Issuu on Google+

กากับนกยูง กาตัวหนึ่งนึกอยากจะให้วิเศษยิง่ กว่าเพื่อนกาด้วยกัน จึงไปเที่ยวเก็บเอาขนหางและ ขนหงอนนกยูงที่ร่วงหล่นอยูต่ ามป่ า มาแทรกแซมขนของตังเอง แล้วออกจากฝูงไป เดินกรี ดกรายและเล็มอยูข่ า้ ง ๆ ฝูงนกยูง เมื่อนกยูงเห็นจำาได้วา่ ไม่ใช่พวกของตน ก็ ช่วยกันจิกตีขบั ไล่ให้ออกไปเสี ยจากฝูง กาได้รับความเจ็บปวดเป็ นอันมาก จะทนอยูต่ ่อไปอีกมิได้ จึงบินหนีลดั ลอดไปแอบ ถอนขนนกยูงทิ้งเสี ยในป่ า แล้วกลับไปเข้าฝูงของตัวอย่างเดิม ฝ่ ายเพื่อนกาที่เคยเห็น กาตัวนี้ติดขนนกยูง เมื่อได้เห็นกาเย่อหยิง่ ตัวนั้นกลับคืนมาอยูใ่ นฝูงอีก ก็ช่วยกันจิกตี ขับไล่ไม่ให้เข้าพวก แล้วกาตัวหนึ่งจึงร้องไปว่า "ถ้าเจ้าไม่ใฝ่ สูงให้เกินศักดิ์และชาติกาำ เนิดของเจ้าแล้ว ไหนเลยเจ้าจะได้รับทั้งความ ลำาบากจากผูท้ ี่สูงกว่าเจ้าและทั้งความเกลียดชังจากพวกเราผูเ้ สมอกับตัวเจ้า" นิทานเรื่ องนี้ สอนให้รู้วา่ การเย่อหยิง่ จองหองและอวดดี เป็ นโทษไม่วา่ ที่ไหน


นิทาน