Issuu on Google+

การกดทับกระดูกไขสันหลัง ประชากรที่ปวยเปนโรคมะเร็งโดยประมาณ 5 % จะเกี่ยวของกับมะเร็งกระดูกไขสันหลัง ซึ่งการ กดทับของกระดูกไขสันหลังจะตองไดรับการรักษาอยางทันทีที่ทราบอาการ โดยการรักษาสวนใหญจะไม สามารถทําใหการทํางานของระบบประสาทกลับมาเปนปกติได A. โดยปกติกอนเนื้องอกสวนใหญจะมีผลตอไขสันหลังที่บริเวณปอด เตานม ตอมลูกหมาก และ ตอมน้ําเหลือง สวนเนื้องอกที่ประกอบดวยเซลลปกติในไขกระดูกจะเปนเนื้องอกที่ ประกอบดวยเซลลที่มี melanin สะสมอยู และเนื้องอกทางทอทางเดินปสสาวะและระบบ สืบพันธุเปนสวนนอยที่มีผลตอไขสันหลัง อาการแสดงที่สําคัญ คือ ปวดหลัง ซึ่งอาจจะเกิด อาการปวดแสดงใหเห็นเร็วหรือชาแตกตางกันไป รวมทั้งอาการปวดอาจดีขึ้นแลวกลับมาเปน ใหมหรืออาจจะปวดหนักขึ้นแตกตางกันในผูปวยแตละราย โดยประมาณ 97 % ในผูปวยที่มี การกดทับกระดูกไขสันหลัง จะพบความถี่ของอาการออนแรง (76 %) อาการชาตามแขนและ ขาทั้งสองขางหรือขางเดียว (57 %) รวมทัง้ มีการทํางานของระบบทางเดินปสสาวะทีผ่ ิดปกติ ไปรวมดวย (51 %) ซึ่งจัดวาเปนอาการที่รนุ แรง ซึ่งผูปวยนอยรายจะไมมีอาการปวดและไมมี ประวัติการเปนโรคของคนในครอบครัวมากอน B. แมวาในการทดสอบทางรางกายจะไมแสดงอาการของโรคการกดทับไขสันหลัง เชน การ วินิจฉัยอาการปวดโดยตรวจสอบภาพถายทาง radiogram จะพบวาบริเวณที่มกี ารปวดไมเกีย่ ว กองกับการเกิดเนื้องอกแตอยางไร ถาการตรวจสอบโดยใชแผนฟลมไดผลลบ อาจจะสรุปได วาอาการที่เกิดขึ้นไมเกีย่ วของกับการเกิดเนือ้ งอก เชน โรครูมาตอยด โรคผิดปกติ โรคกระดูก สันหลังเสื่อม โรคที่มีอวัยวะหรือเนื้อเยื่อโผลยื่นออกมา โรควัณโรคในไขสันหลัง โรคขอตอ เสื่อม หรือ ภาวการณอกั เสบของไขกระดูก กระบวนการเกิดโรคจะเพิม่ ขึ้น หากมีอาการปวด ยึดที่เสนเอ็นเมื่อกระทบ ณ บริเวณที่มีอาการปวด ซึ่งอาการจะแสดงวาโรคที่เกิดขึ้นมีผลตอ กระดูกสันหลังของรางกาย โดยอาจมีอาการออนแรงของกลามเนื้อปลายแขนขา ระบบ ประสาทรับสัมผัสเปลี่ยนแปลงไป เสนเอ็นไมยดื หยุน การขับของเสียในลําไสหรือกระเพาะ ปสสาวะไมสามารถกลั้นไวได C. ถาในแผนฟลม แสดงใหเห็นถึงบริเวณมีพบวามีอาการปวดผลตรงกับที่ไดจากการถายภาพ xray ของไขสันหลังโดยฉีดสาร contrast medium oxygen เขาไปทดสอบ(MRI)ซึ่งเมื่อ เปรียบเทียบความไวและความจําเพาะเจาะจงแลว MRI เปนกระบวนการทดสอบที่ตองการ


ผูเชี่ยวชาญทางเทคนิคโดยตรง และการใชความ MRI ที่แตกตางกันไป จะไมสามารถตรวจพบ ลักษณะภายในโพรงไขสันหลัง แตผูปวยอาจมีการทําลายที่มากเกินไปหรือมีอาการของโรค กลัวที่ปดหรือกลัวการถูกขัง ดังนั้นการตรวจสอบโดยใช MRI จึงไมประสบความสําเร็จใน ผูปวยทุกราย มีประมาณ 90 % ที่อาจตรวจพบการกดทับในไขสันหลัง D. ถา MRI แสดงผลลบ และในการศึกษาทางคลินิกตรวจพบเกี่ยวกับความผิดปกติกระดูกสัน หลัง รวมกัน ซึ่ง MRI จะชวยระบุวาผูปวยมีความผิดปกติในสวนบนหรือสวนลางของรางกาย และทําใหแนใจวามีอาการผิดปกติมากกวาหนึ่งโรคเกิดขึน้ ในรางกาย หากมีการหยุดการ ทํางานของกระดูกสันหลังบริเวณเอวแลวตรวจพบ MRI บริเวณนี้ MRI จะถูกนํามาใช วินิจฉัยโรคที่เกิดจากการหยุดการทํางานของอวัยวะสวนบน แตหากทัง้ สองการศึกษานี้มีผลลบ แสดงวา ไมมกี ระบวนการเกิดความผิดปกติในกระดูกสันหลัง E. ทางเลือกในการรักษาจะขึน้ อยูกับรูปแบบของเนื้องอกทีเ่ กิดขึ้น ระดับการหยุดการทํางาน ชวงเวลาในการแสดงอาการและระยะเวลาในการแสดงอาการ อาการกอนการรักษา และ ประโยชนที่ไดจากการรักษา โดยการรักษาอาการที่เกิดขึ้น แบบเฉียบพลันจะรักษาโดยฟนฟู ใหรางกายแข็งแรงขึ้นรวมกับการฉายรังสีหรือการผาตัด นอกจากการใชยากลุม steroids โดย ขนาดที่ใชจะแนะนําใหใช Dexamethasone 10 mg ทาง IV ในการรักษาแบบเฉียบพลัน หลังจากนัน้ ลดขนาดยาเหลือ 4 mg ทุกๆ 4-6 ชั่วโมง ทุกวัน รักษาติดตอกันอยางนอย 3 วัน แลวคอยๆลดขนาดยาลง เพือ่ ปองกันการดือ้ ยา โดยกอนที่จะรักษาโดยการฉายรังสีจะตอง วินิจฉัยอาการของโรคอยางชัดเจน ซึ่งจะทําใหการรักษาประสบความสําเร็จ 30-80 % ขนาดยา ที่ใชทั้งหมดในการรักษาดวยการฉายรังสีจะตองไมมากกวา 3000-4000 Gy และใชเวลาไมเกิน 2-4 สัปดาห F. ในการรักษาโดยการผาตัด จะมีขั้นตอนการทําโดย 1. วินิจฉัยสภาวะทางจุลกายวิภาคศาสตร ของเนื้อเยื่อ และการกดทับของไขสันหลังที่แสดงอาการของโรคมะเร็ง 2. ศึกษาการรักษาโดย การฉายรังสีของคนในครอบครัว ณ บริเวณเดียวกัน 3. การดําเนินไปของโรคทางระบบใน ระบบประสาท เมื่อรักษาดวย steroids และ รังสีบําบัด 4. การรักษาที่เกิดขึ้นไมคงที่ 5. การ รักษาที่ไมไดผลในสวนของคอ โดยมีการรายงานวาการรักษาดวยรังสีบําบัดในการผาตัดนั้น ประสบความสําเร็จ จึงทําใหผูปวยคาดหวังวาตนเองจะสามารถรักษาตัวใหหายจากโรคนี้และ สามารถมีชีวิตอยูตอไปดวยสุขภาพที่แข็งแรงสมบูรณดว ยเชนกัน แตหากหลังจากผาตัดและให รังสีบําบัดแลวเกิดมีอาการกลับมาเปนซ้ําอีกครั้ง จะเริ่มการรักษาโดยการผาตัดอีกครั้งพรอมทั้ง


ใหรังสีบําบัด 20-100 % ขึ้นอยูกับวารูปแบบของการเกิดเนื้องอกเปนอยางไรและสามารถ ควบคุมการรักษาไดมากนอยเพียงใด การทํานายการเกิดโรคที่ดีที่สุด จะทําโดยการศึกษาการ ทํางานของรางกายกอนการรักษา โดย 60 % ของผูปวยจะมาโรงพยาบาลจะตองครวจวินิจฉัย การดําเนินไปของโรคตอเนื่องหลังการผาตัด และมีเพียง 7 % ของผูปวยทีจ่ ะมีอาการอัมพาต สวนลางของรางกายหลังจากผาตัด G. เมื่อดูผลจากฟลมไดผลลบ และการตรวจสอบทางกายภาพไมตรวจพบอาการของโรค จะ เปลี่ยนการรักษาไปใชยาและสังเกตอาการที่เกิดขึ้นตอไป ถายังคงมีอาการปวดหรืออาการไมดี ขึ้น หรือ มีประวัติทางครอบครัวที่มีความเสี่ยงสูงที่จะเกิดโรค ใหทดสอบอีกครั้งโดยใช MRI และกระบวนการอื่นๆรวมดวยเพื่อคนหาอาการของโรคที่เกิดขึ้นอยางชัดเจน เพื่อจะไดเลือก แนวทางการรักษาไดถกู ตอง


Spinal cord commpression