อื่นๆ นั้นเป็นเช่นไรและกระบวนการยุติธรรมตาม หลักนิติธรรมไม่ว่าจะในขั้นตอนใดจะสามารถปรับเข้ากับมาตรฐานของนานาชาติได้อย่างไร๑๒ จะทำ อย่างไรให้จำนวนของผู้ถูกประหารอยู่ในปริมาณที่จำกัด โดยให้โทษประหารตั้งอยู่บนพื้นฐานของ หลักเหตุผลอันสมควรเป็นไปอย่างเสมอภาคสอดคล้องกับมาตรฐานของหลักสิทธิมนุษยชนนานาชาติ จะทำอย่างไรให้ทัศนคติของคนส่วนใหญ่และวัฒนธรรมส่วนรวมสามารถปรับแก้เพื่อให้การยกเลิก โทษประหารสามารถเป็นที่ยอมรับได้ของสังคมชาวจีนซึ่งคงไม่เพียงเฉพาะประชาชนทั่วไปแต่ต้อง บุคลากรที่เป็นแกนนำทางด้านกระบวนการยุติธรรมและศาลเองจะต้องปรับเปลี่ยนทัศนคติดังกล่าวให้ ได้ด้วยเช่นกัน ซึ่งประเด็นทั้งหมดที่กล่าวถึงนี้กำลังกลายเป็นสิ่งที่มีการนำไปศึกษาวิจัยทั้งในแง่มุม ๑๐ ๑๑

ที่มา Macbean (n 3) 211, 219; Johnson and Zimring (n 3) 234–242. ที่มา Hood and Hoyle, 2008 (n 1) 99, 144–146. Also see Susan Trevaskes, ‘Severe and Swift Justice in China’ (2007) 47 British Journal of Criminology 23. ๑๒ ดูเพิ่มเติมใน Hans-Jorg Albrecht and Research Unit of the Death Penalty Cases Survey, Institute of Law, Chinese Academy of Social Sciences, Strengthening the Defence in Death Penalty Cases in the People’s Republic ofChina (Max Planck Institute for Foreign and International Criminal Law, Freiburg-i-Breisgau 2006).

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

70


เกี่ยวกับการที่กระบวนการยุติธรรมจีนจะต้องมีการบริหารจัดการอย่างไร พร้อมทั้งทำการสำรวจความ คิ ด เห็ น ของคนส่ ว นใหญ่ กั น อี ก ครั้ ง ต่ อ โทษประหาร โดยมี ก ารศึ ก ษาย้ อ นกลั บ ไปพิ จ ารณาถึ ง คำ พิพากษาประหารชีวิตที่ผ่านมาตั้งแต่ศาลชั้นต้นไปกระทั่งถึงศาลฎีกาเริ่มมาตั้งแต่ปี ค.ศ. ๒๐๐๗ มีการ ส่งสัญญาณถึงการนำมาตรการใหม่ๆ มาใช้ มีการพัฒนาแนวทางการปฏบัติด้วยจุดมุ่งหมายที่จะแก้ไข ปัญหาความไม่แน่นอนอันเกิดจากประเภทของโทษที่หลากหลายเกินความจำเป็น (ถึงแท้จริงแล้วเป็น แค่การปรับแก้กรรมวิธีดั้งเดิมโดยการนำเอาแนวนโยบายการประหารชีวิตแบบใหม่ที่มีความเข้มงวด รัดกุมระมัดระวังและให้ความเป็นธรรมมากขึ้นมาใช้กับกลุ่มนักโทษที่เป็นเพียงกลุ่มเล็กๆ บางกลุ่ม เท่านั้น)๑๓ แต่ก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการสิ้นสุดการใช้ระบบไม้แข็ง (strike hard หรือ Yanda) ซึ่งมีผล ให้มีนักโทษจำนวนนับพันต้องถูกประหารไป๑๔ รวมทั้งวิธีการที่ขาดเมตตาธรรมด้วยการนำจำเลยเดิน แห่แหนไปตามถนนหนทางและรอบหลักประหารก่อนการถูกประหารจริงก็ได้ระงับไป๑๕ สิ่งที่เกิด ขึ้นนี้เป็นผลงานของโครงการสร้างสรรสังคมสมานฉันท์ด้วยการนำวิธีการลงโทษอย่างมีเมตตาธรรม มาใช้๑๖ นอกจากนี้ทางคณะมนตรีสิทธิมนุษยชนแห่งองค์การสหประชาชาติยังยืนหยัดในพันธกิจที่ พยายามอย่างยิ่งยวดในการบรรลุเป้าหมายสุดท้ายคือการยกเลิกโทษประหารให้ได้ ดังที่ตัวแทนของ ประเทศจีน Mr La Yifan ได้กล่าวไว้ในเดือนมีนาคม ค.ศ. ๒๐๐๗๑๗ ถึงแม้ว่าทางการจีนจะยังคงยืนยันว่าโทษประหารเป็นสิ่งจำเป็นในสภาพการณ์ทางสังคมเศรษฐกิจ ปั จ จุ บั น และเห็ น ว่ า การยกเลิ ก ในเวลานี้ อ าจไม่ เ หมาะสมโดยมุ่ ง ไปที่ ก ารปฏิ รู ป ระบบให้ มี ค วาม เหมาะสมยิ่งขึ้นเป็นสำคัญและแม้ว่าจะไม่มีผู้ใดทราบถึงตัวเลขข้อมูลที่แท้จริงของผู้ถูกตัดสินประหาร ตามแนวนโยบายซึ่งถือเป็นชั้นความลับของทางการจีน๑๘ ก็ถือได้ว่าขณะนี้ประเทศจีนกำลังก้าวไปใน ทิศทางของการมุ่งสู่การยกเลิกโทษประหารในอนาคต ยิ่งไปกว่านั้นประเทศจีนยังได้ลงนามให้ ๑๓ ที่มา คำกล่าวสุนทรพจน์ของประธานศาลฎีกาแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน Chief Justice Xiao Yang, President of the Supreme People’s Court (Speech to the National Legislature on 10 March 2008) <http://English.sina.com/china/q/2008/0309/149441.html> accessed 19 August 2009. เขายังกล่าวเพิ่มเติมด้วยว่าจะต้องให้มีจำนวนการประหารให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้และจะต้องดำเนินการ ด้วยความระมัดระวังและเข้มงวดเพื่อหลีกเลี่ยงการลงโทษผู้บริสุทธิ์ โปรดดูเพิ่มเติมใน the directive in 2005 for appeals in death penalty sentences with immediate (rather than suspended) execution to be heard in open court. ๑๔ ดูเพิ่มเติมใน See Trevaskes (n 9). ๑๕ ที่มา Macbean (n 3) 207. ๑๖ ที่มา Zhao Bingzhi, ‘Existing State and Prospect of Death Penalty Reform in China at Present Time’, Working Papers of the Launch Seminar of the China-EU Project: Moving the Debate Forward: China’s Use of theDeath Penalty (Seminar held at College for Criminal Law Science, Beijing Normal University and Great Britain-China Centre in June 2007)162–168. ๑๗ ที่มา Human Rights Committee, ‘Human Rights Council Opens Fourth Session’ (12 March 2007) Press Release HRC/07/3, 9. ๑๘ มีรายงานว่าในปี ค.ศ. ๒๐๐๗ ศาลฎีกาได้ยกคำตัดสินประหารชีวิตของศาลชั้นต้นเป็นจำนวนร้อยละ ๑๘ โปรดดูเพิ่มเติมใน ‘China Court Rejects Death Rulings’ BBC News (London 8 March 2008) <http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/asia-pacific/7284831.stm> accessed 17 July 2009. The author has heard estimates of a reduction of up to 25 per cent mentioned at meetings in China in 2009. 71

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


สัตยาบันต่อ “ไอซีซีพีอาร์ (ICCPR)” ในปี ค.ศ. ๑๙๙๘ และด้วยความหวังที่จะให้กีฬาโอลิมปิคเป็นจุด เริ่มต้นของการแน่วแน่ต่อการจรรโลงสิทธิมนุษยชนในประเทศ ซึ่งปรากฏเป็นจริงเป็นจังแล้วว่าหลาย สิ่งหลายอย่างได้เป็นไปตามหลักการแห่งองค์การสหประชาชาติในปี ค.ศ. ๑๙๗๑ ที่ให้หลักประกัน สิทธิในการมีชีวิตอยู่รอดซึ่งบรรจุอยู่ในมาตรา ๓ ของปฎิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ทั้งนี้ด้วย วัตถุประสงค์สำคัญเพื่อจะอนุวัติกระบวนการจำกัดข้อกล่าวหาต่างๆ ที่นำไปสู่การลงโทษประหารให้มี จำนวนน้อยลงและมีอยู่อย่างจำกัดมากที่สุดอันจะนำไปสู่การยกเลิกโทษดังกล่าวในทุกประเทศทั่วโลก ต่อไป๑๙ ซึ่งวัตถุประสงค์สำคัญของบทความนี้ก็คือต้องการนำกรณีศึกษาของสาธารณรัฐประชาชนจีนให้เป็น จุดสนใจของประชาคมโลกเพื่อแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการที่มีกลไกการขับเคลื่อนที่ทำงานอย่างเป็น ระบบบนพื้ น ฐานหลั ก การว่ า ด้ ว ยสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนและการประยุ ก ต์ เ ข้ า กั บ ระบบกฏหมายระหว่ า ง ประเทศเพื่อให้เป็นบทเรียนสำหรับการเรียนรู้ของประชาคมโลกเพื่อที่จะตั้งคำถามในการแสวงหาคำ ตอบหรือแนวทางที่เป็นไปได้ในการให้สาธารณรัฐประชาชนจีนสามารถยกเลิกการลงโทษประหารใน เร็ววัน๒๐

๒. กระบวนการในการปฏิรูปการลงโทษประหารชีวิต: จะมีพัฒนาการไปได้ไกลแค่ไหน และจะกระทำได้รวดเร็วเพียงใด?

ขอย้อนกลับไปยังแนวความคิดหรือสมมติฐานที่ว่าการยกเลิกโทษประหารเป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง ได้ซึ่งอาจต้องใช้เวลาและดำเนินการอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ความจริงแล้วกระบวนการยกเลิกโทษ ประหารมี ม าตั้ ง แต่ ค ริ ส ต์ ศ ตวรรษที่ ๑๘ ในยุ ค ของแสงสว่ า งแห่ ง ปั ญ ญาในยุ โ รป (European Enlightenment) ต่อเนื่องไปกระทั่งถึงช่วงกลางศตวรรษที่ ๑๙ แม้จะเป็นพัฒนาการที่ค่อนข้างใช้เวลา พอสมควร ปรากฏอยู่ในประเทศกลุ่มยุโรปตะวันตก ทวีปอเมริกาใต้และในบางมลรัฐของประเทศ สหรัฐอเมริกา โดยในปลายปี ค.ศ. ๑๙๘๘ ประมาณยี่สิบปีที่แล้วมานี้เองก็ยังคงมีประเทศต่างๆ มากถึง ๕๒ ประเทศทั่วโลกจากจำนวนประมาณ ๑๘๐ ประเทศที่เป็นสมาชิกขององค์การสหประชาชาติแต่ยัง คงบังคับใช้กฎหมายเช่นว่านี้อยู่ มีเพียง ๓๕ ประเทศที่มีการยกเลิกโทษดังกล่าวอย่างสิ้นเชิงจาก ๑๙

ที่มา UN GA Res 2857 (XXVI) (20 December 1971) and Resolution A/32/61 (8 December 1977). See United Nations, ‘United Nations Action in the Field of Capital Punishment’ in United Nations Crime Prevention and Criminal Justice Newsletter, Nos 12 and 13 (1986) 2; William A Schabas, ‘The United Nations and Abolition of the Death Penalty’ in Yorke (ed) (n 3) 9–41, 15–16. ๒๐ ผู้สนใจศึกษาเพิ่มเติมในรายละเอียดเกี่ยวกับการอภิปรายวิเคราะห์ประเด็นปัญหาดังกล่าวสามารถดูได้ที่ Hood and Hoyle, 2008 (n 1.

ฉบับแปลเป็นภาษาจีนโดย The People’s Security University Press จะตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. ๒๐๐๙

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

72


ประมวลกฎหมายอาญาและกฎหมายอาญาทหาร และยังมีอีก ๑๗ ประเทศ ที่ยังคงสงวนการลงโทษไว้ สำหรับอาชญากรรมที่เป็นภัยต่อความมั่นคงแห่งรัฐและปรากฏอยู่กฎหมายอาญาทหารที่บังคับใช้เมื่อ ประเทศเข้าสู่ภาวะสงคราม แต่เมื่อสิ้นทศวรรษ ๑๙๘๐ พบว่ามีการเปลี่ยนแปลงและปรับตัวขนานใหญ่ ในหลายประเทศที่เริ่มมีการยกเลิกโทษดังกล่าวด้วยกระบวนการที่เป็นไปอย่างต่อเนื่อง กระทั่งปลาย เดือนมิถุนายน ค.ศ. ๒๐๐๙ พบว่าประเทศที่มีการยกเลิกโทษประหารมีจำนวนมากถึง ๑๐๓ ประเทศ ทั่วโลก (ในจำนวนนี้ ๙๕ ประเทศมีการยกเลิกในข้อหาทุกประเภท ในกฎหมายทุกชนิด ไม่ว่าจะใน ยามสันติหรือยามสงคราม รวมทั้ง ๘ ประเทศที่ยกเลิกโทษที่ใช้ในยามปกติเว้นไว้สำหรับกฏหมาย อาญาทหารเกี่ยวข้องกับการจารกรรมในยามสงคราม) ส่วนในประเทศสหรัฐอเมริกาเอง มลรัฐนิวเจอ ซี่ (ค.ศ. ๒๐๐๗) และมลรัฐนิวเม็กซิโก (ค.ศ. ๒๐๐๙) ได้ยกเลิกโทษประหารและในมลรัฐนิวยอร์คไม่ มีการนำกลับมาใช้อีกเลยภายหลังที่ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาว่าขัดต่อรัฐธรรมนูญในปี ค.ศ. ๒๐๐๔ เป็นต้นมา ในจำนวน ๙๓ ประเทศที่ยังคงโทษประหารไว้ในกฎหมาย มีเพียง ๔๘ ประเทศที่มีการประหารชีวิต จริงในรอบสิบปีที่ผ่านมา ซึ่งถือเป็นประมาณหนึ่งในสี่ของประเทศทั้งหมดทั่วโลก อีก ๔๕ ประเทศ ได้รับการจัดอันดับโดยองค์การสหประชาชาติให้เป็นกลุ่มประเทศที่มีการยกเลิกโทษประหารในทาง พฤตินัย (de facto) เนื่องด้วยไม่มีการประหารชีวิตผู้ใดเลยเป็นระยะเวลารวมกันไม่น้อยกว่า ๑๐ ปี ใน จำนวนนี้องค์กรนิรโทษกรรมสากล (International Amnesty) เห็นว่ามีอยู่ด้วยกัน ๓๕ ประเทศที่ถือได้ ว่ามีการยกเลิกในทางปฏิบัติอย่างแท้จริงเพราะมีการออกนโยบายที่จะไม่ลงโทษประหารชีวิตใดๆ อีก ต่อไป ซึ่งร้อยละ ๗๑ (หรือ ๑๓๘ ประเทศ) ของประเทศต่างๆ ทั่วโลกอาจกล่าวได้ว่าไม่ประสงค์และ มิได้ดำเนินการบังคับใช้การลงโทษประหารชีวิตอีกต่อไป๒๑ ทั้งนี้ ร้อยละ ๙๒ (๙๕ ประเทศ) ของจำนวนประเทศที่มีการยกเลิกโทษประหาร (๑๐๓ ประเทศ) ปั จ จุ บั น ได้ ย กเลิ กโทษประหารอย่างสิ้นเชิงแล้ ว ทั้ ง ในภาวะสงครามและในยามสั น ติ ทั้ ง กฏหมาย พลเรือนและกฎหมายอาญาทหารซึ่งเป็นสัดส่วนที่สูงขึ้นจากปลายปี ค.ศ. ๑๙๘๘ ซึ่งขณะนั้มีเพียง ๒

๒๑

สามารถดูตัวเลขสถิติที่เป็นปัจจุบันได้ที่ Table 1.1 in Hood and Hoyle, 2008 (n 1) 14. ข้อมูลต่างๆ ได้รับการเก็บรวบรวมโดยผู้เขียน ด้วยความเอื้อเฟื้อจากองค์การนิรโทษกรรมสากลเป็นระยะเวลาหลายปี อย่างไรก็ตามจำนวนประเทศทั้งหมดที่ถือได้ว่ามีการยกเลิกโทษ ประหารในกฎหมายด้วยนั้น (๑๓๘) ตรงกับตัวเลขที่ทางองค์การนิรโทษกรรมสากลได้ตีพิมพ์ในเดือนมีนาคม ๒๐๐๙ (AI-Index ACT 50/003/2009), ส่วนตัวเลขที่เกี่ยวกับประเภทของอาชญากรรมที่มีการยกเลิกโทษประหาร การยกเลิกโทษประหารในคดีทั่วไป และการ ยกเลิกโดยพฤตินัยของประเทศต่างๆ มีตัวเลขต่างกันเล็กน้อยซึ่งได้มีการปรับให้เป็นตัวเลขที่เป็นปัจจุบันแล้ว 73

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ใน ๓ (หรือ ๓๕ ประเทศ จาก ๕๒ ประเทศ)๒๒ ที่มีการยกเลิกโทษประหารทั้งหมดในอาชญากรรม ทุกประเภท ในที่ประชุมใหญ่องค์การสหประชาชาติเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. ๒๐๐๘ มีประเทศ ๑๐๖ ประเทศที่ได้ลงมติให้การสนับสนุนปฏิญญาว่าด้วยการระงับการลงโทษประหารและการประหารชีวิต นักโทษซึ่งมีประเทศทังหมด ๔๖ ประเทศที่คัดค้าน (ซึ่งรายชื่อประเทศต่างๆ ปรากฏอยู่ภายในหัวข้อที่ ๔ ว่าด้วยผลกระทบของพลวัติใหม่)๒๓ ซึ่งอาจกล่าวได้โดยย่อว่าผลพวงของพลวัติที่เกิดขึ้นใหม่นี้ กำลังทำงานได้อย่างดียิ่ง

๓. อุดมการณ์ว่าด้วยพลวัติใหม่

อะไรคือสาเหตุทำให้แนวคิดว่าด้วยการยกเลิกโทษประหารมีพัฒนาการอย่างรวดเร็วในรอบยี่สิบปีที่ ผ่านมา? อะไรคือแรงผลักดันและมีกระบวนการทางการเมืองในแง่มุมใดบ้างที่สามารถนำมาซึ่งความ สำเร็จดังกล่าว? ไม่มีอะไรน่าแปลกใจเลยว่ากระแสความคิดในการยกเลิกโทษประหารมีอิทธิพลสำคัญจากกระบวนการ ทำให้เป็นประชาธิปไตย (democratisation) ในยุโรป รวมทั้งอดีตสหภาพโซเวียต แม้กระทั่งการได้ อิสรภาพจากดินแดนในอาณานิคมต่างๆ รวมทั้งปรากฏการณ์แห่งการกดขี่ภายหลังยุคอาณานิคมใน อัฟริกากับอีกหลายแห่งทั่วโลกรวมทั้งกรณีกัมพูชาในเอเชีย ก่อนหน้าเหตุการณ์เหล่านี้คือแรงผลักดัน สำคัญซึ่งพัฒนาขึ้นมาจากกฏหมายสิทธิมนุษยชนสากลโดยผ่านกระบวนการดำเนินการภายใต้พันธะ สัญญาข้อตกลงและกระบวนการทางการทูตเพื่อนำเอาประเด็นว่าด้วยการยกเลิกโทษประหารเข้ามา เป็นวาระในการพิจารณา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลักปฏิบัติหมายเลข ๒ ของ ไอซีซีพีอาร์( ICCPR) ในปี ค.ศ. ๑๙๘๙ หลักปฏบัติหมายเลข ๖ (ปี ค.ศ. ๑๙๘๒) หมายเลข ๑๓ (ค.ศ. ๒๐๐๒) มาถึงอนุสัญญา ภาคพื้นยุโรปว่าด้วยการปกป้องสิทธิมนุษยชนและหลักการว่าด้วยเสรีภาพขั้นพื้นฐาน (ECHR)๒๔ ข้อ ๒๒

มีเพียงห้าประเทศที่มีการยกเลิกโทษประหารในปี ค.ศ. ๑๙๖๑ และมีประเทศที่มีการนำกลับมาใช้ใหม่ในปี ค.ศ. ๑๙๘๕ คือ ประเทศ เนปาล ในปี ๑๙๙๕ ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. ๑๙๙๑ ที่ประเทศแกมเบีย ในปี ค.ศ. ๑๙๙๕ ที่ประเทศปาปัวนิวกินี และประเทศ ไลบีเรีย (ในโทษเกี่ยวกับการลักพาตัวและฆาตกรรมในปี ๒๐๐๘) ทั้งที่ได้มีการให้สัตยาบันต่อแนวทางปฏิบัติหมายเลข ๒ ของ ไอซีซีพี อาร์ (ICCPR) ในปี ค.ศ. ๒๐๐๕ ในอันที่จะห้ามการลงโทษประหารและห้ามการนำกลับมาใช้ใหม่ แต่ในที่สุดประเทศเนปาลก็ได้ยกเลิก โทษดังกล่าวอีกครั้ง มีเพียงประเทศฟิลิปปินส์ที่มีการประหารชีวิตนักโทษอีกครั้ง คือ ในปี ค.ศ. ๑๙๙๙ และ ค.ศ. ๒๐๐๐ จำนวน ๗ ราย แต่ภายหลังการมีส่วนร่วมในพันธะสัญญาระงับการลงโทษประหาร ก็ได้มีการยุติการลงโทษดังกล่าวอีกครั้งในปี ค.ศ. ๒๐๐๖ ด้วยเสียง สนับสนุนของทั้งวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎรพร้อมทั้งการสนับสนุนของประธานาธิบดี ๒๓ ประเทศกลุ่มที่คัดค้านการยกเลิกโทษประหารส่วนมากเป็นประเทศที่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม ตามมาด้วยประเทศในกลุ่ม เครือจักรภพ ประเทศจีน ญี่ปุ่น เกาหลีเหนือ มองโกเลียและประเทศไทย ซึ่งมีการคัดค้านมติแห่งสหประชาชาติเช่นเดียวกับซิมบับเว และประเทศสหรัฐอเมริกา ๒๔ ดูเพิ่มเติมใน European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms (ECHR) Protocol 6 and Protocol 13, <http://www.echr.coe.int/NR/rdonlyres/D5CC24A7-DC13-4318-B457-5C9014916D7A/0/EnglishAnglais.pdf> accessed 19 August 2009.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

74


ปฏิบัติอันเนื่องมาจากอนุสัญญาอเมริกาว่าด้วยสิทธิมนุษยชนในการยกเลิกโทษประหาร (ปี ค.ศ. ๑๙๙๐)๒๕ รวมทั้งรัฐธรรมนูญที่เป็นประชาธิปไตยของหลายประเทศทั่วโลกที่บัญญัติเกี่ยวกับสิทธิของ การมีชีวิตอยู่รอดเอาไว้อย่างชัดเจน วิลเลียม ชาฟบ์ (William Schabas) ผู้มีบทบาทสำคัญในการ ผลักดันแนวทางการยกเลิกโทษประหารขององค์การสหประชาชาติได้กล่าวไว้ว่า การรับเอาแนวทาง ปฏิบัติหมายเลข ๒ ของ ไอซีซีพีอาร์ (ICCPR) ในปี ค.ศ. ๑๙๘๙ น่าจะเกิดขึ้นจากการยุติลงของ “สงครามเย็น (cold war) ซึ่งดูเหมือนจะเป็นการประกาศศักราชใหม่ว่าด้วยการส่งเสริมสนับสนุนสิทธิ มนุษยชนแห่งองค์การสหประชาชาติขึ้นมา๒๖ พลวัติใหม่นี้ได้นำเอามุมมองแนวคิดเกี่ยวกับโทษประหารซึ่งเห็นว่ามิได้เป็นเพียงอาวุธในเชิงนิติ นโยบาย (criminal justice policy) ของประเทศต่างๆ ในการบังคับใช้ที่ได้ผล ในฐานะเป็นเครื่องมือใน การควบคุมอาชญากรรม และมิได้มองว่าเป็นเรื่องที่ถูกจำกัดอยู่ภายใต้กรอบของค่านิยมทางสังคม การเมืองและวัฒนธรรมของท้องถิ่นนั้นๆ เท่านั้น การลงโทษประหารในมุมมองใหม่ยังถูกมองว่าควร จะมีการแทนที่ด้วยความคิดที่ว่ามันคือ “การล่วงละเมิดสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานของมวลมนุษยชาติ ในโลกนี้เหมือนๆ กัน” ไม่เพียงแต่สิทธิในการมีชีวิตอยู่รอด แต่รวมถึงสิทธิในการมีเสรีภาพจากการ ถูกลงโทษที่เกินเลย การกดขี่ทรมานต่างๆ รวมทั้งการลดความเสี่ยงที่จะมิให้คนบริสุทธิ์หรือผู้ที่เป็น เยาวชนต้องรับโทษดังกล่าว ซึ่งจะเห็นได้ว่าในช่วงเริ่มต้นของปี ค.ศ. ๒๐๐๙ มีประเทศทั้งหมด ๗๗ ประเทศได้ร่วมลงนามในสัตยาบันและมีอีก ๔ ประเทศที่มีการลงนามสัญญาระหว่างประเทศอื่นๆ เพิ่มเติมที่จะไม่ดำเนินการนำโทษประหารกลับมาใช้อีก ทั้งนี้จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องอาศัยการขับเคลื่อนและแรงสนับสนุนจากผู้นำทั้งทางการเมืองและทาง กระบวนการยุติธรรมในการยกเลิกโทษนี้ เพราะพบแล้วว่าลำพังเพียง “คนรากหญ้า” ไม่สามารถ ดำเนิ น การได้ เ อง แม้ ว่ า ทั ศ นคติ ข องผู้ ค นจะเปลี่ ย นไปในทางยอมรั บ มากขึ้ น เมื่ อ การยกเลิ ก โทษ ประหารมีผลบังคับใช้ (หลายคนมองว่าการกำหนดโทษดังกล่าวคือความป่าเถื่อนของผู้คนในอดีต) ตัวอย่างของผู้นำในการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัด อาทิ กรณีของประธานาธิบดีมิตเตอรอง (President Mitterand) แห่งประเทศฝรั่งเศส ที่ได้ลงแข่งขันชิงตำแหน่งในปี ค.ศ. ๑๙๘๑ ได้มีแนวนโยบายในการ หาเสียงชัดเจนว่าจะยกเลิกโทษประหารทั้งที่ในเวลานั้นผู้คนร้อยละ ๖๓ มีทัศนคติในทางยอมรับการ ๒๕

ดูเพิ่มเติมใน Protocol to the American Convention on Human Rights to Abolish Death Penalty (adopted 8 August 1990) OAS Treaty Series No 73 (1990). ๒๖ ดูเพิ่มเติมใน Schabas (n 17) 9–41. 75

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ลงโทษประหาร แต่เขาก็ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีและหลังการยกเลิกโทษประหารเขาก็ยัง ได้รับเลือกกลับเข้ามาอีกครั้ง นี่คือตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่าสาธารณชนน้อมรับแนวคิดของผู้นำใน ประเด็นดังกล่าวและผลที่ตามมาคือ ประเทศสาธารณรัฐฝรั่งเศสได้กลายเป็นประเทศผู้นำประเทศหนึ่ง ในการต่อต้านการลงโทษประหารไม่ว่าจะมีการลงโทษดังกล่าวที่ใดในโลก สำหรับหลายประเทศใน ยุโรปตะวันออก และกลุ่มประเทศสหภาพโซเวียตเดิม เอเชียกลาง และในอัฟริกา พบว่าผู้นำของรัฐได้ เป็นผู้นำในการนำการยกเลิกโทษประหาร แต่แรงหนุนเนื่องที่มีมายาวนานและต่อเนื่องนั้นเกิดขึ้นจาก กระบวนการของนานาชาติในการผลักดันเรื่องนี้ซึ่งมีแรงส่งอันทรงอิทธิพลทางการเมืองที่มีมาจาก ประชาคมยุโรป (Council) ตั้งแต่ปี ค.ศ. ๑๙๙๔ รวมทั้งการใช้อิทธิพลโดยตรงของสหภาพยุโรป (EU) มาตั้งแต่ปี ค.ศ. ๑๙๙๘ ไม่ว่าจะเป็นการรณรงค์ให้ทวีปยุโรปเป็นทวีปที่ปราศจากการลงโทษประหาร

(death penalty free continent) กระทั่งการใช้นโยบายการทูตเชิงรุกเพื่อจะสร้างความเชื่อมั่นให้ประเทศ โลกที่สามเห็นความสำคัญของการยกเลิกโทษดังกล่าวและเพิ่มการให้ความสำคัญกับเรื่องศักดิ์ศรีความ เป็นมนุษย์และการสร้างพัฒนาการเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนให้เกิดขึ้นได้จริง๒๗ จุดยืนในกระบวนการต่อต้านการลงโทษประหารอยู่ที่มุมมองว่า “การลงโทษประหารชีวิตต่อมนุษย์ คนหนึ่งคนใดในโลกเปรียบได้กับการปฏิเสธหลักการพื้นฐานว่าด้วยความเป็นมนุษย์และหลักว่าด้วย สิทธิแห่งการมีชีวิตอยู่รอด” หลายประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรป (EU) และอีกหลายประเทศทั่วโลก อาทิ ประเทศคานาดา และสาธารณรัฐอัฟริกาใต้ ได้มีการห้ามการเนรเทศบุคคลซึ่งอาจต้องเดินทางไป รับโทษประหารชีวิตออกนอกประเทศของตนหากไม่ได้รับการรับรองอย่างสนิทใจจากประเทศผู้ ร้องขอได้ว่า เมื่อบุคคลดังกล่าวหากต้องรับโทษจริงจะไม่มีการลงโทษประหารหรือมีการประหารชีวิต เกิดขึ้น กล่าวอีกนัยหนึ่งประเด็นที่เคยมองว่าเป็นเรื่องของการกระทำที่เป็นการยับยั้งการกระทำผิด เพื่อประโยชน์สุขของคนส่วนใหญ่ (utilitarian deterrent) ได้แปรเปลี่ยนมาเป็น “บรรทัดฐาน” ในการ ปฏิเสธอำนาจรัฐในการประหัตประหารผู้ต้องโทษซึ่งเท่ากับเป็นการใช้โทษประหารเสมือน “อาวุธ” อย่างหนึ่งของกระบวนการยุติธรรม โดยมีคำกล่าวที่น่าประทับใจของ ผู้พิพากษา ชาร์คาลสัน (Justice Chaskalson) ผู้นำทางด้านสิทธิมนุษยชนผู้หนึ่งที่พาดพิงถึงกลุ่มแนวคิดของผู้ที่สนับสนุนการลงโทษนี้ ที่ว่าหากมีการยกเลิกโทษประหารไปรัฐบาลจะไม่สามารถขจัดเนื้อร้ายออกไปจากสังคมได้ โดยได้ กล่าวไว้ในกรณีคดีระหว่าง “State V Makwanyane” ดังนี้คือ ๒๗

ดูเพิ่มเติมใน Council of the European Union, Guidelines to EU Policy towards Third Countries on the Death Penalty, (Brussels, 3 June 1998) and Death is not Justice: The Council of Europe and the Death Penalty (Strasbourg, updated March 2004). See also Eva Girling, ‘European Identity and the Mission against the Death Penalty in the United States’ in A Sarat and C Boulanger (eds), The Cultural Lives of Capital Punishment: Comparative Perspectives (Stanford University Press, Stanford California 2005) 112–128.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

76


“ความคิดเห็นของสาธารณชนอาจเทียบไปไม่ต่างกับการที่ใครคนหนึ่งมีความสงสัยและตั้งประเด็น ปัญหาขึ้นมา แต่ไม่สามารถเปรียบได้กับหน้าที่อันสำคัญของศาลที่จะต้องตีความรัฐธรรมนูญและจะ ต้ อ งยึ ด มั่ น ในหลั ก การโดยปราศจากความลำเอี ย งความกลั ว เกรงหรื อ อคติ ใ ดๆ ถ้ า ความคิ ด ของ สาธารณชนต้องการอะไรที่ตรงไปตรงมา ก็คงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องมีการบัญญัติเรื่องต่างๆ ไว้ใน รัฐธรรมนูญ ในการปกป้องสิทธิก็คงมอบหมายให้รัฐสภาทำหน้าที่นี้ไปในฐานะได้รับฉันทานุมัติจาก ปวงชน ซึ่งก็ควรตอบสนองความต้องการของปวงชนให้ได้ แต่เหตุผลที่สำคัญที่สุดและไม่อาจละเลย ได้ นั่นคือ หน้าที่ของศาลนั้นจะต้องปกป้องคุ้มครองผู้ด้อยโอกาส ผู้ไร้อำนาจที่จะปกป้องคุ้มครอง ตนเองได้จากอำนาจทั้งหลายทั้งปวง ซึ่งทุกอย่างเป็นไปภายใต้กระบวนการตามระบอบประชาธิปไตย และคงทราบดีว่าผู้ที่อยู่ในข่ายของการได้รับสิทธิในการปกป้องคุ้มครองนี้ก็คือ บรรดาผู้ด้อยโอกาสใน สังคมทั้งหลาย คนที่ขาดสิทธิเสรีภาพขั้นพื้นฐานที่พึงมีพึงได้ (maginalised people) ซึ่งนั่นหมายความ ว่าหากเราต้องการอยู่ในสังคมอย่างสันติสุขและสิทธิเสรีภาพของพวกเราได้รับการคุ้มครอง บุคคล เหล่านี้จำเป็นจะต้องได้รับการปกป้องคุ้มครองด้วยเช่นเดียวกัน๒๘” ในเรื่องคล้ายกันนี้เกิดขึ้นในคดีภายใต้การดูแลของศาลชำนัญพิเศษเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนของสหภาพ ยุโรปในปี ค.ศ. ๒๐๐๓ คู่กรณีระหว่าง “Ocalan V Turkey” ซึ่งมีคำแถลงของศาลออกมาว่าการลงโทษ ประหารชีวิตในยุโรปไม่อยู่ภายใต้หลักการปฏิบัติใดๆ ตามมาตรา ๒ ของ ECHR๒๙ แต่ถือเป็นการ ปฏิบัติอันปราศจากมนุษยธรรม โหดร้ายป่าเถื่อนและเป็นการลงโทษที่ถูกห้ามโดย มาตรา ๓ ของ ECHR (ทั้งนี้ข้อแถลงดังกล่าวได้สะท้อนหลักการเดียวกันที่ปรากฏอยู่ในมาตรา ๗ ของไอซีซีพีอาร์ ICCPR)๓๐

๒๘ ๒๙

S v Makwanyane (1995) (3) SA 391 [88]. มาตรา ๒ (๑) บัญญัติไว้ว่า “สิทธิของมนุษย์ในการมีชีวิตอยู่รอดได้รับความคุ้มครองโดยกฎหมาย ไม่ว่าผู้ใดจะไม่สามารถอ้างสิทธิ ในการเอาชีวิตผู้อื่นแม้แต่อำนาจของศาลซึ่งมีกฎหมายบัญญัติให้ใช้อำนาจนั้นได้ก็ตาม” ๓๐ Ocalan v Turkey (App no 46221/99) ECHR 12 March 2003 and 12 May 2005. See Saul Lehrfreund, ‘International Standards Restricting the Death Penalty and the Impact of International Human Rights Obligations on Domestic Law’(2009), available from The Death Penalty Project, London <http://www. deathpenaltyproject.org/> accessed 19 August 2009. 77

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


๔. ผลกระทบอันเนื่องมาจากพลวัติใหม่

เป็นที่ยอมรับว่าด้วยอิทธิพลของแนวความคิดใหม่ในมุมมองเกี่ยวกับการยกเลิกโทษประหารได้แพร่ กระจายออกไปยังประเทศต่างๆ ทั่วทั้งโลก ในยุโรปมีเพียงประเทศเบลารุส (Belarus) ที่ยังคงกำหนด โทษประหารไว้และยังคงดำเนินการลงโทษดังกล่าวอยู่อย่างต่อเนื่องแม้ว่าจะลดน้อยลงก็ตาม ซึ่งใน ที่สุดแล้วเบราลุสจะต้องเลิกโทษดังกล่าวไปในที่สุดเนื่องด้วยความต้องการที่จะร่วมในกลุ่มสมาชิก สหภาพยุโรปและยังเห็นได้จากการที่เคยงดออกเสียงในการร่วมลงนามระงับการลงโทษประหารในปี ค.ศ. ๒๐๐๗ และ ๒๐๐๘๓๑ นอกจากนี้ยังมีอดีตประเทศในเครืออดีตสหภาพโซเวียตอีกหนึ่งประเทศ คือ ทาจิสถาน (Tajikstan) แต่ได้ร่วมลงนามในการระงับการลงโทษประหารไว้ชั่วคราวในปี ค.ศ. ๒๐๐๔ สำหรับในประเทศกลุ่มอเมริกาใต้มีเพียงสามประเทศเล็กๆ ที่ยังคงยืนยันในการคงโทษประหารไว้๓๒ แม้ว่าประเทศเหล่านี้ในรอบสิบปีที่ผ่านมาจะมิได้มีการลงโทษประหารใดๆ เลย ที่น่าสนใจคือไม่มีการ ประหารชี วิ ต ในประเทศคอมมิ ว นิ ส ต์ อ ย่ า งประเทศคิ ว บามาตั้ ง แต่ ปี ค.ศ. ๒๐๐๓ แม้ คิ ว บาจะงด ออกเสียงในการร่วมลงนามระงับการลงโทษประหาร ณ องค์การสหประชาชาติ ส่วนในอเมริกากลาง ประเทศกัวเตมาลาไม่มีการดำเนินการประหารชีวิตนักโทษมาตั้งแต่ปี ค.ศ. ๒๐๐๐ ทั้งประธานและ เลขาธิการว่าด้วยสิทธิมนุษยชนแห่งรัฐได้กล่าวอย่างหนักแน่นว่าจะมีการยกเลิกโทษดังกล่าวในปี ค.ศ. ๒๐๐๔ โดยศาลฎีกาของประเทศจะได้นำเสนอกฏหมายอาญาฉบับใหม่ที่ไม่มีบทลงโทษประหารชีวิต รวมอยู่ในนั้น๓๓ ในกลุ่มประเทศภูมิภาคอัฟริกานั้นมีแนวโน้มในทางเปลี่ยนแปลงไปสู่การยกเลิกโทษประหารอย่าง เห็นได้ชัด มีสิบห้าประเทศในปัจจุบันได้ยกเลิกโทษดังกล่าวไปแล้ว ๓๔ ในขณะที่อีก ๒๑ ประเทศ เป็นการยกเลิกโดยพฤตินัย๓๕ ซึ่งในรอบยี่สิบปีทีผ่านมามีเพียงประเทศซึ่งเป็นเกาะเล็กๆ คือ Seychelles

๓๑

ที่มา UNGA Res 10678 (18 December 2007) UN Doc A/RES/62/149 and UNGA Res 10801 (18 December 2008) UN Doc A/RES /63/168. ๓๒ ประกอบด้วยประเทศเบลิซ (Belize) กียาน่า (Guyana) และ สุรินัม (Suriname) ๓๓ ดูเพิ่มเติมใน International Federation of Human Rights (FIDH), The Death Penalty in Guatemala: On the Roadtowards Abolition ( July 2005) 422/2. ๓๔ ประเทศเหล่านี้คือ Angola, Burundi, Cape Verde, C๔te d’Ivoire, Djibouti, Guinea Bissau, Mauritius, Mozambique, Namibia, Rwanda, Sao Tome and Principe, Senegal, Seychelles, South Africa and Togo. ๓๕ ประเทศเหล่านี้คือ Benin, Burkina Faso, Cameroon, Central African Republic, Comoros, Congo (Brazzaville), Eritrea, Gabon, Gambia, Ghana, Kenya, Liberia, Lesotho, Madagascar, Malawi, Mali, Mauritania, Niger, Swaziland, Tanzania and Zambia. ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

78


(ด้วยข้อหาอาชญากรรมเล็กๆ น้อยๆ ก็มีการประหารชีวิตในปี ค.ศ. ๑๙๗๙) และ ในประเทศ Cape Verde มีการดำเนินการประหารชีวิตนักโทษในปี ๑๙๘๑๓๖ ทั้งนี้ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. ๒๐๐๘ ได้มี มติ เ รี ย กร้ อ งให้ มี ก ารระงั บ การลงโทษประหารชี วิ ต ไว้ ชั่ ว คราวในกลุ่ ม ประเทศอั ฟ ริ ก าโดยคณะ กรรมาธิการอัฟริกันว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและพลเมือง๓๗ ถึงแม้ว่าประเทศจำนวนมากในตะวันออกกลางและทวีปอัฟริกาตอนเหนือซึ่งมีผู้นับถือศาสนาอิสลาม จำนวนมากยังคงไว้ซึ่งบทลงโทษประหารชีวิต อาทิเช่น ตูนิเซีย อัลจีเรีย และมอร์รอคโค แต่ประเทศ เหล่านี้มิได้ดำเนินการประหารชีวิตนักโทษมากว่าสิบปีแล้ว รวมทั้งหลายประเทศในแถบอ่าวเปอร์เซีย ก็มิได้มีการลงโทษประหารในช่วงระยะเวลาใกล้เคียงกัน ส่วนประเทศจอร์แดนและมอร์รอคโคนั้น กำลังอยู่ระหว่างการพิจารณายกเลิกโทษประหาร โดยประเทศทั้งสองได้งดออกเสียงในการลงมติให้มี การระงับการบังคับใช้โทษประหารเป็นการชั่วคราวในที่ประชุมสหประชาชาติเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. ๒๐๐๘ ซึ่งเป็นไปในทำนองเดียวกับประเทศมุสลิมอื่นๆ อีกห้าประเทศซึ่งยังคงโทษประหารไว้ ขณะที่ ประเทศโซมาเลียได้ลงมติให้การสนับสนุนการระงับใช้โทษประหารชั่วคราว เป็นทีน่าสังเกตว่ารัฐที่ ไม่ ไ ด้ ใ ช้ ศ าสนาในการปกครองที่ มี ป ระชากรส่ ว นใหญ่ เ ป็ น มุ ส ลิ ม นั้ น ได้ เ ริ่ ม เคลื่ อ นไหวให้ ก าร สนับสนุนแนวคิดการยกเลิกโทษประหารไปหลายประเทศแล้ว อาทิ ประเทศอัลบาเนีย ประเทศอาเซ อไบจัน ประเทศบอสเนียเฮอร์เซโกวีนา ประเทศเตอร์กีร์ ประเทศเตอร์กเมนิสถาน และประเทศเซ เนกัล โดยมีเพียงไม่กี่ประเทศในโลกมุสลิมที่ยังคงใช้การลงโทษประหารชีวิตอยู่บ่อยครั้งในปริมาณที่ สูงเพื่อเป็นมาตรการสำคัญในการควบคุมปัญหาอาชญากรรม ดังเช่นกรณีของประเทศซาอุดิอารเบีย ประเทศปากีสถาน ประเทศอิรัค และประเทศเยเมน ทำให้ในแง่ของความช้าหรือเร็วที่ประเทศมุสลิม จะรับเอาแนวคิดการยกเลิกโทษประหารชีวิตไปใช้นั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยความมั่นคงของประเทศ และ รัฐบาลประเทศเหล่านั้นถูกปกครองโดยกลุ่มผู้นำหัวรุนแรงที่ตีความศาสนาอิสลามไปในทางเฉพาะ รวมทั้ ง แนวโน้ ม ที่ ห ลายประเทศเริ่ ม จะเปลี่ ย นแปลงรู ป แบบเป็ น รั ฐ ที่ ป กครองโดยระบอบ ประชาธิปไตยที่ไม่อิงข้อบัญญัติในศาสนาอย่างเข้มงวดซึ่งจะเป็นช่องทางสำคัญให้เกิดการคิดใน แนวทางสมัยใหม่ในหลักวิทยาศาสตร์และลดการใช้อำนาจเบ็ดเสร็จในการตีความศาสนาอิสลาม๓๘ ๓๖

กลุ่มประเทศในแถบอัฟริกาที่ยังคงมีโทษประหารและได้มีการประหารชีวิตนักโทษในรอบสิบปีที่ผ่านมาประกอบด้วย Botswana, Chad, Congo (Democratic Republic), Egypt, Equatorial Guinea, Ethiopia, Guinea, Libya, Nigeria, Sierra Leone, Somalia, Sudan, Uganda and Zimbabwe. ๓๗ ที่มา Amnesty International, ‘Growing Calls for End to Executions at UN’, <www.amnesty.org/en/news-andupdates/good-news/ growing-calls-end-executions-un-20081218> accessed 3 July 2009. ๓๘ โปรดดูเพิ่มเติมใน M Cherif Bassouini, ‘Death as a Penalty in the Shari’ā’ in Peter Hodgkinson and William A Schabas (eds), Capital Punishment, Strategies for Abolition (CUP, Cambridge 2004) 169–185. 79

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ในภาพรวมความหวังที่ประเทศในโลกมุสลิมจะขับเคลื่อนไปสู่การยกเลิกโทษประหารนั้นหาได้เป็น สิ่งที่เกินความเป็นจริงอย่างที่หลายคนเคยคาดคิดไว้ โทษประหารชีวิตยังคงไม่ได้รับการยกเลิกในหลายประเทศเครือจักรภพที่เป็นหมู่เกาะซึ่งใช้ภาษา อั ง กฤษในการติ ด ต่ อ สื่ อ สารหลายต่ อ หลายแห่ ง ในแถบทะเลแคริ บ เบี ย น แต่ ใ นจำนวนนั้ น มี ส าม ประเทศที่จัดว่าเริ่มคลายความเข้มข้นของโทษประหารลง๓๙ ซึ่งสาเหตุที่การลงโทษประหารชีวิตหยุด ชะงักลงก็เพราะการรณรงค์ในกิจกรรมต่างๆ ของนักกฏหมายทางด้านสิทธิมนุษยชนที่มีความทุ่มเท เสียสละซึ่งท้าทายความถูกต้องชอบธรรมของโทษประหารตามรัฐธรรมนูญโดยเฉพาะการบังคับให้มี โทษประหารชีวิตและกระบวนการกระทั่งนำไปสู่การลงโทษประหาร อย่างไรก็ดีความพยายามใน หลายแห่งยังไม่ประสบผลเท่าที่ควร เช่น กรณีของประเทศจาไมกา ซึ่งได้มีความพยายามดำเนินการใน ปี ค.ศ. ๒๐๐๘ ซึ่งเหตุผลหลักอยู่ที่อัตราการฆาตกรรมยังคงมีสูงมาก แม้กระนั้นก็ตามโทษประหารใน หลายประเทศมีลักษณะเป็นเพียง “สัญลักษณ์” และหลายประเทศเริ่มเรียนรู้ว่าการลงโทษประหารย่อม ไม่อาจหลีกเลี่ยงการละเมิดสิทธิหลายประการ ไม่เพียงแต่สิทธิในการมีชีวิตอยู่รอดของมนุษย์ แต่รวม ไปถึงเสรีภาพที่จะไม่ถูกทารุณกรรม การไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างไร้มนุษยธรรมซึ่งสิ่งสำคัญเหล่านี้ ล้วนได้รับการคุ้มครองและถูกบรรจุไว้ในรัฐธรรมนูญของแต่ละประเทศอยู่แล้ว ในเอเชียและอัฟริกาพบว่าประเทศในเครือจักรภพซึ่งยังคงโทษประหารไว้อยู่นั้นมีจำนวนน้อยลงเรื่อยๆ ที่จะยังคงโทษนี้ไว้ ซึ่งหากพิจารณาถึงข้อเท็จจริงในการดำเนินการประหารชีวิตนักโทษจะพบว่ามี เพียงห้าประเทศในจำนวนเก้าประเทศที่ยังคงดำเนินการลงโทษประหารอย่างต่อเนื่องซึ่งส่วนมากเป็น ประเทศที่มิได้เป็นมุสลิม (ได้แก่ บอสวานา อินเดีย มาเลเซีย สิงคโปร์ และอูกานดา) โดยประเทศเหล่า นี้แทบมิได้ประหารชีวิตใครเลยในรอบห้าปีที่ผ่านมานับแต่ปี ค.ศ. ๒๐๐๓ – ๒๐๐๗ มีเพียงประเทศ สิงคโปร์ที่มีการประหารชีวิตตลอดทุกปีที่ผ่านมานั้น แต่กระนั้นอัตราการลงโทษประหารชีวิตใน ประเทศเหล่านี้ก็มีอัตราที่ลดลง เห็นได้ชัดในกรณีของประเทศสิงคโปร์ซึ่งจำนวนบุคคลที่ถูกประหาร นั้นได้ลดลงจากที่มีรายงานในจำนวน ๗๖ คนในปี ค.ศ. ๑๙๙๔ มาเหลือจำนวน ๑๙ คนในปี ค.ศ. ๒๐๐๓ และมีเพียง ๒ คน ในปี ค.ศ. ๒๐๐๗๔๐ ดังนั้นจึงเป็นที่ประจักษ์ว่าประเทศในเครือจักรภพที่ยัง ๓๙

กรณีที่พบอยู่ในบางประเทศที่ยังคงโทษประหารไว้ อาทิ กรณีของบาฮามาส์ (Bahamas) เซนต์คิตแอนด์เนวิส (St. Kitts and Nevis) รวมทั้งตรินิแดดแอนด์โตเบโก (Trinidad and Tobago) โดยการประหารชีวิตครั้งล่าสุดในบาฮามาส์ เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. ๒๐๐๐ และในตริ นิแดดแอนด์โตเบโกในปี ค.ศ. ๑๙๙๙ โดยมีชายจำนวน ๑๐ คนถูกประหารโดยการแขวนคอ เก้าคนถูกประหารชีวิตพร้อมกันในคราว เดียว และในปี ค.ศ. ๒๐๐๘ มีการประหารชีวิตนักโทษในเซนต์คิตแอนด์เนวิส ๔๐ โปรดดูเพิ่มเติมใน Johnson and Zimring (n 3) 410.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

80


คงโทษประหารไว้นั้นได้คงโทษดังกล่าวไว้ด้วยเหตุผลทางการเมืองของประเทศนั้นๆและเพื่อให้เห็น ว่ า ไม่ จ ำเป็ น ต้ อ งขึ้ น อยู่ กั บ มาตรฐานหรื อ บรรทั ด ฐานทางด้ า นสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนของสั ง คมภายนอก ประเทศ แม้กระนั้นแนวโน้มของประเทศเหล่านี้ก็ล้วนไปในทิศทางของการยกเลิกการประหารชีวิต ภายใต้การกำหนดข้อจำกัดต่างๆ ขึ้นมา๔๑ ในขณะที่มีเพียงสี่ประเทศในเอเชีย (เนปาล ภูฏาน กัมพูชา และฟิลิปปินส์) ที่ได้ยกเลิกโทษประหารชีวิต ลงไปอย่างสมบูรณ์ มีหกประเทศที่ดำเนินการยกเลิกในทางพฤตินัยรวมทั้งประเทศเกาหลีใต้๔๒ สำหรับ ประเทศอินเดียซึ่งมีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลกรองจากสาธารณรัฐประชาชนจีนทำให้ เหมาะที่จะนำมาเปรียบเทียบเป็นกรณีศึกษา โดยการลงโทษประหารชีวิตในประเทศจีนอาจกล่าวได้ว่า เป็นเรื่องที่ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก ถึงแม้ว่าจะมีประจักษ์พยานที่สะท้อนให้เห็นว่าข้อมูลดังกล่าวอาจไม่ เป็นความจริงเสมอไป๔๓ ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นพบอีกว่าฝ่ายบริหารของประเทศอินเดียได้ใช้อำนาจ ในการหน่วงเหนี่ยวกระบวนการลงโทษประหารทำให้มีน้อยคนที่ถูกประหารชีวิตจริงๆ ในที่สุด เพราะจะต้องผ่านกระบวนการขอความเป็นธรรมต่างๆ หลายขั้นตอน ซึ่งทำให้มีการลงโทษไม่มากนัก และถึงจะมีก็เป็นเพียงบางช่วงบางเวลา โดยการลงโทษประหารชีวิตครั้งล่าสุดมีขึ้นเมื่อปี ค.ศ. ๒๐๐๔ ซึ่งเป็นครั้งแรกนับจากปี ค.ศ. ๑๙๙๗๔๔ แม้ว่าโทษประหารจะยังคงมีอยู่ แต่พบว่ามีเพียงเพื่อคงไว้ใน ลักษณะของ “สัญลักษณ์” เพราะเมื่อเทียบกับจำนวนประชากรที่มหาศาลและการประหารชีวิตที่เกิด ขึ้นเพียงสองสามราย ทำให้เชื่อได้ว่าประเทศอินเดียไม่น่าจะมีปัญหาทางการเมืองที่บานปลายหากมี การยกเลิกโทษประหารในวันข้างหน้า สำหรับส่วนอื่นของทวีปเอเชียพบว่าไม่มีการลงโทษประหารชีวิตเลยในประเทศไต้หวันนับแต่ปี ค.ศ. ๒๐๐๖ ซึ่งขณะนี้อยู่ในช่วงของการเดินทางไปสู่การยกเลิกโทษประหาร๔๕ ในฐานะมีพันธะกรณีต่อ การรณรงค์เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนทำให้ไต้หวันลงนามรับรองข้อกำหนดของไอซีซีพีอาร์ (ICCPR) ใน เดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. ๒๐๐๙ โดยเป็นไปตามข้อกำหนดส่วนหนึ่งของกฏหมายภายในประเทศและ ๔๑

อ้างใน Roger Hood, ‘Capital Punishment: The Commonwealth in World Perspective’ (2008) 17(2) TheCommonwealth Lawyer

30–35. เป็นที่น่าสังเกตว่าสมาคมนักกฏหมายเครือจักรภพมีการประชุมที่ ฮ่องกงในเดือนเมษายน ค.ศ. ๒๐๐๙ ที่ผ่านมา และได้ผ่านมติว่า ด้วยการยกเลิกโทษประหารภายในกลุ่มประเทศเครือจักรภพ ๔๒ ประเทศเหล่านี้ได้แก่ บูรไนดารุสลาม ( Brunei Darussalam) ลาว ( Laos) มัลดีฟ ( Maldives) สหภาพพม่าหรือเมียนมาร์ ( Myanmar) เกาหลีใต้ (South Korea) และศรีลังกา (Sri Lanka). หากต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับสถานการณ์ในภูมิภาคเอเชียอย่างละเอียด โปรดดู ที่ Johnson and Zimring (n 3) 16. ๔๓ Bikram Jeet Batra, Lethal Lottery: The Death Penalty in India (May 2008) AI-Index ASA 20/006/2008. ๔๔ Johnson and Zimring (n 3) 430. ๔๕ International Federation of Human Rights (FIDH), The Death Penalty in Taiwan: Towards Abolition? (Report no 450/2, June 2006). 81

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


เพื่อความมั่นใจที่จะดำเนินการไปตามแนวทางของไอซีซีพีอาร์ (ICCPR)๔๖ ความเป็นไปได้ของ ประเทศไทยในการยกเลิกโทษประหารก็เป็นไปได้เช่นกันเพราะภายหลังการมีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี ค.ศ. ๒๐๐๗ ยังไม่มีการประหารชีวิตนักโทษอีกเลย ในกรณีของประเทศเวียดนามนั้นเช่นเดียว กับกรณีของประเทศจีนที่เริ่มมีพันธกรณีในการเจรจาร่วมกับกลุ่มสหภาพยุโรปซึ่งพบว่าเวียดนามมี ความเปิดกว้างในประเด็นดังกล่าวแม้ว่าด้วยข้อจำกัดของการถือเป็นเรื่องลับต่อการเปิดเผยข้อเท็จจริง เกี่ยวกับการลงโทษประหารชีวิตในเวียดนามทำให้มีการงดออกเสียงในการรับรองมติให้มีการระงับ การลงโทษประหารเป็นการชั่วคราวในการประชุมสหประชาติเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. ๒๐๐๗ และใน ปี ค.ศ. ๒๐๐๘๔๗ ในกรณีประเทศญี่ปุ่นทางรัฐบาลได้คัดค้านการยกเลิกโทษประหารว่า เป็นเรื่อง ภายในขอบข่ายอธิปไตยของแต่ละประเทศและเป็นประเด็นทางด้านกระบวนการยุติธรรมหาได้เป็น เรื่องของสิทธิมนุษยชนใดๆ เลย กระนั้นก็ตามการยกเลิกโทษประหารได้กลายเป็นประเด็นถกเถียง อย่างเปิดเผยทั้งในที่สาธารณะและในสมาคมเนติบัณฑิตของประเทศญี่ปุ่น รวมทั้งยังมีองค์กรต่อต้าน การลงโทษประหารชีวิตที่เรียกตัวเองว่า “กลุ่มฟอรั่ม ๙๐” ซึ่งได้เปิดประเด็นการละเมิดสิทธิมนุษยชน หลายประการที่เชื่อมโยงเข้ากับการลงโทษประหารชีวิตให้เป็นที่สนใจของประชาชนทั่วไปและ สมาชิกรัฐสภา๔๘ ด้วยเหตุที่การลงโทษประหารชีวิตในญี่ปุ่นขึ้นอยู่กับความเต็มใจในการลงนามคำสั่ง ของรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องกับการยุติธรรมหลายคน ทำให้เห็นได้ว่าการลงโทษประหารชีวิตเป็นเรื่องที่ยัง ไม่ลงรอยกันเท่าใดนักในประเทศนี้ สำหรับประเทศเกาหลีเหนือนั้นอาจได้รับผลสะท้อนกลับจากการ ที่ประเทศเกาหลีใต้ได้ถูกยกสถานะให้เป็นประเทศที่มีการยกเลิกโทษประหารในทางพฤตินัยไปแล้ว และกำลังเดินหน้าไปสู่การยกเลิกอย่างเป็นทางการในที่สุด ในกรณีของประเทศมาเลเซียถือได้ว่ามี สัญญาณบ่งบอกถึงความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี โดยในปี ค.ศ. ๒๐๐๖ เนติบัณฑิตยสภาของประเทศ มาเลเซียได้เรียกร้องให้มีการยกเลิกโทษประหารและมีรายงานว่ารัฐมนตรีที่รับผิดชอบดูแลทางด้าน กฎหมายได้กล่าวชัดเจนว่า “เขาพร้อมที่จะรับข้อเสนอ สำหรับตัวเขาชีวิตของคนหนึ่งคนก็คือชีวิตของ คนคนหนึ่ง ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถจะอ้างสิทธิใดๆ ในการเอาชีวิตผู้อื่นได้แม้ว่าบุคคลดังกล่าวจะเคย เอาชีวิตผู้อื่นมาก่อนหน้านี้”๔๙ บทบาทของสหรัฐอเมริกาอาจมีอิทธิพลบางประการต่อแนวทางการ ๔๖

เนื่องด้วยประเทศไต้หวันมิได้เป็นสมาชิกขององค์การสหประชาชาติ ทำให้ไม่สามารถให้สัตยาบันในสนธิสัญญาภายใต้กฏหมาย ระหว่างประเทศได้ ดูเพิ่มเติมได้ใน the article by Jerome A. Cohen and Yu-Jie Chen, ‘Taiwan’s Incorporation of the ICCPR and the ICESCR into Domestic Law’ <www.usaisialaw.org/?=1142> accessed 4 July 2009. ๔๗ โปรดดูการอ้างอิงในหมายเลขเชิงอรรถที่ ๓๐ ๔๘ ดูเพิ่มเติมใน Hood and Hoyle, 2008 (n 1) 94 and David T Johnson ‘Where the State Kills in Secret: Capital Punishment in Japan’, (2006) 8 Punishment and Society 251, 263. See also Johnson and Zimring (n 3) 45–101. ๔๙ อ้างใน Amnesty International, Asia Death Penalty Blog (23 March 2006), <http://asiadeathpenalty.blogspot.com/2006/03/ renewed-debate-on-death-penalty-in.html> accessed 19 August 2009.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

82


ตัดสินใจของประเทศจีนที่จะยกเลิกการลงโทษประหารหรือไม่ แม้จะมีผู้รู้หลายคนเชื่อว่าขณะนี้ กระบวนการในการดึงให้สหรัฐอเมริกายุติการลงโทษประหารได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ดังเช่นความเห็นของ แฟรงคลิน ซิมริง (Franklin Zimring)๕๐ อย่างไรก็ดีสหรัฐอเมริกายังไม่ดำเนินการใดๆ อย่างแจ้งชัดนัก โดยเฉพาะการยึดถือตามแนวทางในมาตรา ๖ ของข้อกำหนดไอซีซีพีอาร์ (ICCPR) และมติของ องค์การสหประชาชาติที่กำหนดให้มีการยกเลิกโทษประหารภายในกรอบเวลาอันเหมาะสม ทำให้น่า สนใจที่จะคำนึงถึงเหตุปัจจัยใดๆ บ้างที่จะส่งผลให้สหรัฐอเมริกายกเลิกโทษดังกล่าว ทั้งนี้รัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้แสดงจุดยืนอย่างชัดเจนในการสนองตอบต่อการสำรวจขององค์การ สหประชาชาติในครั้งที ๗ ว่าด้วยการลงโทษประหารและแนวทางปฏิบัติเพื่อปกป้องคุ้มครองสิทธิ ของผู้ต้องโทษประหารในปี ค.ศ. ๒๐๐๕ ความตอนหนึ่งว่า “ เราเชื่อมั่นในสังคมประชาธิปไตยว่ากระบวนการยุติธรรมซึ่งรวมไปถึงการลงโทษต่ออาชญากรรมที่ มองว่ า เป็ น เรื่ อ งอั น ตรายและเป็ น ภั ย ต่ อ สั ง คมส่ ว นรวม ทำให้ ก ารลงโทษจำเป็ น ต้ อ งให้ โ อกาส ประชาชนกลุ่มนี้ในการแสดงความคิดเห็นได้อย่างเสรีและมีกระบวนการที่เหมาะสมในทางปฏิบัติ ผ่านตัวแทนของพวกเขาที่ได้รับการเลือกเข้ามา (สมาชิกรัฐสภา)๕๑ อย่างไรก็ดีในที่อื่นๆ ทั่วโลกก็ได้ปรากฏสัญญาณของความเปลี่ยนแปลงและการยอมรับต่อบรรทัดฐาน ใหม่ คำพิ พ ากษาของศาลฎี ก าสหรั ฐ อเมริ ก าที่ ร ะบุ ไ ว้ ชั ด เจนที่ จ ะไม่ มี ก ารลงโทษประหารผู้ มี จิ ต บกพร่อง๕๒ รวมทั้งเยาวชนอายุต่ำกว่า ๑๘ ปี๕๓ ในขณะก่อคดีฆาตกรรม ได้ส่งผลทำให้เกิดการตื่นตัว เห็นพ้องที่จะประณามการประหารชีวิตบุคคลประเภทดังกล่าวกระทั่งทางองค์การสหประชาชาติได้ บรรจุไว้เป็นข้อกำหนดสำหรับปกป้องบุคคลเหล่านี้ไว้ด้วย ส่วนในอนาคตศาลฎีกาของสหรัฐอเมริกา จะจริงจังกับข้อกำหนดอย่างที่ทางองค์การสหประชาชาติได้วางหลักไว้นี้มากน้อยแค่ไหนเป็นสิ่งที่จะ ต้องติดตามกันต่อไป ในขณะที่นานาชาติยังคงวิพากษ์ถกเถียงเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวอยู่อย่างต่อเนื่อง อาทิ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. ๒๐๐๖ คณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชนแห่งองค์การสหประชาชาติใน วาระของการพิจาณารายงานในส่วนของประเทศสหรัฐอเมริกาที่สัมพันธ์กับมาตรา ๔๐ ของไอซีซีพีอาร์

๕๐ Franklin E Zimring, The Contradictions of American Capital Punishment (OUP, New York 2003) 205. ๕๑ UN Doc E/2005/3 [17]. ๕๒ Atkins v Virginia 56 US 304 (2002). ๕๓

Roper v Simmons 543 US 551 (2005).

83

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ได้มีการเพิ่มเติมข้อสังเกตในการเรียกร้องให้สหรัฐอเมริกายุติการลงโทษประหารเป็นการชั่วคราวโดย คาดหวังเป็นอย่างยิ่งที่จะให้โทษประหารหมดไปในสหรัฐอเมริกาในที่สุด ซึ่งโดยข้อเท็จจริงการ ประหารชีวิตในสหรัฐอเมริกาในภาพรวมนั้นถือว่าน้อยมาก เว้นแต่ยังคงมีการดำเนินการอยู่ในมลรัฐ ทางตอนใต้ แต่ใน ๑๔ รัฐจากจำนวน ๓๕ รัฐที่ยังคงมีการกำหนดโทษประหารชีวิตไว้นั้นมีการ ประหารไม่เกิน ๖ คนในรอบระยะเวลา ๓๐ ปีที่ผ่านมา และ ๒ มลรัฐในจำนวนนั้นไม่มีการประหารชีวิต ผู้ใดเลย นอกจากนี้ร้อยละ ๘๐ ของการประหารชีวิตนับแต่ปี ค.ศ. ๑๙๗๖ เป็นต้นมา มีการประหารจริงๆ อยู่ใน ๙ มลรัฐ๕๔ ทำให้ไม่น่าประหลาดใจที่ข้อเขียนของ Carol และ Jordan Steiker ได้กล่าวไว้ว่าการ ประหารชีวิตเปรียบเสมือนเป็นปรากฏการณ์ที่มีความเหมือนบนแตกต่าง (A Tale of Two Nations)๕๕ ซึ่งเมื่อพิจารณาถึงความเป็นไปได้ของความผิดพลาดและความยากที่จะไม่มีการใช้อำนาจในทางที่ผิด หรือมีการใช้อคติในทางหนึ่งทางใดเข้ามาในการตัดสินใจ รวมทั้งการถ่ายทอดภาพแห่งความโหดร้าย สู่สังคมผ่านปรากฏการณ์ในการประหารชีวิตนักโทษ ทำให้เชื่อว่าในบรรดารัฐต่างๆ ที่ยังคงการ กำหนดโทษประหารเอาไว้แต่แทบไม่มีการประหารชีวิตจริงๆ จะเดินรอยตามรัฐต่างๆ เช่น นิวเจอร์ซี

นิวยอร์คและนิวเม็กซิโกที่เคยมีลักษณะคล้ายๆ กันและได้ยกเลิกโทษประหารไปในที่สุด ซึ่งจะทำให้ อาจเหลือเพียงรัฐเท็กซัสที่จะยังคงโทษประหารไว้เพียงรัฐเดียว ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้นก็น่าเชื่อว่าศาลฎีกา ของสหรัฐอเมริกาจะได้ออกคำสั่งให้ยกเลิกโทษประหารในทุกรัฐโดยยึดเอาแนวทางการพิจารณาที่ ยึดถือหลักแห่งเมตตาธรรมและการเห็นถึงวิธีการที่ชัดเจนว่าเป็นการลดทอนศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ อย่างยิ่ง และเป็นการก้าวเข้าสู่การเป็นสังคมที่เติบโตเต็มวัยอย่างสมบูรณ์ (maturing society)๕๖ ซึ่งหาก สหรัฐอเมริกาสามารถบรรลุเป้าหมายนี้ได้จะทำให้ประเทศต่างๆ ที่ไม่เชื่อถือแนวคิดนี้คงได้รับผลกระ ทบต่อการตัดสินใจดังกล่าวอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

๕. ทางลัดสู่การล้มเลิกโทษประหารชีวิต

หากพิจารณาถึงประเทศต่างๆ ที่มีการยกเลิกโทษประหารสำหรับคดีอาชญากรรมทั่วๆ ไปในยามไม่มี ศึกสงครามทั้งหมด ๕๔ ประเทศนับตั้งแต่ปี ค.ศ. ๑๙๘๘๕๗ ก็จะพบว่าในปลายเดือนมิถุนายน ค.ศ. ๕๔

ทั้ง ๙ มลรัฐประกาอบด้วย เท็กซัส (Texas), เวอร์จิเนีย (Virginia), โอกลาโฮมา (Oklahoma), มิสซูรี่(Missouri), นอร์ทคาโรไลนา (North Carolina), เซาท์ คาโรไลนา (South Carolina), จอร์เจีย (Georgia), อาลาบามา (Alabama) และ ฟลอริดา (Florida). ๕๕ C S Steiker and J M Steiker, ‘A Tale of Two Nations: Implementation of the Death Penalty in “Executing” Versus “Symbolic” States in the United States’(2006) 84 Texas Law Review 1869. ๕๖ ที่มา Trop v Dulles 356 US 86 101 (1958). ๕๗ ทั้งนี้ไม่นับรวมประเทศที่เพิ่งมีการยกเลิกโทษประหารชีวิตในคดีฆาตกรรม อาทิ สหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. ๑๙๖๕ ถึงแม้ว่าจะมิได้ มีการยกเลิกในโทษอื่นๆ กระทั่งถึงปี ค.ศ. ๑๙๙๘.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

84


๒๐๐๙ ที่ผ่านมา ๕๑ ประเทศ (หรือร้อยละ ๙๔) ได้ยกเลิกโทษประหารในทุกประเภทคดีอย่างสมบูรณ์ ซึ่ง ๓ ประเทศที่เหลือได้มีการยกเลิกเพียงในคดีฆาตกรรมและคดีอาชญากรรมทั่วไป๕๘ ทั้งนี้ ๔๓ ประเทศในจำนวน ๕๑ ประเทศได้บรรลุการยกเลิกโทษประหารทั้งหมดอย่างบริบูรณ์ในทันทีโดยไม่ จำเป็นต้องผ่านกระบวนการยกเลิกในโทษอาชญากรรมทั่วไปก่อนแต่อย่างใด กล่าวอีกนัยหนึ่งร้อยละ ๘๔ ได้ดำเนินการยกเลิกโทษประหารในทุกลักษณะโทษพร้อมๆ กัน ทั้งในคดีฆาตกรรม คดีอาชญากรรม ทั่วไปอื่นๆ รวมทั้งคดีอาญาทหารและคดีที่เป็นภัยต่อความมั่นคงของรัฐไปในคราวเดียว ซึ่งประเทศ

ที่ มี ก ารยกเลิ ก โทษประหารในขั้ น เริ่ ม ต้ น โดยผ่ า นกระบวนการทางรั ฐ สภาในเวลาต่ อ มาก็ มี ก าร เปลี่ยนแปลงในสาระสำคัญของรัฐธรรมนูญ แต่ปรากฏว่ามากกว่าครึ่งหนึ่งของประเทศที่อยู่ในกลุ่ม ของการยกเลิกโทษประหารโดยปริยายนับแต่ปี ค.ศ. ๑๙๘๘ เป็นต้นมาส่วนมากจะทำการแก้ไข เพิ่มเติมรัฐธรรมนูญโดยเฉพาะในส่วนที่ว่าด้วยสิทธิในการมีชีวิตอยู่รอดและปราศจากอันตรายหรือ การลงโทษหรือปราศจากการได้รับการปฏิบัติที่โหดร้ายทารุณกรรม ซึ่งในบางประเทศก็อาศัยการ ตีความรัฐธรรมนูญจากศาล เช่น ในกรณีของประเทศฮังการีและสาธารณรัฐอัฟริกาใต้๕๙ ซึ่งมีคำสั่งมิ ให้นำโทษประหารชีวิตกลับมาใช้ใหม่ได้ หากมีการตั้งคำถามว่าการยกเลิกโทษประหารนั้นมีความรวดเร็วมากหรือน้อยจากการลงโทษประหาร ที่ดำเนินการไปครั้งสุดท้าย คงต้องพิจารณาจากข้อเขียนของ Marc Ancel ในช่วงต้นของทศวรรษ ๑๙๖๐ ที่กล่าวว่าในประเทศส่วนมากที่มีการยกเลิกโทษประหารเริ่มต้นจากการระงับการประหารชีวิต มาเป็นระยะเวลานานพอสมควรและได้ยกเลิกโทษดังกล่าวในเวลาต่อมาในทางพฤตินัยก่อนที่จะมีการ บัญญัติไว้เป็นกฏหมาย๖๐ ซึ่งอาจสรุปเป็นทฤษฎีได้ว่าก่อนจะยกเลิกโทษประหารต้องทำให้ประชาชน เกิดความคุ้นเคยและเกิดการยอมรับได้ว่าโทษประหารชีวิตเป็นสิ่งที่ไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป และใน ห้วงเวลา ๒๐ ปีที่ผ่านมา มีเพียง ๒๑ ประเทศจากจำนวน ๕๔ ประเทศ (ร้อยละ ๓๙) ที่เริ่มต้นด้วยการ ยกเลิกโทษประหารนับตั้งแต่ปี ค.ศ. ๑๙๘๙ (รวมทั้งสามประเทศที่มีการยกเลิกเพียงเฉพาะในส่วนที่ เป็นอาชญากรรมทั่วไปในเบื้องต้น) ซึ่งได้เข้าสู่การยกเลิกโทษประหารในทางพฤตินัยเป็นระยะเวลา นานราว ๑๐ ปี โดยประเทศส่วนใหญ่ได้เคลื่อนเข้าสู่การยกเลิกโทษประหารในทางนิตินัยอย่างรวดเร็ว ตัวอย่างเช่น ประเทศเตอร์กเมนิสถาน (Turkmenistan) ซึ่งได้ยกเลิกโทษประหารชีวิตในปี ค.ศ. ๑๙๙๙ ๕๘ ๕๙

ประเทศทั้งสามประกอบด้วย ชิลี (Chile), คาซัคสถาน (Kazakhstan) และ ลัตเวีย (Latvia). กรณีของประเทศฮังการี โปรดดูเพิ่มเติมที่ : Constitutional Court Decision No. 23/1990 (X.31) AB. On the constitutionality of capital punishment, see Tibor Horvath, ‘L’Abolition de la peine de mort en Hongrie’ (1992) Revue Internationalede Criminologie de la Police Technique 2, 167–179. ในกรณีของสาธารณรัฐอัฟริกาใต้ โปรดดูเพิ่มเติมที่ : State v Makwanyane [1995] (3) SA 391. ๖๐ M Ancel, The Death Penalty in European Countries (Council of Europe, Strasbourg 1962) 3. 85

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ใช้เวลาเพียง ๒ ปีภายหลังการลงโทษประหารชีวิตในครั้งสุดท้าย ส่วนสาธารณรํฐอัฟริกาใต้ได้มีการ ยกเลิกโทษประหารในปี ค.ศ. ๑๙๙๕ ใช้เวลาเพียง ๔ ปี ภายหลังการลงโทษประหารครั้งสุดท้าย จึง สามารถสรุปได้ว่า การที่ต้องใช้ระยะเวลาอันยาวนานในการตัดสินใจยกเลิกโทษประหารนั้นไม่ปรากฏ อยู่ในกระบวนการของประเทศส่วนใหญ่มากกว่าครึ่งหนึ่งเลยในห้วงระยะเวลา ๒๐ ปีที่ผ่านมา

๖. ตัวชี้วัดอื่นๆ ที่บ่งชี้ถึงพลวัตใหม่ (New Dynamic)

ในหลายแห่งที่การยกเลิกโทษประหารยังไม่บรรลุเป้าหมายแต่ได้ก่อเกิดกระบวนการบางอย่างที่ สอดคล้องกับมาตรา ๖(๒) ของไอซีซีพีอาร์ ซึ่งมีการจำกัดจำนวนประเภทอาชญากรรมที่มีโทษถึง ประหารชีวิต ซึ่งเป็นการเปิดโอกาสให้ใช้ดุลยพินิจเข้ามาแทนที่การบังคับลงโทษที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ (ซึ่งประเทศล่าสุดที่กล่าวถึงนี้คือบาร์เบโดส) และทำให้จำนวนของนักโทษที่ถูกประหารชีวิตจริงลด ลงด้วย หากจะเปรียบเทียบในสองกรณีที่ยังคงไม่มีการพักหรือระงับการลงโทษประหารชีวิตเป็นการ ชั่วคราว ดังเช่นกฎหมายอาญาของประเทศเบลารุสในปี ค.ศ. ๑๙๙๙ ที่กำหนดโทษประหารไว้เป็น จำนวนลดลงถึง ๑๕ แขนง (หรือมีการกำหนดไว้ ๑๔ มาตรา แทนที่จะเป็น ๒๙ มาตรา) เมื่อเทียบกับ กฎหมายอาญาในปี ค.ศ. ๑๙๖๐ และในปัจจุบันจะลงโทษได้ก็เพียงกรณีที่มีการกระทำที่เป็นเหตุ ร้ายแรงอย่างที่สุดหรือภัยอันตรายที่เกิดจากการกระทำของจำเลยอย่างเห็นได้ชัด๖๑ กรณีของประเทศ เวียดนามได้ลดจำนวนข้อหาที่นำไปสู่การลงโทษประหารจากเดิม ๔๔ ข้อหาเป็น ๒๙ ข้อหา ในปี ค.ศ. ๑๙๙๙ และมีแผนการที่จะทบทวนแก้ไขประมวลกฎหมายอาญาเพื่อจะลดลงอีกให้เหลือเพียง ๑๒ ข้อหา โดยกันข้อหาที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรรมทางเศรษฐกิจออกไป ๖๒ ซึ่งหากเปรียบเทียบกับ ประเทศจีนถือว่าก้าวหน้าไปมาก ในราว ๑ ใน ๓ ของประเทศต่างๆ (๓๒ ประเทศจาก ๙๔ ประเทศ) ที่ยังไม่มีการยกเลิกโทษประหาร บรรจุไว้ในกฎหมายยังคงลงโทษประหารกับคดีเกี่ยวกับยาเสพติด ในขณะที่ ๒๘ ประเทศจะลงโทษ ประหารในคดีความผิดต่อเพศ และอีก ๒๒ ประเทศมีการลงโทษในคดีร้ายแรงเกี่ยวกับอาชญากรรม ทางเศรษฐกิจและเรื่องของทรัพย์สิน (ซึ่งรวมถึงข้อหาปล้นโดยใช้อาวุธก็ไม่มีการลงโทษประหารแต่ อย่างใด)๖๓ ทั้งนี้จากข้อมูลเท่าที่มีอยู่ปรากฏว่ามีเพียง ๑๕ ประเทศเท่านั้นที่ดำเนินการประหารชีวิต นักโทษอย่างน้อยหนึ่งคนในข้อหาที่อยู่ในข่ายที่กล่าวถึงนี้ในระหว่างปี ค.ศ. ๒๐๐๒ ถึง ๒๐๐๖ ซึ่งรวม ถึ ง ประเทศจี น ทำให้ เ ป็ น ที่ ป ระจั ก ษ์ ว่ า การลงโทษประหารสำหรั บ อาชญากรรมที่ มิ ใ ช่ เ ป็ น การ ฆาตกรรม (เว้นแต่คดีที่เกี่ยวกับยาเสพติดในประมาณ ๗ ประเทศ) ถือได้ว่ามีการลงโทษดังกล่าวน้อย

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

86


มาก ถึงจะเป็นที่ยอมรับกันว่าในประเทศที่ยังคงโทษประหารไว้นี้ยังไม่ต้องการไปสู่ขั้นของการยกเลิก อย่างเด็ดขาดแต่ก็ได้มีการใช้ดุลยพินิจเป็นพิเศษในการตัดสินพิพากษาและเน้นไปที่การลงโทษกับคดี ฆาตกรรมเท่านั้น ซึ่งถือว่าเป็นข้อจำกัดที่ปรากฏอยู่ในข้อกำหนดของที่ยังคงพอยอมรับได้โดยคณะผู้ แทนพิเศษว่าด้วยการวิสามัญฆาตกรรม การใช้กฏพิเศษหรือการประหารชีวิตโดยการชี้ขาดของคณะ บุคคลหนึ่งบุคคลใด๖๔ เช่นเดียวกันกับกรณีของประเทศต่างๆ ที่ดำเนินการประหารชีวิตนักโทษอย่างเป็นปกติในปัจจุบันได้ เหลื อ น้ อ ยลงมาก เช่ น ในปี ค.ศ. ๒๐๐๘ มี เ พี ย ง ๒๕ ประเทศเท่ า นั้ น ซึ่ ง เป็ น ข้ อ มู ล ขององค์ ก ร นิรโทษกรรมสากล (Amnesty International) ที่มีการประหารชีวิตด้วยคำพิพากษาของศาล เทียบกับ จำนวน ๔๐ ประเทศ ในสิบสองปีที่แล้ว คือ ค.ศ. ๑๙๙๗๖๕ กรณีของประเทศสหรัฐอเมริกาปรากฏว่า ๔๒ เขตอำนาจศาลในจำนวน ๕๑ แห่งไม่มีการประหารชีวิตใดๆ เลยในปี ค.ศ. ๒๐๐๘ ครึ่งหนึ่งของ เขตอำนาจศาลดังกล่าว (จำนวน ๑๘ แห่งอยู่ในมลรัฐเท็กซัส ยกเว้นเพียงกรณีของประเทศอิหร่าน อิรัค ซาอุดิอาระเบีย และปากีสถาน แต่ประเทศอื่นๆ ตัวเลขของการประหารชีวิตนักโทษต่อปีได้ลดลง ยิ่ง กว่านั้นพบว่ามีเพียง ๓ ประเทศในข้อมูลขององค์กรนิรโทษกรรมสากลที่มีการประหารชีวิตนักโทษ จำนวน ๑๐๐ คนในปี ค.ศ. ๒๐๐๘ ได้แก่ประเทศจีน (เท่าที่มีข้อมูลคือมีจำนวนการประหารนักโทษ มากที่สุด) รองลงมาคือ อิหร่าน และซาอุดิอาระเบีย นอกนั้นมีเพียง ๘ ประเทศที่มีการประหารชีวิต นักโทษมากกว่า ๑๕ คนในรอบปีนั้น๖๖ ที่สำคัญและน่าที่จะนำมาพิจารณาคือกรณีที่ทางคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติไม่กำหนด การลงโทษประหารชีวิตภายหลังการตั้งศาลพิเศษขึ้นเพือพิจารณาผู้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ความรุนแรง ในอดีตประเทศยูโกสลาเวีย ปี ค.ศ. ๑๙๙๓ ในราวันดา ปี ค.ศ. ๑๙๙๔ และล่าสุดคือในกรณีของ

เซียราลีโอน เลบานอน และกัมพูชา นอกจากนั้นในข้อหา “การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ (genocide)” ซึ่งจริงๆ ถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรงต่อมวลมนุษยชาติและรวมไปถึงอาชญากรรมทางสงครามอื่นๆ ก็ไม่มีการ ๖๑

Grigory A Vasilevich and Elissa A Sarkisova, ‘Prospects for Abolition of the Death Penalty in the Republic of Belarus’ in The Death Penalty in the OSCE Area (Background Paper) (Office for Democratic Institutions and Human Rights, Warsaw 2006) 9–17. ๖๒ Hood and Hoyle, 2008 (n 1) 97; UK Foreign and Commonwealth Office, Annual Report on Human Rights2008 (Report) (March 2009) 173 <www.fco.gov.uk/humanrights> accessed 19 August 2009. ๖๓ Hood and Hoyle, 2008 (n 1) 134–144. ๖๔ Professor Philip Alston, UN Doc A/HRC/4/20 [65] (29 January 2007). ๖๕ ที่มา Amnesty International, ‘Death Sentences and Executions in 2008’ (Report) (March 2009) AI-Index ACT 50/003/2009, 8. ๖๖ ตัวอย่างของประเทศเหล่านั้นได้แก่ จีน China, อิหร่าน Iran, ซาอุดิอาระเบีย (Saudi Arabia), สหรัฐอเมริกา (USA), ปากีสถาน (Pakistan), อิรัค (Iraq), เวียดนาม (Viet Nam) และ อาฟกานิสถาน (Afghanistan). เรื่องเดียวกัน(Ibid.) 87

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


บัญญัติโทษที่ว่านี้ในบทบัญญัติของศาลยุติธรรมทางอาญาระหว่างประเทศซึ่งตั้งขึ้นมาในปี ค.ศ. ๑๙๙๘๖๗ สิ่งเหล่านี้ทำให้ไม่สามารถเลี่ยงที่จะตั้งคำถามต่อไปได้ว่า หากเช่นในคดีร้ายแรงเช่นกรณีที่ ยกมาข้างต้นยังไม่มีการลงโทษประหารชีวิตต่อผู้กระทำผิด ดังนั้นเหตุใดที่อาชญากรรมที่ร้ายแรงน้อย กว่าจึงยังคงมีการลงโทษเช่นว่านี้ ถือได้ว่ามีความพยายามอย่างยิ่งในบรรดาประเทศที่ได้มีการยกเลิกโทษประหารไปแล้วมาตั้งแต่ปี ค.ศ. ๑๙๙๔ ที่จะนำการระงับการลงโทษประหารชีวิตไปสู่การออกเป็นมติขององค์การสหประชาชาติเพื่อ จะได้มีการศึกษาถึงผลจากการระงับโทษดังกล่าว ตัวชี้วัดประการหนึ่งคือการที่มีข้อถกเถียงน้อยลงใน บรรดาประเทศที่ยังคงมีการต่อต้านมติขององค์การสหประชาชาติในการระงับโทษประหารชีวิตไว้ ชั่วคราว โดยในปี ค.ศ. ๒๐๐๕ ในคณะกรรมาธิการว่าด้วยสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติพบว่า ๖๖ ประเทศ ยังคงมีข้อกล่าวอ้างต่างๆ ในการไม่เข้าร่วมดำเนินการตามมตินี้โดยอ้างถึงเรื่องของการสร้าง ความแตกแยกในหมู่สมาชิกและเป็นการใช้กฏหมู่มาบีบบังคับประเทศกลุ่มรวมไปถึงการอ้างลัทธิ จักรวรรดินิยมและการรุกรานอำนาจอธิปไตยของประเทศต่างๆ๖๘ หลายประเทศได้มองว่า การ ลงโทษประหารชีวิตเป็นคนละเรื่องกับปัญหาสิทธิมนุษยชนและยืนยันว่ามันเป็นเพียงส่วนหนึ่งของ กระบวนการยุติธรรมซึ่งเป็นเรื่องที่ผ่านการกลั่นกรองโดยประชาชน ผู้นำและความคิดเห็นส่วนใหญ่ ของคนในสังคมนั้นบนพื้นฐานความเหมาะสมของสภาพการณ์และวัฒนธรรม แต่ในสองปีถัดมาคือ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. ๒๐๐๗ ที่ประชุมใหญ่ขององค์การสหประชาชาติมีเพียง ๕๔ ประเทศที่แสดง ความคัดค้านมตินี้ โดยมี ๑๐๔ ประเทศเห็นด้วย และเพียงหนึ่งปีต่อมาจำนวนของประเทศที่คัดค้านได้ ลดลงเหลือเพียง ๔๖ ประเทศ มีจำนวน ๘ ประเทศน้องลงกว่าปีก่อนหน้าและมีจำนวน ๒๐ ประเทศ น้อยลงกว่าเมื่อสามปีก่อนหน้านี้ในขณะที่ประเทศซึ่งงดออกเสียง (abstained) มีตัวเลขเพิ่มขึ้นคือ ๒๙ ประเทศ เป็น ๓๔ ประเทศ๖๙ ๖๗

ที่มา Rome Statute of the International Criminal Court’ (UN Doc A/CONF 183/9 Part 7 Penalties) <http://untreaty.un.org/cod/icc/ statute/english/rome_statute(e).pdf> accessed 17 July 2009. ๖๘ Hood and Hoyle, 2008 (n 1) 32–35. ๖๙ ประเทศเอธิโอเปียและโซมาเลียได้ขยับจากประเทศที่ต่อต้านมาเป็นประเทศที่สนับสนุนการระงับการลงโทษ ส่วน ๖ ประเทศที่ ปัจจุบันงดออกเสียงได้แก่ บาห์เรน จอร์แดน มอริทาเนีย โอมาน ปาปัวนิวกินีและสุรินัม ในบรรดา ๔๘ ประเทศที่เคยสงวนท่าทีอย่าง แข็งขัน (และได้มีการประหารชีวิตนักโทษอย่างน้อย ๑ คนในรอบสิบปีที่ผ่านมา) ร่วมกับอีก ๑๐ ประเทศที่ไม่มีการลงโทษประหารผู้ใด เลยในช่วงเดียวกันนั้น ทางองค์กรนิรโทษกรรมสากลยังไม่จัดว่าเป็นประเทศที่มีการยกเลิกโทษประหารอย่างแท้จริง (รวมกันแล้วมี จำนวน ๕๘ ประเทศ) สรุปแล้วมี ๓๙ ประเทศที่ยังคงคัดค้านมติขององค์กรสหประชาชาติ โดยกลุ่มประเทศส่วนใหญ่มักเป็นประเทศที่มี ประชากรเป็นมุสลิมตามมาด้วยอดีตอาณานิคมของอังกฤษและมีอีก ๑๕ ประเทศที่เป็นหมู่เกาะในแถบแคริบเบียน รวมทั้งบอสทวานา อินเดีย สิงคโปร์ และอูกานดา อีก ๕ ประเทศไม่ใช่ประเทศมุสลิมและไม่เป็นประเทศในเครือจักรภพ ในภูมิภาคเอเชีย ประกอบด้วย จีน ญี่ปุ่น เกาหลีเหนือ มองโกเลีย และประเทศไทย โดยมีอีกหนึ่งประเทศในแถบอัฟริกา คือ ซิมบัพเว สำหรับในประเทศยุโรปและทวีป อเมริกา มีเพียงสหรัฐอเมริกาเท่านั้นที่ยังคัดค้าน ดูเพิ่มเติมที่ UN Doc GA/10678 http://www.un.org/News/Press/docs/2007/ga10678. doc.htm> and UN Doc GA/10801 <http://www.un.org/News/docs/2008/ga1081.doc.htm> accessed 17 July 2009.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

88


เมื่อพิจารณาด้วยข้อมูลทั้งหมดแล้วสามารถกล่าวได้ว่าประเทศที่สนับสนุนการคงโทษประหารไว้นั้น มิได้ใช้โทษประหารเป็นเครื่องมือในการทำให้กฎหมายอาญามีความศักดิ์สิทธิ์ขึ้นแต่อย่างใด ซึ่งไม่ ควรมองว่าประเทศเหล่านี้ไม่มีความสำคัญที่จะกระตุ้นให้เกิดการยกเลิกโทษประหารในอนาคต เพราะ แท้จริงแล้วหลายประเทศในจำนวนนี้กำลังพยายามลดการใช้โทษประหารให้เหลือน้อยหรือเท่าที่ จำเป็นในเชิงสัญลักษณ์มากกว่าเน้นเป็นสิ่งที่จำเป็นและขาดมิได้ในการลงโทษทางอาญา สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ บ่งชี้ให้เห็นถึงการเพิ่มจำนวนของประเทศที่พร้อมจะยกเลิกโทษประหารในอนาคตอันใกล้ซึ่งเป็นผล มาจากกลไกการขับเคลื่อนของพลวัตทางด้านสิทธิมนุษยชนนั่นเอง

๗. ความคาดหวังต่อสถานการณ์ในสาธารณรัฐประชาชนจีน

ดังได้กล่าวถึงในบทนำว่าในช่วงสองสามปีที่ผ่านมาได้ปรากฏความเปลี่นแปลงที่เห็นได้ชัดในแง่ของ การถกเถียงอภิปรายและความตั้งใจจริงของทางการจีนที่หันมาให้ความสนใจประเด็นโทษประหารชีวิต กับสิทธิมนุษยชนในเวทีการสัมมนาต่างๆ รวมทั้งยังมีโอกาสเจรจาหารือกับหลายประเทศในยุโรป นอกจากนี้ยังมีการเผยให้เห็นถึงประเด็นการศึกษาวิจัยและความพยายามที่จะหยุดยั้งปัญหาการตัดสิน คดีที่ผิดพลาดที่นำไปสู่การลงโทษประหารผิดตัวโดยการที่ศาลฎีกาของจีนได้ทำการทบทวนการมีคำ สั่งประหารชีวิตทั้งหมดอย่างถี่ถ้วน แต่สำคัญที่สุดคือจะต้องทำให้ประเทศจีนยอมรับให้ได้ว่าพลวัตใหม่ที่กำลังเกิดขึ้น คือ การเข้าใจ ว่าการลงโทษประหารชีวิตนั้นเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชน ไม่ว่าจะในแง่ของการมีสิทธิที่จะมีชีวิตอยู่ รอด การมีสิทธิที่จะไม่ถูกทรมาน ทารุณกรรมรวมทั้งการลงโทษหรือการปฏิบัติที่ไร้มนุษยธรรม ทั้งนี้ เป็นความจริงที่ในการถกเถียงเกี่ยวกับการยกเลิกโทษประหารในที่ประชุมใหญ่แห่งสหประชาชาติเมื่อ เดือนธันวาคม ๒๐๐๗ ในญัตติว่าด้วยการยกเลิกโทษประหารเป็นการชั่วคราวทั่วทั้งโลก ซึ่งประเทศ จีนได้คัดค้านญัตติดังกล่าว ทั้งนี้โฆษกของจีนได้ให้เหตุผลตามรายงานที่ได้รับมาดังนี้คือ ... ในโลกทุกวันนี้ประเด็นว่าด้วยการยกเลิกโทษประหารเป็นการชั่วคราวทั่วทั้งโลกถือเป็นเรื่องของ กระบวนการยุติธรรมทางศาลหาได้เป็นเรื่องเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนใดๆ เลย ถือเป็นสิทธิเฉพาะตัวของ แต่ละประเทศซึ่งมีพื้นฐานทางวัฒนธรรมและปัจจัยเกี่ยวข้องอื่นๆ ที่ไม่เหมือนกันในการปรับใช้กับ

89

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


การลงโทษ นั่นหมายถึงแต่ละรัฐย่อมสามารถดำเนินการใดๆ ภายใต้สิทธิอันชอบธรรมนี้ได้โดยปราศจาก การแทรกแซงใดๆ ทางออกของปัญหาที่ว่าพึงกระทำด้วยการเจรจาพูดคุยกันมากกว่า๗๐ อย่างไรก็ตามดังที่ Nicola Macbean ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับเรื่องของประเทศจีนได้เน้นย้ำไว้ว่า “การที่จีน จะอ้างประเด็นสิทธิอันชอบธรรมต่อผู้ติดตามเรื่องดังกล่าวทั้งในเวทีนานาชาติและเวทีภายในประเทศ จะอย่างไรก็คงไม่สามารถเพิกเฉยหรือไม่สนใจต่อประเด็นหลักว่าด้วยสิทธิมนุษยชนได้”๗๑ ในการประชุมเชิงปฏิบัติการซึ่งจัดขึ้นที่กวงดง (Guangdong) และปักกิ่ง (Beijing) ในเดือนมิถุนายน

ค.ศ. ๒๐๐๙ ภายใต้ความเอื้อเฟื้อของโครงการศึกษาปัญหาการลงโทษประหาร ในสังกัดของศูนย์ศึกษา สหราชอาณาจักรและจีน ร่วมกับ CLLS แห่งมหาวิทยาลัยประจำกรุงปักกิ่งซึ่งได้รับทุนสนับสนุนจาก โครงการขับเคลื่อนการเจรจาพูดคุยในประเด็นปัญหาการยกเลิกโทษประหารของยุโรป พบว่ามีการ ยอมรับอย่างกว้างขวางในความสำคัญของการอาศัยประเด็นว่าด้วยสิทธิมนุษยชนในการผลักดันให้ เกิดการเปลี่ยนแปลงนำไปสู่การยกเลิกโทษประหารของทุกประเทศทั่วโลก ดังที่ศาสตราจารย์ Zhao Bingzhi ได้กล่าวไว้ว่า ... ปรากฏการณ์ของการยกเลิกโทษประหารในเวลานี้ที่เป็นไปอย่างรวดเร็วนับเป็นสิ่งที่น่าทึ่งและน่า ตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง ความเปลี่ยนแปลงล่าสุดนี้ได้สะท้อนให้เห็นสัญญาณที่ชัดเจนสำหรับพวกเราว่า การยกเลิกโทษประหารนั้นเป็นกระแสความเปลี่ยนแปลงของนานาชาติที่ยากต่อการหยุดยั้ง อันเกิดขึ้น เพราะความใจกว้างของเหล่าอารยประเทศทั่วโลก... การยกเลิกโทษประหารดูเหมือนจะเป็นแนวโน้ม ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ถึงแม้ว่าจะไม่อาจเห็นผลได้ในเร็ววันนี้แต่การขับเคลื่อนที่เกิด ขึ้นได้นำไปสู่การจำกัดขอบเขตของประเภทอาชญากรรมที่มีจำนวนแน่นอนชัดเจนและมีการลด จำนวนการประหารชีวิตจริงๆ ลงอย่างเห็นได้ชัด๗๒

๗๐

ที่ประชุมใหญ่แห่งสหประชาชาติยอมรับในการให้สัตยาบันร่วมกันต่อการเรียกร้องให้มีการยกเลิกโทษประหารเป็นการชั่วคราว เมื่อ วันที่ ๑๘ ธันวาคม ค.ศ. ๒๐๐๗ (ที่มา News Release, United Nations, New York) UN Doc GA/10678, <www.un.org/News/Press/docs/ 2007/ ga10678.doc.htm> accessed 17 July 2009. For a similar statement of the following year, see UN Doc GA/10801 (18 December 2008), <http://www.un.org/News/docs/2008/ga1081.doc.htm> accessed 17 July 2009. ๗๑ Macbean (n 3) 222. ๗๒ ดูเพิ่มเติมใน Zhao Bingzhi and Wang Shuiming, ‘Development Trend of Death Penalty in Contemporary Era and its Inspiration for China’, paper presented in Workshop on Trend of Death Penalty Reform and ApplicableStandard: Experience of International Society and Chinese Practices (Held in College of Criminal Law Science of Beijing Normal University and Great Britain-China Centre, Beijing on 17–18 June 2009).

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

90


ยิ่งกว่านั้นศาสตราจารย์ Zhao ยังได้เรียกร้องให้มีการตีพิมพ์ตัวเลขสถิติของการลงโทษประหารและ จำนวนผู้ถูกประหารออกมาอย่างสม่ำเสมอควบคู่ไปกับความมุ่งมั่นในการสนับสนุนให้เกิดดทัศนคติ ในทางบวกต่อการยกเลิกโทษประหารในหมู่ประชาชนทั่วไป ศาสตราจารย์ Zhao มีข้อเสนอที่น่าสนใจ ๒ ประการ ประการแรก เป็นหน้าที่ของฝ่ายนิติบัญญัติที่จะต้องลดจำนวนประเภทของอาชญากรรมที่มี การลงโทษด้วยการประหารเพื่อจำกัดให้มีเพียงเฉพาะการฆ่าผู้อื่นโดยใช้กำลัง อาชญากรรมที่มีภัย ร้ายแรงต่อความมั่นคงของชาติ และคดีอาญาทหารที่ประพฤติผิดในยามสงคราม โดยไม่เพียงแต่ยึดเอา เฉพาะการพิจารณาทบทวนคดีของศาลฏีกาอย่างที่ผ่านมา ประการที่สอง ต้องมีการวางระบบการ ขออภัยโทษและการให้อภัยโทษให้เป็นไปตามคำแนะนำและแนวทางป้องกันปัญหาของ ICCPR และ ECOSOC เป็นที่น่าสังเกตว่าปัจจัยสำคัญที่ดูเหมือนจะเป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นหนทางนำไปสู่การยกเลิกโทษ ประหารคือ “ทัศนคติของประชาชน” เพราะเป็นสิ่งที่เชื่อฝังใจกันว่าในวัฒนธรรมความเชื่อของชาว เอเชียและชาวจีนยังคงสนับสนุนการแก้แค้นทดแทนอย่างเห็นได้ชัด อาทิ ประเด็นว่าด้วยการทดแทน ชีวิตด้วยชีวิต ตัวอย่างเช่นศาสตราจารย์ Mo Hongxian ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัย Wuhan

ผู้เรียกร้องให้ทางการเปิดเผยข้อมูลว่าด้วยเหตุผลของการใช้โทษประหารชีวิตในคดีนั้นๆ รวมทั้งยังคง ยืนยันอีกว่าทัศนคติของสาธารณะอาจไม่ใช่ข้อบ่งชี้หรือเป็นตัวแทนของความยุติธรรมเสมอไป โดย เธอได้แบ่งแนวคิดออกเป็น ๒ สถานะที่สำคัญ คือ ๑ เป็นแนวคิดหรือทัศนคติที่ว่าด้วยสิ่งที่ควร

(ought-to-be) และสิ่งที่ไม่ควรมีส่วนในการสนับสนุนหรือมีอิทธิพลต่อการลงโทษประหาร และ ๒ เป็นแนวคิดว่าด้วยทัศนคติของสิ่งที่เป็นอยู่จริง (what-it-is) ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเป็นเรื่องยากอย่างยิ่งที่จะ แยกเอาแนวคิ ด การลงโทษประหารออกจากสาธารณาชนได้ เธอยั ง มี ค วามเชื่ อ อี ก ด้ ว ยว่ า ในการ

ออกนโยบายจำกัดการลงโทษประหารชีวิตจะมีอิทธิพลต่อแนวคิดทัศนคติของประชาชนในที่สุด

ซึ่งยังคงสนับสนุนการทดแทนแก้แค้น และเมื่อถึงเวลานั้นเราอาจสามารถพักการลงโทษไว้ชั่วคราว รวมทั้งเมื่อประชาชนเริ่มยอมรับโดยดุษณี เราก็อาจก้าวไปสู่การยกเลิกโทษประหารในกฏหมายอาญา เลยก็ว่าได้๗๓ ส่วนระยะเวลาที่จะก้าวไปสู่จุดนั้นได้ต้องใช้เวลายาวนานแค่ไหนคงเป็นเรื่องของการคาด การณ์ซึ่งบางคนคิดว่ามันอาจต้องใช้เวลาอีกนานวัน ขณะที่บางคนเชื่อว่าน่าจะมีทางออกที่เป็นไปอย่าง รวดเร็วได้ ๗๓

ที่มา Mo Hongxian, ‘Analysis of the Interaction between Public Opinions and Judicature on Death Penalty: Paths of Judicial Control over Death Penalty’ in Workshop Proceedings (n 70). 91

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


สำหรับโครงการร่วมกันระหว่างประชาคมยุโรป (EU) และประเทศจีน ว่าด้วยการก้าวไปสู่การเจรจา หารื อ เกี่ ย วกั บ การยกเลิ ก โทษประหารนั้ น ได้ ใ ห้ ทุ น สนั บ สนุ น การสำรวจความคิ ด เห็ น ของกลุ่ ม ประชากรเกือบ ๔,๕๐๐ คน ใน ๓ เมืองใหญ่ของสหราชอาณาจักร (โดยมีอัตราการตอบรับแสดงความ คิดเห็นร้อยละ ๗๐ ของจำนวนกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด) โดยสถาบันกฏหมายอาญาระหว่างประเทศ แม๊กซ์แพลงค์ (Max Planck) ณ เมืองไฟร์เบอร์ก (Freiburg) ประเทศเยอรมันนีและทางศูนย์ศึกษาวิจัย จีนยุคใหม่แห่งมหาวิทยาลัยปักกิ่งเป็นผู้ดำเนินการสำรวจ ทั้งนี้ผลการสำรวจจะมีการตีพิมพ์ต่อไปทั้ง ในประเทศจีนและ ณ เมืองไฟร์เบอร์กพร้อมๆ กับการดำเนินการสำรวจความคิดเห็นของบุคลากรทาง ด้านกระบวนการยุติธรรมซึ่งดำเนินการโดยคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยวูฮัน (Wuhan)๗๔ อย่างไรก็ตามข้อมูลเท่าที่เปิดเผยได้จากการสำรวจที่เด่นๆ นั้นพบว่าผู้ตอบแบบสำรวจส่วนใหญ่ยังขาด ความสนใจและไม่มีความรู้เกี่ยวกับประเด็นว่าด้วยการลงโทษประหารเท่าที่ควร น้อยกว่าร้อยละ ๓ ที่ ตอบว่าเป็นเรื่องที่น่าสนใจมากและร้อยละ ๒๖ บอกว่ารู้สึกสนใจ นั่นแปลความได้ว่าในจำนวน ประมาณ ๓ ใน ๔ ไม่รู้สึกมีความสนใจหรือไม่สนใจในประเด็นดังกล่าวเลยแม้แต่น้อย เมื่อถามถึง ความรู้ของผู้ตอบเกี่ยวกับการลงโทษประหารในประเทศจีน มีเพียงร้อยละ ๑.๓ ที่กล่าวว่ามีความรู้ ค่อนข้างมากและน้อยกว่าหนึ่งในสามที่ตอบว่ามีความรู้บ้าง ทำให้เห็นได้ว่าเกือบ ๗ ใน ๑๐ คนของ ประชากรที่สำรวจมีความรู้น้อยมากหรือไม่มีความรู้เกี่ยวกับการลงโทษประหารชีวิตในประเทศของ ตนเลย ทำให้ไม่น่าประหลาดใจว่ามากกว่าร้อยละ ๑๑ ไม่เคยได้ยินชื่อของไอซีซีพีอาร์ (ICCPR) เมื่อสำรวจถึงความเห็นสนับสนุนการคัดค้านการลงโทษประหารพบว่าร้อยละ ๕๘ ตอบว่าเห็นพ้อง ด้วยอย่างยิ่ง ซึ่งเป็นจำนวนมากอย่างเป็นที่น่าสังเกตได้เมื่อเทียบกับการทำการสำรวจประชากรใน ยุโรปเมื่อครั้งมีการยกเลิกโทษประหาร ยกตัวอย่างเช่นในกรณีที่เคยกล่าวถึงก่อนหน้านี้ของประเทศ สาธารณรัฐฝรั่งเศสพบว่า มากถึงร้อยละ ๖๓ ของประชากรทั่วไปต่างคัดค้านการยกเลิกโทษประหาร ในเวลาที่มีการยุติการลงโทษประหารซึ่งไม่มีผลต่อรัฐบาลที่ยกเลิกโทษนี้เพราะได้รับการเลือกตั้งกลับ เข้ามาทำหน้าที่อีก๗๕ นอกจากนี้ในประเทศจีนเองมีเพียงร้อยละ ๑๔ ที่ยังคงมีความคิดคัดค้านการ ยกเลิกโทษที่ว่านี้ ในขณะที่ร้อยละ ๒๘ แสดงความเห็นในเชิง “ไม่แน่ใจ” หากจะต้องมีการยกเลิกโทษ ๗๔

ณ เวลาที่เขียนบทความนี้ การดำเนินการสำรวจทั้งสองกรณีกำลังอยู่ระหว่างการเตรียมการจัดพิมพ์ผลงาน โดยในส่วนของประเทศ จีนผู้รับผิดชอบคือมหาวิทยาลัยวูฮันภายใต้การอำนวจการของ Professor Mo Hongxian ส่วนผลงานในภาคภาษาอังกฤษรับผิดชอบโดย สถาบันแม๊กซ์แพลงค์ แห่งเมืองไฟร์เบอร์ก ภายใต้การกำกับดูแลของ Professor Hans-Jorg Albrecht สำหรับผู้เขียนในส่วนของภาพรวม การสำรวจทั้งหมดจะเป็นหน้าที่ของ Dietrich Oberwittler และ Shenghui Qi. ๗๕ ดูเพิ่มเติมในหน้า ๗ (ย่อหน้าท้าย) ของมาตราเดียวกันนี้ที่ได้กล่าวถึงข้างต้น

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

92


ดังกล่าวจริงๆ รวมทั้งเมื่อถามว่าประเทศจีนสมควรเร่งรัดกระบวนการยกเลิกโทษประหารให้รวดเร็ว ขึ้นหรือไม่ มีเพียงร้อยละ ๕๓ ที่แสดงความเห็นคัดค้าน ขณะที่ร้อยละ ๓๓ แสดงความเห็นในเชิง “ไม่ แน่ใจ” ตัวเลขเหล่านี้ทำให้ยากต่อความเชื่อที่ว่าการยกเลิกโทษประหารในทางการเมืองจะไม่มีทางเป็น ไปได้ เมื่อความตัวเลขของการแสดงความเห็นด้วยกับการยกเลิกมีเป็นจำนวนมากเพียงนี้ นอกจากนั้นยังมีหลักฐานเพิ่มเติมอีกว่าทัศนคติของคนส่วนมากหาได้มีความเชื่อชนิดที่ยากต่อการ เปลี่ยนแปลงอีกทั้งมีความยืดหยุ่นอย่างมากโดยเฉพาะเมื่อมีการถามความเห็นว่าพวกเขาสนับสนุนการ ลงโทษประหารในคดีอาชญากรรมบางประเภทหรือไม่ โดยมีเพียงอาชญากรรมสองประเภทที่มากกว่า ครึ่งหนึ่งของผู้ตอบที่สนับสนุนการลงโทษประหาร ได้แก่คดีฆาตกรรม (ร้อยละ ๗๗) การจงใจหรือมี เจตนาทำร้ายให้ถึงแก่ความตาย (ร้อยละ ๖๐) นอกจากนั้นมากกว่าครึ่งหนึ่งเช่นกันที่สนับสนุนการใช้ โทษดังกล่าวกับการค้ายาเสพติด (ร้อยละ ๕๔) รวมทั้งคดีเกี่ยวกับการล่วงละเมิดทางเพศต่อเด็กหญิง อายุต่ำกว่า ๑๔ ปี (มีผู้สนับสนุนการลงโทษร้อยละ ๕๒) นอกจากนั้นแล้วคดีอื่นๆ ไม่ได้รับความเห็น ชอบให้มีการลงโทษประหารจากผู้ตอบแบบสำรวจส่วนใหญ่เลย สิ่งเหล่านี้สะท้อนว่ารัฐบาลจะไม่ได้ รับแรงต้านใดๆ หากจะมีการถอดถอนโทษทางอาญาอุกฉกรรจ์จำนวน ๖๘ ข้อหาออกไปจากประมวล กฏหมายอาญา เพื่อจักได้เริ่มต้นการตอบสนอง ระงับยับยั้ง และเข้าสู่กระบวนการยกเลิกโทษประหาร ไปในที่สุด ซึ่งเป็นไปตามเจตนารมณ์และแนวทางในมาตรา ๖(๒) ของไอซีซีพีอาร์และแนวปฏิบัติเพื่อ คุ้มครองสิทธิในข้อ ๑ ของแนวทางที่ ECOSOC เป็นผู้กำหนดขึ้น นอกจากนี้ยังมีหลักฐานเพิ่มเติมอีกด้วยว่าแม้จะยังคงมีคนจำนวนหนึ่งที่สนับสนุนการลงโทษประหาร แต่ลึกๆ แล้วคนเหล่านี้มีความประสงค์ให้การลงโทษประหารใช้กับกรณีที่มีความร้ายแรงเช่นคดี ฆาตกรรม ซึ่งเป็นคำตอบที่มักได้รับเมื่อมีการสมมติเหตุการณ์ให้ผู้ตอบคำถามในประเภทคดีร้ายแรงที่ มีการใช้กำลังประทุษร้ายจากลำดับขั้นต่างๆ ทั้งนี้การลงโทษประหารในการสำรวจมีผู้ให้การสนับสนุน น้อยกว่าร้อยละ ๕๐ รวมทั้งยังไม่ต้องการให้ลงโทษในคดีที่มีชายผู้หนึ่งที่กำลังรับโทษจากสองคดี อุ กฉกรรจ์ก่อนหน้านี้ในคดีปล้นและคดีล่าสุดที่มีการปล้นและฆ่าเจ้าของร้านสะดวกซื้อเพื่อเงิน

๒,๐๐๐ หยวน ด้วยการยิงเข้าศรีษะถึงแก่ชีวิตอีกด้วย เมื่อสอบถามต่อไปก็มีสิ่งน่าสนใจที่ค้นพบคือผู้ตอบคำถามส่วนมากมีความเห็นต่อจำนวนผู้ถูกลงโทษ ประหารในแต่ละปีมีจำนวนแตกต่างกันออกไปโดยสองในสามตอบกลับมาว่าไม่ทราบเลยว่ามีจำนวน เท่าใดแน่ มากกว่าร้อยละ ๖๔ ต้องการให้รัฐบาลจีนตีพิมพ์จำนวนที่แท้จริงมีเพียงร้อยละ ๑๖ ที่เห็นว่า 93

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ไม่สมควรตีพิมพ์ แม้ว่าในมาตรา ๒๑๒ ของประมวลกฏหมายวิธีพิจารณาความอาญาของจีน ค.ศ. ๑๙๙๖ จะได้กำหนดให้มีการตีพิมพ์การลงโทษประหารและยังกำหนดให้ศาลยุติธรรมทุกแห่งจะต้อง ตระเตรี ย มเอกสารเป็น ลายลักษณ์อักษรในการดำเนิ นการประหารชี วิ ต นั ก โทษ แต่ ก็ ยั ง ไม่ พ บว่ า ทางการจีนได้มีการรวบรวมหรือตีพิมพ์ข้อมูลเหล่านี้ออกมา ไม่มีใครทราบแน่ชัดว่าตัวเลขจากจำนวน การลงโทษประหารที่ปรากฏในหน้าหนังสือพิมพ์คือตัวเลขของการประหารที่แท้จริงในแต่ละปีหรือไม่ ความลึกลับดังกล่าวรวมทั้งการขาดธรรมาภิบาลความโปร่งใสที่เกิดขึ้นทำให้เป็นการยากทั้งฝ่ายที่ สนับสนุนและคัดค้านการลงโทษประหารจะนำมาเป็นประเด็นในการถกเถียงกันได้บนพื้นฐานข้อมูล ที่ถูกต้อง ไม่ว่าจะเป็นวิธีการบริหารจัดการ ประเภทของคดีหรืออาชญากร รวมทั้งเงื่อนไขอื่นๆ ซึ่ง หากประเทศจีนให้สัตยาบันต่อ ไอซีซีพีอาร์ ได้เมื่อใด ก็มีความเป็นไปได้ที่จะดำเนินการให้เป็นไป ตามมติที่ ๑๙๘๙/๖๔ แห่งคณะมนตรีความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคมแห่งองค์การสหประชาชาติที่ เรียกร้องให้มีการตีพิมพ์เยผแพร่ข้อมูลเหล่านี้ ทั้งนี้ผู้แทนพิเศษแห่งองค์การสหประชาชาติ Professor Phillip Alston ได้ประณามการที่รัฐต่างๆ ไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดดังกล่าวว่าเป็นตราบาปและเป็นการ ละเมิดมาตรฐานแห่งสิทธิมนุษยชนอีกด้วย๗๖ ด้วยความรู้ที่มีมากขึ้นอาจช่วยในการเปลี่ยนแปลงทัศนคติและความคิดเห็นของผู้คนในสังคมได้ จาก ผลการสำรวจพบว่าสัดส่วนของประชากรที่เกรงกันว่าอาจมีการประหารผิดตัวนั้นมีอยู่ในปริมาณที่สูง มาก มีเพียงร้อยละ ๒๕ ของผู้แสดงความคิดเห็นที่กล่าวว่ายังคงให้การสนับสนุนการลงโทษประหาร ถึงจะมีผู้บริสุทธิ์ถูกประหารไปก็ตาม ยิ่งกว่านั้นเกือบร้อยละ ๗๐ ของประชากรส่วนใหญ่ในการตอบ คำถามนี้เห็นว่าการลงโทษประหารที่เป็นอยู่ยังไม่เป็นไปโดยเสมอภาคเพราะคนที่ถูกลงโทษมักเป็น คนยากจนหรื อ คนระดั บ ล่ า งมากกว่ า ผู้ มี ฐ านะ ข้ า ราชการรวมทั้ ง ญาติ มิ ต รของคนเหล่ า นั้ น เมื่ อ เปรียบเทียบกับผลสำรวจในประเทศสหรัฐอเมริกาพบว่าผู้ตอบแบบสำรวจถูกตั้งคำถามว่าพวกเขายัง คงสนับสนุนการลงโทษประหารอยู่หรือไม่หากว่ามีมาตรการในการลงโทษอื่นๆ รองรับแล้ว พบว่า กลุ่มที่คัดค้านอย่างเต็มที่มีอยู่เพียงจำนวนไม่มากนัก ในขณะที่กรณีประเทศจีนหากยื่นเงื่อนไขว่าหาก จะนำวิธีการลงโทษจำคุกตลอดชีวิตและมีการพักการลงโทษประกอบด้วยนั้นโดยผู้ที่ยังคงยืนยัน สนับสนุนการลงโทษนี้มีอยู่ราวร้อยละ ๓๘ และมีผลทำให้ผู้ที่สนับสนุนการยกเลิกโทษประหารจะมี จำนวนสูงขึ้นจากร้อยละ ๑๔ เป็นร้อยละ ๓๑ โดยมีจำนวนร้อยละ ๓๐ ที่ยังไม่มีความเห็น ในขณะ เดียวกันเมื่อกำหนดเงื่อนไขว่า หากการลงโทษจำคุกตลอดชีวิตจะต้องดำเนินการให้เป็นไปตามนั้นจริงๆ ๗๖

ที่มา UN Doc E/CN 4/2005/7 2004 (17 March 2005).

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

94


โดยปราศจากการให้โอกาสพักการลงโทษและยังต้องชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ผู้ได้รับผลจากอาชญากรรม ที่ก่ อ ขึ้ น ด้ ว ย ปรากฏว่าผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นน้อยกว่าหนึ่งในสี่ที่ยังคงคัดค้านการยกเลิกโทษ ประหารในขณะที่อีกกึ่งหนึ่งแสดงความเห็นสนับสนุนให้เลิกโทษประหาร ทำให้สรุปได้ว่าถึงแม้ร้อย ละ ๗๘ ของการสำรวจจะกล่าวว่าตนเห็นด้วยกับประโยคที่ว่า “ใครก็ตามที่เอาชีวิตผู้อื่น สมควรที่จะ ได้รับโทษที่ต้องชดใช้ด้วยชีวิตเช่นเดียวกัน” ผลของการสำรวจสะท้อนให้เห็นว่าลึกๆ แล้วคนเหล่านี้ ประสงค์ให้การลงโทษมีความเหมาะสมกับการกระทำผิดมากกว่าคิดที่จะให้กระบวนการยุติธรรม ดำเนินการแก้แค้นทดแทนในวิธีการเดียวกัน เมื่อพิจารณาจากการสำรวจความเห็นของบุคลากรในกระบวนการยุติธรรมจำนวน ๔๕๕ คน๗๗ น้อย กว่าครึ่งหนึ่ง (ร้อยละ ๔๘) เห็นด้วยกับหลักการที่เรียกกันว่า “ชีวิตชดใช้ด้วยชีวิต” แต่เหตุผลที่ สนับสนุนก็เพียงต้องการให้โทษประหารเป็นเครื่องมือในการยับยั้งการกระทำผิดเป็นการทั่วไป โดย บุคลากรจำนวนร้อยละ ๙๑ สนับสนุนการลงโทษประหารเป็นการทั่วไป และด้วยจำนวนที่น้อยกว่า กลุ่มประชากรทั่วๆ ไปที่มีการสอบถามความเห็น ได้แสดงความไม่เชื่อถึงการที่โทษประหารอาจมีการ ลงโทษต่อผู้บริสุทธิ์และกระบวนการยุติธรรมมุ่งเอาผิดกับคนยากจนและคนระดับล่างอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตามเช่นเดียวกับกลุ่มประชากรทั่วๆ ไป บุคลากรทางด้านกระบวนการยุติธรรมส่วนมากไม่ สนับสนุนการลงโทษประหารชีวิตต่อคดีทางเศรษฐกิจและยังปรารถนาให้มีการยกเลิกโทษดังกล่าว หากมีบทลงโทษอื่นๆ ที่มีความรุนแรงเป็นทางเลือก ทั้งนี้เมื่อเสนอให้ใช้การลงจำคุกตลอดชีวิตโดยไม่ ให้โอกาสพักการลงโทษและต้องชดใช้ค่าเสียหายแก่ผู้ได้รับผลจากการกระทำของตนเป็นการทดแทน ปรากฏว่าจำนวนผู้ที่ยังคงสนับสนุนโทษประหารได้ลดลงมากกว่าครึ่งหนึ่ง (ร้อยละ ๓๓) แม้ว่า แนวคิดว่าด้วยการลงโทษจำคุกตลอดชีวิตแบบไม่ให้โอกาสเช่นนี้อาจขัดต่อหลักการทางด้านสิทธิ มนุษยชน แต่ก็ได้สะท้อนให้เห็นว่าบุคลากรทางด้านกระบวนการยุติธรรมไม่ประสงค์ที่จะยึดหลัก “การใช้ชีวิตทดแทนด้วยชีวิต” อย่างแท้จริง เพียงแต่ต้องการให้การลงโทษเป็นไปในลักษณะส่งผลใน การควบคุมจำกัดอิสรภาพของผู้กระทำผิดและยึดหลักการทดแทนให้สาสมกับการกระทำผิด ซึ่งเป็น ไปตามความคาดหมาย นั่นคือ ผลของการสำรวจได้บ่งชี้ว่าผู้ซึ่งเกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการให้มีการ ลงโทษประหารชีวิตต่างเชื่อมั่นในความชอบธรรมของสิ่งที่ตนได้กระทำลงไป ขณะที่คนส่วนใหญ่

ยั ง คงต้ อ งการให้ มี ก ารปรั บ ปรุ ง กระบวนการยุ ติ ธ รรมให้ มี ค วามเป็ น ธรรมอย่ า งแท้ จ ริ ง ตามหลั ก

๗๗

บุคลากรที่สำรวจประกอบด้วย ผู้พิพากษาจำนวน ๙๕ ท่าน พนักงานอัยการจำนวน ๙๕ ท่าน เจ้าหน้าที่ตำรวจจำนวน ๙๕ ท่าน เจ้าหน้าที่ฝ่ายการบริหารงานยุติธรรมและฝ่ายนิติบัญญัติรวมจำนวน ๙๕ ท่าน และทนายความอีกจำนวนนน ๗๕ ท่าน 95

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


นิติธรรม (due process) ทางกฏหมายอาญาควบคู่ไปกับหลักแห่งความชอบด้วยกฏหมาย (legality) นอกจากนั้นยังพบอีกว่ามีบุคลากรทางด้านกระบวนการยุติธรรมเพียงจำนวนน้อยที่ยังไม่ยอมรับว่าการ ลงโทษประหารเป็นประเด็นว่าด้วยปัญหาสิทธิมนุษยชนของนานาชาติ เมื่อนำผลของการสำรวจความเห็นของทั้งสองกลุ่มพิจารณาประกอบกันจะพบว่าความคิดเห็นของกลุ่ม ประชากรทั่วๆ ไป หาได้คัดค้านอย่างหัวชนฝาต่อแนวคิดในการยกเลิกโทษประหารหรือการจำกัดการ ลงโทษที่ว่านี้ดังที่อาจคิดกันไว้ ในขณะที่บุคลากรด้านกระบวนการยุติธรรมต่างหากที่จะต้องได้รับ การให้ความรู้ถึงความเป็นจริงของโทษประหารกับประเด็นว่าด้วยสิทธิมนุษยชนที่ยากจะแยกแยะออก จากกันกับวิธีการลงโทษที่ปราศจากเมตตาธรรม โหดร้ายทารุณและเป็นการลดทอนศักดิ์ศรีความเป็น มนุษย์นี้ และสำหรับผู้ที่ยึดโยงกับสิ่งที่เรียกว่า “ค่านิยมของชาวเอเซีย” หรือบ้างก็อ้าง “วัฒนธรรมของ ชาวจีน” ในการนำมาโต้แย้งเพื่อให้คงการลงโทษประหารเอาไว้นั้นสมควรที่จะรับรู้ด้วยว่ามีหลักฐาน ชั ด เจนว่ า ประชาชนชาวจี น พึ ง พอใจที่ จ ะดำรงชี วิ ต อยู่ กั บ ระบบการลงโทษที่ ไ ม่ จ ำเป็ น ต้ อ งมี ก าร ประหารชีวิตได้ ซึ่งตัวอย่างที่ชัดเจนก็คือกรณีของเขตปกครองพิเศษฮ่องกง (Hong Kong) และมาเก๊า

(Macao) นั่นเอง จะว่าไปแล้วชาวฮ่องกงส่วนมากเคยสนับสนุนการลงโทษประหารก่อนหน้าที่จะมี การยกเลิกไปภายใต้การปกครองของจักรวรรดินิยมอังกฤษ ดังที่ Johnson และ Zimring ได้ย้ำเน้นให้ เห็นว่านับจากการยกเลิกโทษประหารเป็นต้นมาก็ไม่ปรากฏว่ามีเสียงเรียกร้องให้มีการนำโทษดังกล่าว กลับมาใช้ใหม่แต่อย่างใด รวมทั้งสถติคดีการฆาตกรรมก็ลดลงมาเป็นลำดับขั้น๗๘

๗๘

ที่มา Johnson and Zimring (n 3), ‘Hong Kong and Macau’, Appendix B, 365–379.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

96


๘. บทสรุป

นักวิชาการชาวจีนหลายต่อหลายท่านมีความคาดหวังว่าในที่สุดแล้วทางรัฐบาลจีนจะให้สัตยาบันต่อ ไอซีซีพีอาร์ (ICCPR) ก่อนจะมีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิคในปี ค.ศ. ๒๐๐๘ เพื่อเป็นการส่งสัญญาณให้ ทั่วโลกเห็นถึงการยึดมั่นในหลักการว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของจีน แต่แม้เรื่องดังกล่าวจะไม่เกิดขึ้นจริง แต่แรงกดดันที่เพิ่มมากขึ้นภายในประเทศจีนเองที่ต้องการให้มีการปฏิรูปกฏหมายเพื่อให้สอดคล้อง กับมาตรฐานว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของนานาชาติโดยเฉพาะอย่างยิ่งมาตรฐานในหลักว่าด้วยนิติธรรม

(การได้รับการพิจารณาคดีอย่างเป็นธรรม หรือที่เรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า fair trial) รวมทั้งการจำกัด การลงโทษประหารชีวิตในกฏหมายต่างๆ และกระบวนการลงโทษประหารจริงๆ ถือเป็นสิ่งสำคัญที่ จะนำพาประเทศจีนไปสู่การยอมรับในการตีความใหม่ของมาตรา ๖(๒) ของไอซีซีพีอาร์ ที่มุ่งจำกัด การลงโทษประหารชีวิตให้เหลือเพียงเฉพาะการฆาตกรรมโดยเจตนาแทนที่การยกเลิกโทษประหาร อย่างเบ็ดเสร็จไว้ก่อนเป็นการชั่วคราว นอกจากนี้ความก้าวหน้าที่เห็นได้เพิ่มเติมคือการที่ทั้งผู้นำทางด้านสายงานวิชาการและกระบวนการ ยุติธรรมของศาลได้มีอิทธิพลต่อผู้มีส่วนในการร่างแนวนโยบายให้ยอมรับและตระหนักว่าไม่ควรมอง ประเด็นปัญหาว่าด้วยการควบคุมอาชญากรรมในวงแคบเพียงแต่เฉพาะสิทธิสภาพเหนือดินแดนใน ปกครองของรัฐตนเองเท่านั้น ซึ่งพลวัตใหม่แห่งหลักการสิทธิมนุษยชนได้รับการยอมรับเข้ามาเป็น แนวปฏิ บั ติ ม ากขึ้ น เนื่ อ งด้ ว ยนานาชาติ ไ ด้ ย อมรั บ แนวคิ ด ที่ ใ ห้ มี ก ารจำกั ด อำนาจแห่ ง รั ฐ ที่ มี ต่ อ ประชากรในการดูแลของตนรวมทั้งมีการจำกัดอำนาจรัฐต่อบุคคลที่ประกอบอาชญากรรมร้ายแรงโดย ยึ ด หลั ก การเคารพต่ อ การมี ชี วิ ต อยู่ แ ละหลั ก การว่ า ด้ ว ยอิ ส รภาพจากการถู ก ทารุ ณ กรรม การไร้ มนุษยธรรมและการลงโทษที่บั่นทอนศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์อีกด้วย ในแง่ของประสบการณ์จาก ประเทศอื่นๆ แสดงให้เห็นว่าเมื่อการลงโทษประหารถูกนิยามให้เท่ากับเป็นการ “ละเมิดสิทธิมนุษย ชน” ขึ้นมา ได้ส่งผลให้ไม่สามารถอ้างได้ว่าเป็นการดำเนินการไปตามวิถีทางทางการเมืองหรือเพื่อการ ควบคุมอาชญากรรมตามหลักการดำเนินการให้สาสมกับการกระทำผิดได้อีกต่อไป ทั้งนี้ความก้าวหน้า ที่จะมีได้ต่อไปในการยกเลิกโทษประหารในประเทศจีนจำเป็นต้องทำให้ผู้นำทางการเมืองมีความ เข้ าใจและยอมรั บแนวความคิ ดนี้ เช่น เดี ย วกั บที่ ผู้น ำทางสายวิช าการจำนวนมากได้ ย อมรับเป็ นที่ เรียบร้อย

97

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

98


ความรู้เรื่องการสื่อสาร และมาตรการการรักษาความปลอดภัยในการสื่อสาร เขตขันฑ์ ดำรงไทย

99

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

100


ความรู้เรื่องการสื่อสาร และมาตรการการรักษาความปลอดภัยในการสื่อสาร Ĝž{‹‹»œ´ œ¸„Ê µ¦­º°É ­µ¦Å—o¤¸ šµšÄœ¸ª˜· ž¦³‹¶ª´œ…°Š¤œ»¬¥rÁž}œ°¥nµŠ¤µ„ Á¤º°É ­´Š‡¤¤¸‡ªµ¤Á‹¦·„oµª ®œoµÄœ—oµœ˜nµŠÇ š´ŠÊ Ĝ—oµœÁ«¦¬“„·‹ ›»¦„·‹ „µ¦‡oµ „µ¦¨Šš»œ „µ¦¡´•œµÄœ—oµœ‡¤œµ‡¤ …œ­nŠ „µ¦…¥µ¥ ˜´ª…°Š»¤œ ¥·ŠÉ š¶Ä®o¤‡¸ ªµ¤˜o°Š„µ¦Äœ„µ¦˜·—˜n°­º°É ­µ¦¤µ„…¹œÊ ¤¸‡ªµ¤Ž´Žo°œÂ¨³…¥µ¥˜´ª¤µ„…¹œÊ °¸„ —oª¥ °¸„š´ŠÊ „µ¦„oµªÁ…oµ¤µ¤¸šµš…°Š‡°¤¡·ªÁ˜°¦r°¥nµŠ„ªoµŠ…ªµŠÄœš»„ªŠ„µ¦ ¥·ŠÉ nª¥Á¦nŠÄ®oÁ„·—‡ªµ¤ ˜o°Š„µ¦ Á„·—„µ¦¡´•œµ ¨³Á„·—‡ªµ¤Ž´Žo°œÄœ—oµœ„µ¦­º°É ­µ¦¤µ„…¹œÊ Áž}œ¨¶—´ š¶Ä®oÁ„·—Áž}œÁ‡¦º°…nµ¥ „µ¦­º°É ­µ¦šµŠ°·Á¨‡š¦°œ·„­r…œµ—Ä®n¤µ„¤µ¥ š´ŠÊ š¸ÁÉ ž}œÁ‡¦º°…nµ¥­µ›µ¦–³š¸ÄÉ ®o¦·„µ¦„µ¦­º°É ­µ¦Â„n ž¦³µœš´ªÉ Ş ®¦º°Áž}œÁ‡¦º°…nµ¥ÁŒ¡µ³­¶®¦´®œnª¥Šµœ Ánœ Á‡¦º°…nµ¥­º°É ­µ¦ÁŒ¡µ³­¶®¦´„µ¦š¶ ›»¦„¦¦¤£µ¥Äœ°Š‡r„¦…°Š›œµ‡µ¦ Ĝž¦³Áš«Åš¥®µ„¤°Š¥o°œ®¨´ŠÅžž¦³¤µ– 20 že„°n œ „µ¦­º°É ­µ¦œ´œÊ ™º°Áž}œÁ¦º°É Š…°Š‡ªµ¤¤´œÉ ‡Š š¸¤É ¸ ‡ªµ¤¨³Á°¸¥—°n°œ ¤¸®œnª¥ŠµœšµŠ¦µ„µ¦ÁŒ¡µ³š¶®œoµš¸ÉÄ®o¦·„µ¦—oµœ„µ¦­ºÉ°­µ¦ ¨³‡ª‡»¤‡ªµ¤ ž¨°—£´¥ ¤´œÉ ‡Š…°Šž¦³Áš«šµŠ—oµœ„µ¦­º°É ­µ¦ ˜nÁœº°É Š—oª¥‡ªµ¤š¸ÁÉ ž}œ®œnª¥Šµœ¦µ„µ¦ ¤¸…œ´Ê ˜°œš¸É ˜o°Šž’·´˜·˜µ¤¦³Á¸¥¦µ„µ¦¤µ„ š¶Ä®oŤn­µ¤µ¦™˜°­œ°Š˜n°‡ªµ¤˜o°Š„µ¦…°Š„µ¦­ºÉ°­µ¦ ¨³ ‡ªµ¤‡¨n°Š˜´ª…°Š„µ¦­ºÉ°­µ¦š¸ÉÁ¡·É¤¤µ„…¹Êœ š¶Ä®ošµŠ¦µ„µ¦Á¦·É¤¤¸„µ¦Ä®o­´¤žšµœ ¤¸„µ¦Ÿn°œ‡¨µ¥ „‘¦³Á¸¥šµŠ—oµœ„µ¦­º°É ­µ¦¨Š š¶Ä®oÁ°„œÁ¦·¤É Á…oµ¤µ¤¸šµšÄœ„µ¦…¥µ¥Á‡¦º°…nµ¥Ä®o¦·„µ¦„µ¦­º°É ­µ¦ Ž¹ŠÉ „µ¦Ÿn°œ‡¨µ¥„‘¦³Á¸¥˜nµŠÇ ¨ŠÂ¤oªµn ‹³¤¸…°o —¸°¥n¤¼ µ„¤µ¥ Ánœnª¥Ä®o„µ¦¡´•œµ—oµœ„µ¦­º°É ­µ¦ …°Šž¦³Áš«¤¸„µ¦Á‹¦·„oµª®œoµ ¤¸‡ªµ¤Ž´Žo°œ ¨³š´œ­¤´¥š´—Áš¸¥¤„´œµœµ°µ¦¥ž¦³Áš«Áž}œÅžÅ—o °¥nµŠ¦ª—Á¦Èª¤µ„…¹œÊ ž¦³µœ­µ¤µ¦™Á…oµ™¹Š°»ž„¦–r­°ºÉ ­µ¦š´œ­¤´¥Å—o­³—ª„ ¦ª—Á¦Èª ¨³¦µ‡µ™¼„Å—o ¤µ„…¹œÊ ˜n„¤È …¸ °o Á­¸¥š¸˜É µ¤®¨µ¥ž¦³„µ¦—oª¥„´œ Ánœ °»ž„¦–r­°ºÉ ­µ¦µŠž¦³Á£šš¸ÄÉ œ°—¸˜Á‡¥Áž}œ°»ž„¦–r ­ºÉ°­µ¦š¸É‹¶„´—Ä®očoÁŒ¡µ³Äœ®œnª¥¦µ„µ¦µŠ®œnª¥ ž{‹‹»´œÁž}œš¸É¡¦n®¨µ¥Ã—¥š´ÉªÅžÄœšo°Š˜¨µ— ­µ¤µ¦™®µŽº°Ê ¤µÁž}œÁ‹oµ…°ŠÅ—oץŤn¤„¸ ‘¦³Á¸¥Ä—Ç ‡ª‡»¤°¸„˜n°Åž œ¸É‹¹ŠÁž}œÁ®˜»Ä®o¦¦—µ°µµ„¦š¸É®µŸ¨ž¦³Ã¥œr‹µ„„µ¦…¥µ¥˜´ª„µ¦­ºÉ°­µ¦š¸É¤¸‡ªµ¤Á‹¦·„oµª®œoµ ¤¸ ‡ªµ¤Ž´Žo°œ ž¦³„°°µµ„¦¦¤˜n°¦³Á‡¦º°…nµ¥‡°¤¡·ªÁ˜°¦r¤¤¸ µ„…¹œÊ Áž}œÁŠµ˜µ¤˜´ªÅž—oª¥ Ž¹ŠÉ „µ¦ „n°°µµ„¦¦¤œ¸¤Ê ˜¸ Š´Ê ˜n°µµ„¦¦¤Â›¦¦¤—µš¸­É —» Ánœ „µ¦…ä¥Ãš¦«´¡šrÁ‡¨º°É œš¸É ®¦º°„µ¦…ä¥ Á‡¦º°É Š‡°¤¡·ªÁ˜°¦r¡„¡µ (Notebook Computer) ®¦º°Áž}œ„µ¦„n°°µµ„¦¦¤š¸¤É ‡¸ ªµ¤Ž´Žo°œ ¨³ Ťnčn„µ¦„¦³š¶Ž¹ŠÉ ®œoµ °µš·Ánœ „¦–¸„µ¦¨´„¨°—´„‹´…o°¤¼¨„µ¦Äo˜´ ¦Á‡¦—·˜ŸnµœšµŠ„µ¦­º°É ­µ¦ ¨oª œ¶…o°¤¼¨œ´œÊ ¤µ­¦oµŠ´˜¦Á‡¦—·˜ž¨°¤Á¡º°É œ¶ÅžÄoĜ„µ¦‹´‹nµ¥Žº°Ê ­·œ‡oµ‹µ„®oµŠ¦oµœ˜nµŠÇ ®¦º° „µ¦Á‹µ³ ¦³Á‡¦º°…nµ¥…°Š¤®µª·š¥µ¨´¥Á¡º°É …䥓µœ…o°¤¼¨…°Š»‡¨µ„¦…°Š¤®µª·š¥µ¨´¥Á¡º°É œ¶…o°¤¼¨œ´œÊ Şčo ­ªŠ®µŸ¨ž¦³Ã¥œr°ºÉœ˜n°Åž š¸ÉŽÊ¶¦oµ¥¥·ÉŠÅž„ªnµœ´ÊœÃ°„µ­š¸É°µµ„¦š¸É„n°°µµ„¦¦¤‡°¤¡·ªÁ˜°¦r ‹³™¼„‹´¤µ—¶Áœ·œ‡—¸ ¨³¨ŠÃš¬ÂšÅ¤n¤¸Á¨¥ °ª·ªµ¨ ¨·›µœ‹µ„¦·¬´šª·‹´¥Äœ„¨n»¤¦·¬´š„µ¦rÁœ°¦r 101

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ž¦³¤µ–œo°¥„ªnµ 1 Ĝ 700 …°Š°µµ„¦¦¤š¸ÁÉ „¸¥É ª…o°Š„´°µµ„¦¦¤Á°„¨´„¬–r‡» ‡¨‹³™¼„˜´—­·œ¨Š Ú¬1 —´Šœ´Êœš‡ªµ¤œ¸Ê‹¹Š¤n»Š°›·µ¥Á¡ºÉ°­¦oµŠ‡ªµ¤¦o¼‡ªµ¤Á…oµÄ‹Äœ®¨´„„µ¦ÁºÊ°Š˜oœ…°Š„µ¦­ºÉ°­µ¦ ¨³ ¤µ˜¦„µ¦„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„µ¦­º°É ­µ¦ ×¥‹³Á¦·¤É —oª¥„µ¦š¶‡ªµ¤¦o‹¼ „´ Áš‡ÃœÃ¨¥¸šÁ¸É ž}œ¦µ„“µœ …°Š„µ¦­º°É ­µ¦šµŠ°·Á¨‡š¦°œ·„­r ‡º° Ú¦«´¡šr ¨³ª·š¥» „µ¦…¥µ¥…°Á…˜…°Š„µ¦Áº°É ¤˜n°­º°É ­µ¦Áž}œ Á‡¦º°…nµ¥ ¨³„¨µ¥Áž}œÁ‡¦º°…nµ¥š¸É­µ¤µ¦™­ºÉ°­µ¦Å—oš´ÊŠÁ­¸¥Š ¨³…o°¤¼¨ ¨³­»—šoµ¥‹³Å—o„¨nµª™¹Š ¤µ˜¦„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„µ¦­º°É ­µ¦Äœ°´œš¸‹É ³žj°Š„´œ°µµ„¦¦¤‡°¤¡·ªÁ˜°¦r

„µ¦­º°É ­µ¦ ¦³Ãš¦«´¡šr ®¨´„„µ¦Äœ„µ¦­º°É ­µ¦—oª¥Ãš¦«´¡šr¤®¸ ¨´„„µ¦¡ºœÊ “µœš¸ŠÉ µn ¥¤µ„ ®¨µ¥šnµœ°µ‹‹³Á‡¥š—¨°ŠÁ¨nœÁ¤º°É ‡¦´ŠÊ ¥´ŠÁž}œÁ—È„—oª¥„µ¦š¶Ãš¦«´¡šr™ªo ¥„¦³—µ¬ ‡º° „µ¦œ¶™oª¥„¦³—µ¬­°Š™oª¥Áº°É ¤˜n°„´œÃ—¥¤¸Á­oœ—oµ¥ ®¦º° Á­oœ¨ª—Áž}œ­º°É œ¶Á­¸¥Š¡¼— ¨oªŸ¨´—„´œ¡¼—„¦°„¨ŠÅžÄœ™oª¥„¦³—µ¬…–³š¸°É „¸ iµ¥Âœ®¼„´ ™oª¥°¸„ĝ Á¡º°É ¢{ŠÁ­¸¥Šš¸ªÉ Š·É Ÿnµœ˜µ¤Á­oœ—oµ¥ ®¦º°Á­oœ¨ª— Ž¹ŠÉ Ú¦«´¡šr„¤È ª¸ ›· „¸ µ¦š¶Šµœš¸‡É ¨oµ¥„´œ ‡º° „µ¦Áž¨¸¥É œÁ­¸¥Š ¡¼—Ä®oÁž}œ­´µ–Å¢¢jµÁ¡ºÉ°­nŠÅž˜µ¤­µ¥‹œÅž™¹Šž¨µ¥šµŠš¸ÉŽ¹ÉŠ‹³š¶®œoµš¸ÉÁž¨¸É¥œ­´µ–Å¢¢jµÄ®o „¨´Áž}œÁ­¸¥Š—´ŠÁ—·¤ ª·›œ¸ ¤¸Ê …¸ °o —¸„ªnµ„µ¦š¶…°ŠÁ¨nœÂ™oª¥„¦³—µ¬ ‡º° ¤¸¦³¥³‡ªµ¤Ÿ·—Á¡¸¥Ê œ…°Š­´µ– œo°¥„ªnµ ¨³¦³¥³šµŠš¸­É µ¤µ¦™˜·—˜n°­º°É ­µ¦Å—oń¨„ªnµ

¦¼žš¸É 1 „µ¦­º°É ­µ¦šµŠÃš¦«´¡šr

¦³ª·š¥» ®¨´„„µ¦­º°É ­µ¦Äœ¦³ª·š¥»œœ´Ê ‹³Áž¨¸¥É œÁ­¸¥ŠÁž}œ‡¨ºœÉ ¤nÁ®¨È„Å¢¢jµÂ¨oªœ¶‡¨ºœÉ ¤nÁ®¨È„Å¢¢jµš¸ÅÉ —oŞ Ÿ­¤„´‡¨ºœÉ ¤nÁ®¨È„Å¢¢jµš¸ÁÉ ž}œ‡¨ºœÉ ‡ªµ¤™¸ÁÉ Œ¡µ³Á¡º°É š¶®œoµš¸ÁÉ ž}œ‡¨ºœÉ ¡µ®³Â¨oª­nŠ„¦³‹µ¥Â¡¦nŞĜ °µ„µ«Á¤ºÉ°Á‡¦ºÉ°Š¦´®¤»œÅž¦´‡¨ºÉœ¡µ®³š¸É‡ªµ¤™¸ÉÁŒ¡µ³œ´Êœ„È‹³Å—o‡¨ºÉœÂ¤nÁ®¨È„Å¢¢jµš´ÊŠ®¤—š¸É°¥n¼Äœ ‡ªµ¤™¸œÉ œ´Ê ¨oª‹¹ŠÁ…oµ­n„¼ ¦³ªœ„µ¦Â¥„‡¨ºœÉ ¡µ®³°°„‹µ„‡¨ºœÉ ¤nÁ®¨È„Å¢¢jµÂ¨oª‹¹ŠÂž¨Š‡¨ºœÉ ¤nÁ®¨È„ Å¢¢jµÄ®o„¨´Áž}œ‡¨ºœÉ Á­¸¥Š°¸„‡¦´ŠÊ ®œ¹ŠÉ 1 Grand Theft Identity, Steven Levy and Brad Stone, Newsweek, Page 45, 5 Sep. 2005. ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

102


‡¨ºÉœš¸ÉÁ…oµ....

‡¨ºœÉ /…nµª­µ¦

‡¨ºÉœ¡µ®³

‡¨ºÉœš¸ÉÁ…oµ....

­™µœ¸­nŠ

Á­µ°µ„µ«

‡¨ºÉœš¸ÉÁ…oµ.... ‡¨ºÉœ¡µ®³

‡¨ºœÉ /…nµª­µ¦

‡¨ºÉœš¸ÉÁ…oµ....

¦¼žš¸É 2 „µ¦­º°É ­µ¦šµŠ‡¨ºœÉ ª·š¥» 103

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


‹µ„š¸ÅÉ —o°›·µ¥Ä®oÁ®Èœš¸¦É ³„µ¦­º°É ­µ¦š´ŠÊ Ãš¦«´¡šr ¨³Âª·š¥»‹³Á®ÈœÅ—oªµn š´ŠÊ ­°Š¦³¤¸…°o —¸ ¨³…o°Á­¸¥Â˜„˜nµŠ„´œÅž „¨nµª‡º°¦³ª·š¥» ®¦º°š¸ÁÉ ¦¸¥„ªnµ¦³­º°É ­µ¦ÂÅ¦o­µ¥œ´œÊ ¤¸…°o —¸„ªnµ¦³ Ú¦«´¡šr ‡º° „µ¦š¸ÅÉ ¤n‹¶Áž}œ˜o°Š„µ¦Á—·œ­µ¥Áº°É ¤˜n°„µ¦­º°É ­µ¦¦³®ªnµŠ‹»— ˜n‹³¤¸…°o Á­¸¥ ‡º° …°Á…˜ …°Š„µ¦˜·—˜n°­ºÉ°­µ¦‹³‡n°œ…oµŠÄ„¨o ™oµ˜o°Š„µ¦Ä®o˜·—˜n°­ºÉ°­µ¦Å—oń¨Ç ‹¶Áž}œ˜o°Š­¦oµŠ­™µœ¸­nŠš¸É ­µ¤µ¦™­nŠ‡¨ºœÉ ŗo¦ŠÇ Ž¹ŠÉ ­·œÊ Áž¨º°Š¡¨´ŠŠµœ¤µ„—oª¥ (Ž¹ŠÉ ¤´„‹³š¶Ä®o„µ¦­º°É ­µ¦Áž}œÂšµŠÁ—¸¥ªÁ­¸¥ Áž}œ­nªœÄ®n Ánœ ­™µœ¸ªš· ¥»„¦³‹µ¥Á­¸¥Š ®¦º°­™µœ¸Ãš¦š´«œr) œ°„‹µ„œ¸„Ê µ¦‹³˜·—˜n°­º°É ­µ¦¦³®ªnµŠ ‹»—­ºÉ°­µ¦œ´Êœ‹¶Áž}œ˜o°Š°¥n¼ÄœÂœª­µ¥˜µ œ´Êœ®¤µ¥‡ªµ¤ªnµ™¹ŠÂ¤o‹³­¦oµŠ­™µœ¸­nŠš¸É­µ¤µ¦™­nŠ‡¨ºÉœÅ—o ¦Š¤µ„ ˜n‡¨ºœÉ °µ‹Á—·œšµŠÅžÅ¤n™Š¹ ‹»—®¤µ¥„Èŗo®µ„™¼„‡ªµ¤Ã‡oŠ…°ŠŸ·ªÃ¨„´Š ®¦º°™¼„„¶Â¡Š®œµÇ „´œÊ ‡¨ºœÉ ­´µ–ŤnÄ®oŸµn œÅžÅ—o —´Šœ´œÊ ‹¹Š¤´„‹³­´ŠÁ„˜Á®Èœªnµ­™µœ¸ªš· ¥» ®¦º°­™µœ¸Ãš¦š´«œr¤„´ ‹³­¦oµŠ ®°­¼ŠÁ¡ºÉ°˜·—˜´ŠÊ Á‡¦º°É Š­nŠ­´µ– ®¦º°˜·—˜´ŠÊ Á‡¦º°É Š­nŠ­´µ–œ˜¹„­¼ŠÇ ™oµ‹³Áž}œ„µ¦˜·—˜n°…oµ¤ž¦³Áš« ®¦º°…oµ¤šª¸žÂÅ¦o­µ¥‹³Áž}œ„µ¦˜·—˜n°­º°É ­µ¦Ÿnµœ—µªÁš¸¥¤ ­nªœ„¦–¸„µ¦­º°É ­µ¦ÂÃš¦«´¡šr ®¦º° „µ¦­º°É ­µ¦š¸°É µ«´¥­µ¦­º°É ­µ¦œ´œÊ ¤¸…°o —¸ ‡º° °´˜¦µ„µ¦­¼Á­¸¥‡ªµ¤Á…o¤…°Š­´µ–Äœ­nŠÁº°É ¤˜n°„µ¦­º°É ­µ¦˜É¶„ªnµÂÅ¦o­µ¥ „µ¦™¼„¦„ªœ‹µ„­£µ¡°µ„µ«œo°¥„ªnµ‹¹Š¦´«¤¸„µ¦­º°É ­µ¦š¸ÅÉ „¨„ªnµ ˜n¤…¸ °o Á­¸¥ ‡º° ‹¶Áž}œ˜o°Š„µ¦Á—·œ­µ¥Áº°É ¤˜n°Åž™¹Š‹¹Š­º°É ­µ¦Å—o —´Šœ´œÊ ‹¹ŠÅ¤n‡°n ¥‹³Á®¤µ³­¤®µ„˜o°Š¤¸„µ¦Á‡¨º°É œ ¥oµ¥‹»—­º°É ­µ¦°¥nÁ¼ ­¤° ®¦º° ¡ºœÊ š¸šÉ ˜¸É °o Š„µ¦­º°É ­µ¦°¥nļ œ¡ºœÊ š¸šÉ ¦» „´œ—µ¦ ¦³Á‡¦º°…nµ¥ „µ¦Á„·—…¹œÊ …°ŠÁ‡¦º°…nµ¥„ÈÁœº°É Š¤µ‹µ„‡ªµ¤˜o°Š„µ¦„µ¦˜·—˜n°­º°É ­µ¦š¸¤É µ„…¹œÊ Ĝš¸œÉ ‹¸Ê ³…°°›·µ¥Ã—¥„µ¦ ­¤¤»˜·Ä®o¦³¤¸‡ªµ¤Ž´Žo°œœo°¥Ã—¥‹³Äo¦³Ãš¦«´¡šrÁ°Áž}œ˜´ªÂšœÄœ„µ¦°›·µ¥ Ĝ„¦–¸š¸É¤¸‡n¼ ­œšœµÁ¡¸¥Š 2 iµ¥ „È‹³¤¸‡¶‹¶Áž}œ˜o°Š„µ¦­µ¥Áº°É ¤˜n°„´œÁ¡¸¥Š 1 ­µ¥ ®µ„¤¸‡­n¼ œšœµÁ¡·¤É …¹œÊ °¸„ 1 ‡œ ­µ¥„µ¦Áº°É ¤˜n°„È‹³˜o°ŠÁ¡·¤É °¸„ 2 Á­oœ ®µ„Á¡·¤É „µ¦Ä®o¦·„µ¦Áž}œ 4 „È‹³¤¸‡ªµ¤˜o°Š„µ¦Á¡·¤É ­µ¥„µ¦Áº°É ¤ ˜n°‹µ„Á—·¤‹µ„š´ŠÊ 3 ‹»—Á—·¤Åž®µ‡n­¼ œšœµš¸ÁÉ ¡·¤É …¹œÊ °¸„ 1 —´Šœ´œÊ ®µ„Áž}œ—´Šœ¸ÁÊ ¦µ„È‹³­µ¤µ¦™‡¶œª–Å—oªµn ¤¸‡ªµ¤‹¶Áž}œ˜o°ŠªµŠ­µ¥Á¡·¤É …¹œÊ ˜µ¤‹¶œªœ®¤µ¥Á¨…Ä®o ¦·„µ¦—´Šœ¸Ê 2 3 4 5 6

®¤µ¥Á¨…Ä®o¦·„µ¦˜o°Š„µ¦Äo­µ¥„µ¦­º°É ­µ¦ 1 ­µ¥ ®¦º° (2-1) ®¤µ¥Á¨…Ä®o¦·„µ¦˜o°Š„µ¦Äo­µ¥„µ¦­º°É ­µ¦ 3 ­µ¥ ®¦º° (3-1) + (2-1) ®¤µ¥Á¨…Ä®o¦·„µ¦˜o°Š„µ¦Äo­µ¥„µ¦­º°É ­µ¦ 6 ­µ¥ ®¦º° (4-1) + (3-1) + (2-1) ®¤µ¥Á¨…Ä®o¦·„µ¦˜o°Š„µ¦Äo­µ¥„µ¦­º°É ­µ¦ 10 ­µ¥ ®¦º° (5-1) + (4-1) + (3-1) + (2-1) ®¤µ¥Á¨…Ä®o¦·„µ¦˜o°Š„µ¦Äo­µ¥„µ¦­º°É ­µ¦ 15 ­µ¥ ®¦º° (6-1) + (5-1) + (4-1) + (3-1) + (2-1)

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

104


Ž¹ŠÉ ®µ„‹¶œªœ®¤µ¥Á¨…Ä®o¦·„µ¦Áž}œ‹¶œªœ N ‹¶œªœ­µ¥„µ¦ÁºÉ°¤˜n°š¸˜É °o Š„µ¦„È ‡º° ‹¶œªœ (N-1) + ‹¶œªœ (N-1-1) + ‹¶œªœ (N-1-1-1) + ‹¶œªœš¸œÉ °o ¥¨ŠÅžÁ¦º°É ¥Ç ‹œ™¹Š‡nµ (3-1) + (2-1) Ĝš¸­É —» ®¦º° Á…¸¥œÄ®o°¥nļ œ¦¼ž­¤„µ¦ CL = = = =

(N-1) + (N-1-1) + (N-1-1-1) + .... + (6-1) + (5-1) + (4-1) + (3-1) + (2-1) ((N-1) + (2-1)) + ((N-1-1) + (3-1)) + ((N-1-1-1) + (4-1)) + .... N + N + N + ... (‹¶œªœ¡‹œrš¸É ª„‹³®µ¥Á®¨º°Á¡¸¥Š‡¦¹ŠÉ ®œ¹ŠÉ ) N x (N-1)/2

CL ‡º° ‹¶œªœ­µ¥„µ¦­º°É ­µ¦š¸‹É ¶Áž}œ­¶®¦´„µ¦­º°É ­µ¦­¶®¦´š»„Á¨…®¤µ¥Äœ¦³ N ‡º° ‹¶œªœÁ¨…®¤µ¥Äœ¦³¦·„µ¦

¦¼žš¸É 3 ¨´„¬–³„µ¦Áº°É ¤˜n°„µ¦­º°É ­µ¦šµŠÃš¦«´¡šr 5 Á¨…®¤µ¥

‹µ„š¸„É ¨nµªÅž‹³Á®ÈœªnµÄœ„¦–¸š¤¸É ®¸ ¤µ¥Á¨…Ä®o¦·„µ¦Äœ¦³¤µ„ Ánœ ¤µ„„ªnµ 10 ®¤µ¥Á¨…„µ¦ªµŠ­µ¥ ÁºÉ°¤˜n°„È‹³Á¦·É¤Áž}œž{®µ‹¹ŠÅ—o¤¸„µ¦¡´•œµ¦³„µ¦­¨´‡n¼­µ¥­´µ– Ž¹ÉŠ„µ¦Äo¦³­¨´‡n¼­µ¥ ­´µ–°µ‹‹³Äo¡œ´„Šµœ­¨´­µ¥­´µ– (Operator) ®¦º°¦³­ª·˜r­¨´‡n­¼ µ¥­´µ– (Switching Device) š´ŠÊ œ¸ÁÊ ¡¦µ³ªnµÃ—¥š´ªÉ އªµ¤˜o°Š„µ¦š¸‹É ³Äo­µ¥Áº°É ¤˜n°­º°É ­µ¦¡¦o°¤Ç „´œ ĜÁª¨µÁ—¸¥ª„´œš´ŠÊ ®¤—Áž}œÅžÅ—o¥µ„¤µ„ Ž¹ŠÉ „µ¦Äo¦³­¨´‡n­¼ µ¥­´µ–œ´œÊ Áž}œ„µ¦ž¦³®¥´— ¨³Á¡·¤É ž¦³­·š›·£µ¡Äœ „µ¦Ä®o¦·„µ¦…°ŠÁ‡¦º°…nµ¥—oª¥

105

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


Á¨…®¤µ¥¦·„µ¦»¤­µ¥š¸É 1 Á¨…®¤µ¥¦·„µ¦»¤­µ¥š¸É 2 ¦¼žš¸É 4 ¨´„¬–³„µ¦Áº°É ¤˜n°„µ¦­º°É ­µ¦šµŠÃš¦«´¡šr×¥Ÿnµœ»¤­µ¥

Ĝ„¦–¸š¤¸É Á¸ ‡¦º°…nµ¥®¨µ¥Á‡¦º°…nµ¥Áº°É ¤˜n°„´œ ¨³®¤µ¥Á¨…¦·„µ¦ÄœÂ˜n¨³»¤­µ¥¤µ„ °µ‹‹³Áž}œÅžÅ—o ªnµ¤¸„µ¦‡´‡´ŠÉ …°Š„µ¦­º°É ­µ¦ÄœÁ‡¦º°…nµ¥µŠ…nµ¥ ˜nĜ…–³Á—¸¥ª„´œš¸ÁÉ ‡¦º°…nµ¥°ºœÉ Ç °µ‹‹³Å¤n¤„¸ µ¦˜·—˜n° ­º°É ­µ¦¤µ„œ´„ Ánœ ­¤¤»˜ª· µn Ĝ…–³š¸žÉ ¦³Áš«Åš¥Áž}œÁª¨µ 18.00 œµ¯·„µ š¸žÉ ¦³Áš«¤µÁ¨ÁŽ¸¥‹³Áž}œÁª¨µ 20.00 œµ¯·„µ Á‡¦º°…nµ¥Äœž¦³Áš«Åš¥‹³¤¸„µ¦‡´‡´ŠÉ …°Š„µ¦­º°É ­µ¦¤µ„ …–³š¸žÉ ¦³Áš«¤µÁ¨ÁŽ¸¥‹³¤¸‡ªµ¤ ‡´‡´ŠÉ …°Š„µ¦­º°É ­µ¦œo°¥„ªnµ ‹¹ŠÁž}œÅžÅ—oš‹¸É ³­µ¤µ¦™Äo„µ¦­º°É ­µ¦ŸnµœÅž¥´ŠÁ‡¦º°…nµ¥ž¦³Áš«¤µÁ¨ÁŽ¸¥ „n°œš¸‹É ³ª·ŠÉ „¨´¤µ¥´ŠÁ‡¦º°…nµ¥Äœž¦³Áš«Åš¥ ×¥‹³Äo°ž» „¦–r‹¶¡ª„Á¦µšrÁ˜°¦r (Router) Á¦µšrÁ˜°¦r‹³¤¸ Á­oœšµŠ„µ¦ÁºÉ°¤Ã¥Š¦³®ªnµŠÂ˜n¨³Á‡¦º°…nµ¥Á„ȝŪoÁž}œ˜µ¦µŠÁ­oœšµŠ (Routing Table) š¶Ä®oÁ¦µšrÁ˜°¦r ­µ¤µ¦™®œoµš¸É‹´—®µÁ­oœšµŠ ¨³Á¨º°„Á­oœšµŠš¸ÉÁ®¤µ³­¤š¸É­»—Á¡ºÉ°„µ¦˜·—˜n°nª¥Ä®o„µ¦˜·—˜n°¦³®ªnµŠ Á‡¦º°…nµ¥Å—o°¥nµŠ¤¸ž¦³­·š›·£µ¡2 Ž¹ŠÉ „¦–¸Âœ¸‹Ê ³¤´„‹³š¶„´œÁž}œ„¦–¸ž„˜·Äœ„µ¦­º°É ­µ¦…o°¤¼¨¦³®ªnµŠ ‡°¤¡·ªÁ˜°¦r ¨³Äœ¦³°·œÁ˜°¦rÁœÈ˜

¦¼žš¸É 5 ˜´ª°¥nµŠ„µ¦Áº°É ¤˜n°„µ¦­º°É ­µ¦Ÿnµœ»¤­µ¥ Á­oœšµŠ„µ¦­º°É ­µ¦‹µ„»¤­µ¥š¸É 1 Ş »¤­µ¥š¸É 7 °µ‹‹³Áž}œ 1 – 3 – 7 , 1 – 3 – 5 -7, 1 – 4 – 6 -7, ²¨² 2 http://www.skn.ac.th/a_cd/syllabus/router.html, Á¦µšrÁ˜°¦r, 30 Apr. 2007. ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

106


„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„µ¦­º°É ­µ¦ Ĝž{‹‹»œ´ ž{®µ°µµ„¦¦¤‡°¤¡·ªÁ˜°¦ršª´É 脤¸ÂœªÃœo¤Á¡·¤É ¤µ„…¹œÊ š»„že š´ŠÊ œ¸ÁÊ ¡¦µ³‡ªµ¤Â¡¦n®¨µ¥ ¤µ„…¹œÊ …°ŠÁ‡¦º°…nµ¥­º°É ­µ¦šµŠ‡°¤¡·ªÁ˜°¦r…œµ—Ä®n …o°¤¼¨š¸™É µn ¥Ã°œÄœÁ‡¦º°…nµ¥­º°É ­µ¦„ȤÁ¸ ¡·¤É ¤µ„…¹œÊ °¸„š´ÊŠ°´˜¦µ„µ¦Á…oµÅžÄoŠµœ°·œÁ˜°¦rÁœÈ˜…°Šž¦³µ„¦Äœš»„ž¦³Áš«š´ÉªÃ¨„„ÈÁ¡·É¤…¹Êœ š¶Ä®o„µ¦„n° °µµ„¦¦¤‡°¤¡·ªÁ˜°¦r¤¤¸ µ„…¹œÊ Áž}œÁŠµ˜µ¤˜´ª —´ŠÁnœ˜´ªÁ¨…š¸¦É µ¥Šµœ ĜÁªÈ…°Š«¼œ¥r „f °¦¤¦³ ‡°¤¡·ªÁ˜°¦rÁ‡¦º°…nµ¥Â¨³‡ªµ¤ž¨°—£´¥…o°¤¼¨ (ACIS Professional Center) ªnµ‹¶œªœ‡—¸—µo œ°µµ„¦¦¤ Ĝž¦³Áš«Á„µ®¨¸Ä˜o¤‹¸ ¶œªœš´ŠÊ ®¤— 77,099 ‡—¸ Ĝže 2547 ¨³Á¡·¤É Áž}œ 88,731 ‡—¸ Ĝže 25483 —´Šœ´œÊ ‡ªµ¤­¶‡´Äœ„µ¦°°„ ®¦º°­¦oµŠ¤µ˜¦„µ¦­¶®¦´„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„µ¦­º°É ­µ¦‹¹Š¤¸¤µ„…¹œÊ Áž}œ¨¶—´ ¤µ˜¦„µ¦„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„µ¦­ºÉ°­µ¦4 ˜µ¤š¸É‡–³„¦¦¤„µ¦¦·®µ¦‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ¦³—´ °»˜­µ®„¦¦¤Á¡º°É ‡µœµ—µÂ¨³œµœµµ˜· (Canadian and International Industrial Security Directorate CIISD) œ´œÊ ‹³Á„¸¥É ª…o°Š„´„µ¦žj°Š„´œ‡ªµ¤¨´ ¨³‡ªµ¤™¼„˜o°Š…°Š…nµª­µ¦š¸ÅÉ —o¦´ „µ¦‹´—¨¶—´´œÊ ‡ªµ¤ ¨´ ®¦º°™¼„žj°Š„´œÄœ…–³š¸™É „¼ ­nŠÅžÄœn°ŠšµŠ„µ¦­º°É ­µ¦ ×¥š¸ÄÉ œ…–³Á—¸¥ª„´œ‹³˜o°Šž¦³„´œªnµŸoš¼ ¸É ŗo¦´ °œ»µ˜Ä®o­µ¤µ¦™Á…oµ™¹Š…nµª­µ¦œ´œÊ ‹³Å¤n™„¼ „¸—„´œ°°„Åž ¤µ˜¦„µ¦„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„µ¦ ­º°É ­µ¦œ¸‹Ê ³˜o°Š™¼„´Š‡´ÄoÄ®o‡¦°‡¨»¤š´ŠÊ ¦³„µ¦­º°É ­µ¦ „µ¦Áº°É ¤˜n° ¨³°»ž„¦–ršÁ¸É „¸¥É ª…o°Š˜nµŠÇ ×¥¤¸ª›· „¸ µ¦ ¨³Á‡¦º°É Š¤º°š¸ÄÉ oĜ„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥ Ánœ „µ¦žj°Š„´œ„µ¦Á…oµ™¹Š˜´ªš¦´¡¥µ„¦ ®¦º° °»ž„¦–rĜ¦³, „µ¦Á…oµ¦®´­…nµª­µ¦ ¦³Á¸¥ª·›¦¸ „´ ¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„µ¦…´œÊ ˜°œ„µ¦­nŠ…nµª­µ¦ ¨³ „µ¦Â¡¦n„¦³‹µ¥…nµª­µ¦ Á¡ºÉ°Ä®oÁ…oµÄ‹Ã—¥„¦³‹nµŠ‹³…°°›·µ¥Ã—¥Äo¦¼ž—´Šš¸É­—ŠÄœ…oµŠ¨nµŠÁ¡ºÉ°Â­—Š™¹ŠÂœª‡·—ÄœÁ¦ºÉ°Š…°Š ¤µ˜¦„µ¦„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„µ¦­º°É ­µ¦ ­µ¥š¸É¨´„¨°—´„¢{Š

¦¼žš¸É 6 „µ¦¨´„¨°—´„¢{Š„µ¦­œšœµ 3 http://acisonline.net/article_prinya_eweek_150749.htm, „¦–¸«¹„¬µÁ„¸É¥ª„´ °µµ„¦¦¤‡°¤¡·ªÁ˜°¦r ¨³ „µ¦Äo„‘®¤µ¥„µ¦„¦³š¶Ÿ·— Á„¸É¥ª„´‡°¤¡·ªÁ˜°¦rĜ„¦³ªœ„µ¦¥»˜·›¦¦¤…°Šž¦³Áš«Á„µ®¨¸Ä˜o (Case Study : Cyber Crime and IT Law in South Korea), ž¦·µ ®°¤Á°œ„, 27 Apr. 2007. 4 http://www.ciisd.gc.ca/text/os/csc-e.asp, Communication Security (COMSEC), Canadian and International Industrial Security Directorate (CIISD), 27 Apr. 2007. 107

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


‹µ„¦¼ž‹³Á®ÈœªnµÄœ„µ¦­º°É ­µ¦®µ„¤¸‡» ‡¨ ®¦º° iµ¥š¸ÅÉ ¤n°¥nļ œ…nµ¥š¸‹É ³Å—o¦´ …o°¤¼¨ ®¦º°…nµª­µ¦­µ¤µ¦™ Á…oµ™¹Šn°ŠšµŠ„µ¦­º°É ­µ¦„È‹³š¶Ä®o„µ¦­º°É ­µ¦œ´œÊ Ťn¤‡¸ ªµ¤ž¨°—£´¥ —´Šœ´œÊ „µ¦­º°É ­µ¦š¸¤‡¸ ªµ¤ž¨°—£´¥ ‹³˜o°Š¤¸‡– » ­¤´˜Ä· œ 3 ž¦³„µ¦ ‡º° „µ¦­º°É ­µ¦œ´œÊ ˜o°ŠÁž}œ‡ªµ¤¨´ (Confidentiality) ®¤µ¥™¹Š …o°¤¼¨ ®¦º°…nµª­µ¦¦³®ªnµŠ„´œ…°Š Ÿo­¼ Šn ¨³Ÿo¦¼ ´ ‹³˜o°ŠÅ¤n™„¼ ¦´¦oü —¥»‡‡¨š¸ÅÉ ¤nÁ„¸¥É ª…o°Š ¤o…°o ¤¼¨ ¨³…nµª­µ¦œ´œÊ ‹³™¼„—´„‹´Ã—¥ Ÿoš¼ Å¸É ¤nž¦³­Š‡r—¸ ˜nŸšo¼ Å¸É ¤nž¦³­Š‡r—œ¸ œ´Ê ‹³˜o°ŠÅ¤n¦™o¼ Š¹ ‡ªµ¤®¤µ¥ ®¦º°…o°‡ªµ¤­¶‡´…°ŠÁœº°Ê ®µ Ĝ˜´ª­µ¦š¸ÅÉ —oŞ

z

‡ªµ¤™¼„˜o°ŠœnµÁº°É ™º°…°Š…nµª­µ¦ (Data Integrity) ®¤µ¥™¹Š …o°¤¼¨ ¨³…nµª­µ¦š¸­É °ºÉ ­µ¦¦³®ªnµŠ „´œ…°Šš´ŠÊ ­°Š iµ¥œ´œÊ ‹³˜o°Š¤¸‡ªµ¤™¼„˜o°Š œnµÁº°É ™º°­µ¤µ¦™¥ºœ¥´œÅ—oªµn Áž}œ…o°‡ªµ¤š¸šÉ Š´Ê ­°Š iµ¥ ˜o°Š„µ¦­ºÉ°™¹Š„´œ‹¦·Š ¤·Å—o™¼„—´—ž¨Š „oŅ ®¦º°˜„®¨nœ ­¼®µ¥ ޝµŠ­nªœ ®¦º°š´ÊŠ®¤—Äœ ¦³®ªnµŠ„µ¦­ºÉ°­µ¦™¹Š„´œ

z

„µ¦¥ºœ¥´œ˜´ª˜œš¸ÂÉ šo‹¦·Š…°ŠŸo­¼ Šn ­µ¦Â¨³Ÿo¦¼ ´ ­µ¦ (Authentication) ®¤µ¥™¹Š „µ¦¦´¦°Š¥ºœ¥´œ š¸¦É ³»ªµn š´ŠÊ Ÿo­¼ Šn ­µ¦ ¨³Ÿo¦¼ ´ ­µ¦š¸ÁÉ ž}œ»‡‡¨š¸™É „¼ ˜o°Š˜µ¤š¸„É ¨nµª°oµŠªnµÁž}œŸo­¼ Šn ¨³Ÿo¦¼ ´ ­µ¦ Ťn čnŸ­o¼ Šn ®¦º°Ÿo¦¼ ´ ™¼„°°oµŠÁ°µº°É ¤µ—¶Áœ·œ„µ¦ ÁnœÄœ„¦–¸š¤¸É ¸ °µµ„¦…䥅o°¤¼¨´˜¦Á‡¦—·˜ ¨oª čo…°o ¤¼¨œ´œÊ š¶¦µ¥„µ¦Žº°Ê ­·œ‡oµšµŠ°·œÁ˜°¦ršŠ´Ê š¸˜É ª´ Á‹oµ…°Š´˜¦Á‡¦—·˜‹¦·ŠÅ¤n¦Áo¼ ¦º°É ŠÁ¨¥ z

‹µ„š¸É„¨nµªÄœ…oµŠ˜œÄœÁ¦ºÉ°Š‡»–­¤´˜·…°Š„µ¦­ºÉ°­µ¦š¸Éž¨°—£´¥ ˜n°ÅžŸo¼Á…¸¥œ°¥µ„°›·µ¥™¹Šª·›¸„µ¦š¸É œ·¥¤Äo„œ´ ĜÁ¡º°É ­¦oµŠ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Ä®o„´ „µ¦­º°É ­µ¦

„µ¦š¶Ä®o„µ¦­º°É ­µ¦Áž}œ‡ªµ¤¨´ „µ¦š¸É‹³š¶Ä®o…o°¤¼¨ ¨³…nµª­µ¦š¸É‹³­ºÉ°™¹Š„´œœ´ÊœÁž}œ‡ªµ¤¨´œ´Êœ­µ¤µ¦™š¶Å—o×¥°µ«´¥„µ¦Á…oµ¦®´­ …o°¤¼¨ (Cryptography) „¦³ªœ„µ¦Á…oµ¦®´­‹³š¶ŠµœÄœ¨´„¬–³„µ¦Âž¨Š…o°¤¼¨ …o°‡ªµ¤ ®¦º°…nµª­µ¦ ‹µ„…o°‡ªµ¤…nµª­µ¦š¸É ‡» ‡¨Ã—¥š´ªÉ Ş­µ¤µ¦™Á…oµÄ‹Å—oÄ®o„¨µ¥Áž}œ…o°‡ªµ¤…nµª­µ¦š¸É ‡» ‡¨›¦¦¤—µÅ¤n ­µ¤µ¦™Á…oµÄ‹Å—o ®¦º°Å¤n¤‡¸ ªµ¤®¤µ¥Â¤o‹³Å—o¦´ …o°‡ªµ¤…nµª­µ¦œ´Êœ¤µ ÁªoœÂ˜n‹³™¼„™°—¦®´­Ä®o„¨´ ‡ºœ¤µÁž}œ…o°‡ªµ¤…nµª­µ¦„n°œ‹³™¼„Á…oµ¦®´­ Ž¹ÉŠ®¨´„„µ¦š¶Šµœ‹³¤¸°Š‡rž¦³„°­¶‡´ 2 ­nªœ ‡º° 1) „¦¦¤ª·›Ä¸ œ„µ¦Á…oµ¦®´­/™°—¦®´­ ¨³ 2) „»Â‹­¶®¦´„¦¦¤ª·›Ä¸ œ„µ¦Á…oµ¦®´­/™°—¦®´­ Ĝš¸œÉ ‹¸Ê ³ …°¥„˜´ª°¥nµŠÂŠnµ¥Ç Ánœ „µ¦Á…oµ¦®´­Ã—¥ª·›„¸ µ¦Âšœš¸°É „´ ¬¦Äœ¨¶—´­¨´ ×¥¤¸„ » ‹Ĝ„µ¦Á…oµ ¦®´­Áž}œ¨¶—´°´„¬¦™´—Åž 6 ¨¶—´ —´Šœ´œÊ ‹¹Š­µ¤µ¦™­¦oµŠÁž}œ˜µ¦µŠ­¶®¦´ÄoĜ„µ¦Âž¨ŠÁž}œ¦®´­ ŗo—Š´ ˜µ¦µŠ…oµŠ¨nµŠœ¸Ê

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

108


°´„…¦³ž„˜· °´„…¦³Á…oµ¦®´­ °´„…¦³ž„˜· °´„…¦³Á…oµ¦®´­ °´„…¦³ž„˜· °´„…¦³Á…oµ¦®´­ „ Š … ‹ ‡ Œ ‡  ˆ Ž ‰  Š  ‹ ‘ Œ ’  “ Ž ”  •  – ‘ — ’ ˜ “ ™ ” š • › – œ —  ˜ ž ™ Ÿ š › ¡ œ ¢  £ ž ¤ Ÿ ¥   ¦ ¡ ¨ ¢ ª £ « ¤ ¬ ¥ ­ ¦ ® ¨ ¯ ª ° « ± ¬ „ ­ … ® ‡ ¯ ‡ ° ˆ ± ‰ ˜µ¦µŠš¸É 1 ˜µ¦µŠ˜´ª°¥nµŠ„µ¦Á…oµ¦®´­—oª¥„»Â‹¦®´­ “Š”

Á¤º°É œ¶…o°‡ªµ¤š¸É˜°o Š„µ¦‹³Á…oµ¦®´­ Ánœ “š—­°” Ÿnµœ„µ¦Á…oµ¦®´­„È‹³Å—o…°o ‡ªµ¤ªnµ “ …ˆ£” Á¤º°É Ÿo¼ š¸ÅÉ —o¦´ …o°‡ªµ¤š¦µ„»Â‹¦®´­ªnµ ‡º° “Š” „È‹³­µ¤µ¦™™°—¦®´­Å—oÁž}œ…o°‡ªµ¤š¸™É „¼ ˜o°Š Ĝ„¦–¸£µ¬µ Ś¥š¸¤É ­¸ ¦³ ¨³ª¦¦–¥»„˜r°µ‹‹³Äo„¦¦¤ª·›Ä¸ œ„µ¦Á…oµ¦®´­/™°—¦®´­ ¨³„»Â‹­¦oµŠÁž}œ˜µ¦µŠÂ¥„…¹œÊ ¤µ˜nµŠ®µ„­¶®¦´­¦³Â¨³ª¦¦–¥»„˜r ®¦º°‹³œ¶­¦³Â¨³ª¦¦–¥»„˜r¤µž¦³¤ª¨Ÿ¨¦ª¤Äœ„¨n¤» Á—¸¥ª„´œ„´ ¡¥´œ³š´ŠÊ 44 ˜´ª„Èŗo š´ŠÊ œ¸…Ê œ¹Ê „´„µ¦°°„ ¨³¦³—´…°Š‡ªµ¤˜o°Š„µ¦‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„µ¦¦´„¬µ ‡ªµ¤¨´ °¥nµŠÅ¦„È—¸‹³Á®ÈœªnµÄœ„¦–¸š¸ÉÁ¦µÄo„»Â‹Ã—¥„µ¦Âšœš¸É°´„¬¦—oª¥°´„¬¦š¸É­¨´¨¶—´Á¡¸¥Š‡¦´ÊŠÁ—¸¥ª°µ‹ ‹³¤¸‡ªµ¤ž¨°—£´¥Å¤n¤µ„œ´„ ÁœºÉ°Š‹µ„®µ„¤¸Ÿo¼˜o°Š„µ¦‹³š¶¨µ¥„µ¦„µ¦Á…oµ¦®´­ ¤¸‡ªµ¤°—šœ¤µ„¡° „È‹³­µ¤µ¦™š—¨°Šš¶¨µ¥„µ¦Á…oµ¦®´­Ã—¥„µ¦­¨´¨¶—´…°Š°´„¬¦Á¦·É¤˜oœ‹µ„­¨´ 1 ¨¶—´, 2 ¨¶—´, 3 ¨¶—´ ˜n°ÅžÁ¦ºÉ°¥Ç ‹œ­µ¤µ¦™š¶¨µ¥¦®´­Å—o Ž¹ÉŠÃ°„µ­Äœ„µ¦­¨´¨¶—´¤¸Á¡¸¥Š 43 ¨¶—´Ášnµœ´Êœ Ĝ„¦–¸˜ª´ °¥nµŠœ¸Ê ª·›š¸ ‹¸É ³Á¡·¤É ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤¨´œ´œÉ ‡º°„µ¦Á¡·¤É …´œÊ ˜°œÄœ„µ¦­¨´¨¶—´ ®¦º°Á¡·¤É ‹¶œªœ‡¦´ŠÊ Ĝ„µ¦­¨´¨¶—´ ÁnœÁ¤º°É ŗo…°o ‡ªµ¤š¸ÁÉ …oµ¦®´­Äœ…´œÊ ¦„¨oªÄ®oœ¶ÅžÁ…oµ¦®´­ŽÊ¶°¸„ 109

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


‡¦´ŠÊ ץĜ‡¦´ŠÊ œ¸‹Ê ³­¨´¨¶—´Ä®¤n Ž¹ŠÉ °µ‹‹³Áž}œ¨¶—´š¸É 3 —´Šœ´œÊ ®µ„Ÿoš¼ ˜¸É °o Š„µ¦‹³™°—¦®´­˜o°Š„µ¦ ‡¦´ ŠÊ ץĜ‡¦´ ŠÊ œ¸‹Ê ³­¨´ Ä®¤n°É ǎ¹ŠÉ (Brute °µ‹‹³Áž} œ¨¶—´œ´„š¸Á‹µ³š¶¨µ¥¦®´ É 3 —´Šœ´œÊ ®µ„Ÿo š¼ ˜¸É °o°Š„µ¦‹³™°—¦®´ ­˜oŠ°Š„µ¦ ‹³š¶¨µ¥¦®´ ­Ã—¥Äo ª›· „¸ ¨¶—´ µ¦Âšº force) ­‹³˜o Šš—¨°Š¡¥µ¥µ¤™¹ 1849 ‹³š¶¨µ¥¦®´ ­ ץčo ª › · „ ¸ µ¦Âšº ° É Ç (Brute force) œ´ „ Á‹µ³š¶¨µ¥¦®´ ­ ‹³˜o ° Šš—¨°Š¡¥µ¥µ¤™¹ Š 1849 ¦¼žÂ (43 x 43) —´Šœ´œÊ šnµœŸo°¼ µn œ‹¹Š‹³¡°¤°ŠÁ®Èœªnµ¥·ŠÉ ‡ªµ¤Áž}œÅžÅ—oĜ„µ¦­¨´š¸…É °Š°´„…¦³ ¨³ ¦¼‡ªµ¤¥µª…°Š„» žÂ (43 x 43) —´Šœ´É¤œÊ ¤µ„…¹ šnµœŸoʜ°¼ Ášnµn œ‹¹ µ¥·ŠÉ „‡ªµ¤Áž} œÅžÅ—o 5 „…¦³ ¨³ Â‹Á¡· µÄ—Š‹³¡°¤°ŠÁ®È ð„µ­š¸É¦®´œ­ªn‹³™¼ š¶¨µ¥Å—o „È‹³¤¸Äœœ„µ¦­¨´ o°¥¨ŠÁšnµœ´š¸Êœ…É 5°Š°´ ˜n…o°‹¶„´—š¸É ‡ªµ¤¥µª…°Š„»  ‹Á¡· É ¤ ¤µ„…¹ Ê œ Ášn µ ė ð„µ­š¸ É ¦ ®´ ­ ‹³™¼ „ š¶¨µ¥Å—o „ È ‹ ³¤¸ œ o ° ¥¨ŠÁšn µ œ´ Ê œ ˜n …o°‹¶„´­Á¤º —š¸°É É ‹³‹¶„´—ŤnÄ®o„ » ‹¥µªÅ¤n¤š¸ ­¸É œ·Ê ­»— ‡º° Áª¨µš¸ÄÉ oĜ„µ¦ž¦³¤ª¨Ÿ¨Á¡º°É š¸‹É ³Á…oµ¦®´­ ¨³™°—¦®´ ‹³‹¶„´ —ŤnÄ­®oš¸„™É  » „¼ ‹¥µªÅ¤n ¤¸„ » ‹¦®´ ˜o°Š ¤š¸ ­¸É œ·Ê ­»— ‡º° Áª¨µš¸ÄÉ oĜ„µ¦ž¦³¤ª¨Ÿ¨Á¡º°É š¸‹É ³Á…oµ¦®´­ ¨³™°—¦®´­Á¤º°É ¤¸„ » ‹¦®´­š¸™É „¼ ˜o°Š ˜nšªnµž{®µÁ¦º°É Š„µ¦š¶Ä®o„µ¦­º°É ­µ¦œ´œÊ Áž}œ‡ªµ¤¨´œ´œÊ ¥´Š¤¸ž { ®µ°¥n°¼ „¸ ®œ¹ŠÉ Á¦º°É Š ‡º° „µ¦š¸‹É ³š¶Ä®o ˜n š ªn µ ž{  ®µÁ¦º ° É Š„µ¦š¶Ä®o „ µ¦­º ° É ­µ¦œ´ œ Ê Áž} œ ‡ªµ¤¨´  œ´ œ Ê ¥´ Š ¤¸ ž  { °É Š­‡ºÂ¨³™°—¦®´ ° „µ¦š¸‹É ³š¶Ä®o »‡‡¨£µ¥œ°„Ťn­µ¤µ¦™š¦µÅ—oªµn „»Â‹¦®´­‡º°°³Å¦ Ĝ„¦–¸š„¸É ®µ°¥n ¦¦¤ª·°¼ ›„¸ „¸ ®œ¹ µ¦Á…oŠÉ µÁ¦º¦®´ ­Áž}œ »Â­¤¤µ˜¦ ‡‡¨£µ¥œ°„Ťn ­ µ¤µ¦™š¦µÅ—o ª µ n „»  ‹¦®´ ­ ‡º ° °³Å¦ Ĝ„¦–¸ š „ É ¸ ¦¦¤ª· › „ ¸ µ¦Á…o µ ¦®´ ­ ¨³™°—¦®´ ­ œ (Symmetrical algorithms) ®¤µ¥‡ªµ¤ªnµ„»Â‹„µ¦Á…oµ¦®´­ ¨³„»Â‹™°—¦®´­Áž}œ„»Áž}‹ ­¤¤µ˜¦ (Symmetrical algorithms) ®¤µ¥‡ªµ¤ªn „»šÂ‹„µ¦Á…o µ¦®´­ ¨³„» „»Â‹ °´œÁ—¸¥ª„´œ š¶Ä®o ˜°o Š¤¸‡ªµ¤Á­¸ ¥É ŠÁ¤º°É ˜o°Š„µ¦­n Š…o°¤¼¨µÄ®o Š´Ê ­°Š iµ¥š¦µÁ„¸ ¥É ª„´Â‹™°—¦®´ „»Â‹¦®´­­Ž¹Áž}ŠÉ œ­µ¤µ¦™ °´Â„oœÁ—¸ ¥ª„´œ š¶Ä®o ˜°o Š¤¸ ªµ¤Á­¸ ¥É ŠÁ¤º °É ˜o°Š„µ¦­nŠ­…oÁž} °¤¼œ¨Â°­¤¤µ˜¦ Ä®ošŠ´Ê ­°Š iµ¥š¦µÁ„¸ ¥É ª„´„»Â‹¦®´ ­ Ž¹ŠÉ ­µ¤µ¦™ Ņץčo „¦¦¤ª· ›¸„‡µ¦Á…o µ¦®´ ­Â¨³™°—¦®´ (Asymmetrical algorithms) ×¥ „o Å …ץčo „ ¦¦¤ª· › ¸ „ µ¦Á…o µ ¦®´ ­ ¨³™°—¦®´ ­ Áž} œ °­¤¤µ˜¦ (Asymmetrical algorithms) ×¥ „¦¦¤ª·›Ä¸ œ„µ¦Á…oµ¦®´­Â¨³™°—¦®´­Äo„ » ‹­°Š—°„ ‡º°„»Â‹Á…oµ¦®´­ ¨³ „»Â‹™°—¦®´­ ­¶®¦´ „¦¦¤ª· › Ä ¸ œ„µ¦Á…o µ ¦®´ ­ ¨³™°—¦®´ ­ čo „  » °„»Â‹Á…o µ¦®´­Ã—¥š´ ¨³ªÉ Ş „»—´Â‹™°—¦®´ „»Â‹Á…oµ¦®´­š¸ÁÉ ž}œ‡n„¼ ´ „»Â‹™°—¦®´­œ´œÊ ‹­°Š—°„ ­µ¤µ¦™Ážd—‡ºÁŸ¥Ä®o š¦µÅ—o Šœ´œÊ Ĝ‹¹Š­¤¸­¶®¦´ °ºÉ Á¦¸¥„ „»ªnµ „»Â‹Á…o µ¦®´­š¸ÁÉ ž}œ(Public ‡n„¼ ´ „»key) ‹™°—¦®´ œÊ ­µ¤µ¦™Ážd —¥š´—´ªÉ ŠÅž Ĝ‹¹µ „»Š¤¸Â‹­n °ºÉ Á¦¸ª¥„œ Â‹­µ›µ¦–³ ­nªœ„»­œ´Â‹™°—¦®´ ­œ´—œÊ ÁŸ¥Ä®o ‹³Å¤nÁšž}¦µÅ—o œš¸ÁÉ žd—ÃÁŸ¥ œ´œÊ —´‹¹ŠŠÁ¦¸œ´œÊ¥„ªn ªn»µ‡„»‡¨ Â‹­µ›µ¦–³ key) ˜­nµ¤š¸ ªœ„»šÉ ¦µ„» ‹™°—¦®´ ­œ´œÊ ‹³Å¤nÁž}œš¸ÁÉ žd—ÁŸ¥ œÊ ‹¹ŠÁ¦¸¥Â‹­µ›µ¦–³Â¨o „ªnµ „»Â‹­nªœª (Private key)(Public Œ³œ´œÊ ć¦„È Â‹­µ›µ¦–³‹³­µ¤µ¦™Á…o µ¦®´—´Š­œ´Ã—¥„» »­n‡Š…o‡¨°‡ªµ¤Á…o (Privateµ¦®´ key)­ÅžÂ˜n Œ³œ´œÊ Áć¦„È ˜µ¤š¸ Â‹­µ›µ¦–³‹³­µ¤µ¦™Á…o µ¦®´­Ã—¥„»­Â‹­µ›µ¦–³Â¨o ª Œ¡µ³Ÿo ¦¼ ´ š¸šÉ ¤É ¦µ„» „¸  » ‹­n ªœ»‡‡¨Ášnµœ´œÊ ‹¹Š‹³­µ¤µ¦™™°—¦®´ ŗo ­nŠ…o°‡ªµ¤Á…oµ¦®´­ÅžÂ˜nÁŒ¡µ³Ÿo¦¼ ´ š¸¤É „¸  » ‹­nªœ»‡‡¨Ášnµœ´œÊ ‹¹Š‹³­µ¤µ¦™™°—¦®´­Å—o „»Â‹­µ›µ¦–³ (Ÿo¦¼ ´ ) „»Â‹­µ›µ¦–³ (Ÿo¦¼ ´ )

…o°‡ªµ¤ž„˜· …o°‡ªµ¤ž„˜·

‡‡

‡‡

„¦¦¤ª·›Á¸ …oµ¦®´­ „¦¦¤ª·›Á¸ …oµ¦®´­

„»Â‹­nªœ»‡‡¨(Ÿo¼¦´) „»Â‹­nªœ»‡‡¨(Ÿo¼¦´)

‡ ‡

„¦¦¤ª·›™¸ °—¦®´­ „¦¦¤ª·›™¸ °—¦®´­

…o°‡ªµ¤Á…oµ¦®´­ …o°‡ªµ¤Á…oµ¦®´­ ¦¼žš¸É 7 „¦³ªœ„µ¦Á…oµ¦®´­Â°­¤¤µ˜¦µ ¦¼žš¸É 7 „¦³ªœ„µ¦Á…oµ¦®´­Â°­¤¤µ˜¦µ

1 ž{‹‹»´œ‡ªµ¤¥µª…°Š„»Â‹š¸Éŗo¦´„µ¦¥°¤¦´ªnµ¤¸‡ªµ¤ž¨°—£´¥­¼Š¤¸‡ªµ¤¥µª¦®´­ 1024 ·˜ ®¦º°128 ˜´ª°´„…¦³ 1 ž{‹‹»´œ‡ªµ¤¥µª…°Š„»Â‹š¸Éŗo¦´„µ¦¥°¤¦´ªnµ¤¸‡ªµ¤ž¨°—£´¥­¼Š¤¸‡ªµ¤¥µª¦®´­ 1024 ·˜ ®¦º°128 ˜´ª°´„…¦³ ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

110

‡ ‡

…o°‡ªµ¤ž„˜· …o°‡ªµ¤ž„˜·


„µ¦ž„žj°ŠÂ¨³¦´„¬µ‡ªµ¤™¼„˜o°Š…°Š„µ¦­º°É ­µ¦ ­¶®¦´„¦–¸„µ¦¡·­¼‹œr¥ºœ¥´œ‡ªµ¤™¼„˜o°Š œnµÁºÉ°™º°ªnµÁž}œ…o°‡ªµ¤š¸Éš´ÊŠ­°Š iµ¥˜o°Š„µ¦­ºÉ°™¹Š„´œ‹¦·Š ¤·Å—o™„¼ —´—ž¨Š „oŅ ®¦º°˜„®¨nœ ­¼®µ¥ ޝµŠ­nªœ ®¦º°š´ŠÊ ®¤—Äœ¦³®ªnµŠ„µ¦­º°É ­µ¦™¹Š„´œœ´œÊ ­µ¤µ¦™š¶Å—o×¥„µ¦Äo„¦¦¤ª·›Á¸ ¡º°É ž¦³¤ª¨Áž}œŸ¨­¦»ž¦ª¤…°Š…nµª­µ¦ (Hash function)ŗo°°„¤µÁž}œ …o°¤¼¨ ®¦º°…nµª­µ¦»—®œ¹ŠÉ (Checksum ®¦º° Digital summary) ™oµ‹³°›·µ¥Ä®oŠµn ¥Ç Ä®ošµn œŸo°¼ µn œ¨°Š œ¹„—¼ªµn ‡¨oµ¥„´„µ¦­nŠÃš¦­µ¦š¸¤É „´ ‹³¤¸Äž³®œoµ­¦»žªnµÁ°„­µ¦š¸­É Šn ¤¸šŠ´Ê ®¤—„¸®É œoµ ¨³š¸ÁÉ °„­µ¦Â˜n ¨³®œoµ‹³Á…¸¥œªnµÁž}œ®œoµš¸ÉÁšnµÅ¦‹µ„š´ÊŠ®¤— Ánœ 1/4, 2/4, ..., 4/4 ¨³š¸Éž¨µ¥Á°„­µ¦ÄœÂ˜n¨³®œoµ ‹³Â­—Š…o°‡ªµ¤­´œÊ Ç š¸…É œ¹Ê ˜oœÄœ®œoµ™´—Åž ­¶®¦´Äœ„¦–¸…°Š„¦¦¤ª·›„¸ µ¦ž¦³¤ª¨Ÿ¨­¦»ž¦ª¤…nµª ­µ¦ Á¤º°É Ÿo¦¼ ´ ŗo¦´ …nµª­µ¦œ´œÊ ¨oªœ¶…nµª­µ¦œ´œÊ ޞ¦³¤ª¨Ÿ¨—oª¥„¦¦¤ª·›Á¸ —¸¥ª„´œ„È‹³š¦µªnµŸ¨­¦»ž ¦ª¤…nµª­µ¦‡º°°³Å¦ ¨³®µ„‡nµš¸ÅÉ —oœœ´Ê ˜„˜nµŠ‹µ„‡nµš¸„É ¶„´¤µ‹µ„šµŠ {Š~ Ÿo­¼ Šn Ÿo¦¼ ´ „È‹³š¦µÅ—ošœ´ š¸ ªnµ…nµª­µ¦š¸ÅÉ —o¦´ ¤¸‡ªµ¤Ÿ·—ž„˜· Ťn™„¼ ˜o°Š Ÿo¦¼ ´ „ÈÁ¡¸¥Š˜·—˜n°Ÿo­¼ Šn Ä®o­Šn …nµª­µ¦Á—·¤ŽÊ¶°¸„‡¦´ŠÊ ®œ¹ŠÉ …o°‡ªµ¤ ............................> „¦¦¤ª·›ž¸ ¦³¤ª¨Ÿ¨­¦»ž ............................> …o°‡ªµ¤ + Ÿ¨­¦»ž¦ª¤…nµª­µ¦ ‡

Áž¦¸¥Áš¸¥

‡

…o°‡ªµ¤ + Ÿ¨­¦»ž¦ª¤…nµª­µ¦(Ÿo¼­nŠ)

......................................> „¦¦¤ª·›ž¸ ¦³¤ª¨Ÿ¨­¦»ž ....................................> Ÿ¨­¦»ž¦ª¤…nµª­µ¦ (Ÿo¼¦´) „µ¦¥ºœ¥´œ˜´ª˜œš¸ÂÉ šo‹¦·Š…°ŠŸo­¼ Šn ­µ¦Â¨³Ÿo¦¼ ´ ­µ¦ Ĝ®´ª…o°­»—šoµ¥š¸ÁÉ ¦µ‹³˜o°Š‡¶œ¹Š™¹ŠÄœ¤µ˜¦„µ¦„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„µ¦­º°É ­µ¦ ‡º° „µ¦¥ºœ¥´œ˜´ª ˜œš¸Âšo‹¦·Š…°ŠŸo­¼ Šn ­µ¦ ¨³¦´­µ¦ Ž¹ŠÉ ª·›„¸ µ¦œ¸„Ê ‡È °º „µ¦Äo¨µ¥¤º°º°É —·‹˜· °¨ (Digital Signature) Ž¹ŠÉ ª·›¸ „µ¦­º°É ­µ¦‹³‡¨oµ¥„´„µ¦Á…oµ¦®´­Ã—¥š´ªÉ ŞÁ¡¸¥ŠÂ˜nĜ…´œÊ ˜°œ„µ¦Á…oµ¦®´­‹³Äo„ » ‹¦®´­­nªœ»‡‡¨ …°ŠŸo­¼ Šn Á¡º°É š¶„¦¦¤ª·›„¸ µ¦Á…oµ¦®´­ Á¤º°É …o°¤¼¨ …nµª­µ¦Åž™¹Š¥´ŠŸo¦¼ ´ ­nªœŸo¦¼ ´ ‹³Äo„ » ‹­µ›µ¦–³…°Š Ÿo­¼ Šn ™°—¦®´­®µ„Ÿ¨­¦»ž¦ª¤…nµª­µ¦š¸ÅÉ —o®¨´„„µ¦™°—¦®´­Å—o°°„¤µ°¥nµŠ™¼„˜o°Š„È‹³Áž}œ„µ¦¥ºœ¥´œªnµ Ÿo¼­Šn Áž}œŸo­¼ Šn …nµª­µ¦š¸ÂÉ šo‹¦·Š

111

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


„»Â‹­nªœ»‡‡¨ (Ÿo­¼ Šn )

„»Â‹­µ›µ¦–³ (Ÿo­¼ Šn )

‡

‡ ‡

‡

„¦¦¤ª·›Á¸ …oµ¦®´­ + ¨Š¨µ¥¤º°º°É …o°‡ªµ¤˜oœŒ´

„¦¦¤ª·›™¸ °—¦®´­ + „µ¦¦´¦°Š¨µ¥¤º°º°É

…o°‡ªµ¤Á…oµ¦®´­¡¦o°¤¨Š¨µ¥¤º°ºÉ°„¶„´

…o°‡ªµ¤š¸ŸÉ µn œ„µ¦¦´¦°Š

¦¼žš¸É 8 „¦³ªœ„µ¦­¦oµŠÂ¨³˜¦ª‹­°„µ¦¨Š¨µ¥¤º°º°É —·‹˜· °¨

„µ¦ªµŠ¤µ˜¦„µ¦„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ°Š‡r¦ª¤ ‹µ„š¸„É ¨nµª¤µÄœ…oµŠ˜oœÁž}œÁ¡¸¥Š¤µ˜¦„µ¦Äœ„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥Äœ„¦³ªœ„µ¦­º°É ­µ¦Ášnµœ´œÊ ˜n ªnµ„µ¦Ã‹¤˜¸˜°n ¦³¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥œ´œÊ °µµ„¦‹³Äoª›· „¸ µ¦®¨µ¥¦¼žÂ Ánœ „µ¦ªµŠ„´—´„ „µ¦ ¨´„¨°—´„‹´…o°¤¼¨ „µ¦Äoަ„¦¤Á¡º°É ‡ª‡»¤Á‡¦º°É Š‡°¤¡·ªÁ˜°¦r°œºÉ (Bot and Drone) ²¨² —´Šœ´œÊ ‹¹Š ‹¶Áž}œš¸ŸÉ šo¼ ª¸É µŠ¦³¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥‹³˜o°Š¦³¨¹„ŪoÁ­¤°¦³¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥‹³Â…Ȋ„¦nŠš¸­É —» Ášnµ„´‹»—š¸É°n°œÂ°š¸É­»—Äœ¦³ Œ³œ´Êœ„µ¦ªµŠœÃ¥µ¥Á¡ºÉ°­¦oµŠÁ­¦·¤‡ªµ¤ž¨°—£´¥ÄœÁ‡¦º°…nµ¥ ‡°¤¡·ªÁ˜°¦r „µ¦Ä®o‡ªµ¤¦o¼ „nŸžo¼ ’·˜´ Š· µœ Ÿoļ oŠµœ ¨³Ÿoš¼ Á¸É „¸¥É ª…o°Š „µ¦˜¦ª‹­°°»ž„¦–rÁ‡¦º°É ŠÄo „µ¦ ‡ª‡»¤„µ¦Á…oµ™¹ŠÂ¨³„µ¦ÄoŠµœ°»ž„¦–r˜µn ŠÇ ×¥¦°‡° ¨³„µ¦˜¦ª‹­°Ãž¦Â„¦¤š¸ÄÉ oŠµœ˜nµŠÇ ‹¹Š˜o°ŠÅ—o¦´„µ¦¡·‹µ¦–µ ¨³¤¸¤µ˜¦„µ¦‡ª‡»¤š¸ÉÁ®¤µ³­¤ Ž¹ÉŠÃ—¥®¨´„¨oª‹³­µ¤µ¦™ÂnŠÅ—oÁž}œ 3 ­nªœ ‡º°6 „µ¦‡ª‡»¤„µ¦¦·®µ¦‹´—„µ¦ (Administrative controls) „µ¦‡ª‡»¤„µ¦¡´•œµÃž¦Â„¦¤ (System development controls) „µ¦‡ª‡»¤„µ¦ž’·˜´ „· µ¦ (Processing controls) „µ¦‡ª‡»¤Äœ¦³—´„µ¦¦·®µ¦‹´—„µ¦‹³Áž}œ„µ¦‡ª‡»¤ÄœÁ·Š„µ¦ªµŠ„¦°œÃ¥µ¥ ˜¨°—‹œ™¹Š„¦° ª·›ž¸ ’·˜´ Š· µœš¸ÁÉ „¸¥É ª…o°ŠÄœ¦³‡°¤¡·ªÁ˜°¦r Ž¹ŠÉ ŗo„n 6Þ¦—«¹„¬µ¦µ¥¨³Á°¸¥—‹µ„ªµ¦­µ¦¥»˜·›¦¦¤‡n¼…œµœŒ´š¸É 1, 1 ¡.¥. 2549 ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

112


z z

z z

„µ¦ªµŠ¤µ˜¦„µ¦¦´„¬µ‡ªµ¤ž¨°—£´¥…°Šš¦´¡¥r­œ· ¨³„µ¦Á…oµÄoŠµœ¦³‡°¤¡·ªÁ˜°¦r¨³ …o°¤¼¨ „µ¦„¶®œ—„¦°ª·›¸ž’·´˜·Â¨³œÃ¥µ¥Äœ„µ¦ÄoŠµœ¦³‡°¤¡·ªÁ˜°¦r…°Š°Š‡r„¦­¶®¦´ ¡œ´„Šµœ „µ¦‡ª‡»¤„µ¦„¦³‹µ¥ „µ¦Â‹„‹nµ¥Ÿ¨¨´¡›r ¨³¦µ¥Šµœ „µ¦„¶®œ—nªŠÁª¨µÄœ ž’·˜´ Š· µœÁ¡º°É ‹³Å—o¡­·ŠÉ Ÿ·—­´ŠÁ„˜Å—oŠµn ¥…¹œÊ Ĝ„¦–¸š¤¸É „¸ µ¦ž’·˜´ Š· µœœ°„Á®œº°‹µ„nªŠÁª¨µ š¸„É ¶®œ— „µ¦„¶®œ—…°Á…˜ ¨³ÂnŠÂ¥„°¶œµ‹ „µ¦˜¦ª‹­°Ž¹ŠÉ „´œÂ¨³„´œ¦³®ªnµŠ®œnª¥Šµœ ®¦º° Ÿo¼š¸Éž’·´˜Š· µœ „µ¦‡ª‡»¤„µ¦ÄoŠµœÄœ¦³Á‡¦º°…nµ¥ ¨³Äœ¦³°·œÁ˜°¦rÁœÈ˜

„µ¦‡ª‡»¤„µ¦¡´•œµÃžÂ„¦¤ „µ¦¡´•œµ¦³Šµœ‡°¤¡·ªÁ˜°¦rŤnªnµ‹³Áž}œ„µ¦Á…¸¥œÃž¦Â„¦¤…¹Êœ¤µ ­¶®¦´„µ¦š¶ŠµœÃ—¥ÁŒ¡µ³­¶®¦´°Š‡r„¦ ®¦º°„µ¦ŽºÊ°ÃžÂ„¦¤­¶Á¦È‹¦¼ž¤µÁ¡ºÉ°ž¦´Äo„´Šµœ…°Š °Š‡r„¦ ­·ŠÉ š¸°É Š‡r„¦˜o°Š­œÄ‹‡ª‡»¤—¼Â¨ ‡º° z Á°„­µ¦ž¦³„°…°Š„µ¦¡´•œµ¦³ ¨³‡n¤ ¼ °º „µ¦„µ¦ÄoŠµœ…°Š¦³ z „µ¦š—­°Ãž¦Â„¦¤ ¨³¦³°ºœ É Ç š¸ÁÉ „¸¥É ªÃ¥Š „µ¦‡ª‡»¤Äœ„µ¦ž’·´˜·„µ¦ „µ¦‡ª‡»¤Äœ„µ¦ž’·´˜·„µ¦Á¡ºÉ°Áž}œ„µ¦¦´ž¦³„´œªnµ„µ¦ž’·´˜·Šµœ…°Š ¦³‹³¤¸‡ªµ¤™¼„˜o°Š ‡¦™oªœ ×¥Ÿo¼š¸É¤¸°¶œµ‹Äœ„µ¦­´ÉŠ„µ¦Ášnµœ´Êœ Ž¹ÉŠ„µ¦‡ª‡»¤Äœ‹³‡ª‡»¤Äœ š»„„¦³ªœ„µ¦…°Š„µ¦ž’·˜´ Š· µœ˜´ŠÊ ˜n„µ¦žj°œ…o°¤¼¨Á…oµ „µ¦ž’·˜´ Š· µœ˜µ¤»—‡¶­´ŠÉ „µ¦Â­—ŠŸ¨Â¨³ ¦µ¥Šµœ ˜¨°—‹œ¦ª¤™¹Š„µ¦‡ª‡»¤„µ¦ž¦´ž¦»Š…o°¤¼¨š¸„É ¦³š¶„´Â¢j¤…o°¤¼¨Â¨³“µœ…o°¤¼¨ ˜´ª°¥nµŠÄœ „µ¦˜¦ª‹­°š¸ÁÉ ž}œÅžÅ—o °µš·Ánœ z Ĝ…´œ Ê ˜°œ…°Š„µ¦žj°œ…o°¤¼¨Á…oµ‹³˜o°Š¤¸„µ¦‡ª‡»¤š¸­É ¶‡´ ‡º° „µ¦žj°œ…o°¤¼¨Ä®o‡¦™oªœ „µ¦˜¦ª‹­°‡ªµ¤™¼„˜o°Š…°Š…o°¤¼¨š¸žÉ °j œÁ…oµÅž z Ĝ…´Êœ„µ¦ž’·´˜· ĜµŠ‡¦´ÊŠ„n°œš¸É¦³‹³—¶Áœ·œ„µ¦ž¦³¤ª¨Ÿ¨˜n° ¦³‹³™µ¤™¹Š¦®´­ ¡œ´„Šµœ ¨³¦®´­°œ»¤˜´ · z Ĝ…´Êœ…°Š„µ¦¦µ¥ŠµœŸ¨ ¦³‹³˜o°Š¤¸„µ¦‡ª‡»¤Á¡ºÉ°Ä®oœnċªnµŸ¨¨´¡›r‹µ„„µ¦ž¦³¤ª¨ Ÿ¨‹³™¼„­nŠÅž¥´ŠŸo¼š¸É¤¸­·š›·Íŗo¦´…o°¤¼¨œ´Êœ°¥nµŠÂšo‹¦·Š „µ¦˜¦ª‹­° ‡º° ª·›ž¸ ’·˜´ Á· ¡º°É Ä®oÁ„·—‡ªµ¤¤´œÉ ċªnµ„µ¦ªµŠ¤µ˜¦„µ¦œÃ¥µ¥Äœ„µ¦ÄoŠµœ¦³ „µ¦Äo Šµœ¦³ ¦³š¸žÉ ’·˜´ Š· µœ°¥n¼ ¨³¤µ˜¦“µœÄœ„µ¦‡ª‡»¤Áž}œÅž°¥nµŠ™¼„˜o°Š Á®¤µ³­¤Â¨³¦´—„»¤˜µ¤ ­¤‡ª¦ Á‡¦º°É Š¤º°Â¨³ª·›„¸ µ¦Á¡º°É „µ¦˜¦ª‹­°­µ¤µ¦™Â¥„Áž}œž¦³Á£š˜nµŠÇ ŗo—Š´ œ¸Ê z „µ¦˜¦ª‹­°Ã—¥Äo…° o ¤¼¨š—­° z „µ¦˜¦ª‹­°‡¶­´ŠÉ ž’·˜ ´ Š· µœÄœ…´œÊ ˜°œ˜nµŠÇ z „µ¦˜¦ª‹­°„µ¦ž’·˜ ´ Š· µœÄ®o®œnª¥Šµœ­¤¤»˜· ®¦º°¨¼„‡oµ­¤¤»˜· z „µ¦Äoަ„¦¤Á¡º° É nª¥Äœ„µ¦˜¦ª‹­° 113

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


®¨nŠ…o°¤¼¨Á¡º°É „µ¦°oµŠ°·ŠÂ¨³«¹„¬µÁ¡·¤É Á˜·¤ http://electronics.howstuffworks.com/question250.htm, Is it possible to detect if someone is illegally using my phone line?, 27 Apr. 2007. http://www.pgpi.org/doc/pgpintro/, How PGP works, 17 May 2007. http://www.skn.ac.th/a_cd/syllabus/router.html, Á¦µšrÁ˜°¦r, 30 Apr. 2007. http://www2.cs.science.cmu.ac.th/cs202/document/cs202_2.pdf, „µ¦­º°É ­µ¦…o°¤¼¨Áº°Ê Š˜oœ (Data Communication), 6 May 2007. Axis Communications AB, http://www.axis.com/documentation/whitepaper/security.pdf, Communication Security. - available techniques., 24 Feb. 2003. Canadian and International Industrial Security Directorate (CIISD), http://www.ciisd.gc.ca/text/os/ csc-e.asp, Communication Security (COMSEC), 27 Apr. 2007. Computer Science and Telecommunication Board, Division on Engineering and Physical Sciences, National Research Council, Cybersecurity Today and Tomorrow: Pay Now or Pay Later, National Academy Press, Washington, D.C. 2002. Marshall Brain, http://electronics.howstuffworks.com/telephone.htm, How Telephones Work, 27 Apr. 2007. Ross J. Anderson, Security Engineering: A Guide to Building Dependable Distributed Systems, John Wiley & Sons Inc., 2001. Steven Levy and Brad Stone, Newsweek, Grand Theft Identity, Page 42 – 48, 5 Sep. 2005. Tom Harris, http://electronics.howstuffworks.com/wiretapping.htm, How Wiretapping Works, 27 Apr. 2007. ‹˜»¥´ ¡Š‹´œš¦r, Master in Security, °¦¦–¡ …´œ›·„¨» (¦¦–µ›·„µ¦), °·œÃ¢Á¡¦­ (Infopress), ¦·¬š´ Å°—¸Ž¸ °·œÃ¢ —·­- š¦·ª· Á˜°¦r ÁŽÈœÁ˜°¦r ‹¶„´—, œœš»¦,¸ ¤¸œµ‡¤ 2550. ž¦·µ ®°¤Á°œ„, http://acisonline.net/article_prinya_eweek_150749.htm, „¦–¸«¹„¬µÁ„¸É¥ª„´ °µµ„¦¦¤‡°¤¡·ªÁ˜°¦r ¨³ „µ¦Äo„‘®¤µ¥„µ¦„¦³š¶Ÿ·—Á„¸¥É ª„´‡°¤¡·ªÁ˜°¦rĜ„¦³ªœ„µ¦¥»˜›· ¦¦¤ …°Šž¦³Áš«Á„µ®¨¸Ä˜o (Case Study : Cyber Crime and IT Law in South Korea), 27 Apr. 2007. «·¦ª· ¦¦– °£·­¦· Á· —, http://www.thaicert.nectec.or.th/paper/encryption/pgp.php, „µ¦Á…oµ¦®´­°¸-Á¤¨r¨³ ÁŽÈœ¦´¦°Š—oª¥ PGP, 17 May 2007.

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

114


โพสท์เฟซบุ๊กอย่างไร ไม่ให้ผิดกฎหมาย ไพบูลย์ อมรภิญโญเกียรติ

115

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

116


โพสท์เฟซบุ๊กอย่างไร ไม่ให้ผิดกฎหมาย ไพบูลย์ อมรภิญโญเกียรติ ในปีที่ผ่านมา มีปัญหาการปรับใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำผิดทางคอมพิวเตอร์ (“พรบ. คอมฯ”) กับสื่อโซเชียลมีเดียโดยเฉพาะเฟซบุ๊กอยู่ค่อนข้างมาก ไม่ว่าจะเป็นปัญหาเรื่องการเผยแพร่ข้อมูลที่ ปลอมหรือเป็นเท็จ เช่น การกดไลค์ (Like) กดแชร์ (Share) ข้อมูลต่างๆที่มีในอินเตอร์เน็ตปัญหาดัง กล่าวเป็นที่ถกเถียงในสาธารณชนเป็นจำนวนมาก ผู้เขียนในฐานะกรรมาธิการยกร่าง พรบ.คอมฯ

จึงขอนำเรื่องดังกล่าวมาพูดคุยว่าการโพสท์ในลักษณะอย่างไรในเฟซบุ๊กที่ควรหลีกเลี่ยง พร้อมเสนอ แนวทางป้องกันการถูกฟ้องร้องดังนี้ (1) การเผยแพร่ข้อความอย่างไรในเฟซบุ๊กที่ถือว่าเป็นข้อความ “ปลอม”หรือ “เท็จ”ตาม พรบ.คอมฯ ข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่ถือเป็นข้อความปลอมหรือเท็จที่ผิดตามมาตรา 14 ของ พรบ.คอมฯ จะมีลักษณะ ดังนี้ 1. ข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่ปลอมหรือเป็นเท็จที่เกิดจากการทำฟิชชิ่ง (Phishing) เพื่อให้ได้ไป

ซึ่งทรัพย์สินหรือข้อมูลส่วนบุคคลของผู้อื่น การทำฟิชชิ่ง (Phishing) คือ การสร้างเว็บไซต์หรือเฟซบุ๊ก ปลอมที่มีหน้าตาเหมือนกับเว็บไซต์จริง โดยส่วนใหญ่มักเป็นเว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องกับธุรกรรมทางการ เงิน อาทิเช่น สร้างเว็บไซต์ของธนาคาร X ปลอมขึ้นมาเพื่อหลอกลูกค้าของธนาคารให้กรอกข้อมูล

ชื่อผู้ใช้ (Username) รหัสผ่าน (Password) เลขประจำตัวประชาชน วันเดือนปีเกิด เบอร์โทรศัพท์ เป็นต้น 2. ข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่ปลอมหรือเป็นเท็จที่เกิดจากการปลอมแปลงชื่อบุคคล รูปภาพบุคคล หรือฐานะของบุคคลบนระบบคอมพิวเตอร์ (Identity Fraud) คือ การสร้างเว็บไซต์หรือเฟซบุ๊กปลอม โดยปลอมเป็นศิลปิน ดารา หรือผู้มีชื่อเสียงเพื่อให้บุคคลอื่นเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง ในเรื่อง ลามกอนาจารทางเพศ หรือได้รับความอับอาย หรือเพื่อหลอกลวงเอาทรัพย์สิน 3. ข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่ปลอมหรือเป็นเท็จในลักษณะที่เป็นข้อความปลอมหรือเท็จที่ทำให้ บุคคลอื่นเสียหาย ข้อมูลในลักษณะนี้บางครั้งข้อมูลปลอมหรือเท็จบางส่วนอาจเป็นความผิดทั้ง

พรบ.คอมฯ และความผิดอาญาฐานหมิ่นประมาทได้ เช่น นายบีได้อ้างว่าตนเป็นนางสาวเอและเผยแพร่ ข้อความในระบบอินเตอร์เน็ตว่านางสาวเอขายบริการทางเพศ การกระทำดังกล่าวถือว่าเป็นความผิด ตามมาตรา 14 (1) และเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทด้วย 117

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


(2) เจ้าของบัญชีเฟซบุ๊ก (Facebook Account-User) มีหน้าที่ตามกฎหมายอย่างไรตาม พรบ.คอมฯ ในกรณี ที่ เ จ้ า ของบั ญ ชี เ ฟซบุ๊ ก หากนำข้ อ ความอั น เป็ น เท็ จ มาปรากฎอยู่ เ ฟซบุ๊ ก ของตนให้

บุคคลทั่วไปสามารถเข้าถึงข้อมูลดังกล่าวได้อาจถือว่าเป็นการกระทำความผิดฐาน “นำเข้าสู่ระบบ คอมพิวเตอร์ซึ่งข้อมูลผิดกฎหมายตามมาตรา 14 (1) (2) (3) (4) หรือเผยแพร่ส่งต่อข้อมูลที่เป็นเท็จ

ตาม (5)” นอกจากนี้ เ จ้ า ของเฟซบุ๊ ก ดั ง กล่ า วยั ง อาจมี ค วามผิ ด ตามมาตรา 3 และมาตรา 15 ของ

พรบ.คอมฯ ได้ เนื่องจากเจ้าของบัญชีเฟซบุ๊กไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือบริษัทต่างๆ ถือเป็น

“ผู้ให้บริการ” ตามนิยามในมาตรา 3 ของ พรบ.คอมฯ เพราะเจ้าของเฟซบุ๊กแต่ละรายถือว่าอำนวยความ สะดวกให้บุคคลต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน (Friend) หรือเจ้าของบัญชีเฟซบุ๊กอื่นสามารถติดต่อส่งผ่าน ข้อมูลคอมพิวเตอร์ระหว่างกันทางโปรแกรมเฟซบุ๊กของตนเองบนอินเตอร์เน็ต เหตุ ผ ลที่ เ จ้ า ของบั ญ ชี เ ฟซบุ๊ ก แต่ ล ะรายต้ อ งรั บ ผิ ด เนื่ อ งจากเจ้ า ของเฟซบุ๊ ก ถื อ เป็ น ผู้ ดู แ ลข้ อ มู ล คอมพิวเตอร์ที่อยู่ในความควมคุมดูแลในเฟซบุ๊กAccount ของตนเอง ซึ่งผู้ใช้บริการเฟซบุ๊กแต่ละราย มีหน้าที่ต้องตรวจสอบ (Monitor) ไม่ให้ในเฟซบุ๊กของตนเองหรือระบบข้อมูลคอมพิวเตอร์ของตนเอง ที่ส่งผ่านมือถือ พีซี หรืออุปกรณ์โทรคมนาคมอื่นๆปรากฎข้อมูลที่ปลอม เท็จ เป็นความผิดเกี่ยวกับ ความมั่ น คงหรื อ ข้ อ มู ล คอมพิ ว เตอร์ ที่ ผิ ด กฎหมาย เมื่ อ เจ้ า ของบั ญ ชี เ ฟซบุ๊ ก แต่ ล ะรายพบข้ อ มู ล ที่

ผิดกฎหมาย เจ้าของบัญชีเฟซบุ๊ก(มีหน้าที่ตามกฎหมาย)ต้องลบข้อมูลคอมพิวเตอร์ดังกล่าวออกจาก หน้าเฟซบุ๊กของตนเองโดยเร็ว มิฉะนั้น อาจถือว่าเจ้าของเฟซบุ๊กอาจมีความผิดตามมาตรา 15 ของ

พรบ.คอมฯ ตัว อย่ า งคำพิ พ ากษาฎี ก าในเรื่ อ งการละเลยไม่ ล บข้ อ มู ล คอมพิ ว เตอร์ ที่ อ ยู่ ใ นความควบคุ ม ของตน เป็นความผิดตาม พรบ.คอมฯ เช่น คำพิพากษาศาลฎีกา (คดีแดงเลขที่ อ.2091/2555) คดีที่พนักงาน อัยการโจทก์ฟ้อง จำเลยซึ่งเป็นผู้ให้บริการเว็บไซต์ ก โดยเป็นผู้ดูแล (Web master) เว็บไซต์ ก ที่

เปิดพื้นที่ให้บุคคลมาวิพากษ์วิจารณ์บนอินเตอร์เน็ตและปรากฎว่ามีการนำข้อมูลที่เป็นความผิดตาม

มาตรา 14 และ 15 มาในเว็บไซต์ ก “ศาลเห็นว่าหากจำเลยมีความใส่ใจดูแลตรวจสอบตามหน้าที่ควรใช้เวลาในการตรวจสอบเมื่อเห็น ข้อความที่ไม่สมควรลบข้อความดังกล่าวออกจากระบบคอมพิวเตอร์ในระยะเวลาอันสมควรเพราะหาก ปล่อยเวลาให้นานไปกว่านี้อาจมีการนำข้อความไปเผยแพร่ต่อก่อให้เกิดความเสียหายต่อผู้เกี่ยวข้อง เสียหายต่อความมั่นคงของประเทศชาติได้ เห็นได้ว่ากระทู้จำนวน 9 กระทู้ยังอยู่ในกระดานสนทนาอยู่ จำเลยเป็นผู้ดูแลเป็นเวลา 11 วัน, 1 วัน, 3 วัน, 2 วัน, 2 วัน, 1 วัน, 3 วัน, 2 วัน และ 1 วันตามลำดับ

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

118


อยู่ในกรอบเวลาอันควร แต่ปรากฏหลักฐานว่ามี 1 กระทู้ ที่ถูกเผยแพร่ในเว็บไซต์เป็นเวลานานถึง 20 วัน เกินกำหนดระยะเวลาอันควรที่จะตรวจสอบและนำข้อมูลดังกล่าวออกจากระบบคอมพิวเตอร์ ถือ ได้ว่าจำเลยให้ความยินยอมโดยปริยาย จำเลยจึงมีความผิดฐานเป็นผู้ยินยอมให้มีการกระทำความผิด ตามมาตรา 14 และ 15” (3) การกดไลค์ (Like) หรือกดแชร์ (Share) ข้อมูลที่เป็นเท็จผิดกฎหมายหรือไม่ การกดไลค์ (Like) เป็นสิทธิขั้นพื้นฐานตามรัฐธรรมนูญในการที่บุคคลทุกคนสามารถแสดง ความคิดเห็นได้ว่าตนเองชอบ (Like) ไม่ชอบ (Dislike) โดยปกติไม่ถือว่าเป็นความผิดตาม พรบ.คอมฯ (เว้นแต่อาจเป็นความผิดฐานผู้สนับสนุนในความผิดเรื่องความมั่นคงตามกฎหมายฉบับอื่น) ขณะที่

การกดแชร์ (Share) อาจถือได้ว่าเป็นการเผยแพร่ข้อความอันเป็นเท็จตามมาตรา 14(5) พรบ.คอมฯ เพราะทำให้บุคคลที่เป็นเพื่อน (Friend) หรือบุคคลทั่วไปเข้าถึงข้อมูลเท็จดังกล่าวได้ วิธีป้องกันการถูกฟ้องร้อง เจ้าของบัญชีเฟซบุ๊กทุกท่านควรดำเนินการ ดังนี้ (1) หมั่นตรวจสอบเฟซบุ๊กของตนเองและลบข้อมูลที่ผิดกฎหมายดังกล่าวออกจากบัญชีเฟซบุ๊กตนเอง โดยเร็วและกำหนดเงื่อนไข (Term & Condition) ในเรื่องระยะเวลาในการลบข้อมูล (Take Down Notice Policy) โดยระบุ Email Address หรือที่ถูกที่สามารถติดต่อเพื่อลบข้อความไว้ในเฟซบุ๊ก (2) หากพบข้อความที่ปลอมหรือเป็นเท็จหรือที่ผิดกฎหมายอันเกิดจากเพื่อน (Friend) หรือบุคคลอื่น

มาโพสต์หรือแชร์ข้อความหรือติดแท็ก (Tag) ในเฟซบุ๊กของตนเองควรทำการ Block หรือ Report ไปยังเฟซบุ๊กโดยทันที กรณีดังกล่าวข้างต้นหากเจ้าของเฟซบุ๊กทุกรายดำเนินการดังกล่าวก็สามารถป้องกันความรับผิดตาม พรบ.คอมฯ ได้และเป็นไปตามเจตนารมณ์ของการบังคับใช้พรบ.คอมฯ ครับ

119

ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558


ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2558

120

วารสารยุติธรรมคู่ขนาน เล่มที่ 15 (ปีที่10 ฉบับที่2)  

วารสารยุติธรรมคู่ขนาน เล่มที่ 15 (ปีที่10 ฉบับที่2)

วารสารยุติธรรมคู่ขนาน เล่มที่ 15 (ปีที่10 ฉบับที่2)  

วารสารยุติธรรมคู่ขนาน เล่มที่ 15 (ปีที่10 ฉบับที่2)

Advertisement