Page 1

MX-5 magazine nummer 107 najaar 2019


Met sc he goede rpe tarieven en voor wa arden!

Dé collectieve autoverzekering voor MX-5 leden •zeer lage premie •ook als enige auto •uitstekende voorwaarden

•polis op basis van taxatie- of aanschafwaarde •of polis op basis van schadevrije jaren

Wilt u meer weten over Verzekeringen, Hypotheken of Bankzaken kijk op onze website

www.smale.nl

Rijksweg Zuid 12 6662 KD Elst Gld. T :0481-375002 M : info@smale.nl I : www.smale.nl


INHOUD

Inhoud

1

Van de Redactie

1

Colofon

2

Evenementen

2

Kopie en beeldmateriaal

2

Van de voorzitter

3

Het MX-5 Magazine wordt interactiever

4

Poll

4

Roadtrip to Ireland

6

Bochtengala

9

Hemelvaart 2019 – Willingen Sauerland

12

Groene Hart foto- en puzzeltocht

14

De Friese MX-5 Elfstedentocht

16

Niet alleen elektrisch

18

Foto middenpagina

20

Mazda Motor Europe

22

De Day van de Ladies

24

Zelfsleuteldag in de Achterhoek

25

Nok, Nok, klepperdeklepklep!!!

26

Midwinterrit, met twintig graden Celsius

28

Oproep nieuwe bestuursleden

30

Wat een niet-techneut toch kan leren!

31

Blancpain GT Races en Mazda ND cup

32

Technische zelfsleuteldag

34

Koop een auto zonder garantie

35

In gesprek met . . . André Stemmet

36

MaX5 Cup

38

Column: Gulf benzine station

40

|

MX-5 Magazine

Als je een sprintafstand loopt of langere afstanden dan heb je de keuze uit diverse soorten schoenen voor de specifieke afstanden. Stel je voor dat Dafne Schippers haar 200 meter zou gaan sprinten met marathonschoenen aan. Zeker weten dat ze laatste zal worden, want goed schoeisel is erg belangrijk om wedstrijden te winnen. Ook bij autoraces is het belangrijk welke band onder de racewagen zit en de omstandigheden waarop gereden wordt. Zo ook de Formule1-race op de Hockenheimring. Daar waren de weersomstandigheden erg wisselend en moest men starten in de volle regen. Er wordt dan gestart op regenbanden met diepe profielen om de regen onder de band af te voeren voor een goede grip. Tijdens de race werd het droger en ging men over op intermediatesbanden met minder diep profiel om meer snelheid op het natte wegdek te krijgen. Na verloop van de wedstrijd werd de baan geheel droog en kon men overgaan op de gebruikelijke slicksbanden. De bandenwissel duurde in de paddock gemiddeld twee tot vier seconden. Het was een geweldige Formule-1-race die zich kenmerkte door vele crashes van coureurs die te snel door een bocht wilden rijden ondanks dat ze de juiste banden hadden. Wegens een nat circuit is het rijden met een racewagen bij de minste of geringste stuurfout bijna altijd fataal. De Formule1-race is belangrijk voor de innovatie binnen de auto-industrie waarbij de nieuwste ontwikkelingen ook later in de gewone auto terug te vinden zijn. Ook de ontwikkeling van de winterband komt voort uit de racerij en deze wordt goed gebruikt in de wintermaanden door vele automobilisten. Onder de MX-5 zien we ook regelmatig de winterbanden gemonteerd door diegenen die het hele jaar door rijden. Maar ook zie ik tijdens verschillende ritten en technische dagen dat er ‘s zomers ook door een aantal MX-5 rijders winterbanden gebruikt worden. Het lijkt mij geen goed ‘schoeisel’ voor een achterwiel aangedreven auto als de MX-5 vanwege de weinige grip die je er mee hebt. Je kunt ook zomaar door een onverwachte situatie in een slip komen met alle gevolgen van dien. In Duitsland is het verboden om zomers met winterbanden te rijden, maar voor de verzekeraars maakt het geen verschil. Zij keren bij een ongeval met winterbanden gewoon de schade uit. Voor je eigen veiligheid moet je dus geen winterbanden gebruiken in de zomer. En let ook regelmatig op je bandenspanning! Alfons Jannink redactie MX-5 magazine

1


2 MX-5 Magazine

ALGEMEEN

MX-5

| Evenementen 2019-2021

MX-5 Magazine is het officieel orgaan van de Mazda MX-5 Club Nederland en wordt gratis toegezonden aan leden en adverteerders. Het magazine verschijnt vier keer per jaar. Oplage 1.600 exemplaren. Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen of vermenigvuldigd zonder schriftelijke toestemming van de uitgever. Alle prijzen en specificaties onder voorbehoud van tussentijdse wijzigingen. Aan de teksten in dit magazine kunnen geen rechten worden ontleend.

Clubritten

Redactie: Alfons Jannink Mail: redactie@mx5club.nl Correspondenten: Ernst-Jan Mastenbroek Marco Bouman Vormgeving: Jerney de Jong Drukwerk: Drukkerij De Groot Omslagfoto: Bernd Schuster Bezoek aan Mazda Mazda European R&D Centre Correcties: Top!-Punt. Redactie-correctie-vertaalbureau

26 april 2020

Rondreis Ierland 2020

21 mei 2020

Hemelvaartrit 2020

06 juni 2020

Weekendje Drenthe

14 juni 2020

Zuid Tirol 2020

13 mei 2021

Hemelvaartrit 2021

04 juni 2021

Spanjerit 2021

Aan dit nummer werkten verschillende clubleden mee: Clubbestuur: Gerd Jansen (voorzitter) mail: voorzitter@mx5club.nl Elles Pijnenburg (vice-voorzitter en advertentiewerving) mail: adverteren@mx5club.nl

06 oktober 2019

Seizoensafsluiter 2019

26 januari 2020

Midwinterrit 2020

05 april 2020

Seizoenopener 2020

19 april 2020

Beginnersrit 2020

16 mei 2020

Rijvaardigheidstraining

Meerdaagse ritten

Technische dagen 16 november 2019

Technische Dag Mazda Pierre

25 april 2020

Technische themadag Autrans

Max5 Cup 04 oktober 2019

Mazda MX-5 Cup in Spa-Francorchamps (B)

12 oktober 2019

MaX5 Cup in Zandvoort

18 oktober 2019

MaX5 Cup in Assen

Herman Kemper (secretaris) mail: secretariaat@mx5club.nl Milly Schippers (penningmeester) mail: penningmeester@mx5club.nl Ton de Graaf (Lid, EC Algemeen) mail: evenementen@mx5club.nl Rosanne Pijfers (lid, EC jeugd) mail: evenementen@mx5club.nl Henk Koning (ledenadministratie) mail: ledenadministratie@mx5club.nl Jeroen Feelders (lid, webmaster) mail: webmaster@mx5club.nl Adverteren? Mail naar adverteren@mx5club.nl Sponsoring en advertentiewerving: Elles Pijnenburg Informatie over de Mazda MX-5 Club Nederland is te vinden op de website van de club: www.mx5club.nl Vragen over de website? Mail naar:webmaster@mx5club.nl Technische vragen? Mail naar techniek@mx5club.nl Contributie 51 euro per jaar (automatische incasso: 48 euro) met eenmalig inschrijfgeld van 25 euro. Nummer 107, Najaar 2019 Copyright Mazda MX-5 Club Nederland ISSN 1568-0213 Evenementenrekening: rekeningnummer NL05ABNA0580831329 t.n.v. Mazda MX-5 Club Nederland Contributierekening: rekeningnummer NL77INGB0677306954 t.n.v. Mazda MX-5 Club Nederland

Kopij en beeldmateriaal voor MX-5 magazine 108 winter graag uiterlijk vóór 30 oktober 2019 sturen naar het redactieadres:

redactie@mx5club.nl Kopij en beeldmateriaal graag sturen onder vermelding van MX-5 magazine [nummer] + onderwerp Beeldmateriaal ook los aanleveren, dus niet alleen in Word of PDF! Tenzij schriftelijk anders is afgesproken gaat de inzender van kopij en foto’s er mee akkoord dat het materiaal eigendom wordt van de MX-5 club. De inzender kan geen rechten ontlenen als het materiaal niet wordt gepubliceerd of in onderdeel wordt veranderd.


VERENIGING

|

MX-5 Magazine

Van de voorzitter Tekst en foto: Gerd Jansen

Inmiddels ben ik al weer bijna een half jaar voorzitter van deze mooie club. In deze periode heb ik veel leden en commissieleden ontmoet en gesproken. Uiteraard tijdens diverse ritten maar voor het eerst ook bij een technische dag. In alle jaren dat ik lid ben was ik daar nog nooit geweest. Ik kan een ieder aanraden om daar eens een kijkje te gaan nemen. Het is erg leuk om de vereniging nu eens van een andere kant te leren kennen. Een speciale rit was het bezoek aan Mazda Motor Europe. Een bijzonder bezoek, waar we hebben gesproken met Jo Stenuit, designdirecteur Mazda Motor Europe. Hij heeft ons een kijkje in de keuken gegeven van de toekomst van Mazda. Ook de nieuwe Mazda CX-30 hebben we daar al kunnen bewonderen. Verder heb ik al een aantal bestuursvergaderingen mogen voorzitten. Binnen het bestuur werken we op een goede en constructieve manier samen. Een van de grotere zaken die momenteel speelt is de ontwikkeling van de nieuwe website. Een belangrijke spil in onze vereniging, zowel voor communicatie, maar zeker ook voor de aanmelding van de ritten. De ontwikkeling van een nieuwe site kost erg veel geld en daar willen we zorgvuldig mee om gaan.

Nu ik dit stukje schrijf is het begin augustus, velen van jullie zijn al met vakantie geweest of zijn nog weg en Melanie en ik staan aan de vooravond van onze vakantie. Deze keer niet met de MX-5, maar met de andere auto. We kijken uit naar een aantal weken van rust en ontspanning zodat we de accu weer kunnen opladen. De afgelopen weken hebben we voluit gebruik kunnen maken van onze MX-5jes. Alhoewel het af en toe bijna te warm was om “topless� rond te rijden. Gelukkig bieden ook het najaar en de winter voldoende kansen om te genieten van onze gezamenlijke hobby. Graag tot ziens bij een van de ritten of bij een andere clubactiviteit.

Gerd Jansen Voorzitter voorzitter@mx5club.nl

3


| Het MX-5 Magazine wordt interactiever

4 MX-5 Magazine

VERENIGING

Tekst: Jeroen Feelders

Het MX-5 Magazine is heerlijk om op de bank of in de achtertuin rustig weg te lezen. Maar soms wil je iets meer te weten komen of zien over een bepaald onderwerp. Daarom zullen in de toekomst steeds vaker zgn. QR-codes bij (m.n. technische) artikelen komen te staan. Deze codes kan je met een camera-app op je mobiele apparaat (telefoon/ tablet) openen. Voor een AndroĂŻd toestel kan dat bijvoorbeeld met Google Lens als uitbreiding van Google Assistant en voor een iPhone met de standaard camera-app in iOS 11. Richt je camera op de code en er verschijnt een link waarmee je naar een website of Youtube-film kan gaan.

scan

Poll: Neemt u in 2019 aan evenementen deel? Tekst: Jeroen Feelders

Ja, technische evenementen

Ja, niet door de club georganiseerde evenementen

4

1

Ja, technische evenementen en niet door de club georganiseerde evenementen

1

Nee, zeker niet

5 Ja, clubritten en niet door de club georganiseerde evenementen

6 44

Ja, alle hier genoemde typen evenementen

7

12 Nee, vooralsnog niet

12 Ja, clubritten en technische evenementen

Ja, clubritten


CC Advertentie 90x130mm.cPDF.pdf

Kokerbalken voorzijde NB-FL verrot?

1

17-05-11

11:51

C

Heeft uw MX5 ook al last van verrotte kokerbalken voorzijde, een verrotte dorpel of (nóg erger) de complete wielkasten? Met name bij de NB en de NB-FL komt steeds vaker met de APK naar voren dat de voorste kokerbalken compleet verrot zijn. Wij kunnen dit repareren d.m.v. nieuwe speciaal dikwandige kokerbalken op maat. We slijpen de oude eruit en lassen onzichtbaar de nieuwe erin. Afdichten met een coating en van binnen opnieuw in de tectyl. Dit alles voor een nette betaalbare prijs!

M

Y

CM

MY

CY

CMY

K

Bel Ben!

0561-421273

Boijlerweg 52, 8392 NJ Boijl Kijk eens op onze website:

www.mx5freaks.nl

‘t Jan Scholten Team Mazda-Specialist Twentepoort West 13 • 7609 RD Almelo • Tel.: 0546 - 81 70 95 www.jsteam.nl • info@jsteam.nl Kom ook eens naar Almelo

Dankzij onze enorme kennis, scherpe tarieven en strakke planning kloppen velen van jullie bij ons aan voor onderhoud en accessoires. Door meer dan 28 jaar MX-5 ervaring weten wij als geen ander hoe wij je Mazda MX-5 moeten onderhouden.

Onderhoudsprijzen*: JS-Team APK standaard pakket JS-Team APK plus pakket JS-Team APK extra pakket

€ 125,€ 195,€ 245,-

Werkplaats ook op zaterdag geopend. Op woensdag gesloten. * vanaf prijs op basis van MX-5 NA 1.6

DE MOOISTE MAZDA’S MX5 VAN NEDERLAND STAAN IN ALMELO! Meer dan 25 stuks in voorraad inclusief 6 Maanden Bovag Garantie, kom gerust eens langs voor een vrijblijvende offerte. Inruil welkom.

Diverse jong gebruikte Mazda’s MX-5 ND uit voorraad leverbaar. Hoge inruilprijzen voor goed onderhouden Mazda’s MX-5.

One stop shopping bij ‘t Jan Scholten Team. Info op www.jsteam.nl of bel 0546-817095.


6 MX-5 Magazine

REP ORTAGE

|

Roadtrip to Ireland

7 t/m 18 mei 2019

Tekst : Gert en Monique Schutte Foto’s : Gert en Monique Schtte, Alfons Jannink en Oscar Hoogendoorn

Even voorstellen

Wij zijn Gert en Monique Schutte, sinds 2015 in het bezit van een prachtige zwarte Mazda MX-5 NB fl en in datzelfde jaar ook lid geworden van de MX-5 club.

Hoe het begon

Hé Mo, zullen we ons inschrijven voor de buitenland rit naar Ierland met de Mazda MX-5 club? Ierland staat al héél lang op ons verlanglijstje moeten jullie weten. Tja, nou ik weet niet hoor, zo’n clubreis, eigenlijk ben ik helemaal niet zo’n “groepsdier”. Een dagtochtje met de club doen we regelmatig maar dit is wel twaalf dagen. Gewoon

een keertje ervaren, wie weet vind je het hartstikke leuk. Oké, laten we ons inschrijven. Het was nog even spannend, er bleken zoveel inschrijvingen te zijn dat er geloot moest worden. Jullie snappen het al, wij mochten mee, anders was ik nu dit reisverslag niet aan het maken.

De voorbereidingen

Tja, en dan komt er toch een stukje efficiëntie om de hoek kijken, hoe neem je voor twaalf dagen al je spullen mee in zo’ n beperkte ruimte? Je wilt toch ook niet elke dag dezelfde broek of hetzelfde shirt aan, je doet toch verschillende hotels aan. Het is vast een “


MX-5 Magazine

vrouwending” maar dit probleem moest ik toch ff bespreken. Gert altijd erg oplossingsgericht bedacht het volgende: We schaffen een kofferbakrekje aan en we kopen een waterdichte tas van 89 liter, ben je nu tevreden? Nou, daar kon ik wel mee leven, rekje en tas besteld. Nou ik hoef degene die mee zijn geweest niet te vertellen hoe herkenbaar wij waren, toen de tas binnen kwam bleek deze namelijk knal geel te zijn. Bewuste keus trouwens. Oké, “ gaan met die banaan”! Op naar Ierland. Ondertussen waren wij zeer onder de indruk van alle voorbereidingen die in gang waren gezet door de organisatoren van deze trip Arjan en Marja Brand. Tjonge jonge wat een klus. Het bespreken van alle hotels, regelen van de Ferry, van uitgebreide routeboeken tot gesponsorde magneetplaten voor op de auto’ s enz. Tevens werd er een aparte Facebook- pagina geopend voor alle deelnemers.

De Roadtrip Dag 1

Dag 3

Vandaag een vrije dag om zelf in te vullen, het is gelukkig heerlijk weer, graadje of 19 met zon en wolken. Wij besluiten om het vandaag rustig aan te doen, een beetje de omgeving verkennen, van een picknick genieten in het prachtige park achter het hotel. Vanavond hebben we met bijna alle deelnemers een avond geboekt bij Johnnie Fox’s Pub, de hoogst gelegen pub in lerland. Johnnie Fox’s wereldberoemde ‘Hooley’Show, is de langstlopende lerse dansshow van het hele jaar door in lerland. Een avond entertainment inclusief eten en drinken. Vervoer was geregeld, om 18.00 uur stond de bus voor het hotel, waarna we met het hele gezelschap vertrokken. Het was geweldig!! Wij kunnen het iedereen aanraden.

Dag 4

Aankomst in Roscoff Frankrijk, langzaam ontmoeten we steeds meer deelnemers. Om 18.00 uur schepen we in waarna we om 19.00 uur vertrekken naar Cork. Het wordt een wat onstuimige reis, maar gelukkig had ik reistabletjes bij me (kan ik echt iedereen aanraden). ‘s Avonds met alle deelnemers kennisgemaakt op de boot en nog gezellig wat gedronken. De volgende ochtend om 8.00 uur aangekomen in Cork, via een mooie route naar ons eerste hotel in Dalkey bij Dublin, waar we vier nachten verblijven. Het weer is wat regenachtig waardoor we helaas niet open kunnen rijden. Na een prachtige route o.a. met een bezoek aan Tara Hill het politieke en spirituele centrum van Keltisch lerland aangekomen in het prachtige Fitzpatrick Hotel. Een aparte parkeerplaats voor onze MX-5en is geregeld! ‘s Avonds gezamenlijk diner en daarna nog een drankje in de bar.

Op het programma vandaag een route naar de Wicklow Mountains, iets waar ik me erg op verheug. Vooraf natuurlijk al het een en ander over gelezen en het schijnt prachtig te zijn. Ook vandaag laat de zon zich weer zien! Weer een dagje “ Topless”. Tja wat moet ik over deze route vertellen, het ene na het andere punt is gewoonweg prachtig, Het Glendalough dal met zijn twee meren, geweldig. Het lijkt wel of de tijd heeft stil gestaan, wat een rust. We hebben de Sally Cap gereden, dit is een bergpas die dwars door de Wicklow Mountains gaat. Super om te rijden, worden de bestuurders onder ons op hun wenken bediend! De uitzichten zijn fenomenaal. Vanavond de laatste avond in het Fitzpatrick Hotel waar we een uitstekend verblijf hadden, op naar Rosspark hotel in Ballymena.

Dag 2

Vandaag besloten om na het ontbijt met de trein naar Dublin te gaan. Wel de paraplu mee, want het weer was regenachtig, en de vooruitzichten voor die dag waren niet goed. Ach wij als Nederlanders zijn wel wat gewend, dus…. Op naar de trein. Een prachtige rit langs de kust, zeker de moeite waard. Aangekomen in Dublin hebben we het Trinity College bezocht, één van de meest prestigieuze onderwijsinstellingen van Ierland. Natuurlijk kon een bezoekje aan de Temple Bar niet uitblijven. Gezien het regenachtige weer hebben we de middag besteed samen met een aantal andere deelnemers die we tegen kwamen in een gezellige Ierse pub met “live” muziek.

Dag 5

Vanmorgen is iedereen druk met het inpakken van de spullen om de auto’ s weer te vullen. Tja, blijft altijd weer een uitdaging om alles weer economisch in de beperkte ruimte te krijgen. Gelukkig alles past weer, “Gele tas” weer achterop, dak eraf, daar gaan we!

7


8 MX-5 Magazine Wederom een prachtige route naar het Rosspark hotel. Met name veel langs de kust gereden, leuke plaatsjes aangedaan. Heerlijk geluncht onderweg. Een relaxte dag. Rond 16.00 uur aangekomen in het hotel waar we één nacht verblijven.

Dag 8

Dag 6

Dag 9

Vandaag vertrekken we naar ons laatste hotel het Oranmore Lodge Hotel in Galway. We hebben besloten om de snelste route te pakken en er een rustig dagje van te maken.

Op het programma een route naar de Cliffs of Moher en The Burren. Ze geven wat regen op, dat is voor het eerst sinds dagen, al die tijd hebben we prachtig weer gehad. Ook vandaag weer een indrukwekkend mooie route en de Cliffs of Moher een absolute aanrader. Verder nog even een bezoekje aan de parfumeriefabriek, altijd leuk.

Dag 10

Na een prima verblijf in het Rosspark hotel gaan we vandaag naar het “ An Grianan Hotel” in Burt, Inishowen, daar verblijven we 2 dagen. Vandaag rijden we de Wild Atlantic Road, wat bij mij hoge verwachtingen schept. We hebben de Carrick a Rede Rope Bridge bezocht. Dat is dus niets voor mij, een touwbrug tussen een klif door, Brrrr. ‘t Is zeker de moeite waard ook als je niet durft. Verder hebben we de Giants Causway bezocht, indrukwekkend fenomeen, duizenden Basalten pilaren die uitlopen in zee. Nog even op de foto met de zeegod Mac Lire in Gortmore. Het was weer een adembenemende route en dag vol schitterende indrukken. Rond 17.00 uur aangekomen in het An Grianan Hotel.

Dag 7

Vandaag staat de bekende “ Inishouwen 100” route op het programma. Dit is een route langs het prachtige schiereiland Inishouwen. Wat een ruig gebied is dit, ontelbare foto’ s gemaakt. Malin Head bezocht’ daar is de Star Wars fim The Last Jedi opgenomen. We hebben voor tussen de middag een picknick meegenomen. We willen namelijk graag de Glenevin waterval bezoeken en daar kun je picknicken. Mooie wandeling er naar toe. Ik wilde als “ Fa meisje” op de foto, dus dacht even naar beneden te springen (was echt niet hoog hoor), dat pakte niet helemaal lekker uit, ik gleed weg en kwam ten val. Gelukkig viel het allemaal mee. Tja dat soort acties kan ik maar beter niet meer doen. Wel nog even de foto gemaakt natuurlijk.

Onze voorlaatste dag in Ierland, wat een indrukwekkende reis tot nu toe en we zijn er nog niet. Vandaag staat er een route naar Connemara en Sky Road op het programma. Connemara is een werkelijk schitterend gebied, wat een rust en stilte, op de vogeltjes na en loslopende schapen in het wild hoor je er echt niets. Voldaan weer aangekomen in het hotel waar we onze laatste avond zullen houden. Uiteraard hebben een aantal deelnemers het initiatief genomen om geld op te halen voor Arjan en Marja, de organisatoren van deze geweldige reis. Tijdens het diner is dit met een speech onder luid applaus overhandigd.

Dag 11

Onze laatste dag in Ierland. Omdat we genoeg tijd hebben om naar de Ferry te rijden besluiten we nog met een aantal deelnemers een klein stukje “ Ring off Kerry” mee te pakken. Wederom een prachtige route. Dan zit het er toch echt op. We checken in op de Ferry en morgen om 15.00 uur zijn we aan de overkant en gaat een ieder weer zijn weg.

Dag 12

Eerst iets over Ierland: Schitterend land met zeer vriendelijke inwoners, we gaan zeker nog een keertje terug. Het weer was prima (behalve de eerste twee dagen) , we hebben eigenlijk alle dagen open kunnen rijden! Dan de reis zelf: Uitstekend georganiseerd door Arjan en Marja. Geweldige hotels, schitterende routes. Gewoon TOP. Wij hebben ontzettend genoten en willen jullie in het bijzonder maar ook alle andere deelnemers bedanken voor deze onvergetelijke reis.


REP ORTAGE

|

MX-5 Magazine

Bochtengala: de Franse- en Spaanse Pyreneeën in een ND Tekst en foto’s: Ernst-Jan Mastenbroek

Nederland is een prachtig land, maar rijden in de bergen in een open auto blijft toch telkens weer een aparte belevenis. Een jaar of tien geleden ben ik in aanraking gekomen met een groepje petrolheads, die er jaarlijks op uittrokken om met een hobbyauto, door Zwitserland, Oostenrijk of Italië te rijden. Doelstelling was om in een paar dagen zoveel mogelijk mooie bergpassen te bedwingen. Toen had ik nog wat meer wilde haren en stoven wij met zijn allen zo snel mogelijk van het dal naar de top. ‘s Avonds uiteraard de sterke verhalen, lekker eten en drinken en na enige dagen namen wij weer voldaan afscheid. De beelden van een volgende tocht zaten dan alweer in mijn hoofd. Helaas komt aan alle mooie dingen een eind. Na een rit of acht vonden de meesten het wel genoeg, verkochten hun auto, of kwamen in een andere fase van het leven terecht. Ik ben een “bergenmens”, de zee trekt mij minder, dus is het altijd blijven kriebelen om de draad weer op te pakken. Drie jaar geleden heb ik met een goede vriend om de tafel gezeten en kwamen de mooie verhalen en ideeën over een weekje “bergpassen” rijden weer naar boven. Tot de dag van vandaag hebben wij dit weer vol gehouden. Dit jaar stonden Frankrijk en Spanje op het programma. Om in een dagelijkse auto een week te sturen, was niet zo’n aanlokkelijk idee, de hobbyauto was nog niet gereed, dus wat dan? Al vroeg in het jaar ben ik gaan kijken bij autoverhuurbedrijven. Ik weetniet eens welk verhuurbedrijf op internet naar voren kwam (dacht Europecar) maar deze organisatie had

een zestal MX-5’jes in hun vloot opgenomen. Fantastisch dacht ik. Gebeld en huren in september was geen probleem. Tot het augustus was en bleek dat ze per 1 september de MX-5en al uit het verhuurprogramma hadden geskippet. Tja, interne communicatie is een groot goed. Op een regenachtige zaterdag ben ik eens naar de plaatselijke Mazda dealer gereden (Kreijne) en heb de vraag op tafel gelegd of zij geen MX-5 wilden verhuren. Om een lang verhaal kort te maken, in september (2018)stapte ik in een prachtige soul rode MX-5 ND, met 2000 km op de teller, om aan onze reis te beginnen. Samen met een vriend in een Ferrari 360 (helaas geen rode) een mooi duo. Startpunt van onze reis was het vakantiepark Chateau Cazaleres (www.goedinfrankrijk.nl). Dit ligt een uurtje rijden onder Toulouse (overigens een prachtige stad). Midden in de Ariège en eigenlijk bijna aan de voet van de Franse Pyreneeën. Goed 1200 km rijden, over een grotendeels rustige snelweg (na Parijs). Eigenlijk een beetje een vergeten route, want de meest Nederlanders rijden via de snelweg Route du Soleil (Lyon) naar het zuiden. Na een dag op de Franse snelweg doorgebracht te hebben, is het altijd een prettig idee om een rustdag in te plannen. De volgende dag besloten wij daarom de omgeving verder te verkennen. Het landschap in de Ariège is golvend, met glooiende groene heuvels, stille veelal goede B-wegen, mooie grotten en schitterende vergezichten. De zon zorgde verder voor het onmiskenbare roadstergevoel. Het blijft voor mij de meest pure vorm

9


10 MX-5 Magazine

van autorijden. Veel intenser beleef je alle elementen om je heen dan in een dichte auto. De wind door je haren (althans wat er van over is), de geuren van de natuur en het gebulder van een Ferrari V8 voor of achter je. Ook dat is genieten. ‘s Avonds gegeten in het voortreffelijke plaatselijk restaurant en plannen gemaakt voor de volgende dag. Onze hotels hadden wij al in Nederland geboekt, dus het enige wat wij dagelijks hoefden te bepalen was de route er naar toe. Misschien ben ik ouderwets (57 jaar) maar naast een navigatiesysteem vind ik het nog steeds prettig om met gedetailleerde kaarten te werken. Natuurlijk kun je een hele route tegenwoordig in Google maps, TomTom of iets anders kwijt, maar een goede Michelinkaart ligt bij mij altijd in de auto en is in mijn optiek veel overzichtelijker. Het einddoel van deze dag was het stadje La Seu d’Urgell. Een kilometer of 40 na Andorra in de Serra del Cadi. Als je vanuit de Ariège vertrekt zie je al na een half uurtje de indrukwekkende toppen van de Franse Pyreneeën liggen. Majestueuze vormen met her en der nog een vlokje eeuwige sneeuw. Dan begint het echt te kriebelen en krijg je weer visoenen van door het landschap kronkelende wegen en een auto die van bocht naar bocht danst. Helaas was ik er niet helemaal bij met mijn gedachten ,want toen ik voorbij een groot betonblok reed, zag ik een heldere flits en bleek ik (later)de eerste Franse bekeuring te pakken te hebben. Het slechtste exportproduct van Nederland is inmiddels ook rijkelijk vertegenwoordigd in Frankrijk. Op de péage en op veel B wegen, staat een overvloed aan camera ’s Daarnaast bleek achteraf dat de maximum snelheid op B wegen in Frankrijk sinds een aantal maanden van 90 km p/u naar 80 km p/u was verlaagd. Via de Pas de la Casa kom je uiteindelijk in Andorra terecht. Eerst krijg je de Franse douanepost en daarna de Andorese douane. Er wordt veelvuldig gecontroleerd. Landinwaarts zie je zelfs nog

regelmatig vliegende controles. Waarom is wel duidelijk als je Andorra in rijdt. Het eerste wat je ziet is een onooglijke betonnen kolos en honderden autos er omheen geparkeerd. Dit is het begin van een shopping walhalla voor veel Fransen. Alcohol en sigaretten zijn namelijk een stuk goedkoper in Andorra. Die vinden dan ook gretig aftrek bij de vele dagjestoeristen. Prettige bijkomstigheid van een redelijk accijnsvrij land, is dat de benzine er ook goedkoop is. Verder bestaat Andorra, uit bergen, bergen, bergen, ski gebieden en een niet al te fraaie hoofdstad, Andorra La Vella. Ook op deze dag hadden wij weer geluk met het weer. De zon scheen volop dus de hele dag met het dakje open gereden. Het geluid van een Ferrari is mooi, maar geef mij maar een open tweezitter. Als je kunt skiën in een land ,zijn er ook bergweggetjes en passen. Wij hebben een tweetal prachtige routes gereden De eerste ging tot 2800 meter hoog. Volgens mij een van de hoogste punten in Europa, die je met een auto, op een normale manier, kunt berijden. Bij het plaatsje Arinsal kun je omhoog. Dwars door een skigebied en uiteindelijk kom je bij een bergkom uit, waar je niet verder kunt. Fantastisch gebied om ook te wandelen. Daarvoor zit er echter teveel benzine in mijn bloed, dus dat heb ik maar voor een volgende gelegenheid bewaard. Het tweede en laatste traject in Andorra was bij Sant Julia de Loria. Je kunt hier een volledige ronde rijden, die je weer terug brengt op het startpunt. Een bosrijke prachtige route door de heuvels. Met talloze bochten en mooie uitzichten. Alles bij elkaar kun je hier makkelijk een uurtje of twee heerlijk sturen. Uiteindelijk hebben wij na deze route Andorra weer verlaten en reden Spanje in. Je ziet direct dat dit weer een ander land is. Minder welvarend, andere gebouwen en een ruiger landschap. Eindpunt van deze dag was La Seu d Urgell. Het hotel dat wij geboekt hadden, was een plaatselijke Parador. Paradors zijn hotels in Spanje die veelal gehuisvest zijn in oude monumentale gebouwen of een unieke ligging hebben. Dit


MX-5 Magazine

was een voormalig klooster. Stijlvol verbouwd maar wel een beetje stijf. ‘s Avonds zijn wij het stadje in gegaan en hebben gewoon in een plaatselijk barretje tapas gegeten. Lekker buiten, prima temperatuur, papieren kleedje op tafel, biertje en lekkere Spaanse gerechten. Inmiddels zit ik al weer aan twee pagina’s tekst en kan ik nog wel even doorgaan. Voor het clubblad wordt het verhaal echter anders te lang. De rest van de week is op een zelfde aangename wijze verlopen. De sport blijft het om zo min mogelijk op de doorgaande wegen te rijden. Bij voorkeur witte weggetjes, liefst met een groene rand. Zoals ze tijdloos zijn ingetekend op de vertrouwde Michelin kaart. Als ik terugkijk op deze reis, gaat mijn voorkeur uit naar de Spaanse Pyreneeën. Deze zijn ruiger dan de Franse kant. In september, zo aan het eind van een vakantieseizoen is het er heerlijk rustig. Vaak nog mooi weer, vriendelijke mensen goed eten en aantrekkelijke prijzen. Maar bovenal zijn de wegen in de Spaanse Pyreneeën bijzonder goed. Zelfs veel van de witte weggetjes zijn voorzien van mooi asfalt. Wij hebben deze trip ruim 1000km in de bergen gereden en eigenlijk zijn wij maar een keer op een slechte weg beland. Dat was vooral stuiteren voor de Ferrari en minder voor de MX-5. Tja, aan elke vakantie komt een eind. Dromen maar weer over een volgende rit. Zoals aan het begin van dit verhaal verteld, had ik de ND gehuurd. Met weemoed heb ik op een maandag in september, weer afscheid genomen van deze fantastische roadster. In totaal bijna 3800 km op de teller erbij gereden. Wat een prachtige balans zit er in deze kleine auto. Scherp sturend, een heerlijke ouderwetse

handbak en voorzien van vele hedendaagse gemakken. Zelfs de Ferrari had moeite om de MX-5 bij te houden in de bergen. Alleen op de steilere stukken mis je soms wat vermogen (131 PK versie). Een ND is een roadster in de beste Engelse of Italiaanse traditie,met Japans vernuft en een ijzersterk imago. Mix het met de geneugten van het leven, natuurschoon en honderden bochten, dan kan de week voor mij niet meer stuk. De volgende editie van het bochtengala is geboren. Wie weet met een aantal MX 5 ‘s.

11


12 MX-5 Magazine

REP ORTAGE

|

Hemelvaart 2019 – Willingen Sau Tekst en foto’s: Ruud Kristelein

We hebben in deze meerdaagse rit zoveel zon gehad dat we allemaal dakloos werden. Van 30 mei tot 2 juni was het elke dag weer een stukje warmer. Rob en Gerrie hadden weer een mooie locatie uitgezocht in het toeristische Willingen. Toen we daar kwamen puilde het stadje uit van Duitse vaderdagvierders die het bier rijkelijk lieten vloeien. En dat werd de volgende dagen natuurlijk niet minder. Maar eerlijk gezegd hebben we daar weinig last van gehad. Onze groep van 51 equipes kon er ook wat van. Na een geweldig weerzien van oude bekenden, onder wie ook weer nieuwe mensen zaten, werden ons de verrassende regels van bonnetjes en bierviltjes uitgelegd. Een zeer doortastende serveerster die een stevige indruk achterliet probeerde daarbij iedereen van drankjes te voorzien. Maar omdat ze er alleen voor stond en de vraag steeds maar toenam, duurde het steeds langer voordat we iets kregen. Verder was de service van het hotel zeer goed. Er was een heerlijke wellness, je kon zwemmen, het eten was verrukkelijk, en de kamers waren goed. Alleen het ontruimen van het buitenterras om 10.00 uur vonden de meesten niet zo’n goed idee. Maar helaas: regels zijn regels, Ordnung muss sein. De eerste rit op vrijdag ging naar de west: kap open en …... Langs een vuureik met een verhaal over klimaat en de dreigende ondergang, naar de Bruchhauser Steine. Die moesten natuurlijk beklommen worden, tenminste één ervan: Feldstein van 45 m. Lekker klimmetje met figuranten zoals de steenbok. Bij het hoogst gelegen Hotel Kahler Asten met kale boom en verre vergezichten even een lunchbroodje van ons Willinger hotel opgegeten, en weer verder naar de Mühlenkopfschanze. Daar moesten we van Gerrie even kijken naar hoe steil de springers naar beneden moeten. Dat hebben we dan ook gedaan. Best veel treden en op het laatst een lift naar de start van de springers. Vanhier even een foto, staande op zo’n frietrooster waar je zo doorheen kijkt. Spannend voor degene die hoogtevrees hebben. Onderweg kwamen we nog een leuke smederij tegen en zagen daar een allerliefst vogeltje op een brievenbus zitten. Dat vogeltje had in de Mazda gepast, maar met die brievenbus ging ’m niet worden. De tweede dag ging het langs meren en kastelen. Weidse landschappen wisselden zich af met kronkels door bossen naar stuwmeren met veel toeristen op stuwdammen. In het hoog gelegen dorpje Obermarsberg zien we een nogal vreemd balkonnetje op een paal. Bij nader inzien bleek dat een schandpaal te zijn waar je met je nek in een ring werd vastgeketend. Onder het plateau kon nog een tweede vastgenageld worden. Die stond dan in ieder geval droog. Het dorpje had ook nog een kloosterkerk met daarvoor een heel mooie begraafplaats. Binnen in die kerk was het gewoon koud, terwijl het buiten steeds warmer werd. Bij een bezoekje aan een toren op de helling met een klein deurtje realiseerden we ons hoe klein vroeger de mensen waren.


MX-5 Magazine

uerland Gezien de lange rit van 190 km konden niet alle bezienswaardigheden bezichtigd worden. Dus na wat uitkijktorens en kastelen overgeslagen te hebben kwamen we bij een huis op de kop met een MX-5 in de achtergevel; stond daar geparkeerd op een balkonnetje maar was kennelijk te hard aan komen rijden. De stuwdammen kunnen we natuurlijk niet voorbij laten gaan. Deze was bij de Edersee met een diepte van 42 m en uitgevoerd met twee elektriciteitscentrales. In de avond werden Rob (rechts) en Gerrie (2e vl) onder het genot van een glaasje in het zonnetje gezet voor hun toegewijde inzet ‌. De volgende dag ging het jammer genoeg al weer huiswaarts met een laatste rit van 90 km. En weer ging het langs stuwmeren, pittoreske stadjes en dorpen, en natuurlijk de MÜhnesee. Daar konden we nog even van elkaar genieten op een terrasje.

13


14 MX-5 Magazine

REP ORTAGE

|

Groene Hart foto- en puzzeltocht Tekst en foto’s: Marco Bouman

Op zondag 7 juli 2019 verzamelden bijna 50 equipes zich met ons heilig koetje dat MX-5 heet in relatieve vroegte bij de La Place in Bodegraven. Had ik bij vertrek vanuit mijn woonplaats bij Utrecht nog zonneschijn, al rap werd het wat somberder en trok de lucht dicht. Sterker nog, er bleken zelfs gaten in te zitten die niet waterdicht bleken. Ik begon de dag juist met een vervelende mededeling van mijn kaartleesmaat die vanwege gezondheidsklachten op het allerlaatste moment verhinderd bleek. Ik besloot toch af te reizen, met de wetenschap dat alleen navigeren feitelijk geen doen is, maar wellicht kon ik nog voor de rit-uitzetters, Louis en Ton iets betekenen. Eenmaal aangekomen kreeg ik meteen de suggestie om te proberen een equipe zo gek te krijgen dat die het geen probleem zouden vinden dat ik als een soort caravan achter hen aan zou rijden. Ik ging zitten naast Roos en Fred uit Almere en zowaar, dat klikte prima, hoewel daarvoor nog nooit mee gesproken. Ik mocht van deze ervaren rotten op (puzzel) ritgebied achter hun donkerblauwe NA uit 1997 aan rijden. Zo rond 09:00 uur vertrokken we. Het ritgebied lag grofweg tussen de A12 en de A2, met uitschieters over het Amsterdam-Rijnkanaal en langs de Amstel. Het landschap dat zich vervolgens ontvouwde bleek schilderachtig prachtig! Dat vind je nergens anders in de wereld. Een prachtig gebied vol riviertjes, lanen, rietkragen en… fietsers en tegenliggers in de vorm van auto’s. Eerste stop werd

kasteel Haarzuilens. Omdat parkeren €6,- kostte, deden we dat als echte Nederlanders natuurlijk niet en zetten we de bolides ietsje verder neer. Roos bleek een enorme gastvrije vrouw te zijn en haar fruit smoothie smaakte voortreffelijk, net als de citroentaart. Aldaar ging voor mij ook het dak omlaag. Kort daarvoor regende het opnieuw even. Maar al spoedig trok als een Johan Cruijffarena de lucht helemaal open en konden we van echte zonnestralen genieten. Als op een Michelin wegenkaart de weggetjes wit en dun zijn, dan weet je het wel: duimen voor geen tegenliggers. Wel, die smeekbede werd helaas niet verhoord. We waren van te voren al gewaarschuwd voor fietsers. Die vielen best mee in hun gedrag, maar sommige wielrijders bleken niet de tegenwoordigheid van geest te hebben dat als je achter ze rijdt en er is een mogelijkheid om even naar links te gaan teneinde de MX-5 te laten passeren, zij hier meerdere malen totaal geen besef van leken te hebben. Dat er uit tegenovergestelde richting op het smalste gedeelte van de rit een soort rally gaande was, was wat minder, want dat bleken behoorlijke aantallen auto’s. Als petrolheads konden Roos, Fred en ik hier vaak wel van genieten, want er zaten bijzonder fraaie klassiekers bij als een Jaguar XK120 en een nieuwe Alpine A110. Soms kon er geen hand tussen beide auto’s als je elkaar passeerde, maar alles ging zonder elkaar te raken, als je maar goed oplette met de onoverzichtelijke bochten. Het pontje over de Amstel was gauw vol met ruimte voor 2 auto’s en nog wat fietsers.


MX-5 Magazine

Zoals wel vaker waren er ook hier een aantal onvolkomenheden in de route die met wat creatief denkwerk en een Hollandse mond om de weg te vragen prima opgelost konden worden. Door het puzzelelement kwam je elkaar wat vaker tegen onderweg als bij een gewone clubrit. Er konden onderweg opdrachten worden uitgevoerd voor wie dat wilde, wat dus resulteerde in hoopjes MX5en. Wat mij ook opviel, was de verscheidenheid aan types: het was een bonte mix van NA, NB, NC en ND’s met al hun tussenvormen. Echt een afspiegeling van de club. Omdat op deze dag ook de finale werd gespeeld van het WK Vrouwenvoetbal Ên Nederland finalist was, werd door meerdere teams eerder koers gezet naar La Place in Bodegraven, waar we weer hartelijk welkom werden geheten door de rit-uitzetters. Zij hebben ongelooflijk veel moeite gestoken in het voorbereiden van dit alles, waarvoor veel dank. Dat af en toe het gras zo hoog bleek gegroeid dat daardoor borden niet meer zichtbaar bleken, dat kan af en toe gebeuren. Ik heb genoten vandaag van een rit in mijn geliefde auto in een prachtig landschap en vooral met een paar ontzettend toffe mensen!

15


16 MX-5 Magazine

REP ORTAGE

|

De Friese MX-5 Tekst en foto’s: Jan Kluck

Met de legendarische woorden ”It Sil Heve”, het zal gebeuren , werd in 1985 de eerste Elfstedentocht op de schaats sinds 22 jaar aangekondigd. Klokslag 9:30 uur liepen wij de showroom van Mazda dealer Van den Akker in Leeuwarden binnen waar wij vriendelijk door de organisatoren en gastheren werden verwelkomd met koffie, oranjekoek, ritinformatie en een flesjes water. Het parkeerterrein vulde zich alras met MX-5en in allerlei kleuren en uitvoeringen. Handen werden geschud. Wat is zo’n ontvangst heerlijk als je al anderhalf uur onderweg bent geweest. Snel naar onze cabrio. Ik popel om na mijn schaatstochten van 1985 en 1986 weer “de tocht der tochten” te gaan rijden zij het in een auto en met zo’n 35-40 graden temperatuurverschil en nu met mijn maatje Dorine naast mij. Via het mooie station van Leeuwarden en enige vaarten houden we stil voor een openstaande brug om de pleziervaart voorrang te verlenen. Het tokkelen van een dieselmotor en het traag voorbijglijden van een paar masten wordt door een kievit met haar scherpe gezang begeleid. In no time torent de Waterpoort van Sneek (22 km) voor ons op, uitstappen ?…Nee we zijn net begonnen. IJlst (25 km) krijg je cadeau. Een grote steekbeitel op een rotonde herinnert aan de Nooitgedachtfabriek die hier door generaties timmerlieden, beitels, schaven en werkbanken schaatsen produceerde. Via bekende vaarten als de Luts, Oude Karre passeren we Sloten (41km) en onder het genot van een heerlijk zonnetje Stavoren (65 km). In de schaduw eten we ons brood en drinken koffie, zwaaiend naar mede MX-5 rijders die met regelmaat langs zoeven. Het was al warm bij de start en in Hindeloopen (78 km) zijn onze flesjes water leeg. Nog even naar Workum (97 km) om daar vanwege de hitte (34 graden ) de koelte in het Jopie Huismanmuseum op te zoeken. Jopie was autodidact, had humor en kon het leven van alledag “op het doek kwakken”. Afgekoeld en voldaan nog een lekkerbekkie verorberd en door het mooie Workum geslenterd om rond 17:00 uur in het strandhotel Vigilante in Makkum (geen Elfstedenplaats) aan te komen. Installeren, power napje om rond 19:00 uur aan te schuiven bij het buffet. Een uitstekend buffet met vis, vlees groente, pasta en een overheerlijk dessert. Na gezellige gesprekken aan tafel, wandelen we langs het strand en genieten van een prachtige ondergaande zon. Zondagmorgen een prima verzorgd ontbijt en afscheid genomen van het vriendelijke personeel. Het is gelukkig een stuk koeler dan gisteren en “dakkie open” is goed te doen.


MX-5 Magazine

Elfstedentocht

Na 3 km rijden we stapvoets door het museumdorp Allingawier. Dit karakteristieke terpdorp werd ooit bestempeld als een van de mooiste tien plaatsen van Nederland. Een familie zit koffie te drinken en we rijden gelijk op met twee joggers door het smalle straatje. Overal bordjes van monumentenzorg, een levend museum. Via Bolsward (100 km) halverwege naar Harlingen (118 km) Bij ons bekend omdat de boot naar Terschelling al meer dan 25 jaar voor onze herfstvakantie vanuit deze haven vertrekt. Vandaag geen gesjouw met tassen, wel een wegopbreking maar met behulp van de routeplanner snel in Franeker (132 km), waar we met de eerste groep het Planetarium dat Eise Eisinga tussen 1774 en 1778 bouwde bezoeken. Overdag bewerkte hij wol en in de avonduren bouwde hij dit meesterwerk. Even koffie gedronken bij De Doelen t.o. de kerk en goedkoop getankt. Nu begint “de hel van het noorden”. Zodra je een plaatsje uit bent overvalt de leegte je. Eindeloze vaarten, De Ried, Blikvaart, Finkumervaart slingeren zich voor ons uit. Weilanden met verrassend veel mooie bloemenranden lachen je tegemoet. We spotten Roggelelie, Kamille en Korenbloemen. We worden er nog vrolijker van. Windmolens hebben een prominente plaats ingenomen in het Friese landschap. Slagschaduw van de wieken duikelt om je heen. We rijden over smalle dijken met stelpboerderijen en daken met geglazuurde dakpannen. Voor we het weten zijn we in Dokkum (176 km) en genieten we van de molen en de trapgeveltjes. We trakteren ons op een heerlijke lunch op een terras, centraal gelegen en zien niet alleen MX-5en voorbij komen maar ook motorrijders, fietsers, campers, skeelers en wandelaars tijdens hun Elfstedentocht. Stilgestaan bij het bruggetje van Bartlehiem, soms even het ”centrum van de wereld”. Nu is het er vredig en zwemmen er eendjes vrolijk rond. We zijn moe. Nog even het “It Sil Heve” bruggetje bekeken in Gytsjerk. Dit is de laatste brug waar je onder door schaatst en waar 7000 Elfstedenrijders een tegelportret hebben gevormd. Indrukwekkend al die koppen. Afscheid met een borrel en een hapje bij de Grote Wielen. We nemen, als blije kinderen, een flessenopener met button waarop een Elfstedenkruis staat, in ontvangst. Hulde aan de organisatoren: Ilona , Ronald, Milly en Herman die de 45 equipes twee dagen rijplezier hebben gegeven door ons deze prachtige parel van Nederland te hebben laten (her) ontdekken.

17


18 MX-5 Magazine

TECHNIEK

|

Niet alleen elektrisch Tekst: René Brouwers Foto: René Brouwers Bronnen: Internet Nu.nl, Consumentenbond en eigen archief

Het klimaatakkoord

Het klimaatakkoord is nu definitief geworden. Ja, de scherpe kantjes zijn er vanaf gehaald. Maar toch. Wat opvalt is dat het kabinet nog steeds vol inzet op elek-trisch rijden. Vanaf 2030 mogen er alleen maar elektrische auto’s in de showroom staan. Dit is onnodig, onjuist en niet realistisch. Ten eerste moeten auto’s voor eenieder betaalbaar zijn en blijven. De industrie is volop bezig om tot nog zuinige-re benzine-auto’s te komen. En hybride auto’s zijn verder in opmars. Prima. Maar er zijn kansrijke alternatieven.

Elektrische auto’s

100 % elektrisch doet het milieu zeker geen goed. Met name de accu’s zijn kost-baar om te maken; veel edele metalen, zoals lithium, zijn nodig. Zeer veel CO2-uitstoot bij de fabricage en moeilijk recyclebaar. Voor de winning van lithium in Bolivia worden hele zoutvlakten afgegraven; weg natuur. Gelukkig zijn er in Euro-pa ontwikkelingen voor de bouw van totaal andere accu’s. Die zouden weleens succesvoller kunnen zijn dan de huidige generatie. Tot slot: hoe milieuvriendelijk is de elektrische auto als de benodigde energie opgewekt wordt door op bio-massa gestookte centrales?

Auto’s op waterstof

Zeer kansrijk is de auto op waterstof. De techniek is al heel lang beschikbaar. Dus ontwikkelingskosten zijn er niet meer. Diverse merken hebben modellen be-schikbaar, van klein tot groot. De waterstof fungeert als opslag van de energie-bron. Deze wordt in de auto omgezet in elektrische aandrijving. Geen dure milieuonvriendelijke accu’s nodig. Ook elders wordt gedacht aan opslag van energie middels omzetting naar waterstof. Voor de windparken op zee is dat de meest kansrijke optie. De Gasunie gaat ook voor fabricage van waterstof. Dus, er komt voldoende waterstof als ”brandstof” voor auto’s beschikbaar. En nu nog de tankstations. Er zijn er landelijk nog maar een paar. Maar er komen er meer, o.a. in den Haag en Arnhem.

Auto op LPG

De in het verleden zeer populaire en relatief schone LPG brandstof wordt verge-ten..….Dat is vreemd. Waarom ? Tankmogelijkheden zijn er volop. Het betreft bestaande techniek die zijn kwaliteiten ruimschoots heeft bewezen.

Diesel

Door het geknoei met de software in dieselauto’s is dieselbrandstof in een kwaad daglicht komen te staan. Ook bij de dieselauto’s is sprake van succesvol-le nieuwe ontwikkelingen. Bij Mercedes is nu, volgens een persbericht, een die-selauto beschikbaar die zelfs veel minder uitstoot geeft dan een benzine-uitvoering en wordt als net zo ‘groen’ gekwalificeerd als volledig elektrische au-to’s. Ongelooflijke prestatie. Nu kan het ineens wel allemaal.

Dus niet alleen elektrisch

Het verdient aanbeveling om geen eenzijdige keuze te maken,

zoals het kabinet nu doet. En dan nog eens oversubsidiëring op het duurdere segment, denk aan de Tesla’s. Men moet in Den Haag niet allemaal achter elkaar aanhollen, vaak zonder verstand van zaken. De Tweede Kamer moet kritischer worden op dit thema. Vanuit de samenleving moet tegengas komen. De auto van de toekomst is beslist niet alleen elektrisch.

Cabrio’s en de ontwikkeling naar elektrische auto’s De cabrio wordt in zijn algemeenheid niet als echte gezinsauto


MX-5 Magazine

Onder de “ Motorkap” bevinden zich de batterijen.

De allereerste elektrische auto

In het Louwman Museum in Den Haag staat waarschijnlijk de allereerste volledige elektrische auto. Een Baker Electric Roadster uit 1908. Ja, ongelooflijk, zo lang geleden. En wat een prachtige en elegante bolide. Met dit model probeerde Baker zijn elektrische auto’s te laten lijken op concurrerende modellen met een verbrandingsmotor. Op het info-paneel bij de auto staat dat Baker, begin 20e eeuw een van de grootste aanbieders was van elektrische

stadauto’s. Walter Baker startte al in 1893 met de ontwikkeling van elektrische auto’s. De populariteit van de elek-trische auto nam toen gaandeweg af vanwege de snelle ontwikkelingen van de verbrandingsmotor. De uitvinding van de elektrische startmotor, maakte dat aan-slingeren voortaan overbodig was. Dat gaf in die tijd uiteindelijk de nekslag voor de elektrische auto. Baker staakte in 1916 de productie van elektrische auto’s.

gebruikt. Uitzonde-ringen uiteraard daargelaten. De cabrio is vaak de tweede auto en soms de derde auto binnen een gezin. Als tweede of derde auto zijn de jaargemiddelden tussen de 5000 en 20.000 km. Een cabriorijder is liefhebber van sportief en ”open” kap rijden. De meeste cabriorijders houden van de versnellingspook, vijf- of zes ver-snellingen, soms met flippers aan het stuurwiel. De cabriorijder houdt van een hoog brrrroem-, brrrrroemm- gehalte. Sommigen zelfs van extra luid. Gezien al deze aspecten ligt ontwikkeling van een elektrische cabrio niet echt voor de hand. In 2009 opende autoliefhebber Jan Peter Balkenende, de Rai in Amsterdam in een prachtige “elektrische” cabrio, merk Lotus. Waarschijnlijk de allereerste in zijn soort. Ja, de auto zelf was geluidloos. Alleen de banden gaven geluid. Voor zo-ver bekend, niets meer gehoord over deze primeur. Een chip was nodig om wat brrrrroemm- geluid te geven, een beetje fake dus. Cabriorijders zijn sportieve rij-ders; bij elektrisch rijden is alleen sprake van een

automaat. In zijn algemeenheid niet echt wat deze categorie rijders wil. Hoewel, de MX-5 is er ook in automaat-uitvoering. Verder zijn er al elektrische snorfietsen, scooters en motoren. En zelfs een motormerk als Harley Davidson, waarvan het de rijders juist om het zware geluid uit de uitlaat te doen is, heeft een elektrische versie op de markt. Of daar de echte Harley die-hard op zit te wachten is de grote vraag. Nogmaals, voor elektrische cabrio’s, in het segment van de Mazda MX-5, lijkt geen echte markt te zijn. Maar, hoe zal het over 20 jaar zijn?

19


Durgendam, 14 juli Waterland rit Foto: Leon Peek


22 MX-5 Magazine

REP ORTAGE

|

Mazda Motor Europe Tekst: Jeroen Feelders Foto’s: Bernd Schuster

7 Juni 2019 was een speciale dag voor 50 clubleden want zij waren tijdens de technische themadag te gast bij Mazda Motor Europe in Oberursel in Duitsland. De laatste keer dat we als club te gast waren was al weer in 2008 (zie MX-5 Magazine 62). Het programma was deze keer het zelfde. Om half acht ’s ochtends verzamelden we bij Campanilehotel Zevenaar nabij de Duitse grens waar de goodiebags werden uitgedeeld en de briefing plaats vond onder het genot van koffie en logogebak. Daarna ging het in colonne over de Duitse snelweg naar de tussenstop waar we door Jur Raatjes, Directeur Public Relations van Mazda Motor Nederland koffie kregen aangeboden. Daarna snel weer door want er moesten nog veel kilometers worden afgelegd. Het laatste deel van de route ging door de Taunus over slingerende B-wegen en oude stadjes. Bij Mazda Motor Europe aangekomen scheen het zonnetje en konden de wagens mooi rond het ronde middenplein worden opgesteld. Nadat iedereen was aangemeld was het tijd voor de door Mazda Motor Nederland aangeboden lunch. Na een half uurtje werd deze beëindigd door een presentatie van de Manager Regional Product Development, Stefan Wagner over in ontwikkeling zijnde accessoires voor de MX-5 ND RF, zoals aluminium ventieldopjes en looplicht-led-richtingaanwijzers. Deze accessoires zijn momenteel nog niet te koop maar zullen wel op de markt komen. Hierna begon de presentatie over het de Research & Design centrum door Manager HR & Services Steffen Saxenberger en Jur Raatjes waarna we door het uitlaatgas-meetstation en het ontwerpcentrum werden rondgeleid. De onlangs gepresenteerde CX-30 stond nog in camouflage in de garage en even verderop stond er een ND op de rollenbank. In het ontwerpcentrum kregen we een uitleg over de Kodo-ontwerpfilosofie door Jo Stenuit, de sinds oktober nieuwe European Design Director. Alle aandacht ging natuurlijk naar de Vision Coupé Concept die in alle schoonheid uitgestald stond. Wie zich een ontwerper wilde voelen kreeg de mogelijkheid om

met de speciale ontwerpklei te werken waar Mazda nog altijd de schaalmodellen van maakt. Gedurende de presentatie en de rondleiding was er ruim gelegenheid om de specialisten vragen te stellen. Niet altijd konden die beantwoord worden. Een goed verstaander heeft echter maar een half woord nodig: - Mazda zal voor de toekomst meer inzetten op hybride aandrijflijnen waar de rotary engine als efficiënte stationairkrachtbron stroomvoorziening kan bieden; - De rotary engine zal voorlopig niet als hoofdkrachtbron in een voertuig in productie komen; - Met de presentatie van de ND nog relatief kort achter de rug is er anno 2019 nog geen ontwikkeltraject voor de NE opgestart; - Er lijkt geen turbo voor de ND te komen; de MX-5 blijft een roadster en geen sportwagen met veel vermogen. Na de rondleiding was het hoog tijd om Steffen (MMEU) en Jur (MMNL) hartelijk te danken voor de gastvrijheid en ontvangst. Snel naar buiten voor een groepsfoto en op weg naar de Groβe Feldberg via een route die Mazda gebruikt om wagens onder wisselende omstandigheden zoals stadsverkeer, snelweg en slingerende bergweggetjes op de openbare weg te testen. Boven op de Groβe Feldberg namen we in groepjes afscheid van elkaar. Een aantal leden bleven de nacht slapen in het nabije Dorint-hotel Oberursel (of een ander onderkomen) en de rest begon aan de terugreis van ca. 400km. Met 200 km/u over de autobahn ben je eigenlijk best snel thuis dan…


MX-5 Magazine

Een fotoverslag van het bezoek is te vinden op de clubsite:

23


24 MX-5 Magazine

REP ORTAGE

|

De Day van de Ladies Tekst: Nell van Gool Foto:’s Frida de Looze

De wijze woorden: ”Je krijgt het weer dat je verdient” klopte deze keer helemaal. De dames die deelnamen aan de rit van de LadiesDay kregen wat ze verdienden: een zonnige dag. En niet alleen een zonnige dag maar ook een prachtige rit over de Veluwe, door Salland en Twente. Op zaterdag 25 mei stond in brasserie “De Zon” in Apeldoorn de koffie klaar met een heerlijk stuk arretjescake . Ook stond Joke klaar met het routeboek. Na de gebruikelijke ceremoniën vertrokken vijftig dames vergezeld door hun moeder, zus, vriendin, dochter of kleindochter ( zoals in mijn geval) in afwachting van wat hun geboden zou worden. We genoten van de prachtige omgeving van Veluwe, Salland en Twente zoals bossen, weiden, heide, de alweer klaargemaakte akkers door de ijverige boeren. We werden door diverse tractoren voorafgegaan of gevolgd. De bedrijvigheid was groot. Ook zij profiteerden van het mooie weer. En het totaal van deze indrukken maakte je blij en trots een inwoner te zijn van zo’n prachtig land. De rit was uitgezet door Joke Schoenaker met assistentie van Jan. Er was van tevoren beslist aan gedacht dat je voor route- rijdendedames, die elkaar heel wat te vertellen hebben, héél duidelijke taal moet spreken in woord én beeld in het routeboek, zodat er niets fout kan gaan. En dat is helemaal gelukt! Er was zelfs een shoplocatie ingepland. Heel tevreden over rit en aankoop kwamen we aan op de eindlocatie in Markelo in Zalencentrum “De Poppe”. Daar stond een heerlijk Italiaans buffet gereed, waar iedereen enthousiast gebruik van heeft gemaakt. Ook dat was genieten, terwijl de mondjes evenmin stilstonden om nog wat indrukken te delen . Kortom: de Ladiesday was zeer geslaagd en de dames zien alweer met voorpret uit naar de volgende, speciaal voor hen georganiseerde rit!!!! Met heel veel dank aan de samenstellers, Nell van Gool en kleindochter Lexane


TECHNIEK

|

Zelfsleuteldag in de Achterhoek Tekst en foto’s: Michel Min

Afgelopen november reed ik naar Mazda dealer Maceda te Doetichem in de Achterhoek om een mooie en jong gebruikte MX-5 Kyudo te bewonderen, parelmoer wit met een zwart dak. Mijn vorige exemplaar had al bijna een ton kilometers op de teller staan, bovendien zat er geen cruise control in wat ik toch een enorme tekortkoming vond. Kortom: ik was toe een aan nieuwe auto. Hierdoor kwam ik in contact met de enthousiaste verkoopleider, Jesper. Macedo is een nog jonge Mazda dealer van de DAGO groep. Het contact ging uitermate makkelijk en natuurlijk kwam de MX-5 Club ter sprake. Ik vertelde dat ik sinds vorig jaar lid was van de Technische Commissie en op zoek was naar een geschikte locatie voor de te organiseren zelfsleuteldag. Jesper vond het een prima idee en zo ging de organisatie van start. Zo gebeurde het dat de TC op 18 mei richting het oosten trok om daar wat wijsheden op te halen en ook weer wat onder clubleden te gaan verspreiden. Bij aankomst bleek Miep Kraak de dag ervoor de werkplaats even grondig onder handen te hebben genomen. Gereedschappen en bruggen waren beschikbaar, in afwachting om eens flink gebruikt te gaan worden. Rond de klok van tien druppelden de eerste leden binnen. Van te voren was aangegeven welke klus er geklaard moest worden. Er kwamen clubleden met een technische vraag maar ook uit interesse of gewoon voor de gezelligheid. Ook onze nieuwe voorzitter Gerd Jansen kwam om de werkplaats van Maceda te bewonderen en het technische team te ontmoeten.

De klussen varieerden van een olieverversing tot een wat lastigere vraag met betrekking tot een hardtopafdichting. EĂŠn clublid was de TC zeer dankbaar na het repareren van de handzender van de centrale vergrendeling. Helaas kwam aan het licht dat de auto wat extra liefde en aandacht nodig had, dat was toch een beetje jammer. Tja, als TC hebben we niet alles in de hand.

Al met al konden de TC en leden samen met het Maceda Team terugkijken op een geslaagde sleuteldag waarmee we de basis hebben gelegd voor volgende ontmoetingen. Jesper, Nick, Dirk, Erwin e.a. heel hartelijk dank voor jullie medewerking!

MX-5 Magazine

25


26 MX-5 Magazine

REP ORTAGE

|

Nok, Nok, klepperdeklepklep!!! Tekst en foto’s: Paul de Looze (lid TC)

In de zoektocht naar het optimaliseren van de ademhaling van onze twee liter NC-FL automaat, hebben wij een paar Tomei nokkenassen gemonteerd. Een soort van “Ventolin” voor de motor. De belangrijkste reden voor deze keuze was dat het maximum koppel stijgt, er wordt ook een vermogenswinst van 15 pk geclaimd maar dat is niet waarnaar wij op zoek waren. Onder het motto “Horsepower sells cars but torque wins races” hebben wij de aanpassingen gepleegd. Standaard levert de 2.0 ltr motor zijn maximum koppel van 188 NM bij 5000 o/m. Met de nieuwe Tomei nokkenassen is die 188 NM al bereikt bij 3700 o/m en zakt pas bij 6750 o/m weer onder die waarde met een maximum van 202 NM bij 5000 o/m. Het koppelverloop is dus zo vlak als de “Tafelberg” geworden en dat maakt de motor een stuk soepeler, met andere woorden hij komt uit een haarspeldbocht veel makkelijker op gang. Ook trekt hij in de hogere toerentallen makkelijker door omdat de motor vrijer ademt.

Hoe wordt die ademhaling en daarmee de vullingsgraad van de cilinders dan verbeterd?

Dat gebeurt op drie manieren: de eerste manier is door de kleppen domweg iets verder open te drukken ( lift hoogte). De doorlaat langs de kleppen is daardoor iets groter en de motor ademt wat makkelijker. Te veel opening kan weer een negatieve invloed hebben op de werveling in de verbrandingsruimte en er zijn grenzen aan de beweging van de klepveren. Normaal gedacht zou je de nok wat hoger kunnen maken om een grotere lifthoogte te realiseren maar dat gaat niet, er is in de cilinderkop en het kleppendeksel simpelweg niet genoeg ruimte voor dat hoogteverschil. Daarom wordt de basisdiameter van de nok verkleind. De klepspeling wordt d.m.v. een afstel-shim gecompenseerd zodat de klepspeling weer klopt. Bij dezelfde nokhoogte hebben we nu ruimte voor een grotere lifthoogte. Er wordt wel eens gezegd “size doesn’t matter” maar soms wél, blijkt!!!! Als het maar op de juiste plek zit!

Grotere lifthoogte door kleinere diameter.

De tweede truc is door de vorm van de nok te veranderen. Als je de nok steiler dan wel minder bol maakt kan je de klep sneller indrukken zodat de klep eerder de maximale lift hoogte bereikt, wat de ademhaling ook weer ten goede komt. Wel is er dan meer kans op geluiden uit het kleppen- mechanisme en dat is bij een op de openbare weg gereden auto niet echt wenselijk, ook hier dus een compromis.

Van de linker Tomei nokkenas is de nok steiler dan de rechter bollere originele nokkenas. De derde mogelijkheid is de kleppen eerder te openen en later te sluiten, de zogenaamde kleptiming. Door de openings-en sluitingstijden van de kleppen te veranderen kan je binnen een bepaald kader de ademhaling van de motor zo beïnvloeden dat hij meer koppel dan wel vermogen kan leveren. De motor moet natuurlijk wel gewoon stationair kunnen blijven lopen. TOMEI STD

IN EX IN EX

250° 250° 240° 224°

10.0 9.2 8.25 7.8

Verschil in timing en lifthoogte tussen de Tomei-en standaard nokkenas. Waardes van Tomei en uit het werkplaatshandboek.


MX-5 Magazine

Het is aan de constructeur van de nokkenas hoe hij deze drie variabelen invult om aan de vraag van de klant tegemoet te komen. Er zijn dus op ĂŠĂŠn motor in principe honderden compromissen mogelijk.

Is het moeilijk om de nokkenassen te vervangen?

Deze anabolenkuur vereist wel enige sleutelervaring maar het is te doen. Er is wel wat speciaal gereedschap nodig. Je hebt een blokkeerkaliber nodig dat je achter in de nokkenassen schuift, en een blokkeerpen om de krukas te blokkeren of een micrometer die de zuigerhoogte exact kan meten. De laatste heb ik zelf gebruikt ondanks dat ik de blokkeerpen wel heb, maar meten is altijd exact. Verder heb je een wat aangepaste sleutel nodig om het inlaat-nokkenas-tandwiel los te halen, een momentsleutel, een setje voelermaten en een boortje of pennetje van 2.5 mm om de kettingspanner te blokkeren. Ik heb ook het distributiedeksel eraf gehaald maar dat is echt niet nodig om de nokkenassen te vervangen. Wij hadden daar een oliezweetplekje zitten en ik heb dat meteen aangepakt. Onder mijn motorkap wil ik geen kenmerken van een Belgische frituurpan herkennen. Alles kan je in het filmpje achter de QR Code zien.

Film nokkenassen vervangen.

Zuiger hoogte meten

Blokkeergereedschap nokkenas

Wat is dan het merkbare resultaat?

Wij hadden al wat veranderingen gepleegd aan de motor met een ander uitlaatspruitstuk, een 100 cels katalysator en een verandering aan de mapping van het motormanagement, (chip tuning). Met deze veranderingen was het koppel al tot rond de 200 NM gestegen. Toch is er een behoorlijk verschil in trekkracht bij een lager toerental voelbaar en de motor draait veel makkelijker zijn toeren. Hij ademt meer als een wielrenner die aan het EPO-infuus heeft gelegen, die gaat ook makkelijker de berg op. De stationaire loop is iets onrustiger in de Drive van de automaat maar niet storend. In zijn neutraal merk je niets, dus de auto’s met een handbak lopen feilloos stationair. Binnenkort zullen we hem nog een keer op de rollenbank zetten om de resultaten te staven met cijfers.

27


28 MX-5 Magazine

REP ORTAGE

|

Tekst: Ernst-Jan Mastenbroek Foto’s : Sjoerd Fotografie en Ernst-Jan Mastenbroek

Midwinterrit, met twintig graden Celsius Tja, voordat allerlei klimaatgoeroes in de pen klimmen en aangeven dat het klimaat toch echt aan het veranderen is, de naam van deze rit is behouden gebleven alleen het jaargetij is opgeschoven van de winter naar de zomer. Een recordtemperatuur hebben wij deze dag niet aangetikt (zoals de week voorafgaand aan deze rit), maar het was toch nog redelijk aangenaam om open te rijden. Rit uitzetters Elles en echtgenoot Peter hadden als startpunt het Floralia Park in Oosterhout uitgekozen. Zoals in de uitnodiging aangegeven, een park dat door bijzondere mensen gerund wordt. Mensen die in onze huidige samenleving niet altijd even makkelijk een arbeidsplek kunnen bemachtigen, dus in dat opzicht was het dubbelop, een mooie locatie en een bijdrage aan deze prachtige en voor de samenleving, waardevolle werkomgeving. Ook mijn eerste keer dat ik hier was en het leek een beetje op een Engelse theetuin. Een plek in het groen, waar je prima kunt ontspannen. Voor deze gelegenheid was mijn dochter Mara, als bijrijder ingestapt. Net een paar maandjes achttien en sinds kort in het bezit van het felbegeerde roze papiertje. Wat een exercitie is dat trouwens tegenwoordig. Vergelijk het maar met een rondje rijden om de kerk (vroeger) en foutloos in een keer 1200 km naar Frankrijk rijden. Het verkeer is natuurlijk flink ingewikkelder geworden, maar wat je tegenwoordig allemaal aan regeltjes moet onthouden en uitvoeren voordat je het roze papiertje in je bezit hebt, is wel heel bijzonder (en zwaar).

Terug naar de rit. Ons navigatiesysteem bracht ons feilloos naar het hek van het Floralia Park waar een niet te missen spandoek van de MX-5 club hing. Her en der verspreid over het complex stonden de MX-5jes opgesteld. In alle uitvoeringen en kleuren. Van jong tot oud, evenals de berijders ervan. Al is de eerste categorie voor mijn idee toch wat onderbelicht, op de twee evenementen na die ik inmiddels heb meegemaakt . Daarom ben ik er ook blij mee dat mijn dochter nog iets van mijn autogenen heeft geĂŤrfd en ik de passie voor het (open) autorijden kan overdragen. Binnen werden wij hartelijk ontvangen door Elles en voorzien van een routeboek met de gehele rit. Inclusief een inlegvel met wijzigingen. Hiervoor bleek achteraf een logische verklaring. In de winter was de etappeplaats Willemstad niet afgesloten voor weekendverkeer. In de zomer was dit helaas wel het geval. Een en ander was dus omgegooid, maar dat mocht de pret niet drukken. Bij het zien van het routeboek had mijn dochter nog zoiets van : dit gaat nooit goedkomen en dit ziet er wel heel ingewikkeld uit. Hoe moet ik in vredesnaam de afstanden bijhouden? Natuurlijk kun je telkens aan je dagteller gaan plukken om dit te doen, maar er zijn ook handige apps die een tripmaster weergeven. Die zijn er inderdaad maar helaas niet aanwezig op mijn telefoon of die van mijn dochter. Om een lang verhaal kort te maken, wij zijn ingestapt en weggereden. Gelukkig dachten een aantal andere berijders er ook zo over, dus in eerste instantie konden wij aanhaken in een treintje MX-5jes. Samen met mijn dochter had ik echter afgesproken dat


MX-5 Magazine

wij wel het routeboek zouden gebruiken en dit bijhouden. Anders leer je het ritten rijden nooit goed. Na een kilometer of tien hadden wij samen het idee:wij stoppen even en gaan het zelf proberen. Ergens bij een “kunstwerk” (wat is kunst?) aan het water bij een spoorbrug hebben wij de MX-5 aan de kant gezet, even gepauzeerd en zijn vervolgens ons eigen gang gegaan. Omdat er 70 equipes rondcrossten, over dezelfde route, kom je elkaar natuurlijk wel weer ergens tegen. Toch geeft het voldoening om het zelf te doen. Eigenlijk viel het ons allemaal wel mee. Natuurlijk is het handig om een navigatiesysteem paraat te hebben, waar je namen van wegen en straten ziet, maar het routeboek was verder eenvoudig te volgen. Via een aantal mooie en rustige dijken (motorrijders waren kennelijk nog wel in de winterslaap), pittoreske dorpjes, klinkerweggetjes en zelfs een stukje onverhard, kwamen wij uiteindelijk in Willemstad aan. Een mooie pleisterplaats om even te stoppen. Aangezien de temperatuur wel redelijk was, maar de zon zijn kruit de week ervoor al had verschoten, was het bijzonder rustig. Geen drommen toeristen. De parkeerplaats voor het stadje was maar voor een klein gedeelte gevuld, waarvan een contingent MX-5jes misschien nog wel de hoofdmoot vormde. Samen met mijn dochter hebben wij de plaatselijke frituur kar geholpen, om nog wat van zijn dagomzet te redden en daarna zijn wij weer in de auto gestapt voor het vervolg van de rit. Mijn topografische kennis is niet je-van-het en ik verbaas mij dan ook telkens weer, welke plaatsnamen je allemaal tegenkomt in Nederland. Ooit gehoord van het dorp “Zwingelspaan”? Wij in ieder geval niet. Stiekem denk ik, dat de inwoners van dit plekje op aarde, 365 dagen per jaar een carnavalsgevoel moeten hebben. Wat het meeste indruk heeft gemaakt tijdens deze rit, was wel de Basiliek van de Heiligen Agatha en Barbara in Oudenbosch. Gebouwd tussen 1867 en 1880. Dat waren nog eens langdurige projecten. Als je aan komt rijden torent dit monument hoog boven het dorp uit. In mijn ogen is het een immens gebouw, zeker omdat het nog eens licht van kleur is. Wij waren zo onder de indruk dat wij gelijk er na de weg kwijtgeraakt zijn. Toen wij langs de kant stonden vloog er nog een lichtblauwe NB voorbij, de verkeerde kant op. Kennelijk waren wij niet de enigen die onder de indruk waren. Om een lang verhaal kort te maken, wij hebben de route weer teruggevonden en tien kilometer voor het einde, waren wij toch echt de weg kwijt. Of het lag aan ons of het routeboek klopte niet helemaal. Ergens in Made bij een Y splitsing (na 800 meter?) kwamen wij er niet meer uit. Het in de navigatie vastgelegde startpunt bracht uitkomst, bleek nog elf kilometer rijden te zijn, dus hebben wij dit maar ingetoetst en zijn naar het eindpunt gereden. Net voor de start van de F1 op Hockenheim kwamen wij aan. Via de Ziggo app konden wij de start van Max zijn victorierace in Duitsland nog meemaken, dus dat was een mooie bonus. Alles bij elkaar, de eerste keer een rit met mijn dochter is voor herhaling vatbaar, de organisatie was goed geregeld, een mooie start- en eindlocatie en een lekker hapje en drankje aan het begin en eind van deze dag. De volgende keer neem ik mijn sneeuwkettingen mee en ben benieuwd hoe het dan in dit deel van Nederland ons vergaat.

29


30 MX-5 Magazine

VERENIGING

|

Oproep nieuwe bestuursleden Volgens het rooster van aftreden zijn onze secretaris Herman Kemper en penningmeester Milly Schippers in 2020 aftredend. Beiden stellen zich herkiesbaar. De statuten geven aan dat alle leden zich verkiesbaar kunnen stellen op het moment dat er bestuursleden aftredend zijn ongeacht of zij zich herkiesbaar stellen. Daarom roepen wij leden op zich te kandideren voor de functie van secretaris of penningmeester. Je kunt je tot 1 januari 2020 aanmelden bij de voorzitter: voorzitter@mx5club.nl

SECRETARIS Wat ga je doen: • Samen met de voorzitter vergaderingen en agenda’s voorbereiden. • Agenda’s maken voor de bestuursvergaderingen en de Algemene Ledenvergaderingen. • Notulen maken van de bestuursvergaderingen en de Algemene Ledenvergaderingen. • Behandelen van inkomende en uitgaande post. • Secretarieel jaarverslag maken. • Archief beheren. Wat vragen we: • Goede contactuele vaardigheden, met name schriftelijk. • Kunnen werken met Office. • Beschikken over organisatorische kwaliteiten, met name op administratief vlak. • Tijdsinvestering van ongeveer één dagdeel per week. • Meedenken over het ontwikkelen van beleid en richting geven aan de koers van de MX-5Club.

PENNINGMEESTER Wat ga je doen: • Het bijhouden van de hoofdboekhouding. • Aan het eind van het jaar de evenementenboekhouding en contributies leden integreren in de hoofdboekhouding. • Opstellen van de jaarrekening. • Balans en verlies- en winstrekening opstellen. • Begroting opstellen voor het komende boekjaar. • Samenwerken met de medewerkers van het Magazine mbt de adverteerders, facturen opstellen voor de adverteerders. • Bestuur adviseren over te volgen financieel beleid. • Tijdig betalingen verrichten. Wat vragen we: • Boekhoudkundige kennis en cijfermatig inzicht. • Kunnen werken met Office en een boekhoudkundig programma. Nu werken we met Davilex. • Beschikken over organisatorische kwaliteiten, met name op financieel-administratief vlak. • Tijdsinvestering van ongeveer één dagdeel per week. • Meedenken over het ontwikkelen van beleid en richting geven aan de koers van de MX-5Club.


TECHNIEK

|

MX-5 Magazine

Wat een niet-techneut op de technische dag toch kan leren! Tekst : Johan de Haas Foto’s : Alfons Jannink

In de winter stond onze NC lekker buiten. Ik maakte een ritje en vond dat het kleedje bij de bijrijdersstoel wel een beetje nat was. Kleedje mee naar binnen en in de keuken te drogen gelegd. “We hebben een lekkage!”, riep mijn echtgenote Anja. “Dat kan niet”, dacht ik nog. Maar ja, de halve keuken onder water. “Waar komt dat toch vandaan?” Toen bleek het kleedje drijf- en drijfnat te zijn. Ai, dat was niet de lol die ik met ons MX-5-je gewend was. Toevallig kwam ik kort daarop op de ALV Jeroen Feelders tegen. Ik wist dat hij veel van auto’s wist, dus het hem eens gevraagd. “We hebben lekkage bij de bijrijdersplaats. Weet jij soms wat dat kan zijn?” “Natuurlijk”, antwoordde Jeroen, “dat is de par-a-vent. Dat is makkelijk te verhelpen. Gewoon een paar schroefjes losdraaien en dan kijken of hij schoon is.” Nu had ik al eerder ervaring met techniek en het leek me geen goed idee om dat zelf te doen. (Toen ik zestien was had ik een brommer en hoe meer ik eraan ‘repareerde’, des te meer ging er stuk). Dus, de garage gebeld en verteld over de ‘par-a-vent’. Daar wisten ze ook niet wat ik bedoelde, maar over drie weken kon ik terecht en dan zouden ze de slang er wel opzetten en zien waar het lekte. Dat klonk niet veelbelovend en toen herinnerde ik me, dat er de volgende zaterdag in Amersfoort onze technische dag was. Ik me aangemeld, want ik ging er van uit dat ik onder begeleiding niets kapot kon maken.

Die zaterdag naar Amersfoort getogen, met wat gereedschap en vol goede moed. Daar meteen iemand aangesproken en zowaar die ging mij helpen. Ik moest die en die schroefjes losmaken en, “let op, knijp in dit deel, dan gaat het vanzelf los.” Dat waren de tips die ik nodig had. In een mum van tijd was de ‘par-a-vent’ los (het plastic deel dat onder de ruit zit tegen het chassis aan). Daar bleek simpelweg een rubbertje versleten te zijn, dat onder een schroefje zat. Er kwam wat kneedspul aan te pas en het geheel werd vakkundig door Marcel Vercouteren aangebracht. (Ja, ik mocht de schroefjes weer vastzetten, maar het echte werk werd toch vooral door hem gedaan.) Paul de Looze keek even of de ruit wel stevig vastzat en ik kreeg nog een tip om een raamstijl iets te schuren en af te plakken tegen de roest. Er kwam zelfs eten bij, verzorgd door Desiree, en mijn dag was weer helemaal goed. Ik zag ook nog twee mannen van de garage bij mijn auto kijken en uitleggen wat voor bijzonders er met mijn auto gedaan was (tenminste zo vatte ik het op). De afspraak bij mijn eigen garage heb ik maar door laten gaan. Een beurt laten geven en hij rijdt nu alweer kilometers heerlijk. Zeker met dit mooie weer! Technische commissie bedankt! En iedereen die twijfelt of hij wel kan sleutelen: gewoon naar die technische dagen gaan. Gezellig, leerzaam en goed voor je portemonnee.

31


32 MX-5 Magazine

REP ORTAGE

|

Blancpain GT Races en Mazda ND cup Tekst: Ernst-Jan Mastenbroek Foto’s: Rob Blank en Ernst-Jan Mastenbroek

Al een tijdje stond het op mijn agenda dit jaar, om een keertje naar de nieuwe Mazda ND Cup te gaan kijken. Een aantal races waren doordeweeks, maar in het weekend van 13 juli 2019 was het zover. Als autoliefhebber probeer ik in ieder geval een paar keer per jaar een race of rally te bezoeken. Bij voorkeur een evenement waar ik nog niet eerder geweest ben. Het Blancpain-GT-race-weekend zag er op papier veelbelovend uit dus samen met een vriend ben ik op zaterdag 14 juli afgereisd naar Zandvoort. Lekker vroeg in de ochtend, geen files en om half negen zaten wij al aan een bakje koffie op het circuit. Het mooie aan dit soort evenementen is dat er allerlei verschillende race-klassen op een dag zijn. Het Blancpain (horloges waar je een mooie MX-5 voor kunt kopen)-GT-race-event is een Europese raceklasse voor de happy few. Althans zo ziet het er uit. Dit weekend stond er een volledige Lamborgini Huracan-race op het programma, de Blancpain-GT-races, de MX-5 ND-Cup en een Ford Fiesta-race. In mijn achterhoofd had ik het idee dat het voor het grootste gedeelte goedwillende amateurraces zouden zijn, maar dat beeld veranderde al snel toen ik de tunnel bij de ingang van het circuit doorliep. Professionele racetrailers, enorme campers, hospitality units de een nog groter dan de ander en uiteraard fantastische bolides. Eerste wat in het oog sprong was de hospitality unit van Lamborghini. Een half dorp met daarvoor een schitterende nieuwe

Huracan in het fel rood, Aventadors, en een groot aantal race-auto ‘s. Als je dit zo ziet gaat je autohart wel wat sneller kloppen. Het mooie aan de zaterdag is dat het nog niet zo druk is, aan de andere kant is een groot gedeelte van de dag nog oefen-en qualifyingtime. Uiteraard wat minder spannend dan de races zelf, maar toch genoeg fun om het tot een enerverende dag te maken. Na de koffie maar eens naar de qualifying gaan kijken. Echt te gek om deze races te zien. Heerlijke dikke GT auto ’s zoals Audi V10 ‘s (wat een geluid), AMG Gt ‘s, Ferraris, een verdwaalde Lexus RF en een paar razendsnelle KTM ‘s. Waanzinnig hoe hard het gaat als je vanuit de pitsstraat op het rechte eind voor de hoofdtribune een Audi R8 V10 in GT uitmonstering voorbij hoort denderen. Helemaal mooi als het er een stuk of vijf tegelijk zijn die strijden om de beste startpositie. En de MX-5 ND cup dan? Helaas stond voor de zaterdag alleen de qualifying op het programma, maar om elf uur was het zover. Voor de pitsstraat stonden ongeveer 25 MX-5’s opgesteld. De laatste keer dat ik ze gezien heb waren ze nog maagdelijk wit, maar inmiddels hebben een paar wrap bedrijven zich behoorlijk uitgeleefd op deze auto ‘s. De ene wat rustiger bestickerd dan de ander, maar bij de meeste was het wit ondergeschikt aan andere kleuren. Op de foto’s is het goed te zien hoe verschillend de teams


MX-5 Magazine

hun auto’s geïndividualiseerd hebben. Hartstikke leuk om zo een bonte optocht van raceauto’s te zien. Natuurlijk haalt een ND niet de snelheid van een AMG GT maar toch was het fantastisch om te zien hoe snel deze ND’s op het rechte stuk waren. De sportieve brom die in de standaard ND zit was hier uiteraard een stukje luider. Prachtige sound en geeft weer te denken of een sportuitlaat op mijn ND, ook een mooie keuze zou zijn. Zoals in elke raceklasse zie je duidelijk wie wat meer coureursbloed in zijn aderen heeft. Je ziet een veld al snel uit elkaar getrokken worden. Vanuit de duinen had je een prachtig uitzicht over een groot gedeelte van het circuit en links en rechts zag je de ND’s voorbij vliegen. Soms heel dicht op elkaar, zodat je het idee had, dadelijk volgt er een enorme stofwolk en vliegen de carrosseriedelen in het rond. Het ging echter allemaal goed en na, dacht ik, een minuut of twintig was de qualifying afgelopen en was de startopstelling voor de eerste race op zondag (heel vroeg) bekend. Helaas dus meer van racende ND’s heb ik niet live mogen meemaken. Geen nood want op Youtube is het hele spektakel ook achteraf te volgen. Met verbazing heb ik

naar deze cup zitten kijken. Ongelooflijk hoe er op het scherpst van de snede geraced werd. ND’s die met zijn drieën naast elkaar door de tarzanbocht kwamen. Zelfs de commentatoren waren verbaasd over de amusements-waarde van deze raceklasse. Echt closeracing zoals het bedoeld is. Zoek het filmpje maar eens op, op youtube en geniet van ruim een half uur racespektakel. Aan de kop van het klassement was het in de eerste race stuivertje wisselen voor Marcel Dekker, Toine Kreijnen en Dick Warmerdam. Deze laatste lag lange tijd op kop, maar hoe snel het kan veranderen bleek wel gedurende de race. Een foutje wordt snel afgestraft en voor je het weet lig je ver naar achteren, in plaats van aan kop van het veld. Uiteindelijk streden Kreuger, Kreijne en Dekker om het eremetaal. Joshua Kreuger ging er uiteindelijk vandoor met de eerste plek. Het is zeker de moeite waard om de ND-cup een keer live te gaan zien. De Blancpain-GT-races zijn al helemaal een aanrader. Wie weet een leuk idee voor een clubdag volgend jaar.

33


34 MX-5 Magazine

TECHNIEK

|

Technische zelfsleuteldag met cars&coffee en een kleine route Tekst en foto’s : Wim van de Berg

Op zaterdag 6 juli was de MX-5 club van harte uitgenodigd bij garage Olie&zo voor een gezellig dagje sleutelen aan de MX-5, praten over de MX-5 en een klein ritje met de MX-5 in de omgeving. Bij de aanvang, om 10:00 uur was het nog erg rustig, maar daarna kwamen nog enkele leden aangedruppeld. Een lid met een mooie witte Miata van het eerste type had wel eens last van het oplichten van het motorstoringslampje, maar dat vond hij geen probleem. Na uitzetten van de auto en het opnieuw weer starten was het lichtje toch weer weg. Bij een van de commissieleden ging echter ook meteen een lampje branden, want dat komt vaak voor als de Lambdasensor niet meer goed werkt. Na uitlezen van de computer kwam inderdaad foutcode vijftien tevoorschijn als oorzaak van de motorstoring. De motor doet het wel, maar gaat dan in noodloop met als gevolg een hoger brandstofverbruik en op termijn een kapotte katalysator! Niemand had echter zo’n sensor liggen, maar de medewerkers van Olie&zo konden gelukkig hun netwerk aanspreken, zodat een uur later de sensor bezorgd werd. De sensor was tijdens het wachten al verwijderd en de nieuwe zat er dan ook snel weer in. Nu kan de Miata weer vrolijk verder zonder dat het motorstoringslampje weer aanflitst! Zo waren er nog een paar leden meer met kleine technische problemen zoals rammeltjes, verstopte afvoerpijpjes en bijgeluiden. Anderen wilden graag hun auto van onder bekijken. Zo vloog de tijd om en was tegen 16:00 uur iedereen weer tevreden naar huis. De technische commissie wil daarom graag Olie&zo bedanken voor de gastvrijheid en gratis koffie.

Graag tot een volgende keer!


REP ORTAGE

|

MX-5 Magazine

Koop een auto zonder garantie Consumenten worden wettelijk goed beschermd bij het kopen van een product van een professionele verkoper. Vertoont een gekocht product binnen zes maanden na aankoop gebreken dan gaat de wet ervan uit dat de professionele verkoper aansprakelijk is voor de schade. En dat is prettig en geruststellend om te weten. Zeker bij het kopen van een tweedehands auto. Opvallend is dat juist veel professionele verkopers van occasions niet (goed) op de hoogte zijn van deze wettelijke bescherming. Zij verkopen immers nog massaal hun auto’s via internet waarbij er, uiteraard om zo prijsvriendelijk mogelijk over te komen, prijzen worden afgegeven zonder garantie. Zogenaamde ‘meeneemprijzen’ waarbij potentiële klanten, tegen het betalen van een extra bedrag, deze garantie erbij kunnen kopen. Of er wordt korting gegeven als een consument afziet van garantie. In de BOVAG-krant van september 2015 worden garagisten door hun eigen brancheorganisatie gewaarschuwd om dit vooral toch niet te doen. Een advocaat die in het artikel wordt geciteerd geeft aan dat consumenten die, in plaats van een half jaar garantie, korting willen, goed weten hoe het recht in elkaar zit. Of dit echt altijd zo is waag ik te betwijfelen. Want vaak is het doel enkel en alleen een lage aanschafprijs. Maar een feit is wel dat als er binnen een half jaar een (eigen) gebrek aan de auto komt, de verkoper kosteloos tot herstel moet overgaan. Een gebrek dat optreedt binnen zes maanden na levering was volgens de wet al aanwezig toen u de auto kocht. Autohandelaren die denken door het verkopen van een auto zonder garantie, ook al staat zwart op wit dat koper afziet van garantie, van iedere vorm van aansprakelijkheid af te zijn, komen van een koude kermis thuis. Het zogenaamde ‘conformiteitsbeginsel’ - het beginsel waarbij een particuliere autokoper mag verwachten dat een gekochte auto probleemloos doet wat deze moet doen - is namelijk een dwingend recht: partijen kunnen hier bij het aangaan van een koopovereenkomst onderling niet van afwijken. Aardig om te weten nietwaar? Maar het kan nog leuker. Dan doel ik op garantie. Een term die trouwens in de wet nergens voorkomt. Een fabrikant of verkoper mag ‘garantie’ geven. Dat is een belofte dat als er binnen de aangegeven garantieperiode iets met het product aan de hand is, de fabrikant of verkoper het product gratis moet herstellen of vervangen of desnoods het aankoopbedrag moet teruggeven. Maar deze garantie mag geen beperking zijn van uw wettelijke ‘garantie’. Want buiten de toegezegde garantie heeft u als consument het recht dat het gekochte product gedurende de normale levensduur en bij normaal

gebruik gewoon blijft functioneren. Daarbij wil ik ook gezegd hebben dat u een overeenkomst heeft met de verkoper en (meestal) niet met de fabrikant. De verkoper moet het dus voor u oplossen. Deze zal natuurlijk proberen het probleem en de kosten in de schoenen te schuiven van de fabrikant, maar laat u dus niet klakkeloos van het welkbekende kastje naar de muur sturen. Gaat het product stuk binnen de normale levensduur dan kunt u met het product gewoon terug naar de verkoper. U kunt zich dan beroepen op nonconformiteit. In de wet is geen termijn gesteld tot wanneer na aankoop de nonconformiteit stopt. Dit zal afhankelijk zijn van omstandigheden zoals de normale levensduur (gebruiksduurverwachting) van het product, de gebruiksintentie en de prijs. Wel moet u nog met twee dingen rekening houden. Ten eerste moet u, bij mankementen na zes maanden, bewijzen dat de auto een gebrek heeft en dus niet aan de redelijke verwachtingen voldoet. In het algemeen geldt: hoe ouder en goedkoper een auto is, hoe minder u ervan mag verwachten. Een garage kan stellen dat het gebrek is te wijten aan uzelf en dan moet u het tegendeel kunnen aantonen. Zonder bewijs hebt u (in een procedure) geen kans van slagen. Ten tweede is er een verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen. Aanspraak maken op een garantie is eenvoudiger dan aanspraak maken op het, zoals aangegeven, onbekende conformiteits-beginsel. Een gang naar de rechter is vaak de enige manier om uw recht te halen. Er zijn voldoende advocatenkantoren met een specialisme op het gebied van non-conformiteit. Een rechtsbijstandverzekering met een dekking voor consumentengeschillen is ook een optie. Let er dan wel op of er beperkingen gelden voor het soort garagebedrijven waar u een geschil mee kunt krijgen. Vaak vallen alleen geschillen met een bij de BOVAG en/of FOCWA aangesloten garagebedrijf onder de dekking.

Kees de Regt Manager verzekeringen bij de KNAC

Bron: KNAC

35


36 MX-5 Magazine

REP ORTAGE

|

In gesprek met . . . André Stemmet (60), omdat ik reuze nieuwsgierig ben naar wie er nou toch met een CD (Corps Diplomatique) nummerbord rondrijdt bij de MX-5 Club. Een aantal leden had dit nummerbord in 2018 al gespot, maar niemand kon me vertellen wie er achter het stuur zat. Zonder geluk vaart niemand wel en een aantal maanden geleden stuurde André een artikel naar Alfons voor in het Magazine. Toen was de afspraak voor een interview gauw gemaakt. André was zelfs vereerd dat hij geïnterviewd werd voor ons Magazine. Maar ook ik voelde mij vereerd dat ik hem mocht interviewen. Tekst: Elles Pijnenburg Foto’s: André Stemmet

Dus op een zonnige vrijdagmiddag toog ik naar Den Haag en werd ik getrakteerd op een heerlijke lunch op een steenworp afstand van het Binnenhof. Inmiddels wist ik dat André Legal Counsellor is van DIRCO en dat hij goed Engels en Zuid-Afrikaans spreekt en een beetje minder Nederlands. Dus mijn Engels opgepoetst en hup naar de hofstad. Grotendeels in het Engels met af en toe een Nederlands of Zuid-Afrikaans woord is het een fijn gesprek geworden. André is advocaat in diplomatiek dienst van Zuid-Afrika bij DIRCO. DIRCO staat voor Department of International Relations and Cooperation. Vertaald: het Departement Internationale Betrekkingen en Samenwerking is het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Zuid-Afrikaanse regering. Het is verantwoordelijk voor de relaties van Zuid-Afrika met het buitenland en internationale organisaties en voert de diplomatieke missies van Zuid-Afrika uit. Zoals als altijd begin ik mijn gesprek met een paar impertinente vragen en hoor ik dat André getrouwd is en dat hij twee dochters

heeft. Hij heeft zijn echtgenote leren kennen in de diplomatieke dienst. Eén dochter woont in Pretoria en de andere dochter woont bij haar ouders in Den Haag en studeert in Leiden. André is de twaalfde of dertiende generatie inwoners van Zuid-Afrika, de moeder van zijn echtgenote is rond de Tweede Wereldoorlog naar Zuid-Afrika gekomen. André heeft rechten gestudeerd en heeft altijd in diplomatiek dienst gewerkt bij DIRCO. Iedere vier jaar wisselt André van standplaats en tot eind 2020 is hij gestationeerd in Den Haag. Dit is tevens de laatste uitzending. Volgend jaar gaat hij terug naar Zuid-Afrika om daar tot zijn pensionering nog een paar jaar te werken. Op alle standplaatsen is André bezig met internationaal recht. Hij werkt veel met het International Strafhof. Zo heeft hij bijvoorbeeld in 2004 gewerkt aan de Palestijnse kwestie maar ook samengewerkt met de OPCW. Dit is de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens en dit is een autonome


MX-5 Magazine

internationale, multilaterale organisatie die haar zetel heeft in Den Haag. Ik leer van André dat ieder land zijn eigen rechtssysteem heeft en dat dit historisch bepaald is, maar het internationaal rechtssysteem geldt voor de hele wereld. Reuze interessant. André vertelt zeer bevlogen over zijn werk. Hij heeft niet alleen glimmende ogen als hij over zijn werk vertelt, maar ook als we het over zijn MX-5 hebben. Ik ben inmiddels nieuwsgierig naar waar deze liefde vandaag komt. André is dol op classic cars, maar hij kan niet zelf sleutelen, hij zou graag een MGB hebben. Hij had al goede ervaringen met een Mazda en toen was de keuze voor een MX-5 snel gemaakt. Hij vindt de MX-5 een moderne klassieker, mooi design (een beetje zoals een lotus) en met de spirit van Engelse auto’s. De MX-5 rijdt goed, heeft een krachtige lichte motor en is zeer betaalbaar. In 2012 heeft André zijn eerste MX-5, een NA gekocht, tweede hands maar als nieuw. In april vorig jaar is de tweede MX-5, een NB, in Nederland aangeschaft en met deze cabrio heeft hij de rit gereden waarvan hij een verslag gemaakt heeft. Dit verslag staat in het vorige Magazine (106). Uit dit artikel blijkt ook de liefde van André voor racen, (oude) racecircuits en de geschiedenis van WOII. Als ik vraag naar de mooiste/ meest gedenkwaardige reizen die hij gemaakt heeft, noemt hij deze reis als eerste. Het rijden in de MX-5 samen met de bezochte plaatsen maken deze reis voor hem zeer bijzonder. Daarnaast noemt hij ook de tijdrit die hij met de NA in Mozambique gemaakt heeft. Deze reis eindigde op het oude Maputo-circuit.

André heeft een vriend, een Porsche-fanaat, met wie hij regelmatig op stap gaat. Zo hebben ze samen de Essen Techno Classica gereden. Ze zijn naar de Neuburgring geweest en ze doen ook wel eens mee aan de Zandvoort Open Driving. Met een collega rijdt hij drie of vier rally’s per jaar. In de jaren 70 was hij een trouw bezoeker van de Springbok Series. We kunnen hier wel spreken van een echte hobby. André blijft vertellen hoe fijn het rijden is in een MX-5, zijn NB praat tegen hem. Een kleine auto met toch veel ruimte en zeer betaalbaar. Als ik vraag of wij Nederlanders nog iets kunnen leren van de ZuidAfrikaners, zegt hij dat ieder land zijn eigenheid heeft, historisch bepaald en dat dat zo moet blijven. Hij nodigt ons van harte uit om eens naar Zuid-Afrika te komen. En dan met een MX-5 langs de South Coast te rijden en de Western Cape te bezoeken. Hier is de Nederlandse voetafdruk nog duidelijk zichtbaar. En uiteraard moeten we de Big 5 gaan bewonderen in het Nationaal Park. Ter afsluiting complimenteert André de MX-5 Club voor de tweede keer met de uitstekende organisatie en het mooie Magazine. Want zo waren we ons gesprek ook begonnen. Op de terugweg naar de auto eet ik op het Binnenhof een ijsje en kijk terug op een zeer interessant gesprek.

37


38 MX-5 Magazine

R ACING

|

Frenk Vollebregt pakt belangrijke punten met de dagoverwinning op Spa Francorchamps

Tekst: Ron Boon Foto's: Thomas Bakker

Op het circuit van Spa francorchamps ging afgelopen vrijdagochtend de vrije training van de Hippe Dingen MaX5 Cup van start. De baan was kurkdroog, en door de bewolking kwam zo nu en dan de ochtendzon tevoorschijn, wat op dit formule 1 circuit in de Ardennense bossen een extra dimensie aan het racen gaf voor de coureurs. De Mazda’s reden, gezamenlijk met de Westfield Cup, in het voorprogramma van de 25h fun cup waarbij ook de Belcar (het Belgische nationale toerwagen kampioenschap), en de BGDC & 750MC aanwezig waren. Het betrof een FIA evenement, met zulke grote startvelden, dat het op de paddocks zoeken was naar ruimte voor de racetrailers van al dit spektakel. Bij aanvang van de kwalificatie brak de zon goed door. Arno Bultman, Chris Woodger, Artur Turcu, Tim Martens en Remy Fallakha vormden een treintje en probeerden slipstreamend de snelste tijd neer te zetten. Pole position werd echter gereden door Bart Kramer met een tijd van 3:05.053, gevolgd door Raf Lemmens en Chris Woodger.

Race 1 ging ook onder zonnige omstandigheden van start. Bart Kramer maakte een zeer slechte start, waarna Raf Lemmens het veld aanvoerde. Al snel nam Chris Woodger de leiding over en ontstond er een kopgroep met Woodger, Lemmens en Kramer, nauw gevolgd door Arno Bultman, Remy Fallakha en Frenk Vollebrecht. Het werd stuivertje wisselen aan de kop en al deze rijders vormden een kopgroep, waarin spannende duels werden uitgevochten. Na een aantal ronden kon Bart Kramer uit de kopgroep weglopen, gevolgd door Raf Lemmens en Frenk Vollebrecht. In de laatste ronde wist Vollebrecht nog de tweede plek te bemachtigen van Lemmens, achter winnaar Kramer. Race 2 maakte de regen reputatie van Spa waar. Vlak vóór de race viel er een enorme stortbui, en bij de vooropstelling stopte het met regenen en kwam de zon weer tevoorschijn. De rijders gingen dus een kletsnatte, maar opdrogende baan op. Qua setup van de auto’s (regen- droog weer afstelling of iets daar tussenin) werd het een gok voor de rijders. Niettemin ging het veld onder deze moeilijke omstandigheden zonder problemen van start en na één ronde lag


MX-5 Magazine

Frenk Vollebrecht met een aardige voorsprong op kop. Gevolgd door het viertal Remy Fallakha, Artur Turcu, Raf Lemmens en Bart Kramer begon hij ronde na ronde zijn voorsprong te vergroten. Arno Bultman racete voor wat hij waard was, maar moest met een losse gaskabel de pits inrijden. Met dank aan zijn monteur Aaron werd het euvel vliegensvlug verholpen, en kon Bultman zijn weg vervolgen. In de eindfase van de race werd Remy Fallakha op de tweede plek nauw gevolgd door Artur Turcu, welke in de laatste ronde deze tweede plek van Fallakha nog wist te verschalken, achter Frenk Vollebrecht die de race won. De dag werd afgesloten met een gezamenlijke BBQ in de cup tent. De volgende ochtend was er voor de rijders, monteurs, familie en vrienden ruim tijd om de andere raceklassen te bekijken en hun racehart sneller te laten kloppen van al het moois op dit prachtige circuit. In de middag stond de laatste race voor de Mazda’s op het programma, welke onder licht bewolkte omstandigheden van start ging. Frenk Vollebrecht nam daarbij de leiding, gevolgd door Raf Lemmens, Bart Kramer en Remy Fallakha.

Kramer en Lemmens werkten in de eerste ronde echter goed samen en schoten slipstreamend Vollebrecht voorbij. Achter deze drie coureurs ontstond er nog een groepje van 3 auto’s met Artur Turcu, Remy Fallakha en Tim Martens. Door spannende gevechten aan de kop, konden Turcu en Fallakha de aansluiting vinden, gevolgd door Tim Martens op de 6e plaats en Arno Bultman op de 7e plaats. Bultman die, vanwege de pech in de vorige race, deze race van de één na laatste plaats vertrokken was. Vanwege een crash in de busstop chicane waarbij drie westfields betrokken waren, volgde er een code rood. De race werd beëindigd met als winnaar Bart Kramer, gevolgd door Raf Lemmens en Frenk Vollebrecht. De algemene overwinning van het evenement ging naar Frenk Vollebrecht, tweede werd Bart Kramer en derde Raf Lemmens.

39


40 MX-5 Magazine

COLUMN

|

Gulf benzine station

Tekst: Alfons Jannink Afbeelding: Rob Potman

Het eerste benzinestation ter wereld was het Gulfstation dat op 1 december 1913 in Pittsburgh (USA) werd geopend. In 1959 gaf Gulf hier een klein boekje uit met interessante automerken uit het begin van de 19e eeuw. Graag wil ik jullie met enkele van die automerken laten kennismaken en dan met name met de cabrio’s. Deze keer is het de Whiting uit 1909.


Jinba ittai. Een gevoel van eenheid. Auto en bestuurder in perfecte harmonie. Als paard en ruiter, intuïtief met elkaar verbonden. Dit gevoel van eenheid noemen we ‘Jinba Ittai’ en staat aan de basis van alles wat wij doen.


䨀甀氀椀愀渀愀氀愀愀渀 㤀 ⴀ 㤀㐀㘀㈀ 倀䜀 䜀愀猀猀攀氀琀攀 ⴀ  㔀㤀㤀 㔀㄀㌀ 㜀㄀㌀ ⴀ 椀渀昀漀䀀搀攀挀愀戀爀椀漀栀漀攀瘀攀⸀渀氀

䈀䈀刀 䴀堀 㔀 匀甀瀀攀爀 ㄀㜀㔀 攀渀 ㈀   瘀漀漀爀 甀眀 䴀愀稀搀愀 䴀堀 㔀 一䌀 䔀攀渀 挀栀椀瀀琀甀渀椀渀最 瀀愀欀欀攀琀 瘀漀漀爀 渀漀最 洀攀攀爀 瘀攀爀洀漀最攀渀 椀渀 甀眀  䴀愀稀搀愀 䴀堀 㔀 一䌀 洀攀琀 攀攀渀 ㄀⸀㠀氀 漀昀 ㈀⸀ 氀 洀漀琀漀爀⸀

䈀䈀刀 䜀吀䤀

㄀⸀㠀氀 一䌀㨀 ⬀ ㌀㤀倀䬀 ☀ ㈀㈀一洀 ㈀⸀ 氀 一䌀㨀 ⬀ 㐀㌀瀀欀 ☀ ㈀㘀一洀

⸀ 琀 猀 甀 爀 攀 最   氀 攀 戀   䴀 攀攀爀 眀攀琀攀渀㼀

匀攀琀 爀攀洀洀攀渀 爀漀渀搀漀洀 瘀漀漀爀 甀眀 䴀愀稀搀愀 䴀堀 㔀

䴀愀稀搀愀 䴀堀 㔀 一䄀 ㄀⸀㘀氀 ㄀㄀㘀倀䬀 攀渀 㤀 倀䬀 稀漀渀搀攀爀 䄀䈀匀                                       䴀愀稀搀愀 䴀堀 㔀 一䄀 ㄀⸀㘀氀 㤀 倀䬀 洀攀琀 䄀䈀匀Ⰰ ㄀⸀㠀氀 ㄀㌀㄀倀䬀                                          䴀愀稀搀愀 䴀堀 㔀 一䈀 ⠀琀⼀洀 ㈀  ㈀⤀ ㄀⸀㘀氀 ㄀㄀ 倀䬀Ⰰ 一䈀 ㄀⸀㠀氀 ㄀㐀 倀䬀                               䴀愀稀搀愀 䴀堀 㔀 一䈀䘀䰀 ㄀⸀㘀氀 洀攀琀 猀瀀漀爀琀漀渀搀攀爀猀琀攀氀Ⰰ ㄀⸀㠀氀 洀攀琀 ㈀㜀 ⴀ㈀㜀㘀洀洀 爀攀洀猀挀栀椀樀瘀攀渀  䴀愀稀搀愀 䴀堀 㔀 一䌀 ㄀⸀㠀氀 攀渀 ㈀⸀ 氀                                     

갠㄀㄀ Ⰰ   ⠀ ㈀ ㈀一䄀 㘀⤀ 갠㄀㐀㐀Ⰰ㤀㤀 ⠀ ㈀ ㈀一䄀䈀 㔀⤀ 갠㄀㐀㐀Ⰰ㤀㤀 ⠀ ㈀ ㈀一䄀䈀 㔀⤀   갠㄀㠀㤀Ⰰ㤀㔀 ⠀ ㈀ ㈀一䈀䘀䰀 㜀⤀ 갠㄀㤀㐀Ⰰ㤀㤀 ⠀ ㈀ ㈀一䌀 㜀⤀

圀攀戀猀栀漀瀀 洀攀琀 渀椀攀甀眀攀 漀渀搀攀爀搀攀氀攀渀 瀀氀甀猀 最攀戀爀甀椀欀琀攀

一椀攀甀眀 椀渀 栀攀琀 愀猀猀漀爀琀椀洀攀渀琀℀

䬀漀攀氀猀氀愀渀最攀渀猀攀琀 瘀漀漀爀 甀眀 䴀愀稀搀愀 䴀堀 㔀 一䄀 ㄀⸀㠀氀

Profile for Mazda MX-5 Club Nederland

MX-5 Magazine 107 Public  

MX-5 Magazine 107 Public

MX-5 Magazine 107 Public  

MX-5 Magazine 107 Public

Profile for mx5clubnl
Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded