Page 1


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی ن د ا‬

‫ﺑﻪ ﺟﺎی ﺳﺮﻣﻘﺎﻟﻪ‪ ،‬ﻓﺮخ‬

‫‪2‬‬

‫از ﻋﺎﺷﻮرا ﺗﺎ ﮐﺠﺎ؟‪ ،‬اﺣﻤﺪ راﻓﺖ‬

‫‪4‬‬

‫ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ی اﺧﺘﺼﺎﺻﯽ ﻣﺎﻧﯽ زاﻧﯿﺎر ﺑﺎ ﻧﺪا‬

‫‪6‬‬

‫ﻧﮑﺎﺗﯽ ﭼﻨﺪ در ﻣﻮرد رﻋﺎﯾﺖ ﺣﻘﻮق دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن در ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ آﯾﻨﺪه‪ ،‬ﻣﺎﻧﺪﮔﺎر‬

‫‪14‬‬

‫ﻧﺪای ﻣﻦ‪ ....‬ﻧﺪای ﺗﻮ )ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﯾﮏ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻧﺪا(‪ ،‬ﻧﯿﻤﺎد‬

‫‪16‬‬

‫آﻏﺎز )ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﯾﮏ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻧﺪا(‪ ،‬ﻣﮫﺮﮔﺎن‬

‫‪18‬‬

‫اﺗﻮﺑﻮس )ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﯾﮏ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻧﺪا( ‪ ،‬ﭘﺮﯾﺎ‬

‫‪20‬‬

‫ﺳﯿﺐ )ﻗﺴﻤﺖ ﻧﮫﻢ(‪ ،‬ﭘﺮﯾﺎ‬

‫‪21‬‬

‫ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ از دﯾﺪﮔﺎه رواﻧﭙﺰﺷﮑﯽ‪ ،‬ﭘﯿﻤﺎن‬

‫‪25‬‬

‫ﯾﮏ داﺳﺘﺎن واﻗﻌﯽ‪ ،‬رﺳﻮل‬

‫‪28‬‬

‫ﺗﻮ ھﻢ ﻋﺎﺷﻘﯽ؟‪ ،‬اﻣﯿﻦ‬

‫‪39‬‬

‫آﻓﺎق‪ ،‬ﻣﺎﻧﯽ زاﻧﯿﺎر‬

‫‪43‬‬

‫ﺑﯿﺎﻧﯿﻪ ی ﺳﺎزﻣﺎن دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﺟﺮاﯾﻢ ﺟﻨﺴﯽ‬

‫‪45‬‬

‫ﺳﺎل دوم‬ ‫ﺷﻤﺎره ی ﺳﯿﺰدھﻢ‬ ‫ژاﻧﻮﯾﻪ ‪٢٠١٠‬‬

‫ﺻﺎﺣﺐ اﻣﺘﯿﺎز‪:‬‬ ‫ﺳﺎزﻣﺎن دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ – ‪IRQR‬‬ ‫‪www.irqr.net‬‬ ‫ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺴﺌﻮل‪ :‬آرﺷﺎم ﭘﺎرﺳﯽ‬ ‫ﺳﺮدﺑﯿﺮ ‪ :‬ﻓﺮخ‬ ‫ﻃﺮح روی ﺟﻠﺪ ‪ :‬ﭘﻮﭘﮏ‬ ‫آدرس وب ﺳﺎﯾﺖ‪:‬‬ ‫‪www.nedamagazine.net‬‬ ‫آدرس ﭘﺴﺖ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ‪:‬‬ ‫‪info@nedamagazine.net‬‬ ‫ن د ا ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﻓﻀﺎﯾﯽ ﻓﺮاھﻢ‬ ‫آورد ﺗﺎ دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن و ﻏﯿﺮدﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬ ‫ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻧﻈﺮات ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺻﻮرت آزاد ﺑﯿﺎن‬ ‫ﮐﺮده و ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت را ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﺑﮑﺸﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪه در ن د ا‬ ‫ﻧﻈﺮ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ی آن اﺳﺖ و ﻟﺰوﻣﺎ‬

‫رﺳﺎﻧﻪ ھﺎ‬

‫‪46‬‬

‫ﻣﻨﻌﮑﺲ ﮐﻨﻨﺪه ی دﯾﺪﮔﺎه ﮔﺮداﻧﻨﺪﮔﺎن‬ ‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ١‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﺑﻪ ﺟﺎی ﺳﺮﻣﻘﺎﻟﻪ‬ ‫»در اﺑﺘﺪا ﮐﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ آﺳﻤﺎن ھﺎ و زﻣﯿﻦ را آﻓﺮﯾﺪ‪ ،‬زﻣﯿﻦ ﺧﺎﻟﯽ و ﺑﯽ ﺷﮑﻞ ﺑﻮد و ﺟﻮراب ھﺎ ﺑﻮ ﻣﯽ داد و‬ ‫ﻧﺎﮔﮫﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ دﯾﺪ ﺟﻮراب ﯾﮑﯽ از ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺶ ﺑﻮ ﻧﻤﯽ دھﺪ و ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻤﻮد! آﻧﮕﺎه ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن دﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﻨﺪه‬ ‫ﺑﻪ ﺟﺎی دﻋﻮا ﮐﺮدن ﻗِﺮ ھﻤﯽ دھﺪ‪ ،‬و ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن ﭼﻨﺎن آﺷﻔﺘﻪ ﮔﺮدﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد "ھﻮﻣﻮﻓﻮﺑﯿﺎ" ﺑﺸﻮد!‬ ‫و ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ و روز ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬اﯾﻦ روز اوّل ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ﻣﻮﻣﻨﯿﻦ اﻧﻘﻼب ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬و دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺗﺮ از ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬و ﻣﻮﻣﻨﯿﻦ ھﺮ ﮐﻪ را‬ ‫ﮐﻪ دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ ﮐﺸﺘﻨﺪ و از دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮ ھﻢ ﮐﺸﺘﻨﺪ ﺗﺎ دﯾﮕﺮ ﮐﺴﯽ اﻟﮑﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻧﻨﻤﺎﯾﺪ‪ .‬و ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ و روز ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬اﯾﻦ‬ ‫روز دوم ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎل ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺖ و ھﺮ ﺳﺎل ﮔﺮوھﯽ از دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﺑﻪ ﺑﻼد ﮐﻔﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﯾﺨﺘﻨﺪ و دﺳﺖ ﻣﻮﻣﻨﺎن ﺑﻪ آﻧﺎن ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ و ﭼﻨﺪ ﺟﺎی‬ ‫ﻣﻮﻣﻨﺎن ھﻤﯽ ﺳﻮﺧﺖ‪ .‬ﮐﻪ ﻧﺎﮔﺎه ﻓﺮﺷﺘﮕﺎ ن را ﺧﺒﺮ آﻣﺪ ﮐﻪ ﮔﺮوھﯽ از دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن )ﻋﻠﯿﮫﻢ ﻟﻌﻨﻪ( ﺑﻪ ﺟﺎی اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺑﭽﻪ ی آدم ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‬ ‫اﻋﺪاﻣﺸﺎن ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬در ﺑﻼد ﮐﻔﺮ ﻧﺸﺮﯾﻪ ی ﭼﺮاغ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪ‪ .‬و ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﺮا اﯾﻦ ھﺎ را ﺳﻨﮓ ﻧﻤﮏ ﻧﻤﯽ‬ ‫ﮔﺮداﻧﯽ و ﺧﺪا ﮔﻔﺖ دﺳﺘﻢ ﻧﻤﯽ رﺳﺪ‪ ،‬ﻣﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﯿﺪ در ﺗﺮﮐﯿﻪ اﻧﺪ؟ و ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ و روز ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬اﯾﻦ روز ﺳﻮم ﺑﻮد ‪.‬‬ ‫ﭘﺲ ﻣﺪّﺗﯽ ﺑﻪ ﺷﺎدی و ﺑﯽ ﭘﻮﻟﯽ و ﺗﺮس از ﺟﺎن ﮔﺬﺷﺖ و "آﯾﯿﻦ ﭼﺮاغ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ" ﻧﺒﻮد و اﯾﻦ ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺖ و آن ادﯾﺖ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد و ﻗﺮار ﺑﻮد‬ ‫ﮐﻪ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﮫﺘﺮ ﮔﺮدد‪ .‬و ﻣﻮﻣﻨﺎن ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ دﺳﺘﻤﺎن ﻧﻤﯽ رﺳﺪ ﮔﺎز ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪ ،‬ﭼﻪ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ھﺎ ﯾﮏ ﮐﻢ دﻋﻮا ﮐﻨﻨﺪ و‬ ‫دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن دﻋﻮا ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﻮﻣﻨﺎن ﯾﻮاش ﯾﻮاش ﺑﺎور ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﯽ دﻋﻮا ھﻢ ﻣﯽ ﺷﻮد زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮد‪ .‬و ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ و روز ﮔﺬﺷﺖ‪،‬‬ ‫اﯾﻦ روز ﭼﮫﺎرم ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﺗﺎ آن ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﺧﺘﻼف در ھﻤﯽ ﮔﺮﻓﺖ و آن ﯾﮑﯽ از ﻃﻼ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ای ﺑﺴﺎﺧﺖ و اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺟﯿﻎ ﺑﮑﺸﯿﺪ و ﻋﺼﺎ ﻓﺮو ﮐﺮد و آب‬ ‫ﻧﯿﺰ ﻧﺎﻣﺮدی ﻧﮑﺮده آخ ھﻢ ﻧﮕﻔﺖ‪ ،‬آن ﯾﮑﯽ ﭘﻨﺠﻮل ﺑﯿﺎﻓﮑﻨﺪ و اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﭘﺎﭼﻪ ی آن ﯾﮑﯽ ﺑﻪ دﻧﺪان درﯾﺪ و ﭼﺮاغ ﺑﻪ "ﭘﺖ ﭘﺖ" اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ .‬و‬ ‫ﻣﻮﻣﻨﺎن از ذوﻗﺸﺎن ﺷﻠﻮارﺷﺎن را ﻋﻮض ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬و ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ و روز ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬اﯾﻦ روز ﭘﻨﺠﻢ ﺑﻮد‪.‬‬ ‫از آن ﺑﻪ ﺑﻌﺪ آن ﺑﻪ ﮐﺎر ﺧﻮد ﭘﺮداﺧﺖ و اﯾﻦ ﺑﮕﻔﺖ ﮐﻪ ارواح ﻋﻤﻪ ات ﺧﻮدم ﺑﮫﺘﺮش را درﺳﺖ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻢ و ﭼﻨﺪ ﺟﺎﯾﺶ درد ھﻤﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ‬ ‫"ﻧﺪا" ﺑﺰاﯾﯿﺪ و ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﻨﻤﺎﯾﻨﺪ ﯾﺎ آب ﺳﺮد ﺑﺠﻮﯾﻨﺪ‪ .‬ھﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن دو ﺑﻪ ﺷﮏ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬ ‫ﮔﺮوھﯽ از ﮐﻔﺎر در ﺑﻼد اﺳﻼم ﺑﯿﺮق ﺳﺒﺰ ﻋﻠﻢ ﻧﻤﻮدﻧﺪ ﮐﻪ "ﺷﺼﺖ و ﺳﻪ درﺻﺪت ﮐﻮ؟" و ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن ﻧﺪاﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺼﺖ و ﺳﻪ درﺻﺪش‬ ‫ﮐﻮ‪ .‬و در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﮔﺮوھﯽ از دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﺑﺎﻧﮓ ﺑﺮ آوردﻧﺪ ﮐﻪ اﺗﺤﺎد ﮐﻨﯿﻢ و اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ ﺳﺮ ﭘﻞ ﺧﺮ ﺑﮕﯿﺮی اﺳﺖ‪ ،‬ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﺧﺮ ﺧﻮد ﺑﺴﺘﺎﻧﯿﻢ و ﺷﺐ‬ ‫ﮔﺬﺷﺖ و روز ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬اﯾﻦ روز ﺷﺸﻢ ﺑﻮد‪.‬‬ ‫و اﻣّﺎ در روز ھﻔﺘﻢ‪« ...‬‬

‫ﻓﺮخ ﻣﻘﺪس ‪ -‬ﺳﻔﺮ ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﻧﺪا‬

‫ﻗﺮار ﺑﻮد ﺳﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪ ی اﯾﻦ ﻣﺎه ﺑﻪ ھﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺧﺘﻢ ﺷﻮد وﻟﯽ ﭼﮫﺎر ﻧﮑﺘﻪ ﻻزم ﺑﻪ ذﮐﺮ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪.‬‬ ‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٢‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻧﺨﺴﺖ از ﺳﻮی ﺧﺎﻧﻮاده ی ﻧﺪا ﺗﻮﻟﺪ ﺣﻀﺮت ﻋﯿﺴﯽ و ﺳﺎل ﻧﻮی ﻣﯿﻼدی را ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺷﻤﺎ ﻋﺰﯾﺰان ﺑﻮﯾﮋه دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﻣﺴﯿﺤﯽ ﺷﺎدﺑﺎش‬ ‫ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ‪.‬‬ ‫دو اﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺪا ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن و ﺧﻮاﻧﻨﺪﮔﺎﻧﺶ ﻣﺒﺎرک‪.‬‬ ‫ﺳﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﯽ داﻧﻢ از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﯾﮏ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻼت ﻓﺮاوان اﻣّﺎ ﻋﺸﻖ ﻓﺮاوان ﺗﺮ ﻧﺪا را ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ و ﮔﺮد‬ ‫آوردﻧﺪ و راھﯽ ﺧﺎﻧﻪ ھﺎ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﺎ آن ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪاﻧﯿﻢ )و ﻣﯽ داﻧﯿﻢ( ﮐﻪ ﻧﺪا راه درازی در ﭘﯿﺶ دارد و ﺗﺎ اوﺟﯽ ﮐﻪ‬ ‫آرزوی ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺎﺳﺖ ﻓﺎﺻﻠﻪ دارد‪ ،‬زﺣﻤﺖ اﯾﻦ دوﺳﺘﺎن ھﺮ ﭼﻪ ﻧﮑﺮد‪ ،‬ھﺮ ﻣﺎه ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﺎ آورد ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ھﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺪون ھﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﭼﺸﻢ‬ ‫داﺷﺘﯽ‪ ،‬ﺷﺒﮫﺎ ﯾﺎ روزھﺎﯾﯽ را ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﺎ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ و ﮔﺎھﯽ ﻣﮫﻤﺎﻧﯽ ھﺎ و ﮔﺮدش ھﺎﯾﺸﺎن را ﻓﺪای آن ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺪاﻧﯿﻢ در ﺗﻤﺎم دﻧﯿﺎ‬ ‫دوﺳﺘﺎﻧﯽ دارﯾﻢ‪.‬‬ ‫و ﻧﮑﺘﻪ ی ﭼﮫﺎرم و ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ اﯾﻦ ﮐﻪ‪ ،‬اﯾﻦ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺷﻤﺎره ی ﻧﺪا ﺑﻪ ﺳﺮدﺑﯿﺮی ﻣﻦ اﺳﺖ و ﻣﻦ آن ﭼﻪ در ﺗﻮان داﺷﺘﻪ ام را ﮔﺬاﺷﺘﻪ ام ﺗﺎ‬ ‫ﺗﻼش ھﺎی دوﺳﺘﺎن و ھﻤﮑﺎراﻧﻢ ﺑﻪ ﺑﮫﺘﺮﯾﻦ ﺷﮑﻠﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺳﺎﯾﺮ دوﺳﺘﺎن ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬اﻣّﺎ اﯾﻦ ﺑﻪ ھﯿﭻ ﻋﻨﻮان ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺗﻮھﻢ ﻣﺎ ﺑﺮای اراﺋﻪ ی‬ ‫ﺑﮫﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬راھﯽ ﭼﻨﯿﻦ دﺷﻮار را ﯾﻘﯿﻨﺎً ﺑﺪون ھﻤﻔﮑﺮی و ﯾﺎدآوری ھﺎی ﺧﻮاﻧﻨﺪﮔﺎن ﻧﻤﯽ ﺗﻮان ﭘﯿﻤﻮد‪ .‬ﻣﺎ را از ﭘﯿﺸﻨﮫﺎدات و‬ ‫ﺑﺨﺼﻮص اﻧﺘﻘﺎدات ﺳﺎزﻧﺪه ی ﺧﻮد ﻣﺤﺮوم ﻧﮑﻨﯿﺪ ‪.‬‬ ‫در ﭘﺎﯾﺎن‪ ،‬اﯾﻦ ﺷﻤﺎره را ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از آﺑﺮوﻣﻨﺪﺗﺮﯾﻦ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن و ﻣﺒﺎرزان ﮐﺸﻮرﻣﺎن‪ ،‬آﻗﺎی ﻣﺠﯿﺪ ﺗﻮﮐﻠﯽ و ھﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﺟﻮان ﺗﺮﯾﻦ ﻋﻀﻮ ﺧﺎﻧﻮاده‬ ‫ی ﻧﺪا‪ ،‬ﭘﺮﯾﺎی ﻋﺰﯾﺰ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬ ‫دوﺳﺖ ﺷﻤﺎ‬ ‫ﻓﺮخ‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٣‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫از ﻋﺎﺷﻮرا ﺗﺎ ﮐﺠﺎ؟‬ ‫اﺣﻤﺪ راﻓﺖ‬

‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺷﻤﺎره ﻧﺪا ﯾﮑﺴﺎﻟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ھﻤﺰﻣﺎن ﺟﻨﺒﺶ ﺳﺒﺰ ﻧﯿﺰ ﺷﺸﻤﯿﻦ ﻣﺎه ﺧﻮد را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﯽ ﮔﺬارد ‪.‬‬ ‫ھﺪف ﻧﺪا و ﺟﻨﺒﺶ ﺳﺒﺰ‪ ،‬ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺴﻮی ﺟﺎﻣﻌﻪ ای ﺑﮫﺘﺮ و آزاد ﺗﺮ اﺳﺖ‪ ،‬ھﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﮫﺘﺮھﺎ و آزادﺗﺮھﺎ ﻣﯽ‬ ‫ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺗﻌﺎرﯾﻒ ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن‪ ،‬ﺷﻌﺎر ھﺎی ﻣﻄﺮح در ﺧﯿﺎﺑﺎن ھﺎی اﯾﺮان رادﯾﮑﺎل ﺗﺮ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪» .‬رای ﻣﻦ ﮐﺠﺎﺳﺖ« ‪ ١٣‬ﺧﺮداد‪ ،‬در روز ‪ ١۶‬آذر ﺟﺎﯾﺶ را ﺑﻪ »ﺧﺎﻣﻨﻪ ای ﻗﺎﺗﻠﻪ‪ ،‬وﻻﯾﺘﺶ ﺑﺎﻃﻠﻪ«‬ ‫ﻣﯽ دھﺪ ‪ .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﭘﺎره ﺷﺪن ﻋﮑﺲ ﺧﻤﯿﻨﯽ از ﺳﻮی ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ‪ ،‬ﻓﻮت آﯾﺖ اﷲ ﻣﻨﺘﻈﺮی و آﻏﺎر ﻣﺎه‬ ‫ﻣﺤﺮم‪ ،‬ادﺑﯿﺎت ﻣﺬھﺒﯽ ‪ -‬اﻧﻘﻼﺑﯽ را ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺮدد ‪ .‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﺳﮏ ﺳﮑﻮﻻرﯾﺴﻢ ﺑﺮ ﭼﮫﺮه‬ ‫زده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﮫﺎﻧﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ »ﻓﺮھﻨﮓ ﻏﺎﻟﺐ ﺑﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﯾﺮان ﻣﺬھﺒﯽ« اﺳﺖ‪ ،‬ﯾﺎ ﺑﮫﺘﺮ ﺑﮕﻮﺋﯿﻢ ﺷﯿﻌﻪ دوازده اﻣﺎﻣﯽ اﺳﺖ ‪.‬‬ ‫ﺑﺎ ادﺑﯿﺎﺗﯽ ﮐﻪ اھﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﺑﺨﺸﯽ از ھﻢ وﻃﻨﺎن ﻣﺎ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺮﺧﯽ از ﻣﺪﻋﯿﺎن ﺳﮑﻮﻻرﯾﺴﻢ ﺧﺎﻣﻨﻪ ای را ﯾﺰﯾﺪ زﻣﺎن ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﻨﺪ و ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺶ‬ ‫ﺳﺒﺰ ﻟﺒﺎس ﺣﺴﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﻨﺪ‪ .‬ﺻﺤﺒﺖ از ﻋﺎﺷﻮرا و ﮐﺮﺑﻼ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺑﺮﮔﺰاری ﺷﺐ ﺳﻮم‪ ،‬ﺷﺐ ھﻔﺖ و ﭼﻠﻪ ھﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ از اﯾﻦ‬ ‫ﻓﺮﺻﺖ ھﺎ ﺑﺮای اﻋﺘﺮاض ﺑﻪ دوﻟﺖ ﮐﻨﻮﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻧﮕﺎھﯽ ﺳﻄﺤﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ اﯾﻦ ﺗﻮھﻢ را ﺑﻪ وﺟﻮد آورد ﮐﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺬھﺐ و ادﺑﯿﺎت ﻣﺬھﺒﯽ ﺗﺎﮐﺘﯿﮏ ﺟﺪﯾﺪ ﻣﺪﻋﯿﺎن رھﺒﺮی ﺟﻨﺒﺶ‬ ‫اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ اﯾﻦ ﺗﺎﮐﺘﯿﮏ در ﺻﻮرﺗﯿﮑﻪ اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﭼﻮن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﺷﻮد‪ .‬اﺳﺘﺮاﺗﮋی‬ ‫ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﮔﺮوﮔﺎن ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻧﻘﻼب ‪ ۵٧‬از ﺳﻮی ﻧﯿﺮوھﺎی ﻣﺬھﺒﯽ ﺷﺪ‪ .‬در آن زﻣﺎن ﻧﯿﺰ ﺷﻌﺎرھﺎ و ﺧﻮاﺳﺖ ھﺎ در اﺑﺘﺪا رﻧﮓ‬ ‫ﻣﺬھﺒﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ و ﺑﺪﻧﺒﺎل اﺳﺘﻘﻼل و آزادی ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯿﺎن ﺗﻈﺎھﺮات ‪ ٣١‬ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﻧﺎم ﺷﮫﯿﺪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻣﺮاﺳﻢ ﺳﻮم‪،‬‬ ‫ھﻔﺘﻪ و ﭼﮫﻠﻢ آﻧﮫﺎ در ﺧﯿﺎﺑﺎن ھﺎ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪ‪ ،‬ﺟﻨﺒﺶ آزادی ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺶ ﺣﺴﯿﻨﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ و ﺳﺮ از ﻣﺴﺎﺟﺪ و اﻣﺎم زاده ھﺎ در آورد ‪.‬‬ ‫زﻧﺎن ﮐﻪ ﺑﺮای ﺣﻘﻮق ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﺎدر ﺑﺴﺮ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ در ﻣﺮاﺳﻢ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﺟﺪ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽ ﺷﺪ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬و از‬ ‫آﻧﺮوز ﺗﺎ اﻣﺮوز اﺳﯿﺮ ﺣﺠﺎب ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ‪.‬‬ ‫اﻣﺮوز ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﺷﺎھﺪ ﺑﻪ ﮐﺎر ﮔﺮﻓﺘﻦ ھﻤﺎن اﺳﺘﺮاﺗﮋی از ﺳﻮی ﮐﺴﺎﻧﯽ ھﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ آن زﻣﺎن ﻧﯿﺰ از ھﻤﯿﻦ ادﺑﯿﺎت اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪.‬‬ ‫ﻧﮕﺎھﯽ ﺣﺘﺎ ﺳﻄﺤﯽ ﺑﻪ ﮐﺎرﻧﺎﻣﻪ و زﻧﺪﮔﯽ ﻧﺎﻣﻪ ﻣﺪﻋﯿﺎن رھﺒﺮی ﺟﻨﺒﺶ ﺳﺒﺰ و ﺷﻌﺎر ﻧﻮﯾﺴﺎن اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺮدﻣﯽ‪ ،‬ﺑﻪ وﺿﻮح ﻧﺸﺎن ﻣﯽ‬ ‫دھﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺷﺎھﺪ ﺗﮑﺮار ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت ‪ ٣١‬ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ھﺴﺘﯿﻢ و ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺧﻄﺮ آن ﻣﯽ رود ﮐﻪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ دام ﺑﻪ ﺗﻠﻪ ﺣﮑﻮﻣﺘﯽ ﻣﺬھﺒﯽ اﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ‬ ‫ادﺑﯿﺎﺗﯽ ﻣﺘﻔﺎوت از ادﺑﯿﺎت اﺣﻤﺪی ﻧﮋادی ﺑﻪ دھﯿﻢ‪ .‬در ﺗﻮﺋﯿﺘﺮ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺗﺮﯾﺒﻮﻧﯽ آزاد ﺑﺮای اﺑﺮاز ﻋﻘﺎﯾﺪ و ﻧﻈﺮات اﯾﺮاﻧﯽ ھﺎ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه‬ ‫اﺳﺖ‪ ،‬ﺟﻮاﻧﯽ از ﺷﯿﺮاز ﺳﻮال ﺟﺎﻟﺒﯽ را ﻣﻄﺮح ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪» :‬ﻣﺎ ﺗﺎ آﺧﺮ ﺑﺎ ﻣﻮﺳﻮی ھﺴﺘﯿﻢ وﻟﯽ او ﺗﺎ ﮐﺠﺎ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺧﻮاھﺪ ﺑﻮد«‪ .‬ﻣﮫﻢ ﺗﺮﯾﻦ‬ ‫ﮐﻠﻤﻪ اﯾﻦ ﺳﻮال ھﻤﺎن »ﮐﺠﺎ« اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻣﺎ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاھﯿﻢ ﺑﺮﺳﯿﻢ؟ ﻣﺎ آﺧﺮ ﺧﻂ اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ را ﮐﺠﺎ ﻗﺮار ﻣﯽ دھﯿﻢ ‪ .‬ھﺪف ﻣﺎ از ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﻨﻮﻧﯽ ﭼﯿﺴﺖ؟ آﯾﺎ ﺟﻮاﻧﺎن‬ ‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ۴‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻣﺎ در ﺧﯿﺎﺑﺎن ھﺎ ﺑﺮای ﺗﻌﻮﯾﺾ رﺋﯿﺲ ﺟﻤﮫﻮر اﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؟ آﯾﺎ ھﺪف ﺟﻤﮫﻮری اﺳﻼﻣﯽ دوﻣﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪون ﺗﻌﻮﯾﺾ ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﺗﻨﮫﺎ ﺑﺎ‬ ‫ﻧﺸﺎن دادن ﻧﺮﻣﺶ در اﺟﺮای ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﮐﻨﻮﻧﯽ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﻨﺪ؟ ﻳﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻧﻈﺎم و ﺣﮑﻮﻣﺖ دﯾﮕﺮی ھﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﮔﺎم ﺑﻪ ﮔﺎم ﺧﻮاﺳﺖ ھﺎی‬ ‫ﻣﺮدم را ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻮﯾﺪ و ﮐﺸﻮرﻣﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ ای دﻣﮑﺮاﺗﯿﮏ ھﻤﺮاھﯽ ﮐﻨﺪ؟‬ ‫اﮔﺮ اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ اﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ از ھﻢ اﮐﻨﻮن ﺧﻮاﺳﺖ ھﺎ را ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮد‪ ،‬ﺧﻮاﺳﺘﺎر ﺟﺎﻧﺸﯿﻨﯽ ادﺑﯿﺎت ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﺟﺎی ادﺑﯿﺎت ﻣﺬھﺒﯽ‬ ‫ﺷﺪ ‪ .‬ﻣﻄﺮح ﮐﺮدن ﺧﻮاﺳﺖ ھﺎ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی اﻧﺘﻈﺎر ﺗﺤﻘﻖ آﻧﮫﺎ در ﻓﺮﺻﺘﯽ ﮐﻮﺗﺎه ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻣﻄﺮح ﻧﻤﻮدن ﺧﻮاﺳﺖ ھﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮدن‬ ‫ﻣﺴﯿﺮی ﮐﻪ ﺧﻮاھﺎن ﭘﯿﻤﻮدن آن ھﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ اﯾﻦ ذھﻨﯿﺖ در ﺑﺮﺧﯽ ﺑﻮﺟﻮد آﯾﺪ ﮐﻪ دﺳﺖ ﯾﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺣﺪ اﻗﻞ ھﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ‬ ‫ﻣﺎ را ار دﺳﺖ ﯾﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺣﺪ اﮐﺜﺮ ھﺎ ﻣﻨﺼﺮف ﺳﺎزد‪ .‬در ﮐﻨﺎر ھﻢ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺮای ﺣﺪ اﻗﻞ ھﺎ ﻧﺒﺎﯾﺪ اﻧﺼﺮاف ﮔﺮوھﯽ از دﺳﺖ ﯾﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺣﻘﻮق‬ ‫و ﺧﻮاﺳﺖ ھﺎی ﺷﺎن ﺗﻠﻘﯽ ﺷﻮد ‪ .‬وﺣﺪت ﮐﻼم ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺟﺎﻧﺸﯿﻦ وﺣﺪت ﻋﻤﻞ ﺷﻮد‪ ،‬در ﻏﯿﺮ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﻠﺦ ‪ ٣١‬ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﺎر‬ ‫دﯾﮕﺮ در ﺷﮑﻞ ﻧﻮﯾﻨﯽ ﺗﮑﺮار ﺧﻮاھﺪ ﺷﺪ و ﺻﻔﺤﺎت ﻧﺪا ﺗﺎ ﺳﺎﻟﮫﺎ در ﻏﺮﺑﺖ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ھﻤﯿﻦ ﻣﺴﺎﻳﻞ اﺧﺘﺼﺎص ﺧﻮاھﺪ ﯾﺎﻓﺖ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ‬ ‫ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﮫﻢ دﯾﮕﺮی ﻧﯿﺰ وﺟﻮد دارﻧﺪ ‪ .‬ﻧﺪا ﺑﺎﯾﺪ ﻧﯿﺮو و ﺻﻔﺤﺎت ﺧﻮد را ﺻﺮف ارﺗﻘﺎ ﺳﻄﺢ زﻧﺪﮔﯽ ﻓﺮد ﻓﺮد ﻣﺎ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﺣﺘﯿﺎج ﺑﻪ‬ ‫ﺑﺎزﻧﮕﺮی و ﺗﺤﻮل در زﻣﯿﻨﻪ رواﺑﻂ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ دارد و اﯾﻦ ﺗﺤﻮل ﺗﻨﮫﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﻣﯿﺴﺮ ﺧﻮاھﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﮑﻮﻣﺖ دﯾﮕﺮی ﺑﺮ ﺳﺮ ﮐﺎر آﯾﺪ‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ۵‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ی اﺧﺘﺼﺎﺻﯽ ﻣﺎﻧﯽ زاﻧﯿﺎر ﺑﺎ ﻧﺪا‬ ‫)ﺑﺨﺶ اول(‬ ‫ﻣﺮز ﺑﯿﻦ ﺣﻤﺎﻗﺖ و ﺷﺠﺎﻋﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ آﯾﺎ راﻧﻨﺪه ای ﮐﻪ در ﯾﮏ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﺎرﯾﮏ ﭘﺮ رﻓﺖ و آﻣﺪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﻣﯽ راﻧﺪ ﺗﺎ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ رخ دوﺳﺖ دﺧﺘﺮ ﯾﺎ ﭘﺴﺮش ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ ﺷﺠﺎع اﺳﺖ ﯾﺎ‬ ‫اﺣﻤﻖ؟ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ در ﭼﺸﻢ ﻧﯿﺮوھﺎی ﺳﺮﮐﻮب ﮔﺮ ﻣﯽ اﻧﺪازد و ﺧﻮاﺳﺖ ھﺎی ﺧﻮد و‬ ‫ھﻤﻨﻮﻋﺎﻧﺶ را ﺑﺮ ﺳﺮﺷﺎن ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زﻧﺪ ﭼﻪ؟‬ ‫آن ﭼﻪ ﻣﯽ داﻧﯿﻢ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻨﺼﺮ ﺧﻄﺮ ﮐﺮدن در ھﺮ دو و ﺟﻮد دارد‪ ،‬اﻣّﺎ اﯾﻦ ﺧﻄﺮ ﮐﺮدن ﮐﯽ ارزش‬ ‫اﺳﺖ و ﮐﯽ ﺿﺪ ارزش؟ ﭘﺎﺳﺦ اﯾﻦ ﺳﻮال را اﺧﯿﺮاً از ﯾﮑﯽ از ﻓﻌﺎﻻن ﻣﺸﮫﻮر ﺣﻘﻮق دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ زاﻧﯿﺎر ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﺪوداً ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺧﻮد را ﺟﻠﻮی دورﺑﯿﻦ ﻗﺮار داد ﺗﺎ از ﺷﺮاﯾﻂ‬ ‫ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﮕﻮﯾﺪ‪ ،‬ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﻧﺪا ﺑﺮای ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﺜﺒﺖ داد و در ﮔﻔﺘﮕﻮﯾﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ از ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت ﺧﻮد ﮔﻔﺖ‪.‬‬ ‫ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮان ﻣﺎﻧﯽ را از ﺻﺮﯾﺢ ﺗﺮﯾﻦ ﻓﻌﺎﻻن دﮔﺮﺑﺎش اﯾﺮاﻧﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﻧﯽ از ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺎﮐﯽ ﻧﺪارد‪ .‬و ﺗﺎرﯾﺦ زﻧﺪﮔﯽ او ﻧﯿﺰ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دھﺪ ﮐﻪ در‬ ‫ﻋﻤﻞ ﻧﯿﺰ ﺑﯽ ﺑﺎک اﺳﺖ ‪.‬‬ ‫اﻣّ ﺎ درﺳﯽ ﮐﻪ از او ﻣﯽ ﺗﻮان ﮔﺮﻓﺖ اﯾﻦ اﺳﺖ ‪ :‬ﺧﻂ ﺑﯿﻦ ﺣﻤﺎﻗﺖ و ﺷﺠﺎﻋﺖ‪ ،‬ﻣﻨﺎﻓﻌﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﯾﺎ دﯾﮕﺮان ﻣﯽ رﺳﺎﻧﯽ‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎﻻ‬ ‫در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﭘﺮ رﻓﺖ و آﻣﺪ و ﺗﻨﮓ راﻧﺪن‪ ،‬ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻓﺮد ﻧﻔﻌﯽ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺑﻪ دﯾﮕﺮان‪ .‬ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﺟﺎن ﮐﺴﯽ را ھﻢ ﺑﯽ دﻟﯿﻞ ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬اﻣّﺎ‬ ‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ رو ﺑﻪ ﺳﺮﮐﻮب ﮔﺮان ﻣﯽ اﯾﺴﺘﺪ و آﻣﺎده اﺳﺖ ﺑﺮای رﺳﺎﻧﺪن ھﻤﻨﻮﻋﺎن ﺧﻮد از ﺟﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﮕﺬرد‪ ،‬اﺣﻤﻖ ﻧﯿﺴﺖ ‪ .‬ﻣﺎﻧﯽ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ‬ ‫ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮐﺎﻏﺬی ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺪل ﮐﺮد ﺗﺎ ﻓﺸﺎرھﺎﯾﯽ ﮐﻪ دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن در اﯾﺮان ﺗﺤﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ را ﺑﺮ روﯾﺶ ﻧﻘﺶ ﮐﻨﻨﺪ ‪ .‬ﻣﺎﻧﯽ از ﺷﮫﺮ‬ ‫و ﺧﺎﻧﻮاده ی ﺧﻮد ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﺗﺎ دﯾﮕﺮ ﮐﺴﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ دروغ ادﻋﺎ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ در دﻧﯿﺎﯾﯽ ﭘﺮ از ﮔﻞ و ﺑﻠﺒﻞ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬او‬ ‫ﺟﺎن و ﺧﺎﻧﻮاده ی ﺧﻮد را در ﺧﻄﺮ ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﻇﺎﻟﻤﺎن او را در ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻢ ﺟﮫﺎﻧﯿﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬و دﻧﯿﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ وﺣﺸﺘﻨﺎک‪ ،‬ﺑﻪ‬ ‫ﺷﺮاﯾﻂ وﻟﻘﻌﯽ زﻧﺪﮔﯽ دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﭘﯽ ﺑﺒﺮد‪.‬‬ ‫اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﺳﻢ ﮐﺎر او را از ﺧﻮد ﮔﺬﺷﺘﮕﯽ ﺑﺰرگ ﻣﯽ ﺗﻮان ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﮐﺎری ﮐﻪ ﻣﺎﻧﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺗﻨﮫﺎ از ﺳﺮ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺎر او ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی‬ ‫واﻗﻌﯽ از ﺧﻮد ﮔﺬﺷﺘﮕﯽ ﺑﻮد‪ .‬و دﺳﺖ آﺧﺮ ﮐﺎر او ﮐﺎری ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﺑﻮد!‬ ‫ﺑﺎ او در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ زﻧﺪﮔﯽ‪ ،‬ﺑﺎورھﺎ و ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ھﺎی ﺷﺨﺼﯽ اش ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻢ و ھﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﻈﺮات او را در ﺑﺎب ﺷﺮاﯾﻂ اﻣﺮوز ﺟﻨﺒﺶ دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن‬ ‫ﺟﻨﺴﯽ اﯾﺮان‪ ،‬و آﯾﻨﺪه ی اﯾﻦ ﺟﻨﺒﺶ ﺟﻮﯾﺎ ﺷﺪم‪ .‬ﺑﺨﺶ ﻧﺨﺴﺖ اﯾﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮ اﯾﻨﮏ ﭘﯿﺶ روی ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ۶‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻓﺮخ‪ :‬ﻣﺎﻧﯽ زاﻧﯿﺎر رو ﭼﻄﻮر ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﺳﺎﻋﺖ ﭼﮫﺎر ﺻﺒﺢ ﻧﻮزدھﻢ دی ‪ ١٣۶١‬ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﭘﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ھﺰار ﻧﺬر و ﻧﯿﺎز‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ دﺧﺘﺮ‪ ،‬ﯾﮏ‬ ‫ﭘﺴﺮ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ اوﻣﺪ ﮐﻪ ﻧﺴﻞ ﺧﺎﻧﺪان رو اداﻣﻪ ﺑﺪه‪ .‬دوره ی ﺟﻨﮓ رو دﯾﺪم‪ .‬در ﺳﻮﺳﻨﮕﺮد ﮐﻤﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮدم و در ﮐﻞ ﺑﭽﻪ ی ﺟﻨﮓ ھﺴﺘﻢ‪.‬‬ ‫و در ﺗﻤﺎم زﻧﺪﮔﯽ ھﻢ ﺟﻨﮕﯿﺪه ام و ھﻨﻮز ھﻢ ﺑﺮای ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن ﺣﻘﻮق ﺧﻮد و ھﻤﻨﻮﻋﺎﻧﻢ در ﺟﻨﮕﻢ‪ .‬ﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ‪.‬‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ راه ﺣﻠﯽ ﺑﺮای ھﻢ اﺣﺴﺎس ھﺎی ﺧﻮدش ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻦ راﺣﺖ ﺗﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻦ‪ .‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻧﺘﻮﻧﻢ ﮐﺎر زﯾﺎدی ﺑﮑﻨﻢ‬ ‫وﻟﯽ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺎ ھﻢ اﺣﺴﺎس ھﺎی ﺧﻮدم‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮﺻ ﺎً ﭘﻨﺎھﻨﺪﮔﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ھﻤﻔﮑﺮی و ھﻢ ﺻﺤﺒﺘﯽ دارﻧﺪ‬ ‫ھﻤﺮاه ﺑﺎﺷﻢ و اﯾﻦ ﮐﺎر رو وﻇﯿﻔﻪ ی ﺧﻮدم ﻣﯽ دوﻧﻢ‪ .‬اﻵن ھﻢ در آﻣﺴﺘﺮدام زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬اﻵن ﻣﺠﺮدی؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﺑﻠﻪ!‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﭼﺮا؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻣﺠﺮدم ﭼﻮن وﻗﺘﯽ ﺑﺮای ارﺗﺒﺎط ﻧﺪارم‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ﯾﮏ ﻓﻌﺎل ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮدش ﻧﯿﺎز ﺑﻪ آراﻣﺶ داره؟ و ﺧﻮدش ﺑﺎﯾﺪ اﻟﮕﻮ ﺑﺎﺷﻪ؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﻟﮕﻮ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻘﯿﻪ آراﻣﺶ ﻧﺪارن و ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻦ ﺧﻮدﺷﻮن رو اﺑﺮاز ﮐﻨﻦ‪ ،‬اﯾﻦ وﻇﯿﻔﻪ ی‬ ‫ﻣﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻼش ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻗﻮل ﭘﺮوﯾﻦ اﻋﺘﺼﺎﻣﯽ‪:‬‬ ‫داﻧﯽ ﮐﻪ را ﺳﺰد ﺻﻔﺖ ﭘﺎﮐﯽ‬

‫آﻧﮑﻮ وﺟﻮد ﭘﺎک ﻧﯿﺎﻻﯾﺪ‬

‫ﺗﺎ ﺧﻠﻖ از او رﺳﻨﺪ ﺑﻪ آﺳﺎﯾﺶ‬

‫ھﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﯾﺶ ﻧﯿﺎﺳﺎﯾﺪ‬

‫ﻓﺮخ‪ :‬ﮔﻔﺘﯽ ﻗﺮار ﺑﻮد ﭘﺴﺮی ﺑﯿﺎد و ﻧﺴﻞ ﺧﺎﻧﻮاده رو ﻧﮕﻪ داره‪ .‬وﻟﯽ ﻇﺎھﺮاً اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺧﺎﻧﻮاده ﻧﻮه ی ﭘﺴﺮی ﺑﯿﺎره!‬ ‫ﭼﻄﻮر ﺧﻮدﺗﻮ ﮐﺸﻒ ﮐﺮدی؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﮐﺸﻒ ﮐﺮدن ﻣﻦ ﮐﻤﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد‪ .‬اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ رو ﮐﺸﻒ ﮐﺮد ﻣﺎدرم ﺑﻮد! ﻣﺎدر ﻣﻦ ﮐﻪ اﯾﺮاﻧﯽ ﻧﺒﻮد اﯾﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ رو ﺧﯿﻠﯽ‬ ‫ﺧﻮب درک ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ .‬وﻗﺘﯽ راﺑﻄﻪ ی ﻣﻦ ﺑﺎ ﭘﺴﺮھﺎ رو ﻣﯽ دﯾﺪ ﻣﯽ ﻓﮫﻤﯿﺪ وﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﯿﺰی ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺗﺎ ﺧﻮدم ﺑﺎھﺎش ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدم و‬ ‫اون ھﻢ ﺑﮫﻢ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺪﺗﮫﺎﺳﺖ ﮐﻪ در ﺟﺮﯾﺎﻧﻪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﭘﺪرم ﺷﺮط ھﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و اﯾﻦ رو زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ‪ ٢٢‬ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد ‪ .‬وﻟﯽ‬ ‫ﭘﺪرم ھﺮﮔﺰ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﮐﻨﺎر ﻧﯿﻮﻣﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ھﯿﭻ وﻗﺖ ھﻢ ﻣﺴﺌﻠﻪ رو ﺑﺎز ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ درﺑﺎره اش ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻪ ‪ .‬اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﺑﺮای ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﮫﻢ‬ ‫ﺑﻮد ‪ .‬ﯾﺎدﻣﻪ وﻗﺘﯽ ﮐﻮﭼﯿﮏ ﺑﻮدم‪ ،‬ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﻢ ﺟﻠﻮی ھﻤﻪ ی ﺑﭽﻪ ھﺎی ﻓﺎﻣﯿﻞ ﻣﻦ رو ﺑﻐﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻣﯽ ﮔﻔﺖ "ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮ رو ﺑﺒﺮم ﭘﯿﺶ دﮐﺘﺮ‬ ‫ﻧﻮﺷﺎد ﺧﺘﻨﻪ ات ﮐﻨﻢ!" و ﻣﻦ ﺟﯿﻎ و داد ﻣﯽ ﮐﺮدم و او ھﻢ ‪...‬ی ﻣﻦ رو ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و آﺧﺮ ھﻢ در ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﯽ ھﻤﯿﻦ ﮐﺎر رو ﮐﺮد‪) .‬ﮐﻤﯽ‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٧‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﺑﺮ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد( اﯾﻦ رﻓﺘﺎرھﺎی ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﻢ ﻧﺸﻮﻧﻪ ی آرزوھﺎی اوﻧﺎ ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﭼﯽ ﺷﺪ رﻓﺘﯽ ﺳﺮاغ داﺳﺘﺎن ﺧﺘﻨﻪ؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﭼﻮن ﺧﺘﻨﻪ دردﯾﻪ ﮐﻪ ھﻤﻪ ی ﻣﺎ ﺑﻪ اﺟﺒﺎر ﮐﺸﯿﺪﯾﻤﺶ‪ ،‬ﺑﻌﻀﯽ ھﺎ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺑﭽﻪ ﺑﻮدن و ﻧﻔﮫﻤﯿﺪن وﻟﯽ اﯾﻦ ﯾﻪ در واﻗﻌﯿﻪ!‬ ‫ﻓﺮخ‪) :‬ﮐﻤﯽ از ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪن ﭘﺎی ﺧﻮدم ﺑﻪ داﺳﺘﺎن ﺷﻮک ﻣﯽ ﺧﻮرم( ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﺘﻨﻪ ای؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﺑﻠﻪ!‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﭼﺮا؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﭼﻮن اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﯾﻪ ﺗﺠﺎوز ﺑﻪ ﭘﺴﺮھﺎﺳﺖ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮ ﺑﻌﻀﯽ ﺟﺎھﺎی دﻧﯿﺎ دﺧﺘﺮھﺎ رو ھﻢ ﺧﺘﻨﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ﮐﻪ اون دﯾﮕﻪ ﯾﮏ ﮐﺎر‬ ‫ﻏﯿﺮ اﻧﺴﺎﻧﯿﻪ! ﯾﺎدﻣﻪ ﻗﺒﻞ از ﻣﺪرﺳﻪ رﻓﺘﻦ‪ ،‬اواﺧﺮ ﺗﺎﺑﺴﺘﻮن "ﻣﮫﺮی ﺧﺎﻧﻮم" – ﯾﮑﯽ از ھﻤﺴﺎﯾﻪ ھﺎ ‪ -‬اوﻣﺪ دور ﮐﻤﺮ ﻣﻨﻮ ﺑﺎ ﻣﺘﺮ اﻧﺪازه ﮔﺮﻓﺖ‪،‬‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺮای ﭼﯽ؟ ﮔﻔﺖ "ﻣﯿﺨﻮام ﺑﺮات داﻣﻦ ﺑﺪوزم‪ ".‬ﮔﻔﺘﻢ ﭼﺮا؟ ﮔﻔﺖ "ﻣﯿﺨﻮاﯾﻢ ﺑﺒﺮﯾﻤﺖ ﭘﯿﺶ دﮐﺘﺮ ﻧﻮﺷﺎد ﺧﺘﻨﻪ ات ﮐﻨﯿﻢ!" ﻣﻨﻢ ﻓﺮار ﮐﺮدم ‪.‬‬ ‫ﺑﻌﺪ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺰرﮔﻢ و ﺑﺎﺑﺎم ﮔﻮﻟﻢ زدن ﮔﻔﺘﻦ ﻣﯿﺨﻮان ﺑﺮام اﺳﺒﺎب ﺑﺎزی ﺑﺨﺮن؛ راﺳﺖ ھﻢ ﮔﻔﺘﻦ‪ ،‬ﺧﺮﯾﺪن وﻟﯽ ﺑﻌﺪ از اﺳﺒﺎب ﺑﺎزی ﺑﺮدﻧﻢ ﭘﯿﺶ دﮐﺘﺮ‬ ‫ﻧﻮﺷﺎد )!( ﻣﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ دﺳﺖ و ﭘﺎ زدم‪ ،‬ﮔﺮﯾﻪ و اﻟﺘﻤﺎس‪ ،‬ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯿﺸﻢ‪ ،‬ﮐﺎر ﺑﺪ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ؛ ھﺮﭼﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﻗﺒﻮل ﻧﮑﺮدن‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺑﺎﺑﺎ‬ ‫ﺑﺰرﮔﻢ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد ﺑﺎﺑﺎﻣﻢ ﺷﻠﻮارم رو وﺳﻂ ﻣﻄﺐ ﮐﺸﯿﺪ از ﭘﺎم در آورد ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﻇﺎھﺮاً اﯾﻦ ﺗﻮ ذھﻦ ﺗﻮ زﯾﺎد ﺗﺮ از ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ دﯾﺪم ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ‪.‬‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺑﺪن ﻣﻦ رو ﺑﯽ اﺟﺎزه ی ﺧﻮدم ﮐﻨﺪن‪ ،‬ﮐﻪ راه و روش دﯾﻦ رو اداﻣﻪ ﺑﺪن و ﺑﻌﺪش ھﻢ ﮐﻪ رﻓﺘﻢ‬ ‫ﺧﻮﻧﻪ‪ ،‬ھﻤﻪ ی ﻓﺎﻣﯿﻞ ﻣﯿﻮﻣﺪن داﻣﻦ ﻣﻦ رو ﻣﯿﺰدن ﺑﺎﻻ ﺑﺒﯿﻨﻦ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه! اﯾﻦ از درد ﺧﻮد ﻋﻤﻞ دردﻧﺎک ﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﯽ ﺧﻮب ﺟﺎش ﺑﺮام اﺳﺒﺎب‬ ‫ﺑﺎزی زﯾﺎد آوردن‪) .‬ﻣﯽ ﺧﻨﺪد( ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرﺷﻮن ھﻤﻪ ی ﻓﺎﻣﯿﻞ و ھﻤﻪ ی ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﻪ زور ﻣﯿﺨﻮاﺳﺘﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ رو ﻣﺴﻠﻤﻮن ﮐﻨﻦ‪ ،‬اﯾﻦ ﺣﺘﯽ‬ ‫ﺗﺠﺎوز ﺑﻪ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب دﯾﻦ آدم ھﻢ ھﺴﺖ ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬درﺑﺎره ی دﯾﻦ ﺣﺮف زدی‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻮی ﺗﻤﺎم دﯾﻦ ھﺎ‪ ،‬ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﮔﻨﺎھﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮای دﯾﻨﺪار اﺻﻼً ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ‬ ‫ﻣﻌﻨﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ! دﯾﻦ ھﺎ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ رو ﻗﺒﻮل ﻧﺪارن وﻟﯽ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ آدم ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ دﯾﻦ رو ﺟﺪا و ﮔﺮاﯾﺸﺎﺗﺶ رو ﺟﺪا‬ ‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺮای ﺧﻮدم ﺗﻌﺮﯾﻔﯽ ﮐﺮدم و ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﻌﺒﯿﺮ دﯾﻨﯽ ای ﮐﻪ ﻣﯿﮕﻪ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﺣﺮاﻣﻪ؛ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺮای اﻧﺴﺎن ھﺎﯾﯽ‬ ‫ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﻏﯿﺮ دﮔﺮﺑﺎش ھﺴﺘﻨﺪ و ﻣﯽ ﺧﻮان ھﻮﺳﺮاﻧﯽ ﺑﮑﻨﻨﺪ ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮای ﻣﺎ ھﻢ ﺣﺮام ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺟﻨﺲ ﻣﺨﺎﻟﻔﻤﻮن ارﺗﺒﺎط ﺑﺮ ﻗﺮار ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬ ‫ﺑﻪ ھﺮ ﺣﺎل ﻣﻦ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﮐﻨﺎر اوﻣﺪم و ﻣﻌﺘﻘﺪم ﮐﻪ دﯾﻦ ﺟﺎی ﺧﻮدش و ﮔﺮاﯾﺶ ﺟﺎی ﺧﻮدش رو داره ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺮ اﺳﺎس اﯾﻦ ﺟﻤﻼت ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺮﺳﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮐﻠّﺎً ﺧﻮدت رو آدم دﯾﻨﺪاری ﻣﯽ دوﻧﯽ؟‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٨‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻧﻪ! زﻣﺎﻧﯽ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ وﻟﯽ اﻣﺮوز ﻧﻪ ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﭼﺮا؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬دﯾﻦ دﺳﺖ و ﭘﺎی آدم رو ﻣﯽ ﮔﯿﺮه و ﻣﻦ از ﭼﯿﺰی ﮐﻪ دﺳﺖ و ﭘﺎم رو ﺑﮕﯿﺮه ﻧﻔﺮت دارم‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﻣﯿﺸﻪ اﺳﻤﺶ رو ﮔﺬاﺷﺖ ﺑﯽ ﺑﻨﺪ و ﺑﺎری؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪) :‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ( ﭼﻮن ‪ ...‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺟﺎﻣﻌﻪ ی ﻣﺎ ﺑﯽ ﺑﻨﺪ و ﺑﺎری ﻣﻌﻨﯽ ﺑﺪی داره ﻣﻦ اﺳﻤﺶ رو ﺑﯽ ﺑﻨﺪ و ﺑﺎری‬ ‫ﻧﻤﯿﺬارم‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﯿﺰی اﻋﺘﻘﺎد ﯾﺎ ﺗﻌﮫﺪ ﻧﺪارم وﻟﯽ ﺑﯽ ﺑﻨﺪ و ﺑﺎر ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ اﺻﻼً ھﯿﭻ ﭼﯿﺰ ارزش اﯾﻦ رو ﻧﺪاره ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ آزادی ﺗﻮ رو‬ ‫ﻣﺤﺪود ﺑﮑﻨﻪ‪ .‬آزادی ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ از ھﻤﻪ ﻟﺤﺎظ‪ ،‬آزادی ﺑﯿﺎن‪ ،‬آزادی اﻧﺪﯾﺸﻪ‪ ...‬واﻗﻌﺎً ﮔﺮون ﻗﯿﻤﺘﻪ و ﺑﺮای ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﮫﻤﻪ ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺮای ﺑﻪ دﺳﺖ‬ ‫آوردن آزادی اﻣﺮوزم ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ھﺰﯾﻨﻪ دادم‪ .‬ھﺰﯾﻨﻪ ھﻢ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ھﻤﻪ اش ﻣﺎدی ﻧﯿﺴﺖ! ﭘﺲ ھﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ اﻧﺪازه ی آزادی‬ ‫ﺑﺮای ﻣﻦ ارزش ﻧﺪاره‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬اوّﻟﯿﻦ راﺑﻄﻪ ی ﻋﺎﻃﻔﯿﺖ ﮐﯽ و ﭼﻄﻮر ﺑﻮد؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ١٣‬ﯾﺎ ‪ ١۴‬ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد ﺑﺎ ﭘﺴﺮی ﺑﻪ اﺳﻢ اﯾﻤﺎن‪ .‬ﭘﺴﺮ ھﻤﺴﺎﯾﻪ ﻣﻮن ﺑﻮد‪ .‬و ارﺗﺒﺎط ﻣﺎ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﺑﻮد و ھﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ ھﻢ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﻋﺎﺷﻘﯿﻢ‪ .‬اﺻﻼً ﻣﻔﮫﻮم ﻋﺸﻖ رو ﻧﻤﯽ ﻓﮫﻤﯿﺪم‪ .‬اون ﭼﮫﺎرم دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺪود ﺳﻪ ﺳﺎل ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ و اون ازدواج ﮐﺮد ‪ .‬و‬ ‫ﺑﻌﺪ از ازدواﺟﺶ ھﻢ ﺑﺎ ھﻢ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬دوری ھﻢ رو ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﺣﺘﯽ ﺑﻌﺪ از ازدواﺟﺶ؟!‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﺣﺘﯽ ﺑﻌﺪ از ازدواﺟﺶ!‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬و ﭼﻄﻮر ﺗﻤﻮم ﺷﺪ؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻣﺎ دوﺳﺖ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬در واﻗﻊ راﺑﻄﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ ﮐﻪ اون از اﯾﺮان رﻓﺖ و ﻣﺎ از ھﻢ ﺟﺪا ﺷﺪﯾﻢ ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ھﻨﻮز ھﻢ‬ ‫ﺑﺎ ھﻢ در ﺗﻤﺎس ھﺴﺘﯿﻢ ‪ .‬اون اﻧﻘﺪر ﻣﻦ رو دوﺳﺖ داﺷﺖ ﮐﻪ زﻧﺶ رو ﻣﯿﻔﺮﺳﺘﺎد ﺳﻔﺮ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎ ھﻢ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﭼﯿﺰاﯾﯽ ﮐﻪ داری ﻣﯿﮕﯽ ﺑﺮداﺷﺖ ﻣﻦ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اون ھﻢ ﮔﯽ ﺑﻮده ‪ .‬ﻧﻪ؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻧﻪ‪ ،‬اون ﺑﺎی ﺑﻮد ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻓﺸﺎر ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﮐﻪ ازدواج ﺑﮑﻨﻪ‪ .‬وﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﮫﺮﺑﻮن و ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮد ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ ﺑﻪ دوره ای ﮐﻪ ﺧﻮدت رو ﺑﺮای اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﮐﺸﻒ ﮐﺮدی‪ .‬اﺣﺴﺎس ھﺎت ﺑﻼ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﭼﯽ ﺑﻮد؟ دﭼﺎر ﺑﺤﺮان‬ ‫ھﻮﯾﺖ ﻧﺸﺪی؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﺑﻪ ھﯿﭻ ﻋﻨﻮان دﭼﺎر ﺑﺤﺮان ھﻮﯾﺖ ﻧﺸﺪم‪ .‬ﻧﻪ اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه و ﻧﻪ ھﯿﭻ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ ای ﮐﻪ ﻓﮑﺮش رو ﺑﮑﻨﯽ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﭼﻮن ﺧﺎﻧﻮاده‬ ‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٩‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ام ﺣﻤﺎﯾﺘﻢ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺜﻼً ﯾﮏ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ھﯿﭽﻮﻗﺖ ﯾﺎدم ﻧﻤﯿﺮه اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮه اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻤﺎن زﯾﺮ ﮔﻠﻮی ﻣﻦ رو ﺑﻮﺳﯿﺪه ﺑﻮد و ﮔﻠﻮم ﮐﺒﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد ‪.‬‬ ‫وﻗﺘﯽ داﺷﺘﻢ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ از اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﺎدرم ﮐﻪ دﯾﺪ‪ ،‬ازم ﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﯽ ﺷﺪه و ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪ .‬ﻣﺎدرم‬ ‫ﺧﻨﺪﯾﺪ و ﮔﻔﺖ » ﺣﺘﻤ ﺎً ﺧﻮاب ﺑﺪ دﯾﺪی و ﻣﻦ ھﻢ وﻗﺘﯽ ﺧﻮاب ﺑﺪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻣﯿﺸﻢ!« ﻣﻦ ﻓﮫﻤﯿﺪم ﮐﻪ اون ھﻢ ﻣﯽ دوﻧﻪ داﺳﺘﺎن از‬ ‫ﭼﻪ ﻗﺮاره وﻟﯽ درک ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﮫﺮﺑﻮن ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ھﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﺣﺴﺎس ﺳﺮﺧﻮردﮔﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ دﮔﺮﺑﺎش در اﯾﺮان ﺑﺎ ﭼﻪ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ رو ﺑﻪ رو ﺑﻮدی؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻣﺸﮑﻞ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺒﻮد! ﻓﻘﻂ ﺑﭽﻪ ھﺎی ﻣﺤﻞ اذﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدن‪ ،‬ﺗﻮی ﻣﺪرﺳﻪ و داﻧﺸﮕﺎه اذﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدن‪ ،‬اﮔﻪ ﺳﺮ ﮐﺎر ﻣﯽ ﻓﮫﻤﯿﺪن‬ ‫اﺧﺮاﺟﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدن و ﺑﺪ ﺑﺨﺖ ﻣﯽ ﺷﺪی‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﺗﻨﮫﺎ ﺧﻮﻧﻪ اﺟﺎره ﮐﻨﯽ و وﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ دوﺳﺖ داری ﺑﺮی‬ ‫ﺟﺎﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ‪...‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﺷﺮوع ﮐﺎرت ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻓﻌﺎل ﺣﻘﻮق دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﭼﻄﻮر ﺑﻮد؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﺷﻨﯿﺪی ﻣﯿﮕﻦ ﺷﮫﺮ ﮐﻪ ﺷﻠﻮغ ﻣﯿﺸﻪ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ ھﻔﺖ ﺗﯿﺮﮐﺶ ﻣﯿﺸﻪ؟! دﯾﺪﯾﻢ اوﺿﺎع ﺧﺮاﺑﻪ‪ .‬ھﻤﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺳﮑﺲ ﺑﻮدن و ﮐﺴﯽ‬ ‫اﺻﻼً ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ و ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮدش ﻧﺒﻮد‪ .‬ﮐﺎﻧﺪوم ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺖ ﭼﯿﻪ! ﻃﺮف اﺻﻼً ﺣﺘﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ اﯾﺪز ﺑﮕﯿﺮه ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ‪.‬‬ ‫ﺑﺮای ھﻤﯿﻦ ﺷﺮوع ﮐﺮدم ﺑﻪ ﮔﺸﺘﻦ و اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن‪ .‬ﺑﻌﺪش ﺑﺎ ﮔﺮوھﯽ آﺷﻨﺎ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ای ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬ ‫"ﻋﯿﺪ ﺻﺪا" درﺳﺖ ﮐﻨﻦ‪ .‬ﯾﺎ "ﺟﺸﻦ ﺻﺪا" ﺑﻮد ﯾﺎدم ﻧﯿﺴﺖ! آرﺷﺎم ﭘﺎرﺳﯽ روی ﯾﺎھﻮ ﯾﻪ روم درﺳﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد و در ﯾﮏ روز ﺧﺎص از ھﻤﻪ‬ ‫دﻋﻮت ﮐﺮد ﮐﻪ در اوﻧﺠﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﭘﻨﺞ ﺷﺶ ﻧﻔﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﯿﻮﻣﺪن‪ .‬ﺑﺎ ھﻤﻮن ﭘﻨﺞ ﺷﺶ ﻧﻔﺮ ﮐﺎر رو ﺷﺮوع ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬آرﺷﺎم ھﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب‬ ‫ﺟﻠﻮ ﻣﯿﺮﻓﺖ و ﮐﺎرھﺎ رو اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺪاد‪ .‬ﻗﺸﻨﮕﯽ ﮐﺎر اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺻﻼً ھﻢ رﺋﯿﺲ و ﻣﺮﺋﻮﺳﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﺗﯿﻢ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ .‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﮐﺎرﻣﻮن اداﻣﻪ‬ ‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮد و ﭼﺮاغ و رھﺎ ﺷﺮوع ﺷﺪن‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاد از ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ اون ﻣﻮﻗﻊ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدن ﯾﺎد ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﭘﯿﺎم ﺷﯿﺮازی و ﭘﯿﺮوز ﻣﮫﺮآﯾﯿﻦ رو ﻣﯽ‬ ‫ﺗﻮﻧﻢ ﻧﺎم ﺑﺒﺮم ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﻓﻘﻂ ھﻤﯿﻨﺎ رو ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﻧﺎم ﺑﺒﺮی؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﺑﻘﯿﻪ ﭼﻮن ﺗﻮی اﯾﺮاﻧﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﺳﻤﺸﻮن رو ﺑﮕﻢ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬داﺳﺘﺎن ﻓﯿﻠﻢ ‪) Out in Iran‬آﺷﮑﺎر در اﯾﺮان( ﭼﯽ ﺑﻮد؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﯾﮏ ﺳﺎل و ﻧﯿﻤﯽ از ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻢ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ ﮐﺎرﻣﻮن رو ﻋﻠﻨﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﯾﮏ ﮔﺮوه از ﮐﺎﻧﺎدا اوﻣﺪن ﮐﻪ از ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ھﺎی‬ ‫ﺳﺎزﻣﺎن )‪ (PGLO‬در اﯾﺮان ﻓﯿﻠﻤﯽ ﺗﮫﯿﻪ ﮐﻨﻦ‪ .‬ﮐﻪ ﻧﺸﻮن ﺑﺪن ﻣﺎ اﺻﻼً وﺟﻮد دارﯾﻢ؟! آرﺷﺎم ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻤﺎس ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﻦ رو در ﺟﺮﯾﺎن ﮔﺬاﺷﺖ ‪.‬‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ ﻗﺒﻠﺶ ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﺎ رادﯾﻮ ﺑﯽ ﺑﯽ ﺳﯽ ﻓﺎرﺳﯽ و ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﺎ داگ آﯾﺮﻟﻨﺪ ﺣﺮف زده ﺑﻮدﯾﻢ وﻟﯽ ﭼﻮن آرﺷﺎم ﻧﮕﺮان اﻣﻨﯿﺖ ﻣﺎ ﺑﻮد ھﯿﭻ وﻗﺖ‬ ‫ﮐﺎر ﺗﺼﻮﯾﺮی ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ‪ .‬آرﺷﺎم ﻧﮕﺮان ﺑﻮد و ﻗﺮار ﺑﻮد ﮐﺴﯽ ﺟﻠﻮی دورﺑﯿﻦ ﺻﻮرﺗﺶ رو ﻧﺸﻮن ﻧﺪه ‪ .‬ﻓﺮﯾﺪ ﺣﺎﺋﺮی ﻧﮋاد )ﻓﯿﻠﻢ ﺳﺎز ﺷﺒﮑﻪ ی‬ ‫‪ CBC‬ﮐﺎﻧﺎدا و ﺳﺮدﺑﯿﺮ اﻣﺮوز رادﯾﻮ زﻣﺎﻧﻪ در ھﻠﻨﺪ( ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻠﻔﻦ زد و ﮔﻔﺖ ﮐﻪ از ﻃﺮف آرﺷﺎم ﺗﻤﺎس ﻣﯽ ﮔﯿﺮم و در اﯾﺮاﻧﻢ‪ .‬در ﭘﺎﺳﺎژ وﻧﮏ‬ ‫ھﻤﺪﯾﮕﻪ رو دﯾﺪﯾﻢ‪ .‬ﻓﺮﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ ‪ .‬ﺧﻮب ھﻤﻪ ی اﯾﻦ ﮐﺎر رﯾﺴﮏ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺷﺮوع ﮐﺎر ﻓﺮﯾﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮای ﺻﻮرﺗﺖ ﺳﯿﺎه‬ ‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ١٠‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﺑﺎﺷﻪ؟ ﯾﺎ ﻓﻘﻂ ﺻﺪات ﺑﺎﺷﻪ ﯾﺎ‪...‬؟ ﮔﻔﺖ ﻣﻦ ھﺮ ﻓﯿﻠﻤﯽ ﺗﻮ اﯾﺮان ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮده‪ ،‬ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺧﺎرج از اﯾﺮان ﺑﺮاش ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺘﻪ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﺒﯿﻨﻪ ﺻﻮرت ﮐﺴﯽ ﮐﻪ داره ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻪ ﺷﺘﺮﻧﺠﯽ ﺷﺪه‪ .‬ﻣﻦ ھﻢ اﯾﻦ رﯾﺴﮏ رو ﻗﺒﻮل ﮐﺮدم و ﺟﻠﻮ اوﻣﺪم‪ .‬ھﺮ ﭼﻨﺪ از ﮐﯿﻔﯿﺘﺶ راﺿﯽ‬ ‫ﻧﯿﺴﺘﻢ وﻟﯽ در ﻧﻮع ﺧﻮدش ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮد‪ .‬اوﻟﯿﻦ ﺑﺎری ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮ اﯾﺮان ﯾﻪ ھﻤﭽﯿﻦ ﮔﺰارﺷﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪی از اﯾﻦ ﮐﺎر؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬راﺳﺘﺶ رو ﺑﺨﻮای ﻧﻪ! ﭼﻮن وﻗﺘﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دادم ﺣﺲ ﺧﺎﺻﯽ داﺷﺘﻢ و ﻧﯿﺮوﯾﯽ ﺑﮫﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺸﻪ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﺧﺎﻧﻮاده ات ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻦ؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬اوﻧﺎ زﯾﺎد در ﺟﺮﯾﺎن ﻧﺒﻮدن؟‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬آرﺷﺎم؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬اوﻧﻢ وﻗﺘﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪارم دﯾﮕﻪ ﮐﺎری ﻧﺪاﺷﺖ ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﮐﻠّﺎً ﻣﯿﺸﻪ داﺳﺘﺎن رو اﯾﻦ دﯾﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﺧﻮدت ھﯿﭻ وﻗﺖ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ رو داﺷﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺜﻼً ﺗﻮ ﺧﻮدت رو ﺳﻮزوﻧﺪی ﺑﺮای ﺑﻘﯿﻪ؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻣﻦ ﺧﻮدم رو ﺑﺮای ﺑﻘﯿﻪ ﻧﺴﻮزوﻧﺪم‪ .‬ﻣﻦ آﺑﺮو و ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺧﻮﻧﻮاده ام رو ﺑﺮای ﻧﺴﻞ آﯾﻨﺪه آوردم ﺟﻠﻮ ‪ .‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ذھﻦ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺎز‬ ‫ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﺸﻮن ﺑﺪم ﻣﺎ وﺣﺸﺘﻨﺎک ﯾﺎ ﻣﺘﺠﺎوز ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ھﺎ ﺑﮕﻢ ﻣﺎ ﺑﭽﻪ ھﺎی ﺧﻮدﺗﻮﻧﯿﻢ‪ .‬ﺧﻮاﺳﺘﻢ از ﻣﺎ ﻧﺘﺮﺳﻦ و‬ ‫ﺑﻔﮫﻤﻦ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻻ ﺑﻪ ﻻی اوﻧﺎ دارﯾﻢ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ھﺎ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﭽﻪ ھﺎﺷﻮن رو ﺗﺮد ﮐﻨﻦ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬اﮔﺮ ﭼﮫﺎر ‪ -‬ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ ﻋﻘﺐ‪ ،‬ﺑﺎز ھﻢ ھﻤﯿﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﺷﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﮐﺎر ﺑﺰرﮔﺘﺮ ھﻢ ﻣﯽ ﮐﺮدم!‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﻣﺜﻼً؟!‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻣﺜ ﻼً ﺷﺎﯾﺪ از ﺧﺎﻧﻮاده ام ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﺎن ﺟﻠﻮی دورﺑﯿﻦ ‪ .‬ﻣﺜﻼً ﻣﺎدرم رو ﻣﯽ آوردم ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ھﺎ ﺑﮕﻪ ﺑﭽﻪ ھﺎﺷﻮن رو ﻃﺮد‬ ‫ﻧﮑﻨﻦ! ﻣﺎ ﺑﭽﻪ ھﺎی اوﻧﺎ ھﺴﺘﯿﻢ ‪ .‬ﻣﮫﻢ ﮔﺮاﯾﺸﺎت ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اوﻧﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻦ ﻋﺸﻘﺸﻮن ﺑﻪ ﻣﺎ رو از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮن‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬ﺑﻌﺪ از ﭘﺨﺶ ﻓﯿﻠﻢ ﭼﯽ ﺷﺪ؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﺗﮫﺮان رو ﺗﺮک ﻣﯽ ﮐﺮدم‪ ،‬ﯾﺎدﻣﻪ ﯾﻪ آﯾﯿﻨﻪ داﺷﺘﻢ و روش ﻧﻮﺷﺘﻢ " ﺗﻨﮫﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا درک ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬روزی زادﮔﺎه‬ ‫ﻣﺮا ﺗﺮک ﻣﯽ ﮐﻨﺪ " اﯾﻨﻮ ﺑﺮای ﺧﻮاھﺮم ﻧﻮﺷﺘﻢ ‪ .‬اون ﻣﻦ رو ﺧﯿﻠﯽ درک ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺖ ﺑﯿﺮون اوﻣﺪن ﻣﻦ از اﯾﺮان‪ ،‬ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮن‬ ‫آرﺷﺎم ھﻢ ﮐﺎﻧﺎدا ﻧﺒﻮد و رﻓﺘﻪ ﺑﻮد آﻟﻤﺎن ‪ .‬ﺑﺎ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺑﺎھﺎش ﺗﻤﺎس ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺑﮫﻢ آدﻣﺎﯾﯽ رو ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎ ھﺎﺷﻮن ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮم‬ ‫ﺗﺮﮐﯿﻪ‪.‬‬ ‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ١١‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻓﺮخ‪ :‬ﭼﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻓﮫﻤﯿﺪی ﺑﺎﯾﺪ اﯾﺮان رو ﺗﺮک ﮐﻨﯽ؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮام درﺑﺎره اش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻌﺪ از ﭼﮫﺎر ﺳﺎل ھﻨﻮز ﺧﻮاب ھﺎی ﺷﺒﻮﻧﻪ ی ﻣﻦ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ دارن ﻣﯿﺮﯾﺰن ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ رو‬ ‫ﺑﮕﯿﺮن؛ ﯾﺎ ﻣﻦ ﺗﻮ ﻓﺮودﮔﺎھﻢ و ﻣﯽ ﺧﻮان ﻣﻦ رو ﺑﮕﯿﺮن‪ ...‬ﯾﮏ ھﻔﺘﻪ ﺗﻮی ﯾﻪ ﺗﺎﮐﺴﯽ ﺳﺮوﯾﺲ ﻗﺎﯾﻢ ﺑﺸﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﭼﺎﻗﭽﯽ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺧﺎرﺟﺖ ﮐﻨﻪ!‬ ‫ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪ ...‬از اﯾﺮان ﺑﻪ ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺧﺎرﺟﻢ ﮐﻨﻦ زﻧﮓ زدم‪ .‬اوﻧﺎم ﮔﻔﺘﻦ )ادای آن ھﺎ را در ﻣﯽ آورد( "آره‪ ،‬ﺑﯿﺎ ھﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺣﻞ‬ ‫ﻣﯿﺸﻪ! راﺣﺖ ﻣﯿﺸﯽ‪ .‬ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮم! ﺑﯿﺎ ﭘﯿﺶ ﺧﻮدﻣﻮن!" وﻟﯽ اوﻧﺠﺎ ﮐﻪ رﻓﺘﻢ ﺧﺒﺮی از اوﻧﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﻮی راه ﺧﯿﻠﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدم‪ .‬ﮔﺮﯾﻪ ای ﮐﻪ‬ ‫دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﺸﻮرم رو ﺑﺒﯿﻨﻢ! ﺑﻪ دوﺳﺘﺎم ﻓﻘﻂ زﻧﮓ ﻣﯽ زدم و ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم‪ .‬ﯾﺎدﻣﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ اروﻣﯿﻪ ‪ .‬از اﻗﺪﺳﯿﻪ‬ ‫ﮐﻪ اوﻣﺪم ﺑﯿﺮون‪ ،‬اوﻣﺪم ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺪان ﻧﻮﺑﻨﯿﺎد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﻮﺑﺎن ﺻﺪر ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﯿﺪان آرژاﻧﺘﯿﻦ ﺑﺮﺳﻢ‪ .‬و ﻓﻘﻂ ھﻤﻪ ی ﺧﯿﺎﺑﻮﻧﺎ رو ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم‪،‬‬ ‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺰرگ ﺷﺪه ﺑﻮدم‪ ،‬و ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎره ﮐﻪ داری اﯾﻦ ﺟﺎ رو ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﭘﺲ ﺧﻮب ﻧﮕﺎه ﮐﻦ! اﺷﮑﺎم ﻣﯽ رﯾﺨﺖ‪ ،‬ﻣﯽ‬ ‫ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﻮب ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ‪ .‬اﺷﮏ ﻧﻤﯿﺬاﺷﺖ! داﺷﺘﻢ ﮐﺸﻮرم رو ﺗﺮک ﻣﯽ ﮐﺮدم!‬ ‫ﺑﺎ ھﺰار دردﺳﺮ وارد ﺧﺎک ﺗﺮﮐﯿﻪ ﺷﺪم‪ .‬اوﻧﺠﺎ ﮐﺴﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮم ﻧﺒﻮد ‪ .‬ﺑﺮ ﺧﻼف اﯾﻦ ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﺎﺷﻦ‪ .‬ﻓﮑﺮش رو ﺑﮑﻦ! ﮐﺸﻮری ﮐﻪ ﺗﻮش ھﯿﭻ‬ ‫ﮐﺲ ھﻢ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺑﻠﺪ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻣﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﺮﮐﯽ ﺑﻠﺪ ﻧﺒﻮدم‪ .‬ﻣﻦ ﺳﺎﻋﺖ ‪ ٨‬ﺷﺐ رﺳﯿﺪم‪ ،‬ﻣﺎه رﻣﻀﺎن ھﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﯿﮕﺎر ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم ھﻤﻪ‬ ‫ﭼﭗ ﭼﭗ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدن‪ .‬ﺗﻮ ﺷﮫﺮ ﺳﯿﻮاس اﺗﻮﺑﻮﺳﻢ رو ﻋﻮض ﮐﺮدم ﺑﺮای ﮐﺎﯾﺴﺮی‪ ١١ .‬ﺷﺐ رﺳﯿﺪم ﮐﺎﯾﺴﺮی ‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ رﻓﺘﻢ ﯾﻪ ﮐﺎرت ﺗﻠﻔﻦ‬ ‫ﺧﺮﯾﺪم‪ .‬و ﺑﻪ اون آدﻣﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎھﺎﺷﻮن ﻗﺮار داﺷﺘﻢ ﺗﻠﻔﻦ زدم‪ .‬اﻣﺎ اوﻧﺎ دﺳﺖ رد ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ام زدن‪ .‬ﮔﻔﺘﻦ ﻓﻼﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬از اﯾﻨﺠﺎ رﻓﺘﻪ و ﻗﻄﻊ‬ ‫ﮐﺮدن‪ .‬ﮔﻔﺘﻦ اﮔﺮ ﮐﺎری داﺷﺘﯽ ﺑﺎز ھﻢ ﺑﻪ ﻣﺎ زﻧﮓ ﺑﺰن!!!‬ ‫ﺷﻮک ﺑﮫﻢ وارد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﮑﺎر ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﺷﮏ ﻗﻮی ای ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻮﺷﻢ ﺻﺪای آدﻣﺎ رو ﻧﻤﯿﺸﻨﯿﺪ‪ ،‬اوﻧﻢ ﺗﻮ ﺗﺮﻣﯿﻨﺎل اﺗﻮﺑﻮس!‬ ‫ﻓﻘﻂ رﻓﺘﻢ ﯾﻪ ﮔﻮﺷﻪ ای ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدم‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﮔﻔﺘﻢ ﯾﺎدت ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اﯾﻦ راھﯿﻪ ﮐﻪ ﺧﻮدت اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدی‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬ ‫اﺗﻮﺑﻮس و ﻣﺴﺎﻓﺮ ھﺴﺖ‪ ،‬ﺣﺘﻤ ﺎً ھﺘﻞ ھﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﯾﻪ ھﺘﻞ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم و ﺷﺐ رو اوﻧﺠﺎ ﺧﻮاﺑﯿﺪم‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ھﺘﻞ ﮐﺜﯿﻔﯽ ﺑﻮد وﻟﯽ ﻣﺠﺒﻮر‬ ‫ﺑﻮدم ‪.‬ﺷﺐ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺨﻮﺑﻢ ‪ .‬ھﻤﻪ اش ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﯾﮑﯽ اﻵن ﻣﯿﺪ ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﮐﺸﻪ‪ .‬از ﺗﺮﮐﯿﻪ داﺳﺘﺎﻧﺎﯾﯿﯽ ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮدم ﻣﻦ رو ﻣﯽ‬ ‫ﺗﺮﺳﻮﻧﺪ‪...‬‬ ‫ﻓﺮخ‪ :‬و ﻓﺮداش؟‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﺷﺐ رو اوﻧﺠﺎ ﻣﻮﻧﺪم ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺷﺪ‪ .‬ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ دوش ﺑﮕﯿﺮم دﯾﺪم اﺻﻼً ﺣﻤﺎﻣﯽ در ﮐﺎر ﻧﯿﺴﺖ! از ھﺘﻞ اوﻣﺪم ﺑﯿﺮون‪،‬‬ ‫رﻓﺘﻢ دﻧﺒﺎل اﺗﻮﺑﻮﺳﺎ‪ .‬ﺑﺎ اﺗﻮﺑﻮس رﻓﺘﻢ اﺳﺘﺎﻧﺒﻮل‪ ،‬ﺣﺪود ‪ ١٢‬ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻮ راه ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﺮای ﻣﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ھﻤﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻮ اﺗﻮﺑﻮس ﻧﻨﺸﺴﺘﻪ‬ ‫ﺑﻮدم ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ‪ ١٠‬ﺷﺐ رﺳﯿﺪم اﺳﺘﺎﻧﺒﻮل‪ .‬از اﺗﻮﺑﻮس ﮐﻪ اوﻣﺪم ﭘﺎﯾﯿﻦ دﯾﺪم ﯾﮑﯽ ﺑﺪو ﺑﺪو اوﻣﺪ ﭼﻤﺪون ﻣﻦ رو ﺑﮑﺶ‬ ‫ﺑﮑﺶ‪ ،‬ھﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ »اﯾﺮاﻧﯽ؟ ھﺘﻞ!« ﯾﻪ ﭘﺴﺮ ﮐﺮد ﺑﻮد! ﺑﮫﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻦ ﯾﻪ ھﺘﻞ ﺗﻤﯿﺰ ﻣﯽ ﺧﻮام‪ .‬اوﻧﻢ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻣﯽ ﺑﺮﻣﺖ ھﺘﻞ ﺑﻪ اﯾﻦ‬ ‫ﺷﺮط اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺬاری ﺷﺐ ﭘﯿﺸﺖ ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪ .‬ﭘﺴﺮ ﺑﺪی ﻧﺒﻮد! ھﻢ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺑﻮد ھﻢ ﺗﺎﯾﭗ ﻣﻦ ﺑﻮد ‪.‬‬ ‫ﻓﺮخ‪) :‬ﺑﺎ ﺧﻨﺪه و ﺗﻌﺠﺐ زﯾﺎد( ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﺗﻮی اون ﺷﺮاﯾﻂ ھﻢ وﻗﺖ ﭘﺴﺮ ﺑﺎزی داﺷﺘﯽ؟‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ١٢‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻣﺎﻧﯽ‪ :‬ﻧﻪ! ﺑﺬار اﻻن ﻣﯿﮕﻢ! )ﮐﻤﯽ ﭼﭗ ﭼﭗ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﺪ( اﻣّﺎ ﺑﻌﺪ دﯾﺪم اوﻧﻘﺪر ﺧﺴﺘﻪ ام ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺮد ﭘﯿﺖ ھﻢ اوﻣﺪه ﺑﻮد ﺳﺮاﻏﻢ ﻧﻤﯽ‬ ‫ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﻢ ‪ .‬ﻣﻦ رو ﺑﺮد ﺑﻪ ﯾﻪ ھﺘﻞ ﺳﻪ ﺳﺘﺎره ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ھﻢ ﺧﻮب ﺑﻮد‪ .‬ازش ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮدم‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻗﺮاره ﺷﺐ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﺑﻤﻮﻧﻪ ‪.‬‬ ‫ﻣﻨﻢ ﺑﮫﺶ ک‪...‬ر زدم!‬ ‫رﻓﺘﻢ ﺑﺎﻻ و ﺑﮫﺶ ﭘﻮل دادم و ﺑﻪ رﺳﭙﺸﻦ ھﺘﻞ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻨﺪازﻧﺶ ﺑﯿﺮون‪ .‬ﯾﻪ دوش ﮔﺮﻓﺘﻢ و رﻓﺘﻢ از رﺳﭙﺸﻦ ﭘﺮﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﯾﻪ‬ ‫ﺳﯿﻢ ﮐﺎرت ﺑﮕﯿﺮم و ﺑﻪ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ دﺳﺘﺮﺳﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ؟ ﮔﻔﺖ ﺗﻮی ھﺘﻞ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ھﺴﺖ وﻟﯽ ﺑﺮای ﺳﯿﻢ ﮐﺎرت ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮی اون ور ﺧﯿﺎﺑﻮن‪،‬‬ ‫از ﭘﺎﺳﺎژ ﺧﺮﯾﺪ ﮐﻨﯽ‪.‬‬

‫اداﻣﻪ دارد‪...‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ١٣‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻧﮑﺎﺗﯽ ﭼﻨﺪ در ﻣﻮرد رﻋﺎﯾﺖ ﺣﻘﻮق دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن در ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ آﯾﻨﺪه‬ ‫ﻣﺎﻧﺪﮔﺎر‬

‫در اﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺗﻼش ﺧﻮاھﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻧﯿﺎز ﺟﺎﻣﻌﻪ دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﺟﻨﺴﻲ در اﻳﺮان ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‬ ‫ﺷﺪن ﺣﻘﻮق اوﻟﯿﻪﺷﺎن ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺣﻖ اﺑﺮاز وﺟﻮد در ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ آﻳﻨﺪه ﻛﺸﻮر ﻣﻮرد‬ ‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد‪:‬‬ ‫ﭼﻨﺪی ﭘﯿﺶ ﻣﺘﻨﯽ از ﺳﻮی ﮔﺮوھﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم » ﺣﻘﻮﻗﺪاﻧﺎن ﺳﺒﺰ« ﺑﺎ ﻋﻨﻮان » ﭘﯿﺶﻧﻮﻳﺲ‬ ‫ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ آﻳﻨﺪه اﻳﺮان« ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮔﺮدﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺻﻮل دﻣﻮﻛﺮاﺗﯿﻚ و ﺣﻘﻮق‬ ‫ﺑﺸﺮی و در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﻛﻨﻮﻧﯽ ﺟﻤﮫﻮری اﺳﻼﻣﻲ اﻳﺮان ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ‬ ‫ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪﺗﺮ و ﺑﻪ ھﺮ روی ﻣﺪرنﺗﺮ ﺧﻮاھﺪ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻋﻠﯿﺮﻏﻢ ﺗﻼش ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن آن‪ ،‬ھﯿﭻ ﻣﺎده ﻳﺎ ﻋﺒﺎرﺗﯽ ﻣﺸﺨﺺ در ﺣﻤﺎﻳﺖ از ﺣﻘﻮق‬ ‫دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﺟﻨﺴﻲ در آن ﻣﺸﺎھﺪه ﻧﻤﻲﮔﺮدد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮان از ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺘﺮم اﻳﻦ ﭘﯿﺶﻧﻮﻳﺲ ﭼﻨﺪان ﺗﻮﻗﻌﯽ ﺑﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ‬ ‫داﺷﺖ ﭼﺮا ﻛﻪ در ﮔﯿﺮ و دار ﺗﻨﻈﯿﻢ اﻳﻦ ﭘﯿﺸﻨﻮﻳﺲ ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻌﻀﯽ ﻧﻜﺎت ﺑﻪ ﻇﺎھﺮ ﻛﻢ اھﻤﯿﺖ ﺗﺮ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﻧﮕﯿﺮد‪ .‬اﻣﺎ‬ ‫دوﺳﺘﺎﻧﯽ ﻛﻪ ﻣﺒﻨﺎی ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﭘﯿﺸﻨﮫﺎدی ﺧﻮد را » ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ« ﻣﯽداﻧﻨﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﻘﻮق اوﻟﯿﻪ ﮔﺮوھﯽ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ھﻔﺖ اﻟﯽ ده‬ ‫درﺻﺪی از ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻏﻔﻠﺖ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺪﻳﮫﯽ اﺳﺖ ﻛﻪ دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﺟﻨﺴﯽ اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪارﻧﺪ ﺗﺎ اﺻﻞ وﯾﮋه ای ﺑﺮای رﻋﺎﯾﺖ ﺣﻘﻮﻗﺸﺎن در ﻗﺎﻧﻮن‬ ‫اﺳﺎﺳﯽ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮد اﻣﺎ اﯾﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ رود ﮐﻪ در ﺑﺮﺧﯽ اﺻﻮل و ﺑﻨﺪھﺎی آﻧﮫﺎ ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ ھﺮﭼﻨﺪ ﮐﻮﭼﮏ وﻟﯽ ﮔﻮﯾﺎ ﮔﻨﺠﺎﻧﺪه‬ ‫ﺷﻮد ﺗﺎ در آﯾﻨﺪه ﻣﻮﺟﺐ اﺑﮫﺎم در ﺑﺮداﺷﺖ از ﺳﺎﯾﺮ ﻋﺒﺎرات ﻧﮕﺮدد‪.‬‬ ‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل‪ ،‬از ﺑﻨﺪھﺎی ﺷﻤﺎره دو‪ ،‬ﺳﻪ‪ ،‬ﭼﮫﺎر و ھﺸﺖ اﺻﻞ دوم اﯾﻦ ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ ﺑﺮداﺷﺘﮫﺎی ﻣﺜﺒﺘﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ رﻋﺎﯾﺖ ﺣﻘﻮق‬ ‫دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﻣﯽ ﮔﺮدد اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﻄﻊ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺨﻮاھﺪ ﺑﻮد ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﻄﻊ آﻧﭽﻪ ﻣﺴﻠﻢ اﺳﺖ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺷﯿﻮه زﻧﺪﮔﯽ دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن در ﺣﺮﯾﻢ‬ ‫ﺧﺼﻮﺻﯽ آﻧﮫﺎﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺮی ﮐﻪ در ﺑﻨﺪھﺎی ﻣﺬﮐﻮر ﺑﺪان اﺷﺎره ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻟﯿﮑﻦ ﻣﺸﮑﻞ آﻧﺠﺎ اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﮔﺮدد ﮐﻪ اﺑﺮاز و ﺻﺤﺒﺖ در ﻣﻮرد آن و‬ ‫ﯾﺎ داﺷﺘﻦ ﻣﮑﺎﻧﮫﺎی ﻣﺨﺼﻮص ﺑﺮای ﺗﺠﻤﻊ ﯾﺎ ﺗﻔﺮﯾﺢ اﯾﻦ ﮔﺮوه از ﺷﮫﺮوﻧﺪان دﯾﮕﺮ ﺻﺮﻓﺎ در ﺣﯿﻄﻪ ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ اﻓﺮاد ﻣﺤﺪود ﻧﺒﻮده ﺑﻠﮑﻪ‬ ‫ﻧﻤﻮدی ﺑﯿﺮوﻧﯽ در اﺟﺘﻤﺎع ﺧﻮاھﺪ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آﻧﭽﻪ در ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ ﭘﯿﺸﻨﮫﺎدی ذﮐﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ در آﯾﻨﺪه ﻣﻮﺟﺐ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﺑﺮای‬ ‫اﯾﻦ اﻓﺮاد ﺧﻮاھﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﮫﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ اوﻻ در ھﻤﺎن اﺻﻮل اوﻟﯿﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﺸﺨﺼﯽ از » ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ« اراﺋﻪ ﮔﺮدد و ﺛﺎﻧﯿﺎ‬ ‫ھﻤﺎن اﻧﺪازه ﮐﻪ ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ اﻓﺮاد ﻣﻮرد اﺣﺘﺮام اﺳﺖ ﺣﻖ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﮫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ آﻧﺎن ﻧﯿﺰ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد ‪.‬‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ ﻧﮑﺎت ﺑﺴﯿﺎر ﺣﺎﺋﺰ اھﻤﯿﺖ و ﻣﺜﺒﺘﯽ در ﺟﮫﺖ ﮐﺎھﺶ ﻣﺠﺎزاﺗﮫﺎی ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﻧﯿﺰ در ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ ﻣﺬﮐﻮر رﻋﺎﯾﺖ ﮔﺮدﯾﺪه ﮐﻪ از آن ﺟﻤﻠﻪ ﻣﯽ‬ ‫ﺗﻮان ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﻮرد اﺷﺎره ﮐﺮد ‪:‬‬ ‫‪ -١‬ﺑﻨﺪ ﭼﮫﺎرم اﺻﻞ دوم ﮐﻪ ﺑﯿﺎن ﻣﯽ دارد‪ :‬ﻧﻔﯽ ھﺮﮔﻮﻧﻪ رﻓﺘﺎر ﯾﺎ ﮐﯿﻔﺮ ﻇﺎﻟﻤﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻏﯿﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﯾﺎ ﺗﺤﻘﯿﺮ آﻣﯿﺰ ‪...‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ١۴‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫‪ -٢‬اﺻﻞ ﺳﯽ و ﯾﮑﻢ ﮐﻪ اﻋﺪام را ﺑﻪ ھﺮ ﺷﮑﻞ و ﻧﺤﻮی ﻣﻤﻨﻮع ﻣﯽ داﻧﺪ ‪ .‬ﭼﺮاﮐﻪ ﻣﯽ داﻧﯿﻢ ﻃﺒﻖ ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﮐﻨﻮﻧﯽ ﺟﻤﮫﻮری اﺳﻼﻣﯽ‬ ‫اﯾﺮان‪ ،‬ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ ﻗﺎﻧﻮن ﻣﺠﺎزات اﺳﻼﻣﯽ‪ ،‬ھﻤﺠﻨﺴﮕﺮاﺋﯽ ﺑﺎ ﻋﻨﺎوﯾﻨﯽ ھﻤﭽﻮن ﻟﻮاط و ﻣﺴﺎﺣﻘﻪ ﺑﺎ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﻣﺴﺘﻮﺟﺐ ﻣﺠﺎزات‬ ‫اﻋﺪام ھﺴﺘﻨﺪ ‪.‬‬ ‫‪ -٣‬اﺻﻞ ھﻔﺪھﻢ ﮐﻪ راه اﻧﺪازی رﺳﺎﻧﻪ ھﺎی ﮔﺮوھﯽ‪ ،‬ﻧﺸﺮﯾﺎت و ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت را آزاد ﻣﯽ داﻧﺪ ‪ .‬ھﻤﻮاره ﯾﮑﯽ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﺸﮑﻼت‬ ‫دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن در ﮐﺸﻮر ﻧﺪاﺷﺘﻦ رﺳﺎﻧﻪ ای اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و آزاد ﺑﺮای ﺑﯿﺎن و اﺑﺮاز واﻗﻌﯿﺎت وﺟﻮدی اﻓﺮاد اﯾﻦ ﮔﺮوه اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ‬ ‫ﺑﻪ اﯾﻦ اﺻﻞ ﻣﯽ ﺗﻮان اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻧﮫﺎﯾﺖ ﺗﻌﺪاد ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﮫﯽ از اﻓﺮاد ﺟﺎﻣﻌﻪ را از ﻃﺮﯾﻖ راه اﻧﺪازی ﻧﺸﺮﯾﺎت و ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‬ ‫ھﺎی ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ و ﮔﻔﺘﮕﻮھﺎی آزاد ﺑﺎ »دﮔﺮﺑﺎﺷﯽ« آﺷﻨﺎ ﻧﻤﻮد و از ﺗﺎﺑﻮ ﺑﻮدن آن ﺗﺎ اﻧﺪازه ای ﮐﺎﺳﺖ‪.‬‬ ‫در ﻧﮫﺎﯾﺖ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﭘﯿﺸﻨﮫﺎدی‪ ،‬ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﮔﺴﺘﺮده آن از ﺳﻮی اﻓﺮاد و ﮔﺮوه ھﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ‬ ‫اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ دارﻧﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﺑﻪ اﻧﺘﻘﺎداﺗﯽ ﮐﻪ از ﺳﻮی اﯾﻦ ﮔﺮوھﮫﺎ وارد ﻣﯿﺸﻮد ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺎﻓﯽ ﮔﺮدد ﺗﺎ ھﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪ آﻧﮫﺎ از‬ ‫ﻧﻔﻮذ و ﻗﺪرت ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﺎﺷﺪ و ھﻢ اﻓﺮاد ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﺎﻣﻌﻪ از اﺣﺴﺎس اﺣﺘﺮام و اﻣﻨﯿﺖ ﻓﮑﺮی و ذھﻨﯽ ﺑﺮﺧﻮردار ﮔﺮدﻧﺪ ‪ .‬در ھﺮ‬ ‫ﺻﻮرت ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ در ھﺮ ﮐﺸﻮری ﭘﺎﯾﻪ و اﺳﺎس ﺳﺎﯾﺮ ﻗﻮاﻧﯿﻦ و زﻣﯿﻨﻪ ﺳﺎز رﻋﺎﯾﺖ ﯾﺎ ﻋﺪم رﻋﺎﯾﺖ ﺣﻘﻮق آﺣﺎد ﺟﺎﻣﻌﻪ اﺳﺖ و‬ ‫دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﺟﻨﺴﯽ ﺑﺮای اھﺪاف ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺪت ﺧﻮد ﻧﯿﺎز ﻣﺒﺮﻣﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺑﺴﺘﺮﺳﺎزی اﺑﺘﺪاﺋﯽ ﺧﻮاھﺪ داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ١۵‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻧﺪای ﻣﻦ‪ ....‬ﻧﺪای ﺗﻮ )ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﯾﮏ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻧﺪا (‬ ‫ﻧﯿﻤﺎد‬

‫روزﮔﺎری ﻧﺎم ﻧﺪا ﺑﺮاﻳﻢ ﺗﻨﮫﺎ ﻧﮕﺎه دﺧﺘﺮك ھﻤﺴﺎﻳﻪ دﻳﻮار ﺑﻪ دﻳﻮارﻣﺎن ﺑﻮد‪ .‬دﺧﺘﺮﻛﯽ ﺳﺒﺰه روی ﻛﻪ در ھﺮ ﻓﺮ ﻣﻮﻳﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻳﻚ ﻓﻨﺪق‬ ‫ﮔﺬاﺷﺖ و در ھﺮ ﻧﮕﺎھﺶ ﺳﻮزﻧﯽ داﺷﺖ ﻛﻪ دﻳﺪﮔﺎﻧﻢ را ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ‪.‬‬ ‫روزﮔﺎری ﻧﺎم ﻧﺪا ﺑﺮاﻳﻢ ﻳﺎدآور آﮔﮫﯽ ھﻤﯿﺸﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﺧﻮاﻧﺪه در ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺷﻠﻮغ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻨﮫﺎ ﺳﻪ ﻛﻠﻤﻪ )ﻧﻮآوری‪ ،‬داﻧﺶ و آﮔﺎھﯽ( اش را ﻣﺠﺎل‬ ‫ﺧﻮاﻧﺪن ﺑﻮد و اداﻣﻪ اش از ﻓﺮط ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﮕﯽ زرد رﻧﮓ اﺗﻮﺑﻮس ﺷﺮﻛﺖ واﺣﺪ ﻧﺎﺧﻮاﻧﺪه ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ‪.‬‬ ‫اﻣﺮوز اﻣﺎ‪ ،‬ﻧﺪا ﺑﺮاﻳﻢ ﭘﯿﻐﺎم ﺟﺪﻳﺪی دارد‪ .‬از ﻧﺪای ﺣﻖ و آزادی ﺳﺮزﻣﯿﻨﻢ ﺗﺎ دﺧﺘﺮﻛﯽ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎھﺶ ﺳﻮزﻧﯽ در دﻳﺪﮔﺎن ﻣﻦ ﻛﻪ ﻧﻪ‪ ،‬در ﻗﻠﺐ‬ ‫ﻳﻚ ﺟﮫﺎن ﻓﺮو ﻛﺮد ‪.‬‬ ‫در اﻳﻦ ﻣﯿﺎن ﻧﺪای ﺳﻮﻣﯽ ھﻢ ھﺴﺖ‪ .‬ﻧﺪاﻳﯽ ﻛﻪ آرام و ﻧﺠﯿﺐ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﯿﺰﻧﺪ‪:‬‬ ‫ﻣﯿﺨﻮاھﻢ ﺑﺮھﻨﻪ در ﺑﺎد ﺑﺪوم و ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺰﻧﻢ ﻛﻪ آزادم‪ .‬ﻣﯿﺨﻮاھﻢ ﻛﺴﯽ ﺑﻪ زور و زﻧﺠﯿﺮ‪ ،‬ﻣﺮا ﭘﻠﻪ ﭘﻠﻪ ﺗﺎ ﻣﻄﯿﻊ ﺷﺪن ﺑﻪ آﻧﭽﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ ﺧﻮاھﺪ‬ ‫ﻧﻜﺸﺪ‪ .‬ﻣﯿﺨﻮاھﻢ دﻳﮕﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ در ﻣﯿﺎن ﻓﻨﺠﺎن ﻗﮫﻮه ﺗﻠﺦ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﻳﻨﺪه ای ﺷﯿﺮﻳﻦ ﻧﺪود‪.‬‬ ‫ﻧﺪاﻳﯽ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻧﺠﺎﺑﺘﺶ ﻣﯿﺨﻮاھﺪ ﺑﺪاﻧﯽ ‪:‬‬ ‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻦ و ﺗﻮ ﭼﻪ ﺑﭽﻪ ﺷﻤﯿﺮاﻧﺎت ﺑﺎﺷﯿﻢ ﻳﺎ ﻧﺠﻒ آﺑﺎد‪ ،‬ﭼﻪ ﻛﺮد ﺑﺎﺷﯿﻢ و ﭼﻪ ﻟﺮ‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﻠﻮچ ﺑﺎﺷﯿﻢ و ﭼﻪ آذری‪ ،‬ﭼﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﺎﺷﯿﻢ‬ ‫ﭼﻪ ﺑﯽ دﻳﻦ ﺑﻪ ھﻢ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻧﺪاﻳﯽ ﻛﻪ ﻣﯿﮕﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫اﮔﺮ روﻳﺖ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎرﻳﻜﯽ ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﯿﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺗﺎرﻳﻜﯽ‪ ،‬روی ﺧﻮدت ھﻢ ﺗﺎرﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﻮد و از ﺳﯿﺎھﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺼﯿﺐ ﻣﯿﺒﺮی ‪.‬‬ ‫دوﺳﺖ ﻣﻦ‪ ،‬ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺮای ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺳﯿﺎھﯽ ھﺎ ﺑﺎ آن رو در رو ﺷﻮی‪ .‬ﺗﻮ روی ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﻮر ﺑﮕﺮدان‪ .‬ﺳﯿﺎھﯽ ﺧﻮد در ﭘﺲ ﺟﺎی‬ ‫ﻣﯿﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬ ‫اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﺪا آﻏﺎز ﻣﯿﺸﻮد‪ .‬ﻧﺪا ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﯿﺸﻮد‪ .‬درﺳﺖ ھﻤﯿﻨﺠﺎ‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﻧﯿﺎزت را ﺣﺲ ﻛﻨﯽ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﺪاﻧﯽ ﻛﻪ ﻣﮫﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮت‬ ‫ﭼﻘﺪر ﺗﺎرﻳﻚ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﮫﻢ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ آﺗﺶ روﺑﺮوﻳﺖ ﭼﻘﺪر ﺻﻮرﺗﺖ را روﺷﻦ ﻣﯿﻜﻨﺪ‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ١۶‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻳﻚ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ در ﭼﻨﯿﻦ روزھﺎی ﺳﺮدی‪ ،‬ﻧﺪا آﺗﺸﯽ ﺑﺮاﻳﺖ اﻓﺮوﺧﺖ ﺗﺎ روﺷﻨﯽ را ﭘﯿﺸﻜﺶ ات ﻛﻨﺪ‪ .‬آﻣﺪ ﺗﺎ ﮔﺮﻣﺖ ﻛﻨﺪ‪ .‬آﻣﺪ ﺗﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ اﮔﺮ‬ ‫ﺧﺴﺘﻪ ای و زﺧﻤﯽ از ﻧﺒﺮد‪ ،‬دﻣﯽ ﺑﻨﺸﯿﻦ ﺗﺎ ﮔﺮﻣﺖ ﻛﻨﻢ و از روﺷﻨﺎﻳﯽ ﻟﺒﺮﻳﺰ‪.‬‬ ‫ﻗﻠﻢ ﻧﯿﻤﺎد ﻧﺎﺗﻮان اﺳﺖ از زاﻳﺶ واژﮔﺎﻧﯽ ﻛﻪ اﻳﻦ آﺗﺶ را ﻣﻌﻨﺎ ﻛﻨﺪ ‪ .‬ﭘﺲ ﺳﺨﻦ ﻛﻮﺗﺎه ﻣﯿﻜﻨﻢ و ﺑﻪ اﺣﺘﺮام ﻳﻜﺴﺎﻟﮕﯽ اش ﻛﻼه از ﺳﺮ ﺑﺮ‬ ‫ﻣﯿﺪارم و در ﺑﺮاﺑﺮش ﺳﺮ ﺗﻌﻈﯿﻢ ﻓﺮود ﻣﻲ آورم ‪ .‬ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ آﺗﺶ و ﻧﻮرش در دل ﻣﺎ ﺟﺎودان ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬ ‫رداﻳﺖ ﺑﺮﻛﻦ و در ﺧﯿﻤﻪ ﺑﮕﺬار‬ ‫ﻧﺪاﻳﺖ ﺑﺮﻛﺶ و ﺷﻮری ﺑﻪ ﭘﺎ ﻛﻦ *‬

‫* ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺷﻌﺮی ﺑﺎ ﻧﺎم ردای ارﻏﻮاﻧﯽ‪ ،‬از ﻧﮕﺎرﻧﺪه‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ١٧‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫آﻏﺎز )ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﯾﮏ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻧﺪا (‬ ‫ﻣﮫﺮﮔﺎن‬ ‫‪mehrgan@hushmail.com‬‬

‫ﺑﺤﺮان و ﺑﯽ ﻧﻈﻤﯽ‪ ،‬ﮐﻤﺒﻮد ﻋﺎﻃﻔﻪ‪ ،‬ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﺖ ﮔﻤﺸﺪه ﯾﺎ از دﺳﺖ رﻓﺘﻪ و ﺑﮫﺎﯾﯽ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺮداﺧﺖ ﻧﻤﺎﯾﯿﻢ‪ ،‬ھﻤﻪ و ھﻤﻪ از ﻋﻮاﻣﻞ ﺟﺪاﯾﯽ اﯾﻦ ﻗﺸﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ از اﮐﺜﺮﯾﺖ‬ ‫ﺧﻮدﺧﻮاه آن اﺳﺖ ‪ .‬آﯾﺎ اﮔﺮ ﺑﺴﯿﺎری از ﺗﺠﺎوزاﺗﯽ ﮐﻪ در ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺎھﺎی دﻧﯿﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ‬ ‫ﻗﺸﺮ آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮ ﺻﻮرت ﻣﯽ ﮔﯿﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻓﺘﻮای ﯾﮏ رھﺒﺮ ﻣﺬھﺒﯽ ﯾﺎ ﺑﺎ ﺗﺼﻮﯾﺐ ﯾﮏ ﻗﺎﻧﻮن ﺳﺎده ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ﺟﻨﺒﻪ‬ ‫ﺗﻮﺟﯿﻪ ﭘﺬﯾﺮی ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯿﺸﺪ؟ آﻧﺰﻣﺎن ﺑﺎﯾﺪ از ﭼﻪ زاوﯾﻪ ای و ﺑﺎ ﭼﻪ دﯾﺪی ﺑﻪ اﯾﻦ واﻗﻌﻪ ﻣﯿﻨﮕﺮﯾﺴﺘﯿﻢ؟‬ ‫ھﻨﻮز ھﺴﺘﻨﺪ ﻋﺰﯾﺰاﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﮫﺮ ﺳﮑﻮت ﺑﺮ ﻟﺐ ﻧﮫﺎده اﻧﺪ از ﺗﺮس ﺟﺎن ﺧﻮد ﯾﺎ از ﺗﺮس ﺗﺮد ﺷﺪن از ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﮐﻤﯽ ﺳﻦ ﯾﺎ ﻋﺪم‬ ‫ﺣﻤﺎﯾﺖ‪ ،‬آﺗﺸﯽ در زﯾﺮ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ را ھﻤﯿﺸﻪ و ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮ روﺷﻦ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ دارﻧﺪ ‪ .‬آﯾﺎ اﯾﻦ آﺗﺶ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮ زﯾﺮ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ؟ آﯾﺎ روزی‬ ‫اﯾﻦ ﻋﺰﯾﺰان ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﺑﮫﺘﺮ ﺧﻮد ﯾﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن ﯾﮏ ھﻢ ﺟﻨﺲ ﺧﻮد دﻟﺸﺎن ﻧﻤﯽ ﻟﺮزد؟ آﯾﺎ آﻧﺮوز ھﻢ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ آﺗﺶ اﺣﺴﺎﺳﺎت را ﺧﺎﻣﻮش ﻧﮕﻪ‬ ‫دارﻧﺪ؟ آﯾﺎ ﺑﻪ واﻗﻊ وﻗﺖ آن ﻧﻤﯽ رﺳﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺷﻌﻠﻪ ھﺎ از زﯾﺮ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺳﺮ ﺑﺮون آورﻧﺪ و ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﻮﻧﺪ؟ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻗﯿﻤﺖ از دﺳﺖ رﻓﺘﻦ‬ ‫ﺑﺮﺧﯽ از دوﺳﺘﺎن و آﺷﻨﺎﯾﺎن؟ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻌﻀﯽ دوﺳﺘﺎن ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ اﯾﻦ ﭼﻪ آﺗﺸﯿﺴﺖ‪ ،‬ﻣﮕﺮ دودش ﺑﻪ ﭼﺸﻢ دﯾﮕﺮان ﻣﯽ رود؟ وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ اذﻋﺎن‬ ‫داﺷﺖ اﯾﻦ دود آﺗﺶ ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬اﯾﻦ ﺷﺮرھﺎی اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻣﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺮﻣﯽ آن را ﺑﺮﺧﯽ ﺑﺮ ﺧﻮد ﺑﺮﻧﻤﯽ ﺗﺎﺑﻨﺪ ‪ .‬و ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮد ﯾﮏ دﯾﻮار‬ ‫ﯾﺨﯽ ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ و اﯾﻦ اﺟﺘﻤﺎع ﻋﺰﯾﺰ را از ﺧﻮد دورﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ‪.‬‬ ‫آﯾﺎ ﺑﻪ واﻗﻊ ﻣﺎ ﭼﻨﺎن ﺑﺪﺑﺨﺖ و ﺳﺮﺧﻮرده اﯾﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺷﺨﺎﺻﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺧﻮد آﻧﮫﺎ را ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ درﺟﻪ ای از ﺷﺨﺼﯿﺖ و رﻓﺎﻗﺖ رﺳﺎﻧﺪه اﯾﻢ‪،‬‬ ‫اﮐﻨﻮن ﺧﻮد ﻣﺎ را ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﻨﺪ؟ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ھﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻗﺸﺮ اﮐﺜﺮﯾﺖ اﺳﺖ؟ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ھﻤﯿﺸﻪ ﻧﺪای‬ ‫ﮐﻮﭼﮏ آﻧﮫﺎ ﺑﻪ ﮔﻮش ھﻤﻪ اﺟﺘﻤﺎع ﻣﯽ رﺳﺪ وﻟﯽ ﻓﺮﯾﺎد اﻧﺴﺎﻧﯿﺖ و ﺣﻖ ﻃﻠﺒﯽ ﻣﺎ ﮐﻪ در اﻗﻠﯿﺖ ﻣﺎﻧﺪه اﯾﻢ و در ھﻤﻪ ﺣﺎل ﺟﻨﺒﻪ واﻗﻌﯿﺖ ﯾﮏ‬ ‫ﻓﻄﺮت اﻧﺴﺎﻧﯽ را ﺳﺮ داده اﯾﻢ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﯿﺎن اﯾﻦ ھﻤﮫﻤﻪ اﺟﺘﻤﺎع‪ ،‬ﮔﻤﮕﺸﺘﻪ و ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﻮد؟ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب را از ﻣﺎ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ؟ ﺗﺎ ﺑﻪ ﮐﯽ‬ ‫و ﭼﻪ ﺑﮫﺎﯾﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺮداﺧﺖ ﻧﻤﺎﯾﯿﻢ؟ آﯾﺎ ﺟﻨﮕﯿﺪن ﺑﺮای زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺎری ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ اﺳﺖ؟ آﯾﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺮای زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد ارزش ﻗﺎﺋﻞ ھﺴﺘﯿﻢ و‬ ‫ﺑﺨﺎﻃﺮش ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﻢ‪ ،‬ﮐﺎری ﺧﺎرج از ﻋﺮف اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دھﯿﻢ؟ آﯾﺎ ﮐﺸﺘﺎرھﺎ‪ ،‬اﻋﺪام ھﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﻨﺪ ﮐﺸﯿﺪﻧﮫﺎ و ﺳﻨﮕﺴﺎرھﺎ و ﺷﻼﻗﮫﺎ و‬ ‫ﻣﺤﺮوﻣﯿﺖ ھﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﺗﺮور ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺷﺪن ھﺎ‪ ،‬ﺑﮫﺎی ﮐﻤﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن اﯾﻦ ﻗﺸﺮ آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮ ﭘﺮداﺧﺖ ﮐﺮده اﻧﺪ؟‬ ‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ دﮔﺮﺑﺎش اﻣﺮوز در اﻧﺰوای ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﮫﯿﺐ ﻣﯽ زﻧﻢ و ﺧﻮﯾﺶ را ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﻮ وا ﻣﯽ دارم‪ .‬ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺎد ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮔﻮش‬ ‫ھﻤﻪ ﺟﮫﺎﻧﯿﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ و ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ در ﮐﺮاﻧﻪ ھﺎی ﺳﺎﺣﻞ ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ھﺴﺘﻨﺪ ﺑﻄﺮی ھﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﺎﻣﻪ "ﻧﺠﺎﺗﻢ ده" در داﺧﻠﺸﺎن ﻧﺎﺧﻮاﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪه‬ ‫و ھﺮروز ﺑﺮ ﺳﯿﻨﻪ اﯾﻦ ﺳﺎﺣﻞ ﺿﺮﺑﺎﺗﯽ را وارد ﻣﯽ ﺳﺎزد‪ .‬ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﯿﺎﯾﺪ و ﻣﺮا ﺑﺮدارد و ﺷﻌﺮ ﺗﺎزه زﻧﺪﮔﯽ در ﻣﻠﻮدی ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻧﻮاﺧﺘﻪ ﺷﻮد و‬ ‫روح ﺳﺮﮐﺶ از ﻗﻔﺲ ﺗﻨﮫﺎﯾﯽ رھﺎ ﮔﺮدد و ﺷﮑﻞ ﺗﺎزه ای ﮔﯿﺮد اﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ دﮔﺮ زﻧﺪﮔﯽ‪.‬‬ ‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ١٨‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫آﯾﺎ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﭘﺎی ﺻﺤﺒﺖ ﯾﮏ ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺟﻮان ﮐﻪ از ﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮﯾﺨﺘﻪ و اﻧﺪاﻣﺶ ھﺮ ﺷﺐ در آﻏﻮش ﺟﺎﻧﯿﺎﻧﯽ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﮔﺸﺘﻪ و اﻣﺮوز دﮔﺮ ﻣﻮھﺎی‬ ‫ﻧﺮم‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را ﺗﯿﺮه ﺳﺎﺧﺘﻪ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻗﻮﻟﯽ آن ھﺎﻟﻪ ﻧﻮراﻧﯽ و اﻟﮫﯽ را از دﺳﺖ داده ﮐﺴﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﮔﻮش ﻓﺮا داده اﺳﺖ؟ ﭼﺮا ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﻮد‬ ‫اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ دھﯿﻢ ﻧﻔﺲ ﮔﺮم ﯾﮏ دﮔﺮﺑﺎش ﺻﻮرﺗﻤﺎن را ﺑﻨﻮازد و در ﮔﻮﺷﻤﺎن ﻧﺠﻮا ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺷﮑﻨﯽ اﻧﮕﺸﺖ در اﻧﮕﺸﺖ ھﻢ‬ ‫ﺑﻪ اﺗﺤﺎد ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﯿﺎﻧﺪﯾﺸﯿﻢ؟ و اﯾﻦ ﮐﺎﻧﻮن ھﺎی ﭘﺮ از ﻋﺸﻖ و ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ‪ ،‬ﺗﺸﮑﯿﻞ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ را دھﻨﺪ ﮐﻪ ھﻤﯿﺸﻪ ﺳﺮود ﺻﻠﺢ و‬ ‫دوﺳﺘﯽ ﺳﺮ دھﺪ و ﺑﺎ رﻧﮕﯿﻦ ﮐﻤﺎﻧﯽ از ﻋﺎﻃﻔﻪ ھﺎ ﻣﻮﺟﯽ را در ﺳﺮ ﺗﺎ ﺳﺮ ﺟﮫﺎن ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ وا دارد؟ ﮐﻪ ھﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﺮود اﺗﺤﺎد و ھﻢ‬ ‫دﻟﯽ ﺳﺮ دھﯿﻢ‪ ،‬آراﯾﺸﯽ ﺑﺲ ﮔﺮان ﺑﻪ دﯾﺪه ی ﻋﻤﻮم ﺑﺸﺮﯾﺖ ﻧﺜﺎر ﺧﻮاھﯿﻢ ﻧﻤﻮد‪.‬‬ ‫آری اﻣﺮوز دﯾﮕﺮ از ھﯿﭻ ﺟﺎی ﺟﮫﺎن‪ ،‬دﺳﺖ رد ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﯾﮏ ھﻤﻨﻮع ﻧﺒﺎﯾﺪ زد‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﺎز ﺧﺎﻃﺮه ای ﺗﻠﺦ را در ذھﻦ ﻧﺎزﻧﯿﻨﯽ ﺗﺪاﻋﯽ ﻧﻤﺎﯾﯿﻢ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﺎ‬ ‫ﯾﮏ ﺗﺎﻓﺘﻪ ﺟﺪا ﺑﺎﻓﺘﻪ ھﺴﺘﯿﻢ! ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ اﻣﺮوز از درد ﯾﮏ دﮔﺮﺑﺎش در ﻗﺎره ﺳﺒﺰ ﯾﺎ ﺳﯿﺎه ﯾﺎ ﺳﺮخ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﺮای ھﻢ ﭼﺮاغ راھﯽ در اﯾﻦ‬ ‫ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ھﺰاره ھﺎ ﮔﺮدﯾﻢ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﺎ ھﻢ ﻧﻮازی ھﻤﻪ ﻧﺪاھﺎ ﺳﺮود اﺗﺤﺎد ﺳﺮ ﻣﯽ دھﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﻣﺎھﺴﺘﯿﻢ و ﻣﺎ ﺧﻮاھﯿﻢ ﺑﻮد‪ .‬و ﻣﯽ‬ ‫داﻧﯿﻢ ﺑﺮای ﭼﻪ ھﺴﺘﯿﻢ و ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﻢ ﺑﺮای ھﻤﻪ داﺷﺘﻪ ھﺎ‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﺪﺳﺖ آورﯾﻢ ھﻤﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ھﺎ را‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ١٩‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫اﺗﻮﺑﻮس )ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﯾﮏ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻧﺪا (‬ ‫ﭘﺮﯾﺎ‬ ‫‪desdemona007@hushmail.com‬‬ ‫ﻣﺴﺎﻓﺮھﺎ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮی وارد ﺗﺮﻣﯿﻨﺎل ﻣﯿﺸﻦ‪ .‬اوﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ زود رﺳﯿﺪن روی ﺻﻨﺪﻟﯽ ھﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ اﻋﻼم‬ ‫ﺣﺮﮐﺖ اﺗﻮﺑﻮﺳﺸﻮن ﻣﯿﺸﻦ‪.‬‬ ‫وﻗﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﻓﺮا ﻣﯿﺮﺳﻪ! ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ دﯾﺮ رﺳﯿﺪن دوان دوان ﺧﻮدﺷﻮن رو ﺑﻪ اﺗﻮﺑﻮس ﻣﯿﺮﺳﻮﻧﻦ‪ .‬ﺷﺎﮔﺮد‬ ‫راﻧﻨﺪه داد ﻣﯿﺰﻧﻪ و آﺧﺮﯾﻦ ھﺸﺪار رو ﻗﺒﻞ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯿﺪه‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺣﺮﮐﺖ‪ ،‬ھﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﮐﺎری ﻣﺸﻐﻮل ﻣﯿﺸﻪ‬ ‫ﺗﺎ زﻣﺎن ﺳﻔﺮ ﮐﻮﺗﺎه ﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﯿﺎد‪ .‬ﯾﻪ ﻋﺪه ﺑﺎ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ھﺎﺷﻮن ﻣﺸﻐﻮﻟﻦ‪ ،‬ﯾﻪ ﻋﺪه روزﻧﺎﻣﻪ ﻣﯿﺨﻮﻧﻦ و راﺟﻊ‬ ‫ﺑﻪ اﺧﺒﺎر ﺣﺮف ﻣﯿﺰﻧﻦ ‪ .‬و ﯾﻪ ﻋﺪه از ﭘﻨﺠﺮه ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﺧﯿﺮه ﺷﺪن و ﮔﺬﺷﺘﻦ از ﺟﺎده رو ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯿﮑﻨﻦ و‬ ‫اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ھﺴﺘﻦ‪.‬‬ ‫ﺑﻌﺪ از ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ از ﺳﻔﺮ‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﻣﺴﺎﻓﺮھﺎ ﭘﺸﺖ ﺻﻨﺪﻟﯽ راﻧﻨﺪه ﻣﯿﺮه و ﺑﻪ اون ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ ﻣﯿﮕﻪ و ﯾﻪ اﺳﺘﮑﺎن ﭼﺎی ﺗﻮی‬ ‫دﺳﺘﺶ ﻣﯿﺬاره‪ .‬اون ﻣﯿﺪوﻧﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺣﻔﻆ ﺟﻮن آدﻣﺎ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﯽ ای داره و ﻓﺮد ﻣﺴﺌﻮل ﺗﺤﺖ ﭼﻪ ﻓﺸﺎری اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﯿﺮﺳﻮﻧﻪ ‪.‬‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاھﺎی اﯾﺮاﻧﯽ ﻣﺜﻞ ھﻤﻮن ﻣﺴﺎﻓﺮای اﺗﻮﺑﻮﺳﻪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪﺷﻮن ھﺴﺘﻨﺪ‪ .‬و ﻣﻘﺼﺪ ﻣﺎ آزادﯾﻪ! ﺑﺮای‬ ‫رﺳﯿﺪن ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻘﺼﺪ راﻧﻨﺪه ھﺎی اﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎری ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ رو ﻗﺒﻮل ﻣﯿﮑﻨﻦ و ﻋﺪه ی زﯾﺎدی ﮐﻨﺎر ﻣﯿﺸﯿﻨﻦ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻌﺠﺰه ﻣﯿﺸﻦ‪.‬‬ ‫ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺑﺮای ﯾﻪ ﻣﺪت ﮐﻮﺗﺎه ﺣﺪاﻗﻞ ﺗﺎ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ‪ ،‬ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ھﺎﻣﻮن و ﮐﺎراھﺎی دﯾﮕﻪ رو ﺗﻮ اوﻟﻮﯾﺖ دوم ﺑﺬارﯾﻢ و ﺑﻪ ﮐﻤﮏ راﻧﻨﺪه ی‬ ‫اﺗﻮﺑﻮﺳﻤﻮن ﺑﺮﯾﻢ و ﯾﻪ اﺳﺘﮑﺎن ھﻤﻔﮑﺮی و ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﺑﺪﯾﻢ‪ .‬ﺑﯿﺎﯾﺪ در ﻋﺮﺻﻪ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ھﺪﻓﻤﻮن ﮐﻪ آزادی ھﺴﺖ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬ ‫ھﺮ ﻃﻮری ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﯿﻢ‪ .‬ﯾﮏ دﺳﺖ ھﻢ ﯾﮏ دﺳﺘﻪ و ﯾﮏ ﻓﮑﺮ ھﻢ ﯾﮏ ﻓﮑﺮه‪.‬‬ ‫ھﺮﮐﺪوم ﻣﺎ ﻣﯿﺘﻮﻧﯿﻢ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﮐﻤﮏ ﺑﺮای ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻮن ﯾﻌﻨﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺎﺷﯿﻢ ‪ .‬ﺑﺬارﯾﺪ ﮐﺎری ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ھﯿﭻ ﺟﺎی اﯾﺮان‪،‬‬ ‫ﺗﻮی روﺳﺘﺎھﺎی دور اﻓﺘﺎده ﺣﺘﯽ وﻗﺘﯽ ﯾﻪ دﺧﺘﺮ ﯾﺎ ﯾﻪ ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺟﻮون ﺧﻮدش رو ﮐﺸﻒ ﻣﯿﮑﻨﻪ‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه و ﺳﺮﺧﻮردﮔﯽ ﻧﮑﻨﻪ‪ .‬ﺑﯿﺎﯾﺪ‬ ‫اوﻧﻘﺪر رواﺑﻂ رو ﮔﺴﺘﺮده ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ھﻤﻪ ی آدﻣﺎ ﺑﺪوﻧﻦ ﮐﯽ ھﺴﺘﻦ و ﺑﺎ زﻧﺪﮔﯿﺸﻮن ﮐﻨ ﺎر ﺑﯿﺎن‪ .‬ﻣﺎ ﻣﯿﺘﻮﻧﯿﻢ ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﺣﺮف زدن ﮐﻤﮏ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻪ‬ ‫ھﻤﻨﻮع ھﺎﻣﻮن ﺑﺎﺷﯿﻢ؛ از ﺧﻮدﺳﻮزی ھﺎ‪ ،‬ﺧﻮدﮐﺸﯽ ھﺎ و ازدواج ھﺎی اﺟﺒﺎری ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﮐﻨﯿﻢ! ﻣﺎ ﻣﯿﺘﻮﻧﯿﻢ اوﻧﻘﺪر ﺣﺮف واﺳﻪ ﮔﻔﺘﻦ داﺷﺘﻪ‬ ‫ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ وﺑﻼگ ھﺎی ﺑﻼگ ﻓﺎ‪ ،‬و ﺑﻼﮔﺮ رو از آن ﺧﻮدﻣﻮن ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از ﮐﻨﺎر وﺑﻼگ ھﺎ رد ﻣﯿﺸﯿﻢ ﺗﻌﺪادﻣﻮن ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﻧﮕﺸﺖ ھﺎی‬ ‫دﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ! ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮدم ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻦ ﺗﻌﺪاد ﻣﺎ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا ھﺎ ﮐﻤﻪ؟ ﻣﺎ ﮐﻢ ھﺴﺘﯿﻢ؟ ﭼﻮن ﻣﯿﺘﺮﺳﯿﻢ ﺧﻮدﻣﻮن رو ﻧﺸﻮن ﺑﺪﯾﻢ‪ .‬اﺣﺘﯿﺎط‬ ‫ﺷﺮط ﻋﻘﻞ و زﻧﺪه ﻣﻮﻧﺪن ﻣﺎ در اﯾﺮاﻧﻪ‪ ،‬اﻣﺎ اﻓﺮاط در اون ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی ﺗﺮﺳﻪ‪ .‬ﯾﻪ اﻧﺴﺎن‪ ،‬ﯾﻪ ھﻤﻔﮑﺮ‪ ،‬ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻪ ﺗﺮﺳﻮ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺟﺎی ﮐﻨﺎر‬ ‫ﻧﺸﺴﺘﻦ ھﻤﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪه ھﺎﻣﻮن ﺑﺮﯾﻢ‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٢٠‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﺳﯿﺐ )ﻗﺴﻤﺖ ﻧﮫﻢ(‬ ‫ﭘﺮﯾﺎ‪.‬ف‪.‬‬ ‫‪Queer_as_folk007@yahoo.com‬‬

‫دﻳﺪﮔﺎه ﺷﯿﺪا‬ ‫ﻧﮕﺮاﻧﻲ داﺷﺖ از ﺣﺪ ﻃﺒﯿﻌﯿﺶ ﻣﯿﮕﺬﺷﺖ‪ .‬ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻧﺪاﺷﺖ ﻧﻐﻤﻪ‬ ‫دﻳﺮ ﺑﯿﺎد ﻳﺎ ﺟﻮاب ﺗﻠﻔﻦ رو ﻧﺪه ‪ .‬ﻣﮕﺮ اﻳﻨﮑﻪ دوﺑﺎره‪ ،‬ﻧﻪ ‪ .‬ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻨﻪ‪.‬‬ ‫ﻣﯿﺪوﻧﻢ اﻳﻦ ﮐﺎرو ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺟﺎﻳﻲ ﮔﯿﺮ ﮐﺮده ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ‬ ‫اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاش اﻓﺘﺎده‪ .‬ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ و دارم ﮐﻼﻓﻪ ﻣﯿﺸﻢ ‪.‬‬ ‫***‬ ‫ھﻤﻮن ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬دﻳﺪﮔﺎه ﻧﻐﻤﻪ‬ ‫ "اي واي! ﻣﯿﺪوﻧﻲ ﺳﺎﻋﺖ ﭼﻨﺪه ﮔﯿﺘﺎ؟"‬‫ "ام‪..‬ﻧﻪ! ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺎد ﻣﺮاﻗﺐ زﻣﺎن ﺑﺎﺷﻢ وﻗﺘﻲ ﻳﻪ ﺧﺎﻧﻮم ﺧﻮﺷﮕﻠﻲ ﻣﺜﻪ ﺗﻮرو ﺗﻮ ﻣﺎﺷﯿﻨﻢ دارم؟ "‬‫دﻳﻮوﻧﻪ اس ﺑﺎﺑﺎ! از دﻳﻮوﻧﻪ ﺑﺎزﻳﺶ ﺧﻨﺪم ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬واي ﺷﯿﺪا ‪ ،‬ﺧﻨﺪم رو در ﺟﺎ ﻗﻮرت دادم‪ .‬ﺣﺘﻤﺎ ﺧﯿﻠﻲ ﻧﮕﺮان ﺷﺪه‪ .‬ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻲ ﺧﺒﺮ‬ ‫ﻣﯿﺬاﺷﻤﺘﺶ‪.‬ﮔﻮﺷﯿﻢ رو در آوردم و ﺑﺎ ‪ ١٧‬ﺗﺎ ﺗﻤﺎس ﺷﯿﺪا رو ﺑﻪ رو ﺷﺪم‪.‬‬ ‫ "ﮔﯿﺘﺎي دﻳﻮوﻧﻪ! ﺑﺒﯿﻦ ﺳﺮﻣﻮ ﮔﺮم ﮐﺮدي ﺷﯿﺪا زﻧﮓ زده ﺑﻮده‪".‬‬‫ " اوﻻ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﮫﺖ ﺧﻮش ﮔﺬﺷﺖ؟"‬‫ "آره‪ ..‬ﭼﻪ رﺑﻄﻲ داره؟ "‬‫ "ﺧﺐ ھﻤﯿﻦ ﻣﮫﻤﻪ‪ .‬اﺳﺘﺎد ﺑﺎ ﻣﻦ! اﮔﻪ اوﻣﺪ ﺟﯿﺰت ﮐﻨﻪ ﺧﻮدم ﺑﺎھﺎش ﺣﺮف ﻣﯿﺰﻧﻢ ‪".‬‬‫ﺧﺪاﻳﺎ اﻳﻦ دﺧﺘﺮ ﮐﻼ از ﻣﺦ راﺣﺘﻪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﮐﻪ ‪ ۴/٣‬ﺳﺎﻋﺘﻪ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻤﺶ اﻣﺎ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﻧﺰدﻳﮑﻲ ﻣﯿﮑﻨﻪ و ﺟﺎﻟﺐ اﻳﻨﻪ ﮐﻪ اﻳﻦ‬ ‫اﺣﺴﺎس دو ﻃﺮﻓﻪ اﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺪﺗﻲ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺷﯿﺪا ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮده ﺑﮫﺘﺮﻳﻦ روزھﺎم ﺗﻮي ‪ ۴‬ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮده اﻣﺎ ﻳﻪ ﭼﯿﺰي درﺳﺘﻪ‬ ‫ﻳﻪ ﺑﺎر ﮐﻪ اﻋﺘﻤﺎد ﺷﮑﺴﺖ دﻳﮕﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ‪ .‬ﺷﯿﺪا ھﻤﯿﺸﻪ ﻧﺎراﺣﺘﻪ‪ .‬ھﻤﯿﺸﻪ‪ .‬ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ دل ﻳﻪ دﺧﺘﺮ دﻳﮕﻪ رو ﺷﮑﺴﺖ‪ .‬اﻣﺎ‬ ‫ھﻤﯿﺸﻪ ﻣﯿﺘﺮﺳﻪ ﮐﻪ ﺑﺮم‪ .‬ﻣﯿﺘﺮﺳﻪ ﺗﺮﮐﺶ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻧﻤﯿﺸﻪ ‪ ١‬ﺳﺎﻋﺖ ﺑﯿﺮون از ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻢ و زﻧﮓ ﻧﺰﻧﻪ ‪ .‬ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﺮﺳﺶ‪ ،‬ﻋﺪم‬ ‫اﻋﺘﻤﺎدش و اﻳﻦ اﺣﺴﺎس ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺷﺪﻳﺪي ﮐﻪ روي ﻣﻦ داره زﻧﺪﮔﻲ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻤﻪ؟ ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮام زﻧﺪﮔﯿﻢ ﺷﺎد ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺗﻌﮫﺪي‬ ‫ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ .‬درﺳﺘﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﯿﺪام اﻣﺎ ﻋﺸﻖ ھﻤﯿﺸﻪ ﺟﻮاب ﺳﻮال ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٢١‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ "ھﻲ اﻳﻨﺠﺎﻳﻲ ﻧﻐﻤﻪ؟؟؟؟ "‬‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﮔﯿﺘﺎ از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪم‪ .‬ﺑﻪ ﮐﻞ ﺣﻀﻮرش رو ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮدم‪.‬‬ ‫ "آھﺎن‪ .‬ﻳﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺣﻮاﺳﻢ رﻓﺖ ﻳﻪ ﺟﺎي دﻳﮕﻪ "‬‫ "ﺑﮕﻮ ﺑﺮﮔﺮده ﺳﺮﺟﺎش‪ .‬ﮐﻤﺮﺑﻨﺪﺷﻢ ﺑﺒﻨﺪه ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺮﻳﻢ ﺗﺤﻮﻳﻞ اﺳﺘﺎد ﺑﺪﻳﻤﺶ‪".‬‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم و ﺳﻌﻲ ﮐﺮدم ﺣﻮاﺳﻢ رو ﺳﺮ ﺟﺎش ﺑﯿﺎرم‪ .‬ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻼ ﺗﻼش ﺑﻲ ﻓﺎﻳﺪه اي ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻪ ﻧﻤﯿﺸﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ راﺣﺘﻲ از اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﮔﺬﺷﺖ ‪.‬‬ ‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ي ﻣﻦ ﺑﺎ ﺷﯿﺪا ﺑﺎز ﺳﺎزي ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻪ ﺑﺸﻪ ‪ .‬ﻧﻪ ﺑﻌﺪ از ‪ ۴‬ﺳﺎل دوري‪۴ .‬ﺳﺎﻟﻲ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺮاي ﺧﻮدم زﻧﺪﮔﻲ ﮐﺮدم و اون ﺑﺎ ﻧﻔﺮت از ﻣﻦ‬ ‫ﺑﺮاي ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﺎھﺎش ﮐﺮده ﺑﻮدم ‪ .‬ﻣﯿﺪوﻧﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ آﺧﺮ زﻧﺪﮔﯿﻢ ﺗﻘﺎص ﭘﺲ ﺑﺪم؟ ﻧﻪ‪ .‬اﻳﻦ ﺑﺎر ھﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﻧﻪ ﺑﺪون‬ ‫ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ‪ .‬ﺣﺪاﻗﻞ اﻳﻦ رو ﺑﮫﺶ ﺑﺪھﮑﺎر ﺑﻮدم ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﺮﻣﺰ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻪ ﺧﻮدم اوﻣﺪم‪ .‬ﺟﻠﻮي ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻮدﻳﻢ و ﺷﯿﺪا ھﻢ دم در اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ‪.‬‬ ‫ﻧﮕﺮاﻧﻲ و ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ رو ﺗﻮ ﭼﺸﺎش ﻣﯿﺪﻳﺪم ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻣﻮ ﺑﺴﺘﻢ و ﺗﺼﻤﯿﻤﻢ رو ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺗﺼﻤﯿﻤﻢ ھﯿﭻ رﺑﻄﻲ ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﯿﺘﺎ ﮐﻪ روي دﺳﺖ ﻣﻦ‬ ‫ﺑﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣﻦ ھﯿﭻ وﻗﺖ ﺷﯿﺪا رو ﺑﺮاي ﮐﺴﻲ دﻳﮕﻪ ول ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم و اﻻن ھﻢ ﻗﺮار ﻧﺒﻮد اوﺿﺎع ﻋﻮض ﺑﺸﻪ‪ .‬اون ھﻢ ﻧﻪ واﺳﻪ ﮐﺴﻲ ﮐﻪ‬ ‫‪ ۴‬ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻮد ﻣﯿﺸﻨﺎﺧﺘﻢ‪ .‬ﮔﯿﺘﺎ دﺳﺘﻢ رو ﻓﺸﺎر داد و ﻣﻦ از ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﯿﺎده ﺷﺪم‪ .‬اون ھﻢ از ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش ﭘﯿﺎده ﺷﺪ ‪.‬‬ ‫ "ﻣﻌﻠﻮم ھﺴﺖ ﮐﺠﺎﻳﻲ ﻧﻐﻤﻪ؟ ﻣﯿﺪوﻧﻲ دﻟﻢ ھﺰار راه رﻓﺖ؟ "‬‫ "آروم‪ .‬ﺷﯿﺪا ﻣﯿﺒﯿﻨﻲ ﮐﻪ ﺗﻨﮫﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪".‬‬‫ " و ﺳﻮال اﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﺮا اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ اوﻣﺪي و ﺗﻨﮫﺎ ﻧﯿﺴﺘﻲ!"‬‫ﺷﯿﺪا اﻧﻘﺪر ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﻣﺸﺐ دﻳﮕﻪ ﺷﻮرش رو در آورده ﺑﻮد‪ .‬از ﮐﻮره در رﻓﺘﻢ‪.‬‬ ‫ "ﮔﻤﻮن ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺟﻮاب ﭘﺲ ﺑﺪم ‪".‬‬‫ﭼﺸﻤﺎش ﻳﻪ ﻟﺤﻈﻪ روي ﻣﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ روي ﮔﯿﺘﺎ رﻓﺖ‪.‬‬ ‫ "اوه "‬‫ﮔﯿﺘﺎ ﺟﻠﻮ اوﻣﺪ و دﺳﺘﺶ رو دراز ﮐﺮد ‪.‬‬ ‫ "ﺳﻼم اﺳﺘﺎد‪".‬‬‫ "ﻏﻔﻮري‪ .‬درﺳﺘﻪ؟"‬‫ "ﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﺟﺎزﺗﻮن"‬‫ "ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪم از دﻳﺪﻧﺖ‪".‬‬‫ "ﻣﻦ ھﻢ ھﻤﯿﻨﻄﻮر‪ .‬ﺷﯿﺪا ﺟﺎن ﻣﻦ و ﻧﻐﻤﻪ ﺗﻮي راه ﺑﻪ ھﻢ ﺑﺮﺧﻮردﻳﻢ‪ .‬و ﺷﻨﯿﺪم ﺗﺎزه ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ و اﻣﺸﺐ ھﻢ ﺷﻤﺎ ﺳﻤﯿﻨﺎر داري‪ .‬ﺑﺮدم ﻳﻪ‬‫ﻣﻘﺪار ﭼﺮﺧﻮﻧﺪﻣﺶ ﮐﻪ دﻳﺮ ﺷﺪ ‪ .‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ اﮔﺮ ﻧﮕﺮان ﺷﺪﻳﺪ‪".‬‬ ‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٢٢‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﺷﯿﺪا ﻧﮕﺎھﺶ رو از ﭼﮫﺮه ي ﺧﻮﻧﺴﺮد ﮔﯿﺘﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮔﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ي ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪ زد ‪.‬‬ ‫ "اوه اﻧﮕﺎر زﻳﺎده روي ﮐﺮدم و ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪ .‬ﻣﻤﻨﻮن ﮐﻪ ﺗﻨﮫﺎش ﻧﺬاﺷﺘﻲ‪".‬‬‫ "ﺧﻮاھﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ ‪ .‬ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺘﺨﺎرم ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺰاﺣﻢ ﻧﻤﯿﺸﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﻳﻦ‪ .‬ﻓﻌﻼ"‬‫ "ﻓﻌﻼ!"‬‫ﮔﯿﺘﺎ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﮏ زد و رﻓﺖ‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ اﺑﺮوي ﺷﯿﺪا ﺷﺪم و ﺑﻪ روي ﺧﻮدم ﻧﯿﺎوردم ‪ .‬ھﻨﻮز داﺷﺘﻢ ﺗﺼﻤﯿﻤﻢ رو ﺗﻮ ذھﻨﻢ‬ ‫اﻳﻦ ﻃﺮف اون ﻃﺮف ﻣﯿﺒﺮدم‪ .‬ﻣﻨﺘﻈﺮ دور ﺷﺪن ﻣﺎﺷﯿﻦ ﮔﯿﺘﺎ ﺷﺪم و ﺑﻌﺪ ﺑﺪون اﻳﻨﮑﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﯿﺪا ﺑﺎﺷﻢ داﺧﻞ ﺧﻮﻧﻪ ﺷﺪم‪.‬‬ ‫***‬ ‫ "ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﻌﺬرت ﻣﯿﺨﻮام‪ .‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ زﻳﺎده روي ﮐﺮدم‪".‬‬‫ "اوھﻮم‪ .‬ﻣﻨﻢ ﺻﺪ ﺑﺎر ﻣﻌﺬرت ﺧﻮاھﻲ ﮐﺮدم واﺳﻪ ﺗﺮک ﮐﺮدﻧﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﺑﺨﺸﯿﺪي؟ ﻧﻪ‪ .‬ﭼﻄﻮر ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﻣﻦ ﺗﻮ رو ﺑﺒﺨﺸﻢ؟ ﺗﻮ ﮐﻪ ھﻤﯿﺸﻪ‬‫ﻣﻮاﻇﺒﻤﻲ‪ .‬ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺪاري‪ .‬ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ اﻋﺘﻤﺎدت رو ﺟﻠﺐ ﮐﻨﻢ‪ .‬و ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم از ﺗﻼش ﮐﺮدن ‪".‬‬ ‫ ""اوه ﻧﻐﻤﻪ ﺑﺲ ﮐﻦ‪ .‬ﭼﺮا ھﻨﺪﻳﺶ ﻣﯿﮑﻨﻲ؟ﮐﻲ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺪارم؟‬‫ "ﭼﺮا ﻧﮑﻨﻢ؟ دروغ ﻣﯿﮕﻢ؟ ﺗﻪ دﻟﺖ ﻣﯿﺪوﻧﻲ ﺗﮏ ﺗﮏ ﺣﺮﻓﺎم ﺣﺮﻓﺎي ﺧﻮدﺗﻪ اﻣﺎ ﺟﺮات ﻧﺪاري ﺑﮕﻲ‪".‬‬‫ "ﻧﻐﻤﻪ ﺑﺲ ﮐﻦ‪".‬‬‫ "ﻧﻤﯿﺨﻮام‪ .‬ﻣﯿﺨﻮاي ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﻲ؟"‬‫ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺘﺶ رو ﻣﯿﺪﻳﺪم‪ .‬ﺑﺎ ﻣﺸﺘﺶ روي ﻣﯿﺰ ﮐﻮﺑﯿﺪ ‪ .‬ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدن وﺳﺎﻳﻠﻢ اداﻣﻪ دادم‪ .‬ﺟﻠﻮ اوﻣﺪ و ﺳﺎک رو از دﺳﺘﻢ ﮐﺸﯿﺪ ‪.‬‬ ‫ "از رو ﺟﻨﺎزه ي ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ رد ﺑﺸﻲ‪".‬‬‫ "ﺷﯿﺪا ﺧﻮاھﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺗﻮ ھﻨﺪﻳﺶ ﻧﮑﻦ ‪ .‬اﻳﻦ درﺳﺖ ﺑﺸﻮ ﻧﯿﺴﺖ ‪ .‬اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻦ اﻳﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ‪".‬‬‫ "ﻣﻮﺿﻮع ﺳﺮ ﮔﯿﺘﺎس‪..‬ﻧﻪ؟"‬‫ "ﺑﺒﯿﻦ!!!!! ﺑﺒﯿﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺪاري‪ .‬ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻪ اﻧﻘﺪر ﺳﻄﺤﻲ و ﺗﻮ ﺧﺎﻟﯿﻢ ﮐﻪ واﺳﻪ اوﻟﯿﻦ آدﻣﻲ ﮐﻪ ﺟﻠﻮم ﺳﺒﺰ ﺷﺪ راﺑﻄﻪ ام‬‫رو دور ﺑﺮﻳﺰم؟"‬ ‫ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ و ﮐﯿﻔﻢ رو ﺑﮫﻢ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪" :‬ﺧﻮﺑﯿﻪ اﻳﻦ ﮐﻪ ﺣﻖ ازدواج ﻧﺪارﻳﻢ‪ ،‬اﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻃﻼﻗﻲ ھﻢ وﺟﻮد ﻧﺪاره‪ .‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ "‬ ‫ "ﺷﯿﺪا ھﯿﭻ ﻣﻮﻗﻊ اﻳﻦ ﺣﺮف رو ﻧﺰن ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﺎ داﺷﺘﯿﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻳﻪ ازدواج ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎ ھﻤﺪﻳﮕﺮو دوﺳﺖ داﺷﺘﯿﻢ و اﻳﻦ ﮐﺎﻓﻲ ﻧﺒﻮد ﺑﺮاي‬‫اداﻣﻪ اش‪ .‬ﺧﻮاھﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﻔﮫﻢ و ﺳﺨﺖ ﺗﺮش ﻧﮑﻨﻪ‪".‬‬ ‫ﺳﺎﮐﻢ رو ﮐﻨﺎر در ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدن ﺧﻮرده رﻳﺰه ھﺎم ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪم ‪ .‬ﺷﯿﺪا ﻟﺒﻪ ي ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﺳﺮش رو ﺗﻮ دﺳﺘﺎش ﮔﺮﻓﺖ ‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٢٣‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ "ﻣﻌﺬرت ﻣﯿﺨﻮام ﻧﻐﻤﻪ ‪".‬‬‫ﺑﮫﺶ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم‪ .‬ﭼﻘﺪر آدم ﻗﻮي و ﻣﺤﮑﻤﻲ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﻮدم اﻻن ﮐﻮﭼﯿﮏ و ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﻮﻣﺪ‪ .‬دﻟﻢ ﺳﻮﺧﺖ‪ .‬اﻣﺎ روم رو ﺑﺮﮔﺮدوﻧﺪم ‪.‬‬ ‫اﮔﺮ ﻋﺸﻖ ﺟﻮاب ﻧﯿﺴﺖ ﺗﺮﺣﻢ ھﻢ ﺟﻮاب ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ ‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮه وﺳﺎﺋﻠﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ ‪ .‬ﺗﻠﻔﻦ رو ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ﻳﻪ ﺗﺎﮐﺴﻲ ﺧﺒﺮ ﮐﺮدم‪ .‬ﺷﯿﺪا وﻗﺘﻲ‬ ‫ﺣﺮف ﻣﯿﺰدم ﺑﮫﻢ ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد و اﺷﮑﮫﺎش روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺳﺮازﻳﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .‬ﮔﺮﻳﻪ اش ﮔﺮﻳﻪ درد ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﺴﺘﻢ دردش رو ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ‪ .‬از اﺗﺎق‬ ‫ﺑﯿﺮون اوﻣﺪم و ﺳﺎک ھﺎم رو دم در ﺑﺮدم‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ زﻧﮓ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﺪا در اوﻣﺪ و ﻣﻦ ﺑﺮاي آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ام ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم‪ .‬از در‬ ‫ﺑﯿﺮون اوﻣﺪم و اﺟﺎزه دادم اﺷﮑﮫﺎي ﻣﻦ ھﻢ ﺑﯿﺮون ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ‪.‬‬

‫اداﻣﻪ دارد‪...‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٢۴‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ از دﯾﺪﮔﺎه رواﻧﭙﺰﺷﮑﯽ‬ ‫ﭘﯿﻤﺎن‬

‫اﯾﻦ اوﻟﯿﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ای اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﻧﺪا ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ و ﺟﺎی ﺑﺴﯽ اﻓﺘﺨﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ در ﮐﻨﺎر‬ ‫ﺑﺰرﮔﻮاراﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮫﺎﺳﺖ در ﺟﮫﺖ ﻓﺮھﻨﮓ ﺳﺎزی ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻗﺮار ﮔﯿﺮم ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ اﻧﺪﮐﯽ از‬ ‫وﻇﯿﻔﻪ ﺧﻮد را در اﯾﻦ راﺳﺘﺎ اﻧﺠﺎم دھﻢ و ﮔﺎم ﮐﻮﭼﮑﯽ در ﺟﮫﺖ ﻓﺮھﻨﮓ ﺳﺎزی اﻧﺠﺎم دھﻢ و ﺑﻘﻮل‬ ‫ﻣﻌﺮوف اﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮔﻞ ﺑﮫﺎر ﻧﻤﯽ ﺷﻮد اﻣﺎ ﯾﻘﯿﻨﺎ ﯾﮏ ﮔﻞ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻧﻮﯾﺪ ﺑﮫﺎر را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ارﻣﻐﺎن‬ ‫آورد ‪.‬‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﮕﺎھﯽ اﺟﻤﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻋﻠﻞ‪ ،‬ﺷﯿﻮع و ﺗﺎرﯾﺨﭽﻪ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ در ﻣﺘﻮن ﻋﻠﻤﯽ‬ ‫رواﻧﭙﺰﺷﮑﯽ دارد و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺘﻦ آن ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ از درﺳﻨﺎﻣﻪ رواﻧﭙﺰﺷﮑﯽ ﻣﺸﮫﻮر ﺑﻪ “ﮐﺎﭘﻼن و‬ ‫ﺳﺎدوک “ ﮐﻪ ﯾﮏ ﮐﺘﺎب ﻣﻌﺘﺒﺮ در زﻣﯿﻨﻪ رواﻧﭙﺰﺷﮑﯽ اﺳﺖ و در ﻣﺠﺎﻣﻊ ﻋﻠﻤﯽ ﺣﺎﯾﺰ اﻋﺘﺒﺎر ﻣﯽ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻧﻮﺷﺘﻪ ای ﮐﻪ در ﭘﯿﺶ رو دارﯾﺪ ﺳﻌﯽ دارد از ﺟﻨﺒﻪ ھﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از دﯾﺪﮔﺎه ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز و ﺗﻮﺟﻪ اﺳﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﺑﻨﮕﺮد‬ ‫و اﺻﻼ ﻗﺼﺪ آن را ﻧﺪارد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻏﺎﻣﺾ و ﭘﯿﭽﯿﺪه ﻋﻠﻤﯽ ﺑﭙﺮدازد ﭼﺮا ﮐﻪ ﻋﺰﯾﺰان ﻋﻼﻗﻤﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻋﻤﯿﻘﺘﺮ در اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﯽ‬ ‫ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﺘﻮن ﮐﺎﻣﻞ ﮐﺘﺐ ﻋﻠ ﻤﯽ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﺳﺎﻟﮫﺎی ﺳﺎل ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﺑﻌﻨﻮان ﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎری ﺗﻠﻘﯽ ﺷﺪه و ﺗﻼش ھﺎی ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدی در ﺟﮫﺖ ﺑﻪ اﺻﻄﻼح درﻣﺎن و ﯾﺎ‬ ‫ﺗﻐﯿﯿﺮاﻓﺮاد ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ آﻧﮫﺎ ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮده اﺳﺖ ‪ .‬اﮔﺮﭼﻪ ﮔﺰارش ھﺎﯾﯽ ھﻢ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‬ ‫اﻣﺎ ﯾﺎ در ﻣﻮرد آﻧﮫﺎ ﺷﮏ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ و ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﺻﻮﻻ اﻓﺮاد ﻣﺰﺑﻮر از ﺑﯿﺦ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا ﻧﺒﻮده اﻧﺪ ‪.‬‬ ‫در ﺳﺎل ‪ ١٩٧٣‬اﻧﺠﻤﻦ رواﻧﭙﺰﺷﮑﯽ آﻣﺮﯾﮑﺎ‪ ،‬ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ را ﺑﻌﻨﻮان ﯾﮏ ﻃﺒﻘﻪ ﺗﺸﺨﯿﺼﯽ ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺖ و ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎ و اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻤﯽ دﯾﺮﺗﺮ در‬ ‫ﺳﺎل ‪ ١٩٨٠‬اﯾﻦ ﻋﻨﻮان ﺗﺸﺨﯿﺼﯽ از راھﻨﻤﺎی آﻣﺎری اﺧﺘﻼﻻت رواﻧﯽ در ‪ ICD-10‬ﺣﺬف ﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺷﺎﯾﺎن ذﮐﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻋﺎﻟﻢ رواﻧﭙﺰﺷﮑﯽ ﺳﯿﺴﺘﻢ ھﺎی ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺟﮫﺖ ﺗﺸﺨﯿﺺ و ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪی ﺑﯿﻤﺎری ھﺎی رواﻧﯽ وﺟﻮد‬ ‫دارد ﮐﻪ ‪ ٢‬ﺳﯿﺴﺘﻢ از اﻋﺘﺒﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ‪.‬ﯾﮑﯽ ‪ ( Diagnostic and statistical manual of mental disorder ) DSM‬ﯾﺎ‬ ‫راھﻨﻤﺎی ﺗﺸﺨﯿﺼﯽ و آﻣﺎری اﺧﺘﻼﻻت رواﻧﯽ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻧﺠﻤﻦ رواﻧﭙﺰﺷﮑﯽ آﻣﺮﯾﮑﺎ و دﯾﮕﺮی ‪International classification of ) ICD-10‬‬ ‫‪ ( diseases‬ﯾﺎ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪی ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ ﺑﯿﻤﺎری ھﺎ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﮫﺪاﺷﺖ ﺟﮫﺎﻧﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮد‪ ICD .‬ﻧﻈﺎم ﻃﺒﻘﻪ‬ ‫ﺑﻨﺪی ای اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ در اروﭘﺎ وﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﻘﺎط ﺟﮫﺎن ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮد ‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ وﯾﺮاﺳﺖ ‪ DSM‬ﺑﻨﺎم ‪ DSM-IVTR‬در آﻣﺮﯾﮑﺎ و‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻏﺎﻟﺐ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در اﯾﺮان اﺳﺖ ‪.‬‬ ‫در ‪ ICD-10‬ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﮫﺎﯾﯽ اﺧﺘﻼل ﺗﻠﻘﯽ ﻧﺸﺪه و ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﯾﮏ ﺳﺒﮏ دﯾﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ اﺳﺖ‪ ،‬ﺗﺎ ﯾﮏ‬ ‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٢۵‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫اﺧﺘﻼل ﺑﯿﻤﺎر ﮔﻮﻧﻪ و ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﺑﻌﻨﻮان ﯾﮏ وارﯾﺎن ﻧﺮﻣﺎل ﺗﻤﺎﯾﻼت ﺟﻨﺴﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد ‪.‬‬ ‫دﯾﻮﯾﺪ ھﺎوﮐﯿﻨﺰ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺮ ﻣﻐﺰی دارد ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ» وﺟﻮد ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﺪ ﻣﺴﺎﻟﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ‬ ‫اﺑﺮاز آن ﻣﺴﺎﻟﻪ اﻧﺘﺨﺎب اﺳﺖ«‪ .‬ﻣﻨﻈﻮر ھﺎوﮐﯿﻨﺰ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮد در اﻧﺘﺨﺎب ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ آزاد ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬در اﯾﻨﮑﻪ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا ﺑﺎﺷﺪ‬ ‫ﯾﺎ ﻧﻪ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ﻧﺪارد و ﺗﻨﮫﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻓﺮد در اﻧﺘﺨﺎب آن آزاد اﺳﺖ اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺧﻮد را ﺑﺎ دﯾﮕﺮان در ﻣﯿﺎن ﺑﮕﺬارد ﯾﺎ ﻧﻪ و اﯾﻦ‬ ‫ﮔﺴﺘﺮه را ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪی ﮔﺴﺘﺮش دھﺪ ‪.‬‬ ‫ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت در ﻣﻮرد ﺷﯿﻮع ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺗﻮﺳﻂ آﻟﻔﺮد ﮐﯿﻨﺰی در ﺳﺎل ‪ ١٩۴٨‬ﺑﻪ ﻋﻤﻞ آﻣﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﺸﺎن ﻣﯿﺰان ﺷﯿﻮع‬ ‫ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ را در ﻣﺮدان ‪ %١٠‬و در زﻧﺎن ‪ %۵‬اﻋﻼم ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ از زﻣﺎن ﮐﯿﻨﺰی ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻓﺮاوان دﯾﮕﺮی ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‬ ‫ﮐﻪ ارﻗﺎم اﻋﻼم ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﮐﯿﻨﺰی را ﺑﻄﻮر ﻧﺰوﻟﯽ ﻣﻮرد ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮار داده اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ارﻗﺎم ‪ % ٣-٢‬ﺗﺎ ﮐﻤﺘﺮ از ‪ %١‬و‬ ‫ﮔﺎھﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﮔﺎه ﮐﻤﺘﺮ را اﻋﻼم ﮐﺮده اﻧﺪ اﻣﺎ داده ھﺎی دﻗﯿﻖ ﻓﻌﻼ دراﯾﻦ ﻣﻮرد ﻗﺎﺑﻞ وﺻﻮل ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻤﺎﯾﻼت ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﭼﻪ در ﻣﺮدان و ﭼﻪ در زﻧﺎن ﺑﻪ ﻗﺒﻞ از ﺑﻠﻮغ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺮدد و ﺷﺮوع ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﺸﺶ ھﺎی رﻣﺎﻧﺘﯿﮏ و‬ ‫ﺷﮫﻮاﻧﯽ در اﯾﻦ زﻣﺎن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ درﺻﺪ ﺑﺎﻻﯾﯽ از اﻓﺮاد ﺑﻮﯾﮋه ﭘﺴﺮان در دوره ﭘﯿﺶ از ﺑﻠﻮغ ﺗﺠﺮﺑﻪ ھﺎی ﺗﻨﺎﺳﻠﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻓﺮد ھﻤﺠﻨﺲ‬ ‫دارﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ اﯾﻦ ﺗﺠﺎرب ﺟﻨﺴﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﺗﻔﺘﯿﺸﯽ داﺷﺘﻪ و ﻧﻮﻋﺎ ﻓﺎﻗﺪ ﺟﻨﺒﻪ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و اﯾﻦ اﻣﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺮد‬ ‫ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺑﺘﻮان ﻣﯿﺎن اﯾﻦ ﺗﺠﺎرب ﺑﺎ ﺗﻤﺎﯾﻼت واﻗﻌﯽ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﯾﺪار و ﻋﻤﯿﻖ ﻣﯽ‬ ‫ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﻔﺎوت ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬ ‫در ﻣﻮرد ﻋﻠﻞ ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﺗﻤﺎﯾﻼت ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻔﺼﻠﯽ از دﯾﺪﮔﺎه ھﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﯿﺎن ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ھﯿﭽﮑﺪام آﻧﮫﺎ ﻗﻄﻌﯽ‬ ‫ﻧﺒﻮده و ﻓﻘﻂ در ﺣﺪ ﻓﺮﺿﯿﻪ اﺳﺖ ‪ .‬ﻣﻀﺎف ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ھﯿﭽﮑﺪام از آﻧﮫﺎ ﺑﺮای ﺗﻮﺿﯿﺢ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻄﻠﺐ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮده و ھﺮ ﮐﺪام ﺟﻨﺒﻪ ھﺎﯾﯽ از ﻣﻮﺿﻮع‬ ‫را روﺷﻦ ﻣﯽ ﺳﺎزﻧﺪ ‪.‬‬ ‫ﻓﺮوﯾﺪ ﻧﺎﺑﻐﻪ ﻋﺎﻟﻢ رواﻧﭙﺰﺷﮑﯽ و رواﻧﺸﻨﺎﺳﯽ‪ ،‬ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ را ﺑﯿﻤﺎری رواﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ و در ﺳﻪ رﺳﺎﻟﻪ در زﻣﯿﻨﻪ ﺗﻤﺎﯾﻼت‬ ‫ﺟﻨﺴﯽ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ »ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ در اﻓﺮادی ﻣﺸﺎھﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ اﻧﺤﺮاف ﺟﺪی از ﻧﺮﻣﺎﻟﯿﺘﯽ ﻧﺪارﻧﺪ و ﮐﺎراﯾﯽ آﻧﮫﺎ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار‬ ‫ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮد و در واﻗﻊ ﺑﺎ رﺷﺪ ھﻮﺷﯽ و ﻓﺮھﻨﮓ اﺧﻼﻗﯽ ﺑﺎﻻ ﻣﺸﺨﺺ ھﺴﺘﻨﺪ«‪ .‬ﻓﺮوﯾﺪ در ﭘﺎﺳﺦ ﯾﮏ ﻣﺎدر آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻓﺮزﻧﺪ ھﻤﺠﻨﺲ‬ ‫ﮔﺮاﯾﯽ داﺷﺖ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ ‪»:‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﻣﺰﯾﺘﯽ ﻧﺪارد اﻣﺎ ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﯾﻪ ﺷﺮم ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﻓﺴﺎد اﺳﺖ و ﻧﻪ اﻧﺤﻄﺎط ‪.‬‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮان آﻧﺮا ﺑﯿﻤﺎری ﺷﻤﺮد و ﻣﺎ آﻧﺮا ﻧﻮﻋﯽ از اﻋﻤﺎل ﺟﻨﺴﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ در ﻧﺘﯿﺠﻪ وﻗﻔﻪ ای ﺧﺎص در رﺷﺪ ﺟﻨﺴﯽ ﭘﺪﯾﺪ آﻣﺪه‬ ‫اﺳﺖ‪«.‬‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ ﻓﺮﺿﯿﻪ ﭘﺮدازی ھﺎی ﭘﯿﭽﯿﺪه ای از دﯾﺪﮔﺎه ﻓﺮﺿﯿﺎت رواﻧﮑﺎوی ﻣﻄﺮح ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ از ﺣﻮﺻﻠﻪ اﯾﻦ ﻣﻘﺎل ﺑﺪور اﺳﺖ و ﺑﯿﺸﺘﺮ آﻧﮫﺎ‬ ‫ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ را وﻗﻔﻪ ای در رﺷﺪ رواﻧﯽ ﺟﻨﺴﯽ ﻓﺮد ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻃﺒﻖ ﻧﻈﺮﯾﻪ ھﺎی روان ﭘﻮﯾﺎﯾﯽ‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ھﺎی اواﯾﻞ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﯿﺪاﯾﺶ رﻓﺘﺎر ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا در ﻣﺮد ﻣﻨﺠﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از‪ :‬ﺗﺜﺒﯿﺖ و واﺑﺴﺘﮕﯽ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺎدر‪ ،‬ﻓﻘﺪان ﻧﻘﺶ ﭘﺪری‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٢۶‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻣﻮﺛﺮ‪ ،‬ﻣﮫﺎر ﺷﺪن رﺷﺪ ﻣﺮداﻧﮕﯽ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ واﻟﺪﯾﻦ‪ ،‬ﺗﺜﺒﯿﺖ ﯾﺎ ﭘﺴﺮﻓﺖ در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺧﻮدﺷﯿﻔﺘﮕﯽ رﺷﺪ و ﺑﺎﺧﺖ در رﻗﺎﺑﺖ ﺑﺎ ﺑﺮادران و‬ ‫ﺧﻮاھﺮان‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﭘﺮدازان ﺟﺪﯾﺪ رواﻧﮑﺎوی ﻓﺮﻣﻮل ﺑﻨﺪی ھﺎی ﺗﺎزه ای ﭘﯿﺸﻨﮫﺎد ﮐﺮده اﻧﺪ ﮐﻪ در ﺗﻀﺎد ﺑﺎ ﻧﻈﺮﯾﺎت ﮐﻼﺳﯿﮏ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ژﻧﺘﯿﮑﯽ ﻋﯿﺎر ﺑﺮوز ﺑﺎﻻﺗﺮی از ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ را در دوﻗﻠﻮ ھﺎی ﯾﮏ ﺗﺨﻤﮑﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دو ﻗﻠﻮ ھﺎی دو ﺗﺨﻤﮑﯽ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دھﺪ‬ ‫ﮐﻪ از ﯾﮏ اﺳﺘﻌﺪاد ارﺛﯽ ﭘﻨﮫﺎن ﺧﺒﺮ ﻣﯽ دھﺪ ﻣﻌﮫﺬا ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﮐﺮوﻣﻮزوﻣﯽ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺗﻔﮑﯿﮏ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاھﺎ از ﻏﯿﺮ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاھﺎ ﻧﺒﻮده‬ ‫اﺳﺖ‪ .‬ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاھﺎی ﻣﺮد ﺗﻮزﯾﻊ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ھﻢ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دھﻨﺪ و ﻣﺮدان ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﻣﺮد ھﺎی ﻏﯿﺮ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا‬ ‫ﺑﺮادرھﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ دارﻧﺪ‪ .‬ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﯽ در ﺳﻄﺢ ھﻮرﻣﻮن ھﺎی آﻧﺪروژﻧﯿﮏ)ﻣﺮداﻧﻪ( ﭼﻪ در ﺑﺰرﮔﺴﺎﻟﯽ و ﭼﻪ در دوران‬ ‫ﭘﺮه ﻧﺎﺗﺎل )ﻗﺒﻞ از ﺗﻮﻟﺪ( ﻧﺸﺎن داده اﻧﺪ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ھﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮی دارﻧﺪ ‪.‬‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ ﻧﮑﺘﻪ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﮫﻤﯽ ﮐﻪ وﺟﻮد دارد اﻓﺮاد ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻓﺮاد ﻏﯿﺮ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا ﺗﻔﺎوت ھﺎی زﯾﺎدی ﺑﺎھﻢ دارﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ اﻣﺮ ارﺗﺒﺎط ﺑﻪ‬ ‫ذات اﻧﺴﺎن ﺑﻮدن آﻧﮫﺎ دارد‪ .‬ھﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن اﻓﺮاد ﻏﯿﺮ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا ﻃﯿﻒ وﺳﯿﻌﯽ از اﻓﺮاد ﺑﺴﯿﺎر اﺧﻼﻗﯽ ﺗﺎ ﻏﯿﺮ اﺧﻼﻗﯽ وﺟﻮد دارد‬ ‫ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاھﺎ ھﻢ از اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﻣﺴﺘﺜﻨﯽ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ‪ .‬در ﺑﯿﻦ اﻓﺮاد ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا اﻓﺮادی ھﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ »ﺗﮏ ﯾﺎری« ) ‪ ( Monogamy‬ﻣﻌﺘﻘﺪ‬ ‫ﺑﻮده و اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﻓﺮادی ھﻢ ھﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺎی ﺟﻨﺴﯽ ﻣﺘﻌﺪد دارﻧﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ھﻤﻪ اﯾﻦ ﭼﯿﺰھﺎ ﺑﻪ ﻣﺎھﯿﺖ‬ ‫اﻧﺴﺎﻧﯽ و ﺗﺎﺛﯿﺮات ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺘﻌﺪد ﭼﻮن ﺧﺎﻧﻮاده و دوران ﮐﻮدﮐﯽ‪ ،‬ﻣﺤﯿﻂ و ﺳﺎﯾﺮ ﻋﻮاﻣﻞ ﺑﺴﺘﮕﯽ دارد و ﻓﺎرغ از ﺗﻤﺎﯾﻼت اﻓﺮاد اﺳﺖ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ‬ ‫دﯾﺪه ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ رواﺑﻂ ﭘﺎﯾﺪار و ﺑﺎ ﺛﺒﺎت در ﺑﯿﻦ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاھﺎی زن ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻣﺮد اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎز اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎھﯿﺖ ﻣﺮد‬ ‫ﺑﻮدن و اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮدان )ﭼﻪ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا و ﭼﻪ ﻏﯿﺮ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮا( ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺑﻪ داﺷﺘﻦ ﺷﺮﮐﺎی ﺟﻨﺴﯽ ﻣﺘﻌﺪد دارﻧﺪ‪.‬‬ ‫در ﮐﻞ و ﺑﻄﻮر ﺧﻼﺻﻪ ﻣﯽ ﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ از ﻧﻈﺮ رواﻧﭙﺰﺷﮑﯽ ﯾﮏ وارﯾﺎن ﻃﺒﯿﻌﯽ از ﺗﻤﺎﯾﻼت ﺟﻨﺴﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ در‬ ‫اﻗﻠﯿﺘﯽ از اﻓﺮاد ﺑﺸﺮی وﺟﻮد دارد و اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﻧﻪ اﯾﺮاد و ﻧﻪ ﺑﯿﻤﺎری اﺳﺖ و اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺰﯾﺘﯽ ھﻢ ﻣﺤﺴﻮب ﻧﻤﯽ ﺷﻮد ‪ .‬ﺑﻄﻮر ﻣﺜﺎل اﮐﺜﺮﯾﺖ‬ ‫ﺟﺎﻣﻌﻪ راﺳﺖ دﺳﺖ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﻋﺪه ای ﮐﻪ در اﻗﻠﯿﺖ ھﺴﺘﻨﺪ ﭼﭗ دﺳﺖ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﭼﭗ دﺳﺘﯽ ﻧﻪ ﺑﯿﻤﺎری اﺳﺖ و ﻧﻪ ﻣﺰﯾﺖ‬ ‫و ﻓﻘﻂ ﺑﻄﻮر ﺳﺎده ﯾﮏ وارﯾﺎن ﻃﺒﯿﻌﯽ اﺳﺖ ‪.‬‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮی و ﺑﻮﯾﮋه ﺟﻮاﻣﻊ ﺳﻨﺘﯽ ﻣﺜﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ در اﻗﻠﯿﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﺷﻮد ﻣﺜﻼ ﺣﺘﯽ ﻧﮕﺎرﻧﺪه ھﻨﻮز‬ ‫ﺧﺎﻧﻮاده ھﺎﯾﯽ را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺰور ﻓﺮزﻧﺪ ﭼﭗ دﺳﺖ ﺧﻮد را ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﺎ دﺳﺖ راﺳﺖ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ! ﭼﻪ رﺳﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﻣﺜﻞ‬ ‫ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﯽ ﮐﻪ ھﻤﯿﺸﻪ در ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﺸﺮﯾﺖ ﯾﮏ ﺗﺎﺑﻮ ﺑﻮده اﺳﺖ ‪.‬‬ ‫ﺑﻪ اﻣﯿﺪ آﮔﺎھﯽ ﺑﺸﺮ و ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﺗﻌﺼﺒﺎت ﺟﺎھﻼﻧﻪ ‪...‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٢٧‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﯾﮏ داﺳﺘﺎن واﻗﻌ ﯽ‬ ‫رﺳﻮل )ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ‪ ٢۶ ،‬آﺑﺎن(‬

‫ھﻮا ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮد ﺑﻮد ‪ .‬ﻣﻦ و ﻓﺮاﻣﺮز روﺑﺮوی ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه ﮔﻠﺴﺘﺎن‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺎﻳﻖ ﺑﻮدﻳﻢ‪ .‬از ﺻﺒﺢ داﻧﺸﻜﺪه ﺑﻮدم ‪ .‬ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ھﻢ اﺻﻼ ﺧﻮب‬ ‫ﻧﺨﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮدم ؛ﺳﺮﻣﺎی ھﻮا و ﺧﺴﺘﮕﯽ و ﺧﻮاب آﻟﻮدﮔﯽ‪ ،‬ﭼﺸﻢ ھﺎم رو ﭘﺮ از اﺷﻚ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬از ﺷﺪت ﺳﺮﻣﺎ دﻳﮕﻪ داﺷﺘﻢ ﻣﯽ ﻟﺮزﻳﺪم ‪.‬‬ ‫ﺳﻮﻳﯿﺸﺮت ﻓﺮاﻣﺮز رو ھﻢ ﺑﻪ ﺳﻪ ﻻﻳﻪ ﻟﺒﺎس دﻳﮕﻪ ای ﻛﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮدم اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮدم اﻣﺎ ﺑﺎز ھﻢ ﺑﯽ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺑﻮد!‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﻼم!‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﺗﻮ ﻛﺠﺎﻳﯽ ﺧﺎﻧﻮم ﺧﺎﻧﻮﻣﺎ؟!‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﻼم ﻓﺮاﻣﺮز‪ ...‬اﻳﻦ ﺧﺎﻟﻪ ﻣﺜﻞ ھﻤﯿﺸﻪ ﻓﻘﻂ ﻏﺮ ﻣﯿﺰﻧﻪ!‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﮔﺮﺳﻨﻤﻪ!اول ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﻳﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﺨﻮرﻳﻢ‪ ...‬ﺧﻮﺑﯽ؟ آراﻳﺶ ﻧﻜﺮدی؟!‬

‫‪-‬‬

‫آراﻳﺶ؟ ﺑﻼ ﺑﻪ دور! ﻣﻦ ﻣﺮدم!‬

‫‪-‬‬

‫آره ارواح ﻋﻤﻪ ات!‬

‫ﺗﻮی ﺑﻮﻓﻪ ی ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه‪ ،‬ﺗﻨﮫﺎ ﭼﯿﺰی ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮردن ﻣﯽ اوﻣﺪ ﭘﺎپ ﻛﺮن ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻪ ﺗﺎ ﭘﺎپ ﻛﺮن ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ و ﻛﻢ ﻛﻢ در ﺣﺎل ﻗﺪم زدن ﻣﯽ‬ ‫ﺧﻮردﻳﻢ ﻛﻪ ﻓﺮاﻣﺮز ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از دوﺳﺘﺎن ﺑﯽ ﺷﻤﺎرش رو دﻳﺪ!‬

‫‪-‬‬

‫ﺷﺎﻳﻖ‪ ،‬اﺻﻼﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻓﺮاﻣﺮز ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ .‬ﺑﺮﻳﻢ ﻛﺘﺎب ھﺎ رو ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻓﺮاﻣﺮز زﻧﮓ ﻣﯿﺰﻧﯿﻢ‪...‬‬

‫ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه ﻛﺘﺎب اﻣﺴﺎل اﺻﻼ ﺑﻪ ﭼﯿﺰی ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدم وﻋﺪه ﻣﯽ دادم ﺷﺒﺎھﺖ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻣﯿﺸﻪ ﮔﻔﺖ ﺑﺮھﻮت ﺑﻮد! اﺻﻼ ﺟﺎﻟﺐ ﻧﺒﻮد‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺣﺎﻻ ﭼﯽ ﻣﻲ ﺧﻮای ﺑﺨﺮی؟ وای! رﺳﻮل اﻳﻦ ﭘﺴﺮه رو ﻧﮕﺎه ﻛﻦ! اﻟﮫﯽ!‬

‫‪-‬‬

‫اه ! ﺷﺎﻳﻖ! ﺑﻪ ﺧﺪا ﭼﺸﻤﺎت ﻟﻮچ ﻣﯿﺸﻪ ھﺎ! ﻣﺮدی ﺑﻪ ﺧﺪا! اﻳﻦ ﺟﻮری ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻦ‪ ....‬وای ﺧﺪا‪ ،‬ﻓﮫﻤﯿﺪ‪....‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﻮب ﺑﻔﮫﻤﻪ!‪ ...‬دﻧﺒﺎل ﭼﻪ ﻛﺘﺎﺑﯽ ﻣﻲ ﮔﺮدی؟‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﻤﯿﺪوﻧﯽ؟ واﺳﻪ ﺑﺎر ھﺰارم‪ :‬ﺷﯿﻤﯽ آﻟﯽ وﻟﮫﺎرد‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺗﻮی اﻳﻦ ﻏﺮﻓﻪ ﻳﻪ ﭼﯿﺰاﻳﯽ ﭘﯿﺪا ﺑﺸﻪ‪.‬‬

‫ﺑﻨﺪه ﺧﺪا آﻗﺎی ﻓﺮوﺷﻨﺪه در ﺣﺎﻟﯽ ﻛﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻧﺸﻮن ﻧﺪه داره ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ھﺎش ﺷﺎﻳﻖ رو ﻣﯿﺨﻮره‪ ،‬ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺷﯿﻤﯽ آﻟﻲ ﻧﺪاره!‬ ‫ﺳﺎﻟﻦ ھﺎی ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه رو ﻛﻪ دﻳﺪﻳﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ رﺳﯿﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﺧﻮراﻛﯽ و اﺳﺒﺎب ﺑﺎزی ﻛﻮدﻛﺎن و ﺳﯽ دی ﻓﯿﻠﻢ و اﻳﻦ ﺟﻮر ﭼﯿﺰ ھﺎ رو ﻣﯿﺸﺪ از‬ ‫ﻏﺮﻓﻪ ھﺎی ﻣﺘﻌﺪدی ﻛﻪ ﻛﻨﺎر ھﻢ ﺑﻮدن ﺧﺮﻳﺪ‪ .‬ﻛﻨﺎر ﻏﺮﻓﻪ ای ﻛﻪ ﺳﯽ دی ﻓﯿﻠﻢ ھﺎی اﻳﺮاﻧﯽ رو ﻣﯽ ﻓﺮوﺧﺖ اﻳﺴﺘﺎدم‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫وای ﺷﺎﻳﻖ‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻛﻦ ﺷﮫﺎب ﺣﺴﯿﻨﯽ!‬

‫‪-‬‬

‫ھﺎ؟ ﻛﻮ؟ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟ ﺧﺎﻧﻮم ﺑﺮو ﻛﻨﺎر! اﻳﻨﻮ ﻣﯿﮕﯽ؟ وووووووش!‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٢٨‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﻏﺮﻓﻪ ی اﺳﺒﺎب ﺑﺎزی ھﺎ ھﻢ ﻛﻪ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﻣﻨﻮ ﻳﺎد ﻛﻮدﻛﯽ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻛﻮدﻛﯽ ای ﻛﻪ ﺑﺪون اون ھﺎ و در آرزوﺷﻮن ﺳﭙﺮی ﺷﺪه ﺑﻮد‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫راﺳﺘﯽ رﺳﻮل ﺗﻮ ﭘﯿِﺮس ﮔﻢ ﻧﻜﺮدی؟ ﻣﻦ اﻳﻦ ﭘﯿِﺮﺳﻪ رو ﺗﻮی ﺟﯿﺐ ﺷﻠﻮارم ﭘﯿﺪا ﻛﺮدم‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﭼﺮا اﺗﻔﺎﻗﺎ! اون ﺷﺒﯽ ﻛﻪ ﺗﻮی ﻛﻮﭼﻪ ﭘﺲ ﻛﻮﭼﻪ ھﺎی اﻧﻮری ﺑﯿﻨﯿﻢ رو ﺷﻜﺴﺘﻦ‪ ،‬ﭘﯿﺮﺳﻤﻮ ھﻢ ﮔﻢ ﻛﺮدم! ﺑﯿﺎ واﺳﻢ ﺑﺬار ﺗﻮ ﮔﻮﺷﻢ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺎﺷﺎاﷲ! ﭼﻘﺪر ھﻢ ﻛﻪ ﺑﮫﺖ ﻣﻲ ﻳﺎد!‬

‫داﺷﺘﯿﻢ اون ﻏﺮﻓﻪ ھﺎ رو ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﻢ ﻛﻪ ﻳﻚ دﻓﻌﻪ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ آﻗﺎ؟!‬

‫ﻧﮕﺎھﺶ ﻛﺮدم‪ .‬ﻣﺮد ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺟﻮاﻧﯽ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﻦ و ﺳﺎﻟﺶ‪ ،‬ﭘﺸﺖ اﺿﺎﻓﻪ وزن و رﻳﺶ و ﺳﺒﯿﻠﺶ ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺪود ‪ ٢۵‬ﺳﺎل داﺷﺖ و ﺑﯽ‬ ‫ﺳﯿﻢ ﺳﯿﺎھﯽ دﺳﺘﺶ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻨﺒﻊ آﻟﻮدﮔﯽ ﺻﻮﺗﯽ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ اوﻣﺪ ﻛﻪ داﺷﺖ ﻣﯽ رﻓﺖ رو اﻋﺼﺎﺑﻢ!‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﻠﻪ؟‬

‫‪-‬‬

‫ﻟﻄﻔﺎ ﺑﯿﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻃﺮف‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﻠﻪ؟ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﯿﺪ؟!‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﻮب ھﺴﺘﯿﻦ ﺷﻤﺎ؟ ﻟﻄﻔﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﻳﺪ‪.‬‬

‫و ﺳﺮش رو ﻛﺮد ﺗﻮی ﺑﯽ ﺳﯿﻢ‪ .‬ھﻤﯿﻦ ﻃﻮر راھﺶ رو ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﯽ رﻓﺖ! ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﻛﻪ ﻣﺎ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ھﻤﯿﻦ ﺟﻮری‬ ‫ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ اﺻﻼ ﺑﺪوﻧﯿﻢ ﻛﺠﺎ دارﻳﻢ ﻣﯽ رﻳﻢ‪ ،‬از ‪ ۴‬ﺗﺎ ﺳﺎﻟﻦ ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه ﻋﺒﻮر ﻛﺮدﻳﻢ!‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﯽ ﮔﻢ اﻳﻦ ﻳﺎرو ﻣﺨﺶ ﺗﺎب داره ھﺎ! ﻛﺠﺎ داره ﻣﯿﺮه؟‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ رﺳﻮل‪...‬‬

‫ﺣﺲ ﺗﺮس ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺑﻮدم ﻛﺠﺎ دارﻳﻢ ﻣﯽ رﻳﻢ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﯽ ﺧﻮای اﺻﻼ ﺑﭙﯿﭽﻮﻧﯿﻤﺶ؟‬

‫ﺻﺪای ﮔﺮﻓﺘﻪ ای از ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫‪-‬‬

‫ﺑﺮﻳﺪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ‪...‬ﻳﺎﻻ‪...‬‬

‫اﻳﻦ ﻳﻜﯽ دﻳﮕﻪ ﻛﻞ ﺻﻮرﺗﺸﻮ ﻣﻮ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد! ﺑﻪ ﺧﻮدم ﮔﻔﺘﻢ ‪ :‬اﻳﻦ ﻳﻜﯽ دﻳﮕﻪ اﭘﯿﻠﯿﺖ ﻻزﻣﻪ! ﺑﻨﺪه ﺧﺪا ﻛﺎرش از ﺗﯿﻎ ﮔﺬﺷﺘﻪ!! ﺑﺎ ﻳﻪ دﺳﺖ‬ ‫ﺑﯽ ﺳﯿﻢ رو ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺎ ﻳﻪ دﺳﺖ ﻣﻨﻮ ھﻞ ﻣﯽ داد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ا‪ ...‬؟ واﺳﻪ ﭼﯽ ﻣﯽ زﻧﯽ آﻗﺎ؟‬

‫‪-‬‬

‫ھﻤﯿﻦ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ ‪ ...‬ﺑﺮﻳﺪ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪...‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٢٩‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﺷﺎﻳﻖ ﻛﻪ ﺧﯿﻠﯽ زودﺗﺮ از ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﻛﺮده ﺑﻮد اﻳﻦ ﻓﻀﺎ ﺑﻪ ﻛﻠﯽ ﻣﺘﻔﺎوت از ﻓﻀﺎی ﻛﻮدﻛﺎﻧﻪ ای ھﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﻗﺒﻞ داﺷﺘﯿﻢ ازش‬ ‫ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮدﻳﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ ﭘﯿﺮﺳﻤﻮ درﺑﯿﺎرم‪ .‬اون ﭘﯿﺮﺳﺸﻮ در آورده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﺎز ھﻢ داﺷﺘﻢ ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﺷﮫﺮوﻧﺪ اﻣﺮﻳﻜﺎﻳﯽ ﻓﻜﺮ‬ ‫ﻣﯿﻜﺮدم و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮدم ﺑﻔﮫﻤﻢ ﭘﯿﺮس ﮔﻮش ﭼﻪ ﻣﺸﻜﻠﯽ داره‪ ،‬ﺗﺎ اﻳﻦ ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ ﻛﻨﻢ!‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد اون آدم ھﺎﻳﯽ ﻛﻪ ﻟﺒﺎﺳﮫﺎﺷﻮن ‪ ،‬ﻓﺸﻦ ھﺎی ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ی ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﺑﻮدن)!( و ﭘﺸﺖ ﺳﺮِ ﻣﺎ راه اﻓﺘﺎده ﺑﻮدن و اﻟﺒﺘﻪ ھﻤﺸﻮن ﺑﯽ‬ ‫ﺳﯿﻢ داﺷﺘﻦ‪ ،‬اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬اﻧﺘﮫﺎی ﺳﻪ ﻛﻨﺞِ ﻳﻜﯽ از ﺳﺎﻟﻦ ھﺎ‪ ،‬ﻓﻀﺎی ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎرﻳﻜﯽ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺘﯽ ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺎ وﺟﻮد ﻻﻏﺮی ﺑﯿﺶ از اﻧﺪازه‪،‬‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ازش رد ﺑﺸﻢ‪ .‬دو ﻃﺮف اﻳﻦ ﻓﻀﺎ رو ﺑﺎ ﻓﻨﺲ ھﺎی آھﻨﯽ ﻻﻳﻦ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﺷﺒﺎھﺖ اﻧﻜﺎر ﻧﺎﭘﺬﻳﺮی رو ﺑﺎ ﻻﻳﻦ ھﺎی زﻧﺪان‬ ‫ﮔﻮاﻧﺘﺎﻧﺎﻣﻮ ﺑﻪ وﺟﻮد آورده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ اﻋﺘﺮاف ﻛﻨﻢ از اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻪ ﻓﻀﺎی ﻣﺸﺎﺑﻪ رو در واﻗﻌﯿﺖ‪ ،‬در ﻳﻜﯽ از ﺷﻠﻮغ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻜﺎن ھﺎی ﺳﺮﭘﻮﺷﯿﺪه ی‬ ‫ﺷﮫﺮ‪ ،‬در اﻳﺮان ﻣﯽ دﻳﺪم‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ھﯿﺠﺎن زده ﺷﺪه ﺑﻮدم! اون ﻻﻳﻦ ﺑﻪ راه ﭘﻠﻪ ی ﺑﺎرﻳﻜﯿﯿﺨﺘﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ و اون راه ﭘﻠﻪ ﺑﻪ ﻳﻪ اﺗﺎﻗﻚ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ‪.‬‬ ‫ھﻤﯿﻦ ﻛﻪ وارد راھﺮو ﺷﺪم‪ ،‬ﺗﺮس ﻋﺠﯿﺒﯽ ﭘﯿﺪا ﻛﺮدم‪ .‬در ﻧﮫﺎﻳﺖ ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻨﻜﻪ اﻃﺮاف ورودی اون ﻻﻳﻦ ‪ ٢‬ﺗﺎ ﻏﺮﻓﻪ ﺑﻮد و ﻛﻨﺎر اﻳﻦ‬ ‫ﻏﺮﻓﻪ ھﺎ ھﻢ آدم ھﺎی زﻳﺎدی ﺑﻮدن‪ ،‬اون ﻣﻜﺎن ﺑﺴﯿﺎر دور از ﻧﻈﺮ ﺑﻮد ‪ .‬در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل از اون اﺗﺎﻗﻚ ﻣﯿﺸﺪ ھﻤﻪ ﺟﺎ رو ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ‪ .‬ﺷﺎﻳﻖ‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﻛﻪ از ﺗﺮس رﻧﮕﺶ ﭘﺮﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از ﺑﻐﻞ‪ ،‬آروم آروم راھﺮوی آھﻦ ﺑﻨﺪی ﺷﺪه رو ﻃﯽ ﻣﯽ ﻛﺮد ‪ .‬ﻣﻦ ھﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ‪ .‬ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ وارد اون راھﺮو ﺷﺪﻳﻢ و در دﻳﺪرس ﻋﻤﻮم ﻧﺒﻮدﻳﻢ‪ ،‬ﺻﺪا ھﺎی آدم ھﺎی ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺎ ﺑﻠﻨﺪ و ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺑﺎ ھﺮ ﻗﺪﻣﯽ ﻛﻪ‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ در آن ﻓﻀﺎی ﻋﺠﯿﺐ ﺑﺮﻣﯿﺪاﺷﺘﯿﻢ‪ ،‬ﻟﺤﻦ ﺧﻄﺎﺑﺸﻮن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد! ﺑﻪ آن ﭘﺬﻳﺮاﻳﯽ ﻋﺠﯿﺐ‪ ،‬ﻛﻢ ﻛﻢ ﭼﯿﺰ ھﺎﻳﯽ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯿﺸﺪ‬ ‫ﻛﻪ ﻣﻦ اﺳﻤﺸﻮ ﻣﯿﮕﺬارم "ﻛﺘﻚ زدن و ھﻞ دادن"‪ .‬ﺑﻪ اﺑﺘﺪای راه ﭘﻠﻪ ﻛﻪ رﺳﯿﺪﻳﻢ‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺎﻳﻖ راه ﻧﺠﺎﺗﯽ ﭘﯿﺪا ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺳﺮﻳﻊ از‬ ‫ﭘﻠﻪ ھﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪ .‬ﻣﻦ ھﻢ ھﻤﯿﻦ ﻛﺎر رو ﻛﺮدم‪ .‬در اﺗﻨﮫﺎی راه ﭘﻠﻪ‪ ،‬اﺗﺎﻗﻚ ﺳﺮ ﺑﺎزی ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﯿﻤﻪ ی ﺑﺎﻻﻳﯽ دﻳﻮارھﺎش ﺷﯿﺸﻪ ای ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻤﺖ‬ ‫ﭼﭗ‪ ،‬ﻣﯿﺰی ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺮ از ﺑﯽ ﺳﯿﻢ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ اوﻣﺪ اوﻧﺎ ﻓﺮﺳﺘﻨﺪه ھﺎی ﺑﯽ ﺳﯿﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ...‬دور ﺗﺎ دور اﺗﺎﻗﻚ را ﺻﻨﺪﻟﯽ ھﺎی ﻛﺜﯿﻔﯽ‬ ‫ﭼﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .‬وﻗﺘﻲ وارد اﺗﺎﻗﻚ ﺷﺪﻳﻢ‪ ،‬آن ﻣﺮد ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺟﻮان‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ از ﺗﻨﮕﻨﺎﻳﯽ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻛﺸﯿﺪ و ﺧﻮدش رو روی‬ ‫ﻳﻜﯽ از اون ﺻﻨﺪﻟﯽ ھﺎی ﻛﺜﯿﻒ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻛﻢ ﻛﻢ از راه ﻣﯽ رﺳﯿﺪن و ﻣﻦ ھﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم‪ .‬ﺣﺎل ﺷﺎﻳﻖ ﺗﻮﺻﯿﻒ‬ ‫ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺐ ھﺎﻳﺶ رو ﻣﯽ ﺟﻮﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺼﺒﯽ ﺑﺎزو ھﺎش رو ﻣﺎﺳﺎژ ﻣﯽ داد و ﺑﺎﻧﮕﺮاﻧﯽ‪ ،‬زﻳﺮ ﭼﺸﻤﯽ ﺑﯽ ﺳﯿﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ ھﺎ را ﻧﮕﺎه‬ ‫ﻣﯽ ﻛﺮد ‪ .‬ﻣﻦ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش رو ﻣﯿﺪﻳﺪم‪ .‬ﻳﻜﯽ از اون ﺑﯽ ﺳﯿﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ ھﺎ از راه ﭘﻠﻪ ﺑﺎﻻ اوﻣﺪ‪ .‬ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد و ھﯿﻜﻞ ﺑﺴﯿﺎر زﻣﺨﺘﯽ داﺷﺖ ‪.‬‬ ‫ﺳﯿﻪ ﭼﺮده ﺑﻮد و ﻣﺜﻞ ھﻤﻪ ی )ﻧﺎ( ﻣﺮد ھﺎی دﻳﮕﻪ‪ ،‬رﻳﺶ زﻳﺎدی داﺷﺖ‪ .‬ﺷﺎل ﮔﺮدن ﺑﻠﻨﺪ ﺳﯿﺎه داﺷﺖ‪ .‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺷﺎﻳﻖ اﻳﺴﺘﺎد‪.‬‬ ‫ﻗﺪش‪ ٢‬ﺑﺮاﺑﺮ ﻗﺪ ﺷﺎﻳﻖ ﺑﻮد ‪ .‬روی ﺷﺎﻳﻖ ﺧﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ ی ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺿﺮﺑﻪ از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪم‪ .‬اﺷﻚ رو ﮔﻮﻧﻪ ھﺎش ﻏﻠﺘﯿﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﻛﻪ‬ ‫دﺳﺘﺶ از ﺳﺮ ﺷﺎﻳﻖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﺎزه ﻓﮫﻤﯿﺪم ﭼﯽ ﺷﺪه و ﻧﺎﺧﻮد آﮔﺎه‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪای ﻧﺎﻟﻪ ی ﻛﻮﺗﺎھﯽ ﺧﻮدم رو ﻋﻘﺐ ﻛﺸﯿﺪم‪ .‬ﻣﯿﺰﺑﺎن ﻣﻦ ھﻢ‬ ‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺑﻮد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻛﺮدم ﻳﻚ ﺑﻠﻮك ﺳﺮﺑﯽ روی ﺳﺮم اﻓﺘﺎد‪ .‬اﻳﻦ ھﺪﻳﻪ ی ﻣﺮد ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺟﻮان ﺑﻮد ‪ .‬ﭼﺸ ﻢ ھﺎم ﮔﺮم ﺷﺪ و ﻣﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ‬ ‫ﺑﻮدم ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻛﺪام ﻳﻚ زودﺗﺮ ﺳﺮازﻳﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ‪ :‬اﺷﻚ ﻳﺎ ﺧﻮن‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ای ای ای ای! ﻧﮕﺎش ﻛﻦ ﺗﻮ رو ﺧﺪا‪...‬‬

‫ﺷﺎل ﮔﺮدن اون ﻣﺮد ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﯿﺸﺪ و ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﺎﻣﻼ ﻧﺰدﻳﻚ ﺻﻮرت ﺷﺎﻳﻖ ﺑﻮد‪...‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٣٠‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﻂ ﻟﺐ زدی؟‬

‫و ﻟﺤﻈﻪ ی ﺑﻌﺪ ﺻﺪای زﻧﮓ ﺳﯿﻠﯽ ﻓﻀﺎ را ﭘﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻛﺎﻣﻼ ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮدم؛ ﻧﻤﯽ ﻓﮫﻤﯿﺪم داره ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﻪ‪ ...‬ﺧﻮدم رو ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺎﻳﻖ‬ ‫رﺳﻮﻧﺪم ‪...‬‬ ‫‪-‬‬

‫اﺑﺮو ھﺎﺷﻮ ﺑﺒﯿﻦ! زﻳﺮ اﺑﺮوﺗﻮ ﺑﺮداﺷﺘﯽ؟‬

‫و زﻧﮓ ﺧﺎﻣﻮش دﻳﮕﻪ ای ﻛﻪ دﺳﺖ ﺳﯿﺎھﺶ ﺑﺎ ﺗﻤﺎس ﺑﺎ ﺻﻮرت ﺷﺎﻳﻖ در ﻓﻀﺎ ﭘﺮاﻛﻨﺪ‪ .‬دھﺎﻧﻢ از وﺣﺸﺖ ﺑﺎز ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻮد و ﻧﺎﺑﺎوراﻧﻪ ﺑﻪ ﺷﺎﻳﻖ‬ ‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﻛﺮدم‪ .‬ﻣﺮد ﺳﯿﻪ ﭼﺮده ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺻﻮرت وﺣﺸﺖ زده ی ﻣﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد از روی ﺷﺎﻳﻖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺣﺎﻻ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮھﺎی زﻳﺒﺎی ﺷﺎﻳﻖ‬ ‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪاﻧﻪ ﻣﻮھﺎی اﺗﻮ ﺷﺪه ی ﺷﺎﻳﻖ رو ﺗﻮ ﻣﺸﺖ ﻛﺸﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫‪-‬‬

‫ﻧﮕﺎی ﻣﻮھﺎش! اﻳﻦ ﭼﯿﻪ دﻳﮕﻪ؟‬

‫و ﻧﻮﺑﺖ ﺳﯿﻠﯽ ﺳﻮم ﺑﻮد ‪ .‬دﻳﮕﻪ ﺗﺤﻤﻞ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ‪ .‬زﺟﺮ ﻣﯿﻜﺸﯿﺪم‪ .‬ﻣﯽ دﻳﺪم ﺷﺎﻳﻖ داره ﺧﺮد ﻣﯿﺸﻪ‪ .‬ﻧﻔﺴﺶ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻨﺪ‬ ‫اوﻣﺪه ﺑﻮد و اﺷﻚ ﺻﻮرﺗﺶ رو ﺧﯿﺲ ﻛﺮده ﺑﻮد ‪ .‬اﻣﺎ ھﯿﭻ ﻛﺪوم ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺸﺪ ﺳﯿﻠﯽ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻛﻪ ﻣﺤﻜﻢ ﺗﺮﻳﻦ اون ھﺎ ھﻢ ﺑﻮد رو ﻧﺨﻮره‪...‬‬ ‫وﻗﺖ ﻛﺘﻚ ﺧﻮردن ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮد ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺟﻮان و آن ﻣﺮد ﺑﺎ ﺷﺎل ﮔﺮدن ﺳﯿﺎه‪ ،‬روی ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻘﯿﻪ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ اوﻣﺪ‬ ‫ﻧﻤﺎﻳﺶ واﺳﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺗﻤﻮم ﺷﺪه ﺑﻮد‪...‬‬ ‫‪-‬‬

‫ھﺮ ﭼﯽ ﺗﻮی ﺟﯿﺐ ھﺎﺗﻮن دارﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ روی ﻣﯿﺰ‪..‬‬

‫ﺗﻮی ﺟﯿﺐ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻮﺑﺎﻳﻞ ﺑﻮد‪.‬‬ ‫‪-‬‬

‫اون ﭼﯿﻪ ﺗﻮ ﮔﻮﺷﺖ؟ آره ھﻤﻮن‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﭘﯿِﺮﺳﻪ!‬

‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺳﻮال ﺑﻌﺪ ﺑﻮدم؛ ﺷﺐ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻋﻜﺲ ھﺎی اﻋﺪام دو ﭘﺴﺮِ ‪ ١٧‬و ‪ ١۵‬ﺳﺎﻟﻪ رو ﺗﻮی ﻣﺸﮫﺪ دﻳﺪه ﺑﻮدم؛ ﺣﺎﻻ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻢ‬ ‫ﺳﻮال ﺑﻌﺪ ﭼﯿﻪ و آﺧﺮ ﻛﺎر ﻣﺎ ﻛﺠﺎﺳﺖ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﺸﻮﻧﻪ ی ﭼﯿﻪ؟‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﺸﻮﻧﻪ؟ ﻧﺸﻮﻧﻪ ی ﻗﺸﻨﮕﯿﻪ‪ .‬ﺧﻮﺷﻢ اوﻣﺪ‪،‬ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻢ!‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺪه ﺑﺒﯿﻨﻢ‪...‬‬

‫ﭘﯿﺮس ﻣﻨﻮ در آورد و ﻛﻒ دﺳﺖ ھﺎی ﭘﮫﻦ و ﮔﻮﺷﺘﺎﻟﻮدش ﻛﻪ دﻗﺎﻳﻘﯽ ﻗﺒﻞ ﺳﺮ ﻣﻨﻮ ﻟﻤﺲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻏﻠﺘﺎﻧﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫اﻳﻦ ﻧﺸﻮﻧﻪ ی آدم ھﺎی ﻣﻨﺤﺮﻓﻪ‪....‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٣١‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﺗﻦ ﺻﺪاش رو ﭘﺎﻳﯿﻦ آورد و در ﺣﺎﻟﯽ ﻛﻪ ﺑﺎ رﻳﻨﮓ ھﺎ ﺑﺎزی ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ھﺎی ﻣﺎ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮرم ﻛﻪ ﻣﯽ ﺷﯿﺪ ‪ ...‬ﻻ اﻟﻪ اﻻ اﷲ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻦ ﺧﺪاﻧﺸﻨﺎس ھﺎﺳﺖ ‪ ...‬ھﻤﯿﻦ ھﺎ ﻛﻪ دل ﻋﻠﯽ و ﻓﺎﻃﻤﻪ رو ﺑﻪ درد‬ ‫ﻣﯿﺎرن‪ ...‬ھﻤﯿﻦ ھﺎ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺮم اﻣﺎم زﻣﺎن ﻣﯽ ﺷﻦ‪ ...‬ھﻤﯿﻦ ھﺎ ﻛﻪ ﻋﺮش ﺧﺪا رو ﺑﻪ ﻟﺮزه در ﻣﯿﺎرن‪...‬‬

‫ﻣﻦ و ﺷﺎﻳﻖ ﺧﻮب ﻣﯽ ﻓﮫﻤﯿﺪﻳﻢ از ﭼﯽ ﺣﺮف ﻣﯿﺰﻧﻪ‪ .‬اﻣﺎ اﺑﺪا ﺑﻪ روی ﺧﻮدﻣﻮن ﻧﻤﯽ آوردﻳﻢ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﻛﻨﺠﻜﺎو و ﺻﻮرت ھﺎی وﺣﺸﺖ زده ی‬ ‫ﺳﺎﺧﺘﮕﯿﻤﻮن داﺷﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ »:‬ﻧﻌﻮذ ﺑﺎﷲ! ﻳﻌﻨﯽ ﭼﻪ ﻛﺴﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻦ اﻳﻦ ھﻤﻪ ﺑﺪ ﺑﺎﺷﻦ ﻛﻪ دل ﻧﺎزﻧﯿﻦ اﻣﺎم زﻣﺎن رو ﺑﻪ درد ﺑﯿﺎرن؟!«‬ ‫و اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮﺻﯿﻔﺎت اﻳﻦ ﺑﺸﺮ و ﭼﺮوك ھﺎی ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻛﻪ روی ﭼﮫﺮه اش ﻣﯽ ﻣﻮﻧﺪ‪ ،‬واﺳﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﻣﻠﻤﻮس ﺑﻮد ‪ .‬اﺻﻼ درك ﻧﻤﯽ ﻛﺮدم‬ ‫ﭼﻄﻮر ﻣﻤﻜﻨﻪ!‪...‬‬ ‫‪-‬‬

‫ﻣﯽ ﻓﮫﻤﯿﺪ؟‬

‫ﺣﺎﻟﺖ ﭼﮫﺮه اش داﺷﺖ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻟﺤﻨﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ؛ داﺷﺖ ﺗﮫﺪﻳﺪآﻣﯿﺰ ﻣﯿﺸﺪ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ھﻤﺠﻨﺲ ﺑﺎزھﺎ‪ ...‬ﻻاﻟﻪ اﻻ اﷲ‪...‬‬

‫ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﭼﺸﻢ ھﺎش داﺷﺖ از ﻛﺎﺳﻪ در ﻣﯽ اوﻣﺪ! ھﻤﯿﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺮ و ﺻﺪای اون دﺳﺘﮕﺎه ھﺎ و ﺑﯽ ﺳﯿﻢ ھﺎ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺸﻮن ﻣﯽ‬ ‫داد ﻃﻌﻤﻪ ی دﻳﮕﻪ ای در راھﻪ‪ ...‬دو ﭘﺴﺮ ﺟﻮان ﺑﺎ ﻇﺎھﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ وارد اﺗﺎﻗﻚ ﺷﺪﻧﺪ ‪ .‬ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺷﺪه ﺑﻮدم اﻳﻦ ھﺎ ﭼﺮا‪...‬؟ آن ﻣﺮد ﺑﺎ ﺷﺎل‬ ‫ﮔﺮدن ﺳﯿﺎه ﻛﻪ ﻣﯿﻮن ﺗﻮﺻﯿﻔﺎت ﻣﺮد ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺟﻮان ‪ ،‬ﻏﯿﺮﺗﺶ اﺟﺎزه ﻧﺪاد ﺑﯿﺶ از اﻳﻦ ﺷﺎھﺪ ﺷﻨﯿﺪن ﺗﻮﺻﯿﻒ ﮔﻨﺎھﯽ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻋﻈﻤﺖ ﺑﺎﺷﻪ و‬ ‫اﺗﺎﻗﻚ رو ﺗﺮك ﻛﺮد‪ ،‬ﺣﺎﻻ ھﻤﺮاه دو ﭘﺴﺮ وارد اﺗﺎﻗﻚ ﺷﺪ ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ھﻪ ھﻪ ھﻪ ھﻪ! ﭼﻜﺎر ﻣﯽ ﻛﺮدﻳﺪ؟ ھﺎ؟‬

‫‪-‬‬

‫ﭼﻜﺎر ﻛﺮدن اﻳﻦ ھﺎ؟‬

‫‪-‬‬

‫ﭼﺮا اﻳﻦ ﺟﻮری ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﻛﺮدﻳﺪ؟‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﻛﺮدﻳﻢ دﻳﮕﻪ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدن ھﻢ ﺟﻮر و ﻧﺎﺟﻮر داره؟‬

‫ﻧﯿﺶ ﺑﯽ ﺳﯿﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ ھﺎ رو ﺑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎزﺷﺪن ﺑﻮد‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫آره ﺧﺐ! ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﺎری دﺳﺖ ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺪﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ دادﺗﻮن رﺳﯿﺪم!‪...‬‬

‫ﭼﻪ ﺑﺮادران دﻟﺴﻮزی! اﺣﺘﻤﺎﻻ داﺷﺘﻦ ﻣﺎﻣﻮران اف ﺑﯽ آی رو ﺑﺪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﻛﺮدن ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ دردﺳﺮﺷﻮن ﻣﯿﺸﺪه!‪...‬‬ ‫‪-‬‬

‫ﺗﻮ ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه دﻧﺒﺎل دْوﻟَﻚ ﻣﯽ ﮔﺮدﻳﺪ؟ )دْوﻟَﮏ در ﻓﺮھﻨﮓ آﻗﺎﻳﻮن اراذل و اوﺑﺎش ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ داف ھﺴﺖ!(‬

‫ﺗﺎزه ﻓﮫﻤﯿﺪم ﭼﻪ اﺗﻔﺎق ﺷﮕﺮﻓﯽ در ﺷﺮف وﻗﻮع ﺑﻮده‪ .‬اﻳﻦ دو ﺗﺎ آﻗﺎ ﭘﺴﺮ اﺳﺘﺮﻳﺖ ﺳﺮﮔﺮم ﭼﺸﻢ ﭼﺮاﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺑﺎﻋﺚ‬ ‫ﻣﯿﺸﺪه ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎ ﺑﻪ ﮔﻨﺎه ﺑﯿﺎﻓﺘﻦ!‬ ‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٣٢‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫‪-‬‬

‫ھﻪ ھﻪ ھﻪ ھﻪ! دﻳﮕﻪ ﻧﺒﯿﻨﻢ از اﻳﻦ ﻧﮕﺎه ھﺎ ﺑﻜﻨﯿﺪ ھﺎ! ﺑﺮﻳﺪ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪...‬‬

‫و آن دو ﮔﻞ ﭘﺴﺮ اﺳﺘﺮﻳﺖ اﺗﺎﻗﻚ را ﺗﺮك ﻛﺮدن! ﻣﺮد ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺟﻮان ﻛﻪ ﺗﺎ ھﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﯿﺶ ﻧﯿﺸﺶ رو ﺗﺎ ﺑﻨﺎ ﮔﻮش ﺑﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬دوﺑﺎره‬ ‫ﺑﻪ ﻳﺎد ﮔﻨﺎه اﺣﺘﻤﺎﻟﯿﯽ ﻧﺎﺑﺨﺸﻮدﻧﯽ ﻣﺎ اﻓﺘﺎد و ﭼﮫﺮه اش در ھﻢ رﻓﺖ‪ .‬ﺗﻦ ﺻﺪاش ھﻢ ﻛﺎﻣﻼ ﺻﻮرت ﺗﮫﺪﻳﺪ آﻣﯿﺰ ﭘﯿﺪا ﻛﺮد‪.‬‬ ‫‪-‬‬

‫ﮔﻮﺷﯿﺘﻮ ﺑﺪه ﺑﺒﯿﻨﻢ‪...‬‬

‫وای ‪ ...‬ﺗﻤﻮم ﺷﺪ‪ ...‬دﻳﮕﻪ آﺧﺮ ﺟﮫﻨﻤﯿﻢ! ﮔﻮﺷﯽ ﻣﻦ ﻛﻪ ﭘﺮ از ﻋﻜﺲ ھﺎی ﻻو و ﺳﺎﻓﺖ و ﻛﯿﺲ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﮔﻮﺷﯽ ﺷﺎﻳﻖ ھﻢ ھﻤﯿﻦ‬ ‫ﻃﻮره ‪.‬‬

‫ﺷﺪﻳﻢ‪...‬‬

‫ﺑﺪﺑﺨﺖ‬

‫اون ﻣﺮد ﺑﺎ ﺷﺎل ﮔﺮدن ﺳﯿﺎه ﺟﻠﻮ اوﻣﺪ‪:‬‬ ‫‪-‬‬

‫ﺧﻂ ﻟﺐ زدی‪ ،‬ھﺎ؟ وای ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﻧﮕﺎی اﺑﺮوھﺎش! ﻛﺪوم آراﻳﺸﮕﺎه ﻣﯽ ری؟ ھﺎ؟ ﺧﻮدت ﻛﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ زﻳﺮاﺑﺮوی ﺧﻮدﺗﻮ‬ ‫ﺑﺮداری‪ ...‬ﭘﺴﺮی‪ ...‬واﻳﺴﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ ،‬اﺻﻼ ﺗﻮ ﭘﺴﺮی ﻳﺎ دﺧﺘﺮی؟ ھﺎ؟‪ ...‬ﻛﯿﻔﺘﻮ ﺑﺎز ﻛﻦ‪...‬‬

‫ﻣﻦ ﻛﻪ از داﻧﺸﮕﺎه دﻳﮕﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﻛﯿﻔﻢ ھﻨﻮز ﭘﺮ از ﻛﺘﺎب ھﺎی آﻳﯿﻦ و اﻧﻘﻼب ﺑﻮد و ﭼﯿﺰ دﻳﮕﻪ ای ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯿﺸﺪ‪ .‬ﻛﯿﻒ ﺷﺎﻳﻖ رو ﺑﺎز‬ ‫ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺜﻞ ھﻤﯿﺸﻪ ﻛﯿﻔﺶ ﭘﺮ از ﻟﻮازم آراﻳﺶ ھﺎﻳﯽ ﺑﻮد ﻛﻪ از ﻓﺮط اﺳﺘﻔﺎده ی زﻳﺎد‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺟﻌﺒﻪ ھﺎﺷﻮن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻮد! دﺳﺖ ﭘﺸﻢ آﻟﻮی‬ ‫ﻣﺮد ﺑﺎ ﺷﺎل ﮔﺮدن ﺳﯿﺎه ﺑﺎ وﻟﻊ ﺗﻮی ﻛﯿﻒ ﺷﺎﻳﻖ وول ﻣﻲ ﺧﻮرد ‪ .‬رژھﺎی ﻣﺴﺘﻌﻤﻞ‪ ...‬ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ ‪ ...‬ﻳﻪ ﻛﻢ ﺟﻠﻮ ﺗﺮ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد ﻣﺪاد ﻟﺐ ﭘﯿﺪا‬ ‫ﻛﻨﻪ و اﻳﻦ ﺟﻮری ﻓﺮﺿﯿﻪ اش ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺎﻳﻖ ﺧﻂ ﻟﺐ زده‪ ،‬ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﭘﻨﺒﻪ ای ﻛﻪ ﺷﺎﻳﻖ ﺑﻌﺪ از ﮔﻢ ﻛﺮدن اﺑﺮِ ﭘﻨﻜﯿﻜﺶ‪ ،‬واﺳﻪ‬ ‫ﭘﻨﻜﯿﻚ زدن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﻛﺮد‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫وُی! اﻳﻦ ﭼﯿﻪ دﻳﮕﻪ؟‬

‫ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺟﻌﺒﻪ ی ﺷﻜﺴﺘﻪ ی ﺳﺎﻳﻪ ی ﺧﺎﻛﺴﺘﺮی ﺷﺎﻳﻖ ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺘﺶ رو ﺑﺎ ﺳﺎﻳﻪ ی ﺧﺎﻛﺴﺘﺮی ﻛﺜﯿﻒ ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫اه اه اه اه !اﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﭼﻪ ﻛﻮﻓﺘﯿﻪ؟‪...‬ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ اﻳﻦ ﻛﯿﻒ ﺧﻮدﺗﻪ؟ ﻛﯿﻒ ﺧﻮاھﺮت ﻧﯿﺴﺖ؟‬

‫ﻗﺒﻼ ﺗﻮی ﻳﻪ ﻣﺴﺘﻨﺪ اﻳﺮاﻧﯽ دﻳﺪه ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺟﻤﮫﻮری اﺳﻼﻣﯽ ﺑﺎ ﺗﺮﻧﺴﻜﺸﻮال ھﺎ ﻣﻼﻳﻢ ﺗﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯿﻜﻨﻪ؛ اﻣﺎ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاھﺎ رو اﺑﺪا ﻧﻤﯽ‬ ‫ﺑﺨﺸﻪ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﺑﮕﯿﻢ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺗﺮﻧﺴﻜﺸﻮال ھﺴﺘﯿﻢ‪ .‬اون ھﻤﻪ ﻟﻮازم آراﻳﺶ ھﻢ ﻛﻤﯽ ﻛﻤﻚ ﻣﯽ ﻛﺮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮاﻣﺮز اﻓﺘﺎدم‪ .‬اﮔﻪ اون‬ ‫ھﻤﺮاھﻤﻮن ﺑﻮد ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺧﻮدش رو ﺟﺎی ﻧﺎﻣﺰد ﺷﺎﻳﻖ ﺟﺎ ﺑﺰﻧﻪ و اوﺿﺎع رو ﺣﺪاﻗﻞ راﺟﻊ ﺑﻪ اون ﺳﺮ و ﺳﺎﻣﻮن ﺑﺪه‪ .‬اﻣﺎ ﺧﺐ‪ ،‬ﻓﺮاﻣﺮز‬ ‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ھﻤﻪ ﺳﺖ! ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ وﻗﺘﯽ ﭘﺎی رﻓﻘﺎی ﻗﺪﻳﻤﯽ ﻛﻪ ﭘﺲ از ﻛﻠﯽ ﺳﺎل دﻳﺪه‪ ،‬در ﻣﯿﻮن ﺑﺎﺷﻪ!‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻳﻪ ﺗﻤﺎس ﺑﺎ دوﺳﺘﻤﻮن ﺑﮕﯿﺮم؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ اون ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻪ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ھﺎ؟ ﺑﺘﻤﺮگ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ ...‬ھﻮی! ﺑﺎ ھﻢ ﺣﺮف ﻧﺰﻧﯿﻦ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ھﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ؟‪...‬‬

‫و ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻤﯿﺪه از روی ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺷﺎﻳﻖ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎز ﻧﯿﺸﺶ داﺷﺖ ﺑﺎز ﻣﯿﺸﺪ ‪ .‬اﻳﻦ دﻓﻌﻪ داﺷﺘﻢ ﻣﯿﺘﺮﺳﯿﺪم‪...‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٣٣‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺎ‪ ...‬ﻣﺎ ‪ ...‬ﺗﺮﻧﺴﻜﺸﻮال ھﺴﺘﯿﻢ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﭼﯽ ﭼﯽ ھﺴﺘﯿﻦ؟‬

‫‪-‬‬

‫دو ﺟﻨﺴﯽ‪...‬‬

‫وای ﺧﺪا ﺟﻮن! ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ آﺷﻜﺎرا داﺷﺖ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ .‬ﻛﺎﻣﻼ ﺷﺒﯿﻪ راﺳﭙﻮﺗﯿﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪...‬‬ ‫‪-‬‬

‫ﺑﺬار ﺑﺒﯿﻨﻢ‪!...‬‬

‫و دﺳﺘﺶ رو ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﯿﻨﻪ ھﺎی ﺷﺎﻳﻖ ﺑﺮد‪ ...‬ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ ﺷﯿﻄﻨﺖ آﻣﯿﺰی روی ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﮫﻦ ﻣﯿﺸﺪ‪ ...‬ﻧﻮك ﺳﯿﻨﻪ ھﺎی ﺷﺎﻳﻖ رو ﮔﺮﻓﺖ ‪.‬‬ ‫ﺷﺎﻳﻖ ﭼﺸﻢ ھﺎش رو ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺧﻮدﺷﻮ ﻋﻘﺐ ﻣﯽ ﻛﺸﯿﺪ ‪.‬اون ﻣﺮد ﺑﻪ راه ﭘﻠﻪ ھﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ...‬ﻛﺴﯽ ﻧﺒﻮد‪ ...‬ﻣﺮد ﭼﺎق واﻋﻆ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ‬ ‫رﺿﺎﻳﺖ ﻣﻨﺪاﻧﻪ ای رو ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻦ ھﻢ ﻛﻪ دﺳﺖ و ﭘﺎم داﺷﺖ از ﺿﻌﻒ‪ ،‬ﻣﻮر ﻣﻮر ﻣﯿﺸﺪ و داﺷﺘﻢ از ﺣﺎل‬ ‫ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ ‪ ...‬اوﻧﺠﺎ ﻳﻪ ﻣﻜﺎن ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﻮد‪ ...‬اﻣﻜﺎن ﻧﺪاﺷﺖ! ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ھﻤﻪ ﺟﺎ اﻳﻦ ھﻤﻪ ﺑﯽ در و ﭘﯿﻜﺮ ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ اﮔﻪ ﻳﻪ ﻛﻢ ﺟﯿﻎ و داد‬ ‫ﻣﯽ ﻛﺮدم‪ ،‬ﺑﯿﺶ از اﻳﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﭘﯿﺶ ﺑﺮه‪ .‬اﻣﺎ اﻧﮕﺎر زﺑﻮﻧﻢ ﻗﻔﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺸﻜﻢ زده ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ دوﺑﺎره ﻛﺘﻚ ﺑﺨﻮرم‪ .‬ھﻨﻮز‬ ‫وزﻧﻪ ی ﺳﺮﺑﯽ رو روی ﺳﺮم اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﻛﺮدم‪ .‬اﻣﺎ ﭘﺲ ﺷﺎﻳﻖ ﭼﯽ؟‬ ‫دﺳﺘﺶ داﺷﺖ ﻛﻢ ﻛﻢ ﭘﺎﻳﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﭼﺸﻢ ھﺎم رو ﺑﺴﺘﻢ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﯽ ﻛﺮدم ﻛﺎر زﻳﺎدی ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﻜﻨﻪ؛ اﻣﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻢ اون ﻣﺮد از اﻳﻦ ﻛﻪ‬ ‫ﻛﺴﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ زودی ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﺑﯿﺎد‪ ،‬ﻗﺒﻼ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪه ﺑﻮده‪ ...‬ﺷﺎﻳﻖ از ﺷﺪت اﺳﺘﺮس ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﻛﺸﯿﺪ و از ﺗﺮس اﻳﻨﻜﻪ اﮔﻪ‬ ‫ﻳﻪ ﺣﺮﻛﺖ اﺿﺎﻓﯽ ﺑﻜﻨﻪ ﺑﺎز ھﻢ از اون ﻣﺮد ﻛﺘﻚ ﻣﯽ ﺧﻮره‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻣﺠﺴﻤﻪ ای ﻛﻪ داﺷﺖ ﻓﺮو ﻣﯽ ﭘﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬ﺳﺮ ﺟﺎش اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻘﻂ‬ ‫ﺳﻮزش ﺳﯿﻨﻪ ھﺎش ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ آه ﺑﻜﺸﻪ‪ .‬ﺳﯿﻨﻪ ھﺎی ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ و ھﻤﯿﺸﻪ دردﻧﺎﻛﯽ داﺷﺖ‪ .‬ﻓﻘﻂ ‪ ١٧‬ﺳﺎﻟﺶ ﺑﻮد و ﺗﻮی اﻳﻦ ﺳﻦ‪،‬‬ ‫ﻣﯿﺸﺪ ﺑﮕﯽ ﺑﺎ ﺑﻠﻮﻏﺶ ﭼﻨﺪان ﺑﯽ ارﺗﺒﺎط ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﺷﻚ از ﮔﻮﻧﻪ ھﺎش ﻏﻠﺘﯿﺪ‪ ...‬ﻣﺮد ﭼﺎق ﺣﺎﻻ داﺷﺖ ﺑﺎ ﮔﻮﺷﯽ ﻣﻦ ﺑﺎزی ﻣﯽ ﻛﺮد‪.‬‬ ‫‪-‬‬

‫آﻗﺎ ﺧﻮاھﺶ ﻣﯿﻜﻨﻢ‪ ،‬ﻋﻜﺲ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﺗﻮش ھﺴﺖ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺗﻮ اﮔﻪ ﺧﺎﻧﻮاده داﺷﺘﯽ اﻻن اﻳﻨﺠﺎ ﻧﺒﻮدی!‬

‫و ﻣﺸﻐﻮل ﮔﺸﺘﻦ اس ام اس ھﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻧﻮﺑﺖ ﻛﺎﻧﺘﻜﺘﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﮔﻮﺷﯽ رو ازش ﺑﮕﯿﺮم‪ .‬اﮔﻪ ﻣﯿﺮﻓﺖ ﺳﺮاغ ﮔﺎﻟﺮی ﻛﻪ‬ ‫ھﯿﭽﻲ ‪ ...‬ﻳﻪ دﻓﻌﻪ ﮔﻮﺷﯿﻢ زﻧﮓ ﺧﻮرد! ﺑﺎورم ﻧﻤﻲ ﺷﺪ! ﻓﺮاﻣﺮز ﺑﻮد!‬ ‫‪-‬‬

‫ﺣﺮف ﻧﺰن! ﺑﮫﺖ ﻣﯿﮕﻢ ﺟﻮاب ﻧﺪه‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫اﻟﻮ ﻓﺮاﻣﺮز‪...‬‬

‫و ﺣﺎﻻ داﺷﺖ ﺑﺎ اﻳﻤﺎ و اﺷﺎره ﺗﮫﺪﻳﺪم ﻣﯽ ﻛﺮد ﻛﻪ ﮔﻮﺷﻲ رو ﻗﻄﻊ ﻛﻨﻢ ‪ .‬ﺷﺎﻳﻖ ﺗﺎزه ﭼﺸﻢ ھﺎش رو ﺑﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻧﺎﺑﺎوراﻧﻪ ﻣﻨﻮ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ‬ ‫ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﻛﻪ از ﻧﺎﺑﺎوری داﺷﺖ ﮔﺮﻳﻪ ام ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﺎﻣﺰدت ھﻢ اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٣۴‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫راﺳﭙﻮﺗﯿﻦ ﺑﺎ دھﺎن ﺑﺎز داﺷﺖ ﻣﻨﻮ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﻛﺮد و از اﻳﻨﻜﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻛﺴﯽ ﺗﺠﺎوز ﻣﯽ ﻛﺮده ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻧﺎﻣﻮس ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﻛﺴﯽ ﺑﻮده‬ ‫ﺑﺎﺷﻪ)!( ﺧﺸﻜﺶ زده ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮاﻣﺮز ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺖ از ﭼﯽ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻢ‪ .‬ﻣﺮﺗﺐ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﻛﺠﺎﻳﯿﻢ و ﻣﻦ در ﺟﻮاﺑﺶ ﻧﻤﯽ‬ ‫ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﻢ ‪ .‬آﺧﻪ اﺻﻼ ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﺪوم ﺳﺎﻟﻦ ھﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺗﻮ اﻻن ﻛﺠﺎﻳﯽ؟ آره‪ .‬ﺟﺪی؟‬

‫دﻳﮕﻪ داﺷﺘﻢ ادوﻳﻪ ﺷﻮ زﻳﺎد ﻣﯽ ﻛﺮدم‪ .‬آروم ﺑﻪ ﺷﺎﻳﻖ ﮔﻔﺘﻢ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫اﻟﻨﺎز‪ ،‬ﻓﺮاﻣﺮز رﻓﺘﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﺎﻣﺎﻧﺖ‪ .‬ﺟﻠﻮی ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه ﻣﻨﺘﻈﺮن!‬

‫ﺷﺎﻳﻖ ﻧﻤﯽ ﻓﮫﻤﯿﺪ اﻟﻨﺎز ﻛﯿﻪ! ﻣﻦ ﻛﯿﻢ! ﻣﺎﻣﺎﻧﺶ! ﻣﮕﻪ ﻓﺮاﻣﺮز ﻣﺎﺷﯿﻦ داره؟ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﻓﮫﻤﯿﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﻪ‪ .‬ﻗﯿﺎﻓﻪ ی اون دو ﺗﺎ ﺑﯽ ﺳﯿﻢ‬ ‫ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اﺑﻠﮫﺎﻧﻪ ای ﻛﺶ اوﻣﺪه ﺑﻮد و ﻧﻤﯿﺪوﻧﺴﺘﻦ داره ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯿﺎﻓﺘﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻛﻪ دﻳﺪم ﺷﺮاﻳﻂ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﮫﯿﺎﺳﺖ ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺎﻣﺎن و ﻧﺎﻣﺰد اﻟﻨﺎز اﻻن ﺗﻮی ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه ھﺴﺘﻦ‪ ،‬اوﻣﺪن دﻧﺒﺎل ﻣﺎ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺠﺎ ﺑﯿﺎن؟!‬

‫اون ﻣﺮد ﺳﯿﻪ ﭼﺮده ﻛﻪ ﺣﺎﻻ آﺷﻜﺎرا ﻟﺐ ھﺎش رو ورﭼﯿﺪه ﺑﻮد و داﺷﺖ ﻣﯽ ﻓﮫﻤﯿﺪ ﭼﻪ ﻋﻮاﻗﺐ ﺑﺪی ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ واﺳﺶ در راه ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬آروم‬ ‫دﺳﺘﺶ رو از روی ﺳﯿﻨﻪ ی ﺷﺎﻳﻖ ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﺷﺎﻳﻖ ﻧﺎﺑﺎوراﻧﻪ آه ﻛﺸﯿﺪ! اون ﻣﺮد ﻧﺎزﻧﯿﻦ ھﻢ از اﺗﺎﻗﻚ ﺑﯿﺮون رﻓﺖ‪ .‬آﻗﺎی ﭼﺎق واﻋﻆ ﻛﻪ ﺣﺎﻻ‬ ‫دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻣﺮد ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺟﻮا نِ ﺑﺮادر در اوﻣﺪه ﺑﻮد‪:‬‬ ‫‪-‬‬

‫ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺎﻳﯽ ﺑﯿﺎن‪.‬اون ھﺎ رو ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﻧﻨﺪازﻳﺪ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻓﺮاﻣﺮز‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺎرﻣﻮن ﺗﻤﻮم ﺷﺪه‪ .‬دارﻳﻢ ﻣﻲ ﻳﺎﻳﻢ‪.‬‬

‫و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺘﯽ ﻳﻪ ﻛﻠﻤﻪ ی دﻳﮕﻪ رد و ﺑﺪل ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻣﻦ و ﺷﺎﻳﻖ ﺗﻤﺎم وﺳﺎﻳﻠﻤﻮ ن رو ﺑﺮداﺷﺘﯿﻢ و زدﻳﻢ ﺑﻪ ﭼﺎك! ﺑﯿﺮون از ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه ھﻮا‬ ‫ﺳﺮد ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮاﻣﺮز ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﯿﻢ اول ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﺟﺎ ﺑﺸﯿﻨﯿﻢ و ﺑﻪ ﻗﻨﺪ و ﻓﺸﺎر ﺧﻮﻧﻤﻮن ﻛﻪ از ﺷﺪت اﺳﺘﺮس و ﻓﺸﺎر ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻪ‬ ‫ﺻﻔﺮ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﺮﺳﯿﻢ ﻳﺎ اوﻧﻮ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﻛﻨﯿﻢ‪ .‬ﺳﺮﻳﻊ ﺗﺎﻛﺴﯽ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ و رﻓﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﻧﺰدﻳﻚ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻨﺰل اﻣﻦ ﻣﻤﻜﻦ‪ ،‬ﺧﻮﻧﻪ ی ﺷﺎﻳﻖ! ﺧﻮﻧﺸﻮن‬ ‫ﻓﻘﻂ دو ﺗﺎ ﺧﯿﺎﺑﻮن ﺑﺎ ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ و ﺗﻮی ھﻤﻮن ﺷﮫﺮك ﮔﻠﺴﺘﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮاﻣﺮز ﻛﻢ ﻛﻢ داﺷﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﯿﺸﺪ و از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ‬ ‫داﺷﺖ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬داﺷﺖ ﺗﺎﻛﺴﯽ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺮده ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﻣﺤﻜﻮﻣﺸﻮن ﻛﻨﻪ! ﻣﻦ و ﺷﺎﻳﻖ ﻛﻪ از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽِ‬ ‫اﻳﻨﻜﻪ از اون ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺖ اﺗﻔﺎق ﺑﯿﻔﺘﻪ و ﻧﯿﻔﺘﺎده‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻠﻨﺪ و ﺑﯽ دﻟﯿﻞ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻳﺪﻳﻢ! و اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻓﺮاﻣﺮز رو آﺗﯿﺸﯽ ﺗﺮ ﻣﯿﻜﺮد‪...‬‬ ‫ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺎگ ﻗﮫﻮه ی ﺳﺮد‪ ،‬ﻳﻪ ﻛﻢ ﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﭼﺸﻢ ھﺎﻣﻮن رو ﺑﺎز ﻛﻨﯿﻢ‪ .‬ھﺮﭼﻨﺪ ﻣﻦ ھﻨﻮز ﻧﻤﯽ ﻓﮫﻤﯿﺪم ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ‬ ‫ﺧﻮﻧﻪ ی ﺷﺎﻳﻖ ﺑﻮدﻳﻢ و ﺗﻮی اﻳﻦ ﻣﺪت ﻣﺜﻞ ﺑﮫﺖ زده ھﺎ ھﻤﺪﻳﮕﻪ رو ﻧﮕﺎه ﻣﯿﻜﺮدﻳﻢ‪ .‬ﺣﻮاﻟﯽ ‪ ١١‬ﺷﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﺎﻳﻖ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﻛﺮدﻳﻢ ‪.‬‬ ‫ﺷﺐ ﺳﻮت و ﻛﻮری ﺑﻮد‪ .‬ھﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺳﺎﻛﻦ ﺑﻮد و اﻧﮕﺎر زﻣﺎن ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ .‬ﻛﺎﻣﻼ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮدم ﻛﻪ ﻓﺮاﻣﺮز ھﻢ ھﻤﺮاھﻤﻪ‪ .‬ﺳﺮد و‬ ‫ﺑﯽ ﺻﺪا ﻣﯽ رﻓﺘﯿﻢ‪.‬‬ ‫‪-‬‬

‫ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻛﻨﯿﺪ ‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٣۵‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫‪-‬‬

‫آره ‪ ...‬ﺣﺘﻤﺎ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻦ ﭘﯿﮕﯿﺮی ﻣﯿﻜﻨﻢ‪ ،‬ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺠﺎ اﻗﺪام ﻛﻨﯿﺪ‪ ...‬ﻛﺎرﺷﻮن ﻏﯿﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﻮد‪...‬‬

‫ﺗﺎ ﺗﺎﭼﺎرا ﺗﺎﻛﺴﯽ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﻓﺮاﻣﺮز رﻓﺖ ﺧﻮﻧﺸﻮن و ﻣﻦ ھﻢ ﺳﻮار اﺗﻮﺑﻮس ھﺎی ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺷﺪم‪ .‬اﺗﻮﺑﻮس ھﻢ ﺧﻠﻮت ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﺪوم‬ ‫ﻣﻮزﻳﻚ ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ آروﻣﻢ ﻛﻨﻪ‪ .‬آﻟﺒﻮم " ‪ "Eat me,drink me‬ﻣﺎرﯾﻠﯿﻦ ﻣﻨﺴﻮن رو ﭘﻠﯽ ﮐﺮدم ‪:‬‬ ‫…‪I was invited to beheading today,I thought I was abutterfly next to your flame‬‬ ‫ﺗﺎ اﻳﻦ ﻛﻪ رﺳﯿﺪم ﻋﺎدل آﺑﺎد‪ ،‬ﺧﻮﻧﻪ ی ﻣﺎدر ﺑﺰرگ و ﺧﺎﻟﻪ و داﻳﯿﻢ‪) .‬ﺑﺎ اون ھﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﻜﻨﻢ‪ (.‬ﺣﻮﺻﻠﻪ ی اﺧﻢ و ﺗَﺨﻢ داﻳﯿﻢ رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬از‬ ‫اﺗﻮﺑﻮس ﻛﻪ ﭘﯿﺎده ﺷﺪم‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﺎﻛﺴﯽ اﻳﺴﺘﺎدم‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ داﺷﺖ ﺑﻐﺾ ﮔﻠﻮﻣﻮ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ ...‬اﻓﻜﺎر ﺑﭽﮕﺎﻧﻪ ‪ ...‬دﻟﺘﻨﮕﯽ ھﺎی ﺑﯽ دﻟﯿﻞ ‪...‬‬ ‫‪social‬ﻓﻮﺑﯿﺎ و ‪ panic attack‬ﻣﯿﺸﻪ ﮔﻔﺖ ﺗﺎزه اون ﻣﻮﻗﻊ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﭼﻪ ﻓﺸﺎر ﻋﺼﺒﯽ ای رو ﺗﺤﻤﻞ ﻛﺮم‪...‬‬ ‫زدم زﻳﺮ ﮔﺮﻳﻪ‪ ...‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮم زﻣﯿﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ...‬ﺻﺤﺮای ﺑﺎز‪ ...‬دﻳﮕﻪ ﺑﮫﺘﺮ ‪ ...‬ھﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﯽ ﻧﮫﺎﻳﺖ ﺳﺎﻛﺖ و ﺧﺎﻣﻮش ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪای ﮔﺮﻳﻪ‬ ‫ھﺎم دل ﺷﺐ رو ﻣﯽ ﺷﻜﺎﻓﺖ و اﻧﮕﺎر در ﺣﺠﻢ زﻣﺎن ﮔﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ...‬ﮔﺮﻳﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﮔﺮﻳﻪ‪ ...‬دﻳﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻧﻔﺲ ﺑﻜﺸﻢ‪ ...‬ﮔﺮﻳﻪ ﺑﻪ ﺿﺠﻪ‬ ‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ‪ ...‬ھﻮا ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮد ﺑﻮد‪ .‬از ﺳﻮز و ﺳﺮﻣﺎ ﺑﻪ ﻟﺮزه اﻓﺘﺎده ﺑﻮدم ‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻤﯿﺸﺪ ھﺰاران " ﭼﺮا ﻣﻦ؟" ﺟﻮاﺑﯽ ﭘﯿﺪا ﻛﻨﻦ‪ ...‬ﮔﺮﻳﻪ‪...‬‬ ‫ﺳﺮم ﮔﯿﺞ رﻓﺖ ‪ ...‬ﺟﻠﻮی ﭼﺸﻤﺎم ﺳﯿﺎه ﺷﺪ‪ ...‬روی زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدم‪ ...‬ﻛﺴﯽ ﻧﺒﻮد ‪ .‬ﻛﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺧﻠﻮﺗﻤﻮ ﺑﺸﻜﻨﻪ ‪ ...‬ﮔﺮﻳﻪ ھﺎ ﺑﻪ ﻧﺎﻟﻪ ﺗﺒﺪﻳﻞ‬ ‫ﺷﺪ ‪ ...‬ﺗﻮی اون ﮔﺮﻳﻪ ھﺎ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﻟﺒﺎس ھﺎم ﺧﺎﻛﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﺎﻳﻖ زﻧﮓ زدم‪ .‬ﺷﺎﻳﻖ ﺗﺮﺳﯿﺪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﯽ ﻛﺮد اﺗﻔﺎق دﻳﮕﻪ ای‬ ‫اﻓﺘﺎده‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺧﻮدش ھﻢ ﺟﺮات ﭘﯿﺪا ﻛﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﻛﻪ ھﻖ ھﻖ ﻣﯽ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ ﻣﺎﻣﺎﻧﺶ ﺟﺰ اﻳﻨﻜﻪ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻪ "ﺧﺐ ﺑﻪ ﺟﮫﻨﻢ‪ ،‬ﺣﻘﺖ‬ ‫ﺑﻮده" واﻛﻨﺶ دﻳﮕﻪ ای ﻧﺸﻮن ﻧﺪاده؛ و ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ اﻓﺘﺎدم ﻛﻪ واﻛﻨﺶ ﻣﺎﻣﺎن ﻣﻦ ﭼﯽ ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ‬ ‫ھﺎی ﻧﮕﺮان ﺗﻮی رﺧﺘﺨﻮاب ﺑﻮدم! ﻓﻮﺑﯿﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ھﻤﻪ آدم ھﺎ‪ ...‬اﺣﺴﺎس اﻳﻨﻜﻪ ھﻤﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﻦ ﮔﺮگ ﺑﺎﺷﻦ و ﻳﻪ ﺟﻮری ﺑﻪ ﻣﻦ آﺳﯿﺐ‬ ‫ﺑﺮﺳﻮﻧﻦ ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﺳﺮﺧﻮردﮔﯽ از اﻳﻨﻜﻪ ﭼﺮا ھﺮ ﻛﺎری ﻣﯿﻜﻨﻢ ﻣﺜﻞ اﺳﺘﺮﻳﺖ ھﺎ رﻓﺘﺎر ﻛﻨﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻧﻔﺮت ھﻤﺮاه ﺑﺎ ﺗﺮس از اﻳﻦ‬ ‫دﻳﻦ ﻛﺬاﻳﯽ‪ ...‬ﻧﮕﺮاﻧﯽ از اﻳﻦ ﻛﻪ ﻓﺮدا و ﻓﺮداھﺎ ﭼﻪ ﺟﻮری ﺳﭙﺮﻳﯽ ﻣﯿﺸﻦ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر دﻳﮕﻪ ﺑﯿﻨﯽ ام ﻗﺮاره ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﺸﻪ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر دﻳﮕﻪ‬ ‫ﻣﻮرد آزار و اذﻳﺖ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮم ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر دﻳﮕﻪ ﺗﻔﺘﯿﺶ ﻣﯿﺸﻢ‪...‬‬ ‫ھﻮا ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮد ﺑﻮد و ھﻮای رﺧﺘﺨﻮاب ﻣﻦ از ھﻤﻪ ﺟﺎ ﺳﺮدﺗﺮ‪ ...‬ﻣﺘﻌﻔﻦ ﺑﻮد؛ ﺑﻮی ﺗﺮس‪ ...‬ﺣﻮاﻟﯽ ﻇﮫﺮ از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪم‪ .‬ﮔﻮﺷﯽ‬ ‫ﻣﻮﺑﺎﻳﻠﻤﻮ ﭼﻚ ﻛﺮدم‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ اس ام اس و ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﯿﺴﺪ ﻛﺎل‪ .‬ﻓﺮاﻣﺮز دوﺑﺎره ﺗﺎﻛﯿﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻛﻨﻢ‪ .‬اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻛﺎر ﻏﯿﺮ‬ ‫ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ دﻳﮕﻪ ھﻢ ازﺷﻮن ﭘﯿﺪا ﻛﺮده‪ :‬ﺗﻔﺘﯿﺶ ﻋﻘﺎﻳﺪ‪ ،‬ﺗﻔﺘﯿﺶ ﮔﻮﺷﯽ ﻣﻮﺑﺎﻳﻞ‪ ،‬ﺗﻔﺘﯿﺶ وﺳﺎﻳﻞ ﺷﺨﺼﯽ‪ ...‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم‪ .‬آﺷﻜﺎرا‬ ‫از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻣ ﯿﺴﻮﺧﺘﻢ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﻛﺎری ﻣﯽ ﻛﺮدم ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﻓﺮاﻣﺮز ھﻤﭽﯿﻦ ھﻢ ﺑﯿﺮاه ﻧﻤﯿﮕﻪ‪ .‬ﺷﻜﺎﻳﺖ ‪ ...‬ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ دﻟﻢ ﺧﻨﻚ ﻣﯿﺸﺪ‪ ،‬ﻧﻪ!‬ ‫ﺷﺎﻳﺪ اﻳﻨﺠﻮری ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ‪ ،‬ﺟﻠﻮی ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﮔﯽ ﺑﺸﯿﻨﮓ دﻳﮕﻪ رو ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺧﺐ‪ ،‬ﺑﯽ ﻣﯿﻞ ھﻢ ﻧﺒﻮدم ﻳﻪ ﭘﺪر درﺳﺖ و ﺣﺴﺎﺑﯽ از اون‬ ‫ﺑﺮادر در ﺑﯿﺎرم ﺗﺎ ﺑﻔﮫﻤﻪ وﻗﺘﯽ ﻧﻤﯽ دوﻧﻪ ﺟﻨﺴﯿﺖ ﻛﺴﯽ ﭼﯿﻪ‪ ،‬ﺑﺮای ﻓﮫﻤﯿﺪﻧﺶ ﺑﮫﺶ ﺗﺠﺎوز ﻧﻜﻨﻪ!‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٣۶‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻦ دﻳﺸﺐ ﺗﻤﺎس ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺑﺎ‪ .١٩٧‬ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻛﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﺪ ﻛﻼﻧﺘﺮی ﮔﻠﺴﺘﺎن ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻧﺎﻣﻪ رو ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻛﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻣﺎﻣﻮری‬ ‫ﻛﻪ ھﻤﺮاھﺘﻮن رواﻧﻪ ﻣﯽ ﻛﻨﻦ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه و اوﻧﺎ رو اﺣﺮاز ھﻮﻳﺖ ﻛﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ھﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﯿﺪ ﺗﺎ دادﮔﺎه ﺗﺸﻜﯿﻞ ﺑﺸﻪ‬ ‫و‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﮫﺘﺮه ﺗﻨﮫﺎﻳﯽ ﻧﺮﻳﺪ؛ ﻣﺎﻣﺎن‪ ،‬ﺧﺎﻟﻪ‪ ،‬ھﺮﻛﺴﯽ ﻛﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺒﺮﻳﺪ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯿﻜﻨﻪ‪...‬‬

‫ﭼﺠﻮری ﺑﻪ ﻣﺎﻣﺎن ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﺎز ھﻢ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ اﻧﺪﻳﺸﻪ ھﺎی آرﻣﺎﻧﯽ ﻓﺮاﻣﺮز‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻛﺮدم ﺧﺪای ﻧﻜﺮده ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮی ھﻢ ﺗﻮی‬ ‫اﻳﺮان ھﺴﺖ‪...‬‬ ‫‪-‬‬

‫ﺳﻼم ﻣﺎﻣﺎن!‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﻼم‪ .‬ﺧﻮﺑﯽ؟ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ؟‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﻼﻣﺘﯽ ‪ ...‬دﻳﺸﺐ ﺑﺎ ﺷﺎﻳﻖ و ﻓﺮاﻣﺮز رﻓﺘﯿﻢ ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه ﮔﻠﺴﺘﺎن‪ ...‬ﺑﮫﻤﻮن ﮔﯿﺮ دادن‪ ...‬اﻟﻮ؟ ھﺴﺘﯽ ﻣﺎﻣﺎن؟‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﺐ؟ ﻣﯽ ﺷﻨﻮم‪.‬‬

‫ﻣﻮﺿﻮع رو ﺑﺎ ﺷﺮح ﺟﺰﻳﯿﺎت واﺳﺶ ﮔﻔﺘﻢ و ﺗﺎﻛﯿﺪ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻪ ﺷﮫﺮوﻧﺪ‪ ،‬ھﺮﭼﻨﺪ ﻣﻘﺼﺮ )!(‪،‬ﺣﻖ دارم ﺑﻪ ﺑﯽ اﺣﺘﺮاﻣﯽ و رﻓﺘﺎر ﻏﯿﺮ‬ ‫ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ روا داﺷ ﺘﻪ ﺷﺪه)!( ‪،‬اﻋﺘﺮاض ﻛﻨﻢ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﯽ ﺧﻮای ﺑﻪ ﻣﺎﻣﻮر ﻗﺎﻧﻮن اﻋﺘﺮاض ﻛﻨﯽ؟ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻋﻘﻠﺖ ﺳﺮ ﺟﺎش ﻧﯿﺴﺖ!‬

‫و اﻟﺒﺘﻪ اﺻﻼ ﺑﺮاش ﻣﮫﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﭼﺮا ﻣﯿﺨﻮام اﻋﺘﺮاض ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ دم از ﺗﺴﺎوی ﺣﻘﻮق اﻧﺴﺎن ھﺎ و ﭘﺎﻳﺒﻨﺪی ﺑﻪ ﻗﺎﻧﻮن ﻣﻲ زدم؛ اﻣﺎ ﺧﺪاﻳﯿﺶ‬ ‫اون ﻳﻪ ﻛﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻣﻦ ﻣﯿﺪﻳﺪ؛ از ﺑﺎﻧﺪ ﺑﺎزی ھﺎی ﻣﺎﻓﯿﺎﻳﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﺎﻣﻮرھﺎی ﻗﺎﻧﻮن )اون ھﻢ از اﻳﻦ ﻧﻮع!( ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‬ ‫ﮔﺮﻳﺒﺎﻧﮕﯿﺮم ﺑﺸﻪ و ﺗﺒﻌﺎت ﺑﻌﺪی ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﺗﻮی داﻧﺸﮕﺎه و ﻏﯿﺮه واﺳﻢ ﻣﺸﻜﻞ اﻳﺠﺎد ﻛﻨﻦ‪ .‬ﺟﺎ ﻧﺰده ﺑﻮدم؛ ﻧﺘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮدم؛ اﻣﺎ واﻗﻌﯿﺘﻮ‬ ‫ﻣﯽ دﻳﺪم‪ .‬ھﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺎﻧﻮن ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮد ‪ .‬اﻣﺎ اون ھﺎ ﻣﺠﺮی ﺑﻮدن‪ ...‬اﻣﺎ ﻧﮕﺎه ﺑﺪﺑﯿﻨﺎﻧﻪ ی ﻣﻦ اﻳﻦ ﺑﺎر ھﻢ درﺳﺖ ﻓﮫﻤﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻦ‬ ‫ﻧﺒﻮدم‪ .‬ﻣﻮﺿﻮع ﺣﺮف ﻣﺮدم ﺑﻮد‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺎﻣﺎن‪ ،‬اﮔﻪ ﺑﺮات ﻣﮫﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺣﻘﻮق ﻣﻦ ﺗﻮی اﻳﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﭼﻘﺪر ﭘﺎﻳﻤﺎل ﻣﯿﺸﻪ و ﻧﻤﻲ ﺧﻮای ازم ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﻛﻨﯽ‪ ،‬ﺧﻮدم اﻳﻦ ﻛﺎرو‬ ‫ﻣﯿﻜﻨﻢ‪ .‬ﻳﻪ ﺟﻮری ﺧﻮدﻣﻮ ﺗﺮﻧﺴﻜﺸﻮال ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﻛﻨﻢ و ﻛﺎرت ﻣﯽ ﮔﯿﺮم ﺗﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﻪ ﻇﺎھﺮم ﮔﯿﺮ ﻧﺪن‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫آره‪ .‬ﺑﺮو ﺑﮕﯿﺮ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﺧﻮﺑﯿﻪ‪ .‬اﻣﺎ ﻳﺎدت ﺑﺎﺷﻪ؛ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ‪ ،‬دور ﻣﻦ و ﺧﺎﻧﻮادﻣﻮ ﺧﻂ ﺑﻜﺶ!‬

‫‪-‬‬

‫ﭼﯽ؟ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ اﻳﻨﺠﻮری ﻣﻨﻮ ﻧﺪﻳﺪه ﺑﮕﯿﺮی‪ .‬ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﻣﺴﻠﻤﻮن ھﻢ ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬دﻳﻨﺖ ﺑﮫﺖ اﻳﻦ اﺟﺎزه رو ﻧﻤﯿﺪه ﻛﻪ ﺻﺮف داﺷﺘﻦ ﻳﻪ‬ ‫ﻋﻘﯿﺪه‪ ،‬ﻛﺴﻲ رو ﺗﺤﻘﯿﺮ و ﻃﺮد ﻛﻨﯽ‪ .‬ﭼﯽ ﺑﺮات ﻣﮫﻤﻪ؟ دﻳﻨﺖ ﻳﺎ ﺣﺮف ﻣﺮدم؟‬

‫‪-‬‬

‫رﺳﻮل ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺤﺚ ﻧﻜﻦ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﻪ ﺧﺐ‪ ،‬ﺟﻮاب ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﺪه‪ .‬ﻛﺪوم واﺳﺖ ﻣﮫﻤﻪ؟‬

‫‪-‬‬

‫ھﺮ دو‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﭘﺲ ﻣﻦ اﺻﻼ واﺳﺖ ﻣﮫﻢ ﻧﯿﺴﺘﻢ؟‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٣٧‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺒﯿﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎرھﺎ واﺳﺖ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو روﺷﻦ ﻛﺮدم‪ .‬ﻣﺎداﻣﯽ ﻛﻪ ﻣﯽ ﺧﻮای ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﺰﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﻳﻀﯽ و ﺑﺎ ﺧﺪا دﺷﻤﻨﯽ ﻛﻨﯽ‪ ،‬ﻣﻦ‬ ‫ﻧﯿﺴﺘﻢ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺎﻣﺎن؛ ﭼﺮا ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮدﻣﻮ ﺑﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﻣﺮﻳﻀﯽ؟ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ دﻟﯿﻠﺶ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدی؟‬

‫‪-‬‬

‫آره ﺧﺐ‪ .‬ﭼﻮن ﺗﻮ در ﻳﻪ ﻣﺤﯿﻂ زﻧﺎﻧﻪ ﺑﺰرگ ﺷﺪی‪ ،‬اون اﻓﻜﺎر ﺗﻮی روﺣﯿﻪ ات ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪ .‬دوﺳﺖ داری ﻣﺜﻞ ﻳﻜﯽ از ھﻤﻮن ﺧﺎﻟﻪ‬ ‫ھﺎت ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺎﻣﺎن‪ ،‬آرش )ﻳﻜﯽ از ﺑﮫﺘﺮﻳﻦ دوﺳﺖ ھﺎم ﻛﻪ اﻟﺒﺘﻪ اﺳﺘﺮﻳﺘﻪ!( ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺴﺎب‪ ،‬ﻣﯿﺸﻪ ﮔﻔﺖ ﺗﻮی ﺣﺮم ﺳﺮا ﺑﺰرگ ﺷﺪه‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮت‬ ‫ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﯿﻦ ﻣﻦ و اون ﺑﺎ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻳﻜﺴﺎن ﺗﻔﺎوت اﻳﻨﺠﻮری ﭘﯿﺶ ﺑﯿﺎد؟‬

‫‪-‬‬

‫آرش ﺣﺪاﻗﻞ ﻟﻜﻪ ی ﻧﻨﮓ ﻧﯿﺴﺖ واﺳﻪ ﻣﺎدرش‪...‬‬

‫ھﺎ؟! ﻣﻨﻮ ﺑﺮق ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﻳﻦ ھﻤﻮن ﻣﺎﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎ دﻳﺮوز ﺑﻪ ﻣﻦ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽ ﻛﺮد؟ ھﻤﻮن ﻛﻪ ﺟﻠﻮی ﻣﺮدم واﺳﺶ "آﻗﺎی دﻛﺘﺮ" ﺑﻮدم‪ ،‬ﻣﺎﻳﻪ ی‬ ‫ﻏﺮورش ﺑﻮدم‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻟﻜﻪ ی ﻧﻨﮕﺶ ﺷﺪم؟‬

‫‪-‬‬

‫ﻓﺮدا ھﻢ ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ ﺑﯿﺎی‪ ...‬ﺑﮫﺘﺮه ﻳﻪ ﻣﺪت ﻧﺒﯿﻨﻤﺖ‪...‬‬

‫ﮔﻮﺷﯽ رو ﻗﻄﻊ ﻛﺮد‪ ...‬ﻣﺜﻞ ﻣﺮغ ﭘﺮ ﻛﻨﺪه ﺷﺪه ﺑﻮدم؛ ﻓﺮاﻣﺮز زﻧﮓ زد؛ ﺟﻮاﺑﺸﻮ ﻧﺪادم‪ ...‬ﺷﺎﻳﻖ زﻧﮓ زد؛ ﺟﻮاب اون رو ھﻢ ﻧﺪادم‪...‬‬ ‫دﻧﯿﺎ ﺑﻪ آﺧﺮ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎﻣﺎن‪ ...‬ھﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ از اﻳﻦ ﻣﺎﻣﺎن‪ ،‬ﻧﻤﯿﺸﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﭼﯿﺰی رو داﺷﺖ و ﺗﻌﺪاد دﻓﻌﺎﺗﯽ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو‬ ‫ﻛﺎﻣﻼ واﺳﻢ روﺷﻦ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬از ﺣﺴﺎب ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﯿﻜﺮدم ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻪ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه‪ ،‬ﺣﻖ دارم ﺑﺎ ﻣﺎدرم ھﻨﻮز ﻣﺜﻞ ﺑﭽﻪ ھﺎ رﻓﺘﺎر‬ ‫ﻛﻨﻢ و ﮔﻪ ﮔﺎھﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدم دروغ ﺑﮕﻢ؛ اون ﻣﺎﻣﺎن ﻣﻨﻪ ‪ ...‬دوﺳﺘﻢ داره‪...‬‬ ‫ﻧﻪ! اون ھﻢ ﻳﻜﯽ ازھﻤﯿﻦ ﻣﺮدﻣﻪ! ﻣﺮدم ﺟﺎﻣﻌﻪ ی اﻳﺮان‪ .‬ﺑﺎ ھﻤﻮن ﻃﺮز ﻓﻜﺮ ‪ .‬دﻟﯿﻠﯽ ھﻢ ﻧﺪاره ﻛﻪ ﻣﺜﻞ اون ھﺎ ﻧﺒﺎﺷﻪ و ﻣﺎدراﻧﻪ ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ‬ ‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ‪ .‬ازش ﭼﻪ ﺗﻮﻗﻌﯽ دارم؟ ﻛﻪ در ﺟﻮاب اﻗﻮام و دوﺳﺘﺎن ﺑﮕﻪ‪ :‬ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ھﻤﺠﻨﺴﮕﺮاﺳﺖ؟ اﻳﻨﺠﻮری ﭼﻄﻮر ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ از ﺧﻮدش‬ ‫ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻧﺒﺎﺷﻪ؟ ﭘﺲ از ﻣﻦ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻣﯿﺸﻪ ﺗﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﺎﺷﻪ از ﺧﻮدش ﺑﺪش ﺑﯿﺎد‪.‬‬ ‫دوﺑ ﺎره ﺷﺐ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺗﺮس ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻮدم و ﺗﺨﺖ ﺳﺮد‪ ...‬ھﯿﭻ ﻓﻜﺮی ﺗﻮی ﺳﺮم ﻧﻤﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ھﺎم از ﺷﺪت ﮔﺮﻳﻪ دﻳﮕﻪ ﺑﺎز ﻧﻤﻲ ﺷﺪ ‪.‬‬ ‫دﻳﮕﻪ ﭼﯿﺰی ﻣﮫﻢ ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﺑﯿﺶ از اون ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﯿﺰ دﻳﮕﻪ ای ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﭼﺸﻢ ھﺎم رو ﺑﺴﺘﻢ‪ .‬ﺑﻪ اﻣﯿﺪ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮی ﺧﻮاب‪ ،‬دﻧﯿﺎﻳﯽ رو‬ ‫ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻮی ﺑﯿﺪاری ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯿﻜﻨﻢ‪...‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٣٨‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﺗﻮ ھﻢ ﻋﺎﺷﻘﯽ؟‬ ‫اﻣﯿﻦ‬

‫ﻣﺪام ﻣﯽ دوﯾﺪ و ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ "ﻣﻦ اﯾﻦ ﻧﺒﻮدم ‪ .‬ﻣﻦ اﯾﻦ ﻧﺒﻮدم‪ "!....‬وﺟﻮدش از آﺗﺶ ﻏﻢ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ و آه ﺳﺮدی روی ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺑﻮد ‪.‬‬ ‫اﻧﮕﺎر ﮐﺴﯽ را ﻧﻤﯽ دﯾﺪ؛ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ دوﯾﺪ و ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬دﯾﮕﺮ ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﮫﻢ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﮐﺠﺎﺳﺖ و اﯾﻨﮑﻪ ھﻤﻪ ﻋﺎﺑﺮﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ از‬ ‫ﮐﻨﺎرﺷﺎن ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ او را دﯾﻮاﻧﻪ ﺧﻄﺎب ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬

‫ﮐﻤﯽ دورﺗﺮ ﻣﺤﺴﻦ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﺮﯾﺪ ﮐﺮدن ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻣﺴﯿﺮ ﺑﺎ ﺟﻮان ﺑﺮ ﺧﻮرد ﮐﺮد‪ ،‬اﻣﺎ اﯾﻦ ﯾﮏ ﺑﺮﺧﻮرد ﻋﺎدی ﻧﺒﻮد‪ .‬ھﻤﺎن ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ‬ ‫ﺟﻮان ﻣﺪت ھﺎ در اﻧﺘﻈﺎرش ﺑﻮد‪ .‬در اﺛﺮ اﯾﻦ ﺑﺮﺧﻮرد ﺷﺪﯾﺪ ﺗﻤﺎم ﻣﯿﻮه ھﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺴﻦ ﺧﺮﯾﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ روی زﻣﯿﻦ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ و ﺟﻮان ﻣﺠﺒﻮر‬ ‫ﺷﺪ از ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎز اﯾﺴﺘﺪ ‪ .‬ﺧﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻣﯿﻮه ھﺎ را ﺟﻤﻊ ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﺤﺴﻦ ﮐﻪ از ﭼﮫﺮه ﺟﻮان‪ ،‬ﻏﻤﯽ ﺑﺰرگ را در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ دﯾﺪ دﺳﺘﺎﻧﺶ را‬ ‫ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ آراﻣﯽ او را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﺟﻮان ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪" :‬ﻣﻦ رو ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد اﺻﻼ ﺷﻤﺎ رو ﻧﺪﯾﺪم ‪".‬‬

‫"ﺑﺎ اﯾﻦ ﻋﺠﻠﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ رﻓﺘﯽ؟ "‬

‫"راﺳﺘﺶ از ﺧﻮدم ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮدم‪ .‬ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮوم ﮐﻪ ھﯿﭻ اﺛﺮی از ﺧﻮدم ﻧﺒﺎﺷﺪ‪".‬‬

‫ﻣﺤﺴﻦ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﺨﻨﺎن را از زﺑﺎن ﺟﻮان ﺷﻨﯿﺪ ﯾﻘﯿﻦ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ﮐﻪ او از ﻣﺸﮑﻠﯽ دروﻧﯽ رﻧﺞ ﻣﯽ ﺑﺮد ﮐﻪ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺷﺘﺎﺑﺰده ﻣﯽ دوﯾﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ‬ ‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ای ﺗﻨﮫﺎ ﺳﮑﻮت ﺑﯿﻨﺸﺎن ﺣﮑﻢ ﻓﺮﻣﺎ ﺑﻮد‪ .‬اﻧﮕﺎر ﺟﻮان ﺗﻤﺎﯾﻠﯽ ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﻧﺪاﺷﺖ و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﮔﻨﺠﺸﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻻ ﺑﻪ ﻻی درﺧﺘﺎن ﺳﺮ و‬ ‫ﺻﺪای زﯾﺎدی ﺑﻪ راه اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد‪ .‬ﻣﺤﺴﻦ ھﻢ زاوﯾﻪ دﯾﺪش را ﺑﻪ ھﻤﺎن ﺳﻤﺘﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﻮان ﻣﯽ دﯾﺪ و ﺑﻌﺪ رو ﮐﺮد ﺑﻪ او‬ ‫ﮔﻔﺖ ‪:‬‬

‫"ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﭼﻪ ﺷﺎدی و آﺳﻮدﮔﯽ اﯾﻦ ھﻤﻪ ھﯿﺎھﻮ راه اﻧﺪاﺧﺘﻪ اﻧﺪ؟"‬

‫ﺟﻮان ﺗﺎ آن ھﻨﮕﺎم ﻓﻘﻂ داﺷﺖ ﺑﻪ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد؛ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﯾﮏ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﻪ ﺳﻮی او ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺧﯿﺮه‬ ‫ﺷﺪ ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺑﻐﻀﯽ ﻓﺮو ﺧﻮرده ﮔﻔﺖ ‪:‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ٣٩‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫"ای ﮐﺎش ﻣﻦ ھﻢ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﺑﻮدم! ای ﮐﺎش ﻣﻦ ھﻢ آﺳﻮده و ﺷﺎد ﺑﻮدم!" و ﺑﻌﺪ ﺷﺮوع ﮐﺮد آرام آرام اﺷﮏ رﯾﺨﺘﻦ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ‬ ‫ﮐﻤﯽ آرام ﺷﺪ اداﻣﻪ داد ‪:‬‬

‫"ﻧﻤﯽ داﻧﻢ؛ اﻣﺎ ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻨﮑﻪ ﺷﻤﺎ را دﯾﺪم و ﺑﺎ ھﻢ ﺑﺮ ﺧﻮرد ﮐﺮدﯾﻢ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ اﺗﻔﺎق ﺳﺎده ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﮔﺮ ﺷﻤﺎ را ﺳﺮ راھﻢ ﻧﻤﯽ دﯾﺪم ﺑﺎز‬ ‫ھﻢ ﺑﻪ دوﯾﺪن اداﻣﻪ ﻣﯽ دادم و ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد ﭼﻪ ﺳﺮ ﻧﻮﺷﺘﯽ در اﻧﺘﻈﺎرم ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﮫﺎﯾﯽ وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ھﻤﻪ وﺟﻮدم را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬از اﯾﻨﮑﻪ دﯾﮕﺮ‬ ‫آن آدم ﺳﺎﺑﻖ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺷﺪت وﺣﺸﺖ دارم‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﯽ در ﻣﻦ در ﺣﺎل اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎدن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪ ﺟﻮری ﻣﺮا ﻣﯽ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪ‪".‬‬

‫"ﻣﮕﺮ ﻗﺒﻼ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻮدی و اﻻن ﭼﻪ ھﺴﺘﯽ؟ "‬

‫"اﺗﻔﺎﻗﺎً اﯾﻦ ﺳﺌﻮال ﯾﮑﯽ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﺳﺌﻮاﻻت زﻧﺪﮔﯽ ام اﺳﺖ و آن ھﻢ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ واﻗﻌ ﺎً ﮐﯽ ھﺴﺘﻢ؟ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ رواﺑﻄﻢ ﺑﺎ اﻃﺮاﻓﯿﺎﻧﻢ ﻧﮕﺎه‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﻮض ﺷﺪه ام‪ .‬اﻧﮕﺎر زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻌﻨﺎی ﺧﻮدش را از دﺳﺖ داده اﺳﺖ ‪ .‬دﯾﮕﺮ ھﯿﭻ اﺣﺴﺎﺳﯽ از زﻣﯿﻦ و آﺳﻤﺎن و‬ ‫ﺣﺘﯽ ﺧﻮدم ﻧﺪارم‪ .‬دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ ﯾﺎ ﺑﺒﺨﺸﻢ! از ﺧﻮدم ﺑﺪم ﻣﯽ آﯾﺪ و ﻣﺪام در ﺣﺎل ﺳﺮزﻧﺶ ﺧﻮدم‬ ‫ھﺴﺘﻢ‪ .‬ﯾﺎدم ﻣﯽ آﯾﺪ ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺧﻮدم ﻣﺴﺨﺮه ﻣﯽ ﮐﺮدم ﯾﺎ ﻗﺒﻮﻟﺸﺎن ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺧﻮدم ھﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻧﮫﺎ ﺷﺪه ام و ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻧﮫﺎ رﻓﺘﺎر‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪".‬‬

‫ﺟﻮان ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺣﺮف دﯾﮕﺮ اداﻣﻪ ﻧﺪاد وﺳﮑﻮت ﮐﺮد‪ .‬اﻧﮕﺎر ﻣﺎﻧﻌﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ او را اﯾﻨﻘﺪر ﻧﺎاﻣﯿﺪ و ﻣﻐﺸﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ‬ ‫ﻣﺤﺴﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ آرام آرام ﺑﻪ ﺣﺮﻓﮫﺎﯾﺶ ﮔﻮش ﻣﯿﺪاد ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺳﮑﻮت ﮐﻮﺗﺎھﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ آن دو ﺣﺎﮐﻢ ﺷﺪ ‪ .‬ﻣﺤﺴﻦ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را‬ ‫ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻋﻤﯿﻘﺎً ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬آھﺴﺘﻪ زﯾﺪ ﻟﺐ از ﺟﻮان ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ او ھﻢ ھﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﺪ ‪ .‬و ﺑﻌﺪ آرام ﺑﻪ ﺻﻮرت دو زاﻧﻮ ﺑﻪ روی‬ ‫زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﺟﻮان ﮐﻪ اﺑﺘﺪا از اﯾﻦ رﻓﺘﺎر او ﺑﺸﺪت ﺗﻌﺠﺐ زده ﺷﺪه ﺑﻮد ﻟﺤﻈﻪ ای ﻣﮑﺚ ﮐﺮد و ﺗﻨﮫﺎ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻪ دور و ﺑﺮ ﺧﻮد‬ ‫ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد و ﺑﻪ ﺷﺪت ﻧﮕﺮان ﺑﻮد‪...‬‬

‫در اﺑﺘﺪا ﺣﺮﮐﺎت ﻣﺤﺴﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮش ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﯽ آﻣﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﭘﺲ از ﻣﺪت ﮐﻮﺗﺎھﯽ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﭼﮫﺮه ﻣﺤﺴﻦ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﮐﺮد آراﻣﺶ ﻋﻤﯿﻘﯽ در دروﻧﺶ ﺟﻮاﻧﻪ زده ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﮕﺎه ھﺎی ﻣﺤﺴﻦ را ﻧﻤﯽ دﯾﺪ‪ ،‬از ﭘﺸﺖ ھﻤﺎن ﭼﺸﻤﺎن‬ ‫ﺑﺴﺘﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪی از ﻣﮫﺮ را اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻦ ﻧﯿﺮو آﻧﻘﺪر در دروﻧﺶ ﻗﺪرت ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻃﺎﻗﺖ ﺑﯿﺎورد و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ در ﮐﻨﺎر‬ ‫ﻣﺤﺴﻦ ﺑﻪ ﺻﻮرت دو زاﻧﻮ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺎ او زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد ‪:‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ۴٠‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫"ای ﺧﺪای ﺑﺰرگ ﮐﻪ ﻣﺎ را آﻓﺮﯾﺪی‬ ‫ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ دوﺳﺘﺖ دارﯾﻢ و ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻋﺸﻖ ﻣﯽ ورزﯾﻢ و دوﺳﺖ دارﯾﻢ ھﺮ آﻧﭽﻪ را ﮐﻪ ﺗﻮ دوﺳﺖ داری‪"...‬‬

‫ﻣﺤﺴﻦ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و از او ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد‪ .‬ﺟﻮان وﻗﺘﯽ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ دﻗﯿﻘﺎ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﺪﺗﯽ را‬ ‫دﻋﺎ ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ اﺣﺴﺎس ﺷﺎدی و آراﻣﺶ ﻋﻤﯿﻘﯽ در وزﻧﺶ رﯾﺸﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮور و ﺷﻌﻒ ﺧﺎﺻﯽ در روﺣﺶ زﻧﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ‬ ‫ﺷﺎدی زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ اوج ﺧﻮد رﺳﯿﺪ ﮐﻪ در ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻋﺪه ای از ﻣﺮدم را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت دو زاﻧﻮ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎ آﻧﮫﺎ دﻋﺎ ﻣﯽ‬ ‫ﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎورش ﻧﻤﯽ ﺷﺪ! آﻧﮫﺎ دﻗﯿﻘﺎ ھﻤﺎن ﻣﺮدﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ او ﭼﻨﺪی ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ آﻧﮫﺎ را در ﺣﯿﻦ ﻋﺒﻮر و ﻗﺪم زدن ﺑﺎ ﻣﺤﺴﻦ دﯾﺪه ﺑﻮد و‬ ‫ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت از ﮐﻨﺎرﺷﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﺷﮏ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺣﻠﻘﻪ زد و ﻣﺤﺒﺖ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺑﺎ ھﻤﺮاھﺎن ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر‬ ‫ھﻤﻪ آﻧﮫﺎ را دوﺳﺖ دارد‪ .‬ﻣﺤﺴﻦ ﮐﻪ اﺷﮑﮫﺎی ﺟﻮان را دﯾﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫"از ھﻤﺎن ﻧﮕﺎه اول ﻓﮫﻤﯿﺪم ﮐﻪ از ﻣﺎﻧﻌﯽ رﻧﺞ ﻣﯽ ﺑﺮی و وﻗﺘﯽ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ داری از ﺧﻮدت ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪم ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدی ﺧﺪا از‬ ‫ﺗﻮ ﺑﯿﺰار ﺷﺪه و ﺗﻮ ﺑﻨﺪه ی ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺒﻮدی! ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﻦ ﮐﻪ اﻧﺴﺎن ﺑﺮای ﻋﺸﻖ ورزﯾﺪن ھﻢ آﻓﺮﯾﺪه ﺷﺪه‪ .‬ﺑﺮای ﻣﺤﺒﺖ ﮐﺮدن ‪ ،‬ﺑﺮای ﻣﺤﺒﺖ‬ ‫دﯾﺪن! در ﻏﯿﺮ اﯾﻨﺼﻮرت اﺻﻞ آﻓﺮﯾﻨﺶ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﺨﻮاھﺪ داﺷﺖ ‪ .‬ﺧﺪاوﻧﺪی ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮد و ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺨﻠﻮﻗﺶ ﺑﻮد و او را اﺷﺮف ﺗﻤﺎم‬ ‫ﻣﻮﺟﻮداﺗﺶ ﻗﺮار داد‪ ،‬اﻧﺴﺎن را آﻓﺮﯾﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ او ﻋﺸﻖ ﺑﻮرزد و اﻧﺴﺎن ھﻢ او را دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ‪.‬‬

‫و ﻧﻪ از روی ﺗﺮس و ﻧﻪ از ﺳﺮ اﺟﺒﺎر ﯾﺎ اﮐﺮاه دوﺳﺖ ﺑﺪارد و ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻧﺴﺎن آﻓﺮﯾﺪه ﺷﺪ ﺗﺎ دوﺳﺖ ﺑﺪارد و دوﺳﺖ داﺷ ﺘﻪ ﺷﻮد ‪.‬‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻢ از اﺣﺴﺎﺳﺖ و از ﻋﺪم ﭘﺬﯾﺮش ﺧﻮدت و دﯾﮕﺮان ﮔﻔﺘﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ روح ﻟﻄﯿﻔﯽ داری ﮐﻪ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ آزرده ﺷﺪه‪ .‬ﭼﺮا ﮐﻪ ﻗﺒﻞ‬ ‫از ﺗﻮ اﻧﺴﺎﻧﮫﺎی زﯾﺎدی را دﯾﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ آﻧﻘﺪر ﺳﺮ در ﮔﻢ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺪادﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﻮدﺷﺎن‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺮای ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ رواﺑﻂ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺧﺪا‬ ‫و ﺣﺘﯽ ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ و ارزﯾﺎﺑﯽ ﻗﺮار دھﻨﺪ‪ .‬ﺧﺪا ﻣﺎ را ﺑﻪ اﺷﮑﺎل ﻣﺨﺘﻠﻒ آﻓﺮﯾﺪ‪ .‬و ھﻤﻪ را ﯾﮑﺴﺎن دوﺳﺖ دارد‪ .‬ھﻤﺎن ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ‬ ‫ھﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬

‫ﺑﺪان ﻓﺮزﻧﺪم ﮐﻪ ﻗﻠﺒﮫﺎی اﯾﻦ اﻧﺴﺎن ھﺎ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﮔﺮﻣﺎی ﻣﺤﺒﺖ در وﺟﻮدﺷﺎن ﺧﺸﮑﯿﺪه؛ اﻣﺎ ﺗﻮ ﺧﻮد را ﻣﺤﮑﻮم ﮐﺮدی و از‬ ‫رﻓﺘﺎرھﺎﯾﺖ اﻇﮫﺎر ﺷﺮﻣﺴﺎری ﻧﻤﻮدی‪ .‬اﯾﻦ ﺟﺎی ﺑﺴﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺗﻮ اﻧﺴﺎن ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺘﯽ ھﺴﺘﯽ؛ ﭼﺮا ﮐﻪ ﻋﺸﻘﺖ ﺑﻪ‬ ‫دﯾﮕﺮان ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ از ﺧﻮد ﺑﮕﺮﯾﺰی‪ .‬اﻣﺎ ﻓﺮار ﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی دور ﺷﺪن از ﺧﻮد‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی دور ﺷﺪن از ﺧﻮدﺧﻮاھﯽ ھﺎﯾﺖ ﺑﻮد‪ .‬آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫ﯾﻘﯿﻦ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم ﻣﺪﺗﮫﺎﺳﺖ ﺑﺎ ﺧﺪای ﺧﻮد ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﺮده ای ﮐﻪ اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻀﻄﺮﺑﯽ‪ .‬ﺑﺒﯿﻦ ﭼﮕﻮﻧﻪ دﻋﺎ ﮐﺮدن‪ ،‬ﻗﻠﺒﮫﺎ را ﺑﻪ ھﻢ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﻣﯽ دھﺪ‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ۴١‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫و دﯾﮕﺮان ھﻢ ھﻤﺮاه ﺗﻮ ﺷﺪﻧﺪ؟! اﯾﻦ اﺳﺖ رواﺑﻂ اﻧﺴﺎن‪ .‬ﺗﻮ از آﻧﮫﺎ دور ﺷﺪی ‪ .‬آﻧﮫﺎ از ﺗﻮ دور ﻧﺸﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﻮ از واﻗﻌﯿﺖ دور ﺷﺪی‪ ،‬واﻗﻌﯿﺖ از ﺗﻮ‬ ‫دور ﻧﺸﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﻣﺎ ھﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ آن را ﭘﯿﭽﯿﺪه و ﺗﺎرﯾﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﺑﺎ ﭘﯿﻮﻧﺪ دھﻨﺪه اﺻﻠﯽ در ﭘﯿﻮﻧﺪ ﻋﻤﯿﻖ ﺑﺎﺷﯽ‪ .‬اﻧﺴﺎن ﺗﺎ‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﭘﯿﻮﻧﺪی ﻗﻠﺒﯽ ﺑﺎ ﺧﺪا ﺑﺮ ﻗﺮار ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﮐﻞ ﺟﮫﺎن و ﺣﺘﯽ ﺧﻮد ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ اﺳﺖ ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ ﺟﺎی آﻧﮑﻪ ﻓﺮار ﮐﻨﯽ ﻟﺤﻈﻪ ای ﺳﮑﻮت‬ ‫ﮐﻦ و ﺗﻨﮫﺎ ﺑﻪ ﭘﺮوردﮔﺎرت ﺑﯿﻨﺪﯾﺶ‪ .‬آﻧﮕﺎه او را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم و ﺟﻮدت اﺣﺴﺎس ﺧﻮاھﯽ ﮐﺮد و روﺣﺖ در آراﻣﺶ اﺑﺪی آرام ﺧﻮاھﺪ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬و ﺻﺪاﯾﺶ‬ ‫را در ھﯿﺎھﻮی ﮔﻨﺠﺸﮑﺎن و در زﻣﺰﻣﻪ ﻧﺴﯿﻢ ﺧﻮاھﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬‬

‫اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﻣﺎدی اﺳﺖ و دو ﻗﻄﺒﯽ ‪ .‬ﺧﻮب و ﺑﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﻣﺎ ھﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺧﻮب و ﺑﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺑﺮای ﺧﺪا ھﺮ ﭼﻪ ﮐﻪ ھﺴﺘﯽ ﺧﻮب ﻣﻄﻠﻖ ھﺴﺘﯽ‬ ‫و ﺧﻮاھﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ھﺴﺘﯽ دوﺳﺖ دارد ﻓﺮزﻧﺪم‪".‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ۴٢‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫آﻓﺎق‬ ‫ﻣﺎﻧﯽ زاﻧﯿﺎر‬

‫در ‪ ٢١‬ژوﺋﻦ ‪ ١٩۵٣‬دﺧﺘﺮی از ﯾﮏ ﻣﺎدر اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺑﯿﮕﻢ ﻧﺼﺮت اﺻﻔﮫﺎﻧﯽ و ﭘﺪری‬ ‫ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ذواﻟﻔﻘﺎر ﻋﻠﯽ ﺑﻮﺗﻮ در ﺷﮫﺮ ﮐﺮاﭼﯽ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪ ﮐﻪ اورا ﺑﯽ‬ ‫ﻧﻈﯿﺮ ﻧﺎﻣﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﭘﺪر وی دارای ﮔﺮاﯾﺸﺎت ﺳﻮﺳﯿﺎﻟﯿﺴﺘﯽ و ﭘﻮﭘﻮﻟﯿﺴﺘﯽ ﺑﻮد‪ .‬وی ﻧﯿﺰ‬ ‫ھﻤﭽﻮن ﭘﺪر دارای ﮔﺮاﯾﺸﺎت ﻓﻮق ﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﭘﺲ از ازدواج ﺑﺎ آﺻﻒ ﻋﻠﯽ زرداری‪ ،‬ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﮫﺎی ﺧﻮد را در ﺣﺰب ﻣﺮدم ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن‬ ‫آﻏﺎز ﮐﺮد و ﭘﺲ از ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﮫﺎی ﻓﺮاوان و ﺗﻼﺷﮫﺎی ﺷﺒﺎﻧﻪ روزی در ﺳﺎل ‪ ١٩٨۴‬ﺑﻪ ﻣﻘﺎم‬ ‫رھﺒﺮی اﯾﻦ ﺣﺰب اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪ‪ .‬ﭼﮫﺎر ﺳﺎل ﺑﻌﺪ‪ ،‬در ﺳﺎل ‪ ١٩٨٨‬او اوﻟﯿﻦ زن ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ در ﺗﺎرﯾﺦ ﺟﮫﺎن اﺳﻼم ﺑﻪ ﻧﺨﺴﺖوزﯾﺮی‬ ‫ﮐﺸﻮرش رﺳﯿﺪه اﺳﺖ‪ .‬وی ھﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان وزﯾﺮ دﻓﺎع و داراﯾﯽ ﻧﯿﺰ در دوﻟﺖ وﻗﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن اﻧﺠﺎم وﻇﯿﻔﻪ ﮐﺮد‪.‬‬ ‫او و ﺷﻮھﺮش ﺑﺎرھﺎ ﺗﻮﺳﻂ دادﮔﺎهھﺎ و دوﻟﺖھﺎی ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن و ﮐﺸﻮرھﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﻓﺴﺎد ﻣﺎﻟﯽ ﻣﺘﮫﻢ‪ ،‬و ﺑﺎ ﺣﮑﻢ دادﮔﺴﺘﺮی ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺑﻪ‬ ‫زﻧﺪان ﻣﺤﮑﻮم ﺷﺪﻧﺪ ‪ .‬اﺛﺒﺎت اﯾﻦ اﺗﮫﺎﻣﺎت ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ در ﺳﺎل ‪ ١٩٩۶‬از ﻣﻘﺎم ﺧﻮد ﺑﺮﮐﻨﺎر ﺷﻮد‪ .‬ﭘﺲ از ﺑﺮﮐﻨﺎری‪ ،‬ﮐﺸﻮرش‬ ‫ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن را ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ﺗﺮک ﮐﺮد و در آﻧﺠﺎ ﭘﻨﺎھﻨﺪﮔﯽ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬ ‫آﺻﻒﻋﻠﯽ زرداری ھﻤﺴﺮ ﺑﻮﺗﻮ‪ ،‬ﭘﯿﺶﺗﺮ ﻣﻘﺎم وزارت ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاری ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن را ﻋﮫﺪهدار ﺑﻮده اﺳﺖ در ‪ ٢٧‬آورﯾﻞ ‪ ، ١٩٩٨‬دادﮔﺎھﯽ در‬ ‫ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺣﮑﻢ ﺑﻪ اﻧﺴﺪاد داراﯾﯽھﺎی ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ و ھﻤﺴﺮش آﺻﻒﻋﻠﯽ زرداری داد‪ .‬ﺑﺮ اﺳﺎس اﯾﻦ ﺣﮑﻢ‪ ،‬ﺣﻖ اﺳﺘﻔﺎده ﺑﻮﺗﻮ و‬ ‫ﺷﻮھﺮش از ﺣﺴﺎبھﺎی ﺑﺎﻧﮑﯽ و ﺧﺮﯾﺪ و ﻓﺮوش اﻣﻼک از آﻧﮫﺎ ﺻﻠﺐ ﺷﺪ ‪ .‬ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ ھﻢ دادﮔﺎھﯽ در ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ﺧﻮاﺳﺘﺎر ﺗﻔﺤﺺ در‬ ‫داراﯾﯽھﺎی اﯾﻦ زوج ﺷﺪه ﺑﻮد ‪.‬‬ ‫در ‪ ٢٣‬ژوﺋﯿﻪ ‪ ،١٩٩٨‬دوﻟﺖ ﺳﻮﯾﯿﺲ ﻣﺪارﮐﯽ را ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ دﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ و ھﻤﺴﺮش در ﻓﺴﺎد ﻣﺎﻟﯽ‪ ،‬ﭘﻮﻟﺸﻮﯾﯽ‪ ،‬و درﯾﺎﻓﺖ‬ ‫رﺷﻮه در ﺳﻮﯾﯿﺲ ﺑﻪ دوﻟﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺗﺤﻮﯾﻞ داد‪ .‬اﯾﻦ اﻗﺪام در ﺣﺎﻟﯽ ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ھﻤﺴﺮ ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻗﺘﻞ ﺑﺮادر زﻧﺶ در‬ ‫زﻧﺪاﻧﯽ در ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽﺑﺮد‪ .‬در ‪ ٧‬ﻣﻪ ‪ ١٩٩٩‬دوﻟﺖ ﻟﮫﺴﺘﺎن ﻣﺪارﮐﯽ را در اﺧﺘﯿﺎر دوﻟﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﻗﺮار داد ﮐﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﯽداد ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ‬ ‫ﺑﻮﺗﻮ و ھﻤﺴﺮش آﺻﻒﻋﻠﯽ زرداری در ﺟﺮﯾﺎن ﺧﺮﯾﺪ ھﺸﺖ ھﺰار دﺳﺘﮕﺎه ﺗﺮاﮐﺘﻮر از ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪای در ﻟﮫﺴﺘﺎن‪ ،‬ﻣﺒﻠﻎ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﮫﯽ رﺷﻮه ﺑﺮای‬ ‫ﻋﻘﺪ ﻗﺮارداد درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮده ﺑﻮدهاﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮ اﺳﺎس اﯾﻦ ﻣﺪارک‪ ،‬ﺑﻮﺗﻮ و ھﻤﺴﺮش رﺷﻮه درﯾﺎﻓﺘﯽ راﺑﻪ ﺣﺴﺎﺑﯽ در ﯾﮏ ﺑﺎﻧﮏ ﺳﻮﯾﯿﺴﯽ وارﯾﺰ ﮐﺮده‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دوﻟﺖ ﺳﻮﯾﯿﺲ ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ‪ ،‬ﻣﺪارک ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻧﺘﻘﺎل ﭘﻮل را ﺑﻪ دوﻟﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺗﺤﻮﯾﻞ داده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺪارک ﺗﺤﻮﯾﻞ داده ﺷﺪه از ﺳﻮی‬ ‫دوﻟﺖ ﻟﮫﺴﺘﺎن ﺷﺎﻣﻞ اﺳﻨﺎد اﻧ ﺘﻘﺎل ﺑﺎﻧﮑﯽ و ﭘﯿﺎمھﺎی ﻓﺎﮐﺲ ﺑﯿﻦ ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ ﺗﺮاﮐﺘﻮرﺳﺎزی ﻟﮫﺴﺘﺎﻧﯽ و دﻻل ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﯾﮏ ﻣﺎه ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ‪ ،‬دادﮔﺎھﯽ در ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ و ھﻤﺴﺮش را ﺑﻪ اﺗﮫﺎم ﻓﺴﺎد ﻣﺎﻟﯽ ﺑﻪ ‪ ۵‬ﺳﺎل زﻧﺪان و ﭘﺮداﺧﺖ ‪ ٨‬و ﻧﯿﻢ ﻣﯿﻠﯿﻮن‬ ‫دﻻر ﺟﺮﯾﻤﻪ ﻣﺤﮑﻮم ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ‪ ٢٧‬ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ ‪ ، ٢٠٠٠‬دوﻟﺖ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ ﮐﻪ اﺳﻨﺎد و ﻣﺪارک ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻣﻮال آﺻﻒﻋﻠﯽ زرداری را ﺑﻪ‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ۴٣‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫دوﻟﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺗﺤﻮﯾﻞ دھﺪ‪ .‬و دوﻟﺖ ﺗﺎزه ﮐﺎر ﭘﺮوﯾﺰ ﻣﺸﺮف ھﻤﺴﺮ ﺑﻮﺗﻮ را ﺑﻪ ﮐﻼه ﺑﺮداری و اﺧﺘﻼس ﻣﯿﻠﯿﻮنھﺎ دﻻر از ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﻣﺘﮫﻢ ﮐﺮد ‪.‬‬ ‫از ﺟﻤﻠﻪ اﻣﻮاﻟﯽ ﮐﻪ در ﮔﺰارش ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ذﮐﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺪارک ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺧﺮﯾﺪ ﺧﺎﻧﻪای ‪ ٩‬ﺧﻮاﺑﻪ و اﻋﯿﺎﻧﯽ ﺗﻮﺳﻂ ھﻤﺴﺮ ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ در ﺷﮫﺮ‬ ‫ﺳﺎری در ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﻟﻨﺪن ﺑﻮد‪ .‬دوﻟﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ اﻣﻮال ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﻮﻟﮫﺎی اﺧﺘﻼس ﺷﺪه ﺧﺮﯾﺪاری ﺷﺪهاﻧﺪ و اﺳﻨﺎد آن‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ دادﮔﺎه ﺗﺤﻮﯾﻞ داده ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ ﭘﺲ از اﯾﻨﮑﻪ ‪ ٨‬ﺳﺎل را در ﺗﺒﻌﯿﺪ ﺧﻮدﺧﻮاﺳﺘﻪ در ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ و دﺑﯽ ﺑﺴﺮ ﺑﺮد‪ ،‬در ‪ ١٨‬اﮐﺘﺒﺮ ‪ ٢٠٠٧‬ﺑﻪ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ‬ ‫ﮐﻪ در ﻣﺴﯿﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﻮد وی آﺳﯿﺒﯽ ﻧﺮﺳﯿﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ‪ ١٣۵‬ﻧﻔﺮ‬ ‫ﮐﺸﺘﻪ و ‪ ٣٢٠‬ﻧﻔﺮ زﺧﻤﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ ﺳﺎﻋﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ اﻧﻔﺠﺎر در ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ ھﻔﺘﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﻓﺮاﻧﺴﻮی ﭘﺎری ﻣﭻ‪ ،‬ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ ﮐﺎران‬ ‫ھﻮادار ژﻧﺮال ﺿﯿﺎءاﻟﺤﻖ‪ ،‬ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن را ﺑﻪ ﺣﻤﺎﯾﺖ از اﻓﺮاﻃﯿﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺼﺪ ﮐﺸﺘﻦ او را داﺷﺘﻨﺪ ﻣﺘﮫﻢ ﮐﺮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ ﺑﻮﺗﻮ‬ ‫ﮔﻔﺖ اﻓﺮاﻃﯿﻮن ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺪون ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ از ﻏﺎرھﺎﯾﺸﺎن در ﮐﻮهھﺎ ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ و ﻋﻤﻠﯿﺎت اﻧﺠﺎم دھﻨﺪ‪.‬‬ ‫او در ‪ ٩‬ﻧﻮاﻣﺒﺮ ‪ ٢٠٠٧‬ﺑﻤﺪت ‪ ٣٠‬روز در ﺑﺎزداﺷﺖ ﺧﺎﻧﮕﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬اﻣﺎ در ﭘﯽ در ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻮرج ﺑﻮش رﺋﯿﺲ ﺟﻤﮫﻮر آﻣﺮﯾﮑﺎ اﯾﻦ ﺑﺎزداﺷﺖ‬ ‫ﻟﻐﻮ ﺷﺪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺲ از ﭼﻨﺪﯾﻦ رﺷﺘﻪ ﺗﺮور ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ‪ ،‬ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ در ﺗﺎرﯾﺦ ‪ ٢٧‬دﺳﺎﻣﺒﺮ ‪ ٢٠٠٧‬ﻣﯿﻼدی در ﯾﮏ ﺣﻤﻠﻪ اﻧﺘﺤﺎری در ﺷﮫﺮ‬ ‫راوﻟﭙﻨﺪی در اﺳﺘﺎن ﭘﻨﺠﺎب ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﭘﺮوﯾﺰ ﻣﺸﺮف ﻧﺨﺴﺖ وزﯾﺮ وﻗﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن اﯾﻦ ﺗﺮور را ﺑﻪ ﮔﺮوهھﺎی ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﻧﺴﺒﺖ داد ‪ .‬در اﯾﻦ‬ ‫اﻗﺪام ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ از ﻧﻮاﺣﯽ ﺳﺮ‪ ،‬ﮔﺮدن و ﺳﯿﻨﻪ ھﺪف ﺷﻠﯿﮏ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﮫﺎﯾﺘﺎ دﻗﺎﯾﻘﯽ ﭘﺲ از ﺳﺎﻋﺖ ﺷﺶ ﺑﻪ وﻗﺖ‬ ‫ﻣﺤﻠﯽ در ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺟﺎن ﺳﭙﺮد ‪ .‬ﺗﯿﺮاﻧﺪاز ﺳﭙﺲ در اﻗﺪاﻣﯽ اﻧﺘﺤﺎری ﺑﺎ اﻧﻔﺠﺎر ﺑﻤﺒﯽ ﺧﻮد را ﮐﺸﺖ‪ .‬در اﺛﺮ اﻧﻔﺠﺎر اﯾﻦ ﺑﻤﺐ ‪ ١۵‬ﻧﻔﺮ ﮐﺸﺘﻪ‬ ‫و ﺗﻌﺪادی زﺧﻤﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬ ‫اﯾﻦ ﺗﺮور ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠﺎد ﺷﻮرشھﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ در ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺷﺪ‪ .‬در ﭘﯽ ﻣﺮگ وی ‪ ٣‬روز ﻋﺰای ﻋﻤﻮﻣﯽ در ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن اﻋﻼم ﺷﺪ ‪.‬‬ ‫ﺑﺴﯿﺎری از رھﺒﺮان ﺟﮫﺎن اﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ را ﻣﺤﮑﻮم ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺮور ﺑﻮﺗﻮ ﻣﻮﺟﯽ از ﺗﺮس و ﺗﻨﻔﺮ را ﻣﯿﺎن ﺗﻮدهھﺎی ﻣﺮدم ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺖ‪.‬‬ ‫ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ ﻳﮏ زن ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﮏ ھﻤﺴﺮ و ﻳﮏ ﻣﺎدر‪ .‬او ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪار ﻧﺘﺮﺳﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ھﯿﭻﮔﺎه در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن ﺳﺮ ﻓﺮود ﻧﯿﺎورد؛ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬ ‫از ﺗﻮھﯿﻦ ﺑﻪ او و دادن ﻧﺴﺒﺖھﺎی ﻧﺎروای ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ وی ﮐﻮﺗﺎھﯽ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧﺪ ‪.‬‬ ‫ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ ﻧﻪ ﺗﻨﮫﺎ اوﻟﯿﻦ ﻧﺨﺴﺖوزﻳﺮ زن ﻣﺴﻠﻤﺎن در ﺟﮫﺎن ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻞ ﺟﻮاﻧﯽ در ردهھﺎی ﺑﺎﻻی ﻗﺪرت ﻧﯿﺰ ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺮوز‪ ،‬وﻗﺘﻲ از ﻳﮏ‬ ‫دﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﭙﺮﺳﯿﻢ در آﻳﻨﺪه ﻣﯽ ﺧﻮاھﺪ ﭼﮑﺎره ﺷﻮد‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ ﺑﮕﯿﺮد و ﺑﮕﻮﻳﺪ‪» :‬ﻧﺨﺴﺖوزﻳﺮ ‪«.‬‬ ‫او ﻓﺮزﻧﺪ ﻧﺨﺴﺖوزﻳﺮ ﻣﻨﺘﺨﺐ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎنزادهای ﺑﻮد از ﺧﺎﻧﻮادهای دارا و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‪ .‬آﺷﮑﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮﺗﻮ ﻳﮏ زن ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ‬ ‫ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮد ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ وﻳﮋﮔﯽھﺎ‪ ،‬ﭘﺮوﻧﺪه ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺳﯿﺎﺳﯽ او در ﻣﯿﺎن ﺗﻨﺎﻗﺾھﺎی ﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ ﮔﺸﻮده و زﻣﺎﻧﯽ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﯿﻠﯿﻮنھﺎ ﻧﻔﺮ‬ ‫او را ﺑﮫﺘﺮﻳﻦ ﮔﺰﻳﻨﻪ ﺑﺮای دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ و ﺗﻨﻔﺲ آزادی در ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﻣﯿﺪی ﮐﻪ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ‪ ،‬ھﺮﭼﻨﺪ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺑﺮای زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪن‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺰﻳﻨﻪای ﺑﯿﺎﺑﺪ‪.‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ۴۴‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫ﺑﯿﺎﻧﯿﻪ ی ﺳﺎزﻣﺎن دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﺟﺮاﯾﻢ ﺟﻨﺴﯽ )ﯾﺎزدھﻢ دﺳﺎﻣﺒﺮ ‪(٢٠٠٩‬‬ ‫ﻣﻠﺖ ﺳﺒﺰ اﯾﺮان‬ ‫در ﻃﻮل ﺳﺎل ھﺎ ﺗﻼش ﺳﺎزﻣﺎن ھﺎ و ﺷﺨﺼﯿﺖ ھﺎی ﻣﺪاﻓﻊ ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﻣﻮاﻧﻊ ﺑﺮ ﺳﺮ راه‬ ‫ﻣﺤﮑﻮم ﮐﺮدن ﺣﮑﻮﻣﺖ اﺳﻼﻣﯽ اﯾﺮان در ﺻﺤﻨﻪ ی ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ اﺗﮫﺎﻣﺎت ﮐﺎذﺑﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ھﺮ ﯾﮏ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯿﺎن ﻧﻘﺾ ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ در اﯾﺮان ﺑﺎ آن‬ ‫روﺑﻪ رو ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ اﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﺳﺎزﻣﺎن دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ وﻇﯿﻔﻪ ی ﺧﻮد ﻣﯽ داﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺳﺎﻟﻪ ی ﺧﻮد‪،‬‬ ‫ﺗﻮﺟﻪ ھﻤﮕﺎن را ﺑﻪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﻋﻤﺎل ﺟﻠﺐ ﮐﻨﺪ‪ .‬وادار ﮐﺮدن ﻓﻌﺎل داﻧﺸﺠﻮﯾﯽ ﺷﮫﯿﺮ‪ ،‬ﺟﻨﺎب آﻗﺎی ﻣﺠﯿﺪ ﺗﻮﮐﻠﯽ ﺑﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪن ﻟﺒﺎس زﻧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺗﻮﺟﻪ‬ ‫ﺑﯿﺶ از ﭘﯿﺶ ﺑﻪ اﯾﻦ روﯾﻪ را ﻣﯽ ﻃﻠﺒﺪ ‪.‬‬ ‫ﺣﮑﻮﻣﺖ اﯾﺮان ﺑﺮای اﻗﻨﺎع ﺟﺎﻣﻌﻪ ی ﺟﮫﺎﻧﯽ و ھﺴﺘﻪ ی ﺣﺎﻣﯿﺎن ﺧﻮد در ﯾﮏ زﻣﺎن‪ ،‬ﺧﻮد را ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ آن ﻣﯽ داﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ھﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﻌﺪادی‬ ‫اﺗﮫﺎم ﺑﺮای ﻣﺼﺮف داﺧﻠﯽ و ﺗﻌﺪادی اﺗﮫﺎم ﺑﺮای ﻣﺼﺮف ﺧﺎرﺟﯽ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺳﺎزﻣﺎن دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺎرھﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻋﻤﻞ دﺳﺖ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﺒﺎن‬ ‫ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری از اﻓﺮاد ﮐﻪ ﺑﻪ اﺗﮫﺎم رواﺑﻂ ھﻤﺠﻨﺲ ﮔﺮاﯾﺎﻧﻪ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ و اﻋﺪام ﺷﺪه اﻧﺪ ﺑﺎ اﺗﮫﺎﻣﺎت ﻣﻮازی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺠﺎوز و‪ ...‬رو ﺑﻪ رو ﺑﻮده‬ ‫اﻧﺪ‪ .‬اﻋﺪام "ﺑﻪ ﺟﺮم ﻟﻮاط" در اﯾﺮان ﺗﻮﺟﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد وﻟﯽ ﺑﺮای ﺟﺎﻣﻌﻪ ی ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻋﻤﻠﯽ را ﺗﺤﻤﻞ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ "ﺗﺠﺎوز و‪"...‬‬ ‫اﻧﻌﮑﺎس ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﺎزﻣﺎن دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﮔﺰارﺷﺎﺗﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻣﺎه ھﺎی اﺧﯿﺮ ﺑﺴﯿﺎری از ﻓﻌﺎﻻن ﺳﯿﺎﺳﯽ زﯾﺮ ﭘﻮﺷﺶ "ﺟﺮاﯾﻢ ﺟﻨﺴﯽ"‬ ‫ﺗﺤﺖ ﭘﯿﮕﺮد ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ اﺗﮫﺎﻣﺎت ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎر ارزﺷﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ ی اﯾﺮاﻧﯽ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺎ اﯾﻦ روﯾﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺣﻘﻮق‬ ‫ﻣﺘﮫﻢ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ و ﺑﺪون اﯾﺠﺎد ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻧﻘﺾ ﻣﯽ ﺷﻮد ‪.‬‬ ‫در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﺣﺎﮐﻤﺎن اﯾﺮان ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ زﻧﺎﻧﮕﯽ را ﺑﺮای ﻣﺮدان "ﻧﻨﮓ" ﻣﯽ داﻧﻨﺪ از اﯾﻦ روش ﺑﺮای ﺗﺮور ﺷﺨﺼﯿﺖ اﻓﺮاد اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ‪.‬‬ ‫ﻣﻮرد آﻗﺎی ﺗﻮﮐﻠﯽ ﺗﻨﮫﺎ ﯾﮏ ﻧﻤﻮﻧﻪ از اﯾﻦ ﺷﮑﻞ ﺗﺮور ﺷﺨﺼﯿﺖ اﺳﺖ ‪.‬‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺖ ﮐﻪ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ ی اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ از ارزش اﯾﺸﺎن ﭼﯿﺰی ﮐﺎﺳﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ و ﺗﻨﮫﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺧﻮاھﻨﺪ رﺳﯿﺪ‬ ‫ﮐﻪ زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ اﯾﺸﺎن ﭼﻨﺎن ﭘﺎک ﭘﯿﺶ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺗﺨﺮﯾﺐ اﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ اﺑﺘﮑﺎراﺗﯽ ﻧﯿﺎز اﻓﺘﺎده اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺳﺎزﻣﺎن دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده از ﺟﻨﺴﯿﺖ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺳﻼح را‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺷﮑﻞ و ﭼﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺗﺠﺎوز در ﮐﮫﺮﯾﺰک ) ﮐﻪ ھﺮ‬ ‫دو ﻣﺴﺒﻮق ﺑﻪ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﻮده اﻧﺪ( را ﺑﺮای ﺳﻼﻣﺖ ﮐﻠّﯿﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻄﺮﻧﺎک ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ و ﻧﯿﺎز ﻣﯽ داﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮔﺮوه ھﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ اﯾﻦ اﻋﻤﺎل ﺑﺎ‬ ‫ﺗﻤﺎم ﺗﻮان ﻣﻮﺿﻊ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﺴﻞ ھﺎی آﯾﻨﺪه ی ﮐﺸﻮر ﻣﺎ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ای ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﻪ دور از ﺧﻄﺮات )ﻋﻤﺪاً اﯾﺠﺎد ﺷﺪه( اﺳﺖ‪ .‬در‬ ‫ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﺪ ﺣﺎﮐﻤﺎن اﯾﺮان ﻋﻮاﻗﺐ ﺑﺴﯿﺎرﺧﻄﺮﻧﺎک ﮐﺎرھﺎی ﺧﻮد را درک ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺗﻼش ﻗﺎﻃﻊ ﺳﺎزﻣﺎن ھ ﺎی ﺳﯿﺎﺳﯽ‬ ‫و ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮی ﺑﺮای ﺣﻔﻆ ﺳﻼﻣﺖ رواﻧﯽ ﻧﺴﻞ ھﺎی آﯾﻨﺪه ﺑﯿﺶ از ﭘﯿﺶ ﻻزم ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﺎزﻣﺎن دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ )‪(IRQR‬‬ ‫ﯾﺎزدھﻢ دﺳﺎﻣﺒﺮ ‪ – ٢٠٠٩‬ﺗﻮرﻧﺘﻮ‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ۴۵‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬

‫رﺳﺎﻧﻪ ھﺎ‬

‫ھﻮﻣﺎن – اوﻟﯿﻦ ﻣﺠﻠﻪ ی ھﻤﺠﻨﺴﮕﺮاﯾﺎن اﯾﺮاﻧﯽ )ﺗﻮﺳﻂ ﺳﺎزﻣﺎن دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺧﻮاھﺪ ﺷﺪ(‬ ‫ﻣﺎھﺎ ‪ -‬ﻣﺠﻠﻪ ی اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ ھﻤﺠﻨﺴﮕﺮاﯾﺎن اﯾﺮاﻧﯽ )آﺧﺮﯾﻦ ﺷﻤﺎره ی آن ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ(‬

‫‪Majaleh_maha@yahoo.com‬‬ ‫ﭼﺮاغ – ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن ﺟﻨﺴﯽ اﯾﺮاﻧﯽ )آﺧﺮﯾﻦ ﺷﻤﺎره ی آن ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ(‬

‫‪www.cheraq.net‬‬ ‫‪info@irqr.net‬‬ ‫رھﺎ – رادﯾﻮ ھﻤﺠﻨﺴﮕﺮاﯾﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬ ‫‪www.radioraha.net‬‬ ‫‪info@radioraha.net‬‬ ‫ﭘﺴﺮ – وﺑﻼگ ﺧﺒﺮی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬ ‫‪http://5pesar.wordpress.com‬‬ ‫دﻟﮑﺪه ‪ -‬ﻣﺎھﻨﺎﻣﻪ ی ادﺑﯽ ھﻤﺠﻨﺴﮕﺮاﯾﺎن اﯾﺮاﻧﯽ )آﺧﺮﯾﻦ ﺷﻤﺎره ی آن ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ(‬

‫‪delkadeh@gmail.com‬‬ ‫رﻧﮕﯿﻦ ﮐﻤﺎن – ﻓﺼﻠﻨﺎﻣﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ )آﺧﺮﯾﻦ ﺷﻤﺎره ی آن ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ(‬

‫‪majalehranginkaman@gmail.com‬‬ ‫ھﻤﺠﻨﺲ ﻣﻦ – ﻧﺸﺮﯾﻪ ی ﻟﺰﺑﯿﻦ ھﺎی اﯾﺮاﻧﯽ‬ ‫‪hamjenseman@gmail.com‬‬ ‫ﻧﺪا – ﻧﺸﺮﯾﻪ ی دﮔﺮﺑﺎﺷﺎن اﯾﺮاﻧﯽ‬ ‫‪www.nedamagazie.net‬‬ ‫ﭼﺮاغ – اﯾﻦ ﻣﺠﻠﻪ ھﯿﭻ ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﺎ ﻧﺸﺮﯾﻪ ی ﭼﺮاغ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺴﺌﻮﻟﯽ آرﺷﺎم ﭘﺎرﺳﯽ ﻧﺪارد ‪.‬‬ ‫‪http://blog.irqo.org‬‬

‫‪-----------------------------------‬‬‫‪ – ۴۶‬ﺳﺎل دوم ‪ -‬ﺷﻤﺎره ﺳﯿﺰدھﻢ‬

‫ﻧﺪا‪ ،‬ﻧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬

Neda Magaizne - 136  

Neda is Iranian queer monthly online magazine in Farsi. After Cheraq magazine, Iranian Queer Railroad - IRQR (www.irqr.net) started to publi...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you