Page 1

1


VOORWOORD Dit is een verhaal wat verteld moet worden. Het verhaal wat nog niet eerder zo eerlijk en open is verteld. Inmiddels is het meer dan een jaar geleden dat hij zijn afscheid aankondigde. Na zijn afscheid bleef het lang stil en nu geeft hij MX Active exclusief de gelegenheid om samen uitgebreid terug te blikken op zijn carrière. Ook personen uit zijn naaste omgeving komen aan het woord die van grote invloed zijn geweest op het leven van Mike

Kras, zowel op als naast de baan. Mike Kras is een begrip in de cross. Ook zijn bijnamen MFK en Kogel (niet te verwarren met The Bullet) zijn alom bekend! Zijn startnummer #55 staat symbool voor het rijnummer waarmee hij zijn grootste successen behaalde. Ga mee op reis en (her)beleef het! Met sportieve groet, Michel Benjamins MX ACTIVE

Fotoshoot Beursfoon Suzuki Team 2012

2


SX Goes 2020 | Final Race

EMX300 Valkenswaard 2018

3


HET BEGIN

MIKE KRAS | JEUGDWEEKEND SCHAIJK 1998 Zoals zovelen begon ook bij Mike Kras (17 december 1988) het crossen al op jonge leeftijd. Zijn moeder zei altijd al: “Zodra hij vijf jaar wordt, krijgt hij een motor!”, en zo gebeurde het ook. “Wij stonden destijds op de camping Ponderosa, nabij het crosscircuit Baarle-Nassau, te Ulicoten. Wij zijn aangestoken door een aantal mensen op de camping die ook al aan motorcross deden en zo is de basis gelegd voor mijn verdere carrière”, vertelt Kras over hoe en waar het allemaal is begonnen. In zijn eerste jaren kwam Kras niet verder dan het crosscircuit in Baarle-Nassau. Hij reed wedstrijdjes bij de MON in de 65ccklasse met kleine wielen.

Al vanaf de eerste wedstrijdjes valt het op dat Mike talent heeft en dat ziet ook Hen van Vught van het Klussenbedrijf `De Besterd´, die vanaf het begin als sponsor instapt en financieel op weg helpt. Nadat hij de overstap maakt naar de 65cc grote wielen gaat hij voor het eerst strijden om de podiumplekken. Op tienjarige leeftijd behaalde hij in 1999 zijn eerste NK-titel bij de 65cc grote wielen. Dit wist hij in 2000 en 2001 te herhalen in de 85cc kleine wielen. In 2002 bleef Mike winnen in de 85cc grote wielen en reed zich in de kijker bij de profteams.

4


Zijn eerste profcontract tekende Kras in 2003 bij het Beursfoon Suzuki Team van John Beijer. In 2002 was hij Nederlands Kampioen 85cc geworden onder begeleiding van Klaas Hoogland. Klaas onderhield contact met John Beijer en zo werd Kras uitgenodigd voor een testdag op de Suzuki RM125. Dit klikte zo goed, dat werd besloten om in 2003 in de 125cc jeugdklasse te starten voor het Beursfoon Suzuki Team. Het jaar 2003 was ook het eerste jaar

WK JEUGD 2004 Uiteindelijk besluit Mike om in 2004 een stap hogerop te doen door over te stappen naar de 125cc Nationalen klasse met hulp van Brouwer Motors op een KTM SX125. “In 2004 werd ik geselecteerd om deel te nemen aan het WK Jeugd in Letland, op het circuit van Kegums, waar tegenwoordig ook de MXGP-wedstrijden worden gereden. In de totaaluitslag werd ik 5e in de eindstand. In de eerste manche eindige ik zelfs als derde. Mijn tegenstanders waren o.a., Ivo Steinbergs, die dat jaar kampioen werd, Dennis Verbruggen en Rinus van de Ven. Wat ik me kan herinneren is dat ik dit evenement heb beleefd als een heel groot avontuur! Rijden in het buitenland was namelijk een

dat de vader van mike de touwtjes uit handen moest geven op het motorengebied. Kras krijgt zijn eigen monteur binnen het team. Aan het einde van 2003 ontvangt hij een aanbod om de samenwerking met het Beursfoon Suzuki team nog een jaar te verlengen. “Ik kreeg de optie om nog een jaar in de 125cc jeugdklasse uit te komen of door te stromen naar de 125cc Nationalen (tegenwoordig het KNMV ONK 250cc – red.).”

totaal nieuwe ervaring voor mij. Daar kwam pas in 2005 verandering in.” In extreme temperaturen wist Mike in zijn eerste grote internationale wedstrijd tot grootse prestaties te komen. “Het was die dag in Letland bloedheet. In de eerste manche had ik een goede start en ik reed de hele wedstrijd op plek drie. Ik weet nog dat Dennis in de laatste ronde op mijn achterwiel aansloot en dat we op minder dan een tiende van elkaar over de finishlijn kwamen. De tweede manche verprutste ik mijn start en halverwege de manche kreeg de hitte me te pakken. Ik kon hierdoor niet meer ver genoeg terug naar voren rijden om een podium plaats te bemachtigen.”


SUCCES IN HET ONK MX2 | 2005

6


7


SUCCES IN HET ONK MX2 | 2005

8


Foto’s: Digi-X | Louwrens Klos Na het behalen van de titel in de klasse Nationalen 125cc kwam het contact met Theo Eggens tot stand. Mike werd uitgenodigd voor een testdag op de Honda 250cc viertakt voor het seizoen 2005 en werd teamgenoot van Bas Verhoeven voor Eggens Racing. “In 2005 stond ik voor het eerst aan de start van het ONK MX2 (wat tegenwoordig de Dutch Masters of Motocross is – red.) Na de eerste wedstrijd stond ik weer met beide benen op de grond nadat ik als 30e was geëindigd op het bevroren circuit van Gemert. De tweede wedstrijd in het ONK MX2 werd ik al 10e en 8e en bij mijn derde wedstrijd stond ik in Berghem voor het 9 eerst op het podium van het ONK MX2.”


In 2005 maakte Mike zijn GP-debuut in de MX2 klasse tijdens de GP van Engeland, Matchams Park, voor Eggens Racing Team. Dit ging tijdens de kwalificatierace niet onverdienstelijk. Met een 13e plek in de kwalificatierace liep hij op één plekje rechtstreekse kwalificatie in zijn debuut Grand Prix mis. U leest het goed, in 2005 moesten de rijders zich nog kwalificeren voor de GP’s. Dit systeem werd voor de MX2-klasse vastgehouden tot en met het seizoen 2008. Vanaf 2009 is het systeem ingevoerd waardoor alle ingeschreven rijders, zowel in de MX2- als MX1-klasse, aan de start van de GP staan. In de beginjaren werd de 107%-regel nog toegepast. Als rijder moest je destijds in de tijdtraining binnen 107% van de snelste tijd klokken. Later is deze regel om meerdere redenen losgelaten.

10


11


DE EERSTE KENNISMAKING MET POL MOTORS | 200

12


06

De samenwerking met Pol Motors gaat al een lange tijd terug. Dit begon op Suzuki waar hij dat jaar ook internationale wedstrijden reed in het WK MX3 (Open klasse). “De eerste keer dat ik op een Pol motor reed was in 2006. Sinds die tijd heb ik altijd een goede band gehad met Ties Pol en Andy de Jong die mij meerdere malen geholpen hebben. “

13


SNELLER DAN DE WERELDKAMPIOEN | 2007

CIRCUIT UDDEVALLA | ZWEDEN 11e nadat ik de op dat moment regerende wereldkampioen MX2 Christophe Pourcel nipt versloeg”. Uiteindelijk eindigde Mike zowel in de eerste als in de tweede manche net buiten de punten op de plaatsen 23 en 21.

Op de snelle harde baan in het Zweedse Udevalla waren de rijders tijdens de MX2 Grand Prix in 2007 aan elkaar gewaagd. Het ging hard. “In mijn kwalificatierace wist ik me rechtstreeks te kwalificeren als

14


CITADELLE NAMUR MET VEEL HOOGTEVERSCHIL kort zodat ik aan de binnenkant naar beneden kon rollen. Schijnbaar raakte Frossard hem kwijt boven aan en schoot van rechts naar links en precies waar ik reed.” Mede door deze tegenslag moet hij wachten tot de laatste Grand Prix van het 2007 seizoen op het thuiscircuit “De Herselse Bossen” in het Brabantse Lierop. In een zwaarbevochten Grand Prix weet hij in de tweede manche zijn eerste punten in het WK MX2 te behalen met een 19e plaats.

Een maand later op het legendarische circuit van Namur gaat het echter mis in de kwalificatietraining. Na een aanvaring met Steven Frossard eindigt de Grand Prix voortijdig met een gebroken ruggenwervel en een gebroken ellenboog. “Het was de eerste ronde van de tijdtraining. Ik reed de opwarmronde rustig en aangekomen bij de afstap hoorde ik iemand aankomen die haast had, dus ik ging aan de kant en draaide

15


ZWARE BLESSURE | 2008 MALLORY PARK | GATEDROP tractie uit de bocht en wilde alles op alles zetten om hem toch nog te halen. Ik kwam tekort en vanaf dat moment werd alles zwart. Ik had twee gebroken polsen en was een tijdje buiten bewustzijn. Ik heb toen lang last gehad van mijn linkeroog, waarmee ik niet goed zag. Tot op de dag van vandaag zie ik met links minder kleur dan met rechts.” Door deze zware blessure en de lange herstelperiode kwam het seizoen helaas vroeg ten einde en heeft Mike in het tweede deel van het seizoen niet meer gereden.

In 2008 reed Mike wederom voor het team van Theo Eggens op Honda. Na een goede wintervoorbereiding werd besloten een aantal Grand Prix wedstrijden te rijden in de MX2 klasse. “In Engeland, op Mallory Park, reed ik in mijn kwalificatierace op plaats acht en had het tempo goed te pakken. Er lag een grote triple in het midden van het circuit en met een 250-motor moest je hem helemaal open houden om hem te halen. Ik verloor iets

16


MIKE KRAS #55 EURO P CHAM EAN PION EMX2T 20 19

ALTIJD STARTEN & SCHOON RIJDEN Als cross- en racefanaat wil je actie en snelheid, geen stilstand. Je wilt dat je crossmotor optimaal presteert, zodat de adrenaline door je lijf giert. Kan dat? Jazeker! Met de ultraschone racebenzines van Ecomaxx haal je namelijk het uiterste uit je crossmotor. Meer power onderin en meer trekkracht bovenin, voor zowel tweetakt als viertakt crossmotoren. Bovendien verbrandt de benzine extreem schoon. Zo rijd je niet alleen sneller en beter, maar ook nog eens schoner!

17

KIJK VOOR MEER INFORMATIE OF VERKOOPPUNTEN OP WWW.ECOMAXX.NL


INDYA KRAS-DINGEMANS | DE LIEFDE VAN ZIJN LEV

“Mike en ik kennen elkaar al sinds 2009. Hij heeft mij destijds benaderd op het platform ‘Hyves’. Hij reageerde toen op mijn foto’s, en vroeg of ik met hem mee op date wilde. Eigenlijk ‘kende’ ik Mike al vanaf mijn jeugd. Ik kom ook uit een crossfamilie en in de weekenden waren we altijd op wedstrijden bij de MON waar Mike toen ook reed. Al denk ik niet dat hij mij toen al kende, haha.

Maar dat is hij absoluut niet. Thuis is Mike de stabiele factor en zal hij alles doen om iedereen tevreden te houden. En hij is écht een hele leuke papa! Hij helpt veel met de tweeling en de meiden (en ik) zijn dol op hem! De Grand Prix tijd vond ik de mooiste periode. Ik ben dankbaar dat ik ook een deel van die mooie tijden heb kunnen meemaken.

Op de cross zie je een andere Mike dan thuis. Op een wedstrijddag is hij zo gefocust en erg op zichzelf. Er gaat er een soort knop om en het lijkt bijna of hij arrogant is.

Ik ben super trots op wat hij allemaal bereikt heeft, en hoe hij het altijd heeft gedaan. Vooral de laatste jaren met een fulltime job ernaast, dat doen weinig mensen hem na.”

18


VEN

INTERVIEW

19


AAN DE LEIDING GP MX2 LIEROP | 2009 Na de zware blessure in 2008 leek het seizoen 2009 een fiasco te worden. Eind 2008 had Mike al een half jaar niet meer gereden. De samenwerking met het team van Theo Eggens kreeg ook helaas geen vervolg in 2009. Zonder een uitzicht op een contract voor het seizoen 2009 kwam Mike thuis te zitten. “Totdat Richard de Beer mij belde (ervaren monteur zowel in de wegrace als het CHAMP KTM Fabrieksteam destijds van Kees van der Ven – red.). Hij heeft mij gevraagd of ik wilde komen helpen in de zaak. Motors schoonmaken en onderdelen halen en op woensdagen gaan trainen met Ryan (zoon van Richard – red.).

dat ging weer beter en beter. Na wat lokale wedstrijden besloten we een wedstrijdmotor klaar te zetten en het ONK MX2 te rijden.” Ook stond Mike aan de start van de Grand Prix in Valkenswaard in de MX2-klasse en wist zich hier dik in de punten te rijden met een zeer verdienstelijke 13e plek in de tweede manche. Hiermee was iedereen meer dan tevreden.

Begin 2009 begon ik weer wat te trainen op een KTM 250 van Richard en

Grand Prix MX2 Valkenswaard 2009

20


Zes weken voor de Grand Prix van Lierop zei Richard: “Hier is de tankpas, hier heb je een nieuwe KTM en ik geef je de opdracht mee om te zorgen dat er binnen zes weken 80 uur op de teller staat.” Vanaf dat moment was Mike elke dinsdag, woensdag, donderdag, zaterdag en zondag in het zand te vinden om te

trainen. “Enkel op zandcircuits als Veldhoven, Lommel en Berghem was ik te vinden, verder kwam ik niet! En elke dag vijftien minuten opwarmen en drie keer 30 minuten volle bak. Week in, week uit! Voor de wedstrijd zelf had Richard een kanon klaargemaakt!”

21


mxphotos.be by Eric Sandra

MIKE KRAS PAKT EEN PERFECTE START TIJDENS DE

22


E GP LIEROP

2009 In de eerste manche dook Mike vanaf startplek 16 als 2e de bocht in en net voor het uitkomen van het bos viel Musquin. De Kogel kwam op kop door! En na een aantal ronden op plek drie te hebben gereden kwam hij uiteindelijk zeer tevreden als 5e over de finish. “Na de tweede manche werd ik 5e totaal in de einduitslag en dacht; Nu is mijn carrière vertrokken!” De uitnodiging voor het debuut op de MXoN in Italië, op het circuit van Franciacorta, werd met beide handen aangepakt. TeamNL bestond dat jaar verder uit Jeffrey Herlings en Herjan Brakke. “Ik denk niet dat ik deze wedstrijd het snelst gereden heb uit mijn carrière, maar ik kon wel de volle 35 minuten + 2 ronden goed tempo blijven houden. De baan werd toen niet elke dag gevlakt en was ongelofelijk zwaar!! De weken trainen op het zand wierp zijn vruchten af.”

23


MXON 2009 FRANCICORTA

24


25


MXON 2009 FRANCICORTA

26


27


RICHARD DE BEER | HET BESTE NAAR BOVEN HALEN

INTERVIEW

28


N RICHARD DE BEER | LANGE STAAT VAN DIENST BINNEN DE MOTORSPORT “Mike en ik kennen elkaar al jaren, wij zijn in de zelfde omgeving opgegroeid. Ik uit Made en Mike uit Fijnaart. Ik heb Mike zijn carrière altijd van dichtbij gevolgd en nog steeds hebben we regelmatig contact. Mike was zeker in die tijd één van de rijders met een perfecte techniek en een goed gevoel voor de motor. Dit talent maakte hem ook lui. Die luiheid dacht hij zich te kunnen permitteren door de flinke dosis talent waar hij over beschikte. Ik kwam er al snel achter dat de beste methode voor Mike was om hem trainingschema’s te geven én hem hierin te ondersteunen door zoveel mogelijk fysiek bij zijn trainingen aanwezig te zijn.

De vriendschappelijke samenwerking, het onderlinge vertrouwen, de bijgebrachte discipline en het juiste gevoel op de motor hebben zeker bijgedragen aan de grootse prestatie tijdens de Grand Prix van Lierop. En dan ook nog eens met beperkte middelen op beperkt materiaal ten opzichte van de fabrieksteams. Mike had ook altijd zijn mening klaar over zijn motor, zo ook over de vering. “Richard, de vering staat te hard afgesteld” hoor ik hem nog zeggen. “Nee Mike, dan rij je niet hard genoeg”. Deze uitspraak gebruikt Mike nu zelf nog steeds als hij bijvoorbeeld training geeft aan de jeugd.

Enkele weken voor de Grand Prix van Lierop ga ik met Mike mee voor een training op het circuit van Den Dungen. Op het programma staat een sessie van drie keer 30 minuten. Een piepjonge 14 jarige Jeffrey Herlings (op dat moment al wereldkampioen 85cc en dat jaar 2e in het EMX250 Kampioenschap – red.) is daar ook aan het trainen. Na de derde sessie van Mike rijdt hij terug naar de bus en gaat zich omkleden. Bij de bus aangekomen zeg ik hem dat we vandaag nog een 4e sessie van 30 minuten gaan doen. Net als Jeffrey Herlings doet, 4 keer 30 minuten. Mike gaat terug de baan en weet in zijn 4e sessie snellere rondetijden neer te zetten dan de nog frisse Herlings. Training geslaagd!

Terugkijkend op zijn carrière heeft Mike door blessures en beslissingen wellicht niet het maximale er uit kun halen, maar toch kan hij zeer tevreden terugkijken op wat hij bereikt heeft. De EMX300/ EMX2t klassen staat bij het grote publiek misschien niet zo hoog aangeschreven, maar als je in deze klasse vier jaar voor de titel rijdt en er twee weet te winnen, dan wordt er serieus om gereden. Tijd is nu gekomen om te genieten van zijn gezin en dat is hem uiteraard van harte gegund!”

29


WINNAAR GOUDEN HELM ZWARTE CROSS | 2013

30


Volop strijd in de Superklasse tijdens de Zwarte Cross. In de lange historie van de Zwarte Cross staat de Superklasse garant voor deelnemers uit binnen- en buitenland, zowel op nationaal als internationaal (WKniveau). De strijd ging tussen Mike Kras, Brian Bogers (reed dat jaar in de top 10 van de EMX250 – red.), Filip Bengstsston en Marc de Reuver (eindigde dat jaar nog in de top 10 van de Motocross of Nations in het Duitse Teutschenthal – red.). Na vier manches was het Mike Kras op zijn Beursfoon Suzuki die de eindoverwinning, de 31Gouden Helm, behaalde voor Bogers en De Reuver .


DE DOORBRAAK DIE ABRUPT VERBROKEN WERD | 2

32


2014

33


DE DOORBRAAK DIE ABRUPT VERBROKEN WERD | 2 personal trainer wist als geen ander hoe er fysiek het maximale er uit te halen.

Eind 2013 werd er besloten om in 2014 vol voor de titel in de Dutch Masters of Motocross te gaan en de Europese Grand Prix te rijden in de MXGP-klasse. Nog nooit had Mike een winter zo hard getraind. Samen met personal trainer Bobby Stevens waren ze elke dag vanaf oktober 2013 tot april 2014 bezig om fysiek fit te zijn en alle puntjes op de i te zetten, zowel op als naast de motor. Bobby Stevens, zelf destijds ook crosser, en gediplomeerd

34


2014

De eerste wedstrijd in Emmen ging redelijk met twee keer een tweede plaats achter Marc de Reuver, maar het voelde alsof er veel meer in zat. “Ik kon eindelijk twee keer 35 minuten voluit rijden met de 450-motor.“

De tweede wedstrijd in Mill ging het al beter en daar won Mike zijn eerste Dutch Masters of Motocross. Met de rode plaat op zak keek hij vol verwachting uit naar de wedstrijd in Axel waar hij elke knip uit zijn hoofd kent.

35


DE WOENSDAG VOOR AXEL GING HET MIS IN EERSE

36


EL

Drie weken voor Axel ging het echter al mis in Lommel. “Ik kwam over een bult en daar zag ik de rijder al liggen. Ik kon er niet meer omheen en landde er vol bovenop. Het vlies in mijn rechteronderarm was opengesprongen en mijn onderarm was drie keer zo dik als normaal. Ik dacht: ‘hier gaat mijn seizoen.’ Met een week rust genas het erg vlug en ik was blij dat ik weer kon rijden.” Alsof dit nog niet genoeg was ging het de woensdag voor Axel wederom mis. Goed mis! “Ik kwam over de grote bult in Eersel en zag vanuit de lucht pas de rijder achter de bult. Ik kan me niet meer herinneren of en hoe ik de grond voelde. Drie kwartier later werd ik wakker in de ambulance en wist ik meteen dat het mis was. Ik had vreselijke rugpijn en kon moeilijk ademhalen.” Na binnenkomst in het ziekenhuis ging Kras meteen door de CT-scan, om vervolgens de mededeling te krijgen dat hij drie wervels in zijn nek én drie wervels in zijn rug had gebroken.

37


NA DE CRASH IN EERSEL HAD IK AL DE KEUZE GEMA

Mijn borstbeen was gescheurd en ik had een klaplong. De schaar ging in m’n kleren en ik ging direct door naar de operatietafel. Middels een snee tussen me ribben werd een slang ingebracht in mijn long. Later die dag stonden er drie artsen aan de rand van mijn bed en zij vertelden mij dat het een wonder was dat alle breuken recht waren en ik dus nog gevoel in mijn benen had. Ik heb zes maanden met een brace van onder m’n kin tot aan m’n buik gelopen.”

“Ik heb het een plek kunnen geven omdat ik mij besefte dat ik altijd geweten heb waar mijn eigen grenzen lagen qua rijden. Ik had echter geen invloed op andere rijders. Dat kon ik niet controleren en daardoor had ik zelf het ongeval ook niet kunnen voorkomen.” Tijdens deze zes maanden nam Mike de tijd om na te denken over “hoe nu verder?”. “Ga ik zes maanden herstellen en daarna nog eens zes maanden tot een jaar trainen om terug te komen op het niveau dat ik had voor Eersel, of ga ik een maatschappelijke carrière beginnen en laat ik de topsport voor wat het is?”

38


AAKT OM DE TOPSPORT VAARWEL TE ZEGGEN

“In 2014 heb ik dus de keuze al gemaakt om de topsport te laten voor wat het is… of, beter gezegd, voor wat het was.“ Tot op de dag van vandaag heeft Mike nog geen dag spijt gehad van

zijn keuze. “Het enige wat ik af en toe denk is “wat als?”, “waar lag mijn plafond?” of “wat had ik nog kunnen bereiken?”. Maar ik heb er vrede mee.”

39


HET PLEZIER WEER TERUG IN HET RIJDEN | 2015

40


Begin 2015 krijgt Mike een telefoontje van Roy Nillissen van MX-Shop Venray. “Of ik interesse had om bij de MON Inters te komen rijden en de MX-Shop Venray wat meer naamsbekendheid te geven.” “Na wat heen en weer gebeld te hebben, kwamen we tot een overeenkomst.” Roy wilde graag dat dit op een 250 2-takt gebeurde en Louis van de Ven maakte de motors klaar. “Dit beviel mij erg goed en het rijden ging binnen de kortste keren weer vanzelf. Het plezier in het rijden stond voorop en na het winnen van een aantal wedstrijden vroeg Roy of ik de EMX300 in Lommel wilde meerijden. Na 25 minuten op kop te hebben gereden, kwam in de laatste ronde Brad Anderson voorbij en hier begon de jarenlange strijd met de Brit!”


KAMPIOEN EMX300 | 2016

42


Na de EMX300 in Lommel in 2015 besloot Mike in 2016 de volledige EMX300 kalender te rijden. “Ik had me in de winter beter voorbereid en Roy investeerde in onderdelen die ik graag op de motor wilde hebben voor het EK-seizoen. Achteraf gezien was het gewoon een erg goed seizoen. Behalve een valpartij bij de start in Valkenswaard heb ik weinig fouten gemaakt en het hele jaar gestreden met Yentel Martens. Hij was de fittere van ons beide met beter 43 materiaal en ik was iets sneller en mentaal sterker.”


KAMPIOEN EMX300 | 2016

44


45


GOPRO BEELDEN LETLAND | YENTEL MARTENS

46


47


IN ENGELSE DIENST | 2017

48


Tijdens de FIM huldiging van 2016 in het Italiaanse Maggiora tijdens de MXoN raakte Mike in gesprek met Bob Buchanon van het GL12 Racing Team uit Engeland. “Hij vroeg me wat mijn plannen voor 2017 waren en die had ik nog niet. Ik had ondertussen wel bericht gehad van KTM dat ik op steun kon rekenen vanuit Oostenrijk. Bob vroeg mij of ik interesse had om voor hem te rijden in het EMX300 kampioenschap én het Engelse tweetakt kampioenschap.” Mike stond open voor de samenwerking op voorwaarde dat het team wel moest overstappen op KTM. Na wat mailtjes tussen Bob en KTM Oostenrijk stapte GL12 over naar KTM voor 2017 en 2018. Het EMX300 kampioenschap begon het goed met twee keer een 2e plek in het Duitse Teutschenthal. Maar daarna gingen de resultaten achteruit. “Ik kon geen 30 minuten meer voluit rijden en dat werd met de week minder en minder.” Na verschillende onderzoeken bleek dat Mike een infectie in zijn bloed had. Na 10 minuten rijden begon hij wazig en kon hij zich niet meer concentreren op het rijden. “Ik heb tot op de dag van vandaag nog altijd last van de infectie. Soms met trainen zie ik nog steeds wazig en dat is ook één van de redenen waarom ik toch begin 2020 besloten heb om niet door te gaan” “Brad was dat jaar gewoon goed en maakte geen fouten. Ik kreeg de punten niet meer goed gemaakt en hij was dan ook de verdiende kampioen!” Desondanks werd Mike in 2017 wel Brits 2-takt kampioen en beleefde hij daar veel plezier aan de wedstrijden.

49


IN ENGELSE DIENST | 2017

50


51


GL 12 RACING | BRITISH 2 STROKE

52



GL 12 RACING | BRITISH 2 STROKE

54



OP JACHT NAAR DE TITEL | 2018

56


In het seizoen 2017 werd Mike vicekampioen achter de Engelse Brad Anderson. Dit was één van de redenen dat het vuurtje weer begon te branden om weer voor 110% voor de winst te gaan. “Het jaar begon goed en ik voelde mij ook goed. Ik denk dat ik in het seizoen 2018 beter was dan de rest maar met 2 DNF’s en 50 punten achterstand kijk je wel tegen een flinke achterstand aan.” Uitgerekend in de thuiswedstrijd van Brad Anderson in het Engelse Matterley Basin wist hij beide manches de finish niet te halen. Des te indrukwekkender dat Mike dit seizoen toch nog terug is gekomen en uiteindelijk slechts 5 punten tekort kwam voor de titel. “De laatste manche in het Italiaanse Imola had ik een paar ronden lang de rode plaat (en de gouden plaat) terug in handen. Maar doordat er wat rijders vielen die tussen mij en Brad reden kwam Brad verder terug naar voren en kon ik er niks meer aan doen dan 2 keer te winnen dat weekend, en voor de tweede maal op rij vicekampioen te worden.”

57


DE KROON OP HET WERK | 2019

58


Tijdens het seizoen 2017 en 2018 was Ecomaxx al sponsor van zijn brandstof en hier was Mike erg tevreden over. “Tijdens de EMX300 in Loket 2018 kwam Johan Bolle naar me toe met de vraag wat ik volgend jaar ging doen en vertelde hij mij dat Ecomaxx op Europees niveau meer wilde gaan doen aan naamsbekendheid.” Mike had op dat moment al besloten dat hij in 2019 niet meer elk weekend naar Engeland wilde omdat hij meer thuis wou zijn in verband zijn tweelingdochters Summer en Vegas. “Ik vertelde Johan dat ik er wel oren naar had en dat we in Nederland eens om

tafel moesten.” Zo gezegd, zo gedaan en Ecomaxx kwam met een erg goed voorstel. Het doel voor 2019 was top 10 in de Dutch Masters of Motocross en top 3 in het EMX-2t. “De top 10 in de Dutch Masters of Motocross vond ik realistisch, aangezien hier altijd veel Grand Prix toppers aan de start staan en dan is zonder dagelijks te trainen op het podium rijden gewoon niet haalbaar.” Met de doelstelling om de top drie in het EMX2t te halen was Mike het totaal niet mee eens. De laatste twee jaar greep hij net naast de titel en dat was niet nog een keer de bedoeling. “We gaan voor de titel anders blijven we thuis!”

Vegas & Summer | 29-10-2018

59


MOTOCROSS EUROPEAN CHAMPIONSHIP 2019

60


61


JOHAN BOLLE (ECOMAXX) | HET JUISTE TEAM OP H

INTERVIEW

62


HET JUISTE MOMENT

“Eind 2018 vroeg ik Mike Kras wat zijn plannen waren voor 2019. Wij wouden Ecomaxx Europees nog beter op de kaart zetten en vonden in Mike Kras samen met Youri van ‘t Ende een goede ambassadeur. Van beide kanten was vanaf het eerste moment duidelijk dat het serieus was en we gingen dan ook voor het hoogst haalbare. We genoten van de prestaties als team en het reizen naar de wedstrijden, met als hoogtepunt de finale in Turkije. Dat was toch een speciale, niet alleen de reis er naartoe, maar uiteraard ook de vreugde en ontlading bij het behalen van de titel. Ik heb altijd goed kunnen opschieten met Mike en mede door het gewijzigde beleid van Ecomaxx, om zich meer te richten op verdere productontwikkeling en mijn gebrek aan tijd om een seizoen Europa door te reizen, is onze succesvolle samenwerking ten einde te gekomen.” 63


DE KROON OP HET WERK | 2019 Johan Bolle zorgde ervoor dat al het materiaal wat Mike graag wilde op de motor zat en nog veel meer. “Ik had in de winter goed mijn best gedaan om mij voor te bereiden op het 2019 seizoen en vanaf de eerste wedstrijd gingen we voor de winst.” De tweede manche in Engeland ging het flink mis. Een probleem met de motor waar niemand iets aan kon doen zorgde er voor dat Mike na de eerste wedstrijd van het seizoen al tegen een achterstand van 28 punten op Brad Anderson aan keek. In plaats van uit het veld geslagen te zijn, gingen Mike en het team nog harder werken en dat wierp zijn vruchten af! “Snel hadden wij de verloren punten goedgemaakt en halverwege het seizoen, na de wedstrijd in Portugal, kwam de rode plaat op de Ecomaxx bom.” Vanaf die tijd is het gevecht voor de titel echt losgebarsten en wisselden we bijna elke wedstrijd van rode plaat.” Tijdens

de voorlaatste wedstrijd, in Imola, stond Mike na de eerste manche zes punten voor. Er werd strategisch gedacht na deze voorsprong. “Als ik de tweede manche ook voor Brad Anderson zou eindigen dan hoefde ik in Turkije alleen maar aan te komen omdat er toch nooit meer dan vijf goede rijders naartoe zouden gaan. Dit wisten we al omdat de nummers drie, vier en vijf van het kampioenschap al vast stonden. Daarom zouden zij niet meer afreizen naar zo’n ver land als Turkije.” De wedstrijd ontwikkelde zich echter tot een ware thriller! Bij de start valt er iemand voor Mike waardoor hij als laatste aan de manche begint! “’De titel is voorbij’, dacht ik op dat moment! Maar na de volle dertig minuten strijden en vechten kwam ik toch nog als 5e over de finish, wat ervoor zorgde dat ik met gelijk aantal punten naar Turkije ging!”


In Turkije aangekomen zag Mike op de vrijdag dat alleen hijzelf, Brad Anderson en Manuel Iacopi aanwezig waren die iets konden betekenen voor de top drie. “Dus ik wist dat de eerste manche niet de doorslag zou geven en dat was maar goed ook, want ik gaf de winst weg door een foutje en kwam als derde aan!” “Iacopi werd 1e en Brad 2e dus dat betekende dat ik met 2 punten achterstand op Brad de 2e manche inging. En dat betekende maar één ding: de winst is kampioen worden en P2 betekent de titel verliezen!”

Het is niet toevallig dat Brad Anderson de titel verloor in de tweede manche. “Luister! Ik wist dat ze de baan niet geheel gingen vlakken en het lag er echt moeilijk bij. Daarom ben ik samen met mijn schoonvader en mijn coach Ruben Verdonk zondagochtend om 06:00 de baan gaan verkennen. Alle bochten van binnen naar buiten bekeken en zeker twee keer de gehele baan rond geweest om de juiste lijnen te kijken. In de sighting lap voor de manche heb ik alle lijnen gepakt die we van tevoren besproken hadden en ik wist dat ik de langste manche van het jaar tegemoet ging.”

65


DE KROON OP HET WERK | 2019 Het starthek van de allesbeslissende manche viel en Mike zat op plek drie achter Iacopi en Brad. ”Maar na twee bochten lag ik al op kop en ik kon in de eerste rondjes een gaatje slaan waardoor ze mijn lijnen niet konden volgen. Vanaf nu was het overeind blijven en zorgen dat Brad niet dichter bij kon komen. Voor mijn gevoel leek het al een uur voorbij te zijn gegaan, maar ik keek op de klok en zag: nog acht minuten en 2 ronden.” Weer ging Mike rekenen en bedacht hij zich dat hij nog ongeveer zes rondjes te gaan had. Ronde na ronde begon hij er steeds meer in te geloven dat hij het ging redden. Mike haalde motivatie uit alles wat hij maar kon bedenken!

“Nog 5 rondjes dat is maar een handje vol….. Nog 4… Laatste rondje voor het 2 ronden-bord. Brad kwam niet dichterbij en ik kreeg het 2 ronden-bord. Ik kreeg vleugels en zette op dat moment zelfs de snelste ronde van de manche neer. De laatste ronde en ik had een gat van zes seconden. Ik kwam langs de pits en daar stond op het bord. D-DAY!! De dag dat het gaat gebeuren want dat riepen we al maanden. Richting de finish kon ik alleen maar aan de thuissituatie denken. Zij zaten achter de tv. Over de finish wist ik…. KAMPIOEN!!”


Het kampioenschap waar hij drie jaar op moest wachten was een hele speciale! Vier jaar lang streed hij tegen Brad Anderson voor de overwinning en zo is ook het Engeland vs. Nederland gevoel ontstaan. Brad Anderson heeft een grote fanbase in Engeland en zij zijn nogal redelijk fanatiek op social media. “Elke keer als Anderson won tagde zijn fans mij in zijn berichten met de tekst “Ando is de man”. En elke keer dat Mike won reageerde zijn fans weer op hen. Dat maakte het extra spannend om naar te kijken in de loop der jaren. “Zeker als ik en Brad in aanraking kwamen met elkaar tijdens de manche, dan ontplofte mijn tijdlijn op Facebook. En in de dagen voor

Turkije kreeg ik veel berichten vanuit Engeland met teksten als “blijf maar thuis Ando wordt kampioen” en “Ando gaat je toch wel voorbijrijden in de laatste 10 minuten.” “Dus toen ik aan de laatste rondjes bezig was in Turkije gingen die gedachten door mijn hoofd: wat zullen die Engelse fans gaan balen straks!! En dat gaf mij extra motivatie! Toen ik de speech gaf op tv en hun bedankte voor de motivatie moest ik diep van binnen best lachen. Overigens kreeg ik na Turkije ook genoeg berichten van Engelse fans dat het een mooi seizoen was en ik een waardig kampioen was.


SCHOONVADER FERDY | MEDE VERANTWOORDELIJ

INTERVIEW

68


JK VOOR 5 JAAR LANGERE CARRIERE

“Ik heb grote bewondering voor Mike hoe hij na het beëindigen van zijn carrière begin 2020 de omslag heeft gemaakt om zich naast zijn baan volledig te richten op zijn gezin. Het ritme en de discipline van trainen en het rijden van wedstrijden ging naadloos over in het leven als familieman. Ook na de geboorte van zijn dochters wist Mike ondanks de gebroken nachten, ik weet hoe die nachten zijn geweest, zich te motiveren om overdag of na werktijd te gaan trainen en zich klaar te maken voor de wedstrijden in het weekend. Wat mij is bijgebleven aan de finalewedstrijd in Turkije, is dat we spraken over de lange reis naar Turkije. Laten we dan zorgen dat de lange terugreis wel een leuke reis wordt met iets te vieren. Ik vroeg Mike wat we in Turkije gingen doen? “WINNEN!”. En als Mike iets zegt dan gebeurt het ook. Zo won hij na een gezamenlijke ochtendinspectie van de baan de 2019-titel in de EMX2t klasse. Ik ben dankbaar dat ik de laatste vijf jaar van dichtbij mee heb mogen maken! Een bijzondere ervaring en ik heb veel mogen reizen. Ondanks mijn eigen zaak was het goed te combineren. Ik heb respect voor zijn keuze om te stoppen. Het is goed geweest zo.”

69


FAMILY TIME | 2020

70


Op 23 januari 2020 kwam de mededeling op Facebook ogenschijnlijk uit de lucht vallen, maar dit had uiteraard een lange voorgeschiedenis. Het bericht ging als volgt.

verwezenlijken. Als ik dan thuis op de bank zit, naast die twee kleine meiden en die ene grote, besef ik hoeveel geluk ik heb. Dan weet je waar je het allemaal voor doet en vooral waarvoor je het gaat laten.”Om tot dit besluit te komen ging Mike niet over één nacht ijs. Alle scenario’s zijn meerdere malen door zijn hoofd afgespeeld. “Aan het einde van het seizoen ga je kijken wat je volgend jaar gaat doen. Ik ben in gesprek geweest met zowel Ecomaxx als andere teams, maar ik moest ook voor mezelf beslissen of ik nog een jaar door wilde. Mijn tweelingdochters Summer en Vegas werden dit jaar één en zouden gaan beginnen met kruipen, lopen, praten, enzovoorts. Wilde ik dat gaan missen voor een derde titel? Ik heb overwogen of een eventuele derde titel het waard zou zijn tegenover het feit dat ik week in, week uit mijn kinderen en vrouw weer moest gaan missen. En tot op het moment van vandaag heb ik al deze momenten zelf en alles met mijn eigen ogen zien gebeuren. In plaats van dat ik het op een filmpje zou moeten zien.”

VRIENDEN BEDANKT

“Verbaasd alweer. Vorig jaar was ik eigenlijk al verrast. Het concept ‘Friends of Mike’ (een hechte groep sponsors – red.) liet zien dat er toch nog wel een redelijk grote groep mensen me graag zien rijden. Het ging ze niet eens om een podiumplaats. Gewoon er zijn en meedoen was voor hen al meer dan voldoende. De waardering was groot en daar ben ik heel blij mee. Toen de boel was ingeladen en alles netjes was opgeruimd, keek ik naar de dichtslaande achterdeur en dacht: ‘wat nu?’

“Tijdens je carrière staat alles in het teken van presteren, maar na je carrière zou je willen dat je er meer van genoten had. De blessures zijn het succes niet waard. Ik heb altijd mijn grenzen goed gekend”

Op een hoogtepunt stoppen is dan toch wel het mooiste en dat gaat nu ook gebeuren. Mijn Europese titel in de EMX2t zie ik dan ook wel als de kroon op mijn carrière. Een paar jaar geleden had ik zeker niet gedacht dit nog te kunnen

71


FEITENREEKS

72


Wat zou je over willen doen: Seizoen 2014: de MXGP wedstrijden rijden.

Favoriete baan: Mantova, Italië

Advies voor de jeugd: Er zijn 5000 trainers in Nederland maar je zult het uiteindelijk zelf moeten doen.

Welke baan mocht je niet: Alles in Frankrijk

Waarom Supercross: Altijd goede timing gehad. Precies weten waar je gaat landen. Ronde na ronde. Goede starts helpen ook altijd wel. Daarnaast is het prijzengeld beter dan outdoor.

Beste herinnering: Laatste manche EMX-2t 2019 in Turkije. Fijne groep mensen om me heen en een topprestatie. Welke rijders keek je tegenop: James Stewart

Wat jullie nog niet weten: Mijn schoonvader Ferdy heeft er voor gezorgd dat mijn carrière twee titels rijker en vijf jaar langer heeft geduurd. Ik had het na 2014 wel gehad (na de zware blessure in Eersel), maar door samen met Ferdy in het weekend weer te gaan hobbyen heb ik toch het plezier teruggevonden in het rijden. Hij zorgde er ook voor dat ik gemotiveerd bleef. De laatste vijf jaar is hij elk weekend mee geweest en heeft hij zelfs twee tripjes naar Rusland gemaakt voor me. Van huurauto besturen tot sleutelen: in Rusland niks was te gek voor hem.

Grootste rivalen: Brad Anderson in de laatste jaren. Favoriete motor: De 2014 Suzuki RMZ450 van Beursfoon met de Solva vering en blok van de Amerikaanse Davi Millsaps. Bijgeloof / rituelen: Altijd eerst alles links aan dan rechts. Linker sok dan de rechter linker handschoen dan de rechter. Ergens spijt van: Ik heb veel fouten gemaakt tijdens mijn carrière. Ook verkeerde keuzes gemaakt, maar op dat moment weet je niet beter.

Wat jullie niet krijgen te weten: Rechtszaken, boetes, aanbiedingen fabrieksteams, MXoN ervaringen.

73


BIOGRAFIE MIKE KRAS

Favoriete rijder:

Josh Grant

Favoriete land:

Nederland

Favoriete eten:

Kip Tandori

Eerste wedstrijd:

Ulicoten 1995

Favoriete circuit:

Mantova, Italië

Beste herinnering:

Lierop 2009

Slechtste herinnering:

Crash Mallory Park 2008

74

Naam:

Mike Kras

Bijnaam:

“Kogel”

Woonplaats:

Putte

Geboortedatum:

17 December 1988

Geboorteplaats:

Rotterdam; Nederland

Lengte:

1.89 meter

Gewicht:

80 kg

Burgelijke stand:

Gehuwd

Kinderen:

Tweeling Summer & Vegas

Hobbys:

BMX, Film kijken, Auto rijden


75


BIOGRAFIE MIKE KRAS


Palmares 2020 – heden:

Beste papa

2019:

EMX 2t Kampioen

2018:

EMX300 Vice-Kampioen + Brits 2-takt kampioen

2017:

EMX300 Vice-Kampioen + Brits 2-takt kampioen

2016:

EMX300 Kampioen

2015:

EMX300 12e

2014:

Blessure Eersel

2013:

6de ONK mx1

2012:

3e EK MX2

2011:

5de ONK MX

2010:

5de ONK mx1

2009:

5de plaats GP Lierop MX2

2008:

zware blessure

2007:

blessure

2006:

blessure

2005:

6de plaats ONK MX2 | 1ste GP gereden in Engeland

2004:

NK nationale kampioen 125cc / 3 de plaats WK jeugd

2003:

NK jeugd kampioen 125cc

2002:

NK 85cc hoge wielen kampioen

2001:

NK 85cc kleine wielen kampioen

2000:

NK 85cc kleine wielen kampioen

1999:

NK 65cc grote wielen kampioen

77


MET DANK AAN

ALLE FOTOGRAVEN VOOR HET BEELD MATERIAAL

78


Millions discover their favorite reads on issuu every month.

Give your content the digital home it deserves. Get it to any device in seconds.