Page 1

Νάντια Σιώκου portfolio


Ε.Μ.Π. ΣΧΟΛΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΚΙΝΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ Διπλωματική Εργασία επιβλέπων: Σ.Σταυρίδης, σύμβουλος: Π.Βασιλάτος I Μάρτιος 2018

Νάντια Σιώκου, Βασίλης Κουτσογιάννης

Τίθεται σαφώς το ερώτημα, ποια επιστήμη και ποια θεωρητική της έκφραση είναι η καθ’ύλη αρμόδια να ορίζει την «κανονικότητα» ή την απουσία αυτής. Ποιο υποκείμενο θεωρείται «ο ασθενής» και ακολούθως, πότε, υπό ποιες συνθήκες, και σε ποιο βαθμό αποκαθίσταται η χαμένη «κανονικότητα»; Tο ίδιο το άτομο ορίζει ένα προσωπικό, εξατομικευμένο «κανονικό». Το άτομο γνωρίζει αν και σε ποιο βαθμό το δικό του «κανονικό» παραβιάζεται, και αν και σε ποιο βαθμό χρήζει αποκατάστασης.

ευκαιρίες κιναισθητικής εμπειρίας κέντρο αποκατάστασης

“Η υγεία, είναι η κατάσταση, όπου το υποκείμενο δεν έχει επίγνωση του σώματός του. Αντιθέτως, η επίγνωση του σώματος έρχεται μαζί με το συναίσθημα των ορίων, των απειλών, των εμποδίων.” Ζωρζ Κανγκιλέμ


κατάσταση φαγητό

κατάσταση ύπνος

ορισμένη στάση

κατάσταση γραφείο

κατάσταση αναμονή

κατάσταση θεραπεία

κατάσταση εξέταση

κατάσταση είσοδος

αόριστη στάση

αόριστη κίνηση


Ε.Μ.Π. ΣΧΟΛΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΤΟ ΑΡΡΗΤΟ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ Διάλεξη επιβλέπων: Ν.Ι. Τερζόγλου I Φεβρουάριος 2017

Νάντια Σιώκου

Στόχος της μελέτης είναι να αποτείνει, στους μελετητές του χώρου και των διαδικασιών συγκρότησής του, το κρίσιμο ερώτημα σχετικά με την αξία του άμεσου βιώματος εντός του πλαισίου της σύγχρονης κοινωνικής συνθήκης. Η συγκρότηση των κατάλληλων μέσων αναπαράστασης του τόπου, καθώς και τα προϊόντα της αναπαραστατικής αυτής διαδικασίας, μπορούν να υποκαταστήσουν την άμεση εμπειρία, σε ένα βαθμό τόσο μεγάλο, ώστε να μπορεί να γίνει λόγος για την πλήρη απώλεια μιας ολόκληρης επικράτειας εμπειρίας.

το άρρητο της εμπειρίας

“Το κυρίως σώμα συνδέεται με τον κόσμο μέσω ενός δικτύου αρχέγονων σημασιών-νοηματοδοτήσεων, οι οποίες προκύπτουν από την αντιληπτική των πραγμάτων.” Michel Foucault


ΕΙΣΑΓΩΓΉ ΣΤΟ ΑΝΤΙΚΕΊΜΕΝΟ ΜΕΛΈΤΗΣ

1

« Ο κόσμος βιώνεται ως ένα ‘Εσύ’ και όχι ως ένα ‘Αυτό’. » H. και H.A. Frankfort, J.A. Wilson, T. Jacobsen, Before Philosophy, Harmondsworth 1949, σ. 12

Σ

τόχος της παρούσας μελέτης είναι να αποτείνει, στους απανταχού μελετητές του χώρου και των διαδικασιών συγκρότησής του, το κρίσιμο ερώτημα σχετικά με την αξία του άμεσου βιώματος εντός του πλαισίου της σύγχρονης κοινωνικής συνθήκης. Σύμφωνα με τις επιταγές της τελευταίας, η συγκρότηση των κατάλληλων μέσων αναπαράστασης του τόπου, καθώς και τα προϊόντα της αναπαραστατικής αυτής διαδικασίας, μπορούν να υποκαταστήσουν την άμεση εμπειρία, σε ένα βαθμό τόσο μεγάλο, ώστε να μπορεί να γίνει λόγος για την πλήρη απώλεια μιας ολόκληρης επικράτειας εμπειρίας. Η μελέτη θα κινηθεί προς τρεις άξονες : α) Προς την αποσαφήνιση των εννοιών του χώρου, του τόπου, του τοπίου, του άμεσου βιώματος, με αναφορά και εστίαση στην έγχρονη διαδικασία που το καθιστά δυνατό, την περιπατητική διαδικασία. Στην αναζήτηση αυτή, κεντρικό ρόλο θα διαδραματίσει η προσπάθεια του Ελβετού ανθρωπολόγου Lucius Burckhardt να αναγάγει τον περίπατο, και τους κανόνες που τον διέπουν, σε αυτόνομο επιστημονικό πεδίο, όπως επίσης και ο περίπατος ως άμεση έκφανση της σύγχρονης καθημερινής πρακτικής αντίληψης


της σύγχρονης μητρόπολης, όπως εμφανίζεται στο έργο του Γάλλου φιλοσόφου Michel de Certeau . Θα αναζητηθούν οι μετασχηματισμοί της -μέσω του σώματος- ανάγνωσης του τόπου, των σκοπών και των μορφών της, σε πλήρη αναλογία με τις κοινωνικές συνθήκες υπό των οποίων συγκροτήθηκαν. β) Προς την αναζήτηση των συστατικών στοιχείων της εγγενούς σχέσης του ανθρώπου με τα όσα τον περιβάλλουν, καθώς και της φύσης της αντιληπτικής διαδικασίας, την οποία εκείνος μετέρχεται με στόχο την κατανόηση και τη νοηματοδότηση τους. Τα παραπάνω αναλύονται υπό το πρίσμα μιας φαινομενολογικής αντίληψης του τόπου, με χρήση των εργαλείων της αναγωγής και της εποχής και συνεχή αναφορά στο εμβληματικό έργο του Edmund Husserl, ως εμπνευστή της ‘επιστροφής στα ίδια τα πράγματα’ . Παράλληλα θα παρουσιαστεί η νέα διάσταση που προσδίδει ο Martin Heidegger στη φαινομενολογική θεώρηση, σύμφωνα με την οποία, το ‘εδώ-να Είναι’ (Dasein) είναι ο ένας και μόνος συγκροτητικός παράγοντας του χώρου, και τέλος η συμβολή του Maurice Merleau-Ponty, κατά την άποψη του οποίου, ο χώρος είναι προέκταση του παρόντος σώματος και άμεσο αποτέλεσμα-δημιούργημα της κίνησης αυτού. Τα παραπάνω οδηγούν στη συστηματικότερη ανάλυση της δομής της εμπειρίας, την αναγωγή της στα εξ’ών συνετέθη, η άφιξη στο σημείο μηδέν, στην πρωταρχική αδιαμεσολάβητη έκφανσή της και η αξιολόγηση της σημασίας της. γ) Προς την αναγνώριση της εμπειρίας στο ίχνος που αυτή αφήνει, στην αναπαράστασή της, που την ορίζει ή την περιγράφει. Θα μελετηθεί το ποσοστό του βιώματος που είναι δυνατόν να διαμεσολαβηθεί από την αφήγηση ή την οπτικοποίησή του, καθώς και η διαδικασία ανασυγκρότησης αυτού από τα ίδια σημάδια που εκείνο χάραξε σε πρώτο χρόνο. Θα επιχειρηθεί επίσης μια σύνδεση της προ-διαμεσολαβημένης εμπειρίας με την σύγχρονη τουριστική πρακτική. Στην τελευταία, το άμεσο βίωμα του προς εξερεύνηση τόπου, προδιαγράφεται, εικονογραφείται και διαμεσολαβείται σε χρόνο πριν-την-εμπειρία. Όλα τα παραπάνω συγκροτούν τα εννοιολογικά εργαλεία, με τη χρήση των οποίων, ολισθαίνοντας στην αρχιτεκτονική πρακτική, θα αναζητήσουμε την πηγή απ’όπου

εκπορεύεται η δυνητική εμπειρία του αρχιτεκτονικού χώρου μέσω των ποικίλων και συνεχώς πιστότερων μέσων αναπαράστασής του. Τέλος, θα απαντήσουμε στο κεντρικό ερώτημα της έρευνας που δεν είναι άλλο από το: τι είναι εκείνο που καθιστά το άμεσο βίωμα μη αναγώγιμο στην αναπαράστασή του;


POEMS IN SEARCH OF AN AUTHOR Mario Giacomelli


“Γιατί, ολοφάνερα, από παλιά, εσείς είστε εξοικειωμένοι, με το τι πράγματι εννοείτε όταν χρησιμοποιείτε την έκφραση ‘όντας’· εμείς όμως, ενώ παλιότερα νομίζαμε πως καταλαβαίνουμε, τώρα βρεθήκαμε σε αμηχανία.” Πλάτων Σοφιστής 244a


URBAN DIG PROJECT ΣΤΑΣΗ ΟΜΟΝΟΙΑ Θεατρική Παράσταση Ι Φεστιβάλ Αθηνών έρευνα, οργάνωση παραγωγής I Ιούνιος 2017

Α.Μ.Κ.Ε. όχι παίζουμε

Με έμπνευση το αρχείο, η ομάδα όχι παίζουμε δημιουργεί τη Στάση Ομόνοια, μια παράσταση περιπατητική, που συναντά το θέατρο, τον χορό, τη μουσική και την εικαστική παρέμβαση στο δημόσιο χώρο. Ο δημόσιος χώρος της Ομόνοιας ξανασυστήνεται ως ζωντανός τόπος συνύπαρξης, συνεργασίας και κοινού βηματισμού. Έξι μέρες. Έξι διαδρομές. Έξι παράλληλες ιστορίες με κοινή κατάληξη στο κέντρο της πλατείας. Και την ώρα που ένας πλάτανος περιφέρεται στην πόλη, κάποιος μας μεταφέρει σε υπόγειες στοές.

στάση Ομόνοια

Έξι διαφορετικοί χαρακτήρες πηγαίνουν στην Ομόνοια να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους. Και θα γίνει η πλατεία από σημείο αναφοράς της πόλης, σημείο αναφοράς της δικής τους ζωής.


TU BERLIN_ INSTITUT FÜR ARCHITEKTUR INSEL DER GLÜKSELIGEN Chair for Urban Design and Urbanization Prof. Jörg Stollmann I 2016

Nadia Siokou, Mirza Vranjakovic, Stefan Hemmer, Jonas Bader

Τα όσα ακολουθούν είναι ένα πολύ μικρό δείγμα, μιας εντατικής ενασχόλησης με τις έννοιες αυτάρκεια και κοινότητα. Σε μια βάση ουτοπική, η οποία αντικατοπτρίζει τα αποτελέσματα των παραπάνω αναζητήσεων, προτείνουμε σε μια περιοχή του δυτικότερου άκρου του Βερολίνου, η οποία περιστοιχίζεται από σιδηροδρομικές γραμμές, την ανάπτυξη μιας κοινότητας, ικανής να παράγει τα απαραίτητα τρόφιμα, ώστε να καλυφθούν πλήρως οι ανάγκες των κατοίκων της σε μη ζωικά προϊόντα.

13 Morgen *

“There are no hierarchies in nature other than those imposed by hierarchical modes of human thought, but rather differences merely in function between and within living things.” Murray Bookchin *13 πρωϊνά


TU BERLIN_ INSTITUT FÜR ARCHITEKTUR RADICAL HOSPITALITY Chair for Visual Arts Prof. Stefanie Bürkle I 2016

Nadia Siokou, Lois Bouche, Amanda Griffith

Θέμα του εργαστηρίου αποτέλεσε η έννοια της ριζοσπαστικής φιλοξενίας και πώς αυτή μπορεί να εκφραστεί χωρικά σε ένα ήδη υπάρχον κατάλοιπο της bauhaus αρχιτεκτονικής. Αφετηρία των αναζητήσεων ήταν το κείμενο του J.Derrida «Radical Hospitality», το οποίο μετασχηματήστηκε σε αισθητηριακούς χάρτες, οι οποίοι στη συνέχεια μετασχηματίστηκαν σε χωρικές ποιότητες εντός των ορίων του υπάρχοντος κτιρίου (Steelhouse). Η πρόταση σχετίζεται με τη δημιουργία ασαφών ορίων μεταξύ του μέσα και του έξω, γεγονός που θα μπορούσε να εντείνει μια αίσθηση άνεσης και επικοινωνίας μεταξύ φιλοξενούμενου και αποδέκτη.

LOCUS AMOENUS

Έτσι, ‘απογυμνώνουμε’ το υπάρχον κτίριο από τις λειτουργίες του, τις οποίες μεταφέρουμε στον περιβάλλοντα χώρο, και δημιουργούμε εντός του συνθήκες κήπου. Με ενέργειες που έχουν να κάνουν με αλλαγές στον τρόπο εισόδου και ‘διαχείριση’ της ορατότητας, επιθυμούμε να τονιστεί η αίσθηση του «μη δεδομένου» που διέπει την έννοια της φιλοξενίας.


Nadia Siokou

Lois Bouche

Amanda Griffith


Amanda Griffith

Nadia Siokou

Lois Bouche


Ε.Μ.Π. ΣΧΟΛΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ ΘΕΑΤΡΟΥ Αρχιτεκτονικός Σχεδιασμός 7-8 Σ.Τσιράκη, Κ.Καραδήμας I 2014-2015

Νάντια Σιώκου, Βασίλης Κουτσογιάννης

Η κεντρική ιδέα συνίσταται στην ύπαρξη κατακόρυφων “σκληρών” ορίων και οριζόντιων μεταλλικών συνδέσεων αυτών. Δημιουργούνται δύο διακριτά μεταξύ τους συστήματα, αλληλοεξαρτώμενα, οι τομές των οποίων ορίζουν τους ζωτικότερους για την προτεινόμενη σχολή χώρους. Πιο συγκεκριμένα η μεταλλική αυτή “σκαλωσιά” παραλαμβάνει τις κινήσεις, ενώ ταυτόχρονα είναι αυτή, το στοιχείο που χαρακτηρίζει τη σχολή, ως θεατρική, μιας και αποτελεί η ίδια και οι μετασχηματισμοί της τη σκηνή του θεατρικού χώρου.

η ιδέα της σκαλωσιάς

Το λίκνο της δόξας του ηθοποιού είναι τα παρασκήνια.


ΒΛ.

ΑΝΙΣΟΣΚΕΛΗΣ ΓΩΝΙΑ

150x75x10 mm

Λ1

ΔΟΚΟΣ IPE 300 mm

ΚΟΥΦΩΜΑ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ SCHÜCO AWS 75

ΔΟΚΟΣ UNP 300 mm

Η/Μ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΔΟΚΟΣ IPE 150 mm

ΒΛ.

Λ3

Η/Μ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ


Ε.Μ.Π. ΣΧΟΛΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΟΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΧΩΡΟ_ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΘΡΑΥΣΜΑΤΟΣ Αρχιτεκτονικός Σχεδιασμός 6Α Γ.Παρμενίδης, Β.Ξένου, Ι.Μάρη I 2014

Νάντια Σιώκου, Τζανήε Τζανετόπουλος, Βασίλης Καλαμπόγιας

Με στόχο τη δημιουργία μιας νέου τύπου “φυλλωσίας” και τον επαναπροσδιορισμό του κενού μεταξύ του δομημένου περιβάλλοντος χώρου, προτείνεται μια εναέρια κατασκευή, αποτελούμενη εξ’ ολοκλήρου από σχοινί, η οποία αφενός συνδιαλλέγεται με τον υπάρχοντα δομικό όγκο, αφετέρου δημιουργεί ενδιαφέρουσες ποιότητες φωτός-σκιάς στο μεταξύ κενό. Η πλήρωση των εν λόγω επιφανειών με το ίδιο υλικό της δημιουργίας τους (σχοινί) και η ποικιλία των πλέξεων του σχοινιού βάσει παραμέτρων που σχετίζονται με τον προσανατολισμό, έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της επιθυμητής σκιάς στο δημόσιο χώρο.

Αστική Φυλλωσιά

Η άγρια φύση, σε αντίθεση με εκείνες τις περιοχές όπου ο άνθρωπος και τα έργα του κυριαρχούν στο τοπίο, ορίζεται από εδώ και πέρα ως μια περιοχή όπου η γη και η κοινότητα των έμβιων όντων είναι ανενόχλητα από τον άνθρωπο, όπου ο ίδιος είναι ένας επισκέπτης που δεν παραμένει.


Ε.Μ.Π. ΣΧΟΛΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΑΝΟΔΟΣ & ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΧΑΓΚΟΝΝΥ Ε.Θ. Μορφολογίας 7ου Σ. Γυφτόπουλος I 2014

Νάντια Σιώκου, Πάνος Νιάρχος * συμμετοχή στην έκθεση OUT_topias, Μουσείο Μπενάκη, 2016

Κεντρικοί ήρωες της όπερας “Άνοδος και πτώση της πόλης Μαχαγκόννυ” του Μπ. Μπρεχτ είναι μια ομάδα ανθρώπων που φαίνεται να ζουν στο περιθώριο, με την έννοια της απόστασης από την ίδια τη ζωή και την κάθε είδους πραγματιστική της διάσταση, οι οποίοι φτάνοντας σε ένα μέρος- προϊόν φαντασίας - έξω από τα όρια της κοντινότερης μεγαλούπολης, αποφασίζουν να ιδρύσουν μια νέα πόλη καταλύοντας κάθε είδους περιορισμό στο όνομα της απόλυτης ελευθερίας, την πόλη- παράδεισο , με το όνομα, Μαχαγκόννυ.

άνοδος + πτωση της πόλης Μαχαγκόννυ

Η κοινωνία δεν έχει κανένα κοινό μεγάφωνο, όσο είναι χωρισμένη σε τάξεις. Έτσι, όσοι λένε ότι δεν ανακατεύονται στην πολιτική, ανήκουν στην άρχουσα τάξη. B. Brecht


Profile for Nadia Siokou

Nάντια Σιώκου _ Portfolio  

Nάντια Σιώκου _ Portfolio