Page 1

NAIT SOEZ’N

Opinieblad voor studerend Groningen sinds 1972 Jaargang 46 Nr. 1

Met onder andere Samenwonen en studeren ISO & LSVb Een interview met Elmer Spaargaren 7 boeken die je gelezen moet hebben Hoe Tinder het datinglandschap verandert Frequently avoided questions De grootste clichĂŠs der liefde & Perfecte datelocaties


Voorwoord Het is februari en dat is een maand die zich vaak kenmerkt door twee dingen. Want op de dag dat deze kortste maand van het jaar zich in tweeën splijt, is het de dag van de liefde. Valentijnsdag. Voor de één een dag als iedere andere of slechts een oorzaak van hoogconjunctuur, voor de ander een dag om uitgebreid stil te staan bij de liefde. En die liefde brengt veel met zich mee. Het is iets dat ons gewenst of ongewenst bezighoudt en hoge pieken van euforie, maar ook diepe dalen van treurigheid kan voorschotelen. Dat de liefde overal is, zie je dan ook terug in vele aspecten van de samenleving. In deze editie van de Nait hebben we het daar dan ook over. We bekijken de liefde vanuit verschillende hoeken. Van de meest romantische boeken om te lezen tot de grootste clichés in de liefde en van massaal met z’n allen tinderen tot de haat-liefdeverhouding tussen belangenorganisaties. Wat je er ook van vindt en in welke van de kampen je je ook bevindt, de dag beweegt ons allen. En ik durf te zeggen dat zelfs de felste criticus héél stiekem een blijk van liefde hoopt te ontvangen op deze veertiende van de maand.

Colofon De Nait Soez’n is sinds 1972 een onafhankelijk opinieblad voor studerend Groningen. Het is een uitgave van de Groninger Studentenbond (GSb). REDACTIE Rico Tjepkema (hoofdredacteur), Simone Broekman, Christiaan Brinkhuis, Wessel Stienstra, Roxanne Huls, Thomas Reindersma ILLUSTRATIES Isabelle Veltman VORMGEVING Thomas Reindersma, Wessel Stienstra REDACTIEADRES Oude Kijk in ‘t Jatstraat 39, kamer 201 9712 EB Groningen 050 363 4581 redactie@naitsoezn.nl ACQUISITIE Adverteren in de Nait Soez’n? Mail naar acquisitie@naitsoezn.nl DRUKWERK Scholma, Bedum LID WORDEN Wil je lid worden van de GSb, dé behartiger van studentenbelangen in Groningen? Dan kan dat via groningerstudentenbond.nl/lid-worden

RICO TJEPKEMA

P.S. Onze website is vanaf deze week ook te bezoeken op naitsoezn.nl.

V.l.n.r. Thomas Reindersma, Roxanne Huls, Christiaan Brinkhuis, Rico Tjepkema, Wessel Stienstra, Simone Broekman 2 NAIT SOEZ’N

DONEREN Draagt u de Groninger Studentenbond een warm hart toe? Word dan donateur! Kijk op groningerstudentenbond.nl/donateur-worden


In deze Nait FREQUENTLY AVOIDED QUESTIONS De redactie aan het woord

5

VALENTIJN EN DIGITALE DATES Hoe Tinder het datinglandschap verandert

6

SNOEPSTRINGS IN SUIKERSPINROZE Roxanne vraagt zich af hoe ze invulling geeft aan Valentijnsdag

7

CLICHÉS IN DE LIEFDE Rico en Wessel zetten de grootste clichés op ‘n rijtje

8

HOE OVERLEEF JE... ...een serieuze relatie tijdens je studententijd?

10

36 QUESTIONS Leiden ze spontaan tot liefde?

10

KOFFIEBONEN OP EEN EENZAME VALENTIJN Ingezonden stuk

Foto: Antoon Kuper / CC BY

4

11

DE PERFECTE DATE Wat en waar?

12

ISO & LSVB Een koude oorlog tussen studenten

13

EEN SNELCURSUS SAMENWONEN EN STUDEREN De voor- en nadelen van studerend samenwonen

14

DE LIEFDE MOET GROEIEN OM LINKSE SAMENWERKING TE LATEN BLOEIEN Ingezonden stuk

15

ROMANTIEK VANUIT DE LUIE STOEL Zeven romans die je gelezen moet hebben

16

OP DE GEVOELIGE PLAAT Een interview met Elmer Spaargaren Foto: Krocky Meshkin / CC BY

NAIT SOEZ’N 3


Frequently avoided questions WAT IS JOUW IDEALE VALENTIJNSDATE? “Uitslapen en uitgebreid ontbijten. En daarna een alpacawandeling! Ik las er een tijd terug over en het lijkt me zo leuk om te doen. In de avond eten we sushi.” - RCH HOE DOE JIJ AAN DUURZAAMHEID? “In de winter van 2017 heb ik mij voorgehouden de kachel van mijn studio zo lang mogelijk uit te houden. Uiteindelijk heeft ‘ie alsnog een volle week lopen stoken.” - TS GELOOF JE IN LIEFDE OP HET EERSTE GEZICHT? “Ja. Of in ieder geval in een variant ervan. Ik geloof in ieder geval dat je direct een enorme klik met iemand kan hebben en dat het op een of andere manier helemaal bij je past. Dat is dan meestal ook wel wederzijds. Gek is dat eigenlijk. “ - RT IS EEN VASTE RELATIE IN JE STUDENTENTIJD ZONDE? “Volgens Wikipedia is een zonde een ernstige handeling tegen de morele wetten van godsdienst. Als overtuigd agnostisch atheïst doe ik niet aan zonden.” - TS VALENTIJNSDAG: DE MOOISTE DAG VAN HET JAAR OF EEN KAPITALISTISCH GEDROCHT? “Kapitalistisch gedrocht. Noem me een zuurpruim, maar hebben we nu alweer een reden nodig om spullen voor elkaar te kopen? Lees vooral het stukje van Roxanne voor extra tekst en uitleg.” - WS IS SNEL TROUWEN EEN GOEDE ZAAK? “Hangt ervan af. Als je trouwt met iemand die een zaak heeft (of de ouders), dan weet ik het wel!” - CB WAT IS ECHTE LIEFDE VOOR JOU? “Lachen, veel eten en bordspelletjes doen. En uren samen doorbrengen zonder elkaar te willen wurgen.” - RCH ZORGT HET GEBRUIK VAN TINDER VOOR EEN VERMINDERING VAN ‘ECHT’ SOCIAAL CONTACT? “Nee. Tinder gebruik ik zelf met vlagen. Je moet het vooral niet té serieus nemen en op een gegeven moment ben je er wel weer klaar mee. Eerlijk gezegd denk ik dat ik het juist leuker vindt om sociaal contact te hebben in de echte wereld als ik weer zie hoe oppervlakkig Tinder kan zijn.” - RT BELEEF JE LIEFDE ANDERS ALS JE OUDER WORDT? “Op een goed moment zal het fysieke er wel van af gaan, dus investeer in elkaars geestelijke kwaliteiten.” - CB WAT IS TINDER VOOR JOU? “Toen ik voor het eerst hoorde wat Tinder was, had ik al een relatie. Maar het had me eigenlijk best wel een leuke app geleken. Kunnen we niet een Tinder-app maken voor dubbeldates? Of voor dieren? Of voor babynamen? Ik ben nu al fan.” - SB JOUW HUIS, MIJN HUIS? “Jouw huis is niet mijn huis, logisch. Een beetje waardering voor de getoonde gastvrijheid is wel gepast. Andersom ben ik zeker niet zo moeilijk. Ben je bij mij, doe vooral of je thuis bent. Mi casa es su casa.” - WS WAT IS ECHTE LIEFDE VOOR JOU? “Wat echte liefde is voor mij? Dat lees je op pagina 8 van deze Nait.” - SB DE ULTIEME MANIER OM HET UIT TE MAKEN? “Als je eerst goed zat wordt, slaagt het meestal wel.” - RT

4 NAIT SOEZ’N


Valentijn en digitale dates

“Moeten we weer allemaal massaal anonieme rozen gaan sturen met lieve briefjes?” Ten eerste dat succes. Tinder doet het al zo goed sinds 2012 omdat het een simpele, doch revolutionaire wending wist toe te voegen aan de toenmalige onlinedatingwereld. Via het internet een partner zoeken kon al jaren, maar het landschap bestond vooral uit betaalde websites zoals Lexa, E-matching en Parship – namen die op het moment een lichtelijk suffe status hebben gekregen onder studerend Nederland, als ze überhaupt nog een paar belletjes doen rinkelen. Het verschil is natuurlijk die overduidelijk van deze internetgeneratie bekende directheid. Tinder is snel en simpel. Een account is gratis, zit zo in elkaar en je kunt onmiddellijk beginnen met zoeken. Aan bijna niemand hoeft het welbekende swipe-systeem nog uitgelegd te worden. Ook het merendeel van de bevolking dat niet zelf in bezit is van een account (zoals ondergetekende) weet dat met een eenvoudige veeg naar rechts aangegeven wordt dat je de desbetreffende persoon wel leuk vindt en een zwiep naar links het tegenovergestelde duidelijk maakt.

Klinkt helder, maar zorgt toch voor een paar complicaties. Uiterlijk is belangrijk en ook als je iemand voor het eerst ontmoet is de fysieke aantrekking het eerste waar je op let. Toch maakt een op foto’s gebaseerde eerste indruk dit fysieke aspect nog belangrijker, en aan een foto valt veel te sleutelen. Photoshop springt hierbij in het oog, een opgesmukt plaatje kan mogelijk meer matches opleveren. Vaak is het echter onschuldiger: van welke hoek moet er gefotografeerd worden, wat voor kleding is belangrijk, wat gebeurd er op de achtergrond et cetera. Presentatie is alles. Een snelle zoektocht op YouTube, waar behalve een eindeloze stroom aan middelmatige vloggers ook een schat aan informatie over allerlei onderwerpen op te vinden is, geeft meer dan 5.000 resultaten op de zoekterm: ‘How to improve your Tinder profile’. Werk aan de winkel.

“Een snelle zoektocht geeft meer dan 5.000 resultaten op de zoekterm: ‘How to improve your Tinder profile’” Een interessant detail aan de gebruikers is de man/ vrouw verhouding: van elke tien tinderaars zijn er zes mannen en vier vrouwen. Met deze balans is er significant meer te swipen voor de laatste groep.

Foto: Colin Charles / CC BY

IN SEPTEMBER van dit nog zo prille 2018 zal Tinder haar zevende levensjaar ingaan. Met meer dan een miljard swipes per dag en 50 miljoen gebruikers wereldwijd is de datingapp nog altijd razend populair. Ondanks de komst van nieuwere dating-apps en ondanks het feit dat Tinder zeker niet de eerste mogelijkheid van online daten was, zal de app niet snel van de markt verdwijnen. De laatste cijfers van Tindergebruik in Nederland zijn van 2014, toen iets minder dan 1,2 miljoen mensen actief waren op de app. Dat is zo’n zeven procent van de Nederlanders. Niet alleen de vrijgezellen zijn van de partij overigens: uit een enquête van de website Global Web Index bleek dat maar liefst dertig procent van de actieve gebruikers is getrouwd en nog eens twaalf procent er een andersoortige relatie op na houdt. Dat kan niet bevorderend zijn voor de reputatie van de app, die toch al enigszins op losse schroeven staat dankzij het roemruchte etiket van online ‘vleeskeuring’. In hoeverre zijn de kritieken en valkuilen van dit nieuwe daten terecht? Moeten we weer allemaal massaal anonieme rozen gaan sturen met lieve briefjes? Of is het louter doemdenken van mensen die geen heil zien tussen dit huwelijk van technologie en romantiek? Tijd om een stuk nuance aan te brengen in de wereld van het swipe daten.

NAIT SOEZ’N 5


Daar komt nog bij dat de single (of in die blijkbaar 30% getrouwde) mannen een relatief zwaarder selectieproces moeten passeren. Een data-engineer bij de dating-app Hinge (een vergelijkbare dating-app die potentiële matches selecteert uit een groep mensen met wie je wederzijds vrienden hebt via Facebook) kwam erachter dat vijftien procent van de mannen de helft van alle likes binnenhaalt. Ter vergelijking, de helft van de likes naar de vrouwelijke groep werden verdeeld onder de eerste 25 procent. Succesvol Tinderen, dat blijkt nog een hele kluif.

“Er is op basis van chat nooit zekerheid wie de persoon is op het moment dat de eerste date daadwerkelijk plaatsvindt.” Daarnaast is er nog een gevaarlijkere ontwikkeling: uit een onderzoek van de Volkskrant begin vorig jaar blijkt dat één op de vijf vrouwen zich wel eens onveilig heeft gevoeld bij het gebruik van de app. Er is op basis van de foto’s en het gesprek via chat namelijk nooit zekerheid wie de persoon is op het moment dat de eerste date daadwerkelijk plaatsvindt. Verschillende vrouwen hadden in het artikel aangegeven dat ze bang waren de controle over de situatie kwijt te raken, of kwamen in aanraking met handtastelijke mannen. Zekerheid is moeilijk te vinden, en verklaart ook in zekere zin de meer kieskeurige manier waarop vrouwen datingapps gebruiken. Om iets van lucht in deze zaak te brengen: Tinder is nog steeds een revolutionaire manier om met veel meer mensen contact te leggen dan in het echte leven, en het blijkt dat ook de anekdotes over eindeloze seksuele escapades en onenightstands eerder uitzondering dan regel zijn. Uit de eerder genoemde enquête uit de Volkskrant bleek dat de gemiddelde Tinderaar hier iets meer dan twee bedpartners aan overhield, en dat uit 25 procent hiervan ook nog een vaste relatie ontstond. Allemaal massaal achter de telefoonschermen duiken deze Valentijnsdag? Of toch maar weer de stoute schoenen aan in de kroeg? In ieder geval een kijktip voor de Nait-lezer: Tinder Love, een inmiddels al twee jaar geleden verschenen aflevering van Tegenlicht, de documentaireserie van de VPRO. Over Tinder, virtual reality en andere manieren hoe technologie en de liefde in de toekomst steeds meer samenkomen. WESSEL STIENSTRA

Snoepstrings in suikerspinroze HELP! Volgens mij lijdt Valentijnsdag aan een pepernotencomplex. Valentijnstroep, pardon: spullen, verschijnen steeds vroeger in grote getale. De HEMA heeft altijd vieze waterige chocola met mierzoete tekstjes erop, inclusief roosjes voor in bad, snoepstrings en andere producten die opeens romantisch zijn omdat ze een rood kleurtje hebben zoals washandjes of handcrème. Het liefst loop ik er met een grote boog omheen. Alles is lieflijk en reclames benadrukken hoe belangrijk het is om iets aan elkaar te geven. Toch zwichtte ik meermaals op de middelbare school. Middenin de aula stond een kraampje. Je kon er een roos kopen voor €1,50 en die bij iemand in de klas laten bezorgen. Elk jaar kocht ik er drie. Eentje voor mijn broertje, eentje voor mijn zusje en een voor mijn beste vriendin. En elk jaar kreeg ik van alle drie eentje terug. Heel spannend was het, wanneer een vierdejaars de klas binnenkwam met een bosje rozen. Wie waren de uitverkorenen? Helaas zat er nooit iets bij van een geheime aanbidder, zoals me altijd zo hopeloos romantisch had geleken. En stiekem hoop ik, ondanks mijn haat voor spullen die je na een halfjaar weer wegmietert, dat iemand aan mij heeft gedacht.

“Zo vermijd je waterige chocola” Maar Valentijnsdag negeren is ook ietwat lullig. Dus wat doe ik zelf? Ik denk dat ik voor mijn vriend iets leuks ga organiseren. Geen spullen, maar ergens naartoe. Dan zitten we niet opgezadeld met een vieze, te melkige chocoladereep of met een USB-stick in de vorm van een hartje. Hoewel ik meerdere malen roep dat ik Valentijnsdag niets vind, hoop ik dat hij de hints oppikt en toch ook iets voor mij doet, maakt of bakt. Ik ben zo’n vervelend iemand die roept dat er niets hoeft te gebeuren, maar teleurgesteld is wanneer blijkt dat ik inderdaad niets krijg. Vervelend, inderdaad. We zullen zien. Ondertussen zal ik subtiele hints blijven geven tot ik een ons weeg.

ROXANNE HULS Foto: Adam Fagen / CC BY

6 NAIT SOEZ’N


Clichés in de liefde EEN ROEMRUCHT FENOMEEN, vooral herkenbaar bij stelletjes. Van die, nou ja, ‘dingetjes’. Aan de ene kant heb je er vaak een ontiegelijke hekel aan en denk je: ja, dat ga ik dus eens even nooit doen. Aan de andere kant zijn ze meestal ook wel weer soort van schattig en voordat je het weet vind je jezelf als onderdeel van zo’n scène. Ontzettend ordinair of klassiek? Rico en Wessel sommen er een aantal voor jullie op. Matchende kleren Heel leuk hoor, je kleding een beetje op elkaar afstemmen zodat je niet als representanten van totaal tegenovergestelde wereldbeelden naast elkaar loopt. Maar je kan ook overdrijven. Mij zie je in ieder geval niet naast mijn vrouwelijke wederhelft lopen in een unisex HEMA-shirt. Op een kleedje naar de sterren kijken “Kijk, zie je dat? Dat is het steelpannetje. En die ene ster daar? Dat is de Kleine Beer. Drie keer raden wat ernaast ligt.” Eerlijk is eerlijk, enorm cliché. Samen naar de sterren kijken. Ik wil niet eens weten in hoeveel films en series dit fenomeen voorkomt. Maar op een warme zomerse avond, wanneer je even helemaal alleen wilt zijn met z’n tweeën, weg van alle mensen en technologie, kan ik me wel voorstellen dat je je erdoor laat verleiden. Valentijnsdag Toch wel één van die dingen waar iedereen een mening over heeft. In de omgevingen waar ik me in bevind, krijg ik deze maanden dan ook meer dan eens een ongezouten mening over me heen over het commerciële aspect van de dag. Aan de andere kant, wat is het ook voor gezeur? Natuurlijk kan je elkaar elke dag liefhebben en hoeft dat niet per se op één dag, maar je leven vieren doe je toch hopelijk ook vaker dan op je verjaardag? Eigenlijk super leuk, zo’n dag even extra stilstaan bij de liefde. Ik houd ervan.

Foto: Adam Fagen / CC BY

Elkaar taggen in alles wat ook maar op Facebook rondzwerft Wat een feest van herkenning. In elke mainstreammeme zie je jezelf en je geliefde. Het is dan ook geen uitzondering als de twee deelnemers in een relatie elkaar de hele dag door taggen in elk bericht dat ook maar een beetje gerelateerd is aan een gezamenlijke ervaring of iets dat de ander simpelweg móet zien. Mijn tijdlijn blijft er tot op de dag van vandaag vol door staan met schattige katten en honden met grote ogen.

Klef openbaar gedrag Met afstand de meest hinderlijke uit deze lijst, zeker wanneer het alweer het zoveelste jaar is dat je Valentijnsdag alleen moet spenderen. Leuk voor het koppeltje, daar niet van, maar nogal irritant voor alle omstanders in de directe omgeving. Het is een kwaaltje wat de meeste - vooral net nieuwe - stelletjes voornamelijk in de middelbare school al opdoen, maar sommigen weten helaas niet van ophouden. Zitten jullie letterlijk aan elkaar vast geplakt? Dat bedoel ik. Bewaar het vooral voor de slaapkamer, zou ik zeggen. Zoenen in de stortbui Bijzonder veel romantische clichés zijn al dan niet geboren, dan zeker toch groot gemaakt in de filmwereld. De onbereikbare liefde, hoe het sulletje toch altijd het mooiste meisje uit de klas verovert en dat gedrag van de hoofdpersoon dat onder elke normale omstandigheid als stalken zou worden ervaren (The Notebook, iemand?) De dramatische climax waarbij de twee tortelduifjes elkaar in de stromende regen in de armen sluiten om een partij ongegeneerd te gaan zoenen, dat is dan wel weer heel romantisch. Oprecht, probeer het eens! Die kleren worden toch wel weer droog. Strandwandelingen Over deze stereotype romantische activiteit kan hetzelfde worden gezegd als de vorige. We hebben het allemaal gezien in de films. Bonuspunten als de camera dan ook de twee paar voetstappen laat zien die langzaam door de binnenkomende tijd verzwolgen worden. Het cliché is ook hier niet voor niets ontstaan. Tijd voor een goed gesprek bij ondergaande zon. Of wordt het nu toch wel heel zoet? Het summum van romantiek: diner bij kaarslicht Het woord ‘cliché’ is hier eigenlijk misplaatst. Het diner bij kaarslicht is een klassieker. Het is romantiek pur sang. Wat maakt een diner bij kaarslicht eigenlijk uit? Licht is blijkbaar toch een heel belangrijk aspect. De witte, kille (doch zeer effectieve) TL-buizen bij de lokale snackbar geven toch niet helemaal diezelfde ambiance. Goede wijn, zwoel zacht licht en heerlijk eten maakt een mens op zichzelf al gelukkig, maar een liefdevol koppel helemaal. WESSEL STIENSTRA

RICO TJEPKEMA

NAIT SOEZ’N 7


Hoe overleef je... ...een serieuze relatie tijdens je studententijd? RELATIEADVIEZEN, je wordt er zowat mee doodgegooid. Zeker rond deze tijd van het jaar. Hoewel veel studenten volop genieten van hun single life, zijn er ook juist een paar die toe zijn aan een serieuze relatie. Maar dat lijkt niet iedereen helemaal te lukken. Of het nou een prille verkering is of al een wat serieuzere relatie, meestal houden ze tijdens je studententijd geen stand. Aangezien ik zelf al 5 jaar een relatie heb, (waarvan twee-en-een-half jaar als student, allebei in een andere stad wonend), leek het me dat ik wel een ‘expert’ was op dit gebied. Hoe zorg je er voor dat je relatie standhoudt in een bruisende studententijd vol verleidingen? De belangrijkste reden waarom sommige relaties wel of niet lukken, is eigenlijk gewoon stom geluk. Je leert je partner steeds beter kennen en soms kun je dan na verloop van tijd tot de conclusie komen dat je toch niet zo goed bij elkaar past. Dat is natuurlijk heel vervelend op zo’n moment. Gelukkig is er genoeg wat je kan doen om dat te voorkomen. Wat mij namelijk vaak opvalt, is dat mensen té graag een relatie willen. Het komt wel eens voor dat twee mensen elkaar amper een week kennen en dan al ‘exclusief’ zijn. Mijn ervaring is dat dat soort relaties vaak het snelste uitgaan. Wat is er met het ouderwetse daten gebeurd? Waarom niet eerst wat meer de tijd nemen om elkaar goed te leren kennen? Mijn vriend en ik, vijftien en zestien in die tijd, hebben ongeveer anderhalf maand gedatet voordat we echt officieel een relatie kregen. Genoeg tijd om te besluiten of het wel echt wat ging of kon worden tussen ons. Oké, ik geef toe, als vijftien- à zestienjarige zit je in een nog compleet andere levensfase dan nu. Toch lijkt het mij belangrijk om die date-fase niet zomaar over te slaan.

“Wat is er met het ouderwetse daten gebeurd?” En dan heb je een relatie… hoe nu verder? Belangrijk is om te weten dat je nu wat minder tijd ‘voor jezelf’ zult hebben. Je bent nou eenmaal vaak met je nieuwe liefde op pad. Als het goed is, vind je het helemaal niet erg om een hele dag bij je partner te zijn, zelfs als je he-le-maal niks doet. Je bent immers bij elkaar en dat is voldoende. Wanneer je wel merkt dat het je irriteert dat je minder tijd voor jezelf hebt, stel jezelf dan de vraag: is dit echt wat ik wil? Beter is natuurlijk als je je zoiets al afvraagt voordat je een relatie hebt: zou ik met deze persoon de hele dag kunnen bankhangen? Wanneer het antwoord op die vraag ja is, dan zit het helemaal goed, wanneer je daar toch niet helemaal zeker van bent, moet je je afvragen of deze persoon wel écht iemand is met wie je een relatie moet 8 NAIT SOEZ’N

beginnen. Behalve misschien als je allebei heel actief/ sportief bent en niet houdt van stilzitten. Maar over het algemeen geldt: je partner moet je voor je gevoel niet in de weg zitten. Op een gegeven moment zijn de wittebroodsweken voorbij. Je zit niet meer op die roze wolk, kent elkaars familie en vrienden en hebt vaak ook al wel een paar eigenschappen ontdekt die je wat minder leuk vindt aan de ander. De eerste tranen zijn gelaten, de eerste ruzies zijn geweest. Oh jee! Hoe nu verder? Hoewel ruzies en discussies nooit leuk zijn, is het wel een teken dat je een gezonde relatie hebt. Je durft de ander te vertellen hoe je je voelt en wat je dwars zit. Die eerlijkheid en openheid zijn heel belangrijk in een relatie. Wanneer ruzies de bovenhand gaan voeren is dat echter geen goed teken. Stel jezelf dan de vraag: waar gaan deze ruzies nou echt over? Is dit iets blijvends? Of heeft een van jullie gewoon een stressvolle periode, waardoor diegene misschien wat prikkelbaarder is? Wanneer je weet dat je over bepaalde zaken altijd ruzie zult blijven houden, is het belangrijk om te bepalen in hoeverre die zaken belemmerend zijn in je relatie. Maken jullie vaak ruzie over wat jullie gaan eten vanavond? Of gaat het over veel grotere dingen? Heb je deze ruzies er voor over, omdat het verder wel altijd helemaal goed zit? Dit zijn belangrijke vragen die je jezelf moet stellen.

“Waardering is ook belangrijk in een relatie” Wanneer de discussies en ruzies het waard zijn, zal je nog wel eens merken dat je partner keuzes maakt die je gewoon niet kunt begrijpen. Wijs elkaar erop. Maar heb ook respect voor elkaars keuzes. Mijn vriend en ik zijn op sommige vlakken precies hetzelfde. Op andere vlakken juist weer totaal anders. Ik heb een grote interesse in politiek, mijn vriend niet. Toch heb ik regelmatig de neiging om diepzinnige gesprekken met hem over politiek te voeren. Hij respecteert me daarin, weet dat het mij veel voldoening geeft om mijn verhaal kwijt te kunnen. Mijn vriend heeft op zijn laptop een programma staan om je eigen muziek in elkaar te zetten, en ook hij vraagt dan mij wel eens om advies. Vaak heb ik niet zoveel zin om zijn zelf geproduceerde nummer te luisteren. Toch doe ik het, omdat ik weet hoe belangrijk het voor hem is. En hoewel er dus momenten zijn dat je het niet eens wordt, zijn er natuurlijk ook genoeg momenten dat je juist wel heel trots bent op elkaar, iets heel erg aan de ander kan waarderen of dat je het gewoon superleuk hebt met elkaar. Spreek dat soort dingen ook uit. Die waardering is ook belangrijk.


Dan hebben we misschien wel het meest gevreesde onderdeel van een relatie: de sleur. Dingen die eerst altijd heel leuk waren, zijn te gewoon of soms zelfs saai geworden. Je geniet minder van de kleine dingen in je relatie en misschien komen jullie zelfs even in een dipje. Ook dan is eerlijkheid heel belangrijk. Die gesprekken zijn echt niet leuk. Sorry, maar nee, hier is geen ruimte voor enige nuance. Je zult elkaar misschien wel veel pijn doen, of echt boos maken. Dat soort gesprekken zijn gewoon moeilijk, maar zodra je het uitgesproken hebt, zal je zien dat het gelijk beter gaat. Krop je gevoelens en frustraties dus niet op, maar spreek ze uit, hoe moeilijk dat soms ook is. Je moet dan natuurlijk wel het gevoel hebben dat er ruimte is om dat te uiten. Kun je echt helemaal jezelf zijn bij elkaar? Of zijn er echt dingen die je niet wil doen, of niet durft te uiten omdat je bang bent wat je partner ervan zal vinden? Hoe langer je relatie duurt, hoe slechter het is wanneer je niet voor de volle 100% jezelf wil of kan zijn.

relatie, omdat ik denk dat het voor mij en mijn vriend niet zou werken. Maar laten we alsjeblieft eens het taboe over open relaties doorbreken. Voor sommige mensen werkt het namelijk wel heel goed! Misschien staat je partner er ook wel voor open en wordt het de kracht van jullie relatie. Maar goed, over verdere adviezen over het hebben van een open relatie, verwijs ik je graag door naar de ervaringsdeskundigen op dat gebied. Of neem een kijkje op de site van Stichting Polyamorie Nederland (polyamorie.nl).

En ja, op een gegeven moment kun je zo erg jezelf zijn bij elkaar, dat je de schaamte voorbij bent. Je gaat zonder erbij na te denken naar de wc terwijl de ander in dezelfde ruimte aan het douchen is. Je kijkt naar elkaars gênante plekjes op gênante lichaamsdelen. Je laat zonder erbij na te denken een keiharde scheet in het bijzijn van de ander. Toen ik net een relatie had, kon ik me niet voorstellen dat dat soort dingen normaal zouden gaan worden, nu kan ik je vertellen dat geen schaamte kennen een van de beste dingen ooit is in een relatie. Het duurt wel echt even voordat je op dat punt bent, maar zodra je over die schaamte heen bent, wil je nooit meer terug.

SIMONE BROEKMAN

“Geen schaamte kennen is een van de beste dingen ooit in een relatie” Al met al hoop ik dat jullie een goed beeld heb kunnen geven van wat een relatie succesvol maakt. Maar ook vooral wat ervoor zorgt dat een relatie soms mislukt. Ben jij het nou totaal oneens met mijn adviezen? Of vind je dat ik een belangrijke tip vergeten ben? Stuur een mailtje naar simone@naitsoezn.nl.

ADVERTENTIE

Dan heb je natuurlijk nog de verleiding van al het andere schoon dat rondloopt in onze mooie studentenstad. Zelf ben ik nog nooit ook maar in de buurt geweest van vreemdgaan, dus ik vind het lastig om te zeggen hoe je dat zou kunnen voorkomen. Wel heb je natuurlijk verschillende vormen van verleiding. Het is helemaal oké om bij een ander persoon dan je partner te denken: zó, die ziet er goed uit. Als het daar dan ook maar bij blijft. Wanneer je merkt dat je je heel erg aangetrokken voelt tot andere mensen, of zelfs een specifiek iemand, zit er iets niet goed. Is het hypothetisch gezien mogelijk dat je in een dronken bui de lakens deelt met iemand anders dan je partner? Tja… ik hoef je hopelijk niet uit te leggen dat dat echt niet oké is. En dan druk ik me nog zacht uit. Over écht vreemdgaan zwijg ik voor het gemak maar helemaal even. Maar hoe ga je er mee om als je in je relatie constant merkt dat je de neiging hebt tot ‘vreemdgaan’? Wanneer je merkt dat seks met alleen je partner niet genoeg voor je is? Bespreek dat dan ook, en heb het eventueel over een open relatie. Ik heb zelf geen open NAIT SOEZ’N 9


36 questions HET IS ALWEER EEN TIJD TERUG dat To Fall in Love With Anyone, Do This, een artikel van The New York Times, viral ging. Mandy Len Catron, auteur van het artikel, beschrijft hoe ze aan de hand van een vragenlijst verliefd werd op iemand die later haar man zou worden. Mijn interesse was gewekt, want kun je expres bepalen op wie je verliefd wordt? Zonder deze vragenlijst gezien te hebben las ik ‘The Experimental Generation of Interpersonal Closeness’ uit 1997, een onderzoek van Arthur Aron, de opsteller van de vragenlijst. Hierin valt het volgende te lezen: “Over a 45-min period subject pairs carry out selfdisclosure and relationship-building tasks that gradually escalate in intensity”. Escaleren in intensiteit, ja ja. Na de vragenlijst gezien te hebben besloot ondergetekende de proef op de som te nemen. In de loop van een jaar werden verscheidene proefpersonen onderworpen aan het spervuur van vragen dat hieronder deels terug te lezen valt. Nu zal men zich afvragen, heeft dat nog wat opgeleverd? Nee, luidt het antwoord. Het is echter wel een zeer vermakelijke en goede manier om een gesprek op gang te brengen. De lezer zal zich wellicht afvragen of zo’n gesprek dan niet ongemakkelijk en gemaakt is. Ongemakkelijk is het op momenten zeker, staar maar eens een paar minuten iemand in de ogen – ook een opdracht die bij de vragenlijst hoort – van iemand waarmee je een niet nader te verklaren relatie hebt. Gemaakt is het veel minder, de lezer zal bij het uitvoeren van het experiment merken dat de antwoorden op de vragen de interesse wekken van de partner. Waar Mandy Len Catron er een man aan overhield, hield ik aan het experiment slechts mooie, lachwekkende herinneringen over. De rest laat ik graag aan de verbeelding over, probeer het vooral zelf eens. In real life, of op Tinder. Enkele vragen uitgelicht 1) Als je iedereen ter wereld mocht kiezen, wie zou je dan het liefst ontvangen voor diner? 2) Zou je beroemd willen zijn? Op welke manier? 3) Oefen je ooit voor een telefoongesprek wat je gaat zeggen? Waarom? 4) Waaruit bestaat een ‘perfecte’ dag voor jou? 5) Wanneer heb je het laatst voor jezelf gezongen? En voor iemand anders? 6) Heb je stiekem een idee over hoe je dood zal gaan? 7) Noem drie dingen die jij en je partner gemeenschappelijk lijken te hebben. 8) Voor wat in je leven ben je het meest dankbaar? Nieuwsgierig geworden? Check naitsoezn.nl voor de gehele vragenlijst en vergeet na afloop niet vier minuten in elkaars ogen te kijken. THOMAS REINDERSMA 10 NAIT SOEZ’N

Koffiebonen op een eenzame Valentijn EEN GEUR VAN GEMALEN KOFFIEBONEN ontfermt zich over mijn zintuigen. De barista glimlacht vriendelijk terwijl ze langzaam het warme goedje in mijn richting schuift. “Pas op: het is heet.” Terwijl de warmte van het kopje langzaam mijn nagenoeg bevroren handen weer nieuw leven inroept, begeef ik mij naar de deur en loop door de besneeuwde Groningse straten op deze maandagmorgen. Over een paar weken zullen deze straten weer gevuld zijn met rozenblaadjes en zoenende stelletjes die niet meer van ophouden weten. Goed, misschien overdrijf ik een beetje. Valentijnsdag, het zal anders zijn dit jaar, dat staat vast. Ik neem een slokje van mijn koffie, verbrand lichtelijk mijn tong, daar doe ik momenteel toch maar weinig mee dus dat scheelt weer. Ik ben voor het eerst in mijn leven single op Valentijnsdag. Ik hoor de treurige strijkers al hun intrede maken, het licht valt weg, de spot gaat aan. Toch strookt een dergelijke dramatische scène maar weinig met mijn huidige mentale staat. Ik ben een student die is gediagnosticeerd met een overmatige drang om zoveel mogelijk uit 24 uur te halen, dag in dag uit. Vaak wordt dat nogal als een probleem gezien, er zou sprake zijn van emotioneel vermoeide jongeren die aan de prestatiedruk ten onder gaan. Ik zie het eerder als een constante staat van afwegingen maken. Mijn weinig problematische lustonthouding poog ik bij vrienden door te laten te dringen door uit te leggen dat in Japan men al helemaal niet meer met seks bezig is. En het knuffelen dan? Joh, ga wat vaker bij je ouders langs voor een stevige knuffel, zien die je ook weer een keer. Laatste slok, ik loop naar de dichtstbijzijnde vuilnisbak en gooi mijn kopje weg. Naast de vuilnisbak liggen drie vertrapte bekertjes koffie en een leeg bierflesje. Hoe kunnen we überhaupt zorg dragen voor onze geliefde als we niet eens het fatsoen hebben om onze aarde lief te hebben, vraag ik mij af. Ja, liefhebben kan op een stuk meer dagen dan alleen op die ene dag in het jaar. Ik besluit dat mijn Valentijnsdag er als volgt uitziet dit jaar: wandelingetje maken door het Noorderplantsoen met mijn moeder terwijl ik onderweg hier en daar een paar koffiebekertjes oppik en aan het eind van de middag de barista even een complimentje ga geven over haar glimlach. Ik kom die Valentijn wel door. Een tweede kopje koffie alsjeblieft. Glimlach. CASPER DE BOER is studentassessor bij de Faculteit der Letteren

Ook een stuk insturen? Mail dan naar hoofdredacteur@naitsoezn.nl


De perfecte date: wat & waar? Groninger Museum 4 Tot en met april is de expositie ‘Ook Romantiek’ in het Groninger Museum te bewonderen. Van prachtige designs van Victor & Rolf tot ronddwalen in een landschap van virtual reality: het is er allemaal. Dé plek om samen rond te dwalen en altijd genoeg gespreksstof. En ook handig: voor studenten is het museum gratis.

RICO EN ROXANNE zochten de zes leukste en gezelligste plekjes uit om op date te gaan. Aan de locatie kan het in ieder geval niet liggen. Veel plezier!

1 Café De Toeter

Je eerste date gewoon samen een drankje doen; het blijft een klassieker. Café De Toeter is daar de ideale plek voor. Met haar muziekkeuze – vooral bestaand uit de betere, ietwat alternatieve hitjes en rockmuziek –, de rustige plaats aan de gracht en het enorme assortiment aan speciaalbier kan de avond alleen maar slagen. Bezoek op een dinsdagavond is aan te raden. Gezellig druk met voldoende mogelijkheden tot ongestoord praten.

Museumeiland 1, groningermuseum.nl

Hortus Botanicus in Haren 5 In de stad zijn er genoeg groene plekjes te vinden om even tot rust te komen. Het mooiste park ligt in Haren: de Hortus. Op de 20 hectare grond staan bossen, tuinen en bloemenvelden waar je heerlijk kunt wandelen. Er is zelfs een grote rotstuin. Vakantiegevoel gegarandeerd. Het is er stil, groen en prachtig. Om de meter is er wel iets nieuws te ontdekken. Samen de natuur verkennen is een aanrader. Geen date? Je kunt je er ook prima in je eentje vermaken. Het is op fietsafstand, dus boekje mee en genieten maar. Een studentenkaartje kost vier euro. Voor tien euro heb je als student een jaarabonnement.

Turfsingel 6, cafedetoeter.nl

2 Het Stadspark

Naast het immens populaire, door studenten op handen gedragen Noorderplantsoen, is de Stad een ander stuk groen rijk: het Stadspark. De grootte van het park en de rust die het biedt maakt het ideaal voor een wandeling, een picknick of gewoon een hapje, drankje of goed gesprek op een bankje aan het water. Bezoek bij mooi weer, het liefst in de lente of zomer, biedt de meeste mogelijkheden.

Kerklaan 34, Haren

IJsbaan Kardinge 6 Of je een heuse Sven Kramer of een Bambi bent: schaatsen met z’n tweeën is een goed plan. Ten eerste omdat je in een vrijwel nieuwe of onbekende omgeving bent, je hebt direct iets om je over te praten, je kunt elkaar helpen én er is warme chocolademelk. Argumenten genoeg om de ijzers onder te binden. Hups, de baan op. De ijsbaan in Kardinge is tot en met 25 maart geopend. Een kaartje kost €7,50.

Concourslaan

3 Hoornsemeer

Een date waarbij je iets actiever bent en meer uit de kast haalt, spendeer je bij het Hoornsemeer. Een prachtig plekje, waar je van alles kunt doen. Een aanrader is een valkje huren en een beetje gaan zeilen. Ondertussen even aanleggen bij een eilandje en hierna samen gaan eten bij het restaurant aldaar en je bent er helemaal!

Kardingerplein 1, sport050.nl

Kaapse Baan 1, paviljoenkaaphoorn.nl

 







 NAIT SOEZ’N 11


ISO & LSVb: een Koude Oorlog tussen studenten ALS DE NEDERLANDSE STUDENT IETS VINDT van het onderwijsbeleid in ons land kan hij niet bij één, maar bij twee belangenbehartigers voor studenten terecht. De minister van Onderwijs luistert pro forma naar zowel het Interstedelijk Studenten Overleg (ISO) als de Landelijke Studentenvakbond (LSVb). Van een yin en yang, twee aanvullende krachten die het studentenuniversum vormen, is echter geen sprake. Waarom hebben de universiteiten en hogescholen, de belangrijkste tegenstrevers aan de bestuurlijk-politieke onderhandelingstafel, elk één belangenorganisatie en de studenten er twee? Voor het antwoord daarop moeten we terug naar de Koude Oorlog. Bij de Koude Oorlog denken we al gauw aan het conflict dat na de Tweede Wereldoorlog ontstond en waarbij de kapitalistische Verenigde Staten en de communistische Sovjet-Unie tegenover elkaar stonden. Beide grootmachten waren elkaars tegenspelers in ideologische zin. Het verlies van de één was de winst van de ander, dus op allerlei manieren probeerden ze hun invloedssferen te vergroten. Maar op de momenten dat de vlam in de pan zou slaan hadden de machthebbers in het Witte Huis en het Kremlin genoeg realiteitszin om elkaar tegemoet te treden en een atoomoorlog te voorkomen. Dat zou immers het einde van de mensheid betekenen.

“Waarom hebben de universiteiten en hogescholen, de belangrijkste tegenstrevers aan de bestuurlijkpolitieke onderhandelingstafel, elk één belangenorganisatie en de studenten er twee?” De Koude Oorlog mag inmiddels al ruim een kwart eeuw achter ons liggen, in eigen land is er nog steeds een Koude Oorlog gaande. Deze oorlog wordt niet te vuur en te zwaard uitgevochten maar in de achterkamertjes en in de media. De twee tegenpolen zijn aan de ene kant het ISO en aan de andere kant de LSVb. Van vroeger uit zou het ISO rechts zijn en de LSVb links. Het zou in ieder geval de merkkleuren van de organisaties verklaren - het ISO tooit zich met blauw terwijl de LSVb zich steevast met rood uitdrukt. Nog altijd wordt in de politiek de kleur blauw met rechtse partijen in verband gebracht en zijn de rode rakkers aan de linkerkant van het politieke spectrum te vinden. De LSVb lijkt ergens wel wat op de voormalige SovjetUnie, als we de parallel van de Koude Oorlog nog even doortrekken. De studentenvakbond is formeel 12 NAIT SOEZ’N

een federatie, net zoals de Sovjet-Unie van weleer dat was. De federatie wordt gevormd door lokale studentenbonden in een paar steden, waaronder onze eigen Groninger Studentenbond (GSb). Een paar keer per jaar worden afgevaardigden van alle lidorganisaties naar Moskou - excuus, Utrecht geroepen om te beraadslagen over de gang van zaken. Bij deze tweemaandelijkse Opperste Sovjet - sorry, Algemene Ledenvergadering - wordt namelijk het algemene beleid besproken. De vertegenwoordigers van de aangesloten sovjetrepublieken - pardon, studentenbonden - hebben dan de kans om, althans voor de bühne, van zich te laten horen. Het Presidium van de Opperste Sovjet - oh ja, het bestuur van de LSVb natuurlijk - moet dan rekenschap afleggen over wat er allemaal gaande is. “Zij dronken een glas, deden een plas en alles bleef zoals het was,” zo zou je de gemiddelde ALV van de LSVb kunnen samenvatten. Daarna vertrekt men naar het Kremlin aan de Drieharingstraat om het hele spektakel nog eens te bespreken. Voor de auteur was de naborrel steevast het hoogtepunt van het studentenbondgenootschappelijk onderonsje in de Domstad.

“‘Zij dronken een glas, deden een plas en alles bleef zoals het was,’ zo zou je de gemiddelde ALV van de LSVb kunnen samenvatten” Het ISO zou in onze analogie dan de Verenigde Staten moeten zijn. Wie een kijkje neemt op de websites van onze nationale studentenorganisaties ziet een enorm verschil in achterban: 35 organisaties en allerhande raden bij het ISO en slechts 9 bij de LSVb. Daarbij moeten we de mantelorganisaties van het ISO en de LSVb zelf ook niet vergeten. Het strijdtoneel heeft zich verplaatst naar de medezeggenschapsraden, waar de LSVb door middel van het Landelijk Overleg Fracties (LOF) voor universiteiten en het Studenten Overleg Medezeggenschap (SOM) voor hogescholen de studentenpolitici aan zich tracht te binden. In de Koude Oorlog was het ook zo dat de Verenigde Staten een fors groter aantal landen aan zich wist te binden waar de Sovjet-Unie (of haar valse communistische zuster China) maar mondjesmaat tegenop kon concurreren. Waar een machtsvacuüm ontstond of dreigde te ontstaan, boksten Oost en West tegen elkaar op. Dat deden Washington en Moskou vaak niet zelf, maar ze steunden de regering van een bepaald ZuidAmerikaans of Afrikaans land óf juist de oppositie aldaar. Uiteindelijk zou Oost de strategische wedloop verliezen. De communistische wereld onder aanvoering van Moskou verloor de Koude Oorlog doordat het te lang vasthield aan een verouderde


manier van werken. Hetzelfde kunnen we zeggen van de LSVb. De studentenvakbond is altijd al sneller geneigd geweest om naar de megafoon te grijpen en een of andere kneuterige ‘ludieke actie’ op poten te zetten dan het ISO. Het is een gedateerd concept uit een tijd waarin het overlegsysteem, sinds 1982 bekend als het poldermodel, nog niet bestond. Demonstreren en je stem luidkeels laten horen waren in de jaren ‘60, ‘70 en ‘80, toen de studentenbeweging haar radicale hoogtepunten kende, dé manier om wat in de politieke melk te brokkelen te hebben. Tot nu toe lijkt de LSVb, anders dan een substantieel deel van haar lidorganisaties, maar geen afscheid te willen nemen van deze werkwijze. De LSVb en haar lokale studentenbonden communiceren op verschillende golflengtes. En het ISO? Die lacht de LSVb vierkant uit. Wie het publiek bij de gemiddelde demonstratie op het Malieveld gadeslaat ziet, naast een groep door de LSVb opgetrommelde studenten, meer dan eens SP’ers, communisten en andere obscure, (extreem-) linkse actiegroepjes die nietszeggende leuzen brallen. Die demonstreren daar heus niet voor de zaak van de studenten. Zij grijpen elke manifestatie aan om altijd tégen iets te schreeuwen wat ze op wat voor manier dan ook verbinden aan het kapitalisme.

“Veeleer kunnen ze niet mét en niet zónder elkaar. Een haatliefdeverhouding typeert het ISO en de LSVb onderling” En toch, van echte haat tussen ISO en LSVb kunnen we (gelukkig) niet spreken. Onbegrip en het langs elkaar praten lijken meer op hun plaats. Maar áls de nood aan de man is weten de beide belangenbehartigers elkaar te vinden om een gezamenlijke vuist te maken naar Den Haag. Washington en Moskou bleken ook altijd een oplossing te vinden voor de problemen die de wereldvrede zo nu en dan bedreigden. Van liefde is hier dan ook evenmin sprake. Veeleer kunnen ze niet mét en niet zónder elkaar. Een haat-liefdeverhouding typeert het ISO en de LSVb onderling. Er valt heel veel voor te zeggen om de oude tegenstellingen terzijde te leggen en een vergaande samenwerking aan te gaan. Voor de betrokken student is het totaal niet uit te leggen waarom twee nationale belangenbehartigers voor studenten met elkaar concurreren om de gunst van… ja, wie eigenlijk? Ze willen allebei het beste voor studenten. ‘Verdeel en heers,’ zal minister Bussemaker aan haar opvolgster Van Engelshoven hebben meegegeven. Wanneer zal de minister tegenover één grote, ijzersterke studentenorganisatie dat adagium naar de prullenbak moeten verwijzen? CHRISTIAAN BRINKHUIS

Een snelcursus samenwonen en studeren STUDEREN: DE TIJD VAN VERANTWOORDELIJKHEDEN, op jezelf wonen en volwassen worden. Een feestje hier en daar en tot diep in de nacht op stap. Tenminste, zo heerst het stereotype beeld van de student. Maar hoe gaat dat als je samenwoont met je vriend of vriendin? Ligt het burgerlijke leven op de loer en is dat burgerlijke wel zo’n ramp? Is er nog genoeg tijd om zelf uit te vogelen wat je precies wil? Het lijkt mij ontzettend gezellig om samen te wonen, om thuis iemand op je te hebben wachten. Maar hoe blijft het leuk? Michelle (23) studeert Nederlandse taal en cultuur en is sinds april 2013 samen met haar vriend Evert. Sinds eind 2015 wonen ze officieel samen. Hier vertelt ze over de voor- en nadelen van studerend samenwonen. Hoe, wat & waarom? Eenmaal uit huis is het niet prettig om weer terug naar ‘thuisthuis’ te verhuizen. Hetzelfde was het geval bij Michelle, die voor het eerst uit huis ging toen ze een halfjaar in Antwerpen ging studeren. Eenmaal terug wilde ze niet meer naar haar ouders, dus bleef ze vrijwel altijd bij Evert slapen. Samenwonen ging dus vooral uit praktisch oogpunt, maar handig was het niet altijd: “We deelden de keuken en badkamer met twee andere mensen, maar als je een relatie hebt is het ook fijn om gewoon je eigen plekje te hebben. We merkten dat het goed ging samen, dus besloten we op zoek te gaan naar een appartement voor onszelf.” Rommeltjes Hoe zorg je dat je iemand niet de nek om wil draaien omdat het aanrecht volstaat met smerige vaat? In een studentenhuis is het vervelend dat er haar in het doucheputje ligt, maar wanneer je samenwoont met iemand waar je zelf voor hebt gekozen, kunnen die ergernissen lastig zijn. “Het fijne aan samenwonen is dat we ons eigen plekje hebben. Als ik thuiskom dan is hij er ook, in onze eigen ruimte. Dit zal een typisch vrouwending zijn, maar soms heb ik moeite met de rommel. Evert vindt het leuk om te koken, maar laat vervolgens regelmatig alles vies in de keuken achter. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik mijn kleren en andere spullen ook vrolijk in de badkamer laat liggen als ik heb gedoucht, dus zelf maak ik ook rommel. Je moet gewoon rekening houden met wat de ander fijn vindt.” Samen op de bank Michelle woont op veertig vierkante meter met woonkamer, keuken, slaapkamer. Een ruimte om even alleen te zijn, is er niet. Hoe zorg je ervoor dat je elkaar genoeg te vertellen hebt? NAIT SOEZ’N 13


De oplossing: “het is belangrijk om je eigen dingen te blijven doen en niet alleen maar met z’n tweeën op de bank te zitten. Dan waardeer je de tijd die je samen doorbrengt alleen maar meer.” Studeren Weinig contacturen en veel thuisstudie: hoe pak je dat handig aan zonder al te veel afleiding? “Als student moet je buiten je contacturen vaak veel doen voor je studie, en ik vind het prettig om dit thuis aan de keukentafel te doen. Dit gaat niet altijd goed als Evert ook thuis is, dan raak je toch sneller afgeleid. Hij vindt het daarom prettig om in de UB te studeren als hij echt geconcentreerd aan het werk moet. Als werkende hoef je waarschijnlijk thuis minder te werken, waardoor je thuis meer tijd hebt voor andere dingen. Op je slaapritme na verandert er denk ik niet veel: de rekeningen moeten nog steeds betaald worden, de afwas moet worden gedaan, ga zo maar door.” En tenslotte: hoe blijft het leuk & gezellig? “Als je elkaar non-stop ziet, wordt het soms een beetje standaard en heb je elkaar op een gegeven moment niet veel nieuws meer te vertellen. Zoals ik al zei is het belangrijk om rekening te houden met wat de ander fijn vindt en vooral je eigen dingen te blijven doen. Klinkt heel erg cliché, maar ik merk wel echt dat het werkt.”

van kinderen, het kopen van een huis of op een andere manier investeren in de toekomst wel een erg riskante bezigheid wordt.

ROXANNE HULS

Toch wordt vaak verondersteld dat men in Nederland wel beschikt over de basis van de piramide van Maslow. De basis, namelijk lichamelijke behoeften, veiligheid en zekerheid, zou in Nederland een vanzelfsprekendheid zijn. Echter, als je de bovenstaande zorgen in acht neemt kun je toch flinke vraagtekens zetten bij het beschikken over de behoefte ‘zekerheid’. Doe daar voor Groningen nog een schepje bovenop met de aardbevingen en zeg maar gerust dat van “veiligheid en zekerheid’’ weinig tot geen sprake meer is.

De liefde moet groeien om linkse samenwerking te laten bloeien

Juist het bieden van veiligheid en zekerheid is ontzettend belangrijk. Iedereen heeft recht op vaste grond onder zijn voeten. Het is de basis om vooruit te komen in het leven. Met een Forum voor Democratie dat 400 jaar terug in de tijd wil en een kabinet dat als motto heeft “ieder voor zich en God voor ons allen’’ hoef je niet te verwachten dat zij de zekerheid gaan bieden waar mensen zo naar snakken.

ONZEKERHEID, de meesten kennen het wel en een beetje onzekerheid op zijn tijd is ook helemaal niet verkeerd. Je soms afvragen of je het wel goed doet, even een moment van reflectie, is heel gezond. Als je altijd denkt dat hetgeen je doet goed is en daar nooit een vraagteken bij zet, is de kans levensgroot dat er een moment komt waarop je ongenadig hard op je bek gaat. Hooguit een handvol mensen zullen denken dat ze altijd alles goed doen en nooit onderuit gaan, maar dat zijn dan ook vaak de onuitstaanbare types. Echter zullen veel mensen beamen dat de andere kant, veel onzekerheid, je opbreekt en zeer onprettig is. En laat je nou net de laatste tijd vaak horen dat mensen erg onzeker zijn. Onzeker over hun baan: krijg ik straks een vast contract of sta ik op straat? Heb ik überhaupt straks wel een baan? En bestaat over een aantal jaar mijn baan nog wel? De zekerheid van een inkomen is ver te zoeken. Dat maakt dat het krijgen 14 NAIT SOEZ’N

Mijn hoop is gevestigd op linkse politieke partijen als PvdA, SP en GroenLinks, samen met maatschappelijke organisaties als de FNV. Maar een FNV en SP zullen wel moeten beseffen wie hun bondgenoten zijn, in tegenstelling tot hun potentiële geliefden een mes in de rug steken. In plaats van de kiezer een shakespeariaans drama voor te schotelen, zal links toe moeten naar een bloeiende samenwerking. Daarvoor zal de onderlinge liefde nog wel wat moeten groeien en het besef moeten indalen dat het gevecht niet onderling gevoerd moet worden. Zelfs niet tegen rechts. Het gevecht dient voor het bieden van zekerheid aan alle Nederlanders gevoerd te worden. JULIAN BUSHOFF is voorzitter van de Jonge Socialisten Groningen

Ook een stuk insturen? Mail dan naar hoofdredacteur@naitsoezn.nl


Romantiek vanuit de luie stoel ROXANNE EN THOMAS doken de boekenkast in en zochten de zeven fijnste romans uit. De romantiek spat van de bladzijden. Dus mocht je 14 februari alleen moeten doorbrengen, wees niet getreurd.

Pride & Prejudice van Jane Austen Dit verhaal verveelt nooit, net als de tientallen variaties die er inmiddels van het klassieke verhaal verschenen zijn. De film met Keira Knightley, de serie met Colin Firth of de hedendaagse versie: Bridget Jones. Ze zijn allemaal het kijken waard. In 2016 verscheen The Eligible van Curtis Sittenfield, een herschrijving, inclusief crossfit, eettrends en social media. Darcy is een dokter en Lizzie een journalist. Om in één ruk uit te lezen. Norwegian Wood van Haruki Murakami Dit werk van de Japanse Murakami gaat over buitenbeentje Watanabe, een serieuze student in Tokio. Hij is verliefd op Naoko, maar zij had een relatie met zijn beste vriend, die overleed. Hun liefde voor elkaar kent vele obstakels, waardoor een lang en gelukkig leven ver weg lijkt. Vooral Naoko heeft het moeilijk en kan de druk van haar studie en de verantwoordelijkheden in haar leven niet meer aan. Langzaam kwijnt ze weg en Watanabe weet niet hoe hij dit kan veranderen. Een geweldig liefdesverhaal over eenzaamheid en vriendschap. Een echte Murakami. Jij zegt het van Connie Palmen Ted Hughes en Sylvia Plath waren ooit het glamourkoppel onder de dichters. Dan overlijdt Plath, ze steekt haar hoofd in de oven, met de kinderen verderop in de kamer. Hughes wordt gezien als veroorzaker van het ongelukkige leven van Plath en komt in literatuur over deze twee naar voren als Boeman. Palmen kiest een andere invalshoek en vertelt vanuit Hughes wat er tijdens het huwelijk gebeurde. Een zeer verslavend boek, dat ondergetekende zelfs tijdens colleges niet weg kon leggen. Fuzzie van Hanna Bervoets Maisie ontvangt een pakketje met een klein pluizig bolletje erin. Het praat tegen haar en het bolletje stelt filosofische vragen. Ook Stephan, Diek, Florence en Angelica hebben er eentje. Is het mogelijk om liefde te voelen voor zo’n klein object? Fuzzie is een liefdesverhaal op zijn eigen manier, waarin liefde in alle aspecten naar voren komt. Van een uitgeblust huwelijk tot de onvoorwaardelijke liefde voor de hond. Milk & Honey van Rupi Kaur Rupi Kaur staat bekend als Tumblr- of Instagramdichter, omdat haar gedichten kort en bondig zijn. In eenvoudige zinnen omschrijft ze haar liefdesverdriet, haar worstelingen omtrent feminisme, haar relatie met haar ouders en het volwassen worden. Haar gedichten vormen een soort dagboek waarin ze haar liefdesverdriet probeert te overwinnen. Erg herkenbaar en zowel kwetsbaar als sterk en grappig. Voor iedereen die wil kennismaken met hedendaagse poëzie. The Course of Love van Alain de Botton Toen Alain de Botton door zijn uitgever werd gevraagd waarom hij dit boek schreef zei hij te denken dat romantische liefde zoals ons dat wordt aangeleerd een van de grootste obstakels is op de weg naar ware liefde. In Course of Love reflecteert Alain de Botton op het liefdesleven van Rabih en Kirsten. Het boek leest als een roman, maar door de essayistische uitstapjes die in cursief door het verhaal geweven worden, wordt even stilgestaan bij de triviale gebeurtenissen in het boek die toch een verklaring verdienen. Moderne Romantiek van Aziz Ansari Komiek Aziz Ansari schreef in samenwerking met Eric Klinenberg een zeer vermakelijk, leerzaam en interessant epistel over daten en relaties in de 21e eeuw. Voor onderzoek reisde hij naar Tokyo, Buenos Aires, Parijs en New York. Hij ondervroeg talloze mensen over hun ervaringen in de (online)datewereld en deelt zijn eigen ervaring. Een handige gids vol feitjes over wat wel werkt en wat vooral niet. Daarnaast is het vermakelijk om te lezen hoe daten er aan de andere kant van de wereld aan toegaat. NAIT SOEZ’N 15


“De nieuwe locatie van de UB, daar werd het hele jaar over gediscussieerd”

Op de gevoelige plaat

WAAR OOIT HET OOSTERPARKSTADION het aangezicht van de Oosterparkwijk domineerde, staat het tegenwoordig vol met nieuwbouw. In een van deze huizen woont Elmer Spaargaren (66), de ‘hoffotograaf’ van de RUG die al 40 jaar foto’s maakt voor de universiteit. Vorig jaar is zijn werk gebundeld in het fotoboek Stad en universiteit – Academiestad Groningen in beeld. In de jaren ’70 maakte hij al foto’s, onder andere voor de Nait Soez’n, en in 1978-1979 zat hij namens de GSb in de Universiteitsraad. De redactie van de Nait Soez’n zocht hem op een koude maandagmorgen op. Hoe ben je bij de GSb terecht gekomen? “Poeh, even denken hoor… Dat zal aan het begin van de jaren ’70 zijn geweest, denk ik. Ik was al lid van Gronstra [Groninger Studentenraad, voorloper van de GSb, red.] maar die werd opgeheven, toen kwam de GSb vrij plotseling op. Er werd ook bij ons geworven voor nieuwe leden en toen ben ik er redelijk snel lid van geworden.” En in 1972 meteen bij de Nait Soez’n gegaan? “Nee hoor, dat was nog niet meteen aan de orde. Ik had eerst een jaar sociale geografie gedaan maar ben toen afgehaakt en heb een jaar gewerkt. Daarna maakte ik de overstap naar sociologie. Ik gok dat het 1974 of 1975 was dat ik bij de redactie terecht kwam. Ik schreef zelf niet, maar ik leverde op onregelmatige basis foto’s aan.”

“De GSb bracht nog wel eens moties in stemming die niks met de Universiteitsraad te maken hadden” Wat maakte het anders dan andere studentenbladen? “De Universiteitskrant kwam wekelijks uit en was actueler, de Nait verscheen onregelmatiger. Die verscheen eens in de twee weken gok ik. Je had dan nog wel Der Clercke Cronike, maar dat was nog wel een kleine club, publiceerde niet zoveel meer. In de tweede helft van de jaren ‘70 had je een groep linkse studenten binnen en buiten de GSb die het niet helemaal kon vinden met de starre lijn van de GSb. Dat betrof de koers van de Nait Soez’n, de politieke koers van de GSb zelf en meer. Die groep organiseerde zich niet zo grondig als de GSb en was wat gematigder. De naam wil me helaas niet te binnen schieten. De GSb bracht nog wel eens moties in stemming die helemaal niks met de Universiteitsraad te maken hadden, zoals de toestanden in Latijns-Amerika. Een deel van het personeel kon daar nog wel in meegaan maar het grote deel van de raad moest daar niks van hebben.” 16 NAIT SOEZ’N

Hoe verklaar je de invloed van de CPN in de jaren ‘70? “Ik was zelf geen lid van de CPN [Communistische Partij Nederland, red.] maar van de FJG [Federatie van Jongerengroepen, red.], de jongerenafdeling van de PvdA. Het viel gewoon op met die communisten. Ik had nog wel eens het idee dat er druk was vanuit het CPN-kantoor aan de Turftorenstraat. Sommige GSb’ers waren lid van de CPN en die vroegen me wel eens om lid te worden, maar dat heb ik nooit gedaan. Een paar keer in de jaren ’70 organiseerde de CPN Volkscongressen en lieten daar allemaal mensen naartoe komen die het moeilijk hadden. Daar wilden ze zoveel mogelijk onvrede bundelen uit alle lagen van de samenleving en laten zien. Boeren, vissers, onderwijzers, militairen die actief waren in de VVDM [Vereniging van Dienstplichtige Militairen, red.], industrie-arbeiders en studenten... Die kwamen allemaal op die congressen aan het woord. Ik ging zelf ook naar die Volkscongressen toe, kijken wat er nou allemaal gaande was. Ik vond het erg interessant. Pim Fortuyn was daar ook een van de sprekers.” Pim Fortuyn? Hoe kwam hij zo in Groningen terecht? “In mijn studententijd waren de middelen zodanig verdeeld dat het aantal studenten bepalend was voor het aantal stafleden. Bij mijn studie, sociologie, waren er in korte tijd zoveel studenten gekomen dat er snel heel wat personeel bijkwam. We hadden daar als studenten enige invloed op. Als de studenten colleges wilden over vrouwenstudies, nou, dan moest er een deskundige op dat terrein in huis worden gehaald. Zo ging dat met Pim Fortuyn ook: marxistische sociologie, waar hij goed in thuis was, moest een vakgebied worden bij sociologie. Meer in het algemeen leefde


er ook de wens om de studie te combineren met de maatschappelijke praktijk want op dat punt schoot de universiteit tekort.” Hoe ging dat in zijn werk? “Ongeveer vanaf 1975 ontwikkelden studenten en progressieve stafleden initiatieven om te komen tot een wetenschap die meer betrokken was bij de maatschappij, zoals projectgroepen en wetenschapswinkels, die we ‘wewi’s’ noemden. Daar kon je je studie in de praktijk brengen. In bijvoorbeeld diverse bedrijfstakken waren reorganisaties en ontslagen aan de orde van de dag. Studenten, docenten en personeelsleden van bedrijven kwamen dus bij elkaar en zochten naar antwoorden op zulke problemen in het bedrijfsleven. Bij bijvoorbeeld geneeskunde, farmacie, geschiedenis, pedagogiek en scheikunde ontstonden dergelijke ‘wewi’s’. Vanuit de GSb ondersteunden we zulke wewi’s erg. Die maatschappelijke betrokkenheid vanuit je studie vonden we erg belangrijk. Bij de GSb was ook wetenschapsinhoudelijk veel interesse om je studie te verbeteren. Dat kwam sowieso al door je boeken, die waren zo eenzijdig en verouderd.” Materiële voordelen via de studentenvakbond? “Jazeker! Al ten tijde van de Gronstra kon je als lid allerlei kortingen krijgen. Het lid worden van de Gronstra bracht ook al materiële voordeeltjes met zich mee. Er was een reductiewinkel waar je tegen kortingen van 10 tot 20 procent boeken en andere studiematerialen kon kopen. Bij een filmhuis, Liga ’68, kon je terecht om films te kijken. Als je voor een redelijke prijs op vakantie wilde kon je aankloppen bij de NBBS [Nederlands Bureau voor Buitenlandse Studentenbetrekkingen, red.]. De Gronstra was dus erg gericht op een goede service.”

“Als de studenten colleges wilden over vrouwenstudies, nou, dan moest er een deskundige op dat terrein in huis worden gehaald” Raadsjaar 1978-1979: wat waren de grote thema’s die studenten aan gingen? “Ik kan me nog heel goed de vergaderingen over de nieuwe locatie van de UB herinneren, daar werd het hele jaar door over gediscussieerd. De ingang van de oude UB zat aan de Oude Kijk in ‘t Jatstraat, tegenwoordig zit daar het Universiteitsmuseum. Er waren plannen voor drie locaties: de Broerkerk, het Hortusgebied, dus op de plek van het Heymansgebouw en al die bijgebouwen daar, of op Zernike, wat in die tijd nog als Paddepoel bekend stond. In de jaren ‘70 was dat gebied nog in opbouw als universiteitscomplex. Mijn studie, sociale geografie, was net verhuisd van de Kraneweg naar de WSN-flat, die vandaag de dag het Duisenberggebouw heet. Aan de andere kant van de vijver stond de

nieuwbouw voor natuur- en scheikunde. Die studies zaten daarvóór aan de Bloemsingel en Het Kasteel, op de driehoek Kraneweg-Westersingel-Melkweg. We hadden als studenten de meeste moeite met Zernike, we vonden dat de universiteit zich niet moest focussen op een campus daar. De bibliothecaris van de UB wilde voor de meeste ruimte gaan. Hij zat bij zo’n beetje elk overleg. De meerderheid van de Universiteitsraad en het College van Bestuur kozen uiteindelijk voor het centrum. De sloop van de Broerkerk [ook wel Martinuskerk, red.] had ook wel wat voeten in de aarde, want er werd nog wat archeologisch onderzoek gedaan. Op de plek van de kerk stond ooit een klooster. Bij opgravingen kwamen skeletten van monniken naar boven die daar lang geleden waren begraven.”

“18 mensen voor één telefoon in de vleugel van onze studentenflat, ongelooflijk gedoe altijd” Hoe heeft je fotografische carrière zich ontwikkeld? “Ik ben begonnen met fotograferen toen ik op de middelbare school zat. Bij een reisje naar Parijs was ik druk bezig met foto’s maken en klasgenoten vroegen of ze ook afdrukken konden krijgen. Tijdens de studie ben ik actiever geworden met fotograferen, zowel voor de UK als de Nait. Via redacteuren van de UK ben ik bij andere organisaties en bladen terechtgekomen en zo is het een beetje gegaan. De UK had zelf geen eigen fotograaf maar maakte gebruik van de fotodienst van de universiteit. Die dienst kon echter vaak niet in de avonden en in de weekenden dus daar ontstond wat frictie over. Ik ben dus een beetje in dat gat gesprongen. De UK plaatste veel foto’s over van alles en nog wat: een portret van de nieuwe voorzitter van het College van Bestuur, studentenacties, afbraak van de Broerkerk, noem maar op. Daar wilden ze mij voor hebben om foto’s van te maken. Het schuurde regelmatig tussen de redactie en het bestuur van de UK. Toen een nieuwe hoofdredacteur moest worden benoemd, had het bestuur ineens een tegenkandidaat. Dat zette zoveel kwaad bloed dat er korte tijd zelfs twee UK’s naast elkaar bestonden: de reguliere UK en een ‘nood-UK’. In mijn tijd kwam de UK helaas vaak genoeg direct bij het oud papier terecht, terwijl er genoeg nuttigs in stond. De afdeling communicatie van de RUG kocht per editie 4 pagina’s om daar allerlei informatie in kwijt te kunnen: mededelingen die per faculteit waren uitgesplitst, roosters van sportactiviteiten van de ACLO en dergelijke. Advertenties van lokale winkeliers stonden er ook vaak genoeg in, net als van typische studentenuitzendbureaus als ASA en Werkplan. Zulke uitzendbureaus wierven graag voor flexwerk, bijvoorbeeld de nachtploegdiensten van de Iglo-fabriek in Hoogeveen en de DOMO-fabriek in Groningen [Drentse Ondermelk-Organisatie, voormalige zuivelproducent, red.].” NAIT SOEZ’N 17


Welke grote veranderingen in het studentenleven zijn je opgevallen in de loop van die 40 jaar? “Zo, goede vraag zeg… In ieder geval hadden we geen computers of laptops zoals jij nu hebt. Wel waren we bij sociologie een van de eersten die met computers aan de slag mochten. Het programma SPSS kwam op en dat konden we gebruiken voor onze vakken. We konden terecht bij het Rekencentrum op Paddepoel of een dependance daarvan aan Oude Boteringestraat 23. Het ging allemaal wel wat mondjesmaat met de komst van computers aan de universiteit, voor mijn gevoel. Pas met de komst van internet nam het een hoge vlucht. Er werd ook veel meer gebeld dan nu, kwam natuurlijk doordat we nog geen smartphones en sociale media hadden om met elkaar te communiceren. We moesten dus veel mondeling afspreken. Zowel in de publieke ruimte als in studentenhuizen en -flats waren zo weinig telefoons beschikbaar dat het in de praktijk knap moeizaam ging. Op het Kwinkenplein en de Grote Markt en in elke vleugel van de studentenflats had je een telefooncel. Die moesten we altijd maar gebruiken. Achttien mensen voor één telefoon, ongelooflijk gedoe altijd.” En wat het onderwijs zelf betreft…? “Kijken we naar het onderwijs zelf dan zaten veel meer mensen thuis te studeren. Op de faculteit was er nooit genoeg plek. Het schrijven was ook zo’n gedoe. Alles moest nog op een ouderwetse schrijfmachine worden uitgewerkt. Bij de GSb was een stencilmachine aanwezig waar stukken voor vergaderingen, pamfletten en dergelijke in korte tijd snel konden worden gedrukt.

500 per keer was niet ongebruikelijk. Studeren ging, kortom, veel meer met papier dan tegenwoordig. Wat betreft de samenstelling van de studenten, dan was het overgrote deel Nederlands. Ik kan me herinneren dat er een paar Duitsers waren, maar daar hield het wel mee op. Veel studenten maakten hun eigen eten niet zelf trouwens. In veel studentenkamers kon je niet koken, magnetrons enzo had je immers nog niet. Goedkope restaurantjes als pizzeria’s evenmin. Er waren een paar mensa’s waar je terecht kon. Vindicat had er twee, een voor leden en een voor niet-leden. De meeste mensen die ik kende en ikzelf trouwens ook gingen naar Vera in de Oosterstraat. Als je daarna nog gezellig wilde naborrelen dan kon dat daarboven bij Kemenade. Veel studenten gingen in het weekend naar huis met hun was, ook om ‘bij te eten’. Enorme drukte bij de bushaltes en het Hoofdstation zoals je je voor kan stellen. Het aantal mensen dat bij het Emmaviaduct stond te liften was gigantisch. Stonden daar zo’n 40 tot 50 mensen met hun duimpje omhoog! Als er dan een auto stopte was er meteen een stormloop op die auto van al die studenten die helemaal naar bijvoorbeeld Amsterdam moesten. Wat betreft het stadse leven is er veel industrie verdwenen, vooral de confectieindustrie en aanverwante bedrijven. Dan zijn er in totaal een paar duizend banen verdwenen. Veel van die bedrijven stonden in of direct rond de binnenstad, toch zonde van het aangezicht van het centrum dat die allemaal weg zijn gegaan.”

CHRISTIAAN BRINKHUIS

De in 1895 gebouwde Martinuskerk maakt plaats voor de UB. Elmer Spaargaren, 1982

18 NAIT SOEZ’N


Wil je meehelpen de Nait nog beter te maken? Wij zoeken ‘n redacteur, vormgever en illustrator! Kijk voor deze en andere vacatures op groningerstudentenbond.nl/over-de-gsb/vacatures

NAIT SOEZ’N is een uitgave van de

NAIT SOEZ’N 19


Nait Soez'n, jaargang 46, editie 1  
Nait Soez'n, jaargang 46, editie 1  
Advertisement